Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

--------------
Part 136 - 1
--------------


என்னோட டீ-ஷர்ட் இன்னும் என் கழுத்துக்கு கீழதான் சுருண்டு இருந்துச்சு.

என் முலைகள் ஹால் லைட்ல முழுசா வெளிய தெரிஞ்சது.

நான் ராஜோட முழங்கால்களுக்கு நடுவுல மாட்டிக்கிட்டு இருந்தேன்.

என் பேண்ட்டும், பேண்ட்டியும் என் முழங்காலுக்குக் கிட்ட சிக்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் கண்களை லேசாத் திருப்பி, பால்கனி கிளாஸ் டோர் பக்கம் பார்த்தேன்.

அந்தத் திரைச்சீலைக்கு அந்தப் பக்கம், ரேணுகா அக்காவோட நிழல் முன்னும் பின்னுமா நடந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவங்க போன்ல சீரியஸாப் பேசிக்கிட்டு இருக்குறது அந்த நிழல் அசைவுல இருந்தே தெரிஞ்சது.

அந்த நிழலைப் பார்த்ததும் என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு பயம் வந்துச்சு.

பவித்ரா: "... ப்ளீஸ்..."

ராஜ்: "என்ன பவி?"

பவித்ரா: "அவங்க அங்கதான் இருக்காங்க மாமா..."

ராஜ்: "இருக்கட்டுமே பவி..."

பவித்ரா: "ஸ்டாப் பண்ணுங்க, பாத்தது போதும்..."

ராஜ்: "எதை ஸ்டாப் பண்ணனும்?"

பவித்ரா: "இது எல்லாத்தையும் ஸ்டாப் பண்ணுங்க..."

ராஜ்: "என்னால முடியாது பவி."

பவித்ரா: "கொஞ்சம் பின்னாடி போங்க..."

ராஜ்: "நான் இப்போ முன்னாடிதான் வருவேன் பவி."

பவித்ரா: "அவங்க அங்க வெளியதான் இருக்காங்க..."

ராஜ்: "அதனால என்ன பவி?"

பவித்ரா: "எனக்குப் பயமா இருக்கு. இன்னொரு நாள் பாத்துக்கலாம்"

ராஜ்: "பயப்படாத பவி, நான் இருக்கேன். இது தான் கரெக்ட் டைம், எல்லா டெஸெர்ட்-ம் சாப்பிடுறதுக்கு"

பவித்ரா: "அவங்க உள்ள வந்தா எல்லாம் முடிஞ்சது."

ராஜ்: "அவ வர மாட்டா பவி."

பவித்ரா: "உங்களுக்கு எப்படிக் கரெக்ட்டாத் தெரியும்?"

ராஜ்: "எனக்கு அவளைப் பத்தி நல்லாத் தெரியும்."

பவித்ரா: "ப்ளீஸ், என்னை விட்டுடுங்க."

ராஜ்: "உன்னை எப்படிப் பவி என்னால விட முடியும்?"

பவித்ரா: "இதுக்கு மேல வேணாம்..."

ராஜ்: "இதுக்கு மேலதான் பவி நிறைய இருக்கு."

பவித்ரா: "போதும்... என் மேல சத்தியமா வேணாம்..."

ராஜ்: "சத்தியம்லாம் பண்ணாத பவி."

பவித்ரா: "அப்போ கொஞ்சம் தள்ளிப் போங்க..."

ராஜ்: "நான் தள்ளிப் போக மாட்டேன்."

பவித்ரா: "அவங்க நிழல் தெரியுது பாருங்க மாமா..."

ராஜ்: "நிழல் மட்டும்தான் பவி தெரியும், அவ உள்ளே வரமாட்டா."

பவித்ரா: "என் நெஞ்சு படபடனு அடிக்குது மாமா."

ராஜ்: "அந்தப் படபடப்பு எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு பவி."

ராஜ் என்னைப் பார்த்து ரொம்ப மெதுவா ஒரு குறும்புச் சிரிப்புச் சிரிச்சார்.

அவர் முகம் அவ்ளோ ரிலாக்ஸா இருந்துச்சு.

அவர் என்ன ரிலீஸ் பண்ணுனார், அவரோட லாக்ல இருந்து.

அவர் இப்போ உக்காந்திருந்த அந்த சோபாவுல இருந்து மெதுவா எழுந்து நின்னார்.

அவர் நின்னதும், அவரோட உயரம் எனக்கு ஒரு பெரிய நிழலைக் கொடுத்துச்சு.

நான் இன்னும் அவரோட கால்களுக்கு பக்கத்துல தான் இருந்தேன்.

என் முலைகள் பேன் காத்துல பட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவர் எனக்கு இன்னும் என்ன நெருங்கி வந்தார்.

அவரோட ஷர்ட் என் மூக்குக்கு ரொம்பப் பக்கத்துல வந்துச்சு.

