Incest என் குடும்பம்

[Dheena2003]

அத்தியாயம் - 10

அன்று நாள் முழுவதும் அந்த வீடே ஒரு களம் போலத் தெரிந்தது. அம்பிகாவும் நந்தினியும் ராசுக்குட்டியை அப்படியே தாங்கினார்கள். அவனைத் தப்பித் தவறிக்கூட வாசற்படியைத் தாண்ட விடவில்லை. ஐந்து வருடத்தில் அந்த ஊரில் நடந்த அத்தனை விவகாரங்களையும் அக்குவேறாக ஆணிவேறாக அவனிடம் கொட்டினார்கள்.

"ராசு... அந்த வருஷம் மாரியம்மன் கோவில் திருவிழாவுல நடந்த கூத்தைப் பாக்கணுமே... அந்தச் சின்னசாமி மகனுக்கும், ஊர்க்காரங்களுக்கும் நடந்த குழாயடிச் சண்டை இருக்கே... அது ஒரு பெரிய கதையேடா!" என்று அம்பிகா தன் அந்தப் பழுத்த மேனி அதிரச் சிரித்துக் கொண்டே சொல்ல, ராசுக்குட்டியும் வளைகுடா நாட்டில் தான் பார்த்த அந்தப் பிரம்மாண்டக் கட்டிடங்களையும், அங்கே இருக்கும் விசித்திரமானப் பழக்கவழக்கங்களையும் விவரித்தான்.

மறுநாள் விடிந்ததும், ராசுக்குட்டிக்குத் தன் மண்ணைத் தொட வேண்டும் என்கிற ஆசை வந்துவிட்டது. "அம்மா... நான் அப்படியே ஒருமுறை தோட்டத்துக்குப் போயிட்டு வர்றேன் ம்மா," என்று அவன் சொல்ல, அம்பிகா விடவில்லை.

"இப்போ எதுக்குடா அவசரம்? அஞ்சு வருஷம் கழிச்சு வந்திருக்கே... ஒரு வாரம் வீட்டை விட்டு எங்கேயும் போக வேணாம். இங்கேயே இரு," என்று அவள் அதிகாரத்தோடு சொன்னாள். ஆனால், ராசுக்குட்டி அடம்பிடிக்கவே, "சரிடா... ஆனா நீ தனியாப் போகக் கூடாது. நந்தினியும் கூட வரட்டும்," என்று சொல்ல .

"அண்ணனும் தங்கச்சியும் அந்தப் பழைய ஹீரோ சைக்கிளில் கிளம்பினார்கள். ராசுக்குட்டி முன்னால் அமர்ந்து சைக்கிளை மிதிக்க, நந்தினி பின்னால் கேரியரில் அமர்ந்து அவனது அந்த அகலமான முதுகைக் கட்டிக்கொண்டாள். அவளது அந்த இளமையான மார்புகள் ராசுக்குட்டியின் முதுகில் அழுத்தமாக உரச, சைக்கிள் ஓட்டும் அவனது கால்களில் வேகம் கூடியது. கொல்லையில் நின்றபடி அவர்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் அம்பிகா




அந்தக் கிராமத்து மண்பாதை இருபுறமும் தென்னை மரங்களாலும், நெல் வயல்களாலும் சூழப்பட்டு ராசுக்குட்டியை ஒரு குழந்தையைப் போல வரவேற்றது. வளைகுடா நாட்டில் வெறும் மணலையும் கான்கிரீட் கட்டிடங்களையும் பார்த்து வெந்து போன அவனது கண்களுக்கு, இந்தக் குளிர்ச்சியானக் காட்சி ஒரு பெரிய மருந்தாக அமைந்தது.

ராசுக்குட்டி சைக்கிளை மிதிக்கும் வேகத்தில், அந்த இதமானக் காற்று அவனது முகத்தில் வந்து மோதியது. பின்னால் கேரியரில் அமர்ந்திருந்த நந்தினி, அவனது அந்த அகலமான முதுகைத் தன் மென்மையானக் கைகளால் பலமாக அணைத்துக் கொண்டு " "என்னண்ணே... அங்க ஊர்ல இப்படிப் பச்சைப்பசேல்னு பார்க்கவே முடியாதா?" என்று நந்தினி அவனது முதுகோடு முகம் சாய்த்துக் கேட்டாள்

ஏது நந்தினி... அங்க எங்கப் பார்த்தாலும் வெறும் மணலும் கல்லும்தான். இந்தத் தண்ணிச் சத்தமும், இந்தக் குளுர்ச்சியும் அங்க கிடையாது. இதோ பாரு... நம்ம தென்னந்தோப்பு எவ்வளவு செழிப்பா வளர்ந்திருக்கு!" என்று அவன் பெருமையாகச் சொன்னான்.

