Adultery மகாலட்சுமி

[Shrutikrishnan]

ரெண்டு பேரும் எந்த வார்த்தையும் பேசாம வீட்டுக்கு வந்தோம். 

மகா ஹால்லேயே அந்த வயர் பையை 'பொத்'துனு தூக்கிப் போட்டுட்டு, நேரா பெட்ரூம்க்குப் போனா. நான் பின்னாடியே வந்து கதவைச் சாத்துனேன்.

அவ கோபத்துல பெட்ல உக்காந்து, தன் ரெண்டு கைகளையும் கட்டில்ல ஊனி, முன்னாடி வளைஞ்சு முனகிக்கிட்டே அசிங்க அசிங்கமாத் திட்டிட்டு இருந்தா.

"எவ்வளவு திமிரு அந்தச் சிறுக்கிக்கு..." மகா என்னைப் பாத்துக் கத்துனா. அவ கண்ணுல அவ்வளவு கோபம். "என் மாமன் கல்யாணம் பண்ணா அவளுக்கு என்ன? எனக்குக் குழந்தை பிறந்தா அவளுக்கு என்ன? அவளுக்கு எங்க எரியுது?"

"அவள விடு மகா... அவ லட்சணம் தான் ஊருக்கே தெரியுமே, அவ ஒரு லூசு," நான் சொல்லிக்கிட்டே மகாவுக்கு முன்னாடி இருந்த அந்த மர சேரை இழுத்துப் போட்டு உக்காந்தேன். 

"உங்களுக்குத் தெரியாதுங்க. அந்தத் தேவிடியாவுக்கு வாய் ரொம்ப அதிகம்," அவ சத்தமாச் சொன்னா.

மகா எப்பவும் கெட்ட வார்த்தை அவ்வளவு ஈஸியாப் பேச மாட்டா. ஆனா கோபம் வந்துச்சுனா, கெட்ட வார்த்தையைத் தவிர வேற எதும் அவ வாயில இருந்து வராது. அவ்வளவு அசிங்கமாத் திட்டுவா. 

"ஹேய்... என்னடி ஆச்சு உனக்கு? ஏன் இவ்ளோ கோபப்படுற?" நான் அவள அமைதிப்படுத்தக் கேட்டேன்.

"பின்ன என்ன வாத்தி... ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி மாமாக்குச் சாப்பாடு குடுத்துட்டு வரும்போது, இவள வழியில பாத்தேன். இன்னைக்குச் சொன்ன மாதிரியே தான் அன்னைக்கும்... 'என்னடி, பாட்டி போனதும் நீ வந்து மாமாக்கு வேலை செஞ்சிட்டு இருக்கியா?'னு ரொம்ப நக்கலாப் பேசுனா."

"ம்ம்..." நான் அமைதியாக் கேட்டேன்.

"மாமாக்குக் கல்யாணம் ஆகுற வரைக்கும் நான் தான் பாத்துக்கணும்னு நான் அன்னைக்கும் அவ மூஞ்சியில அடிச்ச மாதிரி சொன்னேன். அதுக்கு அந்த முண்ட... அந்தக் கண்டாரவோலி.. எவ்ளோ நக்கலாச் சொல்றா தெரியுமா? 'உன் மாமாக்குக் கல்யாணம்லாம் இந்த ஜென்மத்துல நடக்காது'னு ஒரு சிரிப்புச் சிரிக்கிறா. எனக்கு எவ்ளோ கோபம் வரும்?"

நான் அவ பேசுறதக் காது குடுத்துக் கேக்க முடியாம, சீட்ல நெளிஞ்சேன். 

"அப்புறம் என்னடி ஆச்சு?" நான் மூச்சு இரைக்கக் கேட்டேன்.

"அப்புறம் நான் கோபத்துல சொல்லிட்டேன். 'மாமா கல்யாணத்துக்கு ஓகே சொல்லிட்டாரு, ரெண்டு நாள்ல நல்ல செய்தி சொல்றேன்'னு சவால் விட்டுட்டு வந்துட்டேன். ஆனா இந்த முண்ட... நான் மாமாக்குச் சாப்பாடு குடுத்துட்டு வர்ற டைம் பாத்து, இன்னைக்கு வேணும்னே வந்து என்னையக் கிண்டல் பண்ணிட்டுப் போறா."

"சரி விடு மகா, பாத்துக்கலாம். நேத்து புரோக்கர் ஒரு பொண்ணு இருக்கானு சொன்னாருல்ல... நாமே நேர்ல போய்ப் பாத்துட்டு வருவோம்," நான் அவளைச் சமாதானப்படுத்தப் பாத்தேன்.

