30-03-2026, 10:19 PM
----------------
Part 133 - 1
----------------
ராஜ் எந்தத் தயக்கமும் இல்லாம, அந்த டூ சீட்டர் சோபாவுல இருந்து எழுந்து வந்தார்.
அவர் நேரா நான் உக்காந்திருந்த அந்த த்ரீ சீட்டர் சோபாவுக்கு வந்தார்.
எனக்குச் சரியா இடது பக்கத்துல வந்து அவ்ளோ நெருக்கமா உக்காந்தார்.
எங்களுக்கு நடுவுல காத்து போறதுக்குக் கூட எந்த ஒரு இடைவெளியும் இல்லை.
அவரோட வலது தொடை, என்னோட இடது தொடையோட அவ்ளோ நெருக்கமா இடிச்சுக்கிட்டு உரசிக் கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் உடனே லேசா வலது பக்கம் தள்ளி உக்கார ட்ரை பண்ணேன்.
"எதுக்கு இப்போ இங்க வந்து உக்காந்தீங்க?" னு நான் ஒரு தவிப்போட கேட்டேன்.
"கொஞ்சம் தள்ளி உக்காருங்க அண்ணா..." னு நான் அவரைப் பார்த்துச் சொன்னேன்.
ராஜ் என்னை விட்டு நகரவே இல்லை.
"நீ எனக்கு ரசகுல்லா தர மாட்டேங்குற..."
"அதான் நானே அதை எடுத்துக்கலாம்னு வந்துட்டேன்" னு அவர் அவ்ளோ பிடிவாதமாச் சொன்னார்.
"நோ... நான் தர மாட்டேன்..." னு நான் மறுத்தேன்.
"நான் கண்டிப்பா எடுத்துப்பேன் பவி" னு அவர் சவால் விட்டார்.
"நான் நோ னு சொல்லிட்டேன்ல ராஜ்" னு நான் அவர் பேரைச் சொல்லி மிரட்டினேன்.
"எனக்கு அது வேணும் பவி."
"நான் இங்க இருந்து ஒரு இன்ச் கூட நகர மாட்டேன்" னு அவர் உக்காந்த இடத்துலயே ஸ்ட்ராங்கா இருந்தார்.
"நீங்க சொல்ற பேச்சைக் கேட்க மாட்டீங்களா?" னு நான் கொஞ்சம் கோபமா கேட்டேன்.
"எனக்கு என் டெஸர்ட் கிடைக்கிற வரைக்கும் நான் கேட்க மாட்டேன்" னு அவர் உறுதியாச் சொன்னார்.
எனக்கு என்ன பண்றதுன்னே தெரியல.
"உங்க பொண்டாட்டி எந்த நிமிஷம் வேணாலும் உள்ளே வந்துடுவாங்க!" னு நான் பயத்தோட சொன்னேன்.
நான் பால்கனி கிளாஸ் டோரை என் கையால அவசரமா காட்டினேன்.
"அவளைப் பத்தி நீ கவலைப்படாத பவி."
"அவ எப்போ வருவான்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியும்."
"இந்த ஆபிஸ் கால் பேச அவளுக்குக் கண்டிப்பா ஒரு முப்பது நிமிஷம் ஆகும்."
"அதுவரைக்கும் அவ உள்ள எட்டிப் பார்க்கக் கூட மாட்டா" னு அவர் அவ்ளோ கான்ஃபிடென்டாச் சொன்னார்.
"உங்களுக்கு எப்படி அவ்ளோ உறுதியாத் தெரியும்?" னு நான் கேட்டேன்.
"அவளோட ஆபிஸ் மீட்டிங் பத்தி எனக்குத் தெரியாதா? அது இழுத்துக்கிட்டே போகும்."
"இப்போ நீ அதைப் பத்தி எல்லாம் யோசிக்காத."
"எனக்கு என்ன வேணுமோ அதைக் கொடு" னு அவர் என்னை நெருக்கினார்.
என் நெஞ்சு அவ்ளோ வேகமா ஏறி ஏறி இறங்குச்சு.
என் ஹார்ட்பீட் எகிறி அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் ஒரு தடவை பால்கனியைப் பார்த்தேன், அப்புறம் ராஜைப் பார்த்தேன்.
அவரோட தவிப்பைப் பார்க்கும்போது, எனக்குள்ள இருந்த த்ரில் இன்னும் அதிகமாச்சு.
அவரை ஏமாத்த எனக்கு மனசு வரல.
அவர் என் பக்கத்துல உக்காந்திருக்குதே எனக்கு அவ்ளோ போதையா இருந்துச்சு.
"சரி... கொஞ்ச நேரம் மட்டும்..." னு நான் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே சொன்னேன்.
ராஜ் முகத்துல உடனே ஒரு பிரகாசம் வந்துச்சு.
அவர் வேகவேகமாத் தலையாட்டினார்.
"ஆனா ஒரு கண்டிஷன்... கண்களை மூடிக்கோங்க" னு நான் சொன்னேன்.
"நோ..." னு அவர் உடனே மறுத்தார்.
"நான் அதை என் கண்ணால பார்க்கணும் பவி."
"அந்த அழகை நான் ரசிக்கணும்" னு அவர் அடம் பிடிச்சார்.
"நீங்க கண்களை மூடலனா, நான் கண்டிப்பா தர மாட்டேன்."
"அமைதியா அந்த ஐஸ்கிரீமைச் சாப்பிட்டுட்டுப் போயிட்டே இருங்க."
"சாய்ஸ் உங்களோடதுதான், சீக்கிரம் சொல்லுங்க" னு நான் கண்டிப்பாச் சொன்னேன்.
ராஜ் ஒரு பெருமூச்சு விட்டார்.
"நீ என்னை ரொம்பக் கஷ்டப்படுத்துற பவி."
"சரி, வேற வழி இல்லை. நீ சொல்ற மாதிரியே செய்றேன்."
"நான் பார்க்கல" னு சொல்லிட்டு அவர் தன் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டார்.
அவர் கண்களை மூடினதும், நான் அந்தத் த்ரீ சீட்டர் சோபாவை விட்டு மெதுவா எழுந்தேன்.
நான் ஒரு தடவை பால்கனியைப் செக் பண்ணேன்.
ரேணுகா அக்கா இன்னும் வெளிய பார்த்துக்கிட்டு நின்னுகிட்டு இருந்தாங்க.
அவங்க போன்ல அவ்ளோ சீரியஸாப் பேசிக்கிட்டு இருந்தாங்க.
அவங்க முதுகுதான் எங்களுக்குத் தெரிஞ்சது.
நான் மெதுவா ஒரு அடி முன்னாடி எடுத்து வெச்சேன்.
நான் உக்காந்திருந்த ராஜுக்கு நேரா முன்னாடி போய் நின்னேன்.
அவர் சோபாவுல உக்காந்திருக்க, நான் அவர் முன்னாடி, அவர் ரெண்டு கால்களுக்கு நடுவுல நின்னுகிட்டு இருந்தேன்.
அவரோட முகம் இப்போ நேரா என்னோட வயிற்றுப் பகுதிக்கு நேரா இருந்துச்சு.
நான் மெதுவா என் ரெண்டு கைகளையும் கீழ கொண்டு போனேன்.
நான் போட்டிருந்த அந்த ஓவர் சைஸ் டீ-ஷர்ட்டோட அடிப்பகுதியை என் விரல்களால தொட்டேன்.
என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுது.
என் ஹார்ட்பீட் எனக்கே ரொம்பச் சத்தமாக் கேட்டுச்சு.
என் விரல்கள் லேசா நடுங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் இந்த டீ-ஷர்ட்-ட ஒரேயடியாத் தூக்கிட்டா அவர் என்ன நினைப்பார்னு எனக்குள்ள ஒரு யோசனை வந்துச்சு.
நான் என் விரல்களால அந்த டீ-ஷர்ட்-ட சுருட்டிப் பிடிச்சேன்.
அதை மெதுவா மேல தூக்க ஆரம்பிச்சேன்.
ஒரு செகண்டுக்கு ஒரு மில்லிமீட்டர்தான் அந்தத் துணி மேல ஏறுச்சு.
என் பேண்ட்டோட பார்டரைத் தாண்டி துணி விலகுச்சு.
முதல்ல என் அடிவயிறு காத்துல பட்டுச்சு.
அந்த ஃபேன் காத்து என் ஸ்கின் மேல பட்டதும் எனக்குக் கூச்சமா இருந்துச்சு.
என் வயித்துல இருந்த முடிகள் எல்லாம் குத்திட்டு நின்னுச்சு.
