Adultery மகாலட்சுமி

[Shrutikrishnan]

அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம நரம்பு தெறிக்க முன்னும் பின்னும் வெறித்தனமா ஆட்டம் போட்டுச்சு. அந்த உச்சி வெயில்ல உழைச்சு ஊத்துன வேர்வையில, அவ கழுத்துல கிடந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி லேசா வழுக்கி, குலுங்குற அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் மேலயே 'சப் சப்'புனு சுழண்டு அடிச்சுக்கிச்சு. 

கடைசியா ஒரு நாலு அடி உசரம் இருக்கும்போதே... கையில மாங்காயோட, எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாம அவ மரத்துல இருந்து அப்படியே கீழ மண்ணுல 'தொப்'புனு குதிச்சா. 

கையில மாங்காய் இருந்ததால, அவ குதிச்ச அந்த அதிர்வை உடம்பால முழுசாத் தாங்க முடியல. அவளோட முழு உடம்பும் ஒரு செகண்ட் 'ஜல்'லுனு பயங்கரமா அதிர்ந்து குலுங்கி அடங்குச்சு. நான் மூச்சு விட மறந்து அவளையே உறைஞ்சு போய்ப் பாத்துட்டு இருந்தேன். 

மரத்துல ஏறி இறங்குன அந்த வேலை... அவ உடம்பை ரொம்பப் பச்சையா, ஒரு கசங்குன கோலத்துல மாத்தியிருந்துச்சு. மூச்சு வாங்க முடியாம அவ நெஞ்சு ஆக்ரோஷமா ஏறி இறங்கிட்டு இருந்துச்சு. அவ அப்படி ஆழமா மூச்சு வாங்கும்போதெல்லாம், அந்தப் பச்சை கலர் காட்டன் ஜாக்கெட் அவ முலைகளைத் தாங்க முடியாமத் திணறிச்சு. அவ குதிச்ச அந்த அதிர்வுல, அவளோட ஜாக்கெட்டோட கழுத்துப் பகுதி லேசா ஒரு பக்கமா விலகி... அவளோட ஒரு பழுத்த முலை, அந்த ஜாக்கெட்டோட பிளவுல இருந்து எந்தச் சப்போர்ட்டும் இல்லாம, பாதிக்கு மேல அப்பட்டமாப் பிதுங்கி வெளிய வந்து விழுந்துருச்சு! 

அது மட்டும் இல்ல... நான் கட்டுன அந்தத் தாலி, இப்போ அவ கழுத்துல இல்லாம, சரிஞ்சு வெளிய வந்த அந்த முலைச் சதைக்குக் குறுக்க, உழைச்ச வேர்வையில அப்படியே ஒட்டி ஒரு பச்சையான கவர்ச்சிக் கோடு மாதிரி கிடந்துச்சு. 

கீழ, இடுப்புல சுத்திச் சொருகியிருந்த அவளோட புடவை... அவ மரத்துல கால் விரிச்சு ஏறி இறங்குனதுல ரொம்பத் தளர்ந்து, தொப்புளுக்குக் கீழ ஒரு நாலு இன்ச் வரைக்கும் சடார்னு இறங்கி நின்னுச்சு. அவளோட அந்த ஆழமான தொப்புள் குழியும், இடுப்பு மடிப்பும் உச்சி வெயில் வேர்வையில எந்த மறைவும் இல்லாமப் பளபளனு பச்சையா என் கண்ணைப் பறிச்சுது. 

நான் மூச்சு விடக் கூட மறந்து, என் பொண்டாட்டியோட அந்த ஆபாசமான, பச்சையான கோலத்தையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன். 'இப்போவாவது பதறிப் போய்ப் புடவையையும் ஜாக்கெட்டையும் இழுத்து மூடுவாளா?'னு என் மனசு தவிச்சுது.

ஆனா... மகா எந்தப் பதட்டமும் படல. இன்னொரு ஆம்பளை முன்னாடி நிக்கிறோமேங்குற எந்தக் கூச்சமும் அவ முகத்துல இல்ல. மூச்சு இரைக்க இரைக்க, ரொம்பச் சாதாரணமா, நிதானமாத் தன் புடவை முந்தானைய லேசா இழுத்து அட்ஜஸ்ட் பண்ணா. அந்த வெளிய பிதுங்கி நின்ன முலையைத் திரும்ப உள்ள தள்ளக் கூட அவசரப்படல. ஏதோ தனியா ரூம்க்குள்ள நின்னுட்டு இருக்குற மாதிரி, அவ்ளோ எதார்த்தமாச் செஞ்சிட்டு இருந்தா.

அப்போ... நான் எதார்த்தமா என் பார்வையை மகா கிட்ட இருந்து விலக்கி, என் பக்கத்துல நிக்கிற மாமா முகத்தைப் பாத்தேன். 

