01-04-2026, 01:03 PM
(This post was last modified: 02-04-2026, 10:30 PM by venkujkc1984. Edited 4 times in total. Edited 4 times in total.)
5.2 రెండవ రాత్రి
Part-1
ఇక రాత్రి ఎనిమిది అవగానే మరలా రంగారావు గారు ప్రత్యక్షమయ్యారు.
ప్రసాద్ అప్పటికే బయటికి వెళ్లడంతో, ఇంటి వాతావరణం నిశ్శబ్దంగా వారిద్దరి కోసమే మిగిలింది. నిన్నటి సంఘటనల తర్వాత వల్లీలో బెరుకు తగ్గి, ఒక రకమైన అంగీకారం కనిపించింది.
రంగారావు రాగానే ఎటువంటి మాట లేకుండా, గాఢమైన అనురాగంతో ఆమెను ఆత్మీయంగా కౌగలించుకున్నారు. ఆ కౌగిలిలో తొందరపాటు లేదు, కేవలం ప్రేమ ఉంది. ఆమె ముఖంపై ముఖం పెట్టి, నుదిటిని సున్నితంగా, ఆపై బుగ్గలను తాకీ తాకనట్లు ముద్దాడారు. ఆ ముద్దుల్లో రక్షణ, బాధ్యత, సున్నితత్వం వ్యక్తమయ్యాయి.
అనంతరం, మెత్తని గొంతుతో, "ఎలా ఉన్నావు వల్లీ?" అని నిజంగానే ఆమె క్షేమాన్ని అడిగారు. ఆయన స్పర్శతో కొత్త అనుభూతి పొందిన వల్లీ, సిగ్గుతో తలదించుకుని, లో గొంతుతో "బాగానే ఉన్నాను" అని చెప్పింది.
ఆ తర్వాత, ఆయన తెచ్చిన మల్లెపూల దండను ఆమెకు అందించారు. ఆ సువాసన గది అంతా నిండింది. "భోజనం అయిందా?" అని అడిగారు. ఆమె ఆ పూలను అందుకుని, “అయింది” అన్నట్లుగా మౌనంగా తల ఊపింది. ఆ క్షణంలో వారిద్దరి మధ్య మల్లెల వాసన, నిశ్శబ్దపు అనురాగం మాత్రమే మిగిలాయి.
రంగారావు నవ్వుతూ, “వల్లీ. ఇంకా పనులేమైనా ఉన్నాయా? పడుకోవడమేనా?” అని అడిగారు.
వల్లీ తడబడుతూ, “మీరు వెళ్లి పడుకోండి, నేను వంటింట్లో పాలు కాచేసి వస్తాను” అంది.
రంగారావు చిరునవ్వు నవ్వుతూ, “ఓహో, ఇంకా పాలు కాచాలా? సరే సరే. మరి నాకు కూడా కడుపు నిండా పాలు తాపించాలి మరి. రాత్రంతా నిద్ర పట్టాలంటే, మంచి, వేడి పాలు తాగాలి కదా?” అన్నారు. ఆ మాటల్లోని ద్వంద్వార్థం వల్లీకి స్పష్టంగా అర్థమైంది.
ఆమె ముఖం మరింత ఎర్రగా మారిపోయింది. ఆమె సిగ్గుతో కళ్ళు దించుకుని, "అవి... అవి మామూలు పాలు, అండీ," అంది గొంతులో వణుకును అణచుకోలేక.
“మామూలు పాలేనా, వల్లీ? నేను ఎప్పుడూ తాగని పాలు అనుకున్నా? అయినా, నీ చేతులతో వడ్డించిన పాలు ఏవైనా అమృతంలాగే ఉంటాయి. వల్లీ, నేను పాలు తాగి ఎన్నాళ్లయిందో! నాకు పాలు అందించేవాళ్లు ఎవరూ లేరు కదా. నేను కూడా నీతో పాటే వస్తాను. నీ పాల పొంగులు, అదే నువ్వు ఎలా పాలు పొంగిస్తావో చూడాలని కోరికగా ఉంది” అన్నారు రంగారావు ఆమె కళ్ళల్లోకి చూస్తూ.
వల్లీ మొఖంలో చిన్న కోపం తొంగి చూసింది. “ఊరిలోకెల్లా గొప్పవారు మీరెందుకండీ మా ఇంట పాల పొంగులు చూడాలని అంత కోరిక? మా పాల గిన్నెలు పాతవి. మరే ఇంట్లోనైనా కొత్త, అందమైన గిన్నెలతో పాలు పొంగిస్తే దానితో మీ కంటి కోరిక తీర్చుకోవచ్చు కదా?” అంది చిన్నగా నవ్వుతూ.
రంగారావు ఆమె ఎద వైపు చూస్తూ, “వల్లీ, మీ ఇంట పాల గిన్నెలు పాతవి కావచ్చు. కానీ, ఎప్పటినుంచో నా మనసులో ముద్ర వేసుకున్నాయి. నా కోరిక కేవలం ఆ పాల గిన్నెలతో పాలు తాగితేనే తీరుతుంది. నాకు పాలు అందించేవాళ్ళు ఎవ్వరూ లేరు, వచ్చినా వద్దు నువ్వు తప్ప. కాదనకు పద పాలు పొంగించి తాపిద్దుగాని, నేను కూడా తరిస్తా” అంటూ ఆమె చేయి పట్టుకుని వంటింట్లోకి నడిపించారు. ఆమె శరీరం ఒక్కసారిగా వణుకుపుట్టింది. ఆమె చేతులు వణుకుతూ, అతని స్పర్శతో ఏదో తెలియని వేడిని అనుభవించాయి.
వంటగదిలో అడుగుపెట్టగానే, వల్లీ కొంచెం బెరుగ్గా ఉంది. రంగారావు ఆమె చేతిని వదలకుండా, దగ్గరగా నిలబడి, ఆమె చేసే పనులను గమనిస్తున్నారు. పాలు ఎక్కువగా ఉండడంతో వల్లీ రెండు పాలు గిన్నెలు తీసుకుని స్టవ్ మీద పెట్టింది. రంగారావు ఆమె నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి వెనుక నుంచి హత్తుకుని, ఆమె భుజంపై తల వాల్చి ఆమెతో, “నీ రెండు గిన్నెల్లో పాలు పొంగే దాకా నేను ఇలాగే నిన్ను పట్టుకుని వాటిని చూస్తాను...” అంటూ చూపుని ఆమె ఎద పొంగులపై వేశారు.
వల్లీకి అతని స్పర్శతో శరీరం ఒక్కసారిగా జలదరించింది. ఆమె శ్వాస వేగం పెరిగింది. అతడు తన వెనుక నుండి హత్తుకున్న తీరు, అతని శ్వాస తన మెడపై పడుతున్న అనుభూతి ఆమెను మరింత సిగ్గుపడేలా చేశాయి. ముఖం ఎర్రగా మారిపోయింది. ఆమె కొద్దిగా కదలబోయింది.
అతను ఆమెను మరింత గట్టిగా హత్తుకుంటూ, “కదలకు వల్లీ. నీ ఒంపుసొంపులు ఈ చేతుల్లో ఇలా ఇమిడిపోతుంటే ఎంత బాగుందో తెలుసా? ఈ పాల పొంగులు (ఆమె వక్షోజాలను ఉద్దేశిస్తూ) చూస్తుంటే నాకు ఇంకేం గుర్తురావడం లేదు” అంటూ ఆమె మెడవంపులో, చెవి తమ్మెల మీద పెదవులతో చిన్నగా స్పృశిస్తూ చిన్ని చిన్ని ముద్దులు పెడుతున్నారు.
వల్లీ అతని చర్యలకు తలదించుకుంది. గుండె దడదడలాడుతోంది. “అవి... అవి మామూలు పాలు, అండీ. పొంగి పడిపోతాయి జాగ్రత్త” అంది చిన్నగా, గొంతులో వణుకు స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది.
“అవి పొంగినా పర్వాలేదు వల్లీ. ఇప్పుడు నా కళ్ళ ముందు పొంగుతున్నవి వేరు. ఈ బింకపు పొంగుల ముందు ఆ పాల పొంగులు వట్టివి” అన్నారు రంగారావు, ఆమె చెవి దగ్గరగా గుసగుసలాడుతూ. అతని పెదవుల స్పర్శకు ఆమె చెవి తమ్మెలు పులకరించాయి.
“ఏమండీ... దయచేసి... పనులు అవ్వనివ్వండి. పాలు పొంగుతున్నాయి” అంది వల్లీ, అతని చేతుల నుంచి విడిపించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ.
“పనులే కదా, ఎప్పుడైనా చేసుకోవచ్చు. కానీ ఇలాంటి మధురానుభూతిని మళ్ళీ మళ్ళీ పొందలేం కదా, వల్లీ? ఈ క్షణాన్ని ఇలాగే పట్టుకుని ఉండాలని ఉంది. నీ శరీర సౌందర్యం ముందు ఈ పాలు, గిన్నెలు అన్నీ ఉత్తివే” అని చిరునవ్వుతో అన్నారు, ఆమె నడుమును సున్నితంగా నిమురుతూ. ఆమె శరీరం అతని స్పర్శకు మరింతగా స్పందిస్తోంది. ఆమె నిశ్శబ్దంగా అతని కౌగిలిలో ఉండిపోయింది, ఏం చేయాలో తెలియక.