நான் துணியை இன்னும் கொஞ்சம் மேல தூக்கினேன்.
என்னோட தொப்புள் இப்போ வெளிய வர ஆரம்பிச்சுது.
நான் என் முலையை வெளிய கொண்டு வர இன்னும் கொஞ்சம் மேல தூக்கப் போனேன்.
அப்போ எதேச்சையா நான் ராஜோட முகத்தைப் பார்த்தேன்.
அவர் கண்களை இறுக்கமா மூடியிருப்பார்னுதான் நான் நம்பி இருந்தேன்.
ஆனா அவர் வலது கண்ணை மட்டும் பாதி திறந்து வெச்சிருந்தார்.
அவர் பார்வை நேரா என்னோட அந்த வெற்று அடிவயிற்றுல பதிஞ்சு இருந்துச்சு.
அவர் இமைக்கவே இல்லை.
அவர் தொண்டை லேசா முழுங்குறது எனக்குத் தெளிவாத் தெரிஞ்சது.
எனக்குத் தூக்கி வாரிப்போட்டுச்சு.
"ஹேய்!" னு நான் பதறிப்போய்க் கத்தினேன்.
நான் சுருட்டிப் பிடிச்சிருந்த டீ-ஷர்ட்டை உடனே கீழ இழுத்து விட்டேன்.
அந்தத் துணி முழுசா மறைச்சுடுச்சு இப்போ.
நான் என் ரெண்டு கைகளையும் என் வயிற்றுக்குக் குறுக்கப் பிணைச்சுக் கட்டிக்கிட்டேன்.
என் புருவங்கள் ரெண்டையும் சுருக்கி அவரைப் பார்த்தேன்.
என் கீழ் உதட்டை லேசாப் பிதுக்கிக்கிட்டேன்.
"என்ன இது?"
"நீங்க சீட்டிங் பண்றீங்க!" னு நான் சொன்னேன்.
ராஜ் உடனே தன் ரெண்டு கண்களையும் முழுசாத் திறந்தார்.
அவர் ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி என்னை நிமிர்ந்து பார்த்தார்.
அவர் முகத்துல ஒரு குறும்பான சிரிப்பு வந்துச்சு.
"நான் என்ன பவி சீட்டிங் பண்ணேன்?" னு அவர் என்னைப் பார்த்துக் கேட்டார்.
"பின்ன என்ன?"
"நான் ஓகே சொல்ற வரைக்கும் கண்களை மூடச் சொன்னேனா இல்லையா?"
"இப்படித் திருட்டுத்தனமாப் பாக்குறீங்களே?"
"இதுக்குத் பேருதான் சீட்டிங்!" னு நான் என் குரலைக் கொஞ்சம் உயர்த்திச் சொன்னேன்.
ராஜ் சத்தமாச் சிரிக்க ஆரம்பிச்சார்.
"நான் சீட்டிங் பண்ணல பவி..."
"நான் ஜஸ்ட் செக் தான பண்ணேன்" னு அவர் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னார்.
"செக்கிங்கா?"
"என்ன செக்கிங்?" னு நான் முறைச்சேன்.
"என் டெஸர்ட் கரெக்ட்டாதான் பார்சல் ஆகி வருதானு செக் பண்ண வேண்டாமா?" னு அவர் கேட்டார்.
"ஓ... உங்களுக்கு அவ்ளோ அவசரமா?"
"கண்களைத் திறந்து பார்த்ததுக்கு இப்போ ஃபைன் (Fine)."
"இப்போ உங்களுக்கு எதுவுமே கிடையாது."
"எந்திரிங்க!" னு நான் என் முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டேன்.
ராஜ் உடனே கொஞ்சம் முன்னாடி சாய்ந்தார்.
அவர் தன் ரெண்டு கைகளையும் என் பக்கமா நீட்டினார்.
அவர் முகத்தை லேசாத் தொங்கப் போட்டுக்கிட்டார்.
"சாரி பவி... தப்புதான்."
"ஆனா என் கண்ணு என் பேச்சைக் கேட்க மாட்டேங்குதே..."
"அந்தக் காத்து பட்டதும் அது ஆட்டோமேட்டிக்காத் திறந்துருச்சு..." னு அவர் ரொம்ப சாஃப்ட்டாச் சொன்னார்.
"உங்க கண்ணு உங்க பேச்சைக் கேட்கலனா, ஒன்னும் கிடையாது."
"நீங்க கண்களை முழுசா மூடுனாதான் உங்களுக்கு டெஸர்ட் கிடைக்கும்."
"இல்லைனா இங்கேயே அமைதியா உக்காருங்க" னு நான் என் கைகளைக் கட்டியபடியே சொன்னேன்.
ராஜ் ஒரு பெருமூச்சு விட்டார்.
அவர் என் வயிற்றுப் பகுதியையே உற்றுப் பார்த்தார்.
இப்போ அங்கே டீ-ஷர்ட் துணி முழுசா மூடியிருந்துச்சு.
"பவி..."
"அந்த டெஸர்ட் வர்றதுக்கு முன்னாடி ஒன்னு வெளிய வந்துச்சே..."
"அது எவ்ளோ அழகா இருந்துச்சு தெரியுமா?" னு அவர் தன் குரலை ஒரு மாதிரி மாத்திச் சொன்னார்.
நான் குழப்பமா அவரைப் பார்த்தேன்.
"என்னது அண்ணா?" னு நான் கேட்டேன்.
ராஜ் உடனே தன் புருவங்களை லேசா சுருக்கினார்.
"பவி..."
"நம்ம ரெண்டு பேரும் தனியா இருக்கும்போது அப்படி கூப்பிடாதீங்கனு நான் சொன்னேன்ல?"
"ராஜ்னு பேரு சொல்லி, இல்லனா, மார்னிங் கூப்பிட்டில அந்த மாதிரி கூப்பிடு... அது நல்லா இருக்கு" னு அவர் என் கண்களைப் பார்த்துச் சொன்னார்.
நான் என் கீழ் உதட்டை லேசாப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.
"சரி... மாமா... இப்போ ஓகேவா?" னு நான் மெதுவா கேட்டேன்.
நான் அப்படி மாமானு கூப்பிட்டதும் அவர் முகத்துல ஒரு சந்தோஷம் வந்துச்சு.
"குட் கேர்ள்... இப்போ கேளு" னு அவர் சொன்னார்.
"எதைச் சொல்றீங்க மாமா?" னு நான் மறுபடியும் கேட்டேன்.
"நீ அந்தத் துணியை லேசாத் தூக்குனப்போ, அங்கே ஒன்னு வெள்ளையா, உப்பலாத் தெரிஞ்சதே..."
"அதைத்தான் சொல்றேன்."
அவர் அப்படிச் சொல்லிட்டுத் தன் வலது கண்ணை லேசாச் சிமிட்டினார்.
எனக்குப் புரிஞ்சுடுச்சு.
அவர் என் தொப்புளைத்தான் சொல்றார்னு எனக்கு உறைச்சது.
என் முகம் சூடாச்சு.
என் கண்கள் ஆட்டோமேட்டிக்காத் தரையைப் பார்த்துச்சு.
"உங்களுக்குக் கண்ணு அங்கதான் போகுமா?" னு நான் தலையைக் குனிஞ்சபடியே கேட்டேன்.
"பின்ன எங்கே பவி போகும்?"
"நான் கேட்டது ரசகுல்லா..."
"ஆனா நீ எனக்கு ஒரு 'பால் கொழுக்கட்டை'யை முதல்ல காட்டிட்ட..." னு அவர் தன் உதட்டோரம் ஒரு சிரிப்போட சொன்னார்.
நான் இதை எதிர்பார்க்கவே இல்லை.
எனக்குச் சிரிப்பு வந்துடுச்சு.
நான் என் வாயை வலது கையால பொத்திக்கிட்டேன்.
என் தோள்பட்டை குலுங்குற அளவுக்கு நான் சத்தம் வராமச் சிரிச்சேன்.
"என்ன பேச்சு இது?"
"பால் கொழுக்கட்டையா?" னு நான் என் சிரிப்பை அடக்கப் போராடிக்கிட்டே கேட்டேன்.
"ஆமா பவி, பின்ன என்ன?"
"அவ்ளோ வெள்ளையா இருக்கு..."
"கொஞ்சம் கூட மடிப்பு இல்லாம, அவ்ளோ அழகா இருந்தா அதைப் பால் கொழுக்கட்டைனு சொல்லாம வேற என்ன சொல்றது?"