"ராஜ்... என்ன பண்றீங்க... தள்ளிப் போங்க..." னு நான் லேசாப் பின்னாடி போனேன்.

ஆனா ராஜ் தன் ரெண்டு கைகளையும் முன்னாடி நீட்டினார்.

அவர் தன் உள்ளங்கைகளை என்னோட அக்குள் வழியா உள்ளே விட்டார்.

அவரோட ரெண்டு கைகளும் என் விலா எலும்புகளை ரொம்ப ஸ்ட்ராங்காப் பிடிச்சுது.

அவர் கை பட்டதும் எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப்போட்டது.

"விடுங்க என்ன!" னு நான் லேசாத் துள்ளினேன்.

அவர் எந்த ஒரு முன்னறிவிப்பும் இல்லாம, என்னைத் தன் கைகளால அப்படியே அலாக்கா மேல தூக்கினார்.

என் உடம்பு காத்துல ஒரு செகண்ட் மிதந்துச்சு.

என்னோட முழங்காலுக்குக் கீழ கிடந்த அந்தப் பேண்ட்டும் பேண்ட்டியும் என் கால்களோட சேர்ந்து மேல வந்துச்சு.

அவர் என்னைத் தூக்குன அந்த வேகம் எனக்குள்ள ஒரு கூச்சத்தை உருவாக்குச்சு.

என் வயிறு அப்படியே உள்ளே இழுத்துக்குச்சு.

"ஐயோ! என்னைப் கீழ இறக்கி விடுங்க!" னு நான் பதற்றமாச் சொன்னேன்.

"பயப்படாம இரு பவி..." னு அவர் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னார்.

"என்ன இது... என்னையா என்ன மூட்டை மாதிரி தூக்குறீங்க?" னு நான் லேசான கோபத்தோட கேட்டேன்.

"மூட்டையா?" னு ராஜ் வாய்விட்டுச் சிரிச்சார்.

அவர் சிரிக்கும்போது அவரோட மூச்சுக்காத்து என் நெஞ்சுல பட்டுத் தெறிச்சுது.

ராஜ்: "நீ மூட்டை இல்ல பவி..."

பவித்ரா: "பின்ன என்ன?"

"என் டெஸர்ட்டை தட்டத்துல எடுத்து வைக்கிறேன்..." னு அவர் ஒரு கவுண்டர் கொடுத்தார்.

அந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும் என் முகம் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

எனக்குச் சிரிப்பதா, வெக்கப்படுவதானு தெரியல.

"நீங்க ரொம்ப அநியாயம் பண்றீங்க..." னு நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

ராஜ்: "நான் என்ன பவி அநியாயம் பண்ணேன்?"

பவித்ரா: "இப்படிலாம் என்னய யாரும் தூக்கி எனக்கு பழக்கமே இல்லை."

ராஜ்: "இனிமே நான் உன்னை எப்போவும் இப்படித்தான் தூக்குவேன் பவி."

ராஜ் என்னைக் காத்துலயே ஒரு செகண்ட் வெச்சிருந்து, லேசாப் பின்னாடி தள்ளினார்.

அவர் என்னை அந்தத் த்ரீ சீட்டர் சோபாவோட நடுப்பகுதியில ரொம்ப மெதுவா, ஒரு குழந்தை மாதிரிப் படுக்க வெச்சார்.

என் முதுகு சோபாவோட சாஃப்ட்டான குஷன் மேல முழுசாப் பதிஞ்சுது.

நான் இப்போ மல்லாக்கப் படுத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவர் என்னைப் படுக்க வெச்ச வேகத்துல, என் வெற்று முலைகள் ரெண்டும் லேசா மேலயும் கீழயுமாக் குலுங்குச்சு.

அந்தக் குலுங்கல் எனக்கு ஒரு பெரிய சிலிர்ப்பைக் கொடுத்துச்சு.

என் முலைக்காம்புகள் ரெண்டும் பேன் காத்துல பட்டு இன்னும் கொஞ்சம் கூர்மையா, விறைப்பா மாறிடுச்சு.

என் கால்கள் சோபாவோட விளிம்பைத் தாண்டி வெளிய தொங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என்னோட பேண்ட்டும், அந்தப் பிங்க் பேண்ட்டியும் இன்னும் என் முழங்காலுக்குக் கீழ ஒரு சுருள் மாதிரி மாட்டிக்கிட்டு கிடந்துச்சு.

நான் சோபாவுல முழுசா மல்லாக்கப் படுத்திருந்தேன்.

என் தலைக்குச் சரியா மேல ட்யூப் லைட் வெளிச்சம் அடிச்சுது.

அந்த வெளிச்சம் நேரா என் வெற்று உடம்பு மேல எந்த ஒரு தடையுமில்லாம விழுந்துச்சு.

நான் போட்டிருந்த டீ-ஷர்ட் என் கழுத்து வரைக்கும் சுருட்டி வெக்கப்பட்டிருந்துச்சு.

