Non-erotic எங்கள் வாழ்க்கை - ஜேம்ஸ் & ரூபி

[Rishi1503]

அந்த அறையில் ஜேம்ஸின் மனதுக்குள் இருந்த தர்மசங்கடம் வார்த்தைகளாய் வெடித்தது.
"ரூபி, உன் பூர்வீகம் பற்றி எனக்குக் கவலையில்லை. ஆனால், நீ ஏன் இப்படி மற்ற ஆண்களிடம் நடந்து கொள்கிறாய்? அன்று முனிசாமி அண்ணன் பின்னால் பைக்கில் போகும்போது நீ அவரை அணைத்துக் கொண்டு போனாய். அவர் திரும்பி வந்து உன்னைப் பற்றி மிகக் கேவலமாகப் பேசினார். இப்போதும் கூட நீ அணியும் டைட் சுடிதார், உன் மார்புப் பிளவு... இதெல்லாம் எனக்கு அசிங்கமாக இருக்கிறது. திருமணத்திற்குப் பிறகு இது தொடர்ந்தால் என்னால் தாங்க முடியாது," என்று தன் உள்ளக் குமுறலை கொட்டினான் ஜேம்ஸ்.
ரூபியின் முகம் சட்டென மாறியது. அவள் கண்கள் சிவந்தன.
"ஜேம்ஸ், அந்த முனிசாமி அண்ணன் என்னைத் தனியாகக் கூட்டிச் சென்று என் மார்புகளைக் கசக்கி, அசிங்கமாக நடக்க முயன்றார். என் செருப்பைக் கழற்றி நான் அவரை வெளுத்து வாங்கினேன். ஆனால், அவர் குடும்பம் நடுத்தெருவுக்கு வந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக நான்தான் மற்றவர்களிடம் பொய் சொல்லி அவரைக் காப்பாற்றினேன். அவர் வெளியே என்னைத் தப்பாகப் பேசுகிறார் என்றால், அது அவரது வக்கிரம்! உண்மை தெரியாமல் ஒருவரைப் பற்றி முடிவு செய்யாதே ஜேம்ஸ்," என்றாள் ஆவேசமாக.
அவள் சற்று நிதானித்துத் தொடர்ந்தாள், "ஆமாம் ஜேம்ஸ்! எனக்கு இப்படி உடை அணியப் பிடிக்கும். ஆண்கள் என்னைப் பார்ப்பது எனக்கு ஒரு சுகத்தைத் தருகிறது. நான் அதை அனுபவிக்கிறேன். அதற்காக நான் விபச்சாரி கிடையாது. நெருங்கிப் பழகுவதும், தொட்டுப் பேசுவதும் எனக்கு ஒரு பரவசத்தைக் கொடுக்கிறது. ஆனால், அது ஒரு எல்லைக்குட்பட்டதுதான்."
ஜேம்ஸ் திகைத்து நின்றான். அவளது நேர்மையும், தைரியமும் அவனது சந்தேகங்களைச் சுக்குநூறாக உடைத்தன. "ஸாரி ரூபி... உன்னைத் தப்பா புரிஞ்சுக்கிட்டேன். இப்போதுதான் எல்லாம் புரிகிறது. ஐ லவ் யூ ரூபி!" என்றான்.
ரூபி வெட்கத்துடன் அவன் தோளில் சாய்ந்தாள். "தெரியுமா ஜேம்ஸ்? உன்னை நான்தான் தேர்ந்தெடுத்தேன். உன் பொறுமையையும், நிதானத்தையும் அணு அணுவாக கவனித்துவிட்டுதான் ஆர்கே சார் கிட்ட உன்னைத் திருமணம் செய்யச் சொன்னேன்," என்றாள்.
மேலும் அவள் ஒரு ரகசியத்தைப் பகிர்ந்தாள், "ஆர்கே சாருக்கு எங்க காட்டுக்கு அருகே இருக்கும் 25 ஏக்கர் நிலத்தில், எங்கள் இனத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணுடன் ஒரு குடும்பமே இருக்கிறது. அவருக்கு அங்கொரு மகளும் இருக்கிறாள். இது எனக்கும் உனக்கும் மட்டுமே தெரிந்த ரகசியம். அவர் எங்களுக்கு ஒரு தந்தை போல!"
அவர்கள் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே, கதவை அதிரத் திறந்து உள்ளே வந்த ஆர்கே சார், இருவரையும் சேர்த்து அணைத்துக் கொண்டார். "அப்புறம் என்ன? கல்யாண நாளைப் பார்த்திட வேண்டியதுதான்!" என்று சிரித்தார்.
