(5) తల్లి పిల్లా న్యాయం

[Jalsaa]

ఎవరు వాళ్ళు అని అడిగాడు వంశీ..


నా పేరు పూజ. మా అమ్మాయి కోసం హైదరాబాద్ వెళుతుంటే బస్సులో సీట్ దొరకలేదు. కార్ పూలింగ్ ఎక్కేసాను. తీరా  ఎక్కాక తెలిసింది, వాళ్ళు కార్ పూలింగ్ కాదు, నన్ను చూడగానే అప్పటికప్పుడు నటించి నన్ను ఎక్కించుకున్నారు. సరైన సమయం చూసి.. అని ఆపేసింది.

మిమ్మల్ని ఎక్కబోతుంటే నేనొచ్చి కాపాడేశానన్నమాట!

చురుగ్గా చూసింది పూజ. వంశీ తడబడి, సారీ అండి నాకు కొంచెం టంగు స్లిప్పు అన్నాడు ఇబ్బందిగా. కాపాడాడు కాబట్టి పూజ ఏమి అనలేకపోయింది. మీరు ఎక్కడికి అని అడిగితే హైదరాబాద్ అంది, నేనూ అటే వెళుతున్నాను, మీకు ఇబ్బంది లేకపోతే నాతో రావచ్చు అన్నాడు. అలాగే అంది. ఏమైనా తింటారా అంటే ఉ కొట్టింది. వంశీ ఆర్డర్ ఇచ్చి వచ్చే లోపు పూజ బాత్రూం వైపు వెళ్లి చీర మార్చుకుని వచ్చింది. ఏమాటకామాట నేరేడు పండు రంగు చీరలో పిటపిట లాడుతుంది పూజ. ఎత్తైన సళ్ళు, వాటమైన నడుము. తెల్లని చర్మంతో చెదిరిన జుట్టుతో ఇప్పుడే మొగుడితో వేయించుకుని లేచొచ్చినట్టు వంశీ కంట పడగానే వాడి మొడ్డ లేచి నిలబడి సెల్యుట్ కొట్టింది. ఆమె గుద్ద చూడాలన్న ఆశ కలిగింది వాడిలో,  వెంటనే ఏటో చూస్తూ ఆ అన్నాడు, పూజ వెనక్కి తిరిగి చూసింది. పూజ అటు ఎవరు లేరని వంశీ వైపు తిరిగే కాస్త సమయంలో పూజ గుద్దని స్కాన్ చేసేసాడు వంశి. పూజ ఏమైంది అన్నట్టు చూస్తే ఏం లేదని తల ఊపి వెళ్లి కుర్చీలో కూర్చున్నాడు. పూజ ఎదురుగా వచ్చి కూర్చుంది. ఆమె జుట్టుని సరి చేసుకుంటూ రెండు చేతులు ఎత్తగానే ముందుకు ఎగతన్నిన పూజ సళ్ళని చూసి వాడి నోరు ఊరింది. సళ్ళని చూస్తూనే ఆమె సంకలని కూడా చూసాడు. పైన జాకెట్ ఉన్నా ఆమె బలమైన చేతులకి ఆ సంకల రుచి ఎలా ఉంటుందోనాని నాలిక తడుపుకున్నాడు. పూజ అది చూసి వంశీకి ఆకలేస్తుందేమో అనుకుంది. కానీ ఎదురుగా ఒక్కటే ప్లేట్ ఉండేసరికి నాకూ ఏదైనా చెప్పండి అని అడిగింది. అది మీకే అన్నాడు వంశీ. పూజ మొహంలో ప్రశ్నలు చూసి నేను అంతకముందే తిన్నాను అన్నాడు. టైం చూస్తే అప్పటికే పది దాటింది. పూజ త్వరగా తినేసింది. ఇద్దరు బండి వరకు నడిచారు. పూజలో ఇంకా కంగారు తగ్గలేదన్న సంగతి వంశీ గమనించాడు, అయినా ఇంత అందంగా ఉంటే ఎవడు మాత్రం ఆగుతాడు అనుకుంటూనే మెల్లగా మాటలు కలిపి తన గురించి తాను ఎక్కడ పని చేస్తున్నాడో చెప్పి పూజ అడక్కపోయినా తన ఐడీ చుపించాడు. పూజ మోహంలో తన మీద నమ్మకం వచినట్టు భావం కనిపించిన తరువాతే వెళదామా లేదంటే మిమ్మల్ని బస్టాండులో బస్సు ఎక్కించనా అని అడిగాడు. తనతో పాటే వస్తానంది పూజ.