அதனால என்னோட வெற்று முலைகள் ரெண்டும் முழுசா காத்துல பட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் படுத்திருந்ததால, என் முலைகளோட சதை ரொம்ப அழகாப் பரவி, நெஞ்சோட ஒட்டி ஒரு கச்சிதமான ஷேப்ல நின்னுச்சு.

என் முலைக்காம்புகள் ரெண்டும் அந்த பேன் காத்துல பட்டு, கூர்மையா மேல நோக்கி நீட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் வயிறு ரொம்பத் தட்டையா, என் தொப்புள் குழி ரொம்ப ஆழமா வெளிய தெரிஞ்சது.

நான் மூச்சு வாங்கும்போதெல்லாம் என் வயிறும் நெஞ்சும் ரொம்ப வேகமா மேலயும் கீழயுமா ஏறி இறங்குச்சு.

என் இடுப்புக்குக் கீழ, என் தொடைகள் சோபாவோட விளிம்பைத் தாண்டி வெளிய காத்துல தொங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் முழங்காலுக்குக் கீழ என்னோட பேண்ட்டும், பிங்க் பேண்ட்டியும் ஒரு பெரிய சுருள் மாதிரி மாட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அது ஒரு விலங்கு மாதிரி என் ரெண்டு கால்களையும் ஒன்னாச் சேர்த்துப் பிடிச்சிருந்தாலும்...

நான் மல்லாக்கப் படுத்து, என் கால்கள் வெளிய தொங்குறதால, என் ரெண்டு தொடைகளுக்கும் நடுவுல தானாகவே ஒரு இடைவெளி உருவாகிடுச்சு.

கிராவிட்டி என் கால்களைக் கீழ இழுக்க இழுக்க, என் தொடைகள் லேசா அகலமா விரிஞ்சு கொடுத்துச்சு.

அந்த விரிசல்னால... என்னோட புண்டை எந்த ஒரு மறைப்பும் இல்லாம, முழுசாத் திறந்து கிடந்துச்சு.

என்னோட அந்த அடர்த்தியான முடிகள், அதுக்கு நடுவுல வீங்கிப் போயிருந்த என்னோட அந்தப் பிங்க் நிறமான புண்டை இதழ்கள்...

எல்லாமே ஹால் லைட்ல அவ்ளோ அப்பட்டமா வெளிய தெரிஞ்சது.

என் தொடைகள் விரிஞ்சிருக்க, என் முலைகள் வெளிய தெரிய, நான் ஒரு ஆம்பளைக்கு முன்னாடி இப்படிப் படுத்திருக்கேங்குற நிஜம்...

என் மூளைக்குள்ள ஒரு பெரிய ஷாக்கைக் கொடுத்துச்சு.

நான் ஒரு திறந்த புத்தகம் மாதிரி அவர் கண்ணுக்கு நேராப் படுத்திருந்தேன்.

என் உடம்போட அத்தனை ரகசியங்களும் இப்போ வெளிச்சத்துல அவர் பார்வைக்கு விருந்தா மாறிடுச்சு.

இந்த நிலைமையில என்னைப் பார்க்க எனக்கே அவ்ளோ கூச்சமா இருந்துச்சு.

'நான் ஒரு ஆம்பளைக்கு இப்படி விருந்தா மாறிட்டேனே' னு என் மனசு தவிச்சுது.

என் உடம்புல இருக்குற அத்தனை ரத்தமும் நேரா என் முகத்துக்குப் பாய்ஞ்சு, என் கன்னங்கள் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

"எதுக்கு என்னை இப்போ இங்க படுக்க வெச்சீங்க?" னு நான் லேசா மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே கேட்டேன்.

"இப்படிப் படுத்தாதான் பவி எனக்கு உன்னைச் சாப்பிட வசதியா இருக்கும்." னு அவர் என் கண்ணைப் பார்த்துச் சொன்னார்.

"நான் ஒன்னும் சாப்பாடு இல்லை..." னு நான் என்னையறியாம ஒரு கவுண்டர் கொடுத்தேன்.

ராஜ்: "நீ சாப்பாட்டை விட ரொம்ப ருசியா இருப்பேனு எனக்குத் தோணுது பவி."

"நான் எந்திரிக்கப் போறேன்..." னு நான் என் உடம்பை லேசா மேல தூக்கப் போனேன்.

ராஜ் தன் ஒரு கையால என் தோள்பட்டையை லேசா அழுத்திப் படுக்க வெச்சார்.

ராஜ்: "எந்திரிக்கக் கூடாது பவி."

பவித்ரா: "எனக்கு இப்படிப் படுக்க ஒரு மாதிரி இருக்கு..."

ராஜ்: "எப்படி இருக்கு பவி?"

பவித்ரா: "என் உடம்பு முழுசா வெளிய தெரியுது... எனக்குக் கூச்சமா இருக்கு."

