Adultery నాటీ లవ్ స్టోరీ

[lmilf36]

కొంతసేపటికి డోర్ బెల్ మోగింది. చేతిలో గాజర్ కా హల్వా గిన్నెతో నేహా నిలబడి ఉంది.  

"మమ్మీ పంపించింది" చెప్పింది.  నేను అది తీసుకుని థాంక్స్ చెప్పాను. తను నవ్వి ఫ్లాట్‌కి తిరిగి వెళ్లిపోయింది. చెప్పొద్దూ, నాకు కొంచెం ఇబ్బందిగా అనిపించింది.

తర్వాత మేమిద్దరం ఎప్పుడైనా మాట్లాడుకోవాల్సి వస్తే నాకు కొద్దిగా సంకోచంగా  ఉండేది. 

నాలోని ఈ మార్పును ఆమె గమనించింది. "భయ్యా , మీరు దాని గురించి అంతగా  ఫీల్ అవ్వకండి, ఇదంతా మామూలే" అంది ఒక సారి. 

నాకు ఆశ్చర్యంగా వేసింది.  తన ధైర్యానికి ముచ్చటేసింది. తర్వాత తర్వాత మేము మరింత స్నేహితులమయ్యాము.  చెప్పాలంటే ఇప్పుడు ఆమెతో మాట్లాడేటప్పుడు నాలో ఎలాంటి సంకోచం లేదు. అయినా, మా సంభాషణలో ఎప్పుడూ హద్దు మీరలేదు.

కానీ నెమ్మదిగా ఆ హద్దు గీత చెరిగిపోతూ వచ్చింది.

"నీకసలు ఉద్యోగం ఎందుకు? చక్కగా పెళ్లి చేసుకుని బిజీ అయిపోవచ్చు కదా?" అన్నాను నేను, ఒక సారి ఆమెను ఆటపట్టిస్తూ.

"పెళ్లి నాకంటే మీకే ఎక్కువ అవసరం" చిలిపిగా నవ్వుతూ బదులిచ్చింది, నా ల్యాప్‌టాప్‌విషయాన్నీ గుర్తు చేస్తూ.  తనకి నిజంగా మంచి సెన్స్ అఫ్ హ్యూమర్ ఉంది.  తాను ఇలా అప్పటికప్పుడు వేసే కొంటె జోకులు నాకు బాగా నచ్చేవి.

ఏదేమైనా కాలం గడిచింది. నా ప్రాజెక్ట్ ముందుకు సాగుతోంది.   దాదాపు ఒక నెల నేను నా పనిలో బిజీ అయిపోయాను. ఆఫీస్ నించి ఇంటికి తిరిగి వచ్చినప్పుడల్లా, నా ఫ్లాట్ తాళాలు తీసుకోవడానికి దాదాపు ప్రతిరోజూ సాయంత్రం లేట్ గా ఆమెను కలుస్తూ ఉండేవాడిని.  కానీ మాకు సంభాషణలకు ఎక్కువ సమయం దొరికేది కాదు.

ఒకసారి నేను ఢిల్లీలోని మా ఇంటికి హఠాత్తుగా వెళ్లాల్సి వచ్చింది. ఎదో ప్రాపర్టీ కి సంబంధించిన పేపర్స్ మీద  సంతకం చేయాల్సి ఉంది.  అర్ధరాత్రి రైలు ఎక్కి ఉదయానికి అక్కడికి చేరుకోవాలి. మళ్ళీ అదే రోజు రాత్రికి మరో రైలు ఎక్కి తిరిగి రావాలి అని ప్లాన్ వేసుకున్నా.

నా ప్రయాణానికి ఒక రోజు ముందు కండేల్వాల్ గారు నాతో మాట్లాడారు.  నోయిడా టెక్ మహీంద్రా లో నేహా ఫ్రెండ్ ఎవరో పనిచేస్తోందిట. తన ద్వారా, నేహాకు ఇంటర్వ్యూ కాల్ వచ్చిందట . తను రెండు మూడు రోజుల్లోగా  ఇంటర్వ్యూ అటెండ్ అవ్వాలి అని చేప్పారు .  ఆమె నాతో పాటు వెళ్లి , అదే రోజు నాతో పాటు రైలు ఎక్కి తిరిగి వస్తుందని ఆయన ఆశించారు.

నాకు నిజంగా ఏ ఇబ్బందీ లేదు. నాకు ఒక బెర్త్ రిజర్వ్ అయి ఉంది, కాబట్టి సర్దుకు పోవచ్చు అన్నాను. రైలు రాత్రి 12:00 గంటలకు బయలుదేరి పొద్దున్నే  7:00 గంటలకల్లా అక్కడికి చేరుకుంటుంది.  ఇది కొన్ని గంటల వ్యవహారం. నేహా నాతో పాటు ప్రయాణించేలా, నాతో పాటు మా ఇంటికి వచ్చి, అక్కడి నుండి ఇంటర్వ్యూ జరిగే ప్రదేశానికి వెళ్లేలా కార్యక్రమం ఖరారైంది. 