என் நெஞ்சுல இடி விழுந்த மாதிரி இருந்துச்சு. என் மூச்சு காத்து அப்படியே தொண்டையில உறைஞ்சு போச்சு. 

மாமா... தன் கையில இருந்த அந்த மாங்காயை வாயில வச்சு லேசாத் கடிச்சுத் திண்ணுட்டு இருந்தாரு. ஆனா அவரோட பார்வை... அவரோட பார்வை அந்த மாங்காய் மேல இல்ல, என் முகத்துலயும் இல்ல. 

அவரோட கண்கள்... மகாவோட உடம்பை உச்சி முதல் பாதம் வரை ஒரு பசியுள்ள மிருகம் மாதிரி ஸ்கேன் பண்ணுச்சு. ஆனா, அந்தப் பார்வை கடைசியாப் போய் ஒரு இடத்துல ஆணி அடிச்ச மாதிரி அப்படியே குத்திட்டு நின்னுடுச்சு. 

மரத்துல இருந்து குதிச்ச வேகத்துல அவளோட அந்தத் தளர்ந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள இருந்து, எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம பாதிக்கு மேல அப்பட்டமாப் பிதுங்கி வெளிய வந்து விழுந்திருந்த அவளோட அந்தப் பழுத்த இடது முலை! 

அந்தப் பிதுங்கி நின்ன முலைச் சதை மேல தான் மாமாவோட பார்வை வெறித்தனமாக் குத்திட்டு நின்னுச்சு. மாங்காயை மெல்லும்போதெல்லாம் அவரோட தாடை நரம்புகள் புடைச்சு அடங்குச்சு. அவர் மாங்காயைக் கடிக்கல, அவரோட பார்வை அந்த முலைச் சதையை அப்படியே கடித்துத் தின்பது போல இருந்துச்சு. அந்தப் பச்சையான சதை மேல உழைச்ச வேர்வை துளிகள் பளபளக்க, அவர் கண்கள்ல ஒரு ஆம்பளையோட காம வெறி அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. 

அவர் பாக்குற அந்தப் பார்வை... அது ஒரு தாய்மாமன் தன் அக்கா பொண்ணைப் பாக்குற பார்வை இல்ல. ஒரு ஆம்பளை, தனக்குக் கிடைக்காத ஒரு பொம்பளையோட அப்பட்டமான சதை விருந்தை, அவ்ளோ வக்கிரமா, ஒரு மிருகத்தனமான பசியோட வெறித்துப் பாக்குற பார்வை! 

'இப்படி இவ அவர் முன்னாடி முலையை அவுத்துப் போட்டுக்கிட்டு ஆட்டிக்கிட்டு நின்னா... அவரு எப்டித் தான் கை அடிக்காம நிப்பாரு? இவளோட இந்தச் சூடான உடம்பை நெனைச்சு எப்டித் தான் இருட்டுல தவிக்காம இருப்பாரு?'னு நெனைக்கும்போதே என் புருஷன் ஈகோ சுக்குநூறா உடைஞ்சுது. 

இத்தனை வருஷமா, 'அவர் பெரிய உத்தமன்'னு நான் நெனச்சுட்டு இருந்த அத்தனையும் இப்போ உடைஞ்சு சிதறிச்சு. தன் பழைய துணியை வச்சு அவர் இருட்டுல கை அடிச்சாருங்குறது எனக்குத் தெரியும். ஆனா இப்போ... என் கண்ணு முன்னாடியே, என் பொண்டாட்டியோட அந்த ஆபாசமான உடம்பை அவர் அவ்ளோ கூச்சமே இல்லாம, ஒரு காம வெறியோட ரசிச்சுப் பாக்குறத நான் நேர்லயே பாத்துட்டேன்!

அவர் பாக்குற அந்தப் பார்வையோட வீரியம், என்னைய அப்படியே செத்துச் செத்துப் பிழைக்க வச்சுது. 'டேய்... நான் அவ புருஷன்டா... நான் பக்கத்துல நிக்கும்போதே என் பொண்டாட்டியோட உடம்பை இப்படிப் பச்சையாப் பாக்குறியே...'னு என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு பயங்கரமான கோபம் பொத்துக்கிட்டு வந்துச்சு. 

ஆனா... அந்தக் கோபத்தை விட, ஒரு நூறு மடங்கு அதிகமான ஒரு விபரீதமான காமம் என் உடம்பை ஆட்டிப் படைச்சுட்டு இருந்துச்சு. என் பொண்டாட்டியோட அப்பட்டமான கவர்ச்சியை இன்னொரு ஆம்பளை அவ்ளோ வெறியோட பாக்குறான்னு நெனைக்கும்போதே... என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி நரம்பு தெறிக்கச் சடார்னு இரும்பு மாதிரி முழுசா விறைக்க ஆரம்பிச்சுது. கோபம், அவமானம், காமம்னு மூணும் சேர்ந்து என்னைய அந்த மரத்தடியிலயே ஒரு வக்கிரமான நரகத்துல தள்ளிச் சித்திரவதை பண்ணுச்சு.

