Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

---------------
Part 138 - 2:
---------------

அவர் முகத்துல கிளம்புற எந்த ஒரு அவசரமும் இல்லை.

ரேணுகா அவரைப் பார்த்து முழிச்சாங்க.

"என்ன பண்றீங்க? எந்திரிங்க, போலாம்..." னு அக்கா சொன்னாங்க.

ஆனா ராஜ் எந்திரிக்குறதுக்கு எந்த ஒரு முயற்சியும் பண்ணல.

அவர் தன் பொண்டாட்டியைப் பார்த்து ரொம்ப கேஷுவலான ஒரு குரல்ல பேச ஆரம்பிச்சார்.

"நீ முன்னாடி போ ரேணு..." னு அவர் ரொம்ப அமைதியாச் சொன்னார்.

ரேணுகா: "என்னது?"

ராஜ்: "நீ போ... நான் வர இன்னும் கொஞ்ச நேரம் ஆகும்."

ரேணுகா: "ஏன்? என்ன பண்ணப் போறீங்க இங்க?"

ராஜ்: "இங்க மீதி இருக்குற ஹல்வாவை நான் சாப்பிட்டு முடிச்சிட்டு வர்றேன்..."

இந்த வார்த்தையை அவர் சொன்ன அந்த செகண்ட்...

என் உடம்புல ஓடுன அத்தனை ரத்தமும் நேரா வந்து என் முகத்துல வந்து அறைஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

என் கன்னங்கள், என் காது மடல் எல்லாமே செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

அவர் 'மீதி இருக்குற ஹல்வா' னு எதை மீன் பண்றார்னு எனக்கு ரொம்பத் தெளிவாப் புரிஞ்சுது.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி, அவர் நக்கிக்கிட்டு இருந்த அந்தத் 'தேன் ஹல்வா'.

இப்போ... தன் பொண்டாட்டியையே வெளிய போகச் சொல்லிட்டு, அந்தப் பாக்கி இருக்குறத நக்கிக் குடிக்கணும்னு அவர் கேட்கிறார்.

ஒரு ஆளுக்கு இவ்ளோ பெரிய திமிர் இருக்குமா?

தன் பொண்டாட்டிகிட்டயே, 'நீ வெளிய போ, நான் இவளோட புண்டையை நக்கி முடிச்சிட்டு வர்றேன்' ங்குறத...

இந்தக் திமிர் என்னைப் பைத்தியம் ஆக்கிடுச்சு.

நான் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேச முடியாம அங்கேயே உறைஞ்சு நின்னேன்.

எனக்கு என்ன பண்றதுன்னே தெரியல.

என் நெஞ்சுக்குள்ள என் இதயம் "டப்... டப்... டப்..." னு சத்தமா அடிச்சுது.

என் தொடைகள் தானாகவே ஒன்னோட ஒன்னு உரசிக் கிச்சு.

ஆனா ரேணுகாவுக்கு இதுல இருந்த அந்த அர்த்தம் கொஞ்சம் கூடப் புரியல.

அவங்க ஹல்வாவைப் பத்தித்தான் அவர் பேசுறார்னு நம்பிட்டாங்க.

அவங்க உடனே தன் தலையை ரொம்ப வேகமா இடதும் வலதுமா ஆட்டினாங்க.

"நோ... நோ... அதெல்லாம் முடியாது ராஜ்." னு அவங்க ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டான குரல்ல சொன்னாங்க.

ராஜ்: "ஏன் ரேணு?"

ரேணுகா: "நீங்க ஏற்கனவே நிறைய ஸ்வீட் சாப்பிட்டாச்சு."

ராஜ்: "கொஞ்சம் தான ரேணு இருக்கு..."

ரேணுகா: "கொஞ்சமோ நிறையவோ... இன்னைக்கு நீங்க சாப்பிட்ட இனிப்பு போதும்."

ரேணுகா: "உங்களுக்குக் கண்டிப்பா சுகர் வந்துடும்."

ரேணுகா: "எந்திரிங்க... நம்ம வீட்டுக்குப் போலாம்."

ராஜ் சோபாவுல இன்னும் கொஞ்சம் பின்னாடி சாஞ்சு உக்காந்தார்.