"அடப் போங்க வாத்தி! இந்த மனுஷன் எந்த போட்டோ காமிச்சாலும் 'வேண்டாம் வேண்டாம்'னு தலையாட்டிட்டு இருக்காரு. எனக்குக் கோபமாத் தான் வருது... அந்த ஈஸ்வரி தேவிடியால... ஒருத்தனுக்கு ரெண்டு பேருனு வச்சி வாழ்ந்துட்டு இருக்கா ... ஆனா இந்த மனுஷன், ஒன்னும் கூட இல்லாம, எதக் காமிச்சாலும் வேணாம்னு சொல்றாரு. ஆனா திருட்டுத்தனமா என் பேண்ட்டிய மட்டும் திருடி வச்சுக்கிட்டு கை அடிக்கிறாரு."

அவ அப்படி அப்பட்டமா, மாமா தன் பேண்ட்டிய வச்சு கை அடிக்கிற விஷயத்தை ரொம்பச் சர்வ சாதாரணமாச் சொன்னதும்... எனக்குத் தலையே சுத்துச்சு. நான் வாய் அடைச்சுப் போய் அவளையே பாத்தேன். 

ஆனா அவ கோபம் இன்னும் குறையல. 

"அப்போ அவருக்கு ஆசை இருக்குல்ல வாத்தி? ஒரு பொண்ணு வேணும்னு உடம்புல பசி இருக்குல்ல? அவர் அழகும் முரட்டுத்தனமும் பாத்தா, எவ வேணாலும் வருவாளே... அப்போ வாய மூடிக்கிட்டுக் கல்யாணம் பண்ணோமா, குடும்பம் நடத்துனோமா, பொண்டாட்டிக்கு ஒரு குழந்தையைக் குடுத்தோமானு இல்லாம... இருட்டுல என் பேண்ட்டியக் கையில வச்சுக்கிட்டுக் கஞ்சிய வேஸ்ட் பண்ணிட்டு இருக்காரு."

அவ மாமாவோட அந்தப் பச்சையான காமத்தைப் பத்தி எவ்ளோ கேஷுவலாப் பேசுறா! எனக்கோ கோபமே வரல... மாறா, என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறித் துடிச்சுது. அவ அவளோ கோவமா பேசும் போதுகூட என் புத்தி தப்பா போச்சு.

"ஏன் வாத்தி... நீங்க இருக்கீங்களே, என் புருஷன் தான? கல்யாணம் ஆகி இத்தனை வருஷத்துல எத்தனை முறை என்னைய அம்மணமாப் பாத்திருப்பீங்க? ஆனா நேத்து லேசா என் தொப்புளைப் பாத்ததுமே உங்களுக்கு மூட் ஆகித் துடிச்சீங்கல்ல? நான் தான உங்களுக்குக் கை அடிச்சு விட்டேன்... அப்போ, நான் அம்மணமா கூட நிக்க தேவ இல்ல, வெறும் தொப்புளைப் பாத்தாலே எந்த ஒரு ஆம்பளைக்குச் சுன்னி துடிக்கும்ல? அப்போ இந்த மனுஷனும் என் தொப்புளைப் பாத்துருப்பாருல்ல? அவருக்கும் துடிச்சு இருக்கும்ல? அவளோ ஏன்… இன்னைக்கு மாமரம் ஏறுனேனே... இந்த மெல்லிசான புடவையில எல்லாம் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சிருக்கும்ல? இதைப் பாத்தாவது அவருக்கு அந்தப் பசி முழிச்சுக்கிட்டு, பொண்ணு மேல ஆசை வந்து சீக்கிரம் கல்யாணம் பண்ணிப்பார்னு நெனச்சா... இந்த மனுஷன் நான் காட்டுறத மட்டும் வாயப் பொளந்து பாத்துட்டு, பொண்ணப் பாக்க மட்டும் சம்மதிக்க மாட்டேங்குறாரு."

இவ்வளவு இன்பர்மேஷன் ஒரே நேரத்துல என் மூளைக்குள்ள கொட்டுனதும், என் மைண்ட் அத அக்செப்ட் பண்ணவே டைம் எடுத்துச்சு. நான் ரெண்டு நிமிஷம் அமைதியா அவ சொன்னதைப் ப்ராசஸ் பண்ணேன். மகா இன்னும் கோபமா மூச்சு வாங்கிட்டு இருந்தா.

'அப்போ... இவ தெரிஞ்சே தான் தன்னுடம்பை அவருக்குக் காட்டியிருக்கா! தான் பண்ற கவர்ச்சி அத்தனையும் அவருக்குப் பச்சையாத் தெரியும்னு தெரிஞ்சே தான், மாமாவ உசுப்பேத்த இவ வேணும்னே செஞ்சிருக்கா!'

"அப்போ... நீ மரத்துல ஏறுனது... நீ கீழ எறங்கும்போ, அப்புறம் பரிமாறும்போது, பாத்திரம் கழுவுனது... இதெல்லாம் அவரு பாப்பாருனு உனக்குத் தெரியுமா மகா?" நான் ஒரு அப்பாவிப் புருஷன் மாதிரி, ஆனா காமத் தவிப்போட கேட்டேன்.

