Adultery மகாலட்சுமி

[Shrutikrishnan]

பாத்ரூம்க்குள்ள போய், அங்க இருந்த டேப்பைத் திருகி, தண்ணியை மொண்டு முகத்துல வேகவேகமா அடிச்சுக் கழுவுனேன். அந்தச் சில்லுனு இருக்குற தண்ணியிலயாவது என் மண்டைக்குள்ள கொதிச்சுட்டு இருக்குற காமமும், இந்த அசிங்கமான தவிப்பும் அடங்குமானு ஒரு ஆசை. ஃபேஸ் வாஷ் பண்ணிட்டு, தோள்ல இருந்த டவலை எடுத்து முகத்தைத் துடைச்சுக்கிட்டே கண்ணைத் தொறந்தேன்.

கண்ணைத் தொறந்ததும், பாத்ரூம் மூலைல இருந்த ஒரு பிளாஸ்டிக் பக்கெட் மேல என் பார்வை ரொம்ப எதார்த்தமாப் போச்சு. மொதல்ல பாக்கும்போது அது சும்மா அழுக்குத் துணியெல்லாம் சலவைக்குப் போடுறதுக்காகத் தண்ணியில ஊறப் போட்டிருக்குற ஒரு சாதாரண பக்கெட்டாத் தான் தெரிஞ்சது. 

ஆனா, முகத்தைத் துடைச்சிட்டு வெளிய போகலாம்னு திரும்புன என் கால்கள்... அப்படியே நின்னுச்சு. ஏதோ ஒன்னு என் கண்ணை உறுத்துச்சு. என் மனசுக்குள்ள இருந்த அந்த சந்தேகமும், கள்ளத்தனமான காமமும் கலந்து விஷமாப் போன என் மூளை, அந்தப் பக்கெட்டுக்குள்ள இருந்த துணிகளைப் பாத்த விதமே வேறயா இருந்துச்சு. நான் மெதுவா அந்தப் பக்கெட்டுக்குப் பக்கத்துல போய், கொஞ்சம் குனிஞ்சு உத்துப் பாத்தேன்.

உள்ள சோப்புத் தண்ணியில துணியெல்லாம் அப்படியே ஊறிக்கிட்டு இருந்துச்சு. அந்தப் பக்கெட்டோட அடியில பாத்தா, மாமாவோட பழைய லுங்கி ஒன்னு கிடந்துச்சு. அதுக்கு மேலயே... மகாவோட புடவையை அப்படியே சுருட்டிப் போட்டுருந்தாங்க. அவரோட அந்த லுங்கியும், மகாவோட புடவையும் ஒன்னோடு ஒன்னு ஒட்டி உரசித் தண்ணியில ஜோடியா ஊறிக் கிடந்ததைப் பாத்தப்பவே... என் அடிவயிறு ஒரு மாதிரி கலங்கிப் போச்சு. ஆனா, அதையும் தாண்டி என் பார்வை... அந்தப் புடவைக்கு மேல, அந்த நுரைக்கு நடுவுல ஓரமா மிதந்துகிட்டு இருந்த ரெண்டு உள்ளாடைகள் மேல அப்படியே லாக் ஆகி நின்னுச்சு.

நெஞ்சு படபடனு அடிக்க, நான் இன்னும் கொஞ்சம் குனிஞ்சு நல்லா உத்துப் பாத்தேன். மொதல்ல தண்ணிக்கு மேல தெரிஞ்சது மாமாவோட அழுக்கான ஜட்டி. அது அவரு போடுற பெரிய சைஸ் ஜட்டிங்குறது எனக்குப் புரிஞ்ச அடுத்த செகண்ட், என் மூச்சு காத்து லேசா சூடேறிச்சு. ஆனா என் கண்ணு அந்த ஜட்டியைத் தாண்டி, அதுக்குப் பக்கத்துல... சொல்லப் போனா, அந்த ஜட்டி மேலயே உரசுன மாதிரி கிடந்த இன்னொரு சின்ன துணி மேல மெதுவாப் போச்சு.

அந்தத் தண்ணிக்குள்ள, அவரோட ஜட்டிக்குக் குறுக்க விழுந்து கிடந்தது... மகாவோட பேன்ட்டி. 

அதை உத்துப் பாக்கப் பாக்க என் தொண்டைக்குள்ள எச்சில் முழுங்க முடியாம அடைச்சுக்கிச்சு. அவ டெய்லி சாதாரணமாப் போடுற ஒரு ப்ரவுன் கலர் காட்டன் பேன்ட்டி தான். ஆனா... அந்தச் சாதாரண ப்ரவுன் பேன்ட்டி, மாமாவோட ஜட்டியோட சும்மா உரசிக்கிட்டு மட்டும் கிடக்கல. அது அப்பட்டமா ஒட்டிப் பிணைஞ்சு கிடந்த விதம்... என் நெஞ்சை சுத்தியல வச்சு அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு. 

சோப்புத் தண்ணியில ஊறி, அந்த ரெண்டு துணியும் ஒன்னோடு ஒன்னு இறுக்கமாப் பின்னிக்கிட்டு கிடந்துச்சு. சரியா மகாவோட பெண்மை படுற அந்த பேன்ட்டியோட நடுப்பகுதியும், மாமாவோட ஆண்மை படுற அந்த ஜட்டியோட முன் பகுதியும்... எந்த இடைவெளியும் இல்லாம ஒன்னாச் சுருட்டிப் பின்னிக்கிட்டு கிடந்துச்சு. மாமாவோட அந்தப் பெரிய சைஸ் முரட்டு ஜட்டிக்குள்ள, மகாவோட அந்தச் சின்ன ப்ரவுன் கலர் பேன்ட்டி மொத்தமாப் புதைஞ்சு கிடந்துச்சு. அந்த துணி, இவளோட மெல்லிய துணியை முழுசா முழுங்கி, தன் கட்டுக்குள்ள வச்சிருக்கறதப் பாக்கும்போது என் மூளை நரம்பெல்லாம் தெறிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.

