Adultery மகாலட்சுமி(Completed)

[Shrutikrishnan]

அப்படியே யோசிச்சு யோசிச்சு, அந்த அசதியிலயே தூங்கிப் போனேன்.

"ஏங்க... எழுந்துக்குங்க..."னு என் பொண்டாட்டி தொட்டு எழுப்புனதும் தான் நான் கண்ணைத் தொறந்து பாத்தேன்.

மகா எனக்கு முன்னாடி நின்னுட்டு இருந்தா.

"ஏன் இங்கயே தூங்குறீங்க? ரூம்க்குப் போய்ப் படுங்க..."னு அவ ரொம்ப அக்கறையாச் சொன்னா.

நான் அசதியில என் முகத்தைத் துடைச்சுக்கிட்டே, "டைம் என்ன ஆச்சு?"னு கேட்டேன்.

"நாலரை ஆகுது வாத்தி..."னு சொல்லிட்டு, "காபி ஏதும் போட்டுக் தரட்டுமா? இல்ல இன்னும் கொஞ்ச நேரம் தூங்குறீங்களா?"னு கேட்டா.

நான் அவளையே பாத்தேன். அப்றம் வீட்டைச் சுத்திப் பாத்தேன். 

"உன் மாமா வரலையா இன்னும்?" நான் ரொம்ப கேஷுவலா, ஆனா ஆழமா அவ கண்ணைப் பாத்துக் கேட்டேன்.

நான் மாமா பத்திக் கேட்டதும், அவ முகத்துல ஒரு சின்னத் தயக்கம், ஒரு பதட்டம் வந்துட்டுப் போச்சு.

"இ... இல்லங்க... இன்னும் வரல,"னு முனகுனா.

"எப்போ வருவாரு?"

"தெரியல... இந்நேரம் வந்திருக்கணும்..."னு சொல்லிட்டு, அவசரமாத் திரும்பி கிச்சன் பக்கம் போயிட்டா.

நான் மெதுவா எழுந்து பெட்ரூம் பக்கம் போனேன். பெட்ரூம் கதவைத் திறக்குறதுக்கு முன்னாடி, ஒரு நிமிஷம் திரும்பி ஹால்ல பாத்தேன். மகா கிச்சன் வாசல்ல நின்னு, என்னையே பாத்துட்டு இருந்தா. அவ முகத்துல ஒரு தவிப்பு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

'எனக்குத் தெரியாம, ஒரு வாரமா அவ மாமாவ ஆசையத் தூண்டி விடத் தன் உடம்பையே ஆயுதமா யூஸ் பண்ணியிருக்கா. ஒரு பொம்பளை மேல ஆசை அலைமோதுற அளவுக்கு, தன்னோட அந்தப் பச்சையான கவர்ச்சியக் காட்டி, அவரைச் சீக்கிரம் ஒரு பொண்ணக் கல்யாணம் பண்ண ஓகே சொல்ல வைக்க ட்ரை பண்ணியிருக்கா.' 

நான் ஏதும் பேசாம உள்ள போனான்.

…

…

…

நைட் ஒரு 7 மணி இருக்கும். 

ப்ரோக்கர் கிட்ட போன்ல பேசிட்டு இருந்தேன். அவர் என் வாட்ஸ்அப்க்கு ஒரு ரெண்டு பொண்ணு போட்டோ அனுப்பி வச்சாரு. 'எப்படியாவது இவ மாமாவுக்கு கல்யாணத்தை பண்ணி வச்சிரணும் 'னு ஒரு வெறியோட, போன்ல அந்த போட்டோவை ஓபன் பண்ணிக்கிட்டு கிச்சன் பக்கம் போனேன்.

கிச்சனுக்குள்ள மகாவும் அவ மாமாவும் வேலை செஞ்சிட்டு இருந்தாங்க. 