நான் உறைஞ்சு போய்ப் பாத்துட்டு இருக்க, மகா ரொம்ப நிதானமாத் தன் கையை மேல கொண்டு போனா. அந்த ஜாக்கெட்டுக்கு வெளிய பிதுங்கி நின்ன தன் பழுத்த முலைச் சதையை, எந்தக் கூச்சமும் இல்லாமத் தன் விரல்களால லேசா அழுத்தி, மறுபடியும் அந்த டைட்டான பிளவுல திணிச்சு விட்டா. உழைச்ச வேர்வையில பிசுபிசுனு இருந்ததால, அந்தச் சதை ரொம்பச் செக்ஸியா உள்ள வழுக்கிக்கிட்டுப் போச்சு. அப்புறம் தாலிய எடுத்துப் பத்திரமா உள்ள போட்டுட்டு, லேசாச் சரிஞ்சு கிடந்த புடவைய எடுத்து இடுப்புல சுத்திச் சொருகினா... ஆனா மொதல்ல இருந்ததை விட, இப்போ தொப்புள் இன்னும் கொஞ்சம் பச்சையாத் தெரியுற மாதிரி தான் வேணும்னே தளர்வாக் கட்டினா. 

அப்புறம் தன் கையில இருந்த அந்தப் பச்ச மாங்காயத் தன் புடவையிலயே லேசாத் தொடைச்சிட்டு, ஆழமா ஒரு கடி கடிச்சா. 

பச்ச மாங்காயோட அந்தச் சுரீர்னு ஏறுற புளிப்புல... அவளோட ரெண்டு கண்ணும் அப்படியே இறுக்கமா மூடிக்கிச்சு. சிவந்த உதட்டைச் சுழிச்சுக்கிட்டு, முகத்தை லேசாச் சுருக்கி, "ஸ்ஸ்ஸப்பா..."னு ஒரு முனகலோட காத்தை உள்ள இழுத்தா. அந்தப் புளிப்பு அவ நரம்புல பாய்ஞ்ச உடனே, அவளோட முழு உடம்பும் ஒரு செகண்ட் 'ஜிவ்'வுனு சிலிர்த்து அடங்குச்சு. அவ அப்படிச் சிலிர்க்கும்போது, அந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள பிதுங்கி நின்ன அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் ரெண்டும் லேசா அதிர்ந்து குலுங்குச்சு. 

அந்தப் புளிப்புல அவ உதட்டைக் கடிச்சுச் சுழிச்ச அந்தப் பச்சையான நளினத்தையும், சிலிர்த்த அவ உடம்பையும் பாத்ததும்... மாமா தன் கையில இருந்த மாங்காயை சாப்பிட மறந்துட்டு, அவளோட அந்தத் துடிக்கிற உதட்டையும், அதிர்ந்த நெஞ்சையும் இமைக்காம வெறித்துப் பாத்து எச்சில் முழுங்குனாரு. எனக்கே என் பொண்டாட்டிய அப்படிப் பாக்கும்போது ஒரு வக்கிரமான காமப் பசி ஏறுச்சு.

"மாமா... சாப்பாடு ஆறிடப் போகுது, வாங்க,"னு கொஞ்சலாச் சொல்லிட்டுப் ஒயர் பைல இருந்து பாத்திரத்தை எடுத்து தொறந்தா. 

மாமா பம்புல கை கழுவிட்டு வந்து அங்க இருந்த திண்டுல உக்காந்தாரு. மகா அவருக்கு நேரா நின்னு, தட்டுல சாப்பாடு பரிமாற ரொம்ப லாவகமா முன்னாடி குனிஞ்சா. 

அவ அப்படி சாப்பாட்டை அள்ளிக் குனியும்போதெல்லாம், தோள்பட்டையில இருந்த அந்த மெல்லிசான முந்தானை லேசா விலகி, முன்னாடி தளர்வாத் தொங்கி ஆடுச்சு. அந்த உச்சி வெயில்ல உழைச்சு ஊத்துன வேர்வை அவ நெஞ்சுக்குழியில பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருக்க... உள்ள அந்த டைட்டான ஜாக்கெட்டோட பிளவுல விம்மிப் புடைச்சு நின்ன அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் பாதிக்கு மேல அப்பட்டமா வெளிய தெரியுற மாதிரி முன்னாடி பாரமாச் சரிஞ்சுது. அவ குனிஞ்சு நிமிரும்போதெல்லாம், அவ கழுத்துல கிடந்த அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி காத்துல லேசா ஊசலாடி, வேர்வை வழியுற அவளோட அந்த ஆழமான முலை இடுக்குக்குள்ளேயே போய் உரசிக் கிச்சுக்கிச்சு மூட்டுச்சு. 

