03-04-2026, 01:40 PM
બાબા: “હમ્મ... ઠીક છે ત્યારે, પુત્રી. પણ આ પવિત્ર વિધિ માટે શરીર અને આત્મા બંને રીતે તૈયાર થઇ ને આવજે જેથી વિધિ શાંતિ થી અને અસરકારક રીતે પૂરી થાય.” મૈત્રી ની રચના.
પૂજા: “હા, ગુરુજી. ચિંતા નાં કરો, અને કૃપા કરીને વિધિના આગલા તબક્કા માટે જરૂરી વસ્તુઓ એકત્રિત કરો, જેથી પાછળથી કંઈ બાકી ન રહે. હું નથી ઇચ્છતી કે આ વિધિ દરમિયાન કોઈ અવરોધો કે વિક્ષેપો આવે.” અને આટલું કહેતા, તેણી તેના ઘર તરફના રસ્તે ચાલી નીકળી.
બાબાએ તેણીને જતી જોઈ, તેની નજર તેના રસીલી, કામુક અને મટકતી ગાંડ પર ટકેલી હતી, જ્યાં સુધી તે તેની નજરથી અદૃશ્ય ન થઇ. પોતાના લંડને પંપાળતા, જાને કે લોડા ને મનાવતો હોય તેમ તેણે તેને હળવેથી કહ્યું: "અરે... બે, લોડા,થોડી વાર રાહ જો, બંધુ; હું તને મસ્ત માલ નો અદભુત નજારો બતાવીશ."
************
બરાબર ૧૨:૪૫ વાગ્યે, પૂજાએ બાબાએ વર્ણવેલા રસ્તે ચાલી, બાબા નાં રૂમ પાસે પહોચી ને રૂમનો દરવાજો ખટખટાવ્યો.
બાબા: “આવી ગઈ...અંદર આવ, પુત્રી; તું બરાબર સમયસર આવી છે. હું હમણા હવન ની તૈયારી કરી રહ્યો હતો ને તું આવી.”
પૂજાએ પહેલા બાબાના પગને આદરથી સ્પર્શ કર્યો.
બાબા: “પુત્રી, મને ખબર છે કે તે ચોક્કસ કોઈને આ વાતની ખબર પડી નહીં જ દીધી હોય? તે આવતા પહેલા કોઈને કહ્યું નહીં, ખરું ને?”
પૂજા: “ના, બાબાજી, મારા માતા-પિતા તો સવાર થી જ ચાલ્યા ગયા છે. અને હું તમે મને જે રસ્તે જ જવાનું કહ્યું હતું તે જ રસ્તે આવી. કોઈએ મને જોઈ નહીં.”
બાબાએ દરવાજો બંધ કરી દીધો. ફનલવ નિર્મિત.
બાબા: “બહુ સારું, ચાલો શુદ્ધિકરણ વિધિ શરૂ કરીએ!”
બાબાનો ઓરડો ખાસ મોટો નહોતો. તેમાં એક પલંગ અને એક મોટો અરીસો હતો. રૂમમાં ફક્ત ૪૦ વોટનો એક જ બલ્બ પ્રગટાવવામાં આવ્યો હતો. બાબાએ પરંપરાગત રીતે પવિત્ર અગ્નિ પ્રગટાવ્યો, અને જરૂરી ધાર્મિક સામગ્રી એકત્રિત કરીને - બંને સાથે બેઠા. પૂજાએ એ જ સાડી અને બ્લાઉઝ પહેર્યું હતું જે તેણે સવારે પહેર્યું હતું.
બાબા: "આ પાંદડું તારા બંને હાથમાં લે."
વાર્તા સાથે રહો...........
પૂજા: “હા, ગુરુજી. ચિંતા નાં કરો, અને કૃપા કરીને વિધિના આગલા તબક્કા માટે જરૂરી વસ્તુઓ એકત્રિત કરો, જેથી પાછળથી કંઈ બાકી ન રહે. હું નથી ઇચ્છતી કે આ વિધિ દરમિયાન કોઈ અવરોધો કે વિક્ષેપો આવે.” અને આટલું કહેતા, તેણી તેના ઘર તરફના રસ્તે ચાલી નીકળી.
બાબાએ તેણીને જતી જોઈ, તેની નજર તેના રસીલી, કામુક અને મટકતી ગાંડ પર ટકેલી હતી, જ્યાં સુધી તે તેની નજરથી અદૃશ્ય ન થઇ. પોતાના લંડને પંપાળતા, જાને કે લોડા ને મનાવતો હોય તેમ તેણે તેને હળવેથી કહ્યું: "અરે... બે, લોડા,થોડી વાર રાહ જો, બંધુ; હું તને મસ્ત માલ નો અદભુત નજારો બતાવીશ."
************
બરાબર ૧૨:૪૫ વાગ્યે, પૂજાએ બાબાએ વર્ણવેલા રસ્તે ચાલી, બાબા નાં રૂમ પાસે પહોચી ને રૂમનો દરવાજો ખટખટાવ્યો.
બાબા: “આવી ગઈ...અંદર આવ, પુત્રી; તું બરાબર સમયસર આવી છે. હું હમણા હવન ની તૈયારી કરી રહ્યો હતો ને તું આવી.”
પૂજાએ પહેલા બાબાના પગને આદરથી સ્પર્શ કર્યો.
બાબા: “પુત્રી, મને ખબર છે કે તે ચોક્કસ કોઈને આ વાતની ખબર પડી નહીં જ દીધી હોય? તે આવતા પહેલા કોઈને કહ્યું નહીં, ખરું ને?”
પૂજા: “ના, બાબાજી, મારા માતા-પિતા તો સવાર થી જ ચાલ્યા ગયા છે. અને હું તમે મને જે રસ્તે જ જવાનું કહ્યું હતું તે જ રસ્તે આવી. કોઈએ મને જોઈ નહીં.”
બાબાએ દરવાજો બંધ કરી દીધો. ફનલવ નિર્મિત.
બાબા: “બહુ સારું, ચાલો શુદ્ધિકરણ વિધિ શરૂ કરીએ!”
બાબાનો ઓરડો ખાસ મોટો નહોતો. તેમાં એક પલંગ અને એક મોટો અરીસો હતો. રૂમમાં ફક્ત ૪૦ વોટનો એક જ બલ્બ પ્રગટાવવામાં આવ્યો હતો. બાબાએ પરંપરાગત રીતે પવિત્ર અગ્નિ પ્રગટાવ્યો, અને જરૂરી ધાર્મિક સામગ્રી એકત્રિત કરીને - બંને સાથે બેઠા. પૂજાએ એ જ સાડી અને બ્લાઉઝ પહેર્યું હતું જે તેણે સવારે પહેર્યું હતું.
બાબા: "આ પાંદડું તારા બંને હાથમાં લે."
વાર્તા સાથે રહો...........


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)