மகா இட்லி ஊத்திட்டு இருந்தா. அவளுக்குப் பக்கத்துல, கொஞ்சம் தள்ளி ஒரு ஓரமா நின்னுட்டு, மாமா சட்னி அரைக்கத் தேங்காய், மிளகாயெல்லாம் ரெடி பண்ணிட்டு இருந்தாரு. நான் உள்ள நுழைஞ்சதும், மகா என்னைப் பாத்து லேசாப் பதட்டமானா. அவ கட்டியிருந்த புடவையைப் பாத்தேன். அந்தப் புடவை தொப்புளுக்கு மேல ரொம்பக் கச்சிதமா, உடம்பை மறைச்சு இழுத்துக் கட்டப்பட்டிருந்துச்சு. அவளோட அந்த ஆழமான தொப்புள் குழியோ, இடுப்பு மடிப்போ ஒரு இன்ச் கூட வெளிய தெரியல.

"இன்னும் ஒரு ரெண்டு நிமிஷத்துல ரெடி ஆகிடும்..."னு அவ ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னா.

நான் அவகிட்ட எதுவும் பேசல. நேரா மாமா நிக்கிற பக்கமாப் போனேன்.

"ப்ரோக்கர் ஒரு ரெண்டு பொண்ணு போட்டோ அனுப்பியிருக்காரு... இதப் பாருங்க மாமா,"னு நான் என் போனை அவர் முகத்துக்கு நேரா நீட்டுனேன்.

அவரு திரும்பவே இல்ல. தன் வேலையப் பாத்துக்கிட்டே இருந்தாரு.

"மாமா... உங்களத் தான்," நான் கொஞ்சம் சத்தமா, அதிகாரமாச் சொன்னேன்.

இப்போ அவரு மெதுவாத் திரும்புனாரு. என் கையில இருந்த போனைப் பாத்தாரு. ஆனா அந்தப் போட்டோவை உத்துப் பாக்குற எந்த ஆர்வமும் அவர் முகத்துல இல்ல. ஒரு செகண்ட் சும்மா ஒரு பார்வை பாத்துட்டு, "வேண்டாம் மாப்பிள்ளை... வேற பாருங்க,"னு ரொம்ப அசால்ட்டா சொல்லிட்டுத் திரும்பிக்கிட்டாரு.

எனக்குக் கோபம் உச்சிக்கு ஏறுச்சு. பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு, அடுத்த போட்டோவை ஸ்வைப் பண்ணி, "அப்போ இது?"னு கேட்டேன்.

அதையும் அவர் சரியாப் பாக்கல. கண்ணால லேசா ஒரு பார்வை பாத்துட்டு, "இல்ல மாப்பிள்ளை... இதுவும் வேண்டாம்,"னு சொல்லிட்டு, எனக்கு முழுசா முதுகைக் காட்டிட்டுத் தன் வேலையப் பாக்க ஆரம்பிச்சிட்டாரு.

அவர் சொன்ன 'வேண்டாம்'ங்குற வார்த்தை எனக்கு ரொம்ப கோவம் வந்தது. ஒரு மனுஷன் மரியாதைக்காகக் கூட அந்தப் போட்டோவை வாங்கிப் பாக்காம, சட்னி அரைக்கிறதுக்கு ரெடி பண்ற சாக்குல எனக்கு முதுகைக் காட்டிட்டு நிண்டுட்டு இருக்காரு. 

நான் அப்படியே திரும்பி மகாவைப் பாத்தேன். அவ முகத்துல ஒரு பயம். என் முகத்துல இருந்த அந்தக் கோபத்தைப் பாத்து அவ பதட்டமா நின்னா. 

நான் கிச்சனை விட்டு, எந்த வார்த்தையும் பேசாமக் கோபமா வெளிய வந்துட்டேன்.

நைட் அவ சாப்பாடு கொண்டு வந்து வச்சப்போ கூட நான் அவகிட்டச் சரியாப் பேசல. அவளும் நான் கோபமா இருக்கேன்னு தெரிஞ்சுகிட்டு அமைதியாவே இருந்தா. ராத்திரி தூங்கப் போகும்போது, கழுத்து வரைக்கும் மூடியிருக்குற, உடம்போட எந்த வளைவும் நெளிவும் தெரியாத ஒரு சாதாரண, ரொம்பப் பழைய நைட்டியப் போட்டுட்டு வந்து படுத்தா. அவ உடம்புல இருக்குற எந்த ஒரு பச்சையான கவர்ச்சியும் வெளிய தெரியாத மாதிரி அவ தன்னை முழுசா மறைச்சுக்கிட்டா. என் கோபத்துக்குப் பயந்து, எந்தத் தப்பும் பண்ணாத ஒரு உத்தமி மாதிரி அவ படுத்துருந்த அந்த அடக்கம்... என் கோபத்தை இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாக்குச்சு. 

