9 hours ago
పొద్దున్నే చీకటితో లేస్తూనే ముందు కొడుకు మొహం చూసి వాడిని ముద్దు పెట్టుకుని ఫ్రెష్ అయ్యి కాళ్ళకి షూస్ తగిలించుకుంది. చీకటిలోనే జాగింగ్ ముగిస్తే బెటర్ అని రమ్య నిర్ణయం. ఒకరోజు లేటుగా వెళ్లడం వల్ల వీధిలో ఉన్న ప్రతీ మగాడు తననే తినేసేలా చూడటం జరిగింది. ఆ రోజు నుంచి తెల్లారేలోపే జాగింగ్ ముగిస్తుంది, అయినా తనకోసం వచ్చే వాళ్ళు ఉన్నారు. రమ్య జాగింగ్ చేస్తుంటే ఎగిరిపడే సళ్ళుకి ఊగే పిర్రలకి ఫాన్స్ ఉన్నారు. వీటన్నిటికీ అలవాటు పడ్డ రమ్య ఇవన్నీ పట్టించుకోదు. జాగింగ్ అయిపోయాక ఇంట్లోనే కాసేపు స్కిప్పింగ్, యోగా చేసి కొడుకుని లేపి కాఫీ పెడుతుంది. ఇద్దరు లేచి పోటీ పడుతూ ఫ్రెష్ అయ్యి ఎవరి దారిలో వాళ్ళు కాలేజీకి వెళ్ళిపోతారు. ఈ ఇద్దరు అమ్మా కొడుకులని ఇప్పటివరకు మూడో కంటికి తెలియదు.
కాలేజీకి వచ్చిన రమ్యకి కొడుకు కాలేజీకి రాలేదని తెలిసి ఫోన్ చేసింది. శివ ఎత్తలేదు. తన ల్యాబ్ లోకి వెళుతుంటే ఆశ క్లాసులోకి వెళుతుండడం చూసి శివ గురించి అడిగింది. ఆశకి కూడా తెలియదనుకుంటా ఫోన్ చేస్తుంటే ఎత్తలేదు శివ. ఆశ మొహంలో కంగారు చూసి ఏమైంది అని అడిగితే ఆశ నోరు విప్పింది.
నిన్న శివ మీద నలుగురు అటాక్ చేశారట మేడం, వాళ్ళేమైనా మళ్ళీ అటాక్ చేశారేమోనని భయంగా ఉంది అని ఆశ చెపుతుంటే రమ్య మనసులో కూడా కంగారు మొదలయింది. అప్పుడే శివ దెగ్గర నుంచి ఫోన్ వస్తుంటే ఎత్తింది ఆశ. పక్కకి వెళ్లి మాట్లాడి నవ్వుతూ వచ్చి ఏం లేదట మేడం, వేరే పని మీద బైట ఉన్నాడట. మధ్యాహ్నం నుంచి వచ్చేస్తా అన్నాడు అంది. మళ్ళీ తనే ఇంతకముందు అందరితో గొడవ పడేవాడు మేడం, నేను ప్రామిస్ చేయించుకున్నాక కొట్లాటలు ఆపేసాడు అని నవ్వుతూ చెప్పి క్లాసులోకి వెళ్ళిపోయింది ఆశ.