அவளோட அந்த நீளமான கருகரு கூந்தல் முன்னாடியும் பின்னாடியுமா சரிஞ்சு, அவளோட ஒவ்வொரு அசைவுக்கும் ஏத்த மாதிரி அலையடிச்சுது. அவ முன்னாடி குனிஞ்சு பரிமாறும்போது, அவளோட பின்பக்கம் அப்படியே மேல உசந்து செக்ஸியாத் தூக்கிக்கிட்டு நின்னுச்சு. கரண்டியால சாப்பாட்டை அள்ளி அள்ளி வைக்கும்போது அவ உடம்புல ஏற்படுற அந்த லேசான அதிர்வுல... அந்த மெல்லிசான பச்சை புடவைக்குள்ள அவளோட அந்தப் பெரிய குண்டிச் சதைகள் ரெண்டும் ஒரு தாளத்தோட 'தக் தக்'னு குலுங்கி ஆடுறத நான் பின்னாடி இருந்து பாத்துத் தவிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன். 

மாமா சாப்பிடுற சாக்குல, கீழ உக்காந்த வாக்குல அண்ணாந்து... குனிஞ்சு குனிஞ்சு நிமிருற அவளோட அந்த வேர்வை நெஞ்சுக் குழியையும், ஆடுற தாலியையும், முலைகளையுமே திருட்டுத்தனமா வெறித்துப் பாத்து ரசிச்சுட்டு இருந்தாரு. அவர் பாக்குறாருனு தெரிஞ்சே, அவளும் ஒவ்வொரு தடவையும் இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாக் குனிஞ்சு, தன் பச்சையான உடம்பை அவருக்கு விருந்து வச்சு என்னை ஒரு வக்கிரமான நரகத்துல தள்ளுனா.

மாமா சாப்பிட்டு முடிச்சதும், அந்த எச்சில் தட்டுகளை எடுத்துக்கிட்டு மகா பம்பு செட்டுக்குப் போனா. நான் அவளுக்குப் பின்னாடி, கொஞ்சம் தள்ளி மரத்தடியில நின்னுட்டு இருந்தேன். 

பம்புக்குப் பக்கத்துல கால்களைக் கொஞ்சம் அகட்டி வச்சு, குத்துக்காலிட்டு உக்காந்தா. அவ அப்படி அகட்டி உக்காந்த உடனே... அவ கட்டியிருந்த அந்த மெல்லிசான பச்சை புடவை அவளோட பின்பக்கத்துல சடார்னு இழுத்து, எந்த கேப்பும் இல்லாம ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிச்சு. பின்னாடி இருந்து பாக்குற என் கண்ணுக்கு நேரா... அந்த குத்துக்கால் பொசிஷன்ல அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான பெரிய குண்டிச் சதைகள் ரெண்டும், துணியைக் கிழிச்சுக்கிட்டு வெளிய வந்துருமோங்குற அளவுக்குப் பாரமா, அகலமா விரிஞ்சு அப்பட்டமாப் புடைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு. 

அவளோட கூந்தல், அவளோட முதுகு வழியாச் சரிஞ்சு... அந்தப் புடவையில டைட்டாப் புடைச்சு நின்ன அவளோட குண்டிச் சதைகள் மேல ரொம்ப புரண்டு கிடந்துச்சு. அவ கைகளை அசைக்கும்போதெல்லாம் அந்த முடி இடுப்புக்குக் கீழ சதையில உரசி உரசிக் கிச்சுக்கிச்சு மூட்ட... அதுல செருகியிருந்த மல்லிகைப்பூ வாசம் காத்துல அடிச்சு என்னைய அப்படியே கிறங்கடிச்சுது.

மோட்டார் பைப்பத் தொறந்து விட்டுப் பாத்திரத்தைத் தேய்க்க ஆரம்பிச்சா. போர்ஸா விழுந்த தண்ணி லேசாச் சிதறி, முன்னாடி குனிஞ்சிருந்த அவளோட நெஞ்சுப் பகுதியில பட்டுச்சு. முழுசா நனையல... ஆனா அந்தப் பச்சைக் காட்டன் ஜாக்கெட் மேல லேசாத் தெறிச்ச அந்தத் தண்ணித் துளிகள், உள்ள அமுங்கி நின்ன அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகளோட ஷேப்பை இன்னும் கொஞ்சம் பச்சையா, ஒரு கள்ளத்தனமான ஈரமாக் காட்டிக் குடுத்துச்சு. 

பாத்திரத்துல சோப்பப் போட்டு அவ ஆக்ரோஷமாத் தேய்க்கும்போது... பின்னாடி இருந்து பாக்குற எனக்கு, அந்தப் புடவைக்குள்ள அச்சு வார்த்த மாதிரி ஒட்டிப் பிடிச்சிருந்த அவளோட அந்தப் பெரிய குண்டிச் சதைகள், தேய்க்கிற வேகத்துக்கு ஏத்த மாதிரி 'தக்... தக்...'னு ஒரு தாளத்தோட அதிர்ந்து குலுங்குச்சு. 