ராத்திரி பூரா எனக்குத் தூக்கம் வரல. பெட்ல மல்லாக்கப் படுத்துக்கிட்டுச் சீலிங்கையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன். மாமா சொன்ன அந்த 'வேண்டாம்'ங்குற வார்த்தை தான் மண்டைக்குள்ள ஓடிட்டு இருந்துச்சு. 

'எவ்வளவு அழகான பொண்ணு போட்டோவைக் காமிச்சாலும் அவரு வேணாம்னு சொல்றாரே... அவருக்கு என்ன தான் வேணும்? நிஜமாவே பொண்ணுங்க மேல ஆசையே இல்லைனா, அப்புறம் ஏன் என் பொண்டாட்டியோட பேன்ட்டிய மட்டும் திருடி வச்சுக்கிட்டு கை அடிச்சிட்டு இருக்காரு? அப்போ அவருக்குப் பொம்பளை சுகம் வேணும்... ஆனா அந்தச் சுகம் வேற எந்தப் பொண்ணுகிட்டயும் இல்லாம, மகா உடம்பு மேல இருக்குற ஒரு வக்கிரமான மோகமா உறைஞ்சு போயிக் கிடக்கு.

இதுக்கு என்ன தான் வழி? இவரை எப்படிக் கல்யாணத்துக்குச் சம்மதிக்க வைக்கிறது? இவருக்குள்ள உறைஞ்சு போய்க் கிடக்குற அந்த ஆம்பளைப் பசியை எப்படி முழிக்க வைக்கிறது?'

…

…

…

அடுத்த நாள் காலையில. 

நான் முழிச்சுப் பாக்கும்போது டைம் ஆறு மணிக்கு மேல ஆகியிருந்துச்சு. பக்கத்துல மகா இல்ல. பெட்ரூம் கதவு தொறந்து கிடந்துச்சு.

நான் மெதுவா எழுந்து, முகம் கழுவலாம்னு ஹாலுக்கு வந்து, அப்படியே கொல்லைப்புறம் பக்கம் போனேன்.

அங்க... கொல்லைப்புறத்துல, கிணத்து பக்கத்துல பக்கத்துல மகா உக்காந்து துணி துவைச்சிட்டு இருந்தா. மாமா அவளுக்குப் பக்கத்துல நின்னுகிட்டு, அவ துவைச்சுக் குடுக்குற துணிகளைப் பிழிஞ்சு, அங்கிருந்த கொடிக்கயித்துல காயப் போட்டுட்டு இருந்தாரு. 

நான் மெதுவா அவங்களை நோக்கி நடந்தேன். மகா என்னைப் பாத்ததும், முகத்துல ஒரு சின்னச் சிரிப்போட பாத்தா. ஆனா நான் பதிலுக்குச் சிரிக்கல. என் முகத்துல இருந்த இறுக்கத்தைப் பாத்ததும் அவ சிரிப்பை நிப்பாட்டிட்டு, தன் வேலையப் பாக்க ஆரம்பிச்சா. என் பொண்டாட்டி எப்பவும் இப்படி அடங்கிப் போற டைப் இல்ல. நான் கோபமா இருக்கேன்னு தெரிஞ்சா, அவளும் பதிலுக்குக் கோபப்படுவா. ஆனா இந்த மாமா விஷயத்துல, நேத்து நைட்ல இருந்து அவ ரொம்ப அமைதியா, ஒரு அப்பாவிப் பொண்ணு மாதிரி நடந்துகிட்டா. அந்த அமைதி தான் என்னைய இன்னும் உசுப்பேத்துச்சு.

நான் நேரா பாத்ரூம் போய் முகம் கழுவுனேன். 

முகம் கழுவிட்டு, ஈரத்தோட திரும்பி வெளிய வந்து அவங்களப் பாத்தேன். 