"சைக்கிள் ஓட்டும் வேகத்தில் ராசுக்குட்டியின் அந்த முரட்டுத் தொடைகள் ஏறி இறங்கின. அவனது அந்த வேட்டி காற்றில் படபடவென அடிக்க, உள்ளே விறைத்து நின்ற அவனது அந்த முரட்டு ஆண்மை இப்போது அந்தப் பச்சைப்பசேல் காற்றில் ஒரு சுதந்திரத்தை உணர்ந்தது

தோட்டத்து வாசப்படியை நெருங்குனதும், அந்தப் பெரிய ஆலமரத்தடியில 'கிர்ர்ர்'னு பிரேக் அடிச்சு சைக்கிளை நிறுத்துனான் ராசுக்குட்டி. ரெண்டு பேரும் அந்தப் பச்சைப்பசேல்னு இருக்குற வரப்புல கைக்கோர்த்துட்டு நடந்து போயிட்டு இருந்தாங்க. வளைகுடா நாட்டுப் பாலைவனத்துல காய்ஞ்சு போயிருந்த ராசுக்குட்டிக்கு, இந்த மண்பாசனையும், நந்தினியோட அந்த மென்மையானத் தொடுதலும் ஒருவிதமானப் போதையை ஏத்துச்சு.

அப்போதான் எதிரே தலையில ஒரு கட்டுப் புல்லோட, இடுப்பை வளைச்சு நெளிச்சு ஒரு 25 வயசுப் பொம்பளை வந்தா. அவ பேரு மைலு . கட்டுக்கடங்காத அந்தப் பருத்த உடம்பு, மாரியம்மன் கோவில் திருவிழாவுல ஆடுற கரகாட்டம் மாதிரி அவ இடுப்பு ஏறி இறங்குச்சு.

ரெண்டு பேரையும் ஒரு மாதிரி ஏறி இறங்கப் பார்த்தவ, புற்கட்டை அப்படியே தரையில போட்டுட்டு ராசுக்குட்டி முன்னாடி வந்து நின்னா.

"ஏலேய்... ராசுக்குட்டி! எப்படியா வந்தே ராசா? அஞ்சு வருசமா அப்பிடியே அந்தப் பாலைவனத்துல காஞ்சு போயிட்டியேடா!" அப்படின்னு சொல்லிக்கிட்டே, அவனோட கன்னத்தை ஒரு வஞ்சனையோட 'கிள்ளு'னு கிள்ளுனா

"நேத்துதான் வந்தேன் அக்கா..." அப்படின்னு ராசுக்குட்டி தழுதழுத்தக் குரல்ல சொல்ல, மயிலு அவனை ஒரு மாதிரி ரகசியப் பார்வையால அளவெடுத்தா.

"அக்கான்னு கூப்பிடாதடா... அஞ்சு வருஷத்துக்கு முன்னாடி நம்ம ஒண்ணா இந்த வாயில வேலை செஞ்சிருப்போம் , அப்போ நான் உனக்கு அக்காவாவா தெரிஞ்சேன்?" அப்படின்னு அவ மெதுவாச் சொல்லும்போது, நந்தினி பக்கத்துல இருக்குறதைக் கூட அவ கவலைப்படல.

ராசுக்குட்டி முகம் சிவந்து போய் நிக்க, அவ விடல.""எனக்குக் கல்யாணம் கூட ஆகிப்போச்சுடா ராசுக்குட்டி ... இதோ பாரு!" அப்படின்னு சொல்லிக்கிட்டே, தன் சேலை முந்தானையை லேசா ஒதுக்கிவிட்டு, ஜாக்கெட்டுக்குள்ள கையை விட்டா.

"தாலி கொடியை வெளில எடுக்குறது அவ நோக்கமே கிடையாது. கையை உள்ள விட்டுத் தாலி கொடியை அலாக்கா தூக்கும்போது, ஜாக்கெட்டோட விளிம்புல இருந்து அவளோட அந்தப் பெரிய மார்புப் பிளவு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சுது. 'சளக்'குனு பிதுங்கி நின்ன அந்தப் பால் நிறத் தேகத்தைப் பாத்ததும், ராசுக்குட்டிக்கு எச்சில் முழுங்கக்கூட மறந்துபோச்சு



"ம்ம்... அப்புறமா நம்ம வீட்டுப் பக்கம் வா ராசுக்குட்டி ... வந்து  கொஞ்சம் 'கவனிச்சிட்டு போ '   ... என்ன?" அப்படின்னு கண்ணடிச்சுட்டு, ஒரு வஞ்சனைச் சிரிப்போட சொல்ல

அந்தத் தாலி கொடியை அலாக்காத் தூக்கி, ஜாக்கெட்டுக்குள்ள இருந்து அந்தப் பழுத்த மார்புப் பிளவை ராசுக்குட்டிக்கு அப்பட்டமாத் தகிப்பா காட்டிக்கிட்டு இருக்கும்போது, நந்தினி சும்மா இருப்பாளா?

அண்ணனை அந்தச் சிறுக்கி வளைக்கப் பாக்குறதை உணர்ந்த நந்தினி, இடுப்புல கையை வச்சுக்கிட்டு  சீறிக்கிட்டு முன்னாடி வந்தா.