ராஜ்: "அது வெளிய தெரியத்தான் பவி நான் உன்னைப் படுக்க வெச்சேன்."

பவித்ரா: "உங்களுக்கு எப்பவுமே குறும்புதான்..."

ராஜ்: "இந்தக் குறும்பு உனக்குப் பிடிச்சிருக்குல பவி?"

பவித்ரா: "எனக்கு அவ்ளோ வெக்கமா இருக்கு..."

ராஜ்: "உன் வெக்கத்தை நான் கொஞ்ச நேரத்துல மாத்துறேன் பவி."

பவித்ரா: "என் கால்கள் காத்துல தொங்குது... ஒரு மாதிரி அன்-கம்ஃபர்ட்டபிளா இருக்கு."

ராஜ்: "தொங்கட்டும் பவி, அதுதான் உனக்கு ஒரு புது ஃபீலிங்கைக் கொடுக்கும்."

பவித்ரா: "ப்ளீஸ்... என்னை எந்திரிக்க விடுங்க... ரேணுகா அக்கா..."

ராஜ்: "அவளைப் பத்தி நீ கவலைப்படாதனு நான் எத்தனை தடவை சொல்றது பவி?"

பவித்ரா: "நீங்க என்னமோ பிளான் பண்றீங்க."

ராஜ்: "நான் என்ன பிளான் பண்றேன்னு உனக்குத் தெரியாதா?"

பவித்ரா: "எனக்கு நிஜமாத் தெரியாது..."

ராஜ்: "பொய் சொல்லாத பவி, உனக்கு நல்லாவே தெரியும்."

பவித்ரா: "என் மேல சத்தியமா எனக்குத் தெரியல..."

ராஜ்: "அப்போ உனக்கு நான் செஞ்சு காட்டுறேன் பவி."

பவித்ரா: "என் கண்கள் மூடிக்கிச்சு, நான் பார்க்க மாட்டேன்."

ராஜ்: "உன் கண்கள் மூடினாலும் உன் உடம்பு நான் பண்றதை முழுசாப் பார்க்கும் பவி."

பவித்ரா: "என் கண்கள்ல ஒன்னும் இல்லை..."

ராஜ்: "உன் உடம்பு எவ்ளோ தவிக்குதுனு எனக்குத் தெளிவாத் தெரியுது பவி."

பவித்ரா: "நான் தவிக்கல... எனக்குப் பயமா இருக்கு..."

ராஜ்: "இது பயம் இல்லை பவி, இது எதிர்பார்ப்பு."

பவித்ரா: "எனக்கு எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லை..."

ராஜ்: "அப்போ ஏன் உன் மூச்சுக்காத்து இவ்ளோ சூடா வருது?"

பவித்ரா: "அது... பேன் காத்து ரொம்பக் குளிருது..."

ராஜ்: "அப்போ நான் உன்னைச் சூடாக்கட்டுமா பவி?"

பவித்ரா: "நீங்க ரொம்ப வெய்க்கனமா பேசுறீங்க."

ராஜ்: "உனக்காக நான் இன்னும் வெய்க்கனமா பேசுவேன் பவி."

பவித்ரா: "என்னைத் தொந்தரவு பண்ணாதீங்க."

ராஜ்: "உன்னைத் தொந்தரவு பண்றது எனக்கு அவ்ளோ பிடிச்சிருக்கு பவி."

பவித்ரா: "நான் அழுதுடுவேன்... நிஜமா அழுதுடுவேன்."

ராஜ்: "அழுதா நான் உன் கண்ணீரை என்னோட உதட்டால துடைப்பேன் பவி."

அந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும் என் உடம்பே ஒரு நிமிஷம் சிலிர்த்து அடங்குச்சு.

பவித்ரா: "எனக்கு உங்க சமாதானம் வேணாம்..."

ராஜ்: "அப்போ என் கைகள் வேணுமா பவி?"

பவித்ரா: "ஐயோ... அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம்..."

ராஜ்: "பின்ன என்ன வேணும் பவி?"

பவித்ரா: "என்னை விட்டுடுங்க..."

ராஜ்: "விட மாட்டேன் பவி."

பவித்ரா: "நீங்க ரொம்ப அடம் பிடிக்கிறீங்க..."

ராஜ்: "எனக்கு என் டெஸர்ட் வேணும் பவி. இன்னைக்கு நான் அதைச் சாப்பிடாம விட மாட்டேன்."

ராஜ் இப்போ என்னோட ரெண்டு கால்களுக்கும் நடுவுல ரொம்பப் பெருசா வந்து நின்னார்.

அவர் நின்ன விதம், என் விரிஞ்ச கால்களுக்கு நடுவுல அவருக்குப் பெரிய இடம் கொடுத்துச்சு.

அவர் தன் பார்வையை நேரா என் கால்களுக்கு நடுவுல கீழ இறக்கினார்.