மகா ஒரு செகண்ட் என்னை ஆழமாப் பாத்தா. அவ வாயடைக்கல. ஆனா கோபம் இன்னும் குறையாம, ரொம்பச் சலிச்சுக்கிட்டே சொன்னா.

"ச்சீ... ஆமாங்க! உங்களுக்கே நான் ஹூக் குடுத்துட்டேன், இடுப்புல புடவை வேற நிக்கல. அப்போ அப்போ இறங்கித் தொப்புள் வெளிய தெரியுது. இவரு சும்மாவே இல்ல, அங்கேயே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தாரு. நானும் ஆரமத்துல மேல ஏத்தி ஏத்தி விட்டு மறைச்சேன். ஆனா, போக போக மறைகல. அப்படியாவது  சரி, என்னைப் பாத்தாவது அந்த ஆசை வந்து, சீக்கிரம் எந்தப் பொண்ணையாவது ஓகே சொல்லுவாருனு தான் நான் அதைப் பெருசாக் கண்டுக்கல. அதான் உங்களுக்குத் தெரியுமே... அவர் இருட்டுல என் பேண்ட்டிய வச்சுக் கை அடிக்கிறாருனு. சரி, என் உடம்பைப் பாத்து அவர் இன்னும் கொஞ்சம் சூடேறட்டும்னு தான் நான் வேணும்னே ஃப்ரீயா விட்டுட்டேன். அப்போ இன்னும் சீக்கிரம் ஓகே சொல்லுவாருனு."

அவ எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம, 'அவர் சூடேறட்டும்னு தான் விட்டுட்டேன்'னு புருஷன் என்கிட்டயே பச்சையா சொன்னதும்... என் உசுரே தொண்டைக்கு வந்துட்டுப் போச்சு. 

"அப்படி உசுப்பேத்துனதுக்கு அப்புறம் தான், அந்த அரிப்பெடுத்த முண்ட ஈஸ்வரிய நான் ரெண்டு நாள் முன்னாடி பாத்தேன். மாமா என் தொப்புளைப் பாக்குறாரு, நான் மரம் ஏறும்போதெல்லாம் பாக்குறாரு... அப்போ அவருக்குள்ள பொண்ணு மேல ஆசை வந்திருக்கும், சீக்கிரம் ஓகே சொல்லிருவாருங்குற குஷியில தான்... அந்தத் தேவிடியா கிட்ட 'ரெண்டு நாள்ல நல்ல விஷயம் சொல்றேன்'னு சவால் விட்டேன். ஆனா இந்த மனுஷன் ஒன்னும் சொல்லல! மறுபடியும் வேதாளம் முருங்கை மரம் ஏறுன மாதிரி, எந்தப் பொண்ணக் காமிச்சாலும் 'வேண்டாம் வேண்டாம்'னு சொல்றாரு. இவரை என்ன தான் பண்றதுனு எனக்குத் தெரியல... அவருக்குப் பொண்ணு மேல ஆசை வரணும்னு, நான் என்ன முழுசா அவுத்துப் போட்டுட்டா அவர் முன்னாடி நிக்க முடியும்?" அவ ரொம்பக் கோபமா, விரக்தியாப் பச்சையாக் கேட்டா.

அவ அப்படிப் பேசப் பேச... என் சுன்னி கன்ட்ரோலே இல்லாம பேண்ட்டுக்குள்ள துடிச்சுச்சு. அது எந்த நேரத்துலயும் கஞ்சி கக்கிரும்னு எனக்குத் தெரிஞ்சதும், நான் துடிச்சுப் போய் சேரைில நெளிஞ்சேன்.

மகா என்னைப் புரியாமப் பாத்துட்டு, "சாரிங்க... செம கோபத்துல இருக்கேன், அதான் அப்படிப் பேசிட்டேன். இதுல அந்தத் தேவிடியா எனக்குக் குழந்தை பிறக்காததைப் பத்திக் கிண்டல் பண்றா. உங்களுக்கு ஒரு விஷயம் தெரியுமா?"னு அவ என்னை ஆழமாப் பாத்துக் கேட்டா.

என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி நரம்பு தெறிக்கத் துடிக்க, நான் கன்ட்ரோல் பண்ண முடியாமப் பற்களைக் கடிச்சுக்கிட்டே, "எ... என்னடி?"னு கேட்டேன்.