"பார்த்தாலே அப்படியே ஒரு கடி கடிக்கணும் போல ஆசையா இருக்கே..." னு அவர் என் வயிற்றைப் பார்த்தபடியே தன் கீழ் உதட்டைப் பற்களால கடித்தார்.
அவர் சொன்ன அந்த வார்த்தைகள் என் உடம்புக்குள்ள ஒரு மின்னலைப் பாய்ச்சுச்சு.
என் வயிற்றுக்குள்ள ஆயிரம் பட்டாம்பூச்சி ஒன்னாப் பறக்குற மாதிரி ஒரு உணர்வு வந்துச்சு.
"போதும்."
"ரொம்ப ஓவராப் புகழாதீங்க" னு நான் என் டீ-ஷர்ட்டை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ பிடிச்சு இழுத்து விட்டேன்.
"நான் நிஜத்தைத்தான் சொல்றேன் பவி."
"அந்தக் கொழுக்கட்டைக்கு நடுவுல எவ்ளோ ஒரு பள்ளம் பவி..."
"அது தொப்புளா இல்ல ஒரு கிணறானு எனக்குச் சந்தேகமா இருக்கு."
"கிணறு அளவுக்கு எல்லாம் ஒன்னும் இல்லை."
"சும்மா சொல்லாதீங்க" னு நான் தலையை ரெண்டு பக்கமும் ஆட்டினேன்.
"இல்ல பவி, நான் நல்லாப் பார்த்தேன்."
"அந்த குழி அவ்ளோ அழகா இருந்துச்சு."
"என் விரலை விட்டு அளந்து பார்க்கணும் போல ஒரு ஆசை வருது."
அவர் அப்படிச் சொன்னதும் நான் என் வயிற்றை ரெண்டு கைகளாலயும் இன்னும் டைட்டா மூடிக்கிட்டேன்.
"ஐயோ!"
"அதெல்லாம் பண்ணக் கூடாது மாமா!"
"நீங்க என்னமோ டெஸர்ட்னு கேட்டீங்க, நான் ஏதோ தர சம்மதிச்சேன்."
"இப்போ என்னடானா கொழுக்கட்டை, கிணறுனு புதுக் கதை விடுறீங்க?" னு நான் என் உதட்டைப் பிதுக்கிக் கேட்டேன்.
"டெஸர்ட்க்கு முன்னாடி இது ஒரு சின்ன ஸ்நாக்ஸ் மாதிரி பவி."
"எனக்கு அந்த ஸ்நாக்ஸ் வேணும்."
"ப்ளீஸ், மறுபடியும் அதை எனக்குக் காட்டு பவி..." னு அவர் தன் ரெண்டு கைகளையும் சேர்த்து வெச்சுக் கேட்டார்.
"நோ."
"நீங்க கண்களைத் திறந்து பார்த்தது தப்பு."
"உங்களுக்கு இன்னைக்கு எந்த ஸ்நாக்ஸும் இல்லை, எந்த டெஸர்ட்டும் இல்லை."
"அப்படியே எந்திரிச்சு உங்க வீட்டுக்குப் போக வேண்டியதுதான்."
நான் என் தாடையை லேசா மேல தூக்கி, கண்களை உருட்டிப் பார்த்தபடி சொன்னேன்.
ராஜ் என் முகத்தையே உற்றுப் பார்த்தார்.
அவர் பார்வை இப்போ ரொம்ப ஷார்ப்பா மாறுச்சு.
அவர் கண்களைச் சிமிட்டுற வேகமே குறைஞ்சு போச்சு.
"நீ காட்டலனா என்ன பவி..."
"நானே பார்த்துக்கிறேன்."
அவர் இதைச் சொல்லிட்டு சடக்னு முன்னாடி குனிந்தார்.
நான் சுதாரிக்குறதுக்குள்ள, அவரோட கை நேரா என் இடுப்பை நோக்கி வந்துச்சு.
அவர் என் டீ-ஷர்ட்டோட அடிப்பகுதியைப் பிடிச்சு மேல தூக்க ஆரம்பிச்சார்.
"ஆஹ்!" னு நான் லேசாத் துள்ளிப் பின்னாடி போக ட்ரை பண்ணேன்.
நான் உடனே என் ரெண்டு கைகளாலயும் அவரோட கையைப் பாதிலேயே தடுத்துப் பிடிச்சேன்.
"அண்ணா... நோ.. நோ.. மாமா!"
"என்ன பண்றீங்க?"
"விடுங்க!" னு நான் சத்தம் வராமக் கத்தினேன்.
ஆனா அவர் கை ரொம்ப ஸ்ட்ராங்கா இருந்துச்சு.
நான் என் முழு பலத்தையும் கொடுத்து அவர் கையைத் தள்ளினேன்.
"விட மாட்டேன் பவி..."
"எனக்கு இந்தக் கொழுக்கட்டையைப் பார்த்தே ஆகணும்..."
அவர் தன் கையை என் பிடியில இருந்து லேசா ஒரு திருகு திருகி விடுவிச்சுக்கிட்டார்.
அடுத்த செகண்ட், என் டீ-ஷர்ட்டை ஒரு இழுப்பு இழுத்தார்.
அந்தத் துணி சடக்னு மேல ஏறிச்சு.
என்னோட அந்த வெற்று அடிவயிறு மறுபடியும் காத்துல பட்டுச்சு.
என் தொப்புள் அப்படியே அவர் கண்ணுக்கு நேரா அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
நான் உடனே என் டீ-ஷர்ட்டைக் கீழ இழுக்க ட்ரை பண்ணேன்.
ஆனா ராஜ் தன் இடது கையால என் ரெண்டு கைகளையும் சேர்த்துப் பிடிச்சுக்கிட்டார்.
அவர் என் கைகளை என் மடியில வெச்சு லாக் பண்ணிட்டார்.
என்னால என் கைகளை அசைக்கக் கூட முடியல.
"விடுங்க..." னு நான் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே சொன்னேன்.
என் கன்னங்கள் ரெண்டும் சூடேறிச் சிவந்து போயிருந்துச்சு.
"நீ எவ்ளோ அழகா இருக்கனு உனக்கே தெரியல."
அவர் பார்வை முழுசும் என் வயிற்று மேலேயே நிலைச்சு நின்னுச்சு.
அவர் இமைக்கவே இல்லை.
அந்தப் பார்வையை என்னால தாங்கவே முடியல.
என் உடம்பு ஆட்டோமேட்டிக்கா லேசாச் சிலிர்த்துச்சு.
என் வயிற்றுச் சதை அப்படியே உள்ளே இழுத்துக்குச்சு.
அவர் தன் வலது கையோட கட்டை விரலை மட்டும் நீட்டினார்.
அந்த விரலை நேரா என் இடுப்புச் சதையில வெச்சு லேசாத் தேய்த்தார்.
அவரோட அந்த சூடான விரல் என் ஸ்கின் மேல பட்டதும் என் தொண்டைக்குள்ள ஒரு முழுங்கு முழுங்கினேன்.
"ஸ்ஸ்ஸ்..." னு நான் என் மூச்சை உள்ளிழுத்தேன்.
அவர் விரல் என் இடுப்புல படுற எடம் அவ்ளோ சூடா இருந்துச்சு.
"ஆஹா..."
"உன் வயிறு இவ்ளோ சாஃப்ட்டா இருக்கே..." னு அவர் முனகினார்.
அவர் தன் விரல்களால என் வயிற்றை அப்படியே தடவ ஆரம்பிச்சார்.
அவர் என் இடுப்பு வளைவுல இருந்து ஆரம்பிச்சு, மெதுவா என் தொப்புளை நோக்கி விரலை நகர்த்தினார்.
அவரோட அந்த சொரசொரப்பான விரல் என் சில்லுனு இருந்த வயித்துல பட்டதும் என் உடம்பே ஒரு நிமிஷம் விறைச்சுப் போச்சு.
நான் என் மூச்சை அப்படியே அடக்கிப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.
அவர் விரல் என் இடுப்புல இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமா நடுப்பகுதியை நோக்கி நகர்ந்துச்சு.
என் ஸ்கின்னுக்கு மேல அவர் கை படுற அந்த லேசான உரசலே அவ்ளோ சென்சிட்டிவா இருந்துச்சு.
என் நரம்புகள் எல்லாம் அப்படியே புடைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.
நான் நின்னுகிட்டு இருந்த இடத்துல என் கால்கள் லேசா நடுங்க ஆரம்பிச்சுது.
நான் என்னையறியாம என் ரெண்டு கால்களையும் ஒன்னாச் சேர்த்து அவ்ளோ டைட்டா உரசிக் கிட்டேன்.
