[Ramk@211]

அத்தியாயம் - 11 ( Teaser )

ராசுக்குட்டி ஊருக்கு வந்து ஒரு வாரம் ஓடி மறைந்திருந்தது. இந்த ஏழு நாட்களும் அந்த வீட்டில் அவன் ஒரு செல்லக் கைதி போலத்தான் இருந்தான். காலை எழுந்தால் அம்பிகாவின் கைமணத்தில் சுடச்சுட இட்லியும், மதியம் நந்தினியின் காரசாரமான மீன் குழம்பும், இரவு ஆட்டுக்கால் பாயாவும் என அவனை அப்படியே அள்ளி அணைத்து கவனித்தார்கள்.

"ஐந்து வருடப் பாலைவன உழைப்பில் இளைத்துப் போயிருந்த ராசுக்குட்டியின் அந்த முரட்டுத் தேகம், இப்போது அம்மாவின் கைச்சப்பாப்பாட்டில் கொஞ்சம் பூரித்திருந்தது. அவனது அந்த அகலமான மார்புக்குக் கீழே, இப்போது ஒரு மெல்லிய சதையோடு கூடியத் தொப்பை எட்டிப் பார்த்தது. புது மாப்பிள்ளையைப் போல பளபளவென மின்னிய அவனது மேனியும், அந்த முறுக்கிய மீசையும் அவனை இன்னும் அதிகப்படியான வாலிபக் களைக்குக் கொண்டு வந்திருந்தது."

ஒரு வாரமாகப் 'புது மாப்பிள்ளை' போல வீட்டிலேயே அடங்கிக் கிடந்தவனுக்கு, இன்றுதான் வெளியே போக அம்பிகா அனுமதி கொடுத்திருந்தாள்.

"ராசு... இதோ பாரு, ஊருக்குள்ள போயிட்டு வரும்போது கண்ட பசங்க கூட எல்லாம் சேராத, எல்லாத்தையும் பார்த்துட்டுப் பொழுது அடையறதுக்குள்ள வீடு வந்து சேரு," என்று அம்பிகா எச்சரித்தபடியே, அவனது சட்டையைச் சரி செய்து விட்டாள்.

"சரிம்மா... நான் பார்த்துக்கிறேன்," என்று சொல்லிவிட்டுத் தன் அறைக்குள் வந்தான்.

மெல்லத் தன் பெட்டியைத் திறந்தவன், உள்ளே ரகசியமாக ஒளித்து வைத்திருந்த மலர் அத்தையின் அந்தப் பழையக் கிழிந்த சேலையை எடுத்தான். அதை அப்படியே தன் முகத்தில் அழுத்தி ஒரு நீண்ட மூச்சு இழுத்தான். "ஆஆ... அதே வாசனை!" ஐந்து வருடங்கள் கடந்தும் அந்தச் சேலையில் இன்னும் அத்தையின் அந்த மல்லிகைப் பூ மணமும், அவளது அந்த இளந்தேகத்தின் வியர்வை வாசமும் அப்படியே தங்கியிருந்தது.

"அத்தை... உன்னைப் பார்க்கத்தான் வந்துட்டு இருக்கேன்!" என்று மனதுக்குள் கர்ஜித்தவன், அத்தைக்காக வளைகுடா நாட்டிலிருந்து பார்த்துப் பார்த்து வாங்கி வந்திருந்த அந்தப்  கோடாலி தைலம், வாசனைத் திரவியங்கள் மற்றும் சாக்லேட்டுகளை ஒரு கவரில் போட்டுக்கொண்டான். சைக்கிளை எடுத்துக் கொண்டு   தெருவில் சீறிப் பாய்ந்தான்.


ராசுக்குட்டியின் கால்கள் சைக்கிள் பெடலை மிதிக்கும் வேகத்தில், அவனது மூளைக்குள் பழைய நினைவுகள் அலைமோதின.