திருப்பூர் சார்பதிவாளர் அலுவலகத்தில் மிக எளிமையாக, சட்டப்பூர்வமாக ஜேம்ஸ் - ரூபி திருமணம் நடந்து முடிந்தது. ஜேம்ஸின் வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய உறவுப் பாலம் அன்றுதான் உருவானது. ரூபியின் தந்தை, தாய் மற்றும் தம்பியை அவன் முதன்முதலாக அன்றுதான் சந்தித்தான். அவர்களோடு ஆர்கே சார் அறிமுகப்படுத்திய அந்த இரண்டு பெண்களும், அவரது மனைவியும் ரூபியின் சொந்தக்காரர்கள் போலவே மிக இயல்பாகப் பழகினார்கள்.
திருமண விருந்து முடிந்ததும், ஆர்கே சார் தன் காரை நேராகத் தனது தனிப்பட்ட கெஸ்ட் ஹவுஸிற்கு விடச் சொன்னார். ஜேம்ஸ் மனதில் ஒரு எண்ணம் இருந்தது--"ஒருவேளை ஸ்டாப் குவார்ட்டர்ஸில் ஒரு சிறிய குடும்ப அறையை ஒதுக்கித் தருவார்" என்றுதான் அவன் நினைத்திருந்தான். ஆனால், அந்தப் பங்களாவின் வாசலில் நின்றபோது ஜேம்ஸ் பிரம்மிப்பில் உறைந்து போனான்.
உள்ளே நுழைந்ததும் சென்ட்ரலைஸ்டு ஏசி (Centralized AC) சில்லென்று அவர்களை வரவேற்றது. வலதுபுறத்தில் நவீன வசதிகளுடன் கூடிய கிச்சன் மற்றும் டைனிங் ஹால். இடதுபுறத்தில் கண்ணைக் கவரும் பூந்தோட்டம், அதன் நடுவே ஒரு அழகான செவ்வக வடிவ நீச்சல் குளம்.
அடுத்த கதவைத் திறந்தபோது மற்றுமொரு பிரம்மாண்ட ஹால் தென்பட்டது. அதன் வலதுபுறம் எம்டியின் தனிப்பட்ட அறை, இடதுபுறம் விருந்தினர்களுக்கான அறை. இவ்வளவு ஆண்டுகளில் ஜேம்ஸ் இரண்டு மூன்று முறைதான் இந்த இடத்திற்கு வந்திருக்கிறான்.
ஆர்கே சார் அவர்களை அந்த அறைக்குக் கூட்டிச் சென்று, "ஜேம்ஸ், ரூபி... இனிமேல் இதுதான் உங்கள் வீடு!" என்றார்.
அந்த அறை ஒரு சொர்க்கம் போல இருந்தது. உள்ளே நுழைந்ததும் ஒரு பெரிய வாஷிங் மெஷின் கொண்ட வாஷிங் ரூம், அதைத் தொடர்ந்து நவீன வசதிகளுடன் கூடிய பாத்ரூம். உள்ளே ஒரு மாஸ்டர் பெட்ரூம், அதில் மிகப்பெரிய மெத்தை, பெரிய எல்.இ.டி டிவி, பிரிட்ஜ் என எல்லா வசதிகளும் இருந்தன.
ஆர்கே சார் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார், "ஜேம்ஸ், இது உங்கள் திருமணப் பரிசு. இந்த வீடு இனி உங்களுக்கானது. என் அறை உட்பட எங்கு வேண்டுமானாலும் நீங்கள் போகலாம். சமைக்க ஆள் நியமித்திருக்கிறேன். இப்போது சிறிது நேரம் ஓய்வெடுத்துவிட்டு, ரூபியின் ஊருக்குக் கிளம்புங்கள். அங்கு ஒரு வாரம் ஜாலியாக இருந்துவிட்டு வாருங்கள். உங்கள் முதலிரவை (First Night) அந்த ரம்மியமான காட்டுப் பகுதியிலேயே வைத்துக்கொள்ளுங்கள். ஆனால் ஜேம்ஸ், அங்குள்ள கலாச்சாரம், பழக்கவழக்கங்கள் எல்லாம் கொஞ்சம் வித்தியாசமாக இருக்கும். கவலைப்படாதே, என் மனைவியும் அங்கேதான் இருக்கிறாள். கவனமாக இருந்துவிட்டு வாருங்கள்!"