அது வெறும் துணி தான், ஆனா என் வக்கிரமான கண்ணுக்கு, அவங்க ரெண்டு பேரோட அந்தரங்க உறுப்புகளும் தண்ணிக்குள்ள ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் காமத்துல ஊறிக்கிட்டு இருக்குற மாதிரி ஒரு விபரீதமான, பச்சையான காட்சியைக் காட்டுச்சு. ஏதோ மாமாவும் மகாவும் எந்தத் துணியும் இல்லாம, தண்ணில ஒருத்தர் மேல ஒருத்தர் ஏறிப் படுத்துக் கிடக்குற மாதிரி ஒரு கேவலமான நெனப்பு என் மூளைக்குள்ள ஓடுச்சு. 

என் கையில இருந்த டவலை ஹங்கர்ல போட்டுட்டு, வேகமாத் தண்ணிக்குள்ள கையை விட்டேன். அந்த ஒண்ணா சுத்தி கிடைக்கிற ரெண்டு துணியையும் தனி தனியா பிரிச்சு வச்சிரலாமுனு வச்சிரலாமுனு பக்கெட்ல கைய விட்டு துணிய எடுத்து பிரிச்சேன். 

ஆனா, நான் இழுக்க இழுக்க அது பிரியல. மாமாவோட ஜட்டியில இருக்குற அந்தத் தடிமனான எலாஸ்டிக், மகாவோட பேன்ட்டியை ஒரு முரட்டுக் கையால இடுப்பைப் புடிச்சு அழுத்துற மாதிரி கப்புனு சுருக்கிப் புடிச்சிருந்துச்சு. என் பொண்டாட்டியோட அந்த மெல்லிய பேன்ட்டி, அவரோட பெரிய ஜட்டியோட எலாஸ்டிக்குள்ள ஒரு சுருக்கு மாதிரி மாட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு. நான் பிரிக்கப் பலத்தைக் குடுத்து இழுக்கும்போது, அந்த சோப்புத் தண்ணியோட வழுவழுப்புல துணி பிரியாம, முடிச்சு இன்னும் டைட் ஆச்சு. 

'எவ்ளோ இழுத்தும் பிரிக்க முடியலையே... இது வெறும் துணி இல்ல, இனிமே என் பொண்டாட்டிய அவருகிட்ட இருந்து பிரிக்கவே முடியாது, அவ அவருக்குள்ள இப்படித் தான் சிக்கிக்கப் போறா'ங்குற அந்தப் பயங்கரமான எண்ணம் என் மனசுல வந்துட்டு போக, ஒரு ஆம்பளையா என் ஈகோவைச் சுக்குநூறா உடைச்சுது. என் பொண்டாட்டிய அவரோட பிடியில இருந்து இனிமே என்னாலயே பிரிக்க முடியாதுங்குற அந்த கையாலாகாதத்தனம் தொண்டையை அடைச்சுது.

ஒரு வழியா அந்த முடிச்சு லூஸ் பண்ணி… பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு அந்த பேன்ட்டியை இழுத்து வெளிய எடுத்தேன்.. தனி தனியா பிரிச்சு மாமாவோட ஜட்டி ஒரு பக்கமும், மகாவோட பேன்ட்டி ஒரு பக்கமும் பக்கெட்ல தனி தனியா வச்சேன்.

என் கோபமும், என் பொண்டாட்டி மேல இருந்த சந்தேகமும், அவ இன்னொருத்தருக்குச் சொந்தமாகிட்டு இருக்காளோங்குற பயமும் ஒன்னாச் சேர்ந்து... முழுசா ஒரு இருட்டான காமமா மாறிச்சு. கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி ரூம்ல லேசா அடங்குன என் சுன்னி, இப்போ மறுபடியும் லுங்கியைத் தூக்கிக்கிட்டு நரம்பு தெறிக்க வெறித்தனமா விறைக்க ஆரம்பிச்சுது. என் பொண்டாட்டியோட உள்ளாடை, அவர் ஜட்டியோட கிடக்குறதப் பாத்தே எனக்கு இவ்வளவு காமம் ஏறுதேனு நெனைக்கும்போது எனக்கே என் மேல பயங்கரமான அருவருப்பா இருந்துச்சு. ஆனா அந்த அருவருப்பையும் மீறி, கோபத்துல தவிச்சுக்கிட்டே அந்தப் பக்கெட்டையே வெறித்துப் பாத்துட்டு, மூச்சு முட்ட நின்னேன். செம கோபம், ஆனா அதே சமயம் ஒரு விபரீதமான லஸ்ட் என்னைய அப்படியே பாத்ரூம்க்குள்ளயே கட்டிப் போட்டுருச்சு.

வேகமாத் தலைய ஆட்டி, அந்த வக்கிரமான நெனப்புகளை மனசுல இருந்து விரட்டப் பாத்தேன். அங்க இருந்த டேப்பை வேகமாத் திருகி விட்டேன். தண்ணி சலசலனு கொட்டுச்சு. ரெண்டு கையாலயும் திரும்ப தண்ணிய அள்ளி அள்ளி என் முகத்துலயும், கழுத்துலயும் வேகவேகமா அடிச்சுக் கழுவுனேன். அந்தச் சில்லுனு இருக்குற தண்ணியிலயாவது என் மண்டைக்குள்ள கொதிச்சுட்டு இருக்குற இந்த அசிங்கமான தவிப்பு கொஞ்சம் அடங்குமானு ஒரு நப்பாசை. ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் அந்த டேப்புல கொட்டுற தண்ணியையே வெறிச்சுப் பாத்துட்டு நின்னேன். கண்ணை மூடுனா அந்தப் ப்ரவுன் கலர் பேன்ட்டியும், அவர் ஜட்டியும் ஒட்டி உரசிட்டு இருந்த காட்சி தான் பளிச்சுனு வந்து போச்சு.

