Adultery "నా ఆటోబయోగ్రఫీ - తీపి జ్ఞాపకాలు"

[anaamika]

Update – 59



నేను : ఇస్మాయిల్ ఎక్కడ ?

జానీ : బయట ఉన్నాడు. ఎందుకు ?

నేను : ఒక్క నిమిషం అన్నా, నేను అతన్ని పిలుస్తాను. ఇస్మాయిల్ !

ఇస్మాయిల్ లోపలికి వచ్చాడు.

ఇస్మాయిల్ : భాయ్, చెప్పండి.

జానీ : నిన్ను రాహుల్ పిలిచాడు.

నేను : ఇస్మాయిల్, ఇదిగో ఈ చాక్లెట్స్. అబ్బాయిలందరికీ పంచిపెట్టు, ఓకే. నువ్వు కూడా తిను.

ఇస్మాయిల్ : రాహుల్ సార్, అబ్బాయిలు చిన్నపిల్లలు కాదు.

నేను : నువ్వు తీసుకుని వెళ్ళు. వాళ్ళకి చెప్పు, ఇవి నేను మీ అందరి కోసం లండన్ నుండి తీసుకొచ్చానని. తరువాత చూడు, చాక్లెట్ కోసం వాళ్ళు కొట్టుకోకపోతే.

ఇస్మాయిల్ : ఓకే సార్.

తరువాత అతను వెళ్ళిపోయాడు.

జానీ : ఎవరైనా చాయ్, మంచి నీళ్ళు తీసుకురండి. రాహుల్ చాలా రోజుల తర్వాత వచ్చాడు.

రుక్మిణి వదిన : ఇప్పుడే తీసుకొస్తాను.

నేను : వదిన, కొంచెం త్వరగా. ఎందుకంటే మీరు నాతో రావాలి.

జానీ : ఎక్కడికి వెళ్ళాలి రాహుల్ ?

నేను : భాయ్, నేను వదిన వాళ్ళ అత్తయ్య ఇంటికి వెళ్ళాలి. అక్కడ నాకు పని ఉంది. అక్కడ ఎవరూ ఉండరు. అందుకే వదిన తోడు గా ఉంటే, మేము మాట్లాడుకోవచ్చు కదా అని.

జానీ : ఏ అత్తయ్య ?

రుక్మిణి వదిన : మీకు తెలుసు కదా, మా మామగారు. వాళ్ళ గురించి మొత్తం కుటుంబంలో అందరూ గొప్పగా మాట్లాడుకుంటారు. పెద్ద మనిషి, అది ఇది అని.

జానీ : అవును, తెలుసు. మీ మామగారు కదా, ఆంజనేయలు అలియాస్ పంతులు గారు.

రుక్మిణి వదిన : అవును. ఆయన రాహుల్ కి...

జానీ : హా, చెప్పు. ఏమైంది ? రాహుల్ కి ఏం అవుతారో చెప్పు.

రుక్మిణి వదిన : (నవ్వుతూ) ఆయన రాహుల్ దగ్గర పనిమనిషి.

జానీ : ఏంటి, పనిమనిషా ? రాహుల్ దగ్గరా ? ఎలా ?

రుక్మిణి వదిన : ఆయన ఏ కంపెనీలో ఉద్యోగం చేస్తారో, అది రాహుల్ ది.

జానీ : ఏంటి ? ఆ కంపెనీ నీదేనా ? ఓహ్ మై గాడ్ ! అంత పెద్ద కంపెనీకి నువ్వు యజమానివా ? నువ్వేమో ఇలా తిరుగుతావు.

నేను : భాయ్, నాకు స్టేటస్ మీద ఆసక్తి లేదు. నా ఎంజాయ్ లో నేను ఉండటమే నాకు ఇష్టం.

జానీ : గుడ్ యార్. ఇప్పుడు నువ్వు నా మనసు ని గెలుచుకున్నావు.

తర్వాత జానీ రుక్మిణి వదినతో చెప్పాడు.

జానీ : నువ్వు త్వరగా చాయ్, నీళ్ళు తీసుకునిరా. తర్వాత రాహుల్ తో వెళ్ళు.

రుక్మిణి వదిన : ఇప్పుడే పనిమనిషి చాయ్ ని తీసుకొచ్చింది.

తరువాత మేము చాయ్ తాగాము.

నేను : వదిన, మీరు రెడీనా ?

రుక్మిణి వదిన : హా, పదండి.