அவர் தன் பொண்டாட்டியைப் பாக்குறதை விட்டுட்டு, நேரா என்னைப் பார்த்தார்.

வெக்கத்துல தவிச்சுக்கிட்டு இருக்குற என்னோட முகத்தை அவர் அவ்ளோ ரசனையாப் பார்த்தார்.

"பரவால்ல ரேணு..." னு அவர் மறுபடியும் என்னை பார்த்தபடியே சொன்னார்.

ராஜ்: "அந்த ஹல்வா அவ்ளோ டேஸ்ட்டா இருக்கு."

ராஜ்: "அதோட டேஸ்ட் இன்னும் என் நாக்குலயே ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கு ரேணு."

ராஜ்: "நீ வீட்டுக்குப் போ... நான் அந்த ஹல்வாவை மட்டும் முடிச்சிட்டு, ஒரு பத்து நிமிஷத்துல உனக்குப் பின்னாடியே வர்றேன்."

ரேணுகா இதைக் கேட்டதும் ரொம்பச் சத்தமா ஒரு பெருமூச்சு விட்டாங்க.

அவங்களுக்கு அவர் மேல லேசான ஒரு கோபம் வந்துச்சு.

"நான் நோ னு சொல்லிட்டேன் ராஜ்..." னு அவங்க கொஞ்சம் சத்தமாச் சொன்னாங்க.

ரேணுகா: "எந்திரிங்க, நம்ம ரெண்டு பேரும் ஒன்னாவே வீட்டுக்குப் போலாம்."

ரேணுகா: "இந்த ராத்திரி நேரத்துல, அவகிட்ட இன்னும் ஸ்வீட் வேணும், ஹல்வா வேணும்னு கேட்டுப் பவியை டார்ச்சர் பண்ணாதீங்க."

ரேணுகா: "அவ ஏற்கனவே நமக்கு அவ்ளோ சமைச்சுப் போட்டுட்டு, ரொம்ப டயர்டா இருக்கா."

ரேணுகா: "அவளைத் தூங்க விடுங்க... வாங்க போலாம்."

அவங்க இப்படிச் சொன்னதும், ராஜ்க்கு வேற வழியே இல்லாமப் போயிடுச்சு.

தன் பொண்டாட்டி தன்னை விட்டுட்டுத் தனியாப் போக மாட்டானு அவருக்கு நல்லாப் புரிஞ்சுது.

அவர் ஏமாற்றத்தோட அந்தச் சோபாவுல இருந்து எந்திரிச்சு நின்னார்.

அவர் மெயின் டோரை நோக்கி ஒரு ஸ்டெப் எடுத்து வெச்சார்.

ஆனா அவர் நேரா வெளிய போகல.

அவர் நேரா என்னோட கண்களை உற்றுப் பார்த்தார்.

"பவி..." னு அவர் கிசுகிசுப்பான குரல்ல கூப்பிட்டார்.

"..." நான் எந்தப் பதிலும் சொல்லாம அவரைப் பார்த்தேன்.

ராஜ்: "எனக்கு அந்த ஹல்வா சீக்கிரம் வேணும்..."

ராஜ்: "நான் அதுக்காக வெயிட் பண்ணிக்கிட்டு இருப்பேன்."

அவர் இப்படி நேருக்கு நேரா, அவங்க முன்னாடியே என் புண்டையைத் தனக்கு வேணும்னு டிமாண்ட் பண்றதைப் பார்த்து...

நான் அப்படியே உறைஞ்சுட்டேன்.

என் உதடுகள் லேசாப் பிரிஞ்சுச்சு.

நான் என் தொண்டைக்குள்ள எச்சிலை ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு முழுங்கினேன்.

எனக்கு என்ன பதில் சொல்றதுன்னே தெரியல.

அவங்க இங்கேநிக்கும்போது, என்னால 'சரி' னு சொல்லவும் முடியாது...

அவரோட பார்வைக்கு முன்னாடி 'முடியாது' னு சொல்லவும் எனக்குத் தைரியம் இல்லை.

நான் எந்த வார்த்தையும் பேசாம, அவரயே பார்த்துக்கிட்டு நின்னேன்.