ప్రయాణం రోజు సాయంత్రానికి ఇంటికొచ్చాక నేహా తో మాట్లాడాను. తన దగ్గర ఏసీ 2-టైర్ టిక్కెట్ ఉంది, కానీ దానికి రిజర్వేషన్ లేదు. TC కొంచెం డబ్బిచ్చి తనకో బెర్త్ ఏర్పాటు చేయగలనని నాకు కాంఫిడెన్స్ ఉంది. పైగా మా దగ్గర పెద్దగా సామాను ఏమీ లేదు. నా దగ్గర నా ల్యాప్‌టాప్, ఆమె దగ్గర ఒక చిన్న హ్యాండ్‌బ్యాగ్, అంతే. రాత్రి సుమారు 10:00 గంటలకు స్టేషన్ కి బయలుదేరాము. నేను టీ-షర్ట్, ట్రాక్ సూట్ ప్యాంటు వేసుకున్నాను. తను కాటన్ క్యాప్రీ, టీ-షర్ట్ వేసుకుంది. అరగంటలోపలే రైల్వే స్టేషన్‌కు చేరుకున్నాము. బండి రావటానికి ఇంకా చాలా టైం ఉంది.  

ఎంక్వైరీలో అడిగి , రైలు రాబోయే ప్లాట్‌ఫాంకు చేరుకుని ఒక బెంచీ మీద కూలబడ్డాం. తను ఇంటర్వ్యూ ఇవ్వబోతున్న కంపెనీ గురించి, ఇంకా ఇంటర్వ్యూ లో ఎలాంటి ప్రశ్నలు అడగొచ్చు అనే విషయాల గురించి గానీ మాట్లాడుకుంటున్నాం.

మేము కూర్చున్న చోటుకు కొంచెం దూరంలో, ఒక మగ కుక్క ఒక ఆడ కుక్క  మీద ఎక్కి సంభోగిస్తున్న దృశ్యం మా కంటపడింది.

అది చూసి నేహా కొంచెం నవ్వింది. ఏమీ జరగనట్టు పైకి మామూలుగా నటించింది కానీ సిగ్గు తో మొహం ఎర్ర బడింది.  ఆమె రియాక్షన్‌కి నాకు నవ్వు ఆగలేదు. తనకు కొంచెం సిగ్గేసింది . 

"మీరు మరీ నాటీ భయ్యా ,  ఒక రాయి పెట్టి కొట్టి వాటిని తరిమేయ్యచ్చు గా" అంది  నవ్వుతూ . 

నేను ఫుల్ మస్తీ మూడ్‌లో ఉన్నాను. "ఎందుకు తరిమేయ్యటం ?  పాపం వాటి మానాన వాటిని ఎంజాయ్ చెయ్యనివ్వు . అలాంటి టైంలో నిన్నే ఎవరో డిస్టర్బ్ చేశారనుకో , నువ్వు ఎట్లా ఫీల్ అవుతావు ఒక సారి  ఆలోచించుకో!" అన్నా.   

నేహా నా వైపు చురుగ్గా చూసింది. నా జోక్ ఆమెను బాధపెట్టినట్లుంది.  తన మొహం లో కోపం కనిపించింది .  తన రియాక్షన్ చూసిన తర్వాత నా తప్పు గ్రహించి నేను కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా ఉండిపోయాను. తను గంభీరంగా నటిస్తూ, మాట కొనసాగించడానికి ప్రయతించింది.  కానీ ఎక్కువ సేపు సీరియస్ గా ఉండలేక పోయింది.  కాసేపాగి అకస్మాత్తుగా గట్టిగా నవ్వేసింది. అది నాకు చాలా రిలీఫ్ ఇచ్చింది. 

"ఇలాంటి చిన్న చిన్న జోకులపై బాధపడితే నువ్వు రేపు ఉద్యోగం ఎలా చేస్తావు?  ఇవన్నీ జీవితంలో భాగమే. నేను నువ్వు చాలా మెచూర్ పర్సన్ వి అనుకుంటూ ఉంటాను. " అని పొగిడా.   

నా మాటలు తనకి నచ్చినట్టున్నాయి.  "మీరు చెప్పింది కరెక్టే, భయ్యా !  మా వాళ్ళు ఒకటి రెండు సంవత్సరాలలో నాకు పెళ్లి చేసేస్తారు. నేను ఎక్కువ రోజులు జాబ్ చేస్తానని కాంఫిడెన్స్ లేదు." అంది.