எல்லாம் கழுவி முடிச்சிட்டு, மகா மெதுவா எந்திரிச்சு, பாத்திரத்தோட எனக்கு கிராசா ஒயர் பை இருக்குற இடத்துக்கு போக ரொம்ப கேஷுவலா இடுப்பை வெட்டி நடந்து வந்தா. 

அவ அப்படி நடந்து வர்ற அந்த நளினத்துல... ஒரு பக்கம் அவளோட அந்தச் செழுமையான குண்டியோட வளைவு புடவைக்குள்ள தூக்கிக்கிட்டு வர, இன்னொரு பக்கம் அவளோட அந்த அகலமான இடுப்பு மடிப்பும், மரத்துல ஏறி இறங்குனதுல தொப்புளுக்குக் கீழ லேசா எறங்கியிருந்த புடவை வழியா அவளோட அந்த ஆழமான தொப்புள் குழியும் எனக்குப் பச்சையாத் தெரிஞ்சது. லேசான ஈரத்தோட, முன்னாடி நெஞ்சும் பின்னாடி குண்டியுமாத் திமிறிக்கிட்டு அவ நடந்து வந்த அந்தச் சைட் வியூ... என் உசுரையே மொத்தமா உறிஞ்சுச்சு.

திண்டுல உக்காந்திருந்த மாமா... அவ குத்துக்காலிட்டு உக்காந்து தேய்ச்சதுல இருந்து, இப்போ இடுப்பை வெட்டி நடந்து வர்ற அந்த சைட் வியூ வரைக்கும், இமைக்கக் கூட மறந்து வெறித்துப் பாத்துக்கிட்டே இருந்தாரு. தன் முன்னாடி குலுங்கி ஆடுற அவளோட அந்தப் பச்சையான சதைகளை, அவர் கண்களாலயே ஆக்ரோஷமா உறிஞ்சிட்டு இருந்தாரு. இன்னொரு ஆம்பளை, தன் பொண்டாட்டியோட உடம்பை அவ்ளோ வக்கிரமா ரசிச்சுப் பாக்குறதப் பாக்கப் பாக்க... மரத்தடியில நின்னுட்டு இருந்த என் பேண்ட்டுக்குள்ள, சுன்னி இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறி, நரம்பு தெறிக்கத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

எல்லாம் முடிஞ்சு, "நாங்க கிளம்புறோம் மாமா"னு சொல்லிட்டு, நாங்க ரெண்டு பேரும் வீட்டுக்குத் திரும்பி நடந்து வந்துட்டு இருந்தோம். 

அந்த உச்சி வெயில்ல, அவளோட லேசா ஈரமான புடவை உடம்போட ஒட்டி, அவ நடக்கும்போதெல்லாம் ஒரு பச்சையான கவர்ச்சியக் காட்டிட்டு இருந்துச்சு. மாமாவோட அந்த மிருகத்தனமான பார்வையப் பாத்ததுக்கு அப்புறம், என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய புயலே அடிச்சிட்டு இருந்துச்சு. என் பொண்டாட்டி தன் உடம்பை இன்னொருத்தனுக்கு இவ்வளவு அப்பட்டமா விருந்து வைக்கிறாளேங்குற கோபமும், அதைப் பாத்து என் சுன்னி விறைக்குதேங்குற அசிங்கமான காமமும் கலந்து என்னை ஊமையாக்கிடுச்சு. நான் எந்த வார்த்தையும் பேசாம அவளுக்குப் பின்னாடியே நடந்து வந்தேன்.

கொஞ்ச தூரம் நடந்திருப்போம்... எதித்தாப்புல அந்த மண் பாதையில ஒரு பொம்பளை புடவையைக் கட்டிக்கிட்டு எங்களை நோக்கி நடந்து வந்துட்டு இருந்தா. அவளைப் பாத்ததும் எனக்கு முகம் ரிஜிஸ்டர் ஆன மாதிரி தான் இருந்துச்சு. பக்கத்து காட்டுகாரி தான்... ஆனா டக்குனு பேர் ஞாபகம் வரல. அவ முகத்துல ஒரு திமிரான, நக்கலான சிரிப்பு இருந்துச்சு.

அவளப் பாத்ததும், முன்னாடி நடந்துட்டு இருந்த மகாவோட வேகம் டக்குனு குறைஞ்சுது. அவ முகம் அப்படியே சுருங்கி, செக்கச்செவேல்னு கோபத்துல சிவந்து போச்சு. அந்த ஈரம் ஒட்டுன அவளோட நெஞ்சுப் பகுதி கோபத்துல வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.

"இவளுக்கு வேற வேலையே இல்லையா... வந்துட்டா மூதேவி..."னு மகா பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு, எனக்கு மட்டும் கேக்குற மாதிரி ரொம்பக் கோபமா முணுமுணுத்தா.