மகா இன்னும் அந்த  பழைய, சாதாரண நைட்டி தான் போட்டிருந்தா. அது மட்டும் இல்லாம, அந்த நைட்டிக்கு மேல ஒரு துண்டை எடுத்து, தன் கழுத்தை சுத்தி, நெஞ்சுப் பகுதி முழுசா மறையுற மாதிரி ரொம்பப் பத்திரமாப் போத்தியிருந்தா. அந்தத் துண்டு, அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகளோட எந்த ஷேப்பும் வெளிய தெரியாத மாதிரி அவளை முழுசா மறைச்சுப் பாதுகாத்துச்சு. நேத்து நான் கோபமா இருந்ததால, எந்த அப்பட்டமான காட்சியும் அவர் கண்ணுல பட்டுறக் கூடாதுனு அவ ரொம்பக் கவனமா இருந்தா. 

அவ குனிஞ்சு, துணியைச் சோப்புப் போட்டு முரட்டுத்தனமாத் தேய்க்கும்போது... அவ உடம்பு முன்னும் பின்னும் வளைஞ்சு குலுங்குச்சு. ஆனா அந்தத் துண்டு, அவளோட அந்த முன்னழகை அவ்ளோ ஸ்ட்ராங்கா மறைச்சு வச்சிருந்துச்சு. மாமா அவளுக்குப் பக்கத்துலயே நின்னு, துணியைப் பிழிஞ்சுகிட்டு இருந்தாரு. 

அப்போ என் மூளைக்குள்ள ஒரு தெளிவு வந்துச்சு. 'இவர் கல்யாணம் பண்ணிக்கணுமுன்னா...இதுக்கு ஒரே வழி தான் இருக்கு. அவரை நம்ம வலைல விழவைக்கணும். மீன் வலையில மாட்டணும்னா, தூண்டில் போட்டுத் தான் ஆகணும். அதுவும் அந்த மீனுக்குப் பிடிச்ச இரையைத் தான் தூண்டிலா போடணும்.'

நான் முகம் கழுவுன ஈரத்தோட, அப்படியே அவங்க பக்கத்துல நடந்து போனேன்.

மாமா முதுகைக் காட்டிட்டு, ஒரு பெரிய பெட்ஷீட்டைக் கொடிக்கயித்துல காயப் போட்டுட்டு இருந்தாரு. அவரு வேலையில ரொம்ப பிஸியா இருந்தாரு.

நான் நேரா மகாவுக்குப் பக்கத்துல போய் நின்னேன்.

அவ குனிஞ்சு துவைச்சிட்டு இருந்தவ, என் காலடிச் சத்தம் கேட்டு நிமிர்ந்து பாத்தா. அவ முகம் ஏதோ நான் பேசப் போறேன்னு நெனச்சு, ரொம்ப அப்பாவியா என்னைப் பாத்துச்சு. 

நான் மாமாவைப் பாத்தேன். அவரு இன்னும் திரும்புல. 

நான் மறுபடியும் மகாவைப் பாத்தேன். 

அடுத்த செகண்ட்... எந்த வார்த்தையும் பேசாம, எந்த முன்னறிவிப்பும் இல்லாம, என் வலது கையை டக்குனு கீழ கொண்டு போனேன். 

அவ கழுத்தைச் சுத்தி, நெஞ்சை மறைச்சுப் போத்தியிருந்த அந்தத் துண்டோட ஒரு முனையை, என் கையால கப்புனு பிடிச்சேன். மகா ஷாக் ஆகி ஏதோ சொல்ல வாய் திறக்குறதுக்குள்ள, அந்தத் துண்டைச் சடார்னு ஒரு இழு இழுத்தேன். அவ பதறிப் போய் என் கையைப் பிடிக்கப் போனா. ஆனா நான் அவளை விடல. அவ கழுத்துல இருந்த அந்தத் துண்டைச் சடார்னு ஒரு இழு இழுத்தேன்.

அந்த இழுவையில, அவ நெஞ்சை மறைச்சுக்கிட்டு இருந்த அந்தத் துண்டு மொத்தமா விலகி, என் கையில வந்துருச்சு. 

இப்போ... என் பொண்டாட்டி எனக்கு முன்னாடி, எந்தத் துண்டும் இல்லாம, அந்தப் பழைய நைட்டிக்குள்ள தன் பழுத்த முலைகள் அப்பட்டமாத் திமிறி நிக்கப் பச்சையா உக்காந்திருந்தா. 