ఇద్దరు బండి మీద వస్తుంటే వీస్తున్న గాలిలో చలి ఇంకా పెరిగింది. పూజ బ్యాగులో నుంచి తన స్వెటర్ తీసి వేసుకుంది. వంశీ అది గమనించి, ఇంత జాగ్రత్తగా ఉన్నారు, కార్ పూలింగ్ కంటే ట్రైను లేదా బస్సు సురక్షితం అని తెలీదా అంటే ఇలా జరుగుతుందని అనుకోలేదు వంశీ గారు అంది. ప్రమాదాలు ఎప్పుడు చెప్పి రావు మేడం, బైదవే వంశీ చాలు, గారు అవసరం లేదు. నేను మీకంటే చిన్నవాడిని అన్నాడు. పూజ ఇంకేం మాట్లాడలేదు. చలి పెరుగుతుంది. అది ఇద్దరికీ తెలుస్తుంది.

నల్గొండ దాటిన తరువాత రోడ్డు అంతగా బాగలేదు, గుంతలతో పాటు అంతా దుమ్ము. వంశీ కూడా కాసేపు పోతే మంచి రోడ్డు వస్తుందిలే అని వేగంగానే పొనిస్తున్నాడు. వెనక కూర్చున్న పూజ మాత్రం ఇబ్బంది పడుతుంది. గుంతలకి, బులెట్ బండి వైబ్రేషన్ కి ఆమె సళ్ళు పైకి కిందకి ఊగి నొప్పి పుడుతున్నాయి, ఆ విషయం చెప్పలేక ప్రతీ రెండు నిమిషాలకి మెల్లగా వెళ్ళమని చెపుతుంది. వంశీ కూడా ఇంకొంచెం సేపే అని చెపుతూ అడిగినప్పుడల్లా వేగం పెంచుతున్నాడు. పూజ ఓపిక నశించింది.

వంశీ నేను కుర్రదాన్ని కాదు, బండి ఒడుపులకి ఛాతి నొప్పిగా ఉంది అనేసింది పూజ. వంశీకి బాధగా అనిపించింది, వెంటనే సారీ చెప్పాడు. బండి వేగం పూర్తిగా తగ్గించేసాడు. నాకూ అమ్మ ఉంటే ఆడవాళ్ళ ఇబ్బందులు తెలిసేవి అనుకున్నాడు. ఐదు నిమిషాలు పోనించాక వంశీకి అనుమానం వచ్చింది. నోటి దూల గాడు ఆపుకోలేక మీరు బ్రా వేసుకోలేదా అని అడిగేశాడు. అయోమయంగా చూసింది పూజ. వేసుకున్నాను, అయినా కూడా నొప్పే అంటే వంశీ ఓహ్ ఓకే.. ఓకే అండి అని పొనిస్తున్నాడు. కాసేపటికి మంచి రోడ్డు వచ్చింది. ఆఖరి ఒత్తి లాగ పెద్ద గుంతలో నుంచి రోడ్డు ఎక్కింది బండి. పూజ సళ్ళు బలంగా వంశీ వీపుకి నొక్కుకున్నాయి.  అది వంశీకి చాలా బాగా తెలిసింది. మంచి రోడ్డు వచ్చాక ముందు ఆపాడు. 