என் முழங்கால்கள் ரெண்டும் நடுக்கத்துல ஒன்னோட ஒன்னு இடிச்சுக்கிச்சு.
நான் நின்னபடியே பேலன்ஸ் பண்ண முடியாம என் இடுப்பை லேசா முன்னாடி அவர் முகத்தை நோக்கித் தள்ளினேன்.
அவரோட உள்ளங்கை என் அடிவயிற்றுல முழுசாப் பதிஞ்சுது.
அவர் கையோட அந்தச் சூடு என் உடம்புக்குள்ள அப்படியே மெதுவா ஊடுருவிச்சு.
நான் உடுத்தியிருந்த பேண்ட்டோட பார்டருக்கு மேல அவர் கை அவ்ளோ கச்சிதமா உக்காந்துச்சு.
நான் என் கீழ் உதட்டை அவ்ளோ டைட்டாப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.
அவர் விரல்கள் என் வயித்துல ஒரு வட்டம் போட்டுச்சு.
அந்த வட்டத்தோட மையப்புள்ளியில என் தொப்புள் காத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அவர் விரல் என் தொப்புளை இன்னும் தொடல.
ஆனா அவர் தொடுறதுக்கு முன்னாடியே என் தொப்புளுக்குள்ள ஒரு கூச்சம் பரவிச்சு.
அந்த எதிர்பார்ப்பு எனக்குப் பைத்தியம் பிடிக்க வெச்சுது.
நான் என் மூச்சை வாய் வழியா லேசா வெளியே விட்டேன்.
"ஸ்ஸ்ஸ்... மாமா..." னு சத்தம் வராம என் உதடுகள் மட்டும் அசைஞ்சுது.
அவர் தன் ஆள்காட்டி விரலை நேரா என் தொப்புளோட விளிம்புல வெச்சார்.
அந்த விளிம்புல இருக்குற சதை அவ்ளோ சாஃப்ட்டா இருக்கும்.
அவர் விரல் பட்டதும் என் வயிறு ஆட்டோமேட்டிக்கா இன்னும் கொஞ்சம் உள்ளே இழுத்துக்குச்சு.
அவர் லேசாத் தன் விரலை அந்த விளிம்பு வழியா ஒரு சுத்து சுத்துனார்.
என் உடம்பே ஒரு மாதிரி வில்லு மாதிரி வளைஞ்சுது.
நான் நின்னுகிட்டு இருந்த இடத்துல பேலன்ஸ் பண்ண முடியாம என் இடுப்பைப் பின்னாடி வளைச்சேன்.
என் கால்கள் அவ்ளோ வீக்கா மாறிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் கீழ விழுந்துடக் கூடாதுனு என் ரெண்டு கைகளையும் முன்னாடி நீட்டினேன்.
அவர் தோள்பட்டை மேல என் கைகளை வெச்சு ரொம்பக் கெட்டியாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.
அவர் தன் கட்டை விரலால என் விலா எலும்புக்குக் கீழ லேசாத் தேய்த்து விட்டார்.
இன்னொரு பக்கம் ஆள்காட்டி விரல் என் தொப்புளைச் சுத்தி விளையாடுச்சு.
இந்த ரெண்டு ஸ்பரிசமும் ஒன்னாச் சேர்ந்ததும் எனக்குள்ள ஏதோ வெடிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் என் ரெண்டு கைகளையும் மூடிட்டேன்.
என் கால் விரல்கள் சோபா குஷனை அவ்ளோ ஹார்டா அழுத்திப் பிடிச்சுது.
நான் என் தொடையை அவ்ளோ இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.
அவர் தன் விரலை லேசாத் தொப்புளுக்குள்ள விட்டார்.
அந்தக் குழி குழிவா இருந்ததால அவர் விரல் பாதிக்கு மேல உள்ளே போச்சு.
"ஆஹ்!" னு என் தொண்டைக்குள்ள இருந்து ஒரு முனகல் தானா வந்துச்சு.
நான் என் கைகளை அவர் பிடியில இருந்து உருவ ட்ரை பண்ணேன்.
ஆனா அவர் என் கைகளை இன்னும் டைட்டா லாக் பண்ணிக்கிட்டார்.
அவரோட விரல் என் தொப்புளுக்குள்ள போய் அவ்ளோ இதமாத் துழாவுச்சு.
அந்த விரலோட நகம் என் உள்ள இருக்குற சதையில லேசாப் பட்டு உரசுச்சு.
அந்த உரசல் அவ்ளோ ஒரு கிளுகிளுப்பைக் கொடுத்துச்சு.
என் முழங்கால் ரெண்டும் ஒன்னோட ஒன்னு மோதிக்கிட்டு நடுங்குச்சு.
என் அடிவயிற்றுல ஒரு கனம் வந்து உக்காந்துச்சு.
அது நேரா என் கால்களுக்கு நடுவுல ஒரு தவிப்பை உண்டாக்குச்சு.
நான் என் கண்களை லேசா மூடித் திறந்தேன்.
அவர் என் முகத்தைப் பார்க்கல, அவர் பார்வை முழுசும் என் வயித்துலதான் இருந்துச்சு.
அவர் விரலை வெளியே எடுத்தார்.
அப்புறம் மறுபடியும் உள்ளே விட்டார்.
அவர் இப்படித் திரும்பத் திரும்பப் பண்ணும்போது எனக்கு மூச்சு முட்டுச்சு.
நான் அவ்ளோ வேகமா மூச்சு வாங்க ஆரம்பிச்சேன்.
என் நெஞ்சு ஏறி ஏறி இறங்குச்சு.
அதனால என் வயிறும் ஆட்டோமேட்டிக்கா முன்னும் பின்னும் அசைஞ்சுது.
அந்த அசைவு அவர் கைக்கு இன்னும் வசதியா இருந்துச்சு.
அவர் தன் முழு உள்ளங்கையையும் என் தொப்புள் மேல வெச்சு ஒரு அழுத்து அழுத்துனார்.
அந்த பிரஷர் என் உடம்புக்குள்ள ஒரு கரண்டைப் பாய்ச்சுச்சு.
நான் என்னையே மறந்து போய் என் இடுப்பை லேசா அவர் கையை நோக்கித் தள்ளினேன்.
நான் அப்படிப் பண்ணுவேன்னு எனக்கே தெரியாது.
என் உடம்பு அவ்ளோ ஒரு பசியில இருந்துச்சு.
அவர் கை படுற எடம் எல்லாம் எனக்குத் தேன் தடவுன மாதிரி ஒரு சுகம் இருந்துச்சு.
அந்தச் சுகத்துல நான் என் தற்காப்பை எல்லாம் மெதுவா இழந்துக்கிட்டு இருந்தேன்.
அவரோட கைகள் அவ்ளோ பழக்கமான கைகள் மாதிரி என் உடம்பை ஹேண்டில் பண்ணுச்சு.
என் தொப்புளை வெச்சு என்னை இவ்ளோ தூரம் யாராலயும் துடிக்க வைக்க முடியும்னு நான் நினைச்சுக் கூடப் பார்க்கல.
என் உடம்போட ஒவ்வொரு நரம்பும் இப்போ அவர் கையோட கண்ட்ரோல்ல இருந்துச்சு.
அவர் விரலை லேசா வளைச்சு என் தொப்புளுக்குள்ள ஒரு குடைச்சல் கொடுத்தார்.
என் வயிறு அப்படியே ஒரு மாதிரி சுருண்டுக்குச்சு.
எனக்குக் கூச்சமும், அதே சமயம் ஒரு போதையும் ஒன்னாச் சேர்ந்து என்னைத் திணறடிச்சுது.
நான் சத்தம் போட்டுச் சிரிச்சிடக் கூடாதுனு என் உதட்டை அவ்ளோ டைட்டா மூடிக்கிட்டேன்.
முனகிடவும் கூடாதுனு நான் ரொம்பப் போராடினேன்.
ஆனா என் மூக்கு வழியா அவ்ளோ சூடா மூச்சுக்காத்து வெளியே வந்துச்சு.
"மாமா... ப்ளீஸ்..." னு நான் ரொம்பக் கரகரப்பான குரல்ல சொன்னேன்.
அவர் என் குரலைக் கேட்டு லேசா நிமிர்ந்து என் முகத்தைப் பார்த்தார்.
அவர் கண்களைப் பார்த்ததும் நான் அப்படியே உறைஞ்சு போயிட்டேன்.
அதுல அவ்ளோ ஒரு பசி இருந்துச்சு.
அந்தப் பசியைப் பார்த்ததும் என் உடம்பு இன்னும் கொஞ்சம் சிலிர்த்துச்சு.