மகா உறைஞ்சு போய், வாயைப் பொளந்துகிட்டு என் கண்ணை நேருக்கு நேரா பாத்தா. அவ கண்கள்ல ஒரு பெரிய ஷாக். 

ஆனா நான் அவகிட்ட ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசல. என் கையில இருந்த அந்தத் துண்டால, என் முகத்துல இருந்த ஈரத்தை ரொம்பச் சாதாரணமாத் துடைச்சுக்கிட்டே, அப்படியே திரும்பி வீட்டுக்குள்ள நடக்க ஆரம்பிச்சேன்.

உள்ள வந்தவன் நேரா ஹால்ல நிக்கல. நேரா கிச்சனுக்குள்ள போனேன். அங்க இருந்த ஜன்னல் கம்பிய இறுக்கமாப் புடிச்சுகிட்டு, கொஞ்சம் இருட்டா இருந்த அந்த எடத்துல இருந்து கொல்லைப்புறத்த எட்டிப் பாத்தேன்.

வெளிய... மகா நான் போன திசையையே பாத்துட்டு இருந்தா. இவ்வளவு நேரமாத் தன் நெஞ்ச மறைச்சு வச்சிருந்த துண்டு இப்போ அவ கழுத்துல இல்ல. அந்தப் பழைய நைட்டியோட கழுத்து நல்லா அகலமா, தளர்ந்து தொறந்து கிடந்துச்சு. அவ அப்படி நிமிர்ந்து உக்காந்திருக்கும்போது, அவளோட அந்த முலைகள் ரெண்டும் நைட்டித் துணிய முட்டிக்கிட்டுப் பச்சையா முன்னாடி திமிறி நின்னது எனக்குக் கிளியராத் தெரிஞ்சது. 

அவ கண்ணு நான் போன திசையவே பாத்துட்டு இருக்க, ஒரு செகண்ட் அவ  டக்குனு ஜன்னல் பக்கம் திரும்புனா. நான் இருட்டுக்குள்ள இருந்து, ஜன்னல் கம்பி வழியா அவளையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருக்கறத அவ கவனிச்சிட்டா. 

அவ கை தன்னிச்சையா, ரொம்ப வேகமா அவளோட அந்த நைட்டியோட கழுத்துப் பிளவ மறைக்குறதுக்காக மேல ஏறுச்சு. 

ஆனா... அவ கை அவ நெஞ்சத் தொடப் போன அந்த ஒரு நொடி, ஜன்னல்ல நின்னுகிட்டு இருந்த என் கண்ண அவ பாத்தா. நான் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசல. என் பார்வை மட்டும் அவளையே பாத்துட்டு இருந்துச்சு. அந்தப் பார்வையப் பாத்ததும், அவ கை அப்படியே அந்தரத்துல நின்னுச்சு. அவ விரல்கள் லேசா நடுங்குறது எனக்கு இங்க இருந்தே தெரிஞ்சது. அவ என் கண்ணையே ஒரு செகண்ட் பாத்துட்டு, அந்தப் பார்வையத் தாங்க முடியாம, மேல தூக்குன கைய மெதுவா நடுங்கிக்கிட்டே கீழ இறக்குனா. 

கீழ கிடந்த சோப்புக்கட்டிய எடுக்கப் போனா. ஆனா அவ கை அவ்ளோ நடுங்குச்சு. சோப்ப எடுக்கப் போனவ, பதட்டத்துல அதச் சரியாப் புடிக்க முடியாம... அந்த வழுவழுப்பான சோப்புக்கட்டி அவ விரல்களுக்கு நடுவுல இருந்து நழுவி, தண்ணிக்குள்ள 'பொத்'துனு விழுந்துச்சு. 

தண்ணி அவ மூஞ்சியில லேசாத் தெறிச்சது. அவ மூச்சு வாங்குற வேகம் இப்போ ரொம்ப அதிகமாச்சு. அவ நெஞ்சு படபடனு ஏறி இறங்குச்சு. அந்த நைட்டிக்குள்ள அவளோட முலைகள் அவளோட அந்த மூச்சுக்கு ஏத்த மாதிரி முன்னும் பின்னும் ததும்பித் ததும்பி அடங்குச்சு. தண்ணிக்குள்ள விழுந்த சோப்பத் தேடுற சாக்குல, தலையக் குனிஞ்சுகிட்டுத் தன் கீழ் உதட்டப் பற்களால லேசா கடிச்சுகிட்டா.