"அவளுக்கு ரெண்டு குழந்தை இருக்கு. அதுல மூத்த குழந்தை மட்டும்தான் அவ புருஷனுக்குப் பொறந்தது. ரெண்டாவது... வேற எவன் கூடையோ இவ போய்ப் படுத்து... அதனால பெத்துட்டு வந்த குழந்தை. இது அவ புருஷனுக்கே தெரியும் வாத்தி! அவ குடும்ப லட்சணம் இப்படி அசிங்கமா இருக்க... அவ எனக்குக் குழந்தை இல்லாததைப் பத்திச் சொல்லலாமா? நான் என்ன அவள மாதிரி வேற ஒருத்தன் கூடப் போய்ப் படுத்துப் புள்ளையப் பெத்துட்டு வந்தேனா? தேவிடியா முண்ட..."

அவ அப்படி 'வேற ஒருத்தன் கூடப் போய்ப் படுத்துப் புள்ள பெக்குறதப் பத்தி' அவ்ளோ ஆபாசமாச் சொன்ன அடுத்த செகண்ட்... என் சுன்னி துடிச்சு, பேண்ட்டுக்குள்ளயே சுடச்சுடக் கஞ்சியக் கக்கிருச்சு. என் வீரியம் மொத்தமும் ஜட்டிக்குள்ள பிசுபிசுனு கொட்டுனது எனக்குத் தெரிஞ்சதும், நான் அப்படியே உடம்பு தளர்ந்து, மூச்சு வாங்க சேரைில சாஞ்சேன்.

"ஏங்க... என்ன ஆச்சு? ஏன் இப்படி நெளியுறீங்க?" மகா பதட்டமாக் கேட்டா. 

"ஒ... ஒன்னும் இல்லடி. அவ தான் அப்படினு தெரியுமே... அவ பேசுறதை நீ ஏன் பெருசாப் பொருட்படுத்துற," நான் மூச்சு இரைக்க இரைக்க, சமாளிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன். 

"அடபோங்க..."னு அவ சலிச்சுக்கிட்டா. 

"அப்போ... மரம் ஏறும்போ, உன் மாமா கீழ இருந்து பாக்குறது உனக்குத் தெரியுமா மகா?" நான் மறுபடியும் அதே பச்சையான கேள்வியைக் கேட்டேன். என் ஜட்டியில கஞ்சி இன்னும் ஊறிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

மகா இப்போ கோபம் கொஞ்சம் குறைஞ்சு, என்னைப் பாத்து ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டா.

"சாரிங்க... உங்களுக்கு நான் எந்தத் துரோகமும் பண்ணல. எதார்த்தமாப் பாத்து, அவருக்கு ஆசை வந்து சீக்கிரம் கல்யாணத்துக்கு ஓகே சொல்லுவாருனு ஒரு நப்பாசை தான். என்னைய மன்னிச்சுருங்க வாத்தி," அவ ரொம்பக் கெஞ்சலாச் சொன்னா. 

நான் அவளையே பாத்தேன். என்னால ஒரு புருஷனா அவளுக்குக் குழந்தை குடுக்க முடியல. அவ தன்னுடம்பைத் தன் மாமாவுக்குக் காட்டுறதப் பாத்து, 'ஏன்டி காட்டுற'னு உரிமையாச் சத்தம் போட்டுச் சண்டை போடுற தகுதியும் எனக்கு இல்ல. என் பொண்டாட்டியோட உடம்பை இன்னொருத்தன் பாக்குறதப் பாத்து, நானே கை அடிக்காம ஜட்டியில கஞ்சி கக்குற அளவுக்குக் கேவலமான ஒரு கோழையா உக்காந்துட்டு இருக்கேன். 

"சரி... நீ கோபமா இருக்க. வெயில் வேற அதிகமா இருக்கு. நீ கொஞ்சம் படுத்துத் தூங்கு. நான் உன்னைய அப்புறம் எழுப்புறேன்," நான் சேரைில இருந்து தளர்வா எந்திரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.

"என் மேல கோபமா இருக்கீங்களா வாத்தி?" அவ நான் அப்படிப் பண்ணதுக்கு லேசான குற்றவுணர்வோட கேட்டா.

நான் என்ன சொல்றதுனு தெரியாம அவளைப் பாத்தேன். என் உடம்புக்குள்ள என்ன ரியாக்‌ஷன் ஓடுதுனு எனக்கே புரியாதப்போ, நான் அவகிட்ட என்னனு சொல்ல முடியும்? 

"நீ படு மகா... அப்புறம் பேசுவோம்,"னு சொல்லிட்டு நான் வேகமா ரூமை விட்டு வெளிய வந்தேன். என் ஜட்டி நனைஞ்சு, பிசுபிசுனு என் தொடைகளோட உரசுச்சு. 

மகா சொன்ன அத்தனையும் கேட்டுத் தல சுத்திப் போய், ஹால்ல இருந்த சோஃபாவுல 'பொத்'துனு உக்காந்து, நடக்குற எல்லாத்தையும் வெறித்துப் பாத்து யோசிச்சுட்டு இருந்தேன்.