ఆమెలో గిలిగింతలు కలుగుతున్నాయి. అతని చేష్టలు ఆమెకు కొత్తగా ఉన్నాయి. భర్త ఎప్పుడూ ఏ కష్టం రాకుండా సంతోషంగానే చూసుకున్నాడు గానీ, ఎన్నడూ ఇలా ప్రేమని చూపలేదు.
"ఏమండీ, మీరు ఊరిలో పెద్ద మనిషి, మీకేం బాగుంటుందిలా?" వల్లీ నెమ్మదిగా అంది.
రంగారావు ఆమె చెవిలో గుసగుసలాడుతూ, "నీ ముందు నేను ఆ పెద్దరికాన్ని కూడా మర్చిపోతాను వల్లీ. నీ అందం, నీ వయ్యారం నన్ను పిచ్చివాణ్ణి చేస్తున్నాయి." అన్నారు.
వల్లీ సిగ్గుతో కళ్ళు మూసుకుంది. "మీరు చాలా మాటకారి," అంది నవ్వుతూ.
"నిజం చెబుతున్నా వల్లీ. నిన్ను ఇంత దగ్గరగా చూస్తుంటే నా కళ్ళను నమ్మలేకపోతున్నాను. నువ్వు ఇంత అందంగా ఉంటావని నేను ఊహించలేదు." అన్నారు రంగారావు.
"అయ్యో, అదేం లేదు" వల్లీ సిగ్గుతో అంది.
రంగారావు ఆమెను మరింత దగ్గరగా హత్తుకోగా
వల్లీ అతని కౌగిలిని తట్టుకోలేక, “మీరు వెళ్లి మంచం మీద పడుకోండి, నేను పాలు కలిపి తీసుకు వస్తాను, తాగుదురుగాని” అంది.
దానికి అతను “చిత్తం రాణి గారు అలాగే. నా అదృష్టం,” అని ఆమెను విడిచి, గదిలోకి వెళ్ళిపోయారు. వెళ్తూ వెళ్తూ చిరునవ్వుతో, ప్రత్యేక అర్థం ధ్వనించేలా కన్నుగీటారు. వల్లీ సిగ్గుపడుతూ, తల దించుకుని, అతని వైపు చూడకుండా వంటింటి పనుల్లో నిమగ్నమైంది, కానీ అతని మాటలు, స్పర్శ ఇంకా ఆమెను వెంటాడుతూనే ఉన్నాయి.
కొద్దిసేపటికి వల్లీ పాల గ్లాసుతో గదిలోకి అడుగుపెట్టింది. మంచంపై కళ్ళు మూసుకుని విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న రంగారావు గారిని చూసింది. మెల్లగా ఆయన దగ్గరకు వెళ్లి, “ఏమండీ, పాలు” అని పిలిచింది. ఆయన కళ్ళు తెరిచి, చిరునవ్వుతో ఆమె వైపు చూశారు. వల్లీ ఆయనకు పాల గ్లాసు అందించింది. ఆయన ప్రేమగా అందుకుని, నెమ్మదిగా పాలు తాగి, గ్లాసు పక్కన పెట్టి, ఆమె ఎదురుగా నిలబడ్డారు.
“చాలా బాగున్నాయి. థాంక్యూ,” అంటూ కృతజ్ఞతగా చూశారు. వల్లీ సిగ్గుతో తల దించుకుంది. "వల్లీ..." ఆయన మెల్లగా పిలిచారు, ఆమె కళ్ళు ఆయన కళ్ళను కలిశాయి. ఆయన ఆమె చేతిని సున్నితంగా లాగి, ఆమెను దగ్గరగా తెచ్చారు. ఆయన చూపు తన పెదవుల మీదే ఉందని గమనించింది.
రంగారావు వెచ్చగా, చాలా సున్నితంగా వల్లీ పెదవులపై తన పెదవులు ఆనించారు. వల్లీలో ఎటువంటి చలనం లేదు. ఆమె కళ్ళు మూసుకునే ఉన్నాయి. ఆమె శరీరం బిగుసుకుపోయింది. ఆమె గుండె వేగం పెరిగింది.
ప్రసాద్ అప్పటికే బయటికి వెళ్లడంతో, ఇంటి వాతావరణం నిశ్శబ్దంగా వారిద్దరి కోసమే మిగిలింది. నిన్నటి సంఘటనల తర్వాత వల్లీలో బెరుకు తగ్గి, ఒక రకమైన అంగీకారం కనిపించింది.
రంగారావు రాగానే ఎటువంటి మాట లేకుండా, గాఢమైన అనురాగంతో ఆమెను ఆత్మీయంగా కౌగలించుకున్నారు. ఆ కౌగిలిలో తొందరపాటు లేదు, కేవలం ప్రేమ ఉంది. ఆమె ముఖంపై ముఖం పెట్టి, నుదిటిని సున్నితంగా, ఆపై బుగ్గలను తాకీ తాకనట్లు ముద్దాడారు. ఆ ముద్దుల్లో రక్షణ, బాధ్యత, సున్నితత్వం వ్యక్తమయ్యాయి.
అనంతరం, మెత్తని గొంతుతో, "ఎలా ఉన్నావు వల్లీ?" అని నిజంగానే ఆమె క్షేమాన్ని అడిగారు. ఆయన స్పర్శతో కొత్త అనుభూతి పొందిన వల్లీ, సిగ్గుతో తలదించుకుని, లో గొంతుతో "బాగానే ఉన్నాను" అని చెప్పింది.
ఆ తర్వాత, ఆయన తెచ్చిన మల్లెపూల దండను ఆమెకు అందించారు. ఆ సువాసన గది అంతా నిండింది. "భోజనం అయిందా?" అని అడిగారు. ఆమె ఆ పూలను అందుకుని, “అయింది” అన్నట్లుగా మౌనంగా తల ఊపింది. ఆ క్షణంలో వారిద్దరి మధ్య మల్లెల వాసన, నిశ్శబ్దపు అనురాగం మాత్రమే మిగిలాయి.
రంగారావు నవ్వుతూ, “వల్లీ. ఇంకా పనులేమైనా ఉన్నాయా? పడుకోవడమేనా?” అని అడిగారు.
వల్లీ తడబడుతూ, “మీరు వెళ్లి పడుకోండి, నేను వంటింట్లో పాలు కాచేసి వస్తాను” అంది.
రంగారావు చిరునవ్వు నవ్వుతూ, “ఓహో, ఇంకా పాలు కాచాలా? సరే సరే. మరి నాకు కూడా కడుపు నిండా పాలు తాపించాలి మరి. రాత్రంతా నిద్ర పట్టాలంటే, మంచి, వేడి పాలు తాగాలి కదా?” అన్నారు. ఆ మాటల్లోని ద్వంద్వార్థం వల్లీకి స్పష్టంగా అర్థమైంది.
ఆమె ముఖం మరింత ఎర్రగా మారిపోయింది. ఆమె సిగ్గుతో కళ్ళు దించుకుని, "అవి... అవి మామూలు పాలు, అండీ," అంది గొంతులో వణుకును అణచుకోలేక.
“మామూలు పాలేనా, వల్లీ? నేను ఎప్పుడూ తాగని పాలు అనుకున్నా? అయినా, నీ చేతులతో వడ్డించిన పాలు ఏవైనా అమృతంలాగే ఉంటాయి. వల్లీ, నేను పాలు తాగి ఎన్నాళ్లయిందో! నాకు పాలు అందించేవాళ్లు ఎవరూ లేరు కదా. నేను కూడా నీతో పాటే వస్తాను. నీ పాల పొంగులు, అదే నువ్వు ఎలా పాలు పొంగిస్తావో చూడాలని కోరికగా ఉంది” అన్నారు రంగారావు ఆమె కళ్ళల్లోకి చూస్తూ.
వల్లీ మొఖంలో చిన్న కోపం తొంగి చూసింది. “ఊరిలోకెల్లా గొప్పవారు మీరెందుకండీ మా ఇంట పాల పొంగులు చూడాలని అంత కోరిక? మా పాల గిన్నెలు పాతవి. మరే ఇంట్లోనైనా కొత్త, అందమైన గిన్నెలతో పాలు పొంగిస్తే దానితో మీ కంటి కోరిక తీర్చుకోవచ్చు కదా?” అంది చిన్నగా నవ్వుతూ.