அவரோட அந்த டிமாண்ட் என்னைப் பைத்தியம் ஆக்கிடுச்சு.

ரேணுகா அக்கா ராஜ்-ஐ பார்த்து மறுபடியும் திட்ட ஆரம்பிச்சாங்க.

"ராஜ், அவகிட்ட இப்படிக் குழந்தை மாதிரி ஸ்வீட் கேட்டு டிமாண்ட் பண்ணாதீங்க..." னு அவங்க சலிச்சுக்கிட்டாங்க.

அப்புறம் அவங்க என் பக்கம் திரும்பி, ரொம்ப அன்பான ஒரு புன்னகையோட என்னைப் பார்த்தாங்க.

ரேணுகா: "ரொம்ப ரொம்ப தேங்க்ஸ் பவி, இன்னைக்கு டின்னர் அவ்ளோ சூப்பரா இருந்துச்சு."

ரேணுகா: "எல்லாமே ரொம்ப டேஸ்ட்."

ரேணுகா: "நாங்க கிளம்புறோம்... பை, குட்நைட்."

"பரவால்ல அக்கா... குட்நைட்..." னு நான் ரொம்ப வீக்கான குரல்ல பதில் சொன்னேன்.

நான் அப்படியே பின்னாடி திரும்பி, அந்த மெயின் டோரை நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சேன்.

நான் ஒவ்வொரு ஸ்டெப் எடுத்து வைக்கும்போதும்...

என்னோட கால்கள் லேசா அகன்று மூடும்போதும்...

நான் போட்டிருந்த அந்த பேண்ட் நேரா என்னோட வெற்று குண்டிலயும், என்னோட புண்டைலயும் உரசிச்சு.

நான் நடக்கும்போது, அந்தப் பேண்ட்டோட சென்டர் தையல், சரியா என்னோட புண்டைப் பருப்பு மேல "சுருக்... சுருக்..." னு உரசிச்சு.

"ஆஹ்..." னு நான் மனசுக்குள்ளேயே ஒரு சின்ன முனகலோட நெளிஞ்சேன்.

நான் ஒவ்வொரு தடவை அடி எடுத்து வைக்கும்போதும், அந்தப் பேண்ட்டி இல்லாத ஃபீலிங்...

ராஜ் என்னோட பேண்ட்டியைத் தன் பேண்ட் பாக்கெட்டுக்குள்ள வெச்சிருக்கார்ங்குறத என் மூளை எனக்கு ஞாபகப்படுத்துச்சு.

இந்த நினைப்பு என் நரம்புகள்ல ஒரு தீயைப் பத்த வெச்சுது.

என் கால்கள் நடுங்கிக்கிட்டே இருந்துச்சு.

நான் அந்த மெயின் டோரோட கைப்பிடியைப் பிடிச்சேன்.

கதவு திறந்ததும், வெளியில குளிர்ந்த காத்து உள்ளே அடிச்சுது.

ரேணுகா அக்கா கதவைத் தாண்டி முதல்ல வெளிய போனாங்க.

அவங்க தன் தலையைக் குனிஞ்சு, அங்க கிடந்த தன்னோட ஸ்லிப்பர்ஸை கால்ல மாட்ட ட்ரை பண்ணாங்க.

ராஜ் தன் பொண்டாட்டிக்குப் பின்னாடியே நடந்து வந்தார்.

அவர் அந்தத் திறந்த கதவை நோக்கி வந்தார்.

நான் அவர் வெளிய போறதுக்கு வழி விடுறதுக்காக, ஓரமா நின்னேன்.

ராஜ் கதவைத் தாண்டி வெளிய காலெடுத்து வெச்சார்.

அப்போ ரேணுகா இன்னும் வெளிய தரையைப் பார்த்து, தன் செருப்பை மாட்டிக்கிட்டு இருந்தாங்க.

ராஜ் இந்த சின்னச் சந்தர்ப்பத்தை, அந்த ஒரு செகண்ட் கேப்பை யூஸ் பண்ணிக்கிட்டார்.

அவர் என்னைத் தாண்டி வெளிய நடக்கும்போது... அவர் சும்மா நடந்து போகல...லேசா என் பக்கம் உரசுற மாதிரி நகர்ந்தார்.