"அத்தை இப்போ பார்க்க எப்படி இருப்பா? அந்த அஞ்சு வருஷத்துல இன்னும் பழுத்துப்போய் இருப்பாளா? என்னைப் பார்த்ததும் அடையாளம் தெரிஞ்சு ஓடி வந்து கட்டிக்கிட்டு முத்தம் கொடுப்பாளா? அன்னைக்கு நான் காய்ச்சல்ல கிடக்கப்போ... என் உசுரைக் காப்பாத்த அத்தை செஞ்ச அந்த விபரீத வைத்தியம்... அவளோட அந்த அம்மண மேனி என் மேல படர்ந்து, ஆவேசமா ஆடுன அந்த ஆட்டம்... ஐயோ ஐயோ... அதை நினைக்கும்போதே உடம்பு 'கிர்ரு'ன்னு கூசுதே!"

அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான ஆண்மை, வேட்டிக்குள் ஒரு மதம் பிடித்தக் காளையைப் போல முட்டி நின்றது. சரியாக அந்தச் சமயம், வானம் ஒரு அதிரடி இடி இடித்தது. லேசான மழைத் தூறல் 'சுளீர்' என்று ராசுக்குட்டியின் முகத்தில் வந்து விழுந்தது.

ராசுக்குட்டி நின்றபடி வானத்தைப் பார்த்தான். மேகம் கருகருவென்று இருண்டு, ஒரு பெரிய மழையைத் தன் வயிற்றுக்குள் சுமந்து கொண்டு நின்றது.

"ஆஹா... அதே மழை! அன்னைக்கு அத்தை கிட்ட என்னைக் கொண்டு போய் சேர்த்த அதே மழை மேகம்! இது நல்ல சகுனம்தான்!" என்று அவன் உதட்டில் ஒரு வஞ்சனைப் புன்னகை அரும்பியது.

பெடலை அந்த மழையைப் பொருட்படுத்தாமல் ஆவேசமாக மிதித்தான். மழை அதற்குள் தன் வேலையைக் காட்டத் தொடங்கிவிட்டது. 'பட... பட...'வெனப் பெரியத் துளிகள் அவன் மேல் இறங்கி, அவனது அந்த முரட்டுத் தோள்களை நனைக்கத் தொடங்கின. ஆனால், அவனது வேகம் கொஞ்சமும் குறையவில்லை; மாறாக அத்தையின் அந்தத் தகிப்பான நினைவுகள் அவனது வேகத்தை இன்னும் அதிகமாக்கின.

தூரத்திலேயே மலர் அத்தையின் வீடு தெரிந்தது. சைக்கிளை ஒரு தென்னை மரத்தடியில் தள்ளிவிட்டு, விறுவிறுவென வீட்டை நோக்கி நடந்தான்

ராசுக்குட்டி முன் கதவு வரை சென்றுவிட்டு சட்டென நின்றான். "வேண்டாம்... நேரா உள்ள போனா அதுல என்ன சுவாரஸ்யம்? அத்தையை இன்னைக்கு ஒரு இன்ப அதிர்ச்சியில   திக்குமுக்காட வைக்கணும்!" என்று ஒரு கள்ளச் சிரிப்போடு நினைத்துக்கொண்டவன் .

அவனது இதயம் இப்போது ஒரு ரேஸ் குதிரையைப் போலப் படபடவென அடித்துக்கொண்டது. "கதவு முழுவதுமாகச் சாத்தப்படவில்லை... ஒரு நூலிழை இடைவெளியில் லேசாகத் திறந்திருந்தது. ராசுக்குட்டிக்குள்ளே பட்டாம்பூச்சிகள் சிறகடிப்பது போன்ற ஒரு உணர்வு. மனதுக்குள் ஆயிரம் கனவுகள், அத்தையை எப்படி அள்ளப்போகிறோம் என்கிற அந்த ஒருவிதக் கிளுகிளுப்போடு, மூச்சைக் கூட அடக்கிக்கொண்டு கதவை மெல்லத் தள்ளினான்."

கதவு 'ஈஈஈ' என்று மெல்லிய சத்தத்துடன் நகர, உள்ளே தலையை விட்டுப் பார்த்த ராசுக்குட்டி அப்படியே உறைந்து போய் நின்றான். அவனது கண்கள் கண்ட காட்சி, அவனது ரத்த ஓட்டத்தையே ஒரு நிமிடம் நிறுத்திவிட்டது. நெஞ்சே வெடித்துவிடும் போலிருந்தது. "நம்ம மலர் அத்தையா இது?" என்று அவனது அடிவயிறு பற்றி எரிந்தது

விரைவில் ....!! 7/04/2

Part 11 anbupunga