రంగారావు ఆమె ఎద వైపు చూస్తూ, “వల్లీ, మీ ఇంట పాల గిన్నెలు పాతవి కావచ్చు. కానీ, ఎప్పటినుంచో నా మనసులో ముద్ర వేసుకున్నాయి. నా కోరిక కేవలం ఆ పాల గిన్నెలతో పాలు తాగితేనే తీరుతుంది. నాకు పాలు అందించేవాళ్ళు ఎవ్వరూ లేరు, వచ్చినా వద్దు నువ్వు తప్ప. కాదనకు పద పాలు పొంగించి తాపిద్దుగాని, నేను కూడా తరిస్తా” అంటూ ఆమె చేయి పట్టుకుని వంటింట్లోకి నడిపించారు. ఆమె శరీరం ఒక్కసారిగా వణుకుపుట్టింది. ఆమె చేతులు వణుకుతూ, అతని స్పర్శతో ఏదో తెలియని వేడిని అనుభవించాయి.
వంటగదిలో అడుగుపెట్టగానే, వల్లీ కొంచెం బెరుగ్గా ఉంది. రంగారావు ఆమె చేతిని వదలకుండా, దగ్గరగా నిలబడి, ఆమె చేసే పనులను గమనిస్తున్నారు. పాలు ఎక్కువగా ఉండడంతో వల్లీ రెండు పాలు గిన్నెలు తీసుకుని స్టవ్ మీద పెట్టింది. రంగారావు ఆమె నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి వెనుక నుంచి హత్తుకుని, ఆమె భుజంపై తల వాల్చి ఆమెతో, “నీ రెండు గిన్నెల్లో పాలు పొంగే దాకా నేను ఇలాగే నిన్ను పట్టుకుని వాటిని చూస్తాను...” అంటూ చూపుని ఆమె ఎద పొంగులపై వేశారు.
వల్లీకి అతని స్పర్శతో శరీరం ఒక్కసారిగా జలదరించింది. ఆమె శ్వాస వేగం పెరిగింది. అతడు తన వెనుక నుండి హత్తుకున్న తీరు, అతని శ్వాస తన మెడపై పడుతున్న అనుభూతి ఆమెను మరింత సిగ్గుపడేలా చేశాయి. ముఖం ఎర్రగా మారిపోయింది. ఆమె కొద్దిగా కదలబోయింది.
అతను ఆమెను మరింత గట్టిగా హత్తుకుంటూ, “కదలకు వల్లీ. నీ ఒంపుసొంపులు ఈ చేతుల్లో ఇలా ఇమిడిపోతుంటే ఎంత బాగుందో తెలుసా? ఈ పాల పొంగులు (ఆమె వక్షోజాలను ఉద్దేశిస్తూ) చూస్తుంటే నాకు ఇంకేం గుర్తురావడం లేదు” అంటూ ఆమె మెడవంపులో, చెవి తమ్మెల మీద పెదవులతో చిన్నగా స్పృశిస్తూ చిన్ని చిన్ని ముద్దులు పెడుతున్నారు.
వల్లీ అతని చర్యలకు తలదించుకుంది. గుండె దడదడలాడుతోంది. “అవి... అవి మామూలు పాలు, అండీ. పొంగి పడిపోతాయి జాగ్రత్త” అంది చిన్నగా, గొంతులో వణుకు స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది.
“అవి పొంగినా పర్వాలేదు వల్లీ. ఇప్పుడు నా కళ్ళ ముందు పొంగుతున్నవి వేరు. ఈ బింకపు పొంగుల ముందు ఆ పాల పొంగులు వట్టివి” అన్నారు రంగారావు, ఆమె చెవి దగ్గరగా గుసగుసలాడుతూ. అతని పెదవుల స్పర్శకు ఆమె చెవి తమ్మెలు పులకరించాయి.
“ఏమండీ... దయచేసి... పనులు అవ్వనివ్వండి. పాలు పొంగుతున్నాయి” అంది వల్లీ, అతని చేతుల నుంచి విడిపించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ.
“పనులే కదా, ఎప్పుడైనా చేసుకోవచ్చు. కానీ ఇలాంటి మధురానుభూతిని మళ్ళీ మళ్ళీ పొందలేం కదా, వల్లీ? ఈ క్షణాన్ని ఇలాగే పట్టుకుని ఉండాలని ఉంది. నీ శరీర సౌందర్యం ముందు ఈ పాలు, గిన్నెలు అన్నీ ఉత్తివే” అని చిరునవ్వుతో అన్నారు, ఆమె నడుమును సున్నితంగా నిమురుతూ. ఆమె శరీరం అతని స్పర్శకు మరింతగా స్పందిస్తోంది. ఆమె నిశ్శబ్దంగా అతని కౌగిలిలో ఉండిపోయింది, ఏం చేయాలో తెలియక.
ఆమెలో గిలిగింతలు కలుగుతున్నాయి. అతని చేష్టలు ఆమెకు కొత్తగా ఉన్నాయి. భర్త ఎప్పుడూ ఏ కష్టం రాకుండా సంతోషంగానే చూసుకున్నాడు గానీ, ఎన్నడూ ఇలా ప్రేమని చూపలేదు.
"ఏమండీ, మీరు ఊరిలో పెద్ద మనిషి, మీకేం బాగుంటుందిలా?" వల్లీ నెమ్మదిగా అంది.
రంగారావు ఆమె చెవిలో గుసగుసలాడుతూ, "నీ ముందు నేను ఆ పెద్దరికాన్ని కూడా మర్చిపోతాను వల్లీ. నీ అందం, నీ వయ్యారం నన్ను పిచ్చివాణ్ణి చేస్తున్నాయి." అన్నారు.
వల్లీ సిగ్గుతో కళ్ళు మూసుకుంది. "మీరు చాలా మాటకారి," అంది నవ్వుతూ.
"నిజం చెబుతున్నా వల్లీ. నిన్ను ఇంత దగ్గరగా చూస్తుంటే నా కళ్ళను నమ్మలేకపోతున్నాను. నువ్వు ఇంత అందంగా ఉంటావని నేను ఊహించలేదు." అన్నారు రంగారావు.
"అయ్యో, అదేం లేదు" వల్లీ సిగ్గుతో అంది.
రంగారావు ఆమెను మరింత దగ్గరగా హత్తుకోగా
వల్లీ అతని కౌగిలిని తట్టుకోలేక, “మీరు వెళ్లి మంచం మీద పడుకోండి, నేను పాలు కలిపి తీసుకు వస్తాను, తాగుదురుగాని” అంది.
దానికి అతను “చిత్తం రాణి గారు అలాగే. నా అదృష్టం,” అని ఆమెను విడిచి, గదిలోకి వెళ్ళిపోయారు. వెళ్తూ వెళ్తూ చిరునవ్వుతో, ప్రత్యేక అర్థం ధ్వనించేలా కన్నుగీటారు. వల్లీ సిగ్గుపడుతూ, తల దించుకుని, అతని వైపు చూడకుండా వంటింటి పనుల్లో నిమగ్నమైంది, కానీ అతని మాటలు, స్పర్శ ఇంకా ఆమెను వెంటాడుతూనే ఉన్నాయి.
కొద్దిసేపటికి వల్లీ పాల గ్లాసుతో గదిలోకి అడుగుపెట్టింది. మంచంపై కళ్ళు మూసుకుని విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న రంగారావు గారిని చూసింది. మెల్లగా ఆయన దగ్గరకు వెళ్లి, “ఏమండీ, పాలు” అని పిలిచింది. ఆయన కళ్ళు తెరిచి, చిరునవ్వుతో ఆమె వైపు చూశారు. వల్లీ ఆయనకు పాల గ్లాసు అందించింది. ఆయన ప్రేమగా అందుకుని, నెమ్మదిగా పాలు తాగి, గ్లాసు పక్కన పెట్టి, ఆమె ఎదురుగా నిలబడ్డారు.
“చాలా బాగున్నాయి. థాంక్యూ,” అంటూ కృతజ్ఞతగా చూశారు. వల్లీ సిగ్గుతో తల దించుకుంది. "వల్లీ..." ఆయన మెల్లగా పిలిచారు, ఆమె కళ్ళు ఆయన కళ్ళను కలిశాయి. ఆయన ఆమె చేతిని సున్నితంగా లాగి, ఆమెను దగ్గరగా తెచ్చారు. ఆయన చూపు తన పెదవుల మీదే ఉందని గమనించింది.
రంగారావు వెచ్చగా, చాలా సున్నితంగా వల్లీ పెదవులపై తన పెదవులు ఆనించారు. వల్లీలో ఎటువంటి చలనం లేదు. ఆమె కళ్ళు మూసుకునే ఉన్నాయి. ఆమె శరీరం బిగుసుకుపోయింది. ఆమె గుండె వేగం పెరిగింది.
ఆ తొలి ముద్దు తర్వాత, రంగారావు ధైర్యం పెరిగింది. ఆయన మరింతగా ఆమె పెదవులను చుంబించారు. వల్లీ పెదవులు ఆయన పెదవులకు సహకరించాయి. ఆమె కూడా ఆ ముద్దులో లీనమైపోయింది.