జానీ : నువ్వు తిరిగి దింపుతావా, లేక నేను అబ్బాయిలని తోడుగా పంపనా ?

నేను : భాయ్, నేను ఉన్నాను కదా. మీకెందుకు టెన్షన్ ?

జానీ : ఓకే.

తరువాత మేము బయటికి వచ్చాము. సగం కంటే ఎక్కువ మంది అబ్బాయిల ముఖాల మీద చాక్లెట్ అంటుకుని ఉంది. ఇస్మాయిల్ చూసి నవ్వుతున్నాడు.

జానీ : ఏంటి ఈ రూపం ? అలా ఎలా చేసుకున్నారు ?

ఇస్మాయిల్ : భాయ్, రాహుల్ సార్ నిజమే చెప్పారు. ఇక్కడ ఇంతకుముందు చాలా గొడవ జరిగింది.

నేను : సరే, పర్లేదు. నేను తరువాత వచ్చినప్పుడు ఇంకొన్ని తీసుకొస్తాను, మీ అందరి కోసం.

ఇస్మాయిల్ : థాంక్స్ సార్.

తరువాత మేము బయటికి వచ్చి, కారులో కూర్చున్నాము. అందరికీ బాయ్ చెప్పి, రమ్య వాళ్ళ ఇంటి వైపు బయలుదేరాము.

కొద్దిసేపటి తరువాత.

నేను : నా బంగారం, నీ మూడ్ ఎలా వుంది ? కారులో దెంగించుకుందామా ?

రుక్మిణి వదిన : అలా మజా అనిపించదు యార్.

నేను : అయితే రేపటి కోసం ఏదైనా ప్రోగ్రాం ని సెట్ చేద్దామా ?

రుక్మిణి వదిన : నా పూకు లో ఇప్పుడు నిప్పు అంటుకుంది యార్.

నేను : ఓకే.

నేను : నాకు దారి తెలియదు. నువ్వు చెప్పు.

రుక్మిణి వదిన : వెళ్తూ ఉండు. తప్పు దారిలో వెళ్తే చెప్తాను.

తరువాత మేము వెళ్తూనే ఉన్నాము. రుక్మిణి వదిన డైరెక్షన్ చెబుతూ ఉంది. కొద్దిసేపట్లో మేము వాళ్ళ ఇంటికి చేరుకున్నాము.

నేను : ఇది రమ్య ఇల్లా ?

రుక్మిణి వదిన : అవును.

నేను : ఇక్కడ నుండి నేను త్వరగా బయలుదేరాలి. ఇంకో చోటుకి కూడా వెళ్ళాలి.

రుక్మిణి వదిన : ముందు లోపలికి పదా. ఇక్కడి సరుకు ని కూడా చూద్దువు గాని.

నేను : చూశాను కదా వదిన.

రుక్మిణి వదిన : ఇంకొకరు కూడా ఇంకా మిగిలే ఉన్నారు.

నేను : ఎవరు మిగిలారు ?

రుక్మిణి వదిన : రమ్య వాళ్ళ వదిన.

నేను : హ్మ్మ్. సరే, అయితే చూద్దాం.

తరువాత మేము కారు లో నుండి దిగి, డోర్ దగ్గరికి చేరుకున్నాము. నేను డోర్ బెల్ ని కొట్టాను. రీనా డోర్ తెరిచింది. వావ్, ఏం చెప్పాలి ! ఎంత బాగుందో ! తన రొమ్ములు ఎంత పెద్దగా ఉన్నాయో, చెప్పలేను. తన గుద్ద గురించి అయితే మాట్లాడాల్సిన అవసరమే లేదు. ఎవరైనా గుద్దని సెపెరేట్ గా బిగించి పెట్టారేమో అన్నట్లు అనిపించింది.

రీనా : హలో సార్. మీరు మా ఇంటికి ?

నేను : ఎందుకు ? నేను మీ ఇంటికి రాకూడదా ?

రీనా : అయ్యో ఎందుకు రాకూడదు సార్ ? ఇది మీ ఇల్లే. ఎప్పుడు రావాలని అనిపిస్తే అప్పుడు రండి.

రుక్మిణి వదిన నా వెనుక నిలబడి ఉంది. ఆమె అకస్మాత్తుగా ముందుకి వచ్చింది.

రీనా : ఆంటీ, మీరు ! మీరు ఈ రోజు ఒంటరిగా ఎలా వచ్చారు ?

రుక్మిణి వదిన : నేను ఒంటరిగా ఎప్పుడు వచ్చాను ?