அவரோட கண்கள் என்னோட அந்த முழங்கால்ல கிடந்த பிங்க் பேண்ட்டியை உற்றுப் பார்த்துச்சு.

அவர் தன் பார்வையை நேரா என் கால்களுக்கு நடுவுல கீழ இறக்கினார்.

அவரோட கண்கள் என்னோட அந்தப் பிங்க் பேண்ட்டியை உற்றுப் பார்த்துச்சு.

அந்தப் பேண்ட்டியில இருந்த ஈரத்தை அவர் ரொம்ப ரசனையாப் பார்த்தார்.

அவர் தன் வலது கையை லேசா நீட்டி, தன் ஆள்காட்டி விரலால அந்த ஈரமான இடத்தைக் காமிச்சார்.

"நான் இன்னைக்கு ஒரு டெஸர்ட் கேட்டேன் பவி..." னு அவர் ரொம்ப அமைதியாச் சொன்னார்.

ராஜ்: "நீ எனக்குக் கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி உன்னோட தொப்புளை ஒரு பால் கொழுக்கட்டை மாதிரி காமிச்ச..."

ராஜ்: "அப்புறம் உன்னோட முலைகளை ஒரு ரசகுல்லா மாதிரி எனக்குத் டேஸ்ட் பண்ணக் கொடுத்த..."

"ஆனா இது..." அவர் விரல் அந்த ஈரத்தைக் காட்டிட்டே இருந்துச்சு.

ராஜ்: "இந்த இடம் தான் பவி என்னோட நிஜமான டெஸர்ட்."

ராஜ்: "இது என்னோட தேன் ஹல்வா பவி."

ராஜ்: "எனக்கு என்னோட தேன் ஹல்வாவை இப்போவே டேஸ்ட் பண்ணனும்."

அவர் சொன்ன அந்த வார்த்தைகள் என் காதுல விழுந்ததும் எனக்கு அவ்ளோ வெக்கமா இருந்துச்சு.

என் முகம் நெருப்பு மாதிரி சூடாச்சு.

அவர் சொன்ன அந்த 'தேன் ஹல்வா'ங்குற வார்த்தை என் காதுக்குள்ள மறுபடியும் மறுபடியும் கேட்டுக்கிட்டே இருந்துச்சு.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடிதான், அவர் என் வெற்று வயிற்றைத் தொட்டு, என் தொப்புளை ஒரு 'பால் கொழுக்கட்டை' னு சொல்லி அப்டி சாப்பிட்டார்.

என் வயிறு அவ்ளோ சாஃப்ட்டா, வெள்ளையா இருக்குனு அவர் அப்படி வர்ணிச்சார்.

அதுக்கப்புறம் அந்த டீ-ஷர்ட்டுக்குள்ள தலையை விட்டு என் முலைகளை உறிஞ்சும்போது...

என் முலைகளை அவ்ளோ ருசியான 'ரசகுல்லா' னு சொல்லித் தவிச்சார்.

அந்த ரசகுல்லாவோட இனிப்பு போதாதுனு அவர் இப்போ நேரா என்னோட புண்டைக்கு வந்திருக்கார்.

என் தொடைகளுக்கு நடுவுல கசிஞ்சு வழியுற அந்த மதன நீரைப் பார்த்து, அதைத் 'தேன் ஹல்வா'னு சொல்றார்.

இந்த வார்த்தைகள் எல்லாம் கேட்க அவ்ளோ குறும்பா, அவ்ளோ தப்பா இருந்தாலும்...

ஒரு பொண்ணா, என் உடம்பை அவர் இவ்ளோ ரசிக்கிறார்ங்குற நிஜம் எனக்குள்ள ஒரு பெரிய திமிரைக் கொடுத்துச்சு.

நான் இவ்ளோ ருசியானவளா, இவ்ளோ அழகானவளானு எனக்கே இப்போதான் ஃபீல் ஆச்சு.

என் உடம்போட ஒவ்வொரு இன்ச்சையும் அவர் ஒரு ஸ்வீட் மாதிரி ரசிச்சுச் சாப்பிடத் துடிக்கிறார்.

பசியோட இருக்குற ஒருத்தன் முன்னாடி, ஒரு பெரிய விருந்தை வெச்சா எப்படிப் பார்ப்பானோ...

அப்படி ஒரு வெறியோட, பசியோட அவர் என் உடம்பைப் பார்த்துக்கிட்டு இருக்கார்.

'என்னோட ஈரம் அவருக்குத் தேன் மாதிரி தெரியுதா?' னு என் மனசு ஆச்சரியப்பட்டுச்சு.

அவர் அப்படி வர்ணிக்கும்போது, எனக்குள்ள இருந்த வெக்கம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாப் போதையா மாறுச்சு.

என் உடம்பு முழுசும் சிலிர்த்து, என் அடிவயிற்றுல ஒரு சூடான கரண்ட் பாஸ் ஆச்சு.