కొద్దిసేపటి తర్వాత, ఆయన పెదవులు వల్లీ పెదవుల నుండి విడిపోయాయి. కానీ, ఆయన చూపు మాత్రం ఆమె ముఖం మీదే ఉంది. ఆమె నుదుటిపై ప్రేమగా ముద్దు పెట్టారు. ఆ తర్వాత ఆమె కనులపై, బుగ్గలపై, చివరికి మళ్ళీ ఆమె పెదవులపై ముద్దులతో ముంచెత్తారు. ప్రతి ముద్దులోనూ ఆయన ప్రేమ, ఆరాధన, తపన అన్నీ వ్యక్తమవుతున్నాయి. వల్లీ ముఖం సిగ్గుతో ఎర్రగా మారింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకునే ఉన్నాయి. ఆమె శరీరం ఆయన స్పర్శకు స్పందిస్తోంది. ఆమెలో ఏదో తెలియని ఆనందం, ఏదో తెలియని భయం.
రంగారావు చేయి మెల్లగా వల్లీ భుజం మీదకు చేరింది. ఆయన వేళ్ళు ఆమె భుజాన్ని తాకుతూ, మెల్లగా కిందికి జారుతూ ఆమె పైటను తొలగించాయి. వల్లీ ఎద సంపద ఉన్నతి, పరిమాణం ఆయన కళ్ళను ఆనందంతో నింపాయి. ఆమె అందాన్ని చూస్తూ ఆయన కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి.
వల్లీ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి, వెంటనే ఆమె రెండు చేతులను ఆమె ఎదకి అడ్డంగా పెట్టుకుని కళ్ళు మూసుకుంది.
"వల్లీ..." రంగారావు మెల్లగా పిలిచారు. ఆయన స్వరంలో ప్రేమ, ఆరాధన తొణికిసలాడుతున్నాయి. ఆ పిలుపులో ఏదో ఆర్తి, ఏదో తపన ధ్వనించాయి. "నీ అందం చూస్తుంటే కళ్ళు తిప్పుకోలేకపోతున్నాను."
వల్లీ ఏమీ మాట్లాడలేదు. సిగ్గుతో తల దించుకుని ఉంది. ఆమె చెంపలు ఎర్రబడ్డాయి. ఆమె పెదవులు వణుకుతున్నాయి. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని ఉండడం వల్ల, ఆమెలో జరుగుతున్న అంతర్మథనం రంగారావు కి కనిపించలేదు.
రంగారావు ఆమెను మరింత దగ్గరగా హత్తుకున్నాడు. ఆయన ఆమె చెవి దగ్గరగా వచ్చి మెల్లగా గుసగుసలాడారు, "నువ్వు ఎంత అందంగా ఉన్నావో తెలుసా వల్లీ? నీ కళ్ళు, నీ చెక్కిళ్ళు, నీ అధరాలు, నీ నవ్వు, నీ సిగ్గు... అన్నీ నన్ను మంత్రముగ్ధుణ్ణి చేస్తున్నాయి." ఆయన మాటలు ఆమె హృదయాన్ని కదిలించాయి. ఆమెలో ఏదో తెలియని భావం కలిగింది. ఆమె శరీరం ఆయన స్పర్శకు ప్రతిస్పందించింది.
రంగారావు ఆమె నుదుటిపై ముద్దు పెట్టారు. ఆ తర్వాత ఆమె కనులపై, బుగ్గలపై, చివరికి ఆమె పెదవుల దగ్గర ఆగిపోయారు. కొద్దిసేపటి తర్వాత, ఆయన గొంతు కాస్త గద్గదంగా, “వల్లీ దయచేసి చేతులు అడ్డుపెట్టి నా సహనాన్ని ఇంకా పరీక్షించకు, అర్థం చేసుకో, నీ కోసం ఎన్ని రోజుల నుంచి తపిస్తున్నానో నీకు తెలియనిది కాదు.” అని ఆమెను అభ్యర్థించగా, ఆయన మాటలకు వల్లీలో ఏదో కదలిక వచ్చింది. కళ్ళు దించుకుని, తడబడుతూ, ఆమె తన అందాన్ని దాస్తున్న రెండు చేతులనీ మెల్లిగా పక్కకి తప్పించి, కిందకి వాల్చేసింది.
ఎప్పటినుంచో కలలు కన్న వల్లీ అందం ఇప్పుడు ఎదురుగా రంగారావు కి సాక్షాత్కరించింది. ఆమె జాకెట్టు లోపల ఉన్నతంగా నిలబడిన ఆమె చనుద్వయాన్ని చూసి ఆయన కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి. ఆయన చూపు ఆమె వక్షోజాలపైనే నిలిచిపోయింది. ఆమె లోతైన నాభి ఆయన చూపు పక్కకి తిప్పనివ్వటంలేదు. ఆమె అందం ఆయనను మంత్రముగ్ధుణ్ణి చేసింది.
ఆ క్షణంలో రంగారావు శరీరం అదుపు తప్పుతోంది. ఆయన పెదవులు, చేతులు చేతులు వణుకున్నాయి. శరీరం వేడెక్కింది. అతని మగసిరి దృఢంగా మారి ఉవ్వెత్తున లేచింది.
అతని బలిష్టమైన చేతులు ఆమె నడుము చుట్టూ బిగుసుకున్నాయి. ఆమె పెదాలను అందుకున్నారు. అతని పెదవులు ఆమె పెదాలపై వాలగానే, వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా వణుకుపుట్టింది. రంగారావు చాలా బలిష్టంగా ఉన్నారు. నిజానికి ఆయన శరీర సౌష్టవం, బలం ముందు వల్లీ ఏ విధంగానూ ప్రతిఘటించలేకపోయింది. ఆమె కనులు మూసుకుంది. ఆయన ఆమె పెదాలను పూర్తిగా నోటిలోకి తీసుకుని చప్పరిస్తూ, చిన్నగా కొరుకుతున్నారు. ఆయన నాలుక ఆమె నోటిలోకి చొచ్చుకువచ్చి, ఆమె నాలుకను స్పృశించింది. ఆ స్పర్శతో ఆమె శరీరంలో విద్యుత్ ప్రవాహం ప్రవహించినట్లైంది.
మెల్లగా రంగారావు తన కుడి చేతిని వల్లీ నడుముపై నుండి కిందకి తీసుకెళ్లి, ఆమె మెత్తటి చీర కుచ్చిళ్ళపై వేశారు. ఆ అకస్మాత్తు స్పర్శతో వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. వల్లీ వెంటనే ఆమె తన ఎడమ చేతిని ఆయన కుడి చేతిపై వేసి, తనకున్న శక్తి, బలం అంతా కూడదీసుకుని ఆయన చేతిని అక్కడి నుండి తోసివేయాలని గట్టిగా ప్రయత్నించింది. కానీ ఆమె ప్రయత్నం, ఆమె బలం రంగారావు గారి దృఢమైన పట్టు ముందు ఏ మాత్రం సరిపోలేదు. రంగారావు కుడి చేత్తో ఆమె చీర కుచ్చిళ్ళను గట్టిగా పట్టుకుని, ఒక్క ఉదుటున మొత్తం చీరను పూర్తిగా లాగేసారు. ఆమె ఇప్పుడు కేవలం లంగా, జాకెట్టుతో నిలబడి ఉంది. వల్లీ పాల మీగడ లాంటి మేని ఛాయ, ప్రతి ఒంపుసొంపు స్పష్టంగా, ఆహ్వానిస్తున్నట్లుగా ఆయన కళ్ళ ముందు దర్శనమిచ్చాయి. సిగ్గుతో ఆమె తల దించుకుంది రంగారావు ఒక్క క్షణం కూడా కనురెప్ప వేయకుండా, వల్లీ అద్భుతమైన సౌందర్యాన్ని తదేకంగా చూస్తూ కళ్ళల్లో కోరిక నింపుకున్నారు.
ఆమె శరీరాన్ని పై నుంచి కిందకి చూస్తూ ఆయన అన్నారు, "వల్లీ, ఇంత అందమా! నీ అందాలు బిగి సడల లేదు. నీ శరీరం పట్టు తప్పలేదు. చూస్తున్న కొద్దీ అణుచుకోలేనంతగా కోరిక పెరిగిపోతోంది."
ఆమె మాత్రం తలదించుకుని కిందకి చూస్తోంది. మెల్లిగా ఆయన ఆమెను దగ్గరకు లాక్కున్నారు. ఆమె ఎద పొంగులు ఆయన గుండెను ఢీకొన్నాయి.
"వల్లీ, నువ్వు నిజంగా అద్భుతం," ఆయన మెల్లగా అన్నారు. "నీ అందం నన్ను పిచ్చివాణ్ణి చేస్తోంది."
వల్లీ ఏమీ మాట్లాడలేదు. సిగ్గుతో కళ్ళు మూసుకుంది.
"నీ కళ్ళు ఎంత అందంగా ఉన్నాయో తెలుసా?" ఆయన ఆమె కళ్ళల్లోకి చూస్తూ అన్నారు.
ఆమె పెదవులు కొద్దిగా కదిలాయి.
“వల్లీ, నీ ఒంపులు, నీ వయ్యారాలు, చెక్కుచెదరకుండా అలాగే ఉన్నాయి.”