நான் புரியாம மகாவையும், முன்னாடி வர்ற அந்தப் பொம்பளையையும் மாத்தி மாத்திப் பாத்தேன். 

அந்தப் பொம்பளை நேரா எங்க முன்னாடி வந்து நின்னா. அவ நின்ன விதத்துலயே ஒரு நக்கல் இருந்துச்சு. மகாவோட அந்த ஈரமான உடம்பை, முன்னாடியும் பின்னாடியும் மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு பார்வை பாத்துட்டு, அப்புறம் என் பக்கம் திரும்பி ஒரு இளக்காரமான பார்வைய வீசுனா. 

மகா தன் கோபத்தை முழுசா மறைச்சுக்கிட்டு, முகத்துல ரொம்ப ஃபார்மலா ஒரு பிளாட்டான சிரிப்பச் சிரிச்சா. ஆனா அந்தப் பொம்பளை, மகாவப் பாத்து ரொம்ப நக்கலாச் சிரிச்சா.

"என்ன மகா... வெயில்ல புருஷன் கூட சேந்து உன் மாமனுக்குச் சாப்பாடு குடுத்துட்டு வர்றியாக்கும்?" அவ குரல்ல அப்பட்டமான கேலி இருந்துச்சு.

"ஆமா ஈசு... சாப்பாடு தான் குடுத்துட்டு வர்றேன்," மகா ரொம்பச் சாதாரணமா, குரல்ல எந்தச் சலனமும் இல்லாமச் சொன்னா.

'ஈசு'னு மகா சொன்ன அடுத்த செகண்ட் தான் எனக்குப் பேர் ஞாபகம் வந்துச்சு. ஈஸ்வரி! ஈஸ்வரி யாருனு புரியுற மாதிரி சொல்லணும்னா... மகாவும் அவ மாமாவும் நேரம் காலம் இல்லாம போன்ல கிண்டல் பண்ணி சிரிச்சிட்டு இருப்பாங்களே. ஒருத்தி அவ புருஷனுக்கு தெரிஞ்சும் வேற ஒருத்தனை வச்சி இருக்கானு. அது இந்த மேடம் தான். 

ஈஸ்வரி இப்போ என்னையப் பாத்து லேசா இடுப்ப வளைச்சு நின்னுக்கிட்டா. அப்புறம் மகாவப் பாத்து ரொம்ப நக்கலாச் சிரிச்சா.

"அப்புறம் என்னடி மகா... கல்யாணச் சாப்பாடு ரெடி பண்ணிட்டியா? ரெண்டு நாள்ல நல்ல செய்தி வரும்னு சவால்லாம் விட்ட... உன் மாமா கல்யாணத்துல சாப்பாடு சாப்பிடலாம்னு நெனச்சா, அது நடக்காது போலயே?" அவ கேட்ட ஒவ்வொரு வார்த்தையிலயும் அப்பட்டமான கேலி இருந்துச்சு.

அவ ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி சவாலுன்னு சொன்னது எனக்கு புரியல  எனக்குப் புரியல. என்ன பேசுறா இவனு நான் குழப்பமா மகாவப் பாத்தேன்.

மகா கொஞ்சம் கூடப் பதட்டப்படாம, முகத்துல ஒரு பிளாட்டான சிரிப்போட நின்னா. "வரும் ஈசு... வரும். இவ்வளவு வருஷம் காத்திருந்துட்ட... இன்னும் கொஞ்சம் நாள் பொறுத்துக்க மாட்டயா? கண்டிப்பாச் செய்தி வரும்..."னு இழுத்தா. அப்புறம் ஈஸ்வரிய நேருக்கு நேரா பாத்து, "ஆனா... செய்தி வந்துச்சுனு நான் எங்க ஆள் வச்சுத் தகவல் சொல்றது? நீ எங்க இருப்ப? உன் புருஷன் வீட்ல இருப்பியா, இல்ல... புலிமேட்டுல இருப்பியா?"னு பச்சையா ஒரு குண்டைத் தூக்கிப் போட்டா.

எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. 'புலிமேடு'னா பக்கத்துல இருக்குற ஒரு கிராமம். ஈஸ்வரி அவளோட கள்ளக்காதலனோட அங்க தான் ஒரு வாரம் தங்கிட்டு வந்தானு ஊருக்குள்ள பேச்சு. அதான் மகா மூஞ்சியில அடிச்ச மாதிரி பச்சையாக் கேக்குறா.

ஈஸ்வரியோட முகம் டக்குனு மாறுச்சு. ஆனா அவ உதட்டுல இருந்த அந்தத் திமிரான, நக்கலான சிரிப்பு மட்டும் கொஞ்சமும் குறையல. எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம ரொம்ப அசால்ட்டாப் பதில் சொன்னா.