அவர் தன் வலது கையைக் கீழ கொண்டு போனார்... தன் கையை என்னோட பின்ப்பக்கமா நீட்டினார்.

அந்த கை நேரா வந்து என்னோட இடது குண்டி மேல முழுசாப் பதிஞ்சுது.

"ஆஹ்..." னு நான் என்னையறியாம முனகலோட மூச்சு வாங்கினேன்.

அவரோட உள்ளங்கை  என் குண்டில பட்டது, நான் பேண்ட்டிய போடலங்குற நிஜம் அந்தத் தொடுதல்ல எனக்குப் பளிச்சுனு உறைச்சது.

வெறும் ஒரே ஒரு லேயர் பேண்ட் துணி மட்டும்தான் எனக்கும் அவர் கைக்கும் நடுவுல இருந்துச்சு.

அவரோட அஞ்சு விரல்களையும் நல்லா விரிச்சு, என்னோட குண்டியை மொத்தமாத் தன் கைக்குள்ள அடக்கினார்.

அவர் ஹார்டான பிடியோட என் குண்டியைப் பிசைஞ்சார்.

"ஸ்ஸ்ஸ்..." னு என் பற்கள் தானாகவே ஒன்னோட ஒன்னு கடிச்சுக்கிச்சு.

அவர் அதிகாரமா, 'இது என் உடம்பு' ங்குற திமிரோட பிசைஞ்சார்.

நான் அப்படியே உறைஞ்சு போய் நின்னேன்.

எனக்குள்ள ஒரு பெரிய கரண்ட் ஷாக் அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

ராஜ், தன் பொண்டாட்டி ஒரு ரெண்டு அடி தூரத்துல நிக்கும்போதே...

அவங்களுக்குப் பின்னாடி நின்னுக்கிட்டு என்னோட குண்டியைப் பிசையுறார்.

நான் அவரைத் தள்ளவும் முடியாது, தள்ளுனாஅவங்க திரும்பிப் பார்த்துடுவாங்க.

நான் சத்தம் போடவும் முடியாது, சத்தம் போட்டா அவங்களுக்கு கேட்டுடும்.

நான் எதுவும் பண்ண முடியாம, என் குண்டியை அவர் கையில மொத்தமாக் கொடுத்துட்டு நின்னேன்.

என் தொடைகள் ரெண்டும் தானாகவே ஒன்னோட ஒன்னு உரசிக் கிச்சு.

என் புண்டைக்குள்ள இருந்து மறுபடியும் லீக் ஆகி பேண்ட்ட நனைச்சுது.

என் உடம்பு சிலிர்த்து அடங்குச்சு.

அவர் என் குண்டியை ஹார்டாப் பிசைஞ்சுகிட்டே... தன் தலையை லேசா என் பக்கம் சாய்த்தார்.

அவர் முகத்தை என்னோட இடது காதுக்கு அவ்ளோ பக்கத்துல கொண்டு வந்தார்.

அவர் ரொம்ப மெதுவா, ரேணுகாவுக்குக் கேட்காத அளவுக்கு ஒரு கிசுகிசுப்பான குரல்ல என் காதுல பேசினார்.

ராஜ்: "நான் ஹல்வா கவரை என் பாக்கெட்டிலேயே வெச்சுக்கப் போறேன் பவி...".

ராஜ்: "அது இப்போ என்னோடது..."

ராஜ்: "உனக்கு அது திரும்ப வேணும்னா..."

ராஜ்: "நீயே எங்கிட்ட நேரா வந்து அதைக் கேட்டு வாங்கிக்கோ."

ராஜ்: "உனக்கு எப்போ வேணுமோ, அப்போ வந்து வாங்கிக்கோ..."

ராஜ்: "ஆனா அது சும்மா கிடைக்காது... நான் முழுசா டேஸ்ட் பண்ணிட்டு தான் தருவேன்."

அவர் சொல்ற அந்த 'டபுள் மீனிங்' எனக்கு உடனே புரிஞ்சுடுச்சு.

அந்த பேண்ட்டியை அவர் தன் பாக்கெட்டுக்குள்ளேயே வெச்சுக்கப் போறாராம்.