రంగారావు ఆమెను మరింత దగ్గరగా హత్తుకున్నాడు. ఆయన ఆమె చెవి దగ్గరగా వచ్చి మెల్లగా గుసగుసలాడారు, "నువ్వు ఎంత అందంగా ఉన్నావో తెలుసా వల్లీ? నీ కళ్ళు, నీ చెక్కిళ్ళు, నీ అధరాలు, నీ నవ్వు, నీ సిగ్గు... అన్నీ నన్ను మంత్రముగ్ధుణ్ణి చేస్తున్నాయి." ఆయన మాటలు ఆమె హృదయాన్ని కదిలించాయి. ఆమెలో ఏదో తెలియని భావం కలిగింది. ఆమె శరీరం ఆయన స్పర్శకు ప్రతిస్పందించింది.
రంగారావు ఆమె నుదుటిపై ముద్దు పెట్టారు. ఆ తర్వాత ఆమె కనులపై, బుగ్గలపై, చివరికి ఆమె పెదవుల దగ్గర ఆగిపోయారు. కొద్దిసేపటి తర్వాత, ఆయన గొంతు కాస్త గద్గదంగా, “వల్లీ దయచేసి చేతులు అడ్డుపెట్టి నా సహనాన్ని ఇంకా పరీక్షించకు, అర్థం చేసుకో, నీ కోసం ఎన్ని రోజుల నుంచి తపిస్తున్నానో నీకు తెలియనిది కాదు.” అని ఆమెను అభ్యర్థించగా, ఆయన మాటలకు వల్లీలో ఏదో కదలిక వచ్చింది. కళ్ళు దించుకుని, తడబడుతూ, ఆమె తన అందాన్ని దాస్తున్న రెండు చేతులనీ మెల్లిగా పక్కకి తప్పించి, కిందకి వాల్చేసింది.
ఎప్పటినుంచో కలలు కన్న వల్లీ అందం ఇప్పుడు ఎదురుగా రంగారావు కి సాక్షాత్కరించింది. ఆమె జాకెట్టు లోపల ఉన్నతంగా నిలబడిన ఆమె చనుద్వయాన్ని చూసి ఆయన కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి. ఆయన చూపు ఆమె వక్షోజాలపైనే నిలిచిపోయింది. ఆమె లోతైన నాభి ఆయన చూపు పక్కకి తిప్పనివ్వటంలేదు. ఆమె అందం ఆయనను మంత్రముగ్ధుణ్ణి చేసింది.
ఆ క్షణంలో రంగారావు శరీరం అదుపు తప్పుతోంది. ఆయన పెదవులు, చేతులు చేతులు వణుకున్నాయి. శరీరం వేడెక్కింది. అతని మగసిరి దృఢంగా మారి ఉవ్వెత్తున లేచింది.
అతని బలిష్టమైన చేతులు ఆమె నడుము చుట్టూ బిగుసుకున్నాయి. ఆమె పెదాలను అందుకున్నారు. అతని పెదవులు ఆమె పెదాలపై వాలగానే, వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా వణుకుపుట్టింది. రంగారావు చాలా బలిష్టంగా ఉన్నారు. నిజానికి ఆయన శరీర సౌష్టవం, బలం ముందు వల్లీ ఏ విధంగానూ ప్రతిఘటించలేకపోయింది. ఆమె కనులు మూసుకుంది. ఆయన ఆమె పెదాలను పూర్తిగా నోటిలోకి తీసుకుని చప్పరిస్తూ, చిన్నగా కొరుకుతున్నారు. ఆయన నాలుక ఆమె నోటిలోకి చొచ్చుకువచ్చి, ఆమె నాలుకను స్పృశించింది. ఆ స్పర్శతో ఆమె శరీరంలో విద్యుత్ ప్రవాహం ప్రవహించినట్లైంది.
మెల్లగా రంగారావు తన కుడి చేతిని వల్లీ నడుముపై నుండి కిందకి తీసుకెళ్లి, ఆమె మెత్తటి చీర కుచ్చిళ్ళపై వేశారు. ఆ అకస్మాత్తు స్పర్శతో వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. వల్లీ వెంటనే ఆమె తన ఎడమ చేతిని ఆయన కుడి చేతిపై వేసి, తనకున్న శక్తి, బలం అంతా కూడదీసుకుని ఆయన చేతిని అక్కడి నుండి తోసివేయాలని గట్టిగా ప్రయత్నించింది. కానీ ఆమె ప్రయత్నం, ఆమె బలం రంగారావు గారి దృఢమైన పట్టు ముందు ఏ మాత్రం సరిపోలేదు. రంగారావు కుడి చేత్తో ఆమె చీర కుచ్చిళ్ళను గట్టిగా పట్టుకుని, ఒక్క ఉదుటున మొత్తం చీరను పూర్తిగా లాగేసారు. ఆమె ఇప్పుడు కేవలం లంగా, జాకెట్టుతో నిలబడి ఉంది. వల్లీ పాల మీగడ లాంటి మేని ఛాయ, ప్రతి ఒంపుసొంపు స్పష్టంగా, ఆహ్వానిస్తున్నట్లుగా ఆయన కళ్ళ ముందు దర్శనమిచ్చాయి. సిగ్గుతో ఆమె తల దించుకుంది రంగారావు ఒక్క క్షణం కూడా కనురెప్ప వేయకుండా, వల్లీ అద్భుతమైన సౌందర్యాన్ని తదేకంగా చూస్తూ కళ్ళల్లో కోరిక నింపుకున్నారు.
ఆమె శరీరాన్ని పై నుంచి కిందకి చూస్తూ ఆయన అన్నారు, "వల్లీ, ఇంత అందమా! నీ అందాలు బిగి సడల లేదు. నీ శరీరం పట్టు తప్పలేదు. చూస్తున్న కొద్దీ అణుచుకోలేనంతగా కోరిక పెరిగిపోతోంది."
ఆమె మాత్రం తలదించుకుని కిందకి చూస్తోంది. మెల్లిగా ఆయన ఆమెను దగ్గరకు లాక్కున్నారు. ఆమె ఎద పొంగులు ఆయన గుండెను ఢీకొన్నాయి.
"వల్లీ, నువ్వు నిజంగా అద్భుతం," ఆయన మెల్లగా అన్నారు. "నీ అందం నన్ను పిచ్చివాణ్ణి చేస్తోంది."
వల్లీ ఏమీ మాట్లాడలేదు. సిగ్గుతో కళ్ళు మూసుకుంది.
"నీ కళ్ళు ఎంత అందంగా ఉన్నాయో తెలుసా?" ఆయన ఆమె కళ్ళల్లోకి చూస్తూ అన్నారు.
ఆమె పెదవులు కొద్దిగా కదిలాయి.
“వల్లీ, నీ ఒంపులు, నీ వయ్యారాలు, చెక్కుచెదరకుండా అలాగే ఉన్నాయి.”
ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకుని, ఆమె మెడ వంపులలో ముద్దిస్తూ, అతడి పెదవులు ఆమె సున్నితమైన చర్మాన్ని తాకుతుంటే ఆమె ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. ఆ స్పర్శకు ఆమెలో తెలియని కొత్త ఉద్వేగం మొదలైంది. చేతులతో ఆమె వీపు అంతా నిమురుతూ, అతడి వేళ్లు ఆమె వెన్నుపై మెల్లగా కదులుతుంటే ఆమె మరింత పరవశించిపోయింది. ఆ స్పర్శ ఆమె శరీరాన్ని పులకింపజేసింది. మెల్లగా కిందకి జార్చుతూ, అతడి చేతులు ఆమె నడుము వంపుల గుండా జారి, ఆమె గుండ్రటి మెత్తటి పిరుదులపై వేసి నిమిరి తర్వాత, మరింత గాఢంగా, ఆమెను తన శరీరం వైపు, తన గుండెకు అదుముకున్నారు. అతని చేతుల తాకిడికి ఆమె ఉలిక్కి పడింది. కాసేపు అలాగే కౌగిలించుకుని ఆమెను ముద్దాడుతూ, ఆమె రెండు చేతులనూ తీసుకుని అతని భుజాల మీద వేసుకున్నారు. ఆమె ఇప్పుడు పడిపోకుండా చేతులతో అతని భుజాల చుట్టూ గట్టిగా పట్టుకోవాల్సి వచ్చింది. ఇప్పుడు ఇద్దరి శరీరాలు మరింతగా అతుక్కుని, ఆమె పూర్తిగా అతని బాహువులలో బంధించబడింది. కాసేపు ఆమెను అలాగే బంధించి, ఆమె జాకెట్టు మెడ మధ్యలో ఉన్న భుజాన్ని ముద్దాడుతూ, చిన్నగా కొరుకుతూ ఆమెలో శృంగార తంత్రులను మీటుతున్నారు.
