Adultery "నా ఆటోబయోగ్రఫీ - తీపి జ్ఞాపకాలు"

[anaamika]

Update – 61



నేను తనని దగ్గరికి తీసుకున్నాను. తను సిగ్గుపడుతోంది. నేను తన రొమ్ములని పట్టుకుని నలపడం మొదలుపెట్టాను. ఓహ్, ఏం చెప్పను ! తన రొమ్ములు ఎంత మృదువుగా ఉన్నాయో ! తరువాత నేను తన పెదాలను చీకడం మొదలుపెట్టాను. సుమారు 5 నిమిషాల వరకు మేమిద్దరం పెదాలని చీక్కోని ఆగిపోయాము.

నేను : నువ్వు చాలా రుచికరమైన అమ్మాయివి.

తను మళ్ళీ సిగ్గుపడింది.

నేను : (సెల్ ఫోన్ ని ఇస్తూ) ఇదిగో సెల్ ఫోన్. ఇందులో నా నంబర్ సేవ్ అయింది. నువ్వు ఇప్పుడు ఒక పని చేయాలి.

సనా : ఏం పని ?

నేను : నీ క్లాస్ లో మోహిని ఉంది కదా.

సనా : అవును, ఆ రోజు కారులో మీతో పాటు ఉన్న అమ్మాయి.

నేను : యెస్, తనే. నువ్వు ఆమెతో స్నేహం చేయాలి.

సనా : ఆ రోజు నుండి ఆమె నాకు మంచి స్నేహితురాలు అయింది.

నేను : ఓకే, మరీ మంచిది. ఇప్పుడు నువ్వు ఆమెని ఫోర్స్ చేయాలి.

సనా : ఏం ఫోర్స్ చేయాలి ?

నేను : నువ్వు ఆమెతో చెప్పు, "నువ్వు నీ బాయ్ ఫ్రెండ్ ని ఒక్కసారి నాకు కలిపించు" అని. ఒక్కసారి ఈ రిక్వెస్ట్ ని చేయి. "ఇది నువ్వు నాకు చేసే ఉపకారం అవుతుంది, ఒక్కసారి కలిపించు" అని చెప్పు.

సనా : దాని వల్ల ఏమవుతుంది ?

నేను : అది మనం తరువాత ఫోన్ లో మాట్లాడుకుందాం, ఓకే.

సనా : ఓకే.

నేను : ఇప్పుడు నేను వెళ్తాను, ఓకే. మోహినితో మాట్లాడి మధ్యాహ్నం కాల్ చెయ్యి.

సనా : ఓకే.

తరువాత నేను తనని కిస్ చేశాను. కౌగిలించుకుని, అక్కడి నుండి బయలుదేరాను.

కొద్దిసేపట్లో నేను సోమేశ్ వాళ్ళ ఇంటికి చేరుకున్నాను. నేను డోర్ బెల్ కొట్టాను. ఆంటీ తలుపుని తెరిచింది. తను ఎంత బాగుందో ! తను చున్నీని వేసుకోలేదు. తన వయసు కూడా ఎక్కువగా లేదు. సుమారు 40-45 మధ్య ఉంటుంది.

నేను : నమస్తే ఆంటీ.

ఆంటీ : నమస్తే బాబూ. రా, లోపలికి రా.

ఆమె తన గొంతు మీద చెయ్యి పెట్టుకుంది. నేను తన రొమ్ములని చూడకుండా వుండాలని.

నేను : ఆంటీ, సోమేశ్ ఎక్కడ ?

ఆంటీ : బాబూ, సోమేశ్ వాడి రూములో ఉన్నాడు. మిగతా అందరూ డాబా మీద ఉన్నారు.

నేను : ఓకే ఆంటీ, నేను డాబాపైకి వెళ్తాను.

ఆంటీ : ఓకే బాబూ.

నేను : సోమేశ్ ! సోమేశ్ !