அவர் தன் விரலை மெதுவா வெளிய எடுத்தார்.
ஆனா அவர் கையை என் இடுப்புல இருந்து எடுக்கல.
என் இடுப்புச் சதையைத் தன் விரல்களால லேசாப் பிசைஞ்சு விட்டார்.
அந்தப் பிசையல் எனக்கு அவ்ளோ இதமா இருந்துச்சு.
நான் என் தலையை லேசாச் சோபாவுல சாய்த்தேன்.
என் கழுத்துச் சதை லேசா இழுத்துச்சு.
நான் கண்களை மூடி அந்தச் சுகத்தை முழுசா அனுபவிச்சேன்.
அவரோட கட்டை விரல் என் வலது இடுப்புல ஒரு கோடு போட்டுச்சு.
அவரோட நாலு விரல்களும் என் தொப்புளைச் சுத்தி ஒரு வளையம் மாதிரி பிடிச்சுக்கிச்சு.
அவர் அப்படிப் பிடிச்சதும் என் வயிறு அவ்ளோ அழகாச் சுருங்கி ஒரு ஷேப்க்கு வந்துச்சு.
அவர் கைக்குள்ள என் வயிறு அவ்ளோ அடக்கமா மாட்டிக்கிச்சு.
எனக்குள்ள இருந்த அந்தப் பயம் இப்போ முழுசா ஒரு போதையா மாறிடுச்சு.
அவர் என்னை என்ன வேணாலும் பண்ணட்டும்ங்குற அளவுக்கு என் உடம்பு ஒத்துழைக்க ஆரம்பிச்சுது.
அவரோட கைகள் படுற இடத்துல எல்லாம் புதுசா ஒரு உயிர் வந்த மாதிரி இருந்துச்சு.
என் ஸ்கின் அவ்ளோ சூடாகி, அவரோட கையை இன்னும் தேடுச்சு.
அவர் விரல்கள் மறுபடியும் என் தொப்புள் விளிம்புல வந்து நின்னுச்சு.
"கூசுதா உனக்கு?" னு அவர் ஒரு புருவத்தைத் தூக்கிக் கேட்டார்.
"ஆமா மாமா."
"ப்ளீஸ்..."
"அவங்க வந்துடுவாங்க..." னு நான் பால்கனியைப் பார்த்தேன்.
ரேணுகா இன்னும் வெளிய தான் பார்த்து நின்னுட்டு போன்ல இருந்தாங்க.
அவர் என் பேச்சைக் காதுல வாங்கல.
அவர் தன் விரலை நேரா என்னோட தொப்புள் விளிம்புல வெச்சார்.
அவர் தொட்டதும் எனக்குக் கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் சடக்னு என் வயிற்றை இன்னும் உள்ளே இழுத்துக்கிட்டேன்.
"எவ்ளோ அழகான தொப்புள் பவி இது..."
"இவ்ளோ ஒரு பொக்கிஷத்தை இப்படித் துணிக்குள்ள மறைச்சு வெச்சிருக்கியே."
"இந்த உலகத்துலயே இதுதான் ரொம்பச் சிறப்பான ஒரு படைப்பு."
நான் லேசா ஒரு வரண்ட சிரிப்பைச் சிரிச்சேன்.
'என்னை யாரும் இப்படி ரசிச்சுப் பார்த்ததே இல்லை.'
'நீங்க பேசுறதெல்லாம் எனக்குப் புதுசா இருக்கு.'
இந்த வார்த்தைகள் எல்லாம் அவர்கிட்ட சொல்ற மாதிரி என் மனசுக்குள்ள ஒரு குரலா ஓடிச்சு.
நான் அதை அவர்கிட்ட வெளிய சொல்லல.
ஆனா என் முகம் அதைக் காட்டிக்குடுத்துச்சு.
ராஜ் என்னை நிமிர்ந்து பார்த்தார்.
அவர் கண்கள் லேசா சுருங்கி விரிஞ்சது.
"நீ எனக்குத் தெரியாம மூடி வெச்சிருந்ததை நான் இப்போ பாக்குறேன் பவி."
"இவ்ளோ அழகை நான் சும்மா விட மாட்டேன்."
"இதை முழுசா என் கைகளுக்குள்ள கொண்டு வருவேன்."
"உன் உடம்புல இருக்குற ஒவ்வொரு வளைவும் எனக்கு மட்டும்தான்."
அவர் சொன்ன வார்த்தைகள் என் காதுக்குள்ள ஒரு தேன் மாதிரி இறங்குச்சு.
அந்த அதிகாரமும், அந்த வெறியும் எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருந்துச்சு.
"நான் இதைப் டேஸ்ட் பண்ணப் போறேன் பவி..." னு அவர் ரொம்ப அமைதியான குரல்ல சொன்னார்.
"நீ என்னைத் தடுக்க முடியாது..."
எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல.
நான் அமைதியா இருந்தேன்.
என் தலையை ஆட்டி நான் மறுக்கல.
ராஜ் தன் முகத்தை மெதுவா என் வயிற்றை நோக்கிக் கொண்டு வர ஆரம்பிச்சார்.
அவர் முகம் என் நெஞ்சுக்குக் கீழ நெருங்கி வர வர, எனக்கு மூச்சு வாங்குற வேகம் அதிகமாச்சு.
"மாமா..."
"என்ன பண்றீங்க?"
"பின்னாடி போங்க..." னு நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.
"ஒன்னுமில்ல பவி..."
"நீ பயப்படாத..." னு அவர் மெதுவாச் சொன்னார்.
அவர் தன் முகத்தை இன்னும் குனிஞ்சு, என் தொப்புளுக்கு நேரா கொண்டு வந்தார்.
இப்போ அவர் முகம் என் வயித்துல இருந்து வெறும் ஒரு இன்ச் தள்ளிதான் இருந்துச்சு.
அவரோட மூச்சுக்காத்து சூடா என் தொப்புளுக்குள்ள பட்டுத் தெறிச்சுது.
அந்த ஃபேன் காத்துக்கும், அவரோட மூச்சுக்காத்துக்கும் இருந்த அந்தப் வித்தியாசம் என் உடம்பைச் சிலிர்க்க வெச்சுது.
என் வயிற்றுச் சதை ஆட்டோமேட்டிக்கா உள்ளே இழுத்துக்குச்சு.
"நிறுத்துங்க..."
"எனக்குப் பயமா இருக்கு..." னு நான் முனகினேன்.
"நான் உன்னைத் தொடல பவி..."
"நான் ஜஸ்ட் இதை ஸ்மெல் மட்டும் பண்ணிக்கிறேன்."
"தொப்புள்ல என்ன மாமா ஸ்மெல் இருக்கப் போகுது?"
"வேணாம்..."
"எடுங்க முகத்தை..." னு நான் என் இடுப்பை லேசாப் பின்னாடி வளைச்சேன்.
"உனக்குத் தெரியாது பவி..."
"இதுல ஒரு அம்சமான வாசனை வருது..."
"உன்னோட வாசனையால எனக்குப் பைத்தியம் பிடிக்குது..."
அவர் மூக்கு என் தொப்புளுக்குக் கொஞ்சம் மேல பட்டு உரசினது.
"ஆஹ்..." னு நான் லேசா நெளிஞ்சேன்.
Part 133 - 1
----------------
ராஜ் எந்தத் தயக்கமும் இல்லாம, அந்த டூ சீட்டர் சோபாவுல இருந்து எழுந்து வந்தார்.
அவர் நேரா நான் உக்காந்திருந்த அந்த த்ரீ சீட்டர் சோபாவுக்கு வந்தார்.
எனக்குச் சரியா இடது பக்கத்துல வந்து அவ்ளோ நெருக்கமா உக்காந்தார்.
எங்களுக்கு நடுவுல காத்து போறதுக்குக் கூட எந்த ஒரு இடைவெளியும் இல்லை.
அவரோட வலது தொடை, என்னோட இடது தொடையோட அவ்ளோ நெருக்கமா இடிச்சுக்கிட்டு உரசிக் கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் உடனே லேசா வலது பக்கம் தள்ளி உக்கார ட்ரை பண்ணேன்.
"எதுக்கு இப்போ இங்க வந்து உக்காந்தீங்க?" னு நான் ஒரு தவிப்போட கேட்டேன்.
"கொஞ்சம் தள்ளி உக்காருங்க அண்ணா..." னு நான் அவரைப் பார்த்துச் சொன்னேன்.
ராஜ் என்னை விட்டு நகரவே இல்லை.