ఆమె శరీరం అతనికి ప్రతిస్పందిస్తూ, తెలియకుండానే ఆమె చేతులు అతని చుట్టూ బిగుసుకున్నాయి. ప్రతిగా అతనిలో ఆనందం, కామోద్రేకం పెరిగిపోతోంది. ఆమెను అలాగే పట్టుకుని గది అంతా తిప్పుతూ, ఆమెనే తదేకంగా చూస్తూ, ఆమె పెదవులను కసిగా ముద్దాడుతున్నారు.
ఇప్పుడు ఆమె కౌగిలి నుండి విడివడి ఆమెకు కొద్దిగా దూరంగా వెనుకకు జరిగారు. ఆమెకు ఏమైందో అర్థం కాక కొద్దిగా తల ఎత్తి చూసింది. ఎదురుగా రంగారావు ఆమె శరీరాన్ని మీద నుంచి కిందకి కోరికతో చూస్తూ, తదేకంగా ఆమె ఎద భాగాన్నే చూస్తూ రెండు చేతులని ఆమె నడుము రెండు వైపులా వేసి, ఆమె నడుము మడతల్ని నిమురుతున్నారు. అతని ముఖం ఇప్పుడు ఆమె ముఖానికి దగ్గరగా వచ్చింది. అతని ఊపిరి ఆమెలో గిలిగింతలు పెడుతోంది.
రంగారావు అపరిమితమైన కోరికకు, ఆయన చూపుల్లో కనిపించిన సామర్ధ్యానికి వల్లీకి నిజంగా ఆశ్చర్యం వేసింది. అతని మాటల్లో, చూపుల్లో ఒక ఆవేశం, కాంక్ష ఆమెను ఆశ్చర్యపరిచాయి. ఇంత కాలం తాను చూసిన గౌరవనీయుడైన రంగారావు గారికి, ఇప్పుడు తన ఎదురుగా ఉన్న శృంగార తప్తమైన రంగారావు కి ఎంతో తేడా ఉందని ఆమెకు అనిపించింది.
అతనికి చాలా సంవత్సరాల నుంచి ఆడదాని పొందు లేదని గ్రహించినప్పుడు, వల్లీ మనసులో ఒక విధమైన జాలి, సానుభూతి కలిగింది. ఒక గొప్ప వ్యక్తి, అన్నింటిలోనూ సంపన్నమైన వ్యక్తి, దాంపత్య సుఖానికి దూరమై ఒంటరిగా, కోరికలతో కుమిలిపోతున్నారన్న ఆలోచన కూడా ఆమె హృదయాన్ని మెత్తబరిచింది. అతని కోరిక వెనుక ఉన్న ఒంటరితనం, ఆకలి ఆమెకు అర్థమయ్యాయి. తన పట్ల ఆయనకు ఉన్న ఆకర్షణ కేవలం శారీరకమైనది కాదని, దాని వెనుక ఏదో లోతైన మానసిక అవసరం కూడా ఉందని ఆమెకు అనిపించింది.
ఒకవైపు అపరాధ భావం ఆమెలో ఉన్నా, మరోవైపు రంగారావు గారి పట్ల ఒక విధమైన సానుభూతి, గౌరవం, అతని కోరికను అర్థం చేసుకునే ప్రయత్నం ఆమెలో మొదలయ్యాయి. అతని నిస్సహాయత ఆమెను కదిలించింది. అతని మాటల్లోని నిజాయితీ, అతని పరిస్థితి ఆమెను ఆలోచింపజేశాయి. భయం పూర్తిగా తొలగిపోకపోయినా, అతని స్పర్శకు ఆమె శరీరం పులకరించడం, ఏదో తెలియని కొత్త అనుభూతిని కూడా ఆమె అనుభవించడం ఆమెను మరింత గందరగోళంలో పడేసింది. ఈ స్థితిలో తన శరీరం కూడా తనకు తెలియకుండానే స్పందిస్తున్నందుకు ఆమె సిగ్గుపడింది.
ఇప్పుడు రంగారావు తన రెండు చేతులూ వల్లీ భుజాల నుంచి కిందకి మెల్లిమెల్లిగా జరుపుతున్నారు. తర్వాత చేతులు ఎక్కడికి చేరుతాయో అర్థమైన వల్లీ అతని చేతులను ఆమె చేతులతో పట్టుకుని కిందకి కదలనీయటంలేదు. కానీ అతని ఆవేశం ముందు ఆమె బలం సరిపడలేదు. ఆమెకు అర్థమైపోయింది ఇక అతనిని ఆపలేదని. వెంటనే ఇక లాభం లేదని ఆమె చేతులను అతని చేతులకు అడ్డు తప్పించింది.
వెంటనే అతని ముఖం లో చిరునవ్వు వెలిసింది. మరింత ఉత్సాహంతో ఆమె ఊహించినట్లుగానే అతను తన చేతుల్ని కిందకి జార్చుతూ తన అదృష్టానికి పొంగిపోతూ ఆమె ఎద పొంగుల శిఖరాలను చేరి, మెల్లగా వాటిని స్పృశిస్తూ, ఆ స్థనాగ్రాలని మృదువుగా వేళ్లతో రాస్తూ, ఆమె వక్షోజాల పరిమాణాన్ని సృజనాత్మకంగా కొలుస్తూ “అబ్బా ఏమున్నాయి నీ పరువాలు, ఇప్పటికీ ఇంకా పొగరుగానే నిల్చున్నాయి. చూడు నా చేతులకి సవాలు విసురుతున్నాయి. అదృష్టమంటే ప్రసాద్ దే. నీ అందాల్ని తనివితీరా అనుభవించగలిగాడు. నీ సౌందర్యం చూసినవాడు పూనకం వచ్చినట్టు పాకులాడకుండా ఎలా ఉండగలడు? నీ వక్షోజాలు మృదువుగా ఉండి కూడా ఇంత గట్టి బలాన్ని చూపుతుండటం నిజంగా ఆశ్చర్యం.” అంటూ ఆమె అందాన్ని వర్ణించారు.
ఆమె సిగ్గుతో కళ్ళు మూసుకుంది. అతను రెండు చేతులతో ఆమె పాల పొంగుల్ని సవరిస్తూ, మధ్య మధ్యలో వేళ్ళతో ఆమె ముచ్చికల్ని చిన్నగా నలుపుతున్నారు. అతని చేతులలో ఆమె ఎద పొంగడం తెలుస్తోంది. ఆమె ముచ్చికలు కూడా అతని చేతులకి గట్టిగా తగులుతున్నాయి. ఆమెకు ఎంత ఇష్టం లేకపోయినా ఇప్పుడు ఆమె శరీరం కూడా ప్రతిస్పందించడం మొదలుపెట్టింది.
ఆమె తట్టుకోలేక మరలా ఆమె చేతులతో అతని చేతుల్ని అక్కడి నుండి తప్పించడానికి ప్రయత్నించగా, ఈసారి అతను తన చేతులతో ఒక్కసారి ఆమె ఎద పొంగులను గట్టిగా ఒక పట్టు పట్టి, పిసికి, ఆమె చను మొనలను అతని వేళ్ళ మధ్యలో ఉంచి ఆ వేళ్ళను ఆడించి, వాటిని పైకి లాగి వదిలి, మెల్లిగా అక్కడ నుంచి తన చేతులను కిందకి జార్చి మరలా ఆమె నడుము పై రెండు వైపులా వేసారు. అతను చేసిన పనికి ఆమె స్స్ స్స్ మని శబ్దం చేసింది. ఆమెలో తమకం అంతకంతకూ పెరిగిపోతోంది.
ఆమె సిగ్గుతో కళ్ళు మూసుకుంది. అతను రెండు చేతులతో ఆమె పాల పొంగుల్ని సవరిస్తూ, మధ్య మధ్యలో వేళ్ళతో ఆమె ముచ్చికల్ని చిన్నగా నలుపుతున్నారు. అతని చేతులలో ఆమె ఎద పొంగడం తెలుస్తోంది. ఆమె ముచ్చికలు కూడా అతని చేతులకి గట్టిగా తగులుతున్నాయి. ఆమెకు ఎంత ఇష్టం లేకపోయినా ఇప్పుడు ఆమె శరీరం కూడా ప్రతిస్పందించడం మొదలుపెట్టింది.
ఆమె తట్టుకోలేక మరలా ఆమె చేతులతో అతని చేతుల్ని అక్కడి నుండి తప్పించడానికి ప్రయత్నించగా, ఈసారి అతను తన చేతులతో ఒక్కసారి ఆమె ఎద పొంగులను గట్టిగా ఒక పట్టు పట్టి, పిసికి, ఆమె చను మొనలను అతని వేళ్ళ మధ్యలో ఉంచి ఆ వేళ్ళను ఆడించి, వాటిని పైకి లాగి వదిలి, మెల్లిగా అక్కడ నుంచి తన చేతులను కిందకి జార్చి మరలా ఆమె నడుము పై రెండు వైపులా వేసారు. అతను చేసిన పనికి ఆమె స్స్ స్స్ మని శబ్దం చేసింది. ఆమెలో తమకం అంతకంతకూ పెరిగిపోతోంది.