"அதுக்கு என்னடி... என் புருஷன் கிட்டயே தகவல் சொல்லு. அவர் வந்து புலிமேட்டுல என்கிட்டச் சொல்லிருவாரு,"னு அவ்ளோ திமிராச் சொன்னா.

அவ அப்படிச் சொன்னதும் என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு கலங்கிருச்சு. அவளோட புருஷன்... பொண்டாட்டி புலிமேட்டுல தன் கள்ளக்காதலனோட ஒரு வீட்ல குடும்பம் நடத்த, அங்க போய் இவன் அவங்களப் பாத்துப் பேசித் தகவல் சொல்றதா? எப்படி ஒரு புருஷனால இதத் தாங்கிக்க முடியுது? பொண்டாட்டி இப்படி இன்னொருத்தனை வச்சிருக்கானு பச்சையாத் தெரிஞ்சும், அவளைத் துரத்தி விடாம அவ கூடவே குடும்பம் நடத்துறானே... நெனைக்கும்போதே எனக்கு ஒரு பக்கம் அருவருப்பாவும், இன்னொரு பக்கம் ஒரு விபரீதமான தவிப்பாவும் இருந்துச்சு. 

ஈஸ்வரியோட அந்தப் பச்சையான திமிரைப் பாத்து மகாவும் திருதிருனு முழிச்சா. அவளுக்கு என்ன சொல்றதுனு தெரியல. 

"சரி, நாங்க கிளம்புறோம்,"னு சொல்லிட்டு ஈஸ்வரிய ஒதுங்கிட்டுப் போகப் பாத்தா.

ஆனா ஈஸ்வரி டக்குனு முன்னாடி வந்து வழிய மறைச்சு நின்னா.

"எங்கடி அவசரமாப் போற? நான் உனக்கு நல்ல எண்ணத்துல தான் டி சொல்றேன். இவ்வளவு வயசு ஆகியும், இத்தனை வருஷமா அந்த வயசான கெழவிய வேலை வாங்கிட்டு, இப்போ பெட்ல முடியாம படுக்க வச்சிட்டாரு. இப்போ உன்னைய இங்க வர வச்சு வேலை வாங்கிக்கிட்டு இருக்காரு. நான் சொல்றதக் கேளு, சீக்கிரம் அவருக்கு ஒரு கல்யாணத்தைப் பண்ணி வை. இல்லனா, நீ சென்னைக்கே உன் புருஷனோட திரும்பிப் போயிரு."

ஈஸ்வரி கொஞ்சம் முன்னாடி வந்து, மகாவோட அந்த ஈரமான உடம்ப மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு வக்கிரமான பார்வை பாத்துட்டு, குரலை லேசாத் தாழ்த்திக் கள்ளத்தனமாச் சொன்னா. 

"இவர்கிட்ட மட்டும் நீ மாட்டின... நீ கெழவி ஆனாலும் உன்னைய விட மாட்டாரு டி. அவருக்குத் தேவையானதெல்லாம் உன்னைய வச்சே செஞ்சுப்பாரு... பாத்து இருந்துக்கோ,"னு ரொம்பப் பச்சையா, அசிங்கமா டபுள் மீனிங்ல சொல்லிட்டுச் சிரிச்சா.

'அவருக்குத் தேவையானதெல்லாம் உன்னைய வச்சே செஞ்சுப்பாரு'னு ஈஸ்வரி சொன்ன அந்த வார்த்தை... என் மூளைக்குள்ள ஒரு பச்சையான படமா ஓடுச்சு. அந்த இருட்டு அறையில, மாமாவுக்காக மகா இந்த ஈரப் புடவையோட கால விரிச்சுப் படுத்துக் கிடக்க... முரட்டுத்தனமான அந்த ஆம்பளை என் பொண்டாட்டியோட உடம்பை அவனுக்குத் தேவையான மாதிரி எல்லாம் புரட்டிப் புரட்டி வச்சு வெறித்தனமாச் செய்ற மாதிரி ஒரு ஆபாசமான கற்பனை என் கண்ணு முன்னாடி வந்துட்டுப் போக... என்னைய அறியாமலே என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி இரும்பு மாதிரி விறைச்சுத் துடிச்சுது. இன்னொரு ஆம்பளைக்குத் தேவையானதை என் பொண்டாட்டி செஞ்சு குடுக்குற கற்பனை என்னை அப்படியே காமத்துல கிறங்கடிச்சுது.

ஆனா மகா எந்தப் பதட்டமும் படாம, ஈஸ்வரியப் பாத்து ரொம்ப அமைதியா, ஆனா உறுதியாச் சொன்னா.

"இருக்கட்டும் ஈசு... அவர் என் மாமன் தான? அவருக்கு வேலை செய்யாம நான் வேற யாருக்குச் செய்யப் போறேன்? எனக்கு அதுல எந்தக் கஷ்டமும் இல்ல. நீ என்னைய நெனச்சுப் பரிதாபப்படத் தேவையில்லை, வழி விடு,"னு ரொம்பத் திமிராச் சொல்லிட்டு, ஈஸ்வரியத் தாண்டிப் போகப் பாத்தா மகா.