"நீ எனக்கு ரசகுல்லா தர மாட்டேங்குற..."
"அதான் நானே அதை எடுத்துக்கலாம்னு வந்துட்டேன்" னு அவர் அவ்ளோ பிடிவாதமாச் சொன்னார்.
"நோ... நான் தர மாட்டேன்..." னு நான் மறுத்தேன்.
"நான் கண்டிப்பா எடுத்துப்பேன் பவி" னு அவர் சவால் விட்டார்.
"நான் நோ னு சொல்லிட்டேன்ல ராஜ்" னு நான் அவர் பேரைச் சொல்லி மிரட்டினேன்.
"எனக்கு அது வேணும் பவி."
"நான் இங்க இருந்து ஒரு இன்ச் கூட நகர மாட்டேன்" னு அவர் உக்காந்த இடத்துலயே ஸ்ட்ராங்கா இருந்தார்.
"நீங்க சொல்ற பேச்சைக் கேட்க மாட்டீங்களா?" னு நான் கொஞ்சம் கோபமா கேட்டேன்.
"எனக்கு என் டெஸர்ட் கிடைக்கிற வரைக்கும் நான் கேட்க மாட்டேன்" னு அவர் உறுதியாச் சொன்னார்.
எனக்கு என்ன பண்றதுன்னே தெரியல.
"உங்க பொண்டாட்டி எந்த நிமிஷம் வேணாலும் உள்ளே வந்துடுவாங்க!" னு நான் பயத்தோட சொன்னேன்.
நான் பால்கனி கிளாஸ் டோரை என் கையால அவசரமா காட்டினேன்.
"அவளைப் பத்தி நீ கவலைப்படாத பவி."
"அவ எப்போ வருவான்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியும்."
"இந்த ஆபிஸ் கால் பேச அவளுக்குக் கண்டிப்பா ஒரு முப்பது நிமிஷம் ஆகும்."
"அதுவரைக்கும் அவ உள்ள எட்டிப் பார்க்கக் கூட மாட்டா" னு அவர் அவ்ளோ கான்ஃபிடென்டாச் சொன்னார்.
"உங்களுக்கு எப்படி அவ்ளோ உறுதியாத் தெரியும்?" னு நான் கேட்டேன்.
"அவளோட ஆபிஸ் மீட்டிங் பத்தி எனக்குத் தெரியாதா? அது இழுத்துக்கிட்டே போகும்."
"இப்போ நீ அதைப் பத்தி எல்லாம் யோசிக்காத."
"எனக்கு என்ன வேணுமோ அதைக் கொடு" னு அவர் என்னை நெருக்கினார்.
என் நெஞ்சு அவ்ளோ வேகமா ஏறி ஏறி இறங்குச்சு.
என் ஹார்ட்பீட் எகிறி அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் ஒரு தடவை பால்கனியைப் பார்த்தேன், அப்புறம் ராஜைப் பார்த்தேன்.
அவரோட தவிப்பைப் பார்க்கும்போது, எனக்குள்ள இருந்த த்ரில் இன்னும் அதிகமாச்சு.
அவரை ஏமாத்த எனக்கு மனசு வரல.
அவர் என் பக்கத்துல உக்காந்திருக்குதே எனக்கு அவ்ளோ போதையா இருந்துச்சு.
"சரி... கொஞ்ச நேரம் மட்டும்..." னு நான் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே சொன்னேன்.
ராஜ் முகத்துல உடனே ஒரு பிரகாசம் வந்துச்சு.
அவர் வேகவேகமாத் தலையாட்டினார்.
"ஆனா ஒரு கண்டிஷன்... கண்களை மூடிக்கோங்க" னு நான் சொன்னேன்.
"நோ..." னு அவர் உடனே மறுத்தார்.
"நான் அதை என் கண்ணால பார்க்கணும் பவி."
"அந்த அழகை நான் ரசிக்கணும்" னு அவர் அடம் பிடிச்சார்.
"நீங்க கண்களை மூடலனா, நான் கண்டிப்பா தர மாட்டேன்."
"அமைதியா அந்த ஐஸ்கிரீமைச் சாப்பிட்டுட்டுப் போயிட்டே இருங்க."
"சாய்ஸ் உங்களோடதுதான், சீக்கிரம் சொல்லுங்க" னு நான் கண்டிப்பாச் சொன்னேன்.
ராஜ் ஒரு பெருமூச்சு விட்டார்.
"நீ என்னை ரொம்பக் கஷ்டப்படுத்துற பவி."
"சரி, வேற வழி இல்லை. நீ சொல்ற மாதிரியே செய்றேன்."
"நான் பார்க்கல" னு சொல்லிட்டு அவர் தன் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டார்.
அவர் கண்களை மூடினதும், நான் அந்தத் த்ரீ சீட்டர் சோபாவை விட்டு மெதுவா எழுந்தேன்.
நான் ஒரு தடவை பால்கனியைப் செக் பண்ணேன்.
ரேணுகா அக்கா இன்னும் வெளிய பார்த்துக்கிட்டு நின்னுகிட்டு இருந்தாங்க.
அவங்க போன்ல அவ்ளோ சீரியஸாப் பேசிக்கிட்டு இருந்தாங்க.
அவங்க முதுகுதான் எங்களுக்குத் தெரிஞ்சது.
நான் மெதுவா ஒரு அடி முன்னாடி எடுத்து வெச்சேன்.
நான் உக்காந்திருந்த ராஜுக்கு நேரா முன்னாடி போய் நின்னேன்.
அவர் சோபாவுல உக்காந்திருக்க, நான் அவர் முன்னாடி, அவர் ரெண்டு கால்களுக்கு நடுவுல நின்னுகிட்டு இருந்தேன்.
அவரோட முகம் இப்போ நேரா என்னோட வயிற்றுப் பகுதிக்கு நேரா இருந்துச்சு.
நான் மெதுவா என் ரெண்டு கைகளையும் கீழ கொண்டு போனேன்.
நான் போட்டிருந்த அந்த ஓவர் சைஸ் டீ-ஷர்ட்டோட அடிப்பகுதியை என் விரல்களால தொட்டேன்.
என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுது.
என் ஹார்ட்பீட் எனக்கே ரொம்பச் சத்தமாக் கேட்டுச்சு.
என் விரல்கள் லேசா நடுங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் இந்த டீ-ஷர்ட்-ட ஒரேயடியாத் தூக்கிட்டா அவர் என்ன நினைப்பார்னு எனக்குள்ள ஒரு யோசனை வந்துச்சு.
நான் என் விரல்களால அந்த டீ-ஷர்ட்-ட சுருட்டிப் பிடிச்சேன்.
அதை மெதுவா மேல தூக்க ஆரம்பிச்சேன்.
ஒரு செகண்டுக்கு ஒரு மில்லிமீட்டர்தான் அந்தத் துணி மேல ஏறுச்சு.
என் பேண்ட்டோட பார்டரைத் தாண்டி துணி விலகுச்சு.
முதல்ல என் அடிவயிறு காத்துல பட்டுச்சு.
அந்த ஃபேன் காத்து என் ஸ்கின் மேல பட்டதும் எனக்குக் கூச்சமா இருந்துச்சு.
என் வயித்துல இருந்த முடிகள் எல்லாம் குத்திட்டு நின்னுச்சு.
நான் துணியை இன்னும் கொஞ்சம் மேல தூக்கினேன்.
என்னோட தொப்புள் இப்போ வெளிய வர ஆரம்பிச்சுது.
நான் என் முலையை வெளிய கொண்டு வர இன்னும் கொஞ்சம் மேல தூக்கப் போனேன்.
அப்போ எதேச்சையா நான் ராஜோட முகத்தைப் பார்த்தேன்.
அவர் கண்களை இறுக்கமா மூடியிருப்பார்னுதான் நான் நம்பி இருந்தேன்.
ஆனா அவர் வலது கண்ணை மட்டும் பாதி திறந்து வெச்சிருந்தார்.
அவர் பார்வை நேரா என்னோட அந்த வெற்று அடிவயிற்றுல பதிஞ்சு இருந்துச்சு.
அவர் இமைக்கவே இல்லை.
அவர் தொண்டை லேசா முழுங்குறது எனக்குத் தெளிவாத் தெரிஞ்சது.
எனக்குத் தூக்கி வாரிப்போட்டுச்சு.
"ஹேய்!" னு நான் பதறிப்போய்க் கத்தினேன்.
நான் சுருட்டிப் பிடிச்சிருந்த டீ-ஷர்ட்டை உடனே கீழ இழுத்து விட்டேன்.