அடியே சிறுக்கி! நில்லுடி... என்னமோ என் அண்ணன்கிட்ட தாலி கொடியைக் காட்டுறது போலக் காட்டி வளைக்கப் பாக்குறியா? ஊருக்குள்ள உன்னப் பத்தித் தெரியாதாக்கும்! வீட்ல உன் புருஷனையும் வளைச்சுப் போட்டு, உன் கொளுந்தனையும் வச்சுக்கிட்டு இருக்கியே... இன்னும் உனக்கு அடங்கலையாடி?" அப்படின்னு நந்தினி பச்சையாப் போட்டு உடைக்க, அவள் ஒரு வக்கணையானச் சிரிப்பைச் சிரிச்சா

"ஏலேய் நந்தினி... சின்ன சிறுக்கி  .. உனக்கு என்னடி தெரியும் ஆம்பளைப் பசி பத்தி? உன் அண்ணன் அஞ்சு வருசமாப் பாலைவனத்துல காஞ்சுப் போயிருக்கான்!" அப்படின்னு சொல்லி நந்தினியை வம்பு இழுக்க, நந்தினிக்குக் கோவம் கண்ணை மறைச்சுச்சு.

"அடியே... வந்தேன்னு வை, காலு ரெண்டையும் ஒடச்சு அடுப்புக்குள்ள வச்சுருவேன்!" அப்படின்னு நந்தினி சீற, அவள்  இடுப்புல கையை வச்சுக்கிட்டு இன்னும் எகத்தாளமா முன்னாடி வந்தா.

"ஆமாமா... அப்படியே கால ஒடச்சு அடுப்புல வைக்கிற வரைக்கும் என் கையி சும்மாருக்குமாக்கும்? இங்க பாருடி... கொண்ணே புடுவேன் பாத்துக்க. வீட்ல ரெண்டு இல்லடி, பத்து சுன்னி இருந்தாலும், நான் அவனை வரச் சொல்லுவேன் நீ யாருடி அதைக் கேட்க?" அப்படின்னு  அவள்  பச்சையாகக் கேட்டுவிட"

அப்பட்டமா அந்தப் வார்த்தையை விட்டதும், நந்தினிக்கு ரத்தம் கொதிச்சுப் போச்சு. அவ பதிலுக்கு ஏதோ 'பச்சையா' பேச வாய் திறக்க, ராசுக்குட்டிக்கு பகீர்னு ஆகிடுச்சு.

'இவளுக ரெண்டு பேரும் இப்பிடியே பேசிட்டு இருந்தா, இங்கேயே ஒரு குடுமிச் சண்டை நடந்தாலும் நடக்கும்'னு பயந்துபோய், தங்கச்சியை    பிடிச்சு வலுக்கட்டாயமா இழுத்துட்டுப் போனான்.

"ஏன் நந்து... இப்படிப் போட்டு மானத்தை வாங்குற? யாராச்சும் கேட்டுறப் போறாங்க. செவனேன்னு வா... எல்லாம் எனக்குத் தெரியும்," அப்படின்னு சொல்லி, அவளை அலாக்காத் தூக்காத குறையா இழுத்துட்டு வந்தான் ராசுக்குட்டி.

"விடுண்ணே... அந்த சிறுக்கியை இன்னைக்கு ஒரு கை பாத்துருக்கணும்!"னு நந்தினி. பின்னால திரும்பி அந்த   அவளைப் பாத்து, "அடியே... இன்னைக்கு என் அண்ணன் கூட இருக்கான்னு தப்பிச்ச... இல்லைனா உன் சாயம் வெளுத்துருக்கும்!"னு கத்திக்கிட்டே வந்தா.

நந்தினியைத் தரதரன்னு இழுத்துட்டு வந்து அந்த மோட்டார் ரூம் முன்னாடி நிறுத்துனான் ராசுக்குட்டி. அவளோட முகம் கோவத்துல செக்கச் சிவந்து போய், மூச்சிரைப்புல அந்தப் பிஞ்சு மார்புகள் ஜாக்கெட்டுக்குள்ள எகிறிக்குதிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவளோட இந்தப் 'பொசஸிவ்னஸ்' அவனுக்குப் புதுசு இல்லதான். சின்ன வயசுல இருந்தே, ராசுக்குட்டிகிட்ட யாராவது ஒரு வார்த்தை வழிஞ்சா போதும்... இவ ஏறி நின்னு எகிறிடுவா. அது ஊர் மந்தைன்னாலும் சரி, கோவில் திருவிழான்னாலும் சரி... அவளுக்குத் தன் அண்ணன் மேல அவ்வளவு ஒரு கிறுக்குப் பாசம்!

"ராசுக்குட்டி அவளைப் பார்த்து மெல்லச் சிரிச்சான். 'ஏலேய் நந்து... இம்புட்டு ஆவேசம் ஆகாதடி. அந்தச் சிறுக்கி ஏதோ ஒண்ணு பேசிட்டுப் போறா... அதுக்கு எதுக்கு நீ இப்பிடி எகிறுற?'" அப்படின்னு அவன் கேலியா கேட்க, நந்தினிக்கு இன்னும் கோவம் பொத்துக்கிட்டு வந்துச்சு.

"அவளைச் சொல்லிச் சொல்லிக் குற்றமில்லை... உன்னைத்தான் சொல்லணும்!" அப்படின்னு அண்ணனைப் பார்த்துச் சீறினாள் நந்தினி. அவளோட அந்தப் பிஞ்சு மார்புகள் கோவத்துல ஜாக்கெட்டுக்குள்ள விம்மி விம்மித் தணிஞ்சது.