ஆனா ஈஸ்வரி நகரல. மகாவோட அந்தத் திமிரான பதிலைக் கேட்டதும், ஈஸ்வரி சத்தமா, ரொம்ப நக்கலாச் சிரிச்சா.

"உரிமையப் பாரு... ஏண்டி மகா, ஒரு ஆம்பளைக்குத் தேவையானதைச் செஞ்சு குடுக்குறதுக்குனு ஒரு உரிமை இருக்கு. அது பொண்டாட்டிக்குத் தான்டி இருக்கும். நீ என்னடான்னா அக்கா பொண்ணுங்குற பேர வச்சுக்கிட்டு, பொண்டாட்டி செய்ய வேண்டிய வேலையெல்லாம் செஞ்சிட்டு இருக்க?" ஈஸ்வரி ஒவ்வொரு வார்த்தையாப் பச்சையா, அழுத்திச் சொன்னா.

மகா முகம் ஒரு செகண்ட் இருகுனாலும், அவ கொஞ்சம் கூட அசரல. அவளோட அந்த ஈரப் புடவைக்குள்ள விம்மி நின்ன நெஞ்சு லேசா அதிர்ந்துச்சு.

"அவர் என் மாமன் ஈசு. அவருக்கு நான் பொண்டாட்டியாத் தான் செஞ்சுப் போடணும்னு அவசியம் இல்ல. என் மாமாங்குற உரிமையிலயே நான் எல்லாமே செய்வேன். நான் செஞ்சா அது உனக்கு ஏன் எரியுது?" மகா குரல்ல அப்பட்டமான உரிமை இருந்துச்சு. தான் தான் மாமாவுக்கு எல்லாம்ங்குற ஒரு கள்ளத்தனமான திமிர் அவ வார்த்தையில வந்து விழுந்துச்சு.

இவங்க ரெண்டு பேரும் உண்மையிலேயே வீட்டு வேலை செய்றது பத்தி தான் பேசுறாங்களா, இல்லை என் மனசுல இருக்குற அந்த வக்கிரமான தப்பத் தான் மறைமுகமாப் பேசிட்டு இருக்காங்களானு எனக்குப் பயங்கரமான குழப்பமா இருந்துச்சு.

ஈஸ்வரி லேசாத் தன் முந்தானையை எடுத்து இடுப்புல செருகிக்கிட்டு, மகாவோட கண்ண நேருக்கு நேரா பாத்தா.

"சரி சரி... ரொம்ப உரிமை கொண்டாடுற, அப்போ அதைவிடு. அத பேசினாலே என் சூடாகுர. வேற பேசுவோம். அப்றம் ஊருக்குள்ள எப்போ சீக்கிரம் ஒரு நல்ல செய்தி சொல்லப் போற?" ஈஸ்வரி இப்போ இன்னும் கொஞ்சம் நக்கலாச் சிரிச்சா. 

"இப்போ தான ஈசு சொன்னேன். மாமா கல்யாணம் எப்போனு வந்ததும் தகவல் சொல்லி விடுறேன்னு..." மகா பொறுமையாச் சொன்னா.

"அடி லூசு... நான் அதைக் கேக்கல," ஈஸ்வரி இடையில புகுந்தா. "நான் கேட்டது உனக்கு எப்போ நல்ல செய்தி வரும்னு. கல்யாணம் ஆகி இத்தனை வருஷம் ஆகுது... உன் வயித்துல எப்போ ஒரு வாரிசு வரப் போகுதுனு கேட்டேன்... எப்ப பாரு அந்த மாமனையே சுத்திச் சுத்தி வந்தா குழந்தை பிறந்துருமாடி? உன் புருஷனை தான் சுத்தணும்."

அந்த வார்த்தை கேட்டதும், மகா முகம் அப்படியே செக்கச்செவேல்னு ஆக்ரோஷமா மாறுச்சு. ஈஸ்வரி நேரா அவளோட அந்தப் பெரிய குறையில, ஒரு பொம்பளைக்கே உரிய ஈகோவுல அடிச்சுட்டா.

மகா பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு, ஈஸ்வரி வழி விடாம நின்னாலும், அவளைச் சட்டை பண்ணாம ஆக்ரோஷமா முன்னாடி நடந்தா. நடக்கும்போது வேணும்னே ஈஸ்வரியோட தோள்பட்டையில 'டம்'முனு இடிச்சுட்டு, கையில் இருந்த அந்த வயர் கூடையை இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டு வேகமா வீட்டை நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சா.

எனக்குக் கோபம் கொப்பளிச்சுது. நான் ஈஸ்வரிய ஒரு முறை முறைச்சுட்டு, மகா பின்னாடியே ஓடுனேன்.