దుమ్ముకి చొక్కా మార్చుకున్నాడు. పూజ వంశీ కండల శరీరం చూసింది, అది వంశీ కూడా చూసాడు. దేవుడా ఏదైనా ఛాన్స్ ఇప్పీ రాదు అనుకుంటూ మంచినీళ్లు తాగి బండి ఇంజిన్ మీద నీళ్లు చల్లుతుంటే పూజ తన దుమ్ము పట్టిన స్వెటర్ విప్పేసింది. ఆమె తెల్లని నడుము చూస్తే ఇది నడమా లేక మైదా పిండా అనుకున్నాడు. కళ్ళ  ముందు పరోటాలు చేసేప్పుడు నూనెలో తడిచిన పిండిని బండకి కొట్టి, సాగపీకి, బాగా చుట్టి, కర్రతో నొక్కడం కనిపించింది.  పరోటా సెంటర్‌లో ఆగినట్టు మెల్లగా బ్లర్ అవుతూ పూజ బొడ్డు కనిపించింది. వంశీ వంగి వాడి మొడ్డని చూసుకున్నాడు. ప్యాంటు లోపల ఇంత వేడిగా, ఇంద మాదిరి ఒరు రాడ్డు అనిపించి మళ్ళీ పూజ వైపు చూసాడు. పూజ కూడా అయోమయంగా వంశీ చేష్టలని చూస్తుంది. వంశీ తేరుకుని బండి ఎక్కాడు. పూజ కూడా వెనక ఎక్కి కూర్చుంది. ఇందాక గుంతల్లో భుజం  మీద చెయ్యి వేసి పట్టుకోవడం అలవాటు అయ్యి అలానే వంశీ భుజం మీద చెయ్యి వేసింది. వంశీ బ్రేకులా యుద్ధం మొదలు పెట్టాడు, వాడికి అనుగుణంగానే చీకట్లో స్పీడ్ బ్రేకులు వస్తున్నాయి. చీకట్లో ఎక్కడ స్పీడ్ బ్రేక్ ఉందో ఎక్కడ లేదో కనిపెట్టడం కష్టంగా ఉంది. పూజ సళ్ళు మాత్రం పూజకి వంశీ వీపుకి మధ్యలో గట్టిగా నలుగుతున్నాయి. పూజకి వంశీ ఏం చేస్తున్నాడో అర్థమైనా స్పీడ్ బ్రేకర్స్‌ని చూసి ఏమి అనలేకపోయింది, పైగా చీకటి, ముందు వెనకా లైటు చుక్క లేదు, వీడేమైనా చేస్తాడా అని భయం కూడా వేసింది. అంతలోనే ధైర్యం తెచ్చుకుంది, ఇందాక ముగ్గురు తన మీద పడినప్పుడే ప్రాణం వదిలెయ్యడానికి సిద్ధ పడింది, కూతురిని తలుచుకుని ఏడ్చింది కానీ ఆమెకి భయం వెయ్యలేదు. ఇప్పుడు వీడు ఒక్కడు ఏం చేస్తాడులే అనుకుంది, అంతలోనే వీడోక్కడే ముగ్గురిని కొట్టాడు అనుకుంది, ఆ వెంటనే కాపాడింది కూడా వీడేగా అనుకుని తన ఆలోచనలకి తనే నవ్వుకుంది.

హైవే మీద ఇన్ని స్పీడ్ బ్రేకర్స్ ఎందుకు పెట్టారు అని అడిగింది. వంశీ నవ్వుతూ ఇది హైవే కాదండి, ఊరులో ఉన్నాం. మనం ఇంకో హైవే ఎక్కాలి అన్నాడు. చెప్పినట్టే హైవే ఎక్కేసరికి పూజకి భయం పోయింది. కానీ ఆమె సళ్ళు మాత్రం నొక్కి నొక్కి కందినట్టు అయ్యాయి. చెప్పాలంటే పూజ ఒంట్లో కూడా వేడి రాజుకుంది. ఇందాక ఆ ముగ్గురు బలవంతంగా తన సళ్ళని పిసికిన దానికి ఇప్పుడు వంశీ ఛాతికి తన సళ్ళు నొక్కినదానికి తేడా ఆమెకి నచ్చింది. అందుకే ఈ సారి స్పీడ్ బ్రేకర్స్ లేకపోయినా వంశీ వీపుకి ఆమె సళ్ళు తగిలినా జాగ్రత్త పడలేదు, యథేచ్ఛగా వదిలేసింది. తన ఒంట్లో వేడిని రెచ్చగొడుతూ ప్రకృతి చల్లని గాలిని ఇంకా చల్లగా మారుస్తూ జల్లు కురిపిస్తుంటే పూజకి తన యవ్వన  రోజులు గుర్తుకు వచ్చాయి. రెండు చేతులు చాచి గాలిని మెల్లగా పీల్చుతుంటే గట్టిగా బ్రేకు వేసాడు వంశీ.. బొమ్మలా అతుక్కుని ఆశ్చర్యపోతూ వంశీ వైపు చూసింది, బండి పూర్తిగా ఆగింది. ముందు పెద్ద గొయ్యిలా ఉంది గుంత. పూజ గుంతని చూసి వెంటనె మళ్ళీ వంశీ కళ్ళలోకి చూసింది. ఇద్దరి కళ్ళు కాసేపు కలుసుకుని విడిపోయాయి.