மூச்சை ஆழமா இழுத்து விட்டுட்டு, டேப்பை மூடினேன். டவலை எடுத்து முகத்தையும், கழுத்தையும் அழுத்தித் தொடைச்சேன். மனசை எவ்ளோ கண்ட்ரோல் பண்ணி வேற எதையோ யோசிக்க ட்ரை பண்ணாலும், என் உடம்பு என் பேச்சைக் கேக்க மறுத்துச்சு. நான் தொடைக்கும்போதே, என் பார்வை மெதுவா கீழ எறங்கி என் லுங்கி மேல போச்சு. சில்லுனு தண்ணிய முகத்துல அடிச்சும் எந்தப் பிரயோஜனமும் இல்ல. இடுப்புக்குக் கீழ சுத்தி விட்டிருந்த அந்த லுங்கியைத் தூக்கிக்கிட்டு, என் சுன்னி இன்னும் எந்த அடக்கமும் இல்லாம, நரம்பு தெறிக்க ஒரு முரட்டுத்தனமான பிடிவாதத்தோட இரும்பு மாதிரி விறைச்சுப் போய் முன்னாடி நீட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு. 

"அடங்குடா..."னு பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு எனக்கு நானே முனகிக்கிட்டேன். வேற வழியில்லாம, லுங்கியோட அந்த முடிச்சை இன்னும் கொஞ்சம் லூஸ் பண்ணி, விறைப்ப வெளிய பெருசா காட்டிக்காத மாதிரி துணியை அட்ஜஸ்ட் பண்ணி மறைச்சுக் கட்டிக்கிட்டேன். டவலை திரும்பவும் தோள் மேலயே போட்டுக்கிட்டு, ஒரு பெரிய பெருமூச்சோட பாத்ரூமை விட்டு வெளிய வந்தேன்.

கொல்லைப்புறத்துல இருந்து ஹாலுக்கு நடந்து வர்ற அந்தப் பத்து இருபது அடி தூரம், என் கால்கள் ரொம்பக் கனமா இருந்துச்சு. உள்ள கிச்சன்ல இருந்து சுடச்சுட சப்பாத்தி வேகுற வாசனையும், குருமா வாசனையும் வீடு பூரா பரவியிருந்துச்சு. நான் ஹாலுக்குள்ள நுழைஞ்சேன்.

ஹால்ல நடுவுல ஒரு பெரிய பாயை விரிச்சுப் போட்டிருந்தாங்க. அந்தப் பாயில மாமா சம்மணம் போட்டு உக்காந்திருந்தாரு. அவருக்கு முன்னாடி ஒரு எவர்சில்வர் தட்டு, அதுக்குப் பக்கத்துல கொஞ்சம் தள்ளி எனக்காக இன்னொரு தட்டு வச்சிருந்துச்சு. தண்ணி டம்ளர், குருமா ஊத்துறதுக்கான சின்ன கிண்ணம்னு பந்தி ரொம்பச் சுத்தமா ரெடி பண்ணி வச்சிருந்தாங்க. 

நான் உள்ள வர்றதைப் பாத்ததும் மாமா நிமிர்ந்து பாத்தாரு. இத்தனை வருஷமா நான் அவரை எப்படிப் பாத்தேனோ, அதே ஆளுமை, அதே கம்பீரம். ஆனா இப்போ அவர் முகத்தைப் பாக்கும்போது என் மூளை வேற எதையோ தான் கணக்குப் போட்டுச்சு. அவர் என்னைப் பாத்து ஒரு ஃபார்மாலிட்டிக்கு லேசாச் சிரிச்சாரு. அந்தச் சிரிப்புல எந்தக் குற்றவுணர்ச்சியும் இல்ல, ஒரு சாதாரண மாமா… மாப்பிள்ளையைப் பாக்குற அதே இயல்பான சிரிப்பு தான். 

நான் மனசுக்குள்ள கொதிச்சிட்டு இருந்த கோபத்தையும், தவிப்பையும் முகத்துல சுத்தமாக் காட்டிக்காம, பதிலுக்கு லேசாப் பல்லைக் கடிச்சுக்கிட்டே ஒரு சிரிப்பை உதிர்த்துட்டு, அவருக்குப் பக்கத்துல எனக்காக வச்சிருந்த தட்டுக்கு நேராப் போய் உக்காந்தேன். பாயில சம்மணம் போட்டு உக்காரும்போது, என் லுங்கிக்குள்ள நரம்பு புடைச்சு நின்ன என் ஆண்மை என் தொடையில இடிச்சுக்கிட்டு இன்னும் விறைப்பா எழுந்து நின்னுச்சு. நான் கொஞ்சம் உஷாரா, டவலை எடுத்து என் மடி மேல போட்டு, அந்த விறைப்பை அவர் கண்ணுல படாத மாதிரி மறைச்சுப் பாதுகாப்பா உக்காந்துகிட்டேன்.

நான் உக்காந்த அடுத்த செகண்ட், கிச்சன்ல இருந்து மகா வெளிய வந்தா. 

அவ கையில சுடச்சுடப் புகை பறக்குற சப்பாத்திகள் வச்சிருந்த ஒரு பெரிய ஹாட்பாக்ஸும், இன்னொரு கையில குருமா சட்டியும் இருந்துச்சு. அவ ஹாலுக்கு நடந்து வர்ற அந்த அசைவு, அவளோட அந்தப் புடவை சலசலப்பு... எல்லாமே என் கவனத்தை மொத்தமா அவ பக்கம் திருப்புச்சு. 