ఇప్పుడు ఆమె నడుముని నొక్కుతూ, ఆమెను తన వైపు అదుముకుంటూ, మెల్లిగా మోకాళ్లపై కూర్చుని నున్నగా ఉన్న ఆమె పొట్ట భాగమంతా ముద్దులిస్తూ, నడుము వంపులు చిన్నగా కొరుకుతూ, ఆమె నాభి వద్దకు చేరారు. ఇప్పుడు లోతైన ఆమె నాభిని కన్నుల నిండుగా చూస్తూ, పెదవులతో ముద్దుల వాన కురిపిస్తున్నారు. మధ్య మధ్యలో చూపుడు వేలితో ఆమె నాభిలోకి చొప్పించి గుండ్రంగా తిప్పుతున్నారు. ఆమె ఇంక తట్టుకోలేక ఆమె చేతులని అతని తలపై వేసి అతనిని నియంత్రిస్తోంది. ఇప్పుడు అతను నాలుకను ఆమె నాభి లోకి చొప్పించి, నాకుతూ ఆమెలో కోరికని పెంచుతున్నారు. మధ్యలో ఆమె పరిస్థితి చూడటానికి అతను తల ఎత్తి మీదకు చూసారు. ఆమె తల కొద్దిగా వెనుకకు వాల్చేసి, ఆమె కోరికను ముని పంట బిగించి, కనులు మూసుకుని ఉంది.
ఆమె శరీరంలోని మార్పునీ, కోరికనీ గమనించాలనీ, శృంగారానికి ఆమె మానసిక సంసిద్ధత తెలుసుకోవాలని అతను కొద్దిగా ఆ ముద్దులకి విరామం ఇచ్చి ముఖాన్ని కొద్దిగా వెనుకకు తెచ్చి పైకి చూస్తున్నారు. అప్పటి వరకు ముద్దుల వర్షంలో మునిగిన ఆమె శరీరం, ఈ చిన్నపాటి తెరిపిని తట్టుకోలేక, అదుపు తప్పి, మనసుని జయించి, ఆమె చేతులు తెలియకుండానే అతని తలని పట్టుకుని ఆమె నాభిపైకి గట్టిగా అదుముకున్నాయి. అంతలోనే మరలా ఎందుకో వెనుకకు తోస్తున్నాయి.
అతనికి ఉన్న అనుభవంతో, ఆమె పడక సుఖానికి దూరంగా ఉందనీ, అందుకే శరీరం ఆ సుఖాన్ని కోరుకుంటోందనీ, కానీ మనసు ఇంకా పూర్తిగా ఈ సంగమానికి అంగీకరించటం లేదనీ, అర్థం చేసుకున్నారు.
అతనికి ఉన్న అనుభవంతో, ఆమె పడక సుఖానికి దూరంగా ఉందనీ, అందుకే శరీరం ఆ సుఖాన్ని కోరుకుంటోందనీ, కానీ మనసు ఇంకా పూర్తిగా ఈ సంగమానికి అంగీకరించటం లేదనీ, అర్థం చేసుకున్నారు.
ఈ పరిస్థితిలో నెమ్మదిగానే ఆమె శరీరంలో కోరికలని పెంచుతూ, మెల్లిగా ఆమె మనసుని తన వైపు తిప్పుకోగలిగితే ఇంక తను కూడా ఇందులో ఇష్టంగానే భాగస్వామి అవుతుందని అనుకుని, పైకి లేచి ఆమెను దగ్గరగా తీసుకుని, ఆమె ముఖాన్ని తన భుజంపై వాల్చుకుని, ఆమెను నిమురుతూ, ఆమెతో “నీ అందం చూసి తట్టుకోలేక ఎలాగైనా ఒక్కసారి నీతో అనుభవం పొందాలని, మీ అవసరాన్ని ఆసరాగా చేసుకుని, మంచి చెడులు పక్కన పెట్టి నిన్ను కోరుకున్నాను. నాకు ఎప్పటినుంచో నీ మీదనే కోరిక. నాకున్న డబ్బుకి పరపతికి రోజుకొక ఆడదానిని అనుభవించగలను కానీ, కేవలం నువ్వు మాత్రమే నా మనసులో ఉన్నావు. ఇంత అందాన్ని నేను పొందుతున్నానంటే నా జన్మకి ఇన్నాళ్లకి అర్థం దొరికింది. నన్ను అర్థం చేసుకో, నిన్ను ఇబ్బంది పెట్టాలని లేదు కానీ ఇంత అందాన్ని చేజేతులా జారవిడుచుకోలేను.”
“నీ శరీరంలో అణువణువూ అందమే, అనుభవైక్యమే. నీ గుండ్రని ముఖం, పౌర్ణమి చంద్రబింబంలా ప్రశాంతంగా, వెన్నెల కురిసినట్టుగా ఉంది. ఆ ముఖంలోని ప్రతీ రేఖా నాలో ఏదో తెలియని తపనను రేపుతోంది. నీ కళ్ళల్లోని లోతు, ఆ అమాయకత్వం నన్ను మరింతగా ఆకర్షిస్తున్నాయి.
నీ శంఖం లాంటి మెడ, ఎంత నాజూకుగా ఉందో! దాన్ని పట్టుకుంటే కందిపోతుందేమో అని భయం. ఆ మెడ వంపులు, ఆ నునుపుదనం నన్ను మైమరిపిస్తున్నాయి. దానిపై నా పెదవుల ముద్ర వేయాలని ఉంది.
ఎలాంటి మగాడినైనా చిత్తు చేయగలిగిన నీ ఎద పొంగులు... అవి జాకెట్టులో కూడా ఎలా ఉబికి వస్తున్నాయో! అవి పొంగి పొర్లుతున్న పాలసముద్రంలా ఉన్నాయి. వాటిని చూస్తుంటే నా ఆకలి రెట్టింపవుతోంది, వాటిని పూర్తిగా ఆస్వాదించాలని, నా పెదవులతో వాటిని ఆవరించాలని నా మనసు పరితపిస్తోంది.
ఎంతటి దాహాన్నైనా తీర్చగల నీ దిగుడు నాభి బావి... అది ఒక మధురమైన రహస్యంలా ఉంది. అందులో మునిగిపోవాలని, ఆ లోతుల్లోని స్వర్గాన్ని అన్వేషించాలని నా మనసు ఉవ్విళ్ళూరుతోంది. ఆ నాభి చుట్టూ ఉన్న వంపులు నన్ను మరింతగా ఆకర్షిస్తున్నాయి, నా నాలుకతో దాన్ని చుట్టూరా స్పృశించాలనిపిస్తోంది.
ఇంకా క్రింద నేను అసలు ఊహించలేకున్నా ఎంత లోతైన స్వర్గమో... అది ఒక అగాధమైన రహస్యం. ఆ స్వర్గంలోకి ప్రవేశించి, దాని లోతుల్లోని ప్రతి అణువునూ ఆస్వాదించాలని, ఆ అనుభూతిలో లీనమైపోవాలని నా ఆత్మ కాంక్షిస్తోంది. నీ శరీరం మొత్తం నాకు ఒక మధురానుభూతిని అందించే అద్భుత అయస్కాంత క్షేత్రంలా ఉంది.” అంటూ ఆమె అందాన్ని అణువణువునా పొగుడుతూ, ఆమె పెదవులను అందుకున్నారు.
అతని అంగాంగ వర్ణనలు వల్లీలో ఒక వింత సిగ్గును, అంతకంటే మిన్నగా ఒక గర్వాన్ని కలిగించాయి. తన అందాన్ని ఇంత నిశితంగా, ఇంత అద్భుతంగా ఎవరూ వర్ణించడం ఆమె జీవితంలో ఇదే ప్రథమం. తన శరీరం నిజంగానే అంత అందంగా ఉందా అని ఆమె తనలోనే ప్రశ్నించుకుంది. శారీరకంగా వయస్సులో ఉన్న ఆడది కావడంతో, ఆమెకు కూడా శారీరక కోరికలు ఉంటాయని, భర్త సుఖపెట్టి చాలా రోజులయింది కూడా అని ఆమెకు తెలుసు. ఆ నిజాన్ని ఆమె శరీరం, మనసు లోలోపల అంగీకరిస్తున్నాయి.
ఆయన మాటలు కేవలం చెవులకు వినసొంపుగా ఉండడమే కాదు, ఆమె శరీరంలో నిద్రాణమై ఉన్న కోరికలను సైతం మెల్లగా మేల్కొలుపుతున్నాయి. అతని చూపులు, అతని ప్రతీ పదం ఆమెలోని స్త్రీత్వాన్ని నిద్రలేపుతున్నాయి. ఆమె మనసులోని భయం క్రమంగా పల్చబడుతూ, దాని స్థానంలో ఏదో తెలియని ఆకర్షణ, ఒక విధమైన ఆశ చోటు చేసుకుంటున్నాయి. తన శరీరం అతని స్పర్శకు, అతని మాటలకు స్పందిస్తున్న తీరు ఆమెకు కొత్తగా అనిపించింది. ఒకవైపు సంస్కారం, ధర్మం ఆమెను నిరోధిస్తున్నా, మరోవైపు ఆమె శరీరం, మనసులో అంతర్గతంగా ఉన్న కోరికలు అతని వైపు మొగ్గు చూపుతున్నాయి. మెల్లిగా వల్లీ నుంచి ప్రతిఘటన తగ్గుతోంది. ఆమె శరీరం మెత్తబడింది, అతని చేతుల్లోకి వాలిపోయింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి, కానీ ఈసారి భయంతో కాదు, ఏదో తెలియని అనుభూతిలో మునిగిపోయినట్లు.