"நான் ஏண்டி பண்ணுனேன்?" அப்படின்னு ராசுக்குட்டி அப்பாவி மாதிரி கேட்க...

"அவதான் தாலி காமிக்கிறேன்னு ஜாக்கெட்டைத் திறந்து  காட்டுறா... நீயும் அதையே நாக்கைத் தொங்கப் போட்டுட்டுப் பார்த்துட்டு இருக்க!" அப்படின்னு சொல்லி, அவனோட அந்த அகலமான முதுகில் 'சுள்ளென்று' ஒரு அடி கொடுத்தாள்.

ராசுக்குட்டி "ஆ..." அப்படின்னு வலியிலத் துடிக்கிற மாதிரி நடிச்சுக்கிட்டே, "அடியே... இம்புட்டு ஆவேசமா நீ?"ன்னு சிரிச்சபடி, அவளோட கையைப் பிடிச்சு இழுத்துத் தன் மடியில உக்கார வச்சான்.

"விடுண்ணே... கோவமா இருக்கேன்ல..." அப்படின்னு அவ பொய்யாச் சொன்னாலும், அவனோடக் கழுத்தைக் கட்டிக்கிட்டா

என் தங்கச்சி கோபமா இருந்தாலும் எம்புட்டு அழகா இருக்கா...!!" அப்படின்னு ராசுக்குட்டி ஒரு கள்ளச் சிரிப்போடச் சொல்லிக்கிட்டே, அவளோட அந்த மெல்லிய இடுப்பைத் தன் முரட்டுத்தனமான கைகளால் 'வலுக்க'ன்னு இறுக்கி அணைச்சுக்கிட்டான்.

அப்படியே அவ முகத்துக்கு நேராத் தன் முகத்தைக் கொண்டு போயி, அவளோட கூர்மையான மூக்கை விளிம்பாலத் தன் மூக்கோட வச்சு மெல்ல உரசினான். அந்த நொடி... அவகிட்ட இருந்து வந்த அந்த இளமையான மணம், அந்த நாட்டு மல்லி வாசனையும், இளமேனி வேர்வையும் கலந்த அந்தத் தகிப்பான வாசம் ராசுக்குட்டியோட நாசியைத் துளைச்சு, அவனோட நாடி நரம்பு  ரத்தத்தைச் சுள்ளுனு ஏத்துச்சு.

ச்சீ... போடா! அந்தச் சிறுக்கிகிட்டயே போயி மோந்து பாரு... என்கிட்ட எதுக்கு வர்ற?" அப்படின்னு நந்தினி உதட்டைப் பிதுக்கிக்கிட்டு, தன் தோள்பட்டையால அவனோடத் தாடையில 'டொக்'குனு ஒரு இடி இடிச்சா.

அவ முகம் கோபத்துல சிவந்து போயிருந்தாலும், அவளோட அந்தச் சிவந்த உதட்டுல அரும்பின அந்தச் சின்னப் புன்னகையை அவளால மறைக்க முடியலை

"ராசுக்குட்டிக்குத் தெரியும், தன் தங்கச்சியோட அந்தக் கோபம் எல்லாம் ஒரு நிமிஷக் கூத்துதான்னு. அவளோட அந்த மெல்லிய இடுப்புல தன் முரட்டுக் கைகளை இன்னும் கொஞ்சம் பலமா இறுக்கி, அவளை அலாக்காத் தூக்கித் தன் மார்போட இன்னும் நெருக்கமா அணைச்சுக்கிட்டான். , "ஏலேய் நந்து... அந்தச் சிறுக்கி பேச்சை விடுடி. அவ வெறும் வைக்கோல் காடு...நீதான் என் ரோஜா மலரு ! அவ வாசத்தை விட உன் வாசம்தான் என் உசிரையே உருக்குது!" அப்படின்னு ராசுக்குட்டி அவளோடக் காதோரம் கிசுகிசுக்க,நந்தினியோட அந்தச் சிரிப்பு இப்போ அப்பட்டமா வெளில வந்துருச்சு.

"அவளோட அந்தக் கள்ளச் சிரிப்பைப் பார்த்ததும் ராசுக்குட்டிக்குத் தாளல. 'இம்புட்டுப் அழகாச் சிரிக்கிறவளாடி இம்புட்டுப் பச்சையா அந்தச் சிறுக்கியைத் திட்டின?'ன்னு அவன் கேலியா கேட்க, நந்தினி வெட்கத்துல அவனோடக் கழுத்துல முகத்தைப் புதைச்சுக்கிட்டா


"அண்ணே... மத்தவங்க பாத்தா தப்பா நெனைக்கப் போறாங்க... விடுண்ணே..." அப்படனு அவ பொய்யாச் சொன்னாலும், அவனோட அந்த மடி தந்தத் தகிப்புல இருந்து அவ எந்திரிக்கவே இல்ல.