அவ வந்து பாயில எங்களுக்கு நடுவுல லேசா முட்டிப் போட்டு உக்காந்தா. உக்காந்துக்கிட்டே, "சாப்பிடுங்க..."னு ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னா.

நான் அவ முகத்தைப் பாக்காம, லேசாத் தொண்டையைச் செருமிக்கிட்டு, என் தவிப்பை மறைக்க கேஷுவலாப் பேசுற மாதிரி, "பாட்டி சாப்பிட்டாங்களா மகா? அவங்களுக்கும் சப்பாத்தியா செஞ்சி வச்சி இருக்க?"னு கேட்டேன்.

"இல்லங்க... பாட்டிக்குச் சப்பாத்தி செரிக்காதுனு கஞ்சி ரெடி பண்ணி வச்சிருக்கேன். நீங்க மொதல்ல சாப்பிடுங்க, நான் அப்புறமா போய் அவங்களுக்குக் கஞ்சி ஊட்டி விட்டுட்டு மாத்திரை குடுத்துப் படுக்க வச்சிருவேன். நீங்க சாப்பிடுங்க,"னு ரொம்ப அக்கறையா, பொறுப்பான ஒரு குடும்பப் பொண்ணு மாதிரி பதில் சொன்னா. 

சொல்லிக்கிட்டே அவளோட அந்த மிருதுவான விரல்களால ஹாட்பாக்ஸைத் திறந்து, சுடச்சுட இருந்த சப்பாத்திகளை எடுக்கப் போனா. அவ அப்படி முன்னாடி லேசா வளைஞ்சு குனியும்போதே... என் கண்ணு தன்னிச்சையா அவளோட அந்த இடுப்புப் பக்கம் சரிஞ்சுச்சு.

அவ குனிஞ்ச அந்த நளினத்துல, நான் கிச்சன் வாசல்ல நின்னு எதைப் பாத்து உறைஞ்சு போனேனோ... அதே காட்சி இப்போ இன்னும் கொஞ்சம் பச்சையா என் கண்ணுக்கு முன்னாடி விரிஞ்சுது. ஆமா, அந்தப் புடவை இன்னும் சரி செய்யப்படாம, தொப்புளுக்குக் கீழ அதே ரெண்டு இன்ச் இறக்கத்துல தான் இருந்துச்சு! 

கிச்சன்ல வேலை செய்யும்போது, மாமாக்கு முன்னாடி அசால்ட்டா நின்னுட்டு இருந்தப்போ புடவை அப்படி இறங்கி இருந்துச்சு. சரி, வேலை முடிஞ்சு ஹாலுக்குப் பரிமாற வரும்போதாவது ஒரு பொம்பளையா அந்தப் புடவையைக் கொஞ்சம் மேல ஏத்தி, அந்தத் தொப்புள் குழியை மறைச்சு ஒழுங்காச் சொருகியிருக்கலாம்ல? ஆனா அவ அதைச் செய்யவே இல்ல. எப்படி அங்க தளர்ந்து தொங்குச்சோ, அதே மாதிரி எந்த மறைவும் இல்லாம, இப்போ பந்தியில எங்களப் பாத்து முட்டிப் போட்டு உக்காந்திருக்கும்போதும் அந்தப் புடவை அவ்ளோ கீழ இறங்கியே நின்னுச்சு. 

அவ சப்பாத்தியை எடுத்துத் தட்டுல வைக்க முன்னாடி குனியும்போது... அவளோட அந்த ஆழமான, வியர்வை படிஞ்ச தொப்புள் குழி எந்த ஒளிவும் மறைவும் இல்லாம அப்படியே பளபளனு என் கண்ணைப் பறிச்சுது. அந்த இடுப்பு மடிப்புல இருந்த சதை, அவ குனிஞ்ச நளினத்துல லேசா மடிஞ்சு பிதுங்கி அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. 

என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு செகண்ட் மூச்சு நின்னுச்சு. 'இவளுக்கு என்ன பைத்தியம் பிடிச்சிருக்கா? நான் இங்க உக்காந்திருக்கேன், எனக்குப் பக்கத்துல அந்த மாமா உக்காந்திருக்காரு... ரெண்டு ஆம்பளைங்களுக்கு நடுவுல இப்படிப் புடவையத் தளர்வா விட்டுக்கிட்டு, இடுப்பும் தொப்புளும் அப்பட்டமாத் தெரியுற மாதிரி குனிஞ்சு பரிமாறுறாளே... இது அவளுக்குத் தெரியாம நடக்குதா? இல்ல, தெரிஞ்சே தான் அவர் பாக்கணும்னு இப்படி எந்தத் தடையுமில்லாமத் தன் உடம்பை அவர் கண்ணுக்கு விருந்து வைக்கிறாளா?'

என் மனசுக்குள்ள ஆயிரம் கேள்வி அம்பா பாய்ஞ்சுச்சு. புருஷனான எனக்குப் பயங்கரமான கோபம் பொத்துக்கிட்டு வரணும். 'ஏய், என்னடி புடவைய இப்படி அசிங்கமா கட்டிப் பரிமாறிட்டு இருக்க? ஒழுங்கா இழுத்துச் சொருகுடி'னு அதிகாரமாச் சத்தம் போட்டிருக்கணும். ஆனா, என் வாய் திறக்கல. கோபம் மனசுக்குள்ள கொதிச்சாலும், என் உடம்பு, என் காலுக்கு நடுவுல விறைச்சு நின்ன என் சுன்னி அந்தப் பச்சையான காட்சியப் பாத்து ஒரு வக்கிரமான போதையில 'தக் தக்'னு துடிச்சு ஆட்டம் போட ஆரம்பிச்சுது. நான் உக்காந்த எடத்துலேயே செத்துச் செத்துப் பிழைச்சேன். கோபமும், காமமும் ஒன்னாச் சேர்ந்து என்னைய அப்படியே மௌனமா கட்டிப் போட்டுருச்சு. 