நான் அதைப் திரும்ப வாங்கணும்னா, நான் அவரைத் தேடிப் போகணுமாம்.

அவர் கேக்குறத நான் கொடுக்கணுமாம்.

அவர் எதைக் கேக்குறார்னு எனக்கு ரொம்பத் தெளிவாப் புரிஞ்சுது.

அவர் பாதியில விட்டுட்டுப் போன என்னோட அந்தப் புண்டையை, அவர் முழுசா நக்கிக் குடிக்கணும்னு கேக்குறார்!

என் உள்ளாடையை வெச்சு அவர் என்னைப் பிளாக்மெயில்பண்றார்.

ஆனா அந்தப் பிளாக்மெயில் எனக்குக் கோபத்தை விட, ஒரு ஆசையத்தான் கொடுத்துச்சு.

ராஜ் தன் முகத்தை என் காதை விட்டு லேசாப் பின்னாடி எடுத்தார்.

அவர் என்னோட குண்டியில இருந்த தன் பிடியை ரொம்ப மெதுவாத் தளர்த்தினார்.

ஆனா அவர் உடனே கையை எடுக்கல.

அவர் தன் உள்ளங்கையை என்னோட குண்டிச் சதைல மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு தடவு தடவினார்.

அந்தத் தொடுதல் என்னோட குண்டில ஒரு சூட்டை விட்டுட்டுப் போச்சு.

அவர் கையை எடுத்த அடுத்த செகண்ட், என் குண்டியில அந்த இடம் மட்டும் சூடா இருந்துச்சு.

சரியா அவர் வெளிய வந்த அதே செகண்ட்...

ரேணுகா அக்கா தன் செருப்பை மாட்டி முடிச்சிட்டு, தலையை நிமிர்த்திப் பார்த்தாங்க.

அக்கா நிமிரும்போது, ராஜ் அவங்களுக்கு முன்னாடி ரொம்ப டீசன்ட்டா, எந்த ஒரு தப்புமே பண்ணாத மாதிரி நின்னுகிட்டு இருந்தார்.

ஒரு செகண்ட் முன்னாடி என்னோட குண்டியைப் பிசைஞ்சு, என் காதுல கிசுகிசுத்த மனுஷன்னு யாராலும் கண்டுபிடிக்க முடியாத அளவுக்கு...

அவர் முகம் அவ்ளோ சாதாரணமா மாறிப்போயிருந்துச்சு.

ரேணுகா ராஜ்-ஐ  பார்த்தாங்க.

"வாங்க... போலாம்," னு அவங்க அவசரப்படுத்தினாங்க.

அப்புறம் அவங்க திரும்பிக் கடைசியா ஒரு தடவை என்னைப் பார்த்தாங்க.

அவங்க முகத்துல அவ்ளோ ஒரு அன்பு இருந்துச்சு.

"தேங்க்ஸ் அகெய்ன் பவி.. நாங்க கிளம்புறோம்," னு அவங்க கை காட்டுனாங்க.

நான் அவங்களுக்குப் பதில் சொல்றதுக்குள்ள...

ராஜ் என் பக்கம் திரும்பினார்.

அவர் முகத்துல ஒரு புன்னகை இருந்துச்சு.

அவர் தன் பொண்டாட்டிக்குக் கேட்குற மாதிரி, கொஞ்சம் சத்தமா பேசினார்.

ராஜ்: "ஆமா பவி... ரொம்ப தேங்க்ஸ்," னு அவர் சொன்னார்.

ராஜ்: "இன்னைக்கு டின்னர்ல இருந்த அந்த 'டெஸர்ட்ஸ்'... அது எல்லாமே ரொம்ப ரொம்ப டேஸ்ட்டா இருந்துச்சு."

ராஜ்: "கையிலயம், வாயிலையும் வாசனையே இன்னும் போகல..."

அவர் சொன்ன அந்தக் கடைசி டபுள் மீனிங் வார்த்தையைக் கேட்டதும்...

என் உடம்பே மறுபடியும் ஒரு தடவை சிலிர்த்து அடங்குச்சு.

என் முகம் மறுபடியும் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

நான் என் கண்களை லேசாத் தாழ்த்திக்கிட்டேன்.