அவர் விடைபெற்றதும், சிறிது நேர ஓய்வுக்குப் பிறகு ஒரு பெரிய வண்டியில் அனைவரும் கிளம்பினார்கள். வண்டி காட்டிற்குள் நுழைய நுழைய, முகத்தில் மோதிய சில்லென்ற காற்று ஜேம்ஸின் மனதிலிருந்த பாரத்தைக் குறைத்தது. ரூபி காதலோடு அவன் மேல் சாய்ந்துகொள்ள, அந்த அடர்ந்த காடு தங்களுக்கு என்ன வைத்திருக்கிறது என்ற எதிர்பார்ப்பிலும், முதலிரவு குறித்த ஆனந்தமான கனவுகளிலும் ஜேம்ஸ் மெல்லக் கண் அயர்ந்தான்.
மாலையில் சூரியன் மறைந்து இருள் அந்த அடர்ந்த காட்டிற்குள் மெல்லக் கசியத் தொடங்கியது. ஜேம்ஸின் இதயத் துடிப்பு அந்த வண்டியின் இன்ஜின் சத்தத்தை விட வேகமாக இருந்தது. திருப்பூர் நகரத்தின் இரைச்சலில் இருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட, ஒரு நிசப்தமான பழங்குடி கிராமத்திற்குள் அவர்கள் வண்டி பிரவேசித்தது.
அவர்களது வீடு ஒரு தோட்டத்தின் நடுவே தனித்து நின்றது. அது ஒரு நடுத்தரமான ஓட்டு வீடு, ஆனால் சுற்றிலும் இருந்த அடர்ந்த மரங்கள் அந்த வீட்டிற்கு ஒரு ரகசியத்தன்மையைக் கொடுத்தன. ஆர்கே சாரின் மனைவியும் மகளும் விடைபெற்றுக் கொள்ள, ஜேம்ஸ் ஒருவித தயக்கத்துடன் ரூபியின் குடும்பத்தோடு வீட்டிற்குள் நுழைந்தான்.
உள்ளே சென்ற ஜேம்ஸிற்கு ஒரு பெரிய ஆச்சரியம் காத்திருந்தது. அது ஒரு மிகப்பெரிய ஒற்றை அறை (Hall). நாகரிக வீடுகளில் இருப்பது போல தனித்தனி அறைகள் அங்கே இல்லை. ஒரு மூலையில் மட்டும் மூங்கிலால் ஆன ஒரு மெல்லிய தடுப்பு இருந்தது. சமையல் பாத்திரங்கள் ஒருபுறம் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்க, அந்த வீடே ஒரு திறந்த வெளி போல இருந்தது.
"ஜேம்ஸ், இது எங்க ஊர் பழக்கம். முதலிரவுக்கு முன்னாடி நாங்க ஒரு விசேஷக் கிழங்கு சாப்பிடுவோம். அது உடம்புக்கும் மனசுக்கும் ஒரு புதுத் தெம்பைக் கொடுக்கும்," என்று ரூபியின் அப்பா பழங்குடி மொழியில் சொல்ல, ரூபி அதைத் தமிழில் விளக்கினாள்.
அவர்கள் கொடுத்த அந்த வேகவைத்த கிழங்கைச் சாப்பிட்ட அடுத்த சில நிமிடங்களில், ஜேம்ஸின் நரம்புகளில் ஒரு மின்னல் பாய்ந்தது போன்ற உணர்வு. ஒரு புதிய உற்சாகமும், இதுவரை அனுபவிக்காத ஒரு உடல் தெம்பும் அவனுக்குள் பிறந்தது. அவன் அருகில் அமர்ந்திருந்த ரூபியின் அம்மா, ஜேம்ஸின் தோளையும் தொடையையும் உரசியபடி அமர்ந்து அன்போடு உபசரித்த விதம் அவனுக்குச் சற்று சங்கடமாக இருந்தாலும், அந்தச் சூழலின் நிதானம் அவனை அமைதிப்படுத்தியது.
"நாங்க பக்கத்து வீட்டுக்குக் கிளம்புறோம். நீங்க நிம்மதியா இருங்க," என்று கூறிவிட்டுப் பெரியவர்கள் மூவரும் வெளியேறினர்.