மகா என் தட்டுல ரெண்டு சப்பாத்திய வச்சா. அப்புறம் திரும்பி மாமாவோட தட்டுலயும் ரெண்டு சப்பாத்திய வச்சா. குருமா கிண்ணத்துல இருந்து கரண்டியால குருமாவை எடுத்து, ரெண்டு பேர் தட்டுலயும் ஊத்துனா. அவ ஒவ்வொரு தடவை அப்படித் திரும்பி வளைஞ்சு பரிமாறும்போதும், அவளோட அந்த இடுப்பு சதை லேசாத் தளும்பி அடங்குச்சு. அவரோட பார்வை அந்தத் தட்டுல விழுந்துச்சா, இல்ல தட்டுக்கு மேல குனிஞ்சு பரிமாறுற அவளோட அந்தப் பச்சையான தொப்புள் குழிக்குள்ள விழுந்துச்சானு என்னால கண்டுபிடிக்க முடியல. ஆனா அவர் கண்ணு கண்டிப்பா அதைப் பாக்காம இருந்திருக்காதுங்குற நெனப்பு என் மூச்சு காத்தைச் சூடாக்குச்சு.

"சாப்பிடுங்க மாமா..."னு சிரிச்சுக்கிட்டே சொல்லிட்டு, மகா அந்த ஹாட்பாக்ஸை மூடி ஓரமா வச்சிட்டு, எங்களுக்கு பரிமாறுறதுக்காக தள்ளிப் போகாம, எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நேர் எதிரா, முட்டிப் போட்ட வாக்குலயே சம்மணம் போட்டு அப்படியே உக்காந்துகிட்டா. 

அவ அப்படி நேரா உக்காந்தப்போ, முந்தானை லேசா விலகி, அந்த புடவைக்குள்ள அவளோட பெண்மை எந்தச் சமரசமும் இல்லாமத் திமிறி நின்னது என் கண்ணுக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. முக்கியமா அந்த இடுப்பு... அவ நிமிர்ந்து உக்காந்தும் அந்தப் புடவை கொஞ்சம் கூட மேல ஏறல. அவளோட அந்தப் பளபளப்பான தொப்புள் அப்படியே வெளியத் தெரிஞ்சு எங்களைத் தவிப்பாப் பாத்துட்டு இருந்துச்சு. நான் என் பார்வையை அவ முகத்துல இருந்து தட்டுக்குத் திருப்புனேன். 

மாமா தட்டுல இருந்த சப்பாத்தியத் தன் வலது கையால பிட்டு, குருமாவுல தொட்டு வாயில வச்சாரு. மெதுவா மென்னு சாப்பிட்டுட்டு, ஒரு செகண்ட் முகத்துல ஒரு திருப்தியான சிரிப்போட மகாவைப் பாத்தாரு.

"சப்பாத்தி ரொம்ப சாஃப்ட்டா இருக்கு மகா... குருமாவுக்கும் இதுக்கும் செமையா இருக்கு,"னு ரொம்ப கேஷுவலா, ஒரு பாராட்டுற மாதிரி சொன்னாரு.

மகா முகம் வெட்கத்துலயும், சந்தோஷத்துலயும் அப்படியே மலர்ந்துச்சு. தன் முந்தானைய லேசா விரலால சுருட்டிக்கிட்டே, அவரைப் பாத்து ஒரு கள்ளச் சிரிப்போட, ரொம்ப இயல்பா, ஆனா ஒரு செக்ஸியான தொனியோட பதில் சொன்னா...

"பின்ன சும்மாவா மாமா... மாவு பிசைஞ்சது நீங்களாச்சே! அவ்ளோ அழுத்திப் பிசைஞ்சா மாவு சாஃப்ட்டா வராம எப்படிப் போகும்?"னு சொல்லிப்புட்டு, என்னையும் பாத்து ஒரு சின்னச் சிரிப்பு சிரிச்சா.

அந்த வார்த்தை... அந்த ஒரு வார்த்தை மகா வாயில இருந்து வெளிவந்த அடுத்த செகண்ட்... ஹால்ல இருந்த அந்தப் பழைய ஃபேன் சத்தம் கூட எனக்குக் கேக்கல. என் காதுக்குள்ள 'வ்வ்வ்வோவ்வ்வ்...'னு ஒரு சத்தம். என் உடம்புல ஓடுன ரத்தம் அப்படியே உறைஞ்சு, அடுத்த நொடி சுடுதண்ணி மாதிரி கொதிக்க ஆரம்பிச்சுது.

'மாவு பிசைஞ்சது நீங்களாச்சே...'

அவ எதார்த்தமாத் தான் சொல்லியிருப்பா. கிச்சன்ல ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து சமைக்கும்போது, அவர் தன் கையால மாவு பிசைஞ்சு குடுத்ததை மனசுல வச்சு, அவர்கிட்ட உரிமையாச் சொல்லியிருப்பா. ஆனா... அந்த பக்கெட்ல  அவரோட ஜட்டியோட ஒட்டிப் பிணைஞ்சிருந்த அவளோட பேன்ட்டியப் பாத்துட்டு வந்து உக்காந்திருந்த என் வக்கிரமான மூளைக்கு, அவ சொன்ன அந்த வார்த்தை ஒரு சாதாரண வார்த்தையாப் பதியல. 

என் மூளைக்குள்ள ஒரு பயங்கரமான, பச்சையான டபுள் மீனிங் அர்த்தம் இடி மாதிரி இறங்கிச்சு. 