"పోనీలే,  చేసేస్కో. తప్పేంటి? పెళ్లి తర్వాత జాబ్ చేద్దువు గాని" అన్నా.

"మీకు మా మార్వాడీలు గురించి తెలీదు భయ్యా , ఇంటి కోడలు బయటికెళ్ళి జాబ్ చెయ్యటం ఫ్యామిలీ ప్రెస్టేజ్ కి పెద్ద ఇష్యూ, చాలా పెద్ద అవమానం. అయ్యే పని కాదు."

"అయితే ఏమైంది ?  హాయిగా మొగుడితో ఎంజాయ్ చేసి పిల్లల్ని కనెయ్" క్యాజువల్‌గా నవ్వుతూ అన్నా .

"నాకేం అక్కర్లేదు.  అంత కావాలంటే నువ్వు చేస్కో , ముందు, పెళ్లి! ఉన్నాయిగా లాప్టాప్ నిండా! " కోపంగా  రిప్లై ఇచ్చింది. 

"నా మీద ఎందుకు అంత ఆవేశం? ఏదో  నేనే నీ పెళ్లి చేస్తున్నట్టు!".  అన్నా నవ్వుతూ. 

తర్వాత ఒక రెండు నిమిషాలు నిశబ్దం నడిచింది మా మధ్య. 

"అసలేం చుశావేంటి నా లాప్టాప్ లో?" అడిగా.  

నేహా నవ్వింది .  "భయ్యా ,  నా నోటితో చెప్పించటానికి ట్రై చెయ్యద్దు. పిచ్చి పిచ్చి వీడియోలు అన్నీ పెట్టుకు కూర్చున్నావు" అంది చిరుకోపంగా. 

"ఆరోజు  ఏవైనా చూసావా?"

"నో! సిగ్గుండాలి, అడగటానికి!"

"ఇందులో సిగ్గు పడేదేముంది?" నిజం తనకీ తెలుసు. 

"అసలు ఎపుడైనా అలాంటి వీడియోలు చూసావా?" మళ్లీ  అడిగా. 

సీరియస్ గా నా వైపు చూసి "భయ్యా ,  ఇంక చాలు  ఆపెయ్యండి!" అంది. 

ఇలా మాట్లాడటం నాకు ఎంజాయింగ్ గా ఉంది.    

"డ్రింక్ ఏమైనా తాగుదామా ?" అన్నా తను సైలెంట్ అయిపోయేసరికి. 

స్నాక్స్ స్టాల్ వైపు వెళ్ళాము.

"నువ్వు అంత సీరియస్ గా తీసుకుంటే ఎలా? నన్నొక ఫ్రెండ్ అనుకో .  ఫ్రెండ్స్ తో కూడా ఓపెన్ గా ఉండక పోతే ఎట్లా?" అడిగా.

"ఎంత ఫ్రెండ్స్ అయినా ఇంత ఓపెన్ గానా?  పైగా మగాళ్లతో ?" 

"కం ఆన్ !  నువ్వు ఇంకా ఎదగాలి. ఢిల్లీ లో జాబ్ చెయ్యబోతున్నావు ,  కొంచెం ఓపెన్ మైండ్ తో ఉండటం అలవాటు చేస్కో .  ఇలాంటి మెంటాలిటీ ఉంటే, సర్వైవ్ అవటం కష్టం". నా మాటల్లో నిజం ఉందని తనకీ తెలుసు.  

ఒక నిమిషం ఆగి అడిగా. "అడల్ట్ మూవీలు చూడాలని నీకు ఎప్పుడూ అనిపించలేదా?"

తను ఈ సారి నా వైపు కోపంతో కాకుండా చిరునవ్వుతో చూసి "అనిపిస్తే మాత్రం? ఎక్కడ కుదురుతుంది? చూస్తున్నప్పుడు ఎవరైనా పట్టుకుంటే ఇంకేమైనా ఉందా? నాకు చాల భయం"  

"నా లాప్టాప్ లో చూస్కో .  పర్లేదు." అన్నా .  "పెళ్లయినాక ఏమౌతుందో నీకూ తెలియాలిగా!" నవ్వుతూ చెప్పా .  
 
తన మొహం ఎర్రబడి ముఖం పక్కకి తిప్పుకుంది. మేము కోక్ తీసుకొని కాసేపు నడిచాము.

"నీ లాప్టాప్ లో ఇంకా ఉన్నాయా"  అడిగింది . 

"ఉన్నాయి.  కానీ పబ్లిక్ గా ప్లాట్ఫారం మీద ఎలా?"

"లేదు ! లేదు! నాకేం ఒద్దు. ఊరికే అడిగా." అంది.