அந்தத் தனிமையில், ஜேம்ஸும் ரூபியும் ஒருவரையொருவர் ஆழமாக உணர்ந்தனர். இத்தனை காலமும் மனதுக்குள் பூட்டி வைத்திருந்த காதலையும், ஏக்கத்தையும் அவர்கள் அந்தப் பாயின் மேல் கொட்டித் தீர்த்தனர். விடியற்காலை 4 மணி வரை அவர்கள் பேசிக்கொண்டே இருந்தனர்; சிரித்தனர்; அழுதனர். ஜேம்ஸின் வாழ்க்கையில் ஒரு நிரந்தரத் தோழி கிடைத்துவிட்டாள் என்ற நிம்மதியில் அவன் மெல்லக் கண் அயர்ந்தான்.
காலை 7 மணி இருக்கும்.
அரைகுறைத் தூக்கத்தில் இருந்த ஜேம்ஸின் காதுகளில் கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்டது. அவன் ஒரு கண்ணைத் திறந்து பார்த்தான். இருவரும் ஒரு மெல்லிய போர்வையின் கீழ் நிர்வாணமாகக் கிடந்தனர். அந்த அதிகாலைச் சூரிய ஒளி ஜன்னல் வழியே நுழைந்து ரூபியின் மேனியில் படர, அவள் ஒரு தேவதை போல ஜேம்ஸின் கண்ணுக்குத் தெரிந்தாள்.
திடீரென்று, அந்த மூங்கில் தடுப்பைத் தாண்டி யாரோ உள்ளே வரும் காலடிச் சத்தம் கேட்டது. ஜேம்ஸ் தூங்குவது போலவே நடித்துக் கவனித்தபோது, உள்ளே வந்தது ரூபியின் அப்பா!
ஜேம்ஸின் இதயம் ஒரு நிமிடம் நின்று துடித்தது. "என்ன இது? ஒரு மகளின் முதலிரவு அறைக்குள் தந்தை இப்படித் தடையின்றி வருவதா?" என்று அவன் பதறினான். ஆனால், ரூபியின் தந்தை அங்கே எதற்கும் சலனப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை. அவர் வெறும் துண்டு மட்டும் அணிந்திருந்தார். அந்த அறையிலிருந்த ஒரு பழைய மர பீரோவில் ஏதோ தேடிக்கொண்டிருந்தார்.
சத்தம் கேட்டு எழுந்த ரூபி, தன் நிர்வாணக் கோலத்தைப் பற்றிச் சிறிதும் கூச்சப்படாமல், "என்னப்பா தேடுறீங்க?" என்று கேட்டபடி படுக்கையில் இருந்து இயல்பாக எழுந்தாள். அருகில் இருந்த ஒரு சிறு துண்டை எடுத்து இடுப்பில் மட்டும் சுற்றிக்கொண்டு, தன் மேலாடை ஏதுமின்றி அந்த பீரோவிடம் சென்று தேடி எடுத்துக் கொடுத்தாள்.
ஜேம்ஸ் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போயிருந்தான். தன் மகளின் மார்பகங்கள் குலுங்க அவள் தன் முன்னே நிற்பதைப் பற்றி அந்தத் தந்தையும் கவலைப்படவில்லை, தந்தைக்கு முன்னால் தான் இப்படி இருப்பதைக் குறித்து அந்த மகளும் கவலைப்படவில்லை. அவர்களது கலாச்சாரத்தில் உடல் என்பது ஒரு புனிதமான, இயற்கையான விஷயமாகக் கருதப்பட்டது. ஆனால், நாகரிக உலகில் வளர்ந்த ஜேம்ஸிற்கு இது ஒரு மாபெரும் கலாச்சார அதிர்ச்சியாக இருந்தது.
அவளது தந்தை தேடி வந்ததைப் பெற்றுக்கொண்டு இயல்பாகப் பேசிவிட்டு வெளியேறினார். ரூபி மீண்டும் புன்னகையுடன் ஜேம்ஸிடம் வந்து, "ஜேம்ஸ், எழுந்திரு... பொழுது விடிஞ்சிருச்சு" என்று அவனைத் தட்டி எழுப்பினாள்.
ஜேம்ஸ் ஒன்றும் தெரியாதவன் போல எழுந்தான். ஆனால் அவன் மனதுக்குள் ஓடிக்கொண்டிருந்த கேள்வி ஒன்றுதான்: இந்தக் காட்டின் ரகசியங்களும், இவர்களின் விசித்திரமான பழக்கவழக்கங்களும் இன்னும் என்னென்ன அதிர்ச்சிகளைத் தரப்போகின்றன?
தொடரும்...