రీనా : అయితే ఎవరితో వచ్చారు ? ఎవరూ కనిపించడం లేదు కదా.

రుక్మిణి వదిన : ఇదిగో, ఇంత పెద్దాయన ఎదురుగా నిలబడి ఉన్నారు ?

రీనా : మీరు రాహుల్ సార్ తో వచ్చారా ?

రుక్మిణి వదిన : అవును, రాకూడదా ఏంటి ?

రుక్మిణి వదిన ఒక్క క్షణం ఆగి మళ్ళీ అంది

రుక్మిణి వదిన : ఇప్పుడు ఇక్కడే మాట్లాడతారా ఏంటి ? లోపలికి రమ్మనరా ?

రీనా : ఓహ్, సారీ ఆంటీ ! రండి, రండి. ముందు లోపలికి రండి.

నేను సామాను తీసుకుని లోపలికి వెళ్ళాను.

మేము డ్రాయింగ్ రూమ్ లో కూర్చున్నాము. తరువాత పంతులు గారు వచ్చారు.

పంతులు గారు : రాహుల్ బాబూ ! మీరు ఇక్కడ ? అంతా బాగానే ఉంది కదా ?

నేను : అవును పంతులు గారు, అంతా బాగానే ఉంది. లండన్ నుండి మీ కుటుంబం కోసం, మీ కోసం గిఫ్ట్ లని తీసుకొచ్చాను. వాటిని ఇద్దామని వచ్చాను.

పంతులు గారు : రుక్మిణి బేటీ, నువ్వు ఎలా వచ్చావు ?

నేను : అది అనుకోకుండా జరిగింది. నేను వాళ్ళ ఇంటి దగ్గర ఉన్నాను. నేను వీళ్ళకి, "పంతులు గారింటికి వెళ్ళాలి" అని చెప్పాను. అప్పుడు వీళ్ళని అడిగితే, మీరు వాళ్ళ మామగారు అని తెలిసింది. ఈమె నా స్నేహితుడి వదిన.

రుక్మిణి వదిన : రాహుల్ మా ఇంటికి చాలా సార్లు వస్తారు అంకుల్.

పంతులు గారు : ఓకే బేటీ, అది మంచి విషయమే.

ఇంతలో రమ్య, రీనా, వాళ్ళ అమ్మ, వాళ్ళ వదిన అందరూ అక్కడికి వచ్చారు.

పంతులు గారు : రాహుల్ బాబూ, సిమ్రాన్ చెప్పింది, మీరు లండన్ లో వాళ్ళని చాలా బాగా చూసుకున్నారని.

ఈ మాట విని రుక్మిణి వదిన, రమ్య లు నవ్వడం మొదలుపెట్టారు.

నేను : పంతులు గారు, మేమంతా ఒకే కంపెనీకి చెందినవాళ్లం కదా. అందుకని ఒకరి సంతోషంలో, బాధలో పాలుపంచుకోవడం మా ధర్మం.

పంతులు గారు : అవును, మీరు సరిగ్గా చెప్పారు. మీరు నా కూతుళ్ళని కలిశారు కదా. ఈమె నా భార్య, ఈమె నా కోడలు ఈషా.

నేను : హలో వదిన గారు.

ఈషా : హలో సార్.

నేను : సార్ నేను ఆఫీస్ లో మాత్రమే. వదిన, ఇప్పుడు మీరు నా పేరు తో పిలవొచ్చు.

ఈషా గురించి ఏం చెప్పాలి, ఈమె రీనా కంటే రెండింతల బాంబు లా ఉంది. ఆమె ఫిగర్ ని చూసి నా మొడ్డ గట్టిపడటం మొదలుపెట్టింది. నేను కంట్రోల్ చేసుకున్నాను.

నేను : మీ అందరి కోసం గిఫ్ట్ లు తెచ్చాను. పంతులు గారు ఇది మీది, ఇది ఆంటీది, వదిన ఇది మీది, ఇది రమ్యది.

రీనా : మరి నా గిఫ్ట్ ఎక్కడ ?

నేను : సారీ రీనా, నువ్వు నాకు గుర్తు రాలేదు.

రీనా : అది అన్యాయం.

నేను : తెచ్చాను, నీ కోసం కూడా తెచ్చాను. ఇది నీ గిఫ్ట్. ఈ సెల్ ఫోన్ నీ గిఫ్ట్.

రీనా : వావ్, సెల్ ఫోన్ ! వావ్, చాలా బాగుంది.