ఆమె శారీరకంగా శృంగారానికి సిద్ధమవుతోందని గ్రహించి, రంగారావు మెల్లిగా చేతుల్ని ఆమె నడుముపై వేసి దగ్గరకి తీసుకున్నారు. ఆ స్పర్శతో వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా పులకించిపోయింది. అతను ఆమెను తన వైపు లాక్కున్నారు. ఆమె గుండె చప్పుడు అతని గుండె చప్పుడుకు దగ్గరగా వినిపించింది. అతను మెల్లిగా ఆమె పెదవులపై వంగాడు. ఈసారి ఆమె పెదాలను అడ్డుకోలేదు, నిశ్శబ్దంగా అతని పెదవుల స్పర్శను ఆహ్వానించింది. ఆ ముద్దులో తీయదనం, కోరిక, ఆరాధన కలగలిసి ఉన్నాయి.
అతను ఆమెను సున్నితంగా పైకి ఎత్తుకున్నాడు. ఆమె లంగా జాకెట్టులో అతని చేతుల్లో ఒదిగిపోయింది. అతను ఆమెను జాగ్రత్తగా పడక మంచంవైపు తీసుకువెళ్ళారు. ప్రతీ అడుగులోనూ ఒక మధురమైన నిరీక్షణ. మంచం పైకి చేర్చి, పడుకోబెట్టారు. వల్లీ కళ్ళు మూసుకునే ఉంది. ఆమె శరీరం వేడెక్కింది. లోలోపల ఒక విధమైన ఉత్కంఠ, అంగీకారం స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఆ క్షణం ఆమెకు సమయం ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది.
“నీ శరీరంలో అణువణువూ అందమే, అనుభవైక్యమే. నీ గుండ్రని ముఖం, పౌర్ణమి చంద్రబింబంలా ప్రశాంతంగా, వెన్నెల కురిసినట్టుగా ఉంది. ఆ ముఖంలోని ప్రతీ రేఖా నాలో ఏదో తెలియని తపనను రేపుతోంది. నీ కళ్ళల్లోని లోతు, ఆ అమాయకత్వం నన్ను మరింతగా ఆకర్షిస్తున్నాయి.
నీ శంఖం లాంటి మెడ, ఎంత నాజూకుగా ఉందో! దాన్ని పట్టుకుంటే కందిపోతుందేమో అని భయం. ఆ మెడ వంపులు, ఆ నునుపుదనం నన్ను మైమరిపిస్తున్నాయి. దానిపై నా పెదవుల ముద్ర వేయాలని ఉంది.
ఎలాంటి మగాడినైనా చిత్తు చేయగలిగిన నీ ఎద పొంగులు... అవి జాకెట్టులో కూడా ఎలా ఉబికి వస్తున్నాయో! అవి పొంగి పొర్లుతున్న పాలసముద్రంలా ఉన్నాయి. వాటిని చూస్తుంటే నా ఆకలి రెట్టింపవుతోంది, వాటిని పూర్తిగా ఆస్వాదించాలని, నా పెదవులతో వాటిని ఆవరించాలని నా మనసు పరితపిస్తోంది.
ఎంతటి దాహాన్నైనా తీర్చగల నీ దిగుడు నాభి బావి... అది ఒక మధురమైన రహస్యంలా ఉంది. అందులో మునిగిపోవాలని, ఆ లోతుల్లోని స్వర్గాన్ని అన్వేషించాలని నా మనసు ఉవ్విళ్ళూరుతోంది. ఆ నాభి చుట్టూ ఉన్న వంపులు నన్ను మరింతగా ఆకర్షిస్తున్నాయి, నా నాలుకతో దాన్ని చుట్టూరా స్పృశించాలనిపిస్తోంది.
ఇంకా క్రింద నేను అసలు ఊహించలేకున్నా ఎంత లోతైన స్వర్గమో... అది ఒక అగాధమైన రహస్యం. ఆ స్వర్గంలోకి ప్రవేశించి, దాని లోతుల్లోని ప్రతి అణువునూ ఆస్వాదించాలని, ఆ అనుభూతిలో లీనమైపోవాలని నా ఆత్మ కాంక్షిస్తోంది. నీ శరీరం మొత్తం నాకు ఒక మధురానుభూతిని అందించే అద్భుత అయస్కాంత క్షేత్రంలా ఉంది.” అంటూ ఆమె అందాన్ని అణువణువునా పొగుడుతూ, ఆమె పెదవులను అందుకున్నారు.
అతని అంగాంగ వర్ణనలు వల్లీలో ఒక వింత సిగ్గును, అంతకంటే మిన్నగా ఒక గర్వాన్ని కలిగించాయి. తన అందాన్ని ఇంత నిశితంగా, ఇంత అద్భుతంగా ఎవరూ వర్ణించడం ఆమె జీవితంలో ఇదే ప్రథమం. తన శరీరం నిజంగానే అంత అందంగా ఉందా అని ఆమె తనలోనే ప్రశ్నించుకుంది. శారీరకంగా వయస్సులో ఉన్న ఆడది కావడంతో, ఆమెకు కూడా శారీరక కోరికలు ఉంటాయని, భర్త సుఖపెట్టి చాలా రోజులయింది కూడా అని ఆమెకు తెలుసు. ఆ నిజాన్ని ఆమె శరీరం, మనసు లోలోపల అంగీకరిస్తున్నాయి.
ఆయన మాటలు కేవలం చెవులకు వినసొంపుగా ఉండడమే కాదు, ఆమె శరీరంలో నిద్రాణమై ఉన్న కోరికలను సైతం మెల్లగా మేల్కొలుపుతున్నాయి. అతని చూపులు, అతని ప్రతీ పదం ఆమెలోని స్త్రీత్వాన్ని నిద్రలేపుతున్నాయి. ఆమె మనసులోని భయం క్రమంగా పల్చబడుతూ, దాని స్థానంలో ఏదో తెలియని ఆకర్షణ, ఒక విధమైన ఆశ చోటు చేసుకుంటున్నాయి. తన శరీరం అతని స్పర్శకు, అతని మాటలకు స్పందిస్తున్న తీరు ఆమెకు కొత్తగా అనిపించింది. ఒకవైపు సంస్కారం, ధర్మం ఆమెను నిరోధిస్తున్నా, మరోవైపు ఆమె శరీరం, మనసులో అంతర్గతంగా ఉన్న కోరికలు అతని వైపు మొగ్గు చూపుతున్నాయి. మెల్లిగా వల్లీ నుంచి ప్రతిఘటన తగ్గుతోంది. ఆమె శరీరం మెత్తబడింది, అతని చేతుల్లోకి వాలిపోయింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి, కానీ ఈసారి భయంతో కాదు, ఏదో తెలియని అనుభూతిలో మునిగిపోయినట్లు.
ఆమె శారీరకంగా శృంగారానికి సిద్ధమవుతోందని గ్రహించి, రంగారావు మెల్లిగా చేతుల్ని ఆమె నడుముపై వేసి దగ్గరకి తీసుకున్నారు. ఆ స్పర్శతో వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా పులకించిపోయింది. అతను ఆమెను తన వైపు లాక్కున్నారు. ఆమె గుండె చప్పుడు అతని గుండె చప్పుడుకు దగ్గరగా వినిపించింది. అతను మెల్లిగా ఆమె పెదవులపై వంగాడు. ఈసారి ఆమె పెదాలను అడ్డుకోలేదు, నిశ్శబ్దంగా అతని పెదవుల స్పర్శను ఆహ్వానించింది. ఆ ముద్దులో తీయదనం, కోరిక, ఆరాధన కలగలిసి ఉన్నాయి.
అతను ఆమెను సున్నితంగా పైకి ఎత్తుకున్నాడు. ఆమె లంగా జాకెట్టులో అతని చేతుల్లో ఒదిగిపోయింది. అతను ఆమెను జాగ్రత్తగా పడక మంచంవైపు తీసుకువెళ్ళారు. ప్రతీ అడుగులోనూ ఒక మధురమైన నిరీక్షణ. మంచం పైకి చేర్చి, పడుకోబెట్టారు. వల్లీ కళ్ళు మూసుకునే ఉంది. ఆమె శరీరం వేడెక్కింది. లోలోపల ఒక విధమైన ఉత్కంఠ, అంగీకారం స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఆ క్షణం ఆమెకు సమయం ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది.
ఆమె జీవితంలో ఒక కొత్త అధ్యాయం మొదలవుతోంది

Venkatesh


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)