'மாவு பிசைஞ்சது நீங்களாச்சே...'

'எந்த மாவுடி? சப்பாத்தி மாவா... இல்ல, உன் உடம்புல இருக்கிற சதையவா?' என் புத்தி என்னைய அறியாமலே ஒரு கேவலமான, இருட்டான கற்பனைய முடுக்கி விட்டுச்சு. 

மாமாவோட அந்தப் பெரிய, முரட்டுத்தனமான கைகள்... அவ மாவு பிசையப் பலம் பத்தாமத் திணறும்போதோ, இல்ல மோட்டார் பைப் இழுக்கக் கஷ்டப்படும்போதோ... அவளுக்குப் பின்னாடி உரசுற மாதிரி நின்னு, அவளோட அந்த மெத்துனு இருக்குற இடுப்பு சதையை, அந்தப் பஞ்சு மாதிரி முலைகளை, சப்பாத்தி மாவை பிசையுற மாதிரி அவ்ளோ அழுத்தமா, எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம ஒரு முரட்டுப் பிடி பிடிச்சுப் பிசைஞ்சு விட்ருப்பாரோ? இவளோட இந்த மிருதுவான பெண்மை, அவரோட அந்த முரட்டுப் பிடிக்குள்ள மாட்டி எப்படி நசுங்கிப் பிதுங்கியிருக்கும்னு என் மனசு கண்டபடி கற்பனை பண்ண ஆரம்பிச்சுது. 

அவ சொன்ன அந்த 'மாவு பிசைஞ்சது'ங்குற வார்த்தையும், அதை அவ சொல்லும்போது அவ முகத்துல இருந்த அந்த வெட்கமும் சிரிப்பும் ஒன்னாச் சேர்ந்து... ஏதோ அவர் இவ உடம்பை நல்லாப் பிசைஞ்சு பதப்படுத்துனதால தான், இவ இப்போ இவ்ளோ சாஃப்ட்டா, செக்ஸியா உக்காந்திருக்கானு அவளே என் மூஞ்சியில அடிச்சுப் பச்சையா ஒத்துக்குற மாதிரி எனக்குத் தோணுச்சு.

அந்தக் கற்பனை மூளைக்குள்ள போன அடுத்த செகண்ட்... என் மடியில கிடந்த அந்த டவலுக்குக் கீழ... என் சுன்னி எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம, நரம்பு தெறிக்க 'தக்... தக்... தக்...'னு வெறித்தனமாத் துடிச்சுக்கிட்டு மேல எழும்பிச்சு. என் ஈகோ, கோபம், புருஷன்ங்குற ரோஷம் எல்லாத்தையும் தூக்கிப் போட்டுட்டு, ஒரு பொண்டாட்டி வேற ஒருத்தனோட கைகள்ல மாவு மாதிரி பிசையப்படுறத நெனச்சு என் உடம்பு இவ்ளோ கேவலமா, ஆபாசமா ரியாக்ட் பண்ணுனத... என்னாலயே ஜீரணிக்க முடியல. 

மூச்சு காத்து தொண்டையில அடைச்சுக்கிச்சு. தட்டுல இருந்த சாப்பாட்டப் பிட்டு வாயில வச்சேன்... ஆனா அது சப்பாத்தியா, இல்ல களிமண்ணானு கூட எனக்கு ருசி தெரியல. என் கண்ணு தட்டுலயே தான் இருந்துச்சு, ஆனா என் கவனம் பூரா எனக்கு நேர் எதிரா உக்காந்திருந்த மகா மேலயும், அவளோட அந்த விலகியிருந்த புடவை மேலயும் தான் இருந்துச்சு.

'அட்லீஸ்ட் இப்போவாது அந்தப் புடவைய மேல இழுத்து மூடுவாளா? நான் இங்க உக்காந்து தவிச்சிட்டு இருக்கேனே, அதையாவது புரிஞ்சுக்குவாளா?'னு என் மனசு ஒரு ஓரமா கெஞ்சுச்சு. ஆனா அவ அசையல. அவ மாமா சாப்பிடுறத அவ்ளோ ரசனையோட பாத்துக்கிட்டு, தன் தொப்புள் குழிய எந்த மறைவும் இல்லாமப் பச்சையா எங்க ரெண்டு பேருக்கும் முன்னாடி தொறந்து வச்சுக்கிட்டே உக்காந்திருந்தா. அவளோட அந்தத் திருட்டுத்தனமான தைரியமும், அவ சொன்ன அந்த டபுள் மீனிங் வார்த்தையோட போதையும் என்னைய அப்படியே நரகத்துல தள்ளுச்சு.

எனக்கு அதுக்கு மேல அங்க ஒரு செகண்ட் கூட உக்காந்து அந்த சாப்பாட்ட முழுங்க முடியல. உடம்பெல்லாம் வியர்த்து ஊத்துச்சு. கைகள் லேசா நடுங்குச்சு. லுங்கிக்குள்ள துடிக்குற என் விறைப்பு டவலை மீறி அவர் கண்ணுல பட்டுருமோங்குற பயம் வேற நெஞ்சைக் கலக்குச்சு. 

வேகவேகமா என் தட்டுல இருந்த சப்பாத்தியப் பிட்டுப் பிட்டு முழுங்குனேன். என்ன சாப்பிடுறோம், எவ்ளோ வேகமாத் திங்குறோம்னு எனக்கே தெரியல. ஒரு அஞ்சு நிமிஷத்துக்குள்ள தட்ட காலி பண்ணிட்டு, "போதும் மகா..."னு தொண்டை கரகரக்கச் சொல்லிட்டு, டவலை கவனமா மடியிலயே புடிச்சுக்கிட்டுத் தட்டுல கையக் கழுவுனேன். 