அவர் என்னை ஒரு பொருளாப் பார்க்கல, ஒரு பிரசாதம் மாதிரி அவ்ளோ ஆசையோட பார்க்கிறார்.

இந்த நினைப்பு என் நரம்புகள்ல ஒரு பெரிய கிளர்ச்சியை உருவாக்குச்சு.

என் தொடைகளுக்கு நடுவுல அந்தத் தேன் ஹல்வா... இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாத் தேனைக் கசிய விடுறதை என்னாலயே உணர முடிஞ்சது.

ஆனா நான் என் தலையை ரொம்ப வேகமா இடதும் வலதுமா ஆட்டினேன்.

பவித்ரா: "நோ..."

ராஜ்: "ஏன் பவி நோ?"

பவித்ரா: "நீங்க அதெல்லாம் டேஸ்ட் பண்ணக் கூடாது."

ராஜ்: "ஏன் பண்ணக் கூடாது பவி?"

பவித்ரா: "அது... அது ரொம்ப பெரிய தப்பு..."

ராஜ்: "இது தப்பே இல்லை பவி."

பவித்ரா: "ஸ்டாப் பண்ணுங்க..."

ராஜ்: "என்னைத் தடுக்காத பவி."

பவித்ரா: "என்னை விட்டுடுங்க..."

ராஜ்: "நான் உன்னை இனிமே விட மாட்டேன்."

பவித்ரா: "ராஜ், எனக்கு கூச்சமா இருக்கு."

ராஜ்: "அந்தக் கூச்சத்தை நான் சரி பண்றேன் பவி. இப்போ அந்த ஹல்வா சாப்பிடறப்போ எல்லாம் பறந்து போய்டும்"

பவித்ரா: "ப்ளீஸ்... அந்தப் பேரைச் சொல்லாதீங்க."

ராஜ்: "எந்தப் பேரை பவி?"

பவித்ரா: "அந்த ஹல்வா..."

ராஜ்: "ஏன் பவி? அது உனக்குப் பிடிக்கலையா?"

பவித்ரா: "ஐயோ... எனக்கு அவ்ளோ வெக்கமா இருக்கு."

ராஜ்: "உன் வெக்கம் அவ்ளோ அழகா இருக்கு பவி."

பவித்ரா: "நீங்க ரொம்ப கிண்டல் பண்றீங்க..."

ராஜ்: "நான் கிண்டல் பண்ணல, நிஜத்தைத்தான் சொல்றேன்."

பவித்ரா: "அதுலாம் டேஸ்ட் பண்ணக் கூடாது."

ராஜ்: "நான் கண்டிப்பா டேஸ்ட் பண்ணுவேன்."

'டேஸ்ட் பண்ணுவேன்' னு அவர் சொன்ன அந்த வார்த்தை என்னைப் பைத்தியம் பிடிக்க வெச்சுது.

அவர் என்னோட அந்தப் புண்டையில தன் வாயை வெச்சு, அந்த தேனை நக்கி சுவைக்க போறார்னு எனக்குப் பளிச்சுனு உறைச்சது.

இந்த நினைப்பு வந்ததும் என் உடம்பே ஒரு நிமிஷம் விறைச்சுப் போச்சு.

என் புருஷன் கார்த்திக்... கல்யாணம் ஆகி இத்தனை வருஷத்துல ஒரு நாள் கூட என் புண்டையில தன் முகத்தைக் கொண்டு போனதே கிடையாது.

அவருக்கு அது அசிங்கமான இடம்.

இருட்டுல தொடுவார், வேலையை முடிப்பார், திரும்பிப் படுத்துத் தூங்கிடுவார்.

ஒரு ஆம்பளை புண்டையில தன் நாக்கை வைப்பார்ங்குறது எனக்கு ஏதோ பிட்டு படத்துல பார்த்ததோட சரி.

ஆனா இப்போ... கார்த்திக்கை விட ரொம்ப வயசான ஆம்பளை, அவரோட பழைய மேனேஜர்...

ராஜ்... அவர் என்னோட அந்த ஈரமான புண்டையில தன் வாயை வைக்கத் துடிக்கிறார்.

என் உடம்புல இருந்து வர்ற அந்த வாசனை அவருக்கு அவ்ளோ பிடிச்சிருக்கு.

என் புண்டை ஈரத்தைத் தன் நாக்கால நக்கித் டேஸ்ட் பண்ண அவர் அவ்ளோ பசியோட காத்துக்கிட்டு இருக்கார்.

ஒரு ஆம்பளையோட சூடான, ஈரமான நாக்கு... என்னோட அந்த சென்சிட்டிவான புண்டைப் பருப்பு மேல பட்டா எப்படி இருக்கும்?

அந்த நினைப்பே என் முதுகுத்தண்டுல ஒரு பெரிய மின்னலைப் பாய்ச்சுச்சு.