"எவன் என்னடி கேப்பான்? என் தங்கச்சி... நான் கொஞ்சுவேன்!" அப்படின்னு, நந்தினியோட அந்த மென்மையானக் காது மடல்களைத் தன் இதழ்களால் அழுத்தமா முத்தமிட்டான்."நான் முத்தம் கொடுப்பேன்... எவனுக்கு தைரியம் இருக்கு இதைக் கேட்க?" அப்படின்னு சத்தமாச் சொல்லிக்கிட்டே, அவளோட அந்தச் சிவந்தக் கன்னத்துல ஒரு அழுத்தமான முத்தத்தை வச்சான். அந்த முத்தத்துல பாசம் மட்டும் இல்ல... ஒருவிதமான முரட்டுத்தனமான ஆசையும் கலந்து இருந்துச்சு.

"நந்தினி அப்படியே சொக்கிப் போயிட்டா. அவனோட சட்டையைத் தன் பிஞ்சு விரல்களால் இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டு, அவனோடக் கழுத்துல முகத்தைப் புதைச்சு, அண்ணனோட அந்த ஆம்பளை வாசனை கலந்த வியர்வையை அப்படியே ஆழமா முகர்ந்தா.  . அவளோட ஜாக்கெட்டுக்குள்ள இருந்த அந்த இளமையான மார்புகள், ராசுக்குட்டியின் நெஞ்சுல அழுத்தமா உரசி விம்மித் தணிஞ்சது."

"அண்ணே... உன் வாசம் எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்குண்ணே..." அப்படின்னு நந்தினி அவனோடக் கழுத்துல முணுமுணுக்க,சுத்தி இருக்குற தென்னை மரங்கள் மட்டும் தான் இவங்களோட இந்தப் பாசப் போரைக் கவனிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு."


ராசுக்குட்டி மெல்லத் தன் சட்டைப் பையில கையை விட்டு, ஒரு பளபளப்பானத் தங்கச் செயினை வெளில எடுத்தான். அது நந்தினியோட அந்தப் பால் நிறக் கண்ணு முன்னாடி 'ஊசல்' ஆடுனதுமே, அந்த மதிய வெயில்ல அது இன்னும் ஜொலிப்பாத் தெரிஞ்சுது.

"அண்ணே... எனக்கா வாங்கிட்டு வந்தே?" அப்படின்னு நந்தினி ஆச்சரியத்துல வாயைப் பிளந்துக்கிட்டே, அதைத் தன் பிஞ்சு விரல்களாலத் தொட்டுப் பார்த்தா. அவளோட அந்தத் தகிப்பான மேனி இப்போ சந்தோஷத்துல இன்னும் ஒருமுறை சிலிர்த்துப் போச்சு.

ராசுக்குட்டி அவளோட அந்த மென்மையான நெத்தியில  ஒரு அழுத்தமான முத்தத்தை கொடுத்து . "நந்து... பிடிச்சிருக்காடி?" அப்படின்னு அவன் தழுதழுத்தக் குரல்லக் கேட்க.

"அம்புட்டு அழகா இருக்குண்ணே... இந்தா நீயே இதைப் போட்டு விடு!" அப்படனு சொல்லி, அந்தத் தங்கச் சங்கிலியை அண்ணன் கையிலேயேக் கொடுத்துட்டு, தன் நீண்டப் பின்னலை ஒரு பக்கமா ஒதுக்கித் தள்ளிட்டுத் தன் வழுவழுப்பானக் கழுத்தை அவனுக்கு நேரா நீட்டினா. அவளோட அந்த இளமையானக் கழுத்து வளைவும், ஜாக்கெட்டுக்கு மேலத் தெரியுற அந்தப் பழுத்தத் தோள்களும் ராசுக்குட்டியோடஇளம்  ரத்தத்தைச் சுள்ளுனு ஏத்துச்சு."

ராசுக்குட்டி நந்தினியோட பின்னாடிப் போயி, அவளோட அந்த மென்மையானக் கழுத்தைச் சுத்திச் செயினை கொண்டு போனான். அவனோட முரட்டுத்தனமான விரல்கள் நந்தினியோட அந்த இளமேனியிலப் பட்டதும், அவ 'கிர்ரு'ன்னு சிலிர்த்துப் போயி அவனோட நெஞ்சுல இன்னும் பின்னாடிச் சாய்ஞ்சா.


ராசுக்குட்டி அந்தச் செயின் கொக்கியை போடும்போது , அவனோட அந்த முரட்டுத்தனமான மூச்சுக்காற்று நந்தினியோட இளமையானக் கழுத்தோரத்துல அனலாப் பட்டுத் தெரிச்சது. அவளோட அந்த மெல்லிய ஜாக்கெட் பட்டிகளோரமா அவனோட விரல்கள் லேசா உரசுனதுல, நந்தினிக்கு ஒரு புதுவிதமானத் தகிப்பு அடிவயித்துல 'கிர்ரு'ன்னு ஏறுச்சு.

சங்கிலியைப் பூட்டி முடிச்ச அந்த நொடி, ராசுக்குட்டி சும்மா இருக்காம, அவளோட அந்த வழுவழுப்பானக் கழுத்துச் சந்தில ஒரு கள்ள முத்தத்தை அழுத்தமாப் பதிச்சான்.