அவரோட பொண்டாட்டி முன்னாடியே என்னை இப்படிக் கிண்டல் பண்ற அவரோட திமிரைப் பார்த்து எனக்கு உள்ளுக்குள்ள ஒரு போதை ஏறுச்சு.

நான் ரொம்ப மெதுவா என் தலையை ஆட்டினேன்.

பவித்ரா: "தேங்க்ஸ் அண்ணா..." னு நான் கிசுகிசுப்பான குரல்ல சொன்னேன்.

ராஜ் முகத்துல ஒரு பெரிய வெற்றிப் புன்னகை வந்துச்சு.

அவரும் ரேணுகா அக்காவும் அப்படியே திரும்பி, அந்த ஹால்வேயில இருந்த லிப்ட்-அ நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சாங்க.

நான் அந்தக் கதவுப் படியில நின்னு, அவங்க நடந்து போறதை ஒரு சில செகண்டுகள் அப்படியே பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

ராஜ் மாமாவோட முதுகை நான் ஆசையா, ஒரு தவிப்போட பார்த்தேன்.

அவர் பாக்கெட்டுக்குள்ள என்னோட பேண்ட்டி இருக்குங்குற உண்மை என் நெஞ்சைப் படபடனு அடிக்க வெச்சுது.

அவங்க லிஃட்கிட்ட போனதும், நான் ரொம்ப மெதுவா மெயின் டோரை மூடினேன்.

"க்ளிக்..."

நான் கதவை முழுசா லாக் பண்ணேன்.

அந்த வீட்ல இப்போ நான் மட்டும் தான் தனியா இருந்தேன்.

ரேணுகா போயிட்டாங்க... அவர் போயிட்டார்...

ஆனா அவரோட தொடுதல், அவரோட மூச்சுக்காத்து, அவரோட நாக்கு... எல்லாமே இன்னும் என் உடம்புலேயே ஒட்டிக்கிட்டு இருக்குற மாதிரி ஒரு ஃபீலிங்.

நான் மெதுவா என் வலது கையைக் கீழ கொண்டு போனேன்.

நான் போட்டிருந்த அந்த அவுட்டர் காட்டன் பேண்ட்டுக்கு மேலேயே, என் புண்டைக்கு நேரா என் கையை வெச்சேன்.

என் உள்ளங்கைக்கு அடியில அந்தப் பேண்ட் லேசா ஈரமா, பிசுபிசுனு இருக்குறது எனக்குத் தெளிவாத் தெரிஞ்சது.

என் மதன நீர் அந்தப் பேண்ட்டை நனைச்சு ஒரு சின்ன வட்டத்தை உருவாக்கியிருந்துச்சு.

அத தொடும்போதெல்லாம்... அவரோட நாக்கு என் புண்டைப் பருப்புல உரசுன அந்த ஞாபகம், கரண்ட் ஷாக்கைக் கொடுத்துச்சு.

என் பேண்ட்டி இப்போ என்கிட்ட இல்லை.

அது அவரோட பாக்கெட்டுக்குள்ள, அவரோட உடம்போட, அவரோட வீட்டுக்குப் போயிக்கிட்டு இருக்கு.

நான் ஒரு ஆம்பளைக்கு என்னோட உள்ளாடை, புண்டையை நக்கக் கொடுத்துட்டு, இப்டி நின்னுகிட்டு இருக்கேன்.

'நான் எவ்ளோ பெரிய தப்பு பண்ணிட்டேன்... நான் எப்படி ஒரு கெட்ட பொண்ணா மாறிட்டேன்...' ங்குற உண்மை என் மூளைக்குள்ள முழுசா தெரிய ஆரம்பிச்சுது.

ஆனா அந்த உண்மை எனக்குக் குற்ற உணர்ச்சியைக் கொடுக்கல...

மாறாக, ஒரு விவரிக்க முடியாத, போதையைத்தான் கொடுத்துச்சு.

நான் என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

என் நெஞ்சு ரொம்ப வேகமா மேலயும் கீழயுமா ஏறி இறங்குச்சு.

அந்த ஹால்ல, என்னோட சூடான மூச்சுக்காத்து மட்டும் தான் சத்தமாகக் கேட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.