அந்தத் துணி முழுசா மறைச்சுடுச்சு இப்போ.
நான் என் ரெண்டு கைகளையும் என் வயிற்றுக்குக் குறுக்கப் பிணைச்சுக் கட்டிக்கிட்டேன்.
என் புருவங்கள் ரெண்டையும் சுருக்கி அவரைப் பார்த்தேன்.
என் கீழ் உதட்டை லேசாப் பிதுக்கிக்கிட்டேன்.
"என்ன இது?"
"நீங்க சீட்டிங் பண்றீங்க!" னு நான் சொன்னேன்.
ராஜ் உடனே தன் ரெண்டு கண்களையும் முழுசாத் திறந்தார்.
அவர் ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி என்னை நிமிர்ந்து பார்த்தார்.
அவர் முகத்துல ஒரு குறும்பான சிரிப்பு வந்துச்சு.
"நான் என்ன பவி சீட்டிங் பண்ணேன்?" னு அவர் என்னைப் பார்த்துக் கேட்டார்.
"பின்ன என்ன?"
"நான் ஓகே சொல்ற வரைக்கும் கண்களை மூடச் சொன்னேனா இல்லையா?"
"இப்படித் திருட்டுத்தனமாப் பாக்குறீங்களே?"
"இதுக்குத் பேருதான் சீட்டிங்!" னு நான் என் குரலைக் கொஞ்சம் உயர்த்திச் சொன்னேன்.
ராஜ் சத்தமாச் சிரிக்க ஆரம்பிச்சார்.
"நான் சீட்டிங் பண்ணல பவி..."
"நான் ஜஸ்ட் செக் தான பண்ணேன்" னு அவர் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னார்.
"செக்கிங்கா?"
"என்ன செக்கிங்?" னு நான் முறைச்சேன்.
"என் டெஸர்ட் கரெக்ட்டாதான் பார்சல் ஆகி வருதானு செக் பண்ண வேண்டாமா?" னு அவர் கேட்டார்.
"ஓ... உங்களுக்கு அவ்ளோ அவசரமா?"
"கண்களைத் திறந்து பார்த்ததுக்கு இப்போ ஃபைன் (Fine)."
"இப்போ உங்களுக்கு எதுவுமே கிடையாது."
"எந்திரிங்க!" னு நான் என் முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டேன்.
ராஜ் உடனே கொஞ்சம் முன்னாடி சாய்ந்தார்.
அவர் தன் ரெண்டு கைகளையும் என் பக்கமா நீட்டினார்.
அவர் முகத்தை லேசாத் தொங்கப் போட்டுக்கிட்டார்.
"சாரி பவி... தப்புதான்."
"ஆனா என் கண்ணு என் பேச்சைக் கேட்க மாட்டேங்குதே..."
"அந்தக் காத்து பட்டதும் அது ஆட்டோமேட்டிக்காத் திறந்துருச்சு..." னு அவர் ரொம்ப சாஃப்ட்டாச் சொன்னார்.
"உங்க கண்ணு உங்க பேச்சைக் கேட்கலனா, ஒன்னும் கிடையாது."
"நீங்க கண்களை முழுசா மூடுனாதான் உங்களுக்கு டெஸர்ட் கிடைக்கும்."
"இல்லைனா இங்கேயே அமைதியா உக்காருங்க" னு நான் என் கைகளைக் கட்டியபடியே சொன்னேன்.
ராஜ் ஒரு பெருமூச்சு விட்டார்.
அவர் என் வயிற்றுப் பகுதியையே உற்றுப் பார்த்தார்.
இப்போ அங்கே டீ-ஷர்ட் துணி முழுசா மூடியிருந்துச்சு.
"பவி..."
"அந்த டெஸர்ட் வர்றதுக்கு முன்னாடி ஒன்னு வெளிய வந்துச்சே..."
"அது எவ்ளோ அழகா இருந்துச்சு தெரியுமா?" னு அவர் தன் குரலை ஒரு மாதிரி மாத்திச் சொன்னார்.
நான் குழப்பமா அவரைப் பார்த்தேன்.
"என்னது அண்ணா?" னு நான் கேட்டேன்.
ராஜ் உடனே தன் புருவங்களை லேசா சுருக்கினார்.
"பவி..."
"நம்ம ரெண்டு பேரும் தனியா இருக்கும்போது அப்படி கூப்பிடாதீங்கனு நான் சொன்னேன்ல?"
"ராஜ்னு பேரு சொல்லி, இல்லனா, மார்னிங் கூப்பிட்டில அந்த மாதிரி கூப்பிடு... அது நல்லா இருக்கு" னு அவர் என் கண்களைப் பார்த்துச் சொன்னார்.
நான் என் கீழ் உதட்டை லேசாப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.
"சரி... மாமா... இப்போ ஓகேவா?" னு நான் மெதுவா கேட்டேன்.
நான் அப்படி மாமானு கூப்பிட்டதும் அவர் முகத்துல ஒரு சந்தோஷம் வந்துச்சு.
"குட் கேர்ள்... இப்போ கேளு" னு அவர் சொன்னார்.
"எதைச் சொல்றீங்க மாமா?" னு நான் மறுபடியும் கேட்டேன்.
"நீ அந்தத் துணியை லேசாத் தூக்குனப்போ, அங்கே ஒன்னு வெள்ளையா, உப்பலாத் தெரிஞ்சதே..."
"அதைத்தான் சொல்றேன்."
அவர் அப்படிச் சொல்லிட்டுத் தன் வலது கண்ணை லேசாச் சிமிட்டினார்.
எனக்குப் புரிஞ்சுடுச்சு.
அவர் என் தொப்புளைத்தான் சொல்றார்னு எனக்கு உறைச்சது.
என் முகம் சூடாச்சு.
என் கண்கள் ஆட்டோமேட்டிக்காத் தரையைப் பார்த்துச்சு.
"உங்களுக்குக் கண்ணு அங்கதான் போகுமா?" னு நான் தலையைக் குனிஞ்சபடியே கேட்டேன்.
"பின்ன எங்கே பவி போகும்?"
"நான் கேட்டது ரசகுல்லா..."
"ஆனா நீ எனக்கு ஒரு 'பால் கொழுக்கட்டை'யை முதல்ல காட்டிட்ட..." னு அவர் தன் உதட்டோரம் ஒரு சிரிப்போட சொன்னார்.
நான் இதை எதிர்பார்க்கவே இல்லை.
எனக்குச் சிரிப்பு வந்துடுச்சு.
நான் என் வாயை வலது கையால பொத்திக்கிட்டேன்.
என் தோள்பட்டை குலுங்குற அளவுக்கு நான் சத்தம் வராமச் சிரிச்சேன்.
"என்ன பேச்சு இது?"
"பால் கொழுக்கட்டையா?" னு நான் என் சிரிப்பை அடக்கப் போராடிக்கிட்டே கேட்டேன்.
"ஆமா பவி, பின்ன என்ன?"
"அவ்ளோ வெள்ளையா இருக்கு..."
"கொஞ்சம் கூட மடிப்பு இல்லாம, அவ்ளோ அழகா இருந்தா அதைப் பால் கொழுக்கட்டைனு சொல்லாம வேற என்ன சொல்றது?"
"பார்த்தாலே அப்படியே ஒரு கடி கடிக்கணும் போல ஆசையா இருக்கே..." னு அவர் என் வயிற்றைப் பார்த்தபடியே தன் கீழ் உதட்டைப் பற்களால கடித்தார்.
அவர் சொன்ன அந்த வார்த்தைகள் என் உடம்புக்குள்ள ஒரு மின்னலைப் பாய்ச்சுச்சு.
என் வயிற்றுக்குள்ள ஆயிரம் பட்டாம்பூச்சி ஒன்னாப் பறக்குற மாதிரி ஒரு உணர்வு வந்துச்சு.
"போதும்."
"ரொம்ப ஓவராப் புகழாதீங்க" னு நான் என் டீ-ஷர்ட்டை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ பிடிச்சு இழுத்து விட்டேன்.
"நான் நிஜத்தைத்தான் சொல்றேன் பவி."
"அந்தக் கொழுக்கட்டைக்கு நடுவுல எவ்ளோ ஒரு பள்ளம் பவி..."
"அது தொப்புளா இல்ல ஒரு கிணறானு எனக்குச் சந்தேகமா இருக்கு."
"கிணறு அளவுக்கு எல்லாம் ஒன்னும் இல்லை."
"சும்மா சொல்லாதீங்க" னு நான் தலையை ரெண்டு பக்கமும் ஆட்டினேன்.