திடீர்னு, "க்ர்ர்ரக்..."னு கொடிக்கயித்துல பெட்ஷீட்ட காயப் போட்டுட்டு இருந்த மாமா, திரும்பி வர்ற சத்தம் கேட்டுச்சு. 

அந்தச் சத்தம் கேட்ட அடுத்த செகண்ட், மகா ஜன்னல் வழியா என்னையவே ஒரு செகண்ட் பாத்துட்டு, அவசரமாத் தண்ணிக்குள்ள கையை விட்டு அந்தப் பெரிய பெட்ஷீட்டை எடுத்துத் துவைக்க ஆரம்பிச்சா. 

மாமா இந்தப் பக்கம் திரும்பி வந்தாரு. மாமா நின்ன எடத்துல அப்படியே நின்னுட்டாரு. அவர் முகம் அதிர்ச்சியில வாயப் பொளந்துருந்துச்சு. சுத்தி முத்திப் பாத்தாரு. நான் டக்குனு ஜன்னல் ஓரமா கொஞ்சம் இருட்டுக்குள்ள மறைஞ்சுகிட்டு, ஒரு பத்து செகண்ட் கழிச்சு மெதுவா எட்டிப் பாத்தேன்.இவ்வளவு நேரம் என் பொண்டாட்டி நெஞ்ச மூடியிருந்த அந்தத் துண்டு இப்போ இல்லையேனு அந்த மனுஷனுக்குப் பயங்கரமான குழப்பம். 

மகா கீழ குனிஞ்சு அந்தப் பெரிய பெட்ஷீட்டுக்குச் சோப்புப் போட்டுட்டு இருந்தா. அவ ரெண்டு கையாலயும் அந்தத் துணியப் புடிச்சுப் பாறைக் கல்லுல தேய்க்கத் தேய்க்க, அவளோட உடம்பு பயங்கரமா முன்னும் பின்னும் குலுங்குச்சு. 

என்னதான் அவ உள்ள பிரா போட்டிருந்தாலும், அவ குனிஞ்சு அவ்ளோ வேகமாத் துணிய அடிச்சுத் துவைக்கும்போது... அந்த லூசான நைட்டிக்குள்ள அவளோட ரெண்டு முலைகளும் பிராவோட சேர்ந்து அப்படியே பந்து மாதிரி மேலேயும் கீழேயும் துள்ளித் துள்ளி ஆடுச்சு. அவ தேய்க்கிற ஒவ்வொரு இழுப்புக்கும், அவளோட அந்தப் பழுத்த சதைகள் நைட்டித் துணிய முட்டிக்கிட்டு முன்னாடி விம்மிப் பிதுங்குறதப் பாக்கப் பாக்க... என் உடம்பெல்லாம் ஒரு ஜில்லுனு காமப் போதை ஏறுச்சு. 

அந்த மனுஷன், அங்க நின்ன எடத்துல இருந்து ஒரு இன்ச் கூட நகரல. கண்ணக் கூட இமைக்காம, அவளோட அந்த ஆடுற நெஞ்சையே வாய் பிளந்து மெய்மறந்து பாத்துட்டு இருந்தாரு. 'அவ்ளோதான்... மீன் தூண்டில்ல கச்சிதமா மாட்டிருச்சு'னு என் மனசுக்குள்ள தோணுச்சு. அவரோட பார்வை அவ நெஞ்சுலயே லாக் ஆகி நின்னுச்சு. என் பொண்டாட்டிய இவ்ளோ பச்சையா ரசிக்கிறானேங்குற கோபம் ஒரு பக்கம் நெஞ்ச அடைச்சாலும், அவளோட உடம்பு அவரை அந்தப் பாடு படுத்துதேங்குற நெனப்பு எனக்குள்ள ஒரு கேவலமான கிக்க ஏத்துச்சு. என் சுன்னி இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறித் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

சோப்புப் போட்டு முடிச்சதும், மகா அந்தப் பெரிய பெட்ஷீட்ட எடுத்து மாமாகிட்ட நீட்டுனா. 