"என்ன மாப்பிள்ளை... அதுக்குள்ள முடிச்சிட்டீங்க? இன்னும் ரெண்டு சப்பாத்தி வை மகா..."னு மாமா இயல்பா சொன்னாரு.

"இல்ல மாமா... அவளோ தூரம் கார் ஓட்டிட்டு வந்ததுல ரொம்ப டயர்டா இருக்கு. நான் போய்ப் படுக்குறேன்,"னு என் குரல்ல இருந்த நடுக்கத்தைக் காட்டிக்காம ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டுச் சொல்லிட்டு, வேகமா எந்திரிச்சேன்.

மகா என்னைய நிமிர்ந்து பாத்து, "சரிங்க... போய் படுங்க,"னு ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னா. அவ முகத்துல எந்தக் குற்றவுணர்ச்சியும் இல்ல, நான் ஏதோ கோபத்துல எழுந்து போறேங்குற எந்தப் புரிதலும் இல்ல. 

நான் திரும்பி அவங்களப் பாக்காம, என் லுங்கியை இறுகப் பிடிச்சுக்கிட்டு, நேரா மாமாவோட பெட்ரூமுக்குப் போய் வேகவேகமா உள்ள நுழைஞ்சு கதவைச் சாத்துனேன். தாழ்ப்பாளைப் போட்டுட்டு, அப்படியே அந்த மரக்கதவுல சாஞ்சு நின்னேன். என் மூச்சு சுடச்சுட வந்துச்சு. 'மாவு பிசைஞ்சது நீங்களாச்சே...'ங்குற அந்த வார்த்தை என் காதுக்குள்ள மறுபடியும் மறுபடியும் ஒரு அசிங்கமான பாட்டு மாதிரி எக்கோ அடிச்சுக்கிட்டே இருந்துச்சு. என் நெஞ்சு படபடனு துடிக்க, அந்த இருட்டு ரூம்க்குள்ள, மாமாவோட அந்த முரட்டு வாசனையோட... என் காமமும் கோபமும் ஒன்னாச் சேர்ந்து என்னையப் பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுட்டு இருந்துச்சு.

நெஞ்சைப் பிடிச்சுக்கிட்டே மெதுவா நடந்து போய், அந்தப் பெரிய கட்டில்ல உக்காரப் போனேன். 

ஆனா, நான் உக்காரப் போன அந்த எடத்துல, பெட்டோட ஓரமா நான் கொண்டு வந்த அந்த பேக் இருந்துச்சு. அதைப் பாத்ததும் என் உடம்புக்குள்ள மறுபடியும் ஒரு கோபமும், வக்கிரமான காமமும் பத்திக்கிச்சு. வெளிய ஹால்ல என் பொண்டாட்டி ஒரு கூச்சமும் இல்லாமத் தன் தொப்புளையும் இடுப்பையும் அப்பட்டமா அவருகிட்ட காட்டிக்கிட்டு உக்காந்திருக்கா... உள்ள நான், என் மூளை 'வேணாம்டா'னு எவ்ளோ கத்தியும் கேக்காம, என் சுன்னி கேட்டதுக்காக ஒரு ஆம்பளைக்குக் கூச்சமே இல்லாம அவ உடம்பை காட்டிக் குடுக்குற அந்த மெல்லிசான புடவைகளையும், கவர்ச்சி நைட்டியையும் என் கையாலயே எடுத்து வச்சுக்கிட்டு வந்த பேக் இருந்தது. 

இந்த நெனப்பு வந்ததும் எனக்கே என் மேல பயங்கரமான அருவருப்பா இருந்துச்சு. கோபத்துல அந்த பேக்கை பெட்ல இருந்து அப்படியே பக்கத்துல இருந்த ஒரு பழைய மர ஷேர்ல மேல கையால தள்ளி விட்டேன். 

அப்படியே பெட்ல மல்லாக்க விழுந்து கண்ணை மூடினேன். ஃபேன் சத்தம் மட்டும் லேசாக் கேட்டுச்சு. ஆனா தூக்கம் வரல. கண்ணை மூடுனா... அந்தப் பாத்ரூம் பக்கெட்டுக்குள்ள ஒட்டிப் பிணைஞ்சிருந்த உள்ளாடைகள், ஹால்ல அவ குனிஞ்சு சப்பாத்தி வைக்கும்போது தெரிஞ்ச அந்த ஆழமான தொப்புள் குழி, அந்த டபுள் மீனிங் வார்த்தைனு எல்லாமே ஒன்னாச் சேர்ந்து என் நரம்பையெல்லாம் முறுக்கேத்திச்சு. புருஷனான எனக்கே என் பொண்டாட்டிய நெனச்சு ஜட்டிக்குள்ள எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம நரம்பு புடைக்கச் சுன்னி விறைக்கிறதக் கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல. இந்த இருட்டுல, அவரோட வாசனையில படுத்துக் கிடக்கக் கிடக்க என் குழப்பம் இன்னும் அதிகமாச்சு. 

அப்படியே ஏதோ ஒரு தவிப்புல கண்ணசந்து போயிட்டேன்.

டக்குனு... "க்ளிக்"னு கதவு தாழ்ப்பாள் திறக்குற சத்தம் கேட்டு முழிச்சேன்.

கண்ணைத் தொறந்து பாத்தேன். மகா மெதுவா ரூம்க்குள்ள வந்து கதவைச் சாத்துனா. லைட் வெளிச்சத்துல அவ முகத்தைப் பாத்தேன். இப்போ தான் வெளிய போய் முகம் கழுவிட்டு வந்துருக்கா போல. முகத்துல ஈரம் பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருந்துச்சு. கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி சமையல் கட்டிலயும், பந்தியிலயும் அவ்ளோ வியர்வையோட இருந்தவ... இப்போ அந்த ஈரம் காயாத முகத்தோட, தன் கையில இருந்த புடவை முந்தானையாலயே முகத்தையும் கழுத்தையும் லேசாத் துடைச்சுக்கிட்டே என் பக்கம் திரும்பி லேசாச் சிரிச்சா.

