04-04-2026, 11:06 PM
(This post was last modified: 06-04-2026, 12:54 PM by rajji. Edited 1 time in total. Edited 1 time in total.)
2024 மார்ச் 21 காலை
என் கணவர் பிரபா ஆபிஸ்க்கு போயிட்ட பிறகு, வீட்டில் நான் மட்டும் தனியாக இருந்தேன். என் மாமனார் சிவகணேசன் சோஃபாவில் உட்கார்ந்து பேப்பர் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தார். நான் கிச்சன்ல சமைச்சுக்கிட்டு இருந்தேன் — என் நைட்டி மட்டும் போட்டுக்கிட்டு.
நான் கொஞ்சம் தண்ணீர் எடுக்கும்போது, என் நைட்டி பின்பக்கம் கொஞ்சம் டைட்டாக இருந்தது. என் பின்புறத்தின் வடிவம் முழுக்க தெரிந்தது.
என் மாமனார் பேப்பர் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தாங்க… ஆனா அவர்களின் கண் என் பக்கம் தான் இருந்தது. என்னைப் பார்த்த மாதிரி பார்த்தாங்க. எனக்கு தெரியல. அப்புறம் தண்ணீர் வேணும்னு கேட்டாங்க.
நான் தண்ணீர் எடுத்து அவர்களிடம் சென்றேன்.
ராஜி (மெதுவாக):
“மாமா… தண்ணீர்.”
அவர் பேப்பரை கீழே வைத்து என்னைப் பார்த்தார். அவருடைய கண்கள் என் மார்பைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தது.
சிவகணேசன் (மெல்லிய குரலில்):
“நீ பக்கத்துல உட்காரு.”
நான் உட்காரும்போது, என் உடலின் வடிவம் தெளிவாக தெரிந்தது. அவர் ஒரு நிமிஷமும் பார்வையை மாற்றவில்லை.
“ராஜி… நீ இன்னும் குழந்தை பெறலைன்னு எல்லாரும் கேப்பாங்க… அது உனக்கு ரொம்ப வருத்தமா இருக்கும் இல்ல?”
நான் தலை குனிந்தேன்.
ராஜி (குரல் தாழ்ந்து):
“ஆமா மாமா… ரொம்ப வருத்தமா இருக்கு…”
சிவகணேசன்:
“ராஜி… நீ ஒரு டாக்டர் கிட்ட போகணும். எனக்கு ஒரு நல்ல மகப்பேறு டாக்டர் தெரியும். அவர் ரொம்ப அனுபவமுள்ளவர். கருத்தரிப்பு விஷயங்களில் நல்லா பார்த்துக்குவார். நீ என்ன சொல்ற? நீ கர்ப்பமாக ஆகணும்னா… முதல்ல உன் உடல் ரெடியா இருக்குனு தெரிஞ்சுக்கணும்.”
நான் என்ன சொல்லணும்னு தெரியல. என் மனசுக்குள்ள ஒரு கேள்வி மட்டும் ஓடிக்கிட்டே இருந்தது:
“என் மாமனார் ஏன் இப்படி உதவறேன் சொல்லுறார்?”
ராஜி (கொஞ்ச நேரம் யோசித்து):
“சரி மாமா… நான் உங்களோட வரேன்.”
சிவகணேசன்:
“நல்லது மா… நான் ஒரு அபாயின்மெண்ட் ஃபிக்ஸ் பண்ணுறேன். நீ ரெடியா இரு.”
என் கணவர் பிரபா ஆபிஸ்க்கு போயிட்ட பிறகு, வீட்டில் நான் மட்டும் தனியாக இருந்தேன். என் மாமனார் சிவகணேசன் சோஃபாவில் உட்கார்ந்து பேப்பர் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தார். நான் கிச்சன்ல சமைச்சுக்கிட்டு இருந்தேன் — என் நைட்டி மட்டும் போட்டுக்கிட்டு.
நான் கொஞ்சம் தண்ணீர் எடுக்கும்போது, என் நைட்டி பின்பக்கம் கொஞ்சம் டைட்டாக இருந்தது. என் பின்புறத்தின் வடிவம் முழுக்க தெரிந்தது.
என் மாமனார் பேப்பர் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தாங்க… ஆனா அவர்களின் கண் என் பக்கம் தான் இருந்தது. என்னைப் பார்த்த மாதிரி பார்த்தாங்க. எனக்கு தெரியல. அப்புறம் தண்ணீர் வேணும்னு கேட்டாங்க.
நான் தண்ணீர் எடுத்து அவர்களிடம் சென்றேன்.
ராஜி (மெதுவாக):
“மாமா… தண்ணீர்.”
அவர் பேப்பரை கீழே வைத்து என்னைப் பார்த்தார். அவருடைய கண்கள் என் மார்பைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தது.
சிவகணேசன் (மெல்லிய குரலில்):
“நீ பக்கத்துல உட்காரு.”
நான் உட்காரும்போது, என் உடலின் வடிவம் தெளிவாக தெரிந்தது. அவர் ஒரு நிமிஷமும் பார்வையை மாற்றவில்லை.
“ராஜி… நீ இன்னும் குழந்தை பெறலைன்னு எல்லாரும் கேப்பாங்க… அது உனக்கு ரொம்ப வருத்தமா இருக்கும் இல்ல?”
நான் தலை குனிந்தேன்.
ராஜி (குரல் தாழ்ந்து):
“ஆமா மாமா… ரொம்ப வருத்தமா இருக்கு…”
சிவகணேசன்:
“ராஜி… நீ ஒரு டாக்டர் கிட்ட போகணும். எனக்கு ஒரு நல்ல மகப்பேறு டாக்டர் தெரியும். அவர் ரொம்ப அனுபவமுள்ளவர். கருத்தரிப்பு விஷயங்களில் நல்லா பார்த்துக்குவார். நீ என்ன சொல்ற? நீ கர்ப்பமாக ஆகணும்னா… முதல்ல உன் உடல் ரெடியா இருக்குனு தெரிஞ்சுக்கணும்.”
நான் என்ன சொல்லணும்னு தெரியல. என் மனசுக்குள்ள ஒரு கேள்வி மட்டும் ஓடிக்கிட்டே இருந்தது:
“என் மாமனார் ஏன் இப்படி உதவறேன் சொல்லுறார்?”
ராஜி (கொஞ்ச நேரம் யோசித்து):
“சரி மாமா… நான் உங்களோட வரேன்.”
சிவகணேசன்:
“நல்லது மா… நான் ஒரு அபாயின்மெண்ட் ஃபிக்ஸ் பண்ணுறேன். நீ ரெடியா இரு.”


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)