నేను కేకలు వేస్తూ పైకి వెళ్ళాను. వాడు తన రూమ్ లో నుండి బయటికి వచ్చి నా దగ్గరికి వచ్చాడు.

సోమేశ్ : ఎక్కడికి పోయావు యార్ నువ్వు ?

నేను : యార్, పని చాలా ఉంది, బిజీ గా ఉన్నాను. పద, డాబాపైకి వెళ్దాం.

మేము డాబాపైకి వెళ్ళాము. అక్కడ కిరణ్, హినా, మోహిని, హేమ, సుమ వాళ్ళు ఉన్నారు. నైనా లేదు.

నేను : ఇక్కడ ఏం జరుగుతోంది ?

మోహిని : మీరు ఎప్పుడు వచ్చారు ? మీకు తీరిక దొరికిందా ?

నేను : చాలా కష్టం మీద టైం తీసుకుని వచ్చాను. పని ఎక్కువగా ఉంది, అందుకే రావడం కుదరలేదు.

కిరణ్ : చెప్పండి, మీరు ఎలా ఉన్నారు ?

నేను : బాగున్నాను. మీరంతా ఎలా ఉన్నారు ?

అందరూ : మేము కూడా బాగానే ఉన్నాము.

సోమేశ్ : కిందికి వెళ్ళి టీ తయారు చేయండి.

తరువాత అక్కడి నుండి మోహిని కిందికి వెళ్ళిపోయింది.

నేను కిరణ్ కి సైగ చేశాను. ఆమె బొటనవేలు ని చూపించి, అంతా బాగుందని సైగ చేసింది. నేను అక్కడ ఖాళీగా ఉన్న గ్లాసులని చూశాను.

కిరణ్ : సుమ, నాకు గ్లాస్ ని ఇవ్వు. నేను కూడా వెళ్తాను.

కిరణ్ : రాహుల్, మీరు ఈ ఇంటిని కూడా కొనేయండి. అప్పుడు మేము మొత్తం డాబా మీద ఆడుకోవచ్చు. మనం బౌండరీ లని కూడా తీసేద్దాం.

నేను : ఐడియా బాగుంది.

నేను : సోమేశ్, వాళ్ళు అమ్ముతారేమో కనుక్కో.

సోమేశ్ : అబ్బే, వాళ్ళు ఎందుకు అమ్ముతారు ?

నేను : తెలుసుకోవడంలో తప్పేముంది ?

సోమేశ్ : సరే, తెలుసుకుంటాను.

తరువాత అమ్మాయిలందరూ కిందికి వెళ్ళిపోయారు. మేము మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాము. కొద్దిసేపటి తరువాత అయాన్, ఫనీంద్ర లు కూడా సోమేశ్ వాళ్ళ ఇంటికి వచ్చారు.

అయాన్ : అబ్బే, మీరంతా మమ్మల్ని మర్చిపోయారు కదా.

నేను : మేము మర్చిపోలేదు. మీరు మర్చిపోయారు. ఉద్యోగాలు చేయడం మొదలుపెట్టాక స్నేహితుల కోసం టైం దొరకడం లేదు కదా ఇప్పుడు.

ఫనీంద్ర : అవన్నీ వదిలి పెట్టి, మా గిఫ్ట్ లని ఇవ్వు.

నేను : ఇస్తాను యార్. కారులో పెట్టాను. ఎందుకు టెన్షన్ పడతావు ?

అయాన్ : అయితే సోమేశ్, వదిన సంగతి ఏంటి ?

సోమేశ్ : అంతా బాగానే వుంది.

ఫనీంద్ర : ఇప్పుడు నువ్వు సెట్ అయిపోయావు యార్.

సోమేశ్ : యెస్. మీ గురించి చెప్పండి. ఉద్యోగం ఎలా వుంది ?

ఫనీంద్ర : బావుంది యార్. రాహుల్ కంపెనీ కదా, మమ్మల్ని ఎవరైనా ఏమైనా అనగలరా ?