என் கால் விரல்கள் எல்லாம் தரையில அவ்ளோ ஹார்டா சுருண்டுக்கிச்சு.

'அவர் நிஜமாவே அங்க நாக்கை வைப்பாரா? என்னோட ஈரத்தை நக்குவாரா?' னு என் மனசு தவிச்சுது.

அது எவ்ளோ பெரிய தப்பு... எவ்ளோ பெரிய அசிங்கம்...

ஆனா அந்த அசிங்கம் தான் எனக்கு இப்போ அவ்ளோ பெரிய சொர்க்கமாத் தெரிஞ்சது.

அவரோட அந்த எச்சில் என் புண்டைப் பிளவுல படுற அந்த நிமிஷத்துக்காக என் உடம்பு அவ்ளோ தவிச்சுது.

என் தொடைகள் தானாகவே இன்னும் கொஞ்சம் விரிஞ்சு, அவருக்கு என் புண்டையை இன்னும் வசதியாகக் காட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் முனகல் சத்தம் எனக்குள்ளேயே ஒரு விசும்பல் மாதிரி தொண்டைக்குள்ள அடைச்சுக்கிச்சு.

ஆனா நான் ஈஸியா எதையும் கொடுக்க விரும்பல.

பவித்ரா: "அதுக்கு நான் பர்மிஷன் தர மாட்டேன்."

ராஜ்: "எனக்கு உன் பர்மிஷன் தேவையில்லை பவி."

பவித்ரா: "இது அநியாயம்..."

ராஜ்: "வாழ்க்கைல இதெல்லாம் சகஜம் பவி."

பவித்ரா: "எனக்குக் எதுவும் வேணாம் மாமா..."

ராஜ்: "உன் உடம்பு வேணும்னு சொல்லுதே பவி."

பவித்ரா: "என் உடம்பு பொய் சொல்லுது..."

ராஜ்: "உடம்பு எப்பவும் பொய் சொல்லாது பவி."

பவித்ரா: "நான் சொல்றதைக் கேளுங்க மாமா..."

ராஜ்: "நான் சொல்றதை நீ கேளு பவி."

பவித்ரா: "நீங்க ரொம்ப மோசம்..."

ராஜ்: "நான் உன் தேன் ஹல்வாவுக்காக என்ன வேணாலும் செய்வேன்."

பவித்ரா: "நீங்க மறுபடியும் சொல்றீங்க..."

ராஜ்: "நான் சொல்லிக்கிட்டே இருப்பேன் பவி."

பவித்ரா: "என்னைத் தொடாதீங்க மாமா."

ராஜ்: "நான் தொடுவேன் பவி."

பவித்ரா: "நான் கத்துவேன்..."

ராஜ்: "நீ கத்த மாட்ட பவி, நீ முனகுவ."

ராஜ் தன் ரெண்டு கைகளையும் மெதுவா கீழ கொண்டு போனார்.

அவர் கைகள் என் முழங்கால்ல கிடந்த பேண்ட்டையும் பேண்ட்டியையும் பிடிக்கப் போச்சு.

அவர் அதைக் கழட்டப் போறார்னு எனக்குப் புரிஞ்சுடுச்சு.

நான் உடனே என் ரெண்டு கைகளையும் ரொம்ப வேகமா கீழ கொண்டு வந்தேன்.

அவர் என் துணியைப் பிடிக்கிறதை நான் தடுத்து நிறுத்த ட்ரை பண்ணேன்.

நான் என் கைகளால அவரோட வலது கையை ரொம்ப கெட்டியாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் என் முழு பலத்தையும் கொடுத்து அவரோட கையை என் முழங்காலை விட்டுப் பின்னாடி தள்ளினேன்.

"ராஜ்... வேணாம்..." னு நான் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே சொன்னேன்.

நான் அவ்ளோ ஹார்டாத் தள்ளுனேன்.

ஆனா ராஜ் தன் இடது கையால என்னோட ரெண்டு கைகளையும் ஒன்னாச் சேர்த்துப் பிடிச்சார்.

நான் என் கைகளை அவர் பிடியில இருந்து பின்னாடி இழுக்க ட்ரை பண்ணேன்.

நான் என் மணிக்கட்டுகளை இடதும் வலதுமாத் திருகித் தப்பிக்கப் பார்த்தேன்.

அவர் பிடியை உடைக்க நான் என் தோள்பட்டை பலம் முழுசையும் யூஸ் பண்ணேன்.

எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல அந்தச் சோபாவுல ஒரு பெரிய போராட்டம் நடந்துச்சு.

நான் இழுக்க இழுக்க, அவர் பிடி இன்னும் இறுக்கமாச்சு.

ஆனா ராஜோட அந்தப் பலத்துக்கு முன்னாடி என் பலம் ஒன்னுமே இல்லை.