என் தங்கச்சிக்கு இது அம்புட்டுப் பொருத்தமா இருக்குடி... அப்படியே மகாலட்சுமி கணக்கா மின்னறே!' அப்படின்னு அவன் அவளோட காதோரம் முணுமுணுக்க, நந்தினி அப்படியே சொக்கிப் போயி அவனோட முரட்டுத் தோள்லத் தலை சாய்த்துக்கிட்டா

ராசுக்குட்டி ஆசையாப் போட்டுவிட்ட அந்தத் தங்கச் சங்கிலி, நந்தினி லேசா அசையவும் 'சளக்'குனு நழுவி அவளோட ஜாக்கெட்டுக்குள்ள போயிப் பதுங்கிக்கிச்சு.அதைப் பாக்குறதுக்காகத் தன்  விரல்களால அவளோடத் தாவணியை மெல்ல ஒதுக்கினான். நந்தினிக்கு ஒரு நிமிஷம் பகீர்னு ஆகிடுச்சு



"ஏய்... என்னடா பண்ணுற?" அப்படின்னு பதற்றத்தோட அவனோட கையைத் தடுத்தா. ஆனா ராசுக்குட்டி விடுறதா இல்ல. "இருடி... எவ்ளோ நீளமா இருக்குன்னு பாக்கட்டும்," அப்படின்னு சொல்லி அவளோட கையை மெல்ல விளக்கிட்டு, முந்தானையை நல்லாத் தள்ளிவிட்டான். இப்போ நந்தினியோட அந்தப் பால் நிற இளமேனி, அந்தப் பழுத்த மார்புப் பிளவு கொஞ்சமாத் தெரிய, அதுக்கு நடுவுல அந்தத் தங்கச் சங்கிலி ரகசியமா ஒளிஞ்சுக்கிட்டு இருக்க

ராசுக்குட்டிக்குக் கண்ணு அங்கேயே நிலைச்சுப் போக . அந்தச் செயினை வெளில எடுக்கணுங்கிற சாக்குல, ஜாக்கெட்டோட அந்த முதல் கொக்கியைத் தொட்டுப் பிடிக்கப் போனான். அவனோட விரல்கள் அந்தப் பிஞ்சு மார்புகளோட தகிப்புல லேசா உரசுன அந்த நொடி...

"ஏய்... அங்க என்னடா பண்ணுற?"  ன்னு பதறிய நந்தினி அவனோட கையில 'பட்டெண' ஒரு அடி கொடுத்தா. அவளோட முகம் கோவத்துல சிவந்து போயிருந்தாலும்,  . 'அண்ணன் தப்பா ஏதும் பண்ண மாட்டான்'கிற நம்பிக்கையும், அதே சமயம் அந்தத் தீண்டல் கொடுத்த ஒருவிதமானப் புதுக் கிளர்ச்சியும் அவளைத் திக்குமுக்காட வச்சது

"என்னடி... சங்கிலியை எடுக்கக்கூட விடமாட்டேங்கிற? ராசுக்குட்டி ஒரு கள்ளச் சிரிப்போடக் கேட்க

நந்தினி தன் முந்தானையை அவசரமாச் சரி பண்ணிக்கிட்டு, "போடா... அண்ணனா லட்சணமா இரு," அப்படனு சொல்லி அவன் மார்புல செல்லமா ஒரு குத்து குத்தினா.


அப்போ யாரோ வர்ற அரவம் கேட்டு 'சட்'னு எருது மிரண்டாப்ல எழுந்து நின்னுக்கிட்டா. பார்த்தா, அது பக்கத்து நிலத்து முனுசாமி.என்ன ராசுக்குட்டி... சௌக்கியமா? துபாய்ல இருந்து எப்ப வந்தே?"ன்னு அவர் வினவ, ராசுக்குட்டி  சிரிப்போட "நேத்துதான் வந்தேன் பெரியவரே"ன்னு சொல்லி நலம் விசாரிச்சான். அவர் போனதுக்கப்புறம் அண்ணனும் தங்கச்சியும் மெல்லத் தோட்டத்தைச் சுத்திப் பார்த்தாங்க

சுத்தி இருக்குற நிலமெல்லாம் பருவம் போட்டுப் பச்சைப்பசேல்னு   இருந்துச்சு. ஆனா, இவங்க நிலம் மட்டும் லேசா வாடிப் போய், களை மண்டிப் போயிருந்தது. ராசுக்குட்டிக்கு மனசு ஒரு மாதிரி ஆகிடுச்சு.

"அஞ்சு வருஷமா அவன் ஊர்ல இல்ல... பாவம், அம்மாவும் தங்கச்சியும் மட்டும் என்னதான் பண்ணுவாங்க?  ராசுக்குட்டி மெல்லத் தன் கால் செருப்பைக் கழட்டி வீசினான். அந்தச் செம்மண்ணுல அவனோடப் பாதம் பதிஞ்ச அந்த நொடி... அஞ்சு வருஷப் பாலைவனத் தகிப்பையெல்லாம் அந்த மண் ஈரம் அப்படியே உறிஞ்சிக்கிச்சு. ஒரு புதுவிதமான மின்சாரம் அவனோட நரம்பு வழியா மூளைக்கு ஏறி, அவனோட முலையை தட்டி எழுப்புச்சு."