పంతులు గారు : అమ్మా, ఈ సెల్ ఫోన్ ని వెనక్కి ఇచ్చేయి. అది కరెక్ట్ కాదు.

నేను : పంతులు గారు, ఇది అవసరమైన వస్తువు. మీరు దీనికి ఒప్పుకోవడం లేదని నాకు తెలిసింది. కానీ మీరు ఒకటి ఆలోచించండి. ఒకవేళ వీళ్ళు ఎక్కడైనా ఇరుక్కుపోతే, ఏదైనా సమస్య వస్తే ఏం చేస్తారు ? మీరు ఏం చేయగలరు, చెప్పండి.

పంతులు గారు : రాహుల్ బాబూ, మీరు కరెక్ట్ గానే చెబుతున్నారు. కానీ...

నేను : కానీలు ఏమీ లేవు. నేను తెచ్చాను. మీరు రీనాకి మీ అనుమతి ని ఇవ్వండి. ఇది తనకి సంతోషం కదా. దాన్ని తీర్చుకోనివ్వండి. ఏమవుతుంది ?

పంతులు గారు : ఓకే రాహుల్ బాబూ. మీరు చెప్పారని ఒప్పుకుంటున్నాను.

నేను : గుడ్.

రీనా : థాంక్ యూ సో మచ్ రాహుల్ బాబూ.

నేను : రాహుల్ బాబూ అని నన్ను కేవలం పంతులు గారు మాత్రమే పిలుస్తారు. నువ్వు కేవలం పేరు తో పిలవొచ్చు.

రీనా : ఓకే రాహుల్, థాంక్ యూ.

నేను : నో థాంక్స్. ఇప్పుడు ఇంకో గిఫ్ట్ కూడా ఉంది, అది అందరి కోసం.

రమ్య : ఏంటి అది ?

నేను : ఈ చాక్లెట్ బాక్స్. ఇది అందరి కోసం.

ఈషా : ఓహ్, ఇది నాకు చాలా ఇష్టం. థాంక్ యూ.

పంతులు గారు : కేవలం థాంక్ యు, థాంక్ యు అనే అంటారా ? లేక చాయ్, టిఫిన్ లు కూడా ఏదైనా చేస్తారా ?

ఈషా : ఇప్పుడే వెళ్ళి, ఇప్పుడే తీసుకొస్తాను.

తరువాత ఆంటీ, ఈషా లు లోపలికి వెళ్ళిపోయారు. నేను రీనాని చూస్తున్నాను. తన రొమ్ములని ఆరాధిస్తున్నాను. అది ఆమె గమనించింది. మరింత ఎక్సపోజ్ చెయ్యడం మొదలుపెట్టింది. నేను ఇంకా ఆరాధిస్తూనే ఉన్నాను. కొద్దిసేపట్లో చాయ్, టిఫిన్ లు వచ్చాయి. మేము తిని తాగి, అక్కడినుండి సెలవు తీసుకున్నాము.

మేము లేచి నిలబడి, నడవడం మొదలుపెట్టాము. పంతులు గారు, ఆయన భార్య ముందున్నారు. రుక్మిణి వదిన, ఈషా లు వాళ్ళ వెనుక. తరువాత మేము ముగ్గురం మధ్యలో. నా కుడి వైపు రీనా, ఎడమ వైపు రమ్య. నేను నా కుడి చేతిని రీనా కి టచ్ చేశాను. ఆమె మరింత టచ్ చేయడం మొదలుపెట్టింది. నేను ఆమె భుజం మీద చెయ్యి పెట్టాను. ఆమె ఏమీ అనలేదు. తరువాత నేను చెయ్యి కిందికి జరపడం మొదలుపెట్టాను. ఆమె తన ముఖాన్ని తిప్పి నన్ను చూసింది. నేను తనని చూశాను. తన ముఖం మీద నవ్వు కనిపించింది. నేను చెయ్యి ఇంకా కిందికి తీసుకెళ్ళబోతే, ఆమె తన చేతిని వెనక్కి తీసుకుని, ఆపింది. నేను తన దగ్గరికి జరిగి, నెమ్మదిగా చెప్పాను, "సెల్ ఫోన్ లో నా నంబర్ ని సేవ్ చేసాను."

ఆమె చెయ్యి వదిలేసింది. మేము గేటు దగ్గరికి చేరుకున్నాము. నేను తన గుద్ద మీద చెయ్యి పెట్టి, వెనక్కి తీసుకున్నాను. ఆమె ఒక్కసారిగా కదిలి, నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.