వర్షం పడేలా ఉంది. ఫోన్ లాంటివి ఏమైనా ఉంటే కవర్లో పెట్టమని తన ఫోన్ పెడుతుంటే పూజ కూడా ఫోను, పర్సు ఇచ్చింది. వంశీ బండిని వెనక్కి పోనించి మళ్ళీ హ్యాండిల్ తిప్పి ముందుకు పోనించాడు. వంశీ అన్నట్టే జల్లు కాస్తా వర్షంలా మారింది, అప్పటికే హైవే ఎక్కేసారు, ఆగుదామంటే చెట్టు కనిపించలేదు. వంశీ పొనిస్తూనే ఉన్నాడు. అప్పుడప్పుడు ఒక్కో కారు వేగంగా దాటి వెళుతుంది. లైట్లు లేకపోయినా బులెట్ బండి వెలుతురు చాలు అనేంతలా వెలుగుతుంది. వంశీ, పూజా ఇద్దరు తెలియకుండానే లైటు వెలుగుని చూస్తున్నారు.

మనకి ఈ లైటే తోడు. ప్రతీ మనిషికి తమ జీవితంలో తోడుగా వెలుగు పంచేంత మనిషి ఉండాలి. ధైర్యంగా ఉంటుంది కదండి అన్నాడు వంశీ.

అవును అంది పూజ తన ఒంటరి తనానికి వంశీ మాటలని ఆపాదించుకుంటూ, తనకి తెలియకుండానే తన చేతులు వంశీ నడుముని చుట్టేసాయి. ఆకాశంలో పెద్ద ఉరుము, ఆ శబ్దానికి ఇంకా గట్టిగా వాటేసుకుంది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుంది. వంశీకి ఏం జరిగిందో తెలియగానే ప్యాంటులోనే వర్షం నీళ్లతో తడిచి వణికిపోతున్న వాడి మొడ్డ వేడెక్కి సర్రున లేచింది. ఎదురుగా చిన్న చెట్టు కనిపించగానే బండి ఆపేసాడు. ఇంజిన్ ఆగినా పూజ తనని కౌగిలించుకోవడం ఆపలేదు. వంశీ మెల్లగా దిగి పూజని అలానే పట్టుకుని నిలబడి చూసాడు, వాడి చేతులు ఆమె నడుముని చుట్టి ఉన్నాయి. పూజ  నుదురు నుంచి ఆమె పెదవులు అన్నీ నాని ముడతలు తెలుస్తుంటే వణుకుతున్న ఆమె పెదవులని చూసి ఇంకా గట్టిగా హత్తుకుని ముద్దు పెట్టుకోబోతూ పూజ కళ్ళను చూసాడు. అవి ఏడుస్తున్నాయి. ముద్దు పెట్టే ఆలోచన విరమించాడు వంశీ. నెమ్మదిగా ఆమె నడుము మీద నుంచి చేతులు తీసి పూజ భుజం మీద వేసాడు, అయినా పూజ కళ్ళు తెరవలేదు. ఆమె కాళ్ళ నుంచి కన్నీరు మాత్రం కారుతూనే ఉంది. ఇంకా ఆమె బండి దిగలేదు. వంశీకి ఇందాక తోడు గురించి తాను అన్న మాటలు గుర్తొచ్చి పూజా అని పిలిచాడు. ఆమె కళ్ళు తెరిచింది. కుడి కంట్లో కనుగుడ్డుకి, కనురెప్పకి అంటుకుని ఉన్న కన్నీటిని వేలితో తుడిచి, ఒంటరి దానివా అని అడిగాడు. ఆ మాట వినగానే పూజ ఏడుపు మొహం పెట్టి పూర్తిగా ఏడ్చేస్తూ మౌనంగానే అవునని తల నిలువుగా ఊపింది. ఎంత కాలంగా అని అడిగితే ఐదేళ్లు అని చేతి వేళ్ళు చూపించింది మెల్లగా..