ராசுக்குட்டி அங்க கிடந்த ஒரு கூர்மையான அருவாளைத் கையில் எடுத்தான். தன் சட்டையைக் கழட்டித் தூரப் போட்டுட்டு, அங்க வளர்ந்திருந்த தேவையற்ற முட்செடிகளையும் களைகளையும் ஆக்ரோஷமா வெட்டி வீசினான்.

"சட்டை இல்லாம, அந்த மதுரை வெயில்ல ராசுக்குட்டியோட அந்த முரட்டு மேனி அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சுது. பாலைவனத்துல வேலை செஞ்சு செதுக்கப்பட்ட அவனோட அந்தத் தோள்கள், ஒரு மல்லுயுத்த வீரனைப் போலத் தசைகள் புடைக்க, வெயில்ல அப்படியே ஒரு வெண்கலச் சிலை மாதிரி ஜொலிச்சது. அவன் அருவாளை வீசும் போதெல்லாம் அவனோட முதுகுத் தசைகள் ஏறி இறங்குற அந்த அழகை, 'என் அண்ணன் எம்புட்டு வீரமா இருக்கான்!'னு நந்தினி ஒரு ஓரக்கண்ணால கள்ளத்தனமா ரசிச்சுக்கிட்டு இருந்தா."

மூணு மணி நேரக் கடும் உழைப்பு... ராசுக்குட்டியோட அந்த முரட்டு மேனி முழுக்க வியர்வை முத்துக்கள் அப்படியே வெயில்ல ஜொலிச்சது. பாதி நிலத்தைச் சுத்தம் பண்ணிட்டு, "மிச்சத்தை நாளைக்குக் கவனிச்சுக்கலாம்"னு அருவாளைக் கீழ போட்டுட்டு வரப்பு மேட்டுக்கு வந்தான்.

அண்ணனோட அந்த வீராவேசத்தைப் பார்த்துச் சொக்கிப் போய் நின்ன நந்தினி, அவனுக்காகத் தோட்டத்து இளநீரைத் தயாரா சீவி வச்சிருந்தா. அவன் வரவும், அந்த இளநீரை ஆசையா அவன்கிட்ட நீட்டுனா.

"ராசுக்குட்டி அந்த இளநீரை வாங்கி அண்ணாந்து குடிக்கும்போது, அவனோட அந்த முறுக்கேறியக் கழுத்து நரம்புகள் ஏறி இறங்குனது ஒரு தனி அழகு. வேகமா அவன் குடிச்சப்போ, அந்த இளநீர் தண்ணியோட சில துளிகள் அவனோட உதட்டோரத்துல இருந்து தப்பிச்சு, அவனோட அந்த முரட்டுத் தாடை வழியா இறங்கி, அவனோட அகலமான மார்புல வழிஞ்சு ஓடுச்சு. நந்தினி அதையே இமைக்காமப் பார்த்து ரசிச்சவ, தன்னையறியாமத் தன் உதட்டை நாக்காலத் தடவிக்கிட்டா.

ராசுக்குட்டி வாயைத் துடைச்சுக்கிட்டே, "நந்து... நீ வீட்டுக்குக் கிளம்புடி. நான் மிச்சத்தை முடிச்சுட்டு வாரேன்,"  அவனுக்கு அந்த மண்ணுல இருக்குற அந்தத் தகிப்பு இன்னும் அடங்கல.

"ஐயே... நல்லா இருக்கே! அப்புறம் அம்மா என்னைக் சும்மா விடுமா? 'அண்ணனைத் தனியா விட்டுட்டு வந்துட்டியே'ன்னு என் முதுகை உரிச்சுப்புடும். மிச்சத்தை நாளைக்குக் பாத்துக்கலாம்... இப்போ நீ வா, நாம சேர்ந்தே போலாம்!" அப்படின்னு அதிகாரத்தோடச் சொன்ன நந்தினி, அங்க கிடந்த சைக்கிளை எடுத்து 'கிணுகிணு'ன்னு பெல் அடிச்சுச்  அவசரப்படுத்தினாள் .

ராசுக்குட்டி சிரிச்சுக்கிட்டே தன் சட்டையை எடுத்துத் தோள்ல போட்டுக்கிட்டான். "சரிடி மகராசி... உன் பேச்சைத் தட்ட முடியுமா?"ன்னு சொல்லிட்டு அவ பின்னாடியே நடந்தான்.

தோட்டத்து வேலையை முடிச்சுட்டு ரெண்டு பேரும் வெளிய வரவும், தூரத்துல ஒரு நாலைஞ்சு பொம்பளைங்க வேலையை முடிச்சுட்டு இவங்களை நோக்கியே வர்றது தெரிஞ்சுது. ராசுக்குட்டி சட்டை இல்லாம, அந்த முரட்டுத் தசைகள் மின்ன நிக்கிறதைப் பாத்ததும் நந்தினிக்குத் தூக்கி வாரிப்போட்டுச்சு.

"அண்ணே... முதல்ல அந்தச் சட்டையை மாட்டுண்ணே! இந்த ஊருக் கண்ணு சும்மா இருக்காது... எவனாச்சும் எதையாச்சும் பேசி வைப்பான்!" அப்படின்னு நந்தினி பதற்றத்தோடச் சொல்ல...