నాకు అకస్మాత్తుగా ఒక ఐడియా వచ్చింది.

నేను : అయాన్, ఫనీంద్ర, నేను చెప్పేది వినండి.

ఫనీంద్ర : హా, చెప్పు. ఏంటి విషయం ?

ఇంతలో మోహిని టీ తీసుకొచ్చి, అక్కడ పెట్టి వెళ్ళిపోయింది.

నేను : ఆఫీస్ లో మీతో పాటు ఇద్దరు అబ్బాయిలు ఉన్నారు.

అయాన్ : ఎవరు ? పేర్లు చెప్పు.

నేను : కైలాష్, ఓంకార్.

ఫనీంద్ర : హా, ఉన్నారు. మాకు వాళ్ళు తెలుసు. పంతులు గారి కొడుకులు కదా.

నేను : అవును. మీరు వాళ్ళతో గొడవ పెట్టుకోవాలి. మిగతాదంతా నేను చూసుకుంటాను. అర్థమైందా ?

మళ్ళీ ఒక్క నిమిషం ఆగి వాళ్లకి చెప్పాను

నేను : ఏదైనా ఫైల్స్ విషయం మీద గొడవ పెట్టుకోండి.

అయాన్ : ఎందుకు ? ఏమైంది ? అలా చేస్తే అతని ఉద్యోగానికి ప్రమాదం అవుతుంది. రూల్ ప్రకారం మాకు కూడా ఇబ్బంది అవుతుంది.

నేను : మీరు మీ గురించి టెన్షన్ పడకండి. నేను చెప్పినట్లు చేయండి.

ఫనీంద్ర : సరే, అయితే రేపటి నుండి చూసుకో.

నేను : గుడ్.

మేము టీ తాగి, కిందికి దిగడం మొదలుపెట్టాము. మేము బయటికి వచ్చాము. నేను కారు డోర్ తెరిచి, అయాన్, ఫనీంద్ర లకి గిఫ్ట్ లు ఇచ్చాను.

నేను : ఇదిగో మీ గిఫ్ట్ లు. ఈ సెల్ ఫోన్ లు కూడా.

అయాన్ : అరే వాహ్ ! అద్భుతం యార్ !

ఫనీంద్ర : హా యార్, ఇది చాలా బాగుంది. థాంక్స్ రాహుల్.

నేను : వెర్రి వేషాలు వేయకండి. వచ్చారండి పెద్ద థాంక్స్ చెప్పేవాళ్ళు.

నా మాట విని అందరూ నవ్వడం మొదలుపెట్టారు. తరువాత నేను అందరికీ బాయ్ చెప్పి, అక్కడి నుండి బయలుదేరి ఇంటి వైపు బయలుదేరాను. కొద్దిసేపట్లో నేను ఇంటికి చేరుకున్నాను. అప్పటికి సుమారు 12 గంటలు అవుతోంది.

కారు నుండి దిగి, లోపలికి వెళ్ళాను. టీవీ లౌంజ్ లో టీవీ ఆన్ లో ఉన్నట్లు అనిపించింది. నేను అక్కడికి వెళ్ళాను. కోమలి అక్కడ కూర్చుంది.

నేను : నా ప్రాణం, ఏం చూస్తున్నావు ?

కోమలి : మిమ్మల్నే ! మీరు రావడాన్నే ? ఎప్పుడు వచ్చారు ?

అని నన్ను కౌగిలించుకుంది.

నేను : ఇప్పుడే వచ్చాను నా ప్రాణం.

కోమలి : రోజంతా ఒక్క కాల్ కూడా చేయలేదు. సెల్ ఫోన్ ని నాకు ఎందుకు ఇచ్చారు ?

నేను : సారీ బంగారం. ఈ రోజు చాలా బిజీ గా ఉన్నాను.

కోమలి : నాకు తెలుసు. మీరు ఎక్కడ బిజీ గా ఉన్నారో, నాకు అర్థం అవుతుంది.