நான் எழுந்து பெட்ல சாஞ்சு உக்காந்துகிட்டேன். பக்கத்துல இருந்த என் போனை எடுத்து டைம் பாத்தேன். மணி கரெக்டா நைட் ஒன்பது. 

"பாட்டிக்கு மாத்திரை குடுத்துட்டியா மகா? எப்படி இருக்காங்க?" நான் ஒரு புருஷனா என் கடமைக்கு ரொம்ப ஃபார்மலா கேட்டேன்.

"குடுத்துட்டேன் வாத்தி. கஞ்சியக் குடிச்சிட்டு நல்லாத் தூங்கிட்டாங்க... மாமாவும் ஹால்ல படுத்துட்டாரு,"னு சொல்லிக்கிட்டே, அவ கழுத்துல இருந்த அந்த ஈரத்தை முந்தானையால மறுபடியும் ஒத்தி எடுத்தா. 

"என்ன ரொம்ப வேக்காடா இருக்கா?" நான் கேஷுவலா கேட்டேன்.

"ஆமா வாத்தி... செம சூடு. கிச்சன்ல இருந்து வெளிய வரவே முடியல. வெயில் காலம் ஆரம்பிக்கிறதுக்கு முன்னாடியே ஊர்ல இப்படி அனல் அடிக்குது,"னு சொல்லிக்கிட்டே, தன் புடவை முந்தானையால முகத்தையும், அந்த ஆழமான கழுத்துப் பிளப்பையும் லேசா விசிறி விட்டா. அவ அப்படி விசிறும்போது, அவ கட்டியிருந்த அந்தப் புடவை லேசா விலகி... நான் ஹால்ல உக்காந்து எந்தத் தொப்புள் குழியப் பாத்து செத்துச் செத்துப் பிழைச்சேனோ, அதே தொப்புள் குழி இப்போ இன்னும் ஒரு இன்ச் அதிகமாவே அப்பட்டமா என் கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சது. 

அவ அதை மறைக்க எந்த முயற்சியும் பண்ணல. அவளுக்குத் தெரியாம நடக்குதா, இல்ல புருஷன் தான பாக்குறான்ங்குற தைரியமா, இல்ல வேற ஏதோ திமிரானு எனக்குப் புரியல. ஆனா அவளோட அந்தப் பச்சையான அழகு என்னைய மூச்சு முட்ட வச்சுது.

"என் துணியெல்லாம் கொண்டு வந்தீங்களா வாத்தி?"னு அவ ரொம்ப இயல்பா, ஒரு சாதாரண விஷயத்தைக் கேக்குற மாதிரி கேட்டா.

"ம்ம்... ஆமா... எல்லாம் அதுல இருக்கு..."னு நான் பெட்டுக்குப் பக்கத்துல இருந்த ஷேர்யைக் கைகாட்டி லேசாத் தொண்டை கரகரக்கச் சொன்னேன். என் அடிவயிறு இப்போ ஒரு கள்ளத்தனமான தவிப்போட சுருண்டுச்சு. இவ்வளவு நேரம் எந்தக் கேள்விக்கு நான் பயந்துட்டு இருந்தேனோ, இப்போ அது நேரா வந்து நிக்குது. அவ அந்த பேக்கைத் தொறந்து, நான் அவளுக்காக எடுத்து வந்த அந்த மெல்லிசான ஷிபான் புடவைகளையும், அந்த ஸ்லீவ்லெஸ் நைட்டியையும் பாத்தா என்ன சொல்வா? 'ஏங்க இந்த மாதிரி துணியெல்லாம் எடுத்து வந்தீங்க? எனக்கு இங்க போடுறதுக்குச் சாதாரணக் புடவை, நைட்டி, சுடிதார் எதுவும் இல்லையானு' அவ கோபமா கேப்பா. அப்போ 'என்னடி பண்றது, என் கண்ணுக்கு மொதல்ல இது தான் சிக்குச்சு, அவசரத்துல இதான்டி கையில கிடைச்சுது'னு சமாளிக்கலாம்னு மனசுக்குள்ள ஒத்திகைப் பாத்துக்கிட்டு உக்காந்திருந்தேன். 

மகா மெதுவா நடந்து போய், ஷேர்ல இருந்த அந்த பேக்கை எடுத்தா. அதை எடுத்துக்கிட்டு, அந்த ஷேர்லயே சம்மணம் போட்டு உக்காந்துகிட்டா. பேக்கை தன் மடியில வச்சுக்கிட்டு, அதோட ஜிப்பைப் பிடிச்சு 'சர்ர்ர்'னு இழுத்துத் திறந்தா.

நான் மூச்சு விட மறந்து அவளையே வெறிச்சுப் பாத்துட்டு இருந்தேன். என் சுன்னி ஜட்டிக்குள்ள லேசா முறுக்கேற ஆரம்பிச்சுது.

அவ மொதல்ல உள்ள கையை விட்டு, மேல இருந்த அவளோட ரெண்டு மூணு பழைய பாவாடை, அப்புறம் அவ டெய்லி போடுற ரெண்டு செட் பிரா, பேன்ட்டி எல்லாத்தையும் சாதாரணமா எடுத்தா. அதை எடுத்து ஷேர்லக்குப் பக்கத்துல, பெட்டோட ஒரு ஓரத்துல வச்சா. 

அப்புறம்... மறுபடியும் பேக்குக்குள்ள கையை விட்டவளோட அசைவு டக்குனு ஒரு செகண்ட் நின்னுச்சு.