నిజానికి శివ కొట్లాటలు ఆపింది ఆశ వల్ల కాదు. రమ్యని తప్పుగా చూస్తూ తప్పుడు కూతలు కూసే అందరితో కయ్యం పెట్టుకునేవాడు శివ. కానీ రమ్యకి శివకి మధ్యలో ఉన్న కనెక్షన్ ఎవ్వరికి తెలియనందువల్ల అవి కారణం లేని గొడవలుగా కనిపించేవి. అవతలి వాళ్ళు శివ చేతిలో తన్నులు తిన్నన్ని రోజులు ఎంజాయి చేసిన రమ్య, ఓ రోజు కొడుకు దెబ్బలతో ఇంటికి రావడం చూసి తట్టుకోలేకపోయింది. కొడుక్కి సర్దిచెప్పి తన మీద ఒట్టు వేయించుకుని ఇక గొడవలకి పోవద్దంటూ చేతికి నల్ల దారం కట్టింది, అదే తెల్లారి ఆశ కూడా ఒట్టు వేయించుకోవడంతో సరే అన్నాడు. శివతో గొడవపడింది ఎవరై ఉంటారా అని ఆలోచిస్తూనే ఉంది రమ్య, బైట నుంచి ప్యూన్ మేడం.. అని పిలవడంతో ఆలోచనల్లోనుంచి బైటికి వచ్చి కమిన్ అంటూ పనిలో పడిపోయింది.
కాలేజీకి వచ్చిన రమ్యకి కొడుకు కాలేజీకి రాలేదని తెలిసి ఫోన్ చేసింది. శివ ఎత్తలేదు. తన ల్యాబ్ లోకి వెళుతుంటే ఆశ క్లాసులోకి వెళుతుండడం చూసి శివ గురించి అడిగింది. ఆశకి కూడా తెలియదనుకుంటా ఫోన్ చేస్తుంటే ఎత్తలేదు శివ. ఆశ మొహంలో కంగారు చూసి ఏమైంది అని అడిగితే ఆశ నోరు విప్పింది.
నిన్న శివ మీద నలుగురు అటాక్ చేశారట మేడం, వాళ్ళేమైనా మళ్ళీ అటాక్ చేశారేమోనని భయంగా ఉంది అని ఆశ చెపుతుంటే రమ్య మనసులో కూడా కంగారు మొదలయింది. అప్పుడే శివ దెగ్గర నుంచి ఫోన్ వస్తుంటే ఎత్తింది ఆశ. పక్కకి వెళ్లి మాట్లాడి నవ్వుతూ వచ్చి ఏం లేదట మేడం, వేరే పని మీద బైట ఉన్నాడట. మధ్యాహ్నం నుంచి వచ్చేస్తా అన్నాడు అంది. మళ్ళీ తనే ఇంతకముందు అందరితో గొడవ పడేవాడు మేడం, నేను ప్రామిస్ చేయించుకున్నాక కొట్లాటలు ఆపేసాడు అని నవ్వుతూ చెప్పి క్లాసులోకి వెళ్ళిపోయింది ఆశ.
నిజానికి శివ కొట్లాటలు ఆపింది ఆశ వల్ల కాదు. రమ్యని తప్పుగా చూస్తూ తప్పుడు కూతలు కూసే అందరితో కయ్యం పెట్టుకునేవాడు శివ. కానీ రమ్యకి శివకి మధ్యలో ఉన్న కనెక్షన్ ఎవ్వరికి తెలియనందువల్ల అవి కారణం లేని గొడవలుగా కనిపించేవి. అవతలి వాళ్ళు శివ చేతిలో తన్నులు తిన్నన్ని రోజులు ఎంజాయి చేసిన రమ్య, ఓ రోజు కొడుకు దెబ్బలతో ఇంటికి రావడం చూసి తట్టుకోలేకపోయింది. కొడుక్కి సర్దిచెప్పి తన మీద ఒట్టు వేయించుకుని ఇక గొడవలకి పోవద్దంటూ చేతికి నల్ల దారం కట్టింది, అదే తెల్లారి ఆశ కూడా ఒట్టు వేయించుకోవడంతో సరే అన్నాడు. శివతో గొడవపడింది ఎవరై ఉంటారా అని ఆలోచిస్తూనే ఉంది రమ్య, బైట నుంచి ప్యూన్ మేడం.. అని పిలవడంతో ఆలోచనల్లోనుంచి బైటికి వచ్చి కమిన్ అంటూ పనిలో పడిపోయింది.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)