నేను : అయితే చెప్పు, ఎక్కడ బిజీ గా ఉన్నాను ?

కోమలి : సుమారు 8 గంటల ప్రాంతంలో మీరు ఎవరో ఒకరితో ఉన్నారు.

నేను : వాట్ ? 8 గంటలకి, నీకెలా తెలుసు ?

కోమలి : నా మనసు చెప్పింది.

నేను : జోక్ చేయకు యార్, చెప్పు ప్లీజ్.

కోమలి : హా హా హా. భయపడ్డారు కదా ? ఇప్పుడు చెప్పండి, ఎవరితో ఉన్నారు ?

నేను : అంటే ?

కోమలి : నేను ఊరికే అన్నాను. మీరు నా మాటల్లో ఇరుక్కుపోయారు. ఇప్పుడు చెప్పండి. 8 గంటలకి ఎక్కడ బిజీ గా ఉన్నారు ?

నేను : నువ్వు నా ప్రాణాన్ని తీసేస్తావు.

కోమలి : ఎందుకు ?

నేను : నేను 8 గంటల ప్రాంతంలో దారిలో ఉన్నాను, ఎవరో ఒకరితో. నువ్వు అమ్మతో బయట ఎక్కడికైనా వెళ్ళావేమో, దారిలో నన్ను చూసి ఉంటావు అనుకున్నాను.

కోమలి : చూసి ఉంటే ఏమయ్యేది ?

నేను : పిచ్చిదానా, పక్కన అమ్మ కూడా ఉంటుంది కదా. నేను ఇరుక్కుపోయేవాడిని కదా.

కోమలి : హ్మ్మ్. మరి ఇప్పుడు టెన్షన్ ఎందుకు ?

నేను : ఏం లేదు. పద, భోజనం చేద్దాం.

కోమలి : పదండి. మీరు ఫ్రెష్ అవ్వండి. నేను భోజనం పెడతాను.

నేను : ఓకే నా ప్రాణం. నేను ఇలా వెళ్లి అలా వస్తాను.

కోమలి : పైకి ఎందుకు వెళ్తున్నారు ? కిందే ముఖం, చేతులు కడుక్కోండి.

నేను : ఓకే, ప్రాణం.

తరువాత నేను వాష్ రూమ్ కి వెళ్లి, చేతులు, ముఖం కడుక్కుని డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గరికి వచ్చాను. కోమలి భోజనం పెట్టింది. మేము భోజనం చేయడం మొదలుపెట్టాము.

కొద్దిసేపట్లో భోజనం పూర్తయింది.

కోమలి : నేను టీ పెడతాను. ఇంకా పాత్రలు శుభ్రం చేస్తాను. తరువాత వెళ్దాం.

నేను : ఓకే నా ప్రాణం.  

నేను అక్కడే కూర్చున్నాను. కోమలి పాత్రలు తీసుకుని వెళ్ళిపోయింది. కొద్దిసేపట్లో టీ తీసుకొచ్చింది.

నేను : కోమలి, నీ టీ గురించి చెప్పాలంటే దానికి నా దగ్గర సమాధానం లేదు.

కోమలి : థాంక్స్. మీరంటే కూడా నా దగ్గర సమాధానం లేదు.

నేను : ఎలా ?

కోమలి : ఎలాగో తెలీదు, ఇంత మందిని ఎలా మైంటైన్ చేయ గలుగుతున్నారు.

నేను : హా హా హా. అలాగే మైంటైన్ చేస్తున్నాను.

కోమలి : ఒక విషయం అడగనా ?

నేను : హా, అడుగు.

కోమలి : అడగడం కాదు, ఒక రిక్వెస్ట్.

నేను : హా, చేయి.

కోమలి : రూములో చెప్తాను.

నేను : ఓకే నా ప్రాణం.

తరువాత మేము టీ ని పూర్తి చేసి, అక్కడి నుండి లేచి పైకి వెళ్ళాము.