அவர் ரொம்ப மெதுவா, என் கைகளை மேல தூக்கினார்.

அவர் என் கைகளை என் தலைக்கு மேல கொண்டு போனார்.

என் ரெண்டு கைகளையும் சோபா குஷன் மேல, என் தலைக்கு மேல வெச்சு ரொம்ப அழகா அழுத்தினார்.

அவர் தன் ஒரு கையாலயே என்னோட ரெண்டு கைகளையும் லாக் பண்ணிட்டார்.

பவித்ரா: "கையை விடுங்க..."

ராஜ்: "விட மாட்டேன் பவி."

பவித்ரா:"என்னால முடியல..."

ராஜ்: "கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் பண்ணு பவி."

பவித்ரா:"என் கையை ஏன் இப்படி லாக் பண்றீங்க?"

ராஜ்: "ஏன்னா நீ ரொம்பத் துடுக்குத்தனம் பண்ற."

பவித்ரா:"நான் இதுலாம் அல்லோவ் பண்ண மாட்டேன். ப்ளீஸ்... எனக்குக் கை வலிக்குது."

ராஜ்: "நான் வலிக்கிற மாதிரி பிடிக்கலையே பவி."

பவித்ரா: "இல்ல... நீங்க ரொம்ப ஸ்ட்ராங்கா பிடிச்சிருக்கீங்க."

ராஜ்: "நீ தப்பிக்க ட்ரை பண்ணா நான் இப்படித்தான் பிடிப்பேன்."

பவித்ரா:"என்னய விடுங்க... எனக்கு மூச்சு முட்டுது..."

ராஜ்: "மெதுவா மூச்சு விடு பவி."

பவித்ரா: "நீங்க என்னைப் படுத்துறீங்க."

ராஜ்: "நான் உன்னை இன்னும் படுத்தவே ஆரம்பிக்கலையே."

பவித்ரா: "இதுவே எனக்கு ரொம்ப ஓவரா இருக்கு."

ராஜ்: "இதுக்கே ஓவர்னா எப்படிப் பவி?"

பவித்ரா: "என் கைகளை விட்டாதான் நான் அமைதியா இருப்பேன்."

ராஜ்: "விட்டா நீ மறுபடியும் பேண்ட்டைப் பிடிப்ப."

பவித்ரா: "நான் பிடிக்க மாட்டேன்..."

ராஜ்: "உன் மேல எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை பவி."

பவித்ரா: "ப்ளீஸ்... என்னை நம்புங்க."

ராஜ்: "நான் நம்ப மாட்டேன்."

பவித்ரா: "நீங்க ரொம்ப அடம் பிடிக்குறிங்க."

ராஜ்: "உனக்காக நான் அடம் பிடிப்பேன் பவி."

பவித்ரா: "எனக்குக் கூச்சமா இருக்கு."

ராஜ்: "உன் கூச்சம் என்னய என்னவோ பண்ணுது."

பவித்ரா: "ஐயோ... நீங்க ரொம்பப் பேசுறீங்க."

ராஜ்: "நான் பேசுறதை விட, செய்யப் போறதுதான் உனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும் பவி."

பவித்ரா: "நான் எதையும் செய்ய விட மாட்டேன்."

நான் என் கைகளை விட்டுட்டு, இப்போ என் கால்களை யூஸ் பண்ண நினைச்சேன்.

என் கைகள் மேல லாக் ஆகியிருந்ததால, என்னால என் கால்களை மட்டும்தான் அசைக்க முடிஞ்சது.

நான் உடனே என் ரெண்டு முழங்கால்களையும் ஒன்னாச் சேர்த்துப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் தொடைகளை அவ்ளோ டைட்டா லாக் பண்ணி, என்னோட புண்டைய மறைக்க ட்ரை பண்ணேன்.

ராஜ் லேசாச் சிரிச்சார்.

அவர் தன் ஃப்ரீயா இருந்த வலது கையை மெதுவா கீழ கொண்டு போனார்.

அவர் தன் கையை என்னோட இடது முழங்காலோட பக்கவாட்டுல வெச்சார்.

அவர் தன் உள்ளங்கையால என் முழங்காலை லேசா வெளிய தள்ளினார்.

நான் என் முழு பலத்தையும் கொடுத்து என் முழங்காலை உள்ளே நோக்கித் தள்ளினேன்.

நான் என் தொடை நரம்புகளை அவ்ளோ இறுக்கமா, விறைப்பா வெச்சுக்கிட்டேன்.

"நோ... நான் நோ னு சொல்லிட்டேன்..." னு நான் தவிப்போட சொன்னேன்.

ராஜ் தன் உடம்போட மொத்த வெயிட்டையும் தன் வலது கையில கொடுத்தார்.

அவர் ரொம்ப ஹார்டா என் முழங்காலை வெளிய தள்ளினார்.

எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல பலப்பரீட்சை நடந்துச்சு.