తనూ ఒంటరి వాడే ఇరవై ఏళ్ళుగా కానీ శారీరకంగా కాకపోయినా తనకంటూ ఒక తోడు లేరు, వయసు వచ్చాక మంచి అమ్మాయిని ప్రేమించాలని అనుకున్నాడు, ప్రేమించాడు. ఇప్పుడు పూజని చూస్తుంటే ఎందుకు బాధగా అనిపిస్తుందో ఎందుకు జాలి వేస్తుందో లేదా పూజ అందానికి సుఖం కోరుకుంటూ తనే నటిస్తున్నాడా అన్న ప్రశ్నలు తనకి తానే వేసుకున్నాడు వంశీ. మనసులో ఇంత జరుగుతున్నా వాడి చేతులు మాత్రం పూజని దెగ్గరికి తీసుకుంటున్నాయి. మెల్లగా హత్తుకున్నాడు. పూజ మెడ వంశీ మెడకి రాజుకుంటుంది.

ఈ నిమిషం నేనే నీ తోడనుకో.. నేనే నీ వాడననుకో.. నీలో నన్ను కలిపేసుకో అంటుంటే పూజ వంశీని ఇంకా గట్టిగా హత్తుకుంది. ఆమె జగణాన్ని రెండు చేతులతో చుట్టి ఎత్తుకున్నాడు. కొత్త స్పర్శ పూజకి.. వంశీ పూజని మెల్లగా గడ్డిలో పడుకోబెట్టి ఆమె మీద పడుకున్నాడు. తడిచిన నీ పెదవులు నా సొత్తంటూ మీద పడి తన పెదవులతో దాడి చేసాడు. లొంగిపోయింది పూజ. చేతులు తెరిచేసింది. ఆహ్వానం ఇచ్చేసింది. ఆమె చేతులు వాడి వీపు మీద పడ్డాయి. ఐదేళ్ల తరువాత ఒక మగాడి బరువుని ఆమె మోస్తుంది. ఎడమ చేతితో వంశీ వీపుని తడుముతూ వాడి శరీర అంచనా వేస్తుంది. ఆమె కుడి చెయ్యి వంశీ తడిచిన జుట్టు పట్టుకుని నా పెదవులని సరిగ్గా జుర్రుకోమంటూ తనకి అనుగుణంగా పట్టుకుంది. వంశీ కుడి చెయ్యి పూజ నడుముని పట్టుకుంటే ఎడమ చెయ్యి తన తడి కుచ్చిళ్ళలో జొర్రి తొడల మధ్యనున్న మందారం కోసం తడుముతుంది. నిన్న రాత్రి నా పూకుని సిద్ధం చేసింది నీకోసమా అనుకుంది పూజ. ఎలాగో నన్ను కాపాడావు, నీ రుణం తీర్చుకుంటాను అని ఆమె కుడి చేతిని వంశీ పాంటులో పెట్టి మొడ్డని వెతుకుతుంది. వంశీ మొడ్డని త్వరగా పట్టుకోవాలన్న ఆమె ఆత్రానికి ఆమే నవ్వుకుంది. ఇది ఋణం తీర్చుకోవడం అంటే ఎవ్వరు నమ్మరు అనుకుని తనే నవ్వుకుంటూ మత్తు ఎక్కి పోతూ వంశీ.. నన్ను సుఖపెట్టు అని బైటికే అనేసింది. వంశీని హత్తుకున్న దెగ్గర మొదలు, పూజ నోటి నుంచి బైటికి వచ్చిన మొదటి మాటలు ఇవి..