மாமா அத முன்னாடி வந்து வாங்கினாரு. 
மகா திருட்டுத்தனமா ஜன்னல் பக்கம் என்னப் பாத்துட்டு, கொஞ்சம் பதட்டத்தோடயே... "இருங்க மாமா... நான்... நானும் ஹெல்ப் பண்றேன்..."னு சொன்னா. 

சொல்லிட்டுத் தன் கையில இருந்த அந்த நுரை போக, பக்கத்துல இருந்த பக்கெட் தண்ணிக்குள்ள தன் ரெண்டு கையையும் விட்டு அலசுனா. கையில இருந்து தண்ணி சொட்டச் சொட்ட அப்படியே வெளிய எடுத்தவ... உக்காந்த வாக்குலயே, அந்த ரெண்டு ஈரக் கையையும் தன் தொடைக்கு மேல இருந்த நைட்டித் துணியில வச்சு ஆழமா அழுத்தித் தேய்ச்சுத் தொடைச்சா. அவ அப்படி ஈரம் சொட்டச் சொட்ட அழுத்தித் தேய்ச்சதும், நைட்டித் துணி தண்ணிய முழுசா உறிஞ்சிக்கிட்டு... அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான ரெண்டு செழுமையான தொடை வளைவுகளோடயும் எந்த கேப்பும் இல்லாம அப்படியே கப்புனு ஒட்டிப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

இப்போ அவ கீழ இருந்து மெதுவா எழுந்து நின்னா. அவ நின்ன அந்த நளினத்துல, தண்ணி பட்டு ஒட்டுன அந்த நைட்டி, அவளோட அந்தத் தொடை வளைவுகள அப்பட்டமாப் படம் பிடிச்சுக் காட்டுச்சு. 

"இல்ல மகா... நான் பாத்துக்குறேன்,"னு மாமா லேசாத் திக்கிக்கிட்டே சொன்னாரு. 

ஆனா அவர் கண்ணு அவ முகத்தப் பாக்கல. அவளோட அந்த நெஞ்சப் பாக்கக் கூடாதுனு தன் பார்வைய ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு அடக்கிக்கிட்டு, தலையக் குனிஞ்சுகிட்டே அந்தப் பெட்ஷீட்டப் புடிச்சு இழுத்தாரு. 

"குடுங்க மாமா..."னு சொல்லிட்டு மகா அத விடாம, தானும் ஒரு முனையப் புடிச்சுகிட்டா.

மாமா அந்தப் பெட்ஷீட்டோட ஒரு பக்கத்தப் புடிச்சு முறுக்க, மகா அவருக்கு நேர் எதிரா நின்னுக்கிட்டு இன்னொரு பக்கத்தப் புடிச்சு முறுக்க ஆரம்பிச்சா. ரெண்டு பேரும் ஆளுக்கு ஒரு பக்கமா நின்னு, அந்தப் பெரிய பெட்ஷீட்டப் பலம் குடுத்துப் பிழியப் பிழிய... மகா இடுப்ப வளைச்சுத் தன் முழுப் பலத்தையும் குடுத்து முறுக்குனா. அவ அப்படி முறுக்கும்போது, அவளோட அந்தத் திமிறிய முலைகள் ரெண்டும் நைட்டிக்குள்ள லேசா அதிர்ந்து அவளோட ஒவ்வொரு அசைவுக்கும் ஏத்த மாதிரி குலுங்குச்சு. 

ரெண்டு பேரும் சேந்து அவ்ளோ டைட்டா அந்தப் பெட்ஷீட்ட முறுக்கும்போது... அந்தத் துணிக்கு நடுவுல கோர்த்துக்கிட்டு இருந்த தண்ணி, பீய்ச்சிக்கிட்டு அடிச்சுது.

அவ புடிச்சிருந்த அந்த எண்டுல இருந்து தண்ணித் துளிகள் சரசரனு தெறிச்சு, கரெக்டா அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் மேலயும், நெஞ்சுக் குழியிலயும் சுடச்சுடப் பட்டுச் சிதறிச்சு.