"ஐயே... போடி நந்து! உடம்பெல்லாம் ஒரே வேர்வையா கஸ்கஸ்ன்னு இருக்கு... இப்பப் போயி எப்படிச் சட்டை போடுறது?" அப்படனு ராசுக்குட்டி அசால்ட்டா சொல்லிட்டு நடக்கப் பாத்தான்.

"அதுக்குன்னு ஊருக்காரி முன்னாடி இப்படியா வருவே? அவளுக எப்படா   கோதிட்டுப் போலாம்னு அலைஞ்சுக்கிட்டு இருக்காளுக!" அப்படின்னு பல்லக்கடிச்சுக்கிட்டு முணுமுணுத்தவள், அவனோடத் தோள்ல கிடந்த அந்தச் சட்டையை   எடுத்து அவனுக்குப் போட்டா. ராசுக்குட்டி "விடுடி... விடுடி..."ன்னு சொல்லியும் கேக்காம, வலுக்கட்டாயமா அவனோட   அந்தச் சட்டை பட்டன்களை மாட்டிவிட்டா

அவளோட அந்தப் பொசஸிவ் பார்வை, 'நீ எனக்கு மட்டும் தான் சொந்தம்'னு சொல்லாமச் சொல்லிக்கிட்டு இருந்துச்சு. ராசுக்குட்டி அவளோட அந்த வேகத்தைப் பாத்துச் சிரிச்சுக்கிட்டே, 'சரிடி... உன் இஷ்டப்படியே செஞ்சுக்க'ன்னு அமைதியா நின்னான்

சட்டை பட்டனை எல்லாம் மாட்டிவிட்ட நந்தினி, அதோட விடல. அங்க கிடந்த துண்டையும் எடுத்து அவன் அகலமான மார்புலப் போர்த்தி, "ம்ம்... இப்போ கிளம்பு!" என்றதும் , ராசுக்குட்டிக்குச் சிரிப்புத் தாங்கல. 'இந்தப் பொண்ணு என்னப்பா இம்புட்டுப்  வெவரமா இருக்கா?'ன்னு நினைச்சுக்கிட்டே சைக்கிளை மிதிச்சான்.

வீட்டு வாசல்ல வந்து சைக்கிளை நிறுத்தினாங்க.  , வாசல்லயே அம்பிகா இவங்களோட வருகைக்காகக் காத்துக்கிட்டு இருந்தா. அவங்களப் பார்த்ததும், 'என்னடா... தோட்டத்துல அம்புட்டு வேலையா? ஏன் இம்புட்டுத் தாமதம்?'னு அவ கேட்க, நந்தினி 'ஆமாம்மா... அண்ணன் அத்தனை முள்ளையும் வெட்டித் தள்ளிட்டு வந்திருக்காரு!'ன்னு பெருமையாச் சொன்னா."

ராசுக்குட்டி வேர்வையோட வீட்டுக்குள்ள நுழைய, அந்தத் துண்டைக் கழட்டித் தோள்லப் போட்டான். சரி... போயி முதல்ல அந்தப் பைப்லத் தண்ணி வருது, நல்லாக் குளிச்சுட்டு வா... நந்தினி, அண்ணனுக்கு ஒரு நல்லத் துண்டு எடுத்து வைடி!"ன்னு அம்பிகா சொல்ல, ராசுக்குட்டி மெல்லக் குளிக்கப் போனான்.

ராசுக்குட்டி குளிக்கப் போறதுக்குத் தயாராகிக் கிட்டு இருந்த அந்தச் சமயத்துல, அம்பிகா தன் மகள் நந்தினியோடக் கழுத்துல ஏதோ புதுசாப் பளபளக்குறதை கவனிச்சா."என்னடி இது... புதுசா மின்னிக்கிட்டு இருக்கு? யாரது?" அப்படின்னு   கேட்டுக்கிட்டே, நந்தினி பக்கத்துல வந்து அவளோடக் கழுத்தோரத்துல இருந்த அந்தத் தங்கச் சங்கிலியைத் தன் விரல்களாலப் பிடிச்சு இழுத்தா.

"அண்ணன் வாங்கிட்டு வந்ததும்மா ... எனக்காகவே  எடுத்துட்டு வந்திருக்கான் !" ன்னு நந்தினி ஒரு பெருமையானக் கள்ளச் சிரிப்போடச் சொன்னா.

நந்தினி அந்தச் சங்கிலியைத் தூக்கிக் காட்டிப் பெருமையாச் சிரிச்ச அந்த நொடி, அம்பிகாவோட முகம் லேசா வாடிப் போச்சு.

தங்கச்சிக்கு மட்டும் தானா? பெத்தத் தாய்க்கு ஒண்ணுமே இல்லையா?" அப்படனு   அப்படனு அம்பிகா லேசா ஒரு செல்லக் கோபத்தோடச் சொல்லிவிட்டு, அடுப்பங்கறைப் பக்கம் திரும்புனா

"ராசுக்குட்டி இதையெல்லாம் அந்தப் பைப்லத் தண்ணி ஊத்திக்கிட்டே கவனிச்சுக்கிட்டுத் தான் இருந்தான்

தொடரும் ...!!