"இல்ல பவி, நான் நல்லாப் பார்த்தேன்."
"அந்த குழி அவ்ளோ அழகா இருந்துச்சு."
"என் விரலை விட்டு அளந்து பார்க்கணும் போல ஒரு ஆசை வருது."
அவர் அப்படிச் சொன்னதும் நான் என் வயிற்றை ரெண்டு கைகளாலயும் இன்னும் டைட்டா மூடிக்கிட்டேன்.
"ஐயோ!"
"அதெல்லாம் பண்ணக் கூடாது மாமா!"
"நீங்க என்னமோ டெஸர்ட்னு கேட்டீங்க, நான் ஏதோ தர சம்மதிச்சேன்."
"இப்போ என்னடானா கொழுக்கட்டை, கிணறுனு புதுக் கதை விடுறீங்க?" னு நான் என் உதட்டைப் பிதுக்கிக் கேட்டேன்.
"டெஸர்ட்க்கு முன்னாடி இது ஒரு சின்ன ஸ்நாக்ஸ் மாதிரி பவி."
"எனக்கு அந்த ஸ்நாக்ஸ் வேணும்."
"ப்ளீஸ், மறுபடியும் அதை எனக்குக் காட்டு பவி..." னு அவர் தன் ரெண்டு கைகளையும் சேர்த்து வெச்சுக் கேட்டார்.
"நோ."
"நீங்க கண்களைத் திறந்து பார்த்தது தப்பு."
"உங்களுக்கு இன்னைக்கு எந்த ஸ்நாக்ஸும் இல்லை, எந்த டெஸர்ட்டும் இல்லை."
"அப்படியே எந்திரிச்சு உங்க வீட்டுக்குப் போக வேண்டியதுதான்."
நான் என் தாடையை லேசா மேல தூக்கி, கண்களை உருட்டிப் பார்த்தபடி சொன்னேன்.
ராஜ் என் முகத்தையே உற்றுப் பார்த்தார்.
அவர் பார்வை இப்போ ரொம்ப ஷார்ப்பா மாறுச்சு.
அவர் கண்களைச் சிமிட்டுற வேகமே குறைஞ்சு போச்சு.
"நீ காட்டலனா என்ன பவி..."
"நானே பார்த்துக்கிறேன்."
அவர் இதைச் சொல்லிட்டு சடக்னு முன்னாடி குனிந்தார்.
நான் சுதாரிக்குறதுக்குள்ள, அவரோட கை நேரா என் இடுப்பை நோக்கி வந்துச்சு.
அவர் என் டீ-ஷர்ட்டோட அடிப்பகுதியைப் பிடிச்சு மேல தூக்க ஆரம்பிச்சார்.
"ஆஹ்!" னு நான் லேசாத் துள்ளிப் பின்னாடி போக ட்ரை பண்ணேன்.
நான் உடனே என் ரெண்டு கைகளாலயும் அவரோட கையைப் பாதிலேயே தடுத்துப் பிடிச்சேன்.
"அண்ணா... நோ.. நோ.. மாமா!"
"என்ன பண்றீங்க?"
"விடுங்க!" னு நான் சத்தம் வராமக் கத்தினேன்.
ஆனா அவர் கை ரொம்ப ஸ்ட்ராங்கா இருந்துச்சு.
நான் என் முழு பலத்தையும் கொடுத்து அவர் கையைத் தள்ளினேன்.
"விட மாட்டேன் பவி..."
"எனக்கு இந்தக் கொழுக்கட்டையைப் பார்த்தே ஆகணும்..."
அவர் தன் கையை என் பிடியில இருந்து லேசா ஒரு திருகு திருகி விடுவிச்சுக்கிட்டார்.
அடுத்த செகண்ட், என் டீ-ஷர்ட்டை ஒரு இழுப்பு இழுத்தார்.
அந்தத் துணி சடக்னு மேல ஏறிச்சு.
என்னோட அந்த வெற்று அடிவயிறு மறுபடியும் காத்துல பட்டுச்சு.
என் தொப்புள் அப்படியே அவர் கண்ணுக்கு நேரா அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
நான் உடனே என் டீ-ஷர்ட்டைக் கீழ இழுக்க ட்ரை பண்ணேன்.
ஆனா ராஜ் தன் இடது கையால என் ரெண்டு கைகளையும் சேர்த்துப் பிடிச்சுக்கிட்டார்.
அவர் என் கைகளை என் மடியில வெச்சு லாக் பண்ணிட்டார்.
என்னால என் கைகளை அசைக்கக் கூட முடியல.
"விடுங்க..." னு நான் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே சொன்னேன்.
என் கன்னங்கள் ரெண்டும் சூடேறிச் சிவந்து போயிருந்துச்சு.
"நீ எவ்ளோ அழகா இருக்கனு உனக்கே தெரியல."
அவர் பார்வை முழுசும் என் வயிற்று மேலேயே நிலைச்சு நின்னுச்சு.
அவர் இமைக்கவே இல்லை.
அந்தப் பார்வையை என்னால தாங்கவே முடியல.
என் உடம்பு ஆட்டோமேட்டிக்கா லேசாச் சிலிர்த்துச்சு.
என் வயிற்றுச் சதை அப்படியே உள்ளே இழுத்துக்குச்சு.
அவர் தன் வலது கையோட கட்டை விரலை மட்டும் நீட்டினார்.
அந்த விரலை நேரா என் இடுப்புச் சதையில வெச்சு லேசாத் தேய்த்தார்.
அவரோட அந்த சூடான விரல் என் ஸ்கின் மேல பட்டதும் என் தொண்டைக்குள்ள ஒரு முழுங்கு முழுங்கினேன்.
"ஸ்ஸ்ஸ்..." னு நான் என் மூச்சை உள்ளிழுத்தேன்.
அவர் விரல் என் இடுப்புல படுற எடம் அவ்ளோ சூடா இருந்துச்சு.
"ஆஹா..."
"உன் வயிறு இவ்ளோ சாஃப்ட்டா இருக்கே..." னு அவர் முனகினார்.
அவர் தன் விரல்களால என் வயிற்றை அப்படியே தடவ ஆரம்பிச்சார்.
அவர் என் இடுப்பு வளைவுல இருந்து ஆரம்பிச்சு, மெதுவா என் தொப்புளை நோக்கி விரலை நகர்த்தினார்.
அவரோட அந்த சொரசொரப்பான விரல் என் சில்லுனு இருந்த வயித்துல பட்டதும் என் உடம்பே ஒரு நிமிஷம் விறைச்சுப் போச்சு.
நான் என் மூச்சை அப்படியே அடக்கிப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.
அவர் விரல் என் இடுப்புல இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமா நடுப்பகுதியை நோக்கி நகர்ந்துச்சு.
என் ஸ்கின்னுக்கு மேல அவர் கை படுற அந்த லேசான உரசலே அவ்ளோ சென்சிட்டிவா இருந்துச்சு.
என் நரம்புகள் எல்லாம் அப்படியே புடைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.
நான் நின்னுகிட்டு இருந்த இடத்துல என் கால்கள் லேசா நடுங்க ஆரம்பிச்சுது.
நான் என்னையறியாம என் ரெண்டு கால்களையும் ஒன்னாச் சேர்த்து அவ்ளோ டைட்டா உரசிக் கிட்டேன்.
என் முழங்கால்கள் ரெண்டும் நடுக்கத்துல ஒன்னோட ஒன்னு இடிச்சுக்கிச்சு.
நான் நின்னபடியே பேலன்ஸ் பண்ண முடியாம என் இடுப்பை லேசா முன்னாடி அவர் முகத்தை நோக்கித் தள்ளினேன்.
அவரோட உள்ளங்கை என் அடிவயிற்றுல முழுசாப் பதிஞ்சுது.
அவர் கையோட அந்தச் சூடு என் உடம்புக்குள்ள அப்படியே மெதுவா ஊடுருவிச்சு.
நான் உடுத்தியிருந்த பேண்ட்டோட பார்டருக்கு மேல அவர் கை அவ்ளோ கச்சிதமா உக்காந்துச்சு.
நான் என் கீழ் உதட்டை அவ்ளோ டைட்டாப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.
அவர் விரல்கள் என் வயித்துல ஒரு வட்டம் போட்டுச்சு.
அந்த வட்டத்தோட மையப்புள்ளியில என் தொப்புள் காத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அவர் விரல் என் தொப்புளை இன்னும் தொடல.
ஆனா அவர் தொடுறதுக்கு முன்னாடியே என் தொப்புளுக்குள்ள ஒரு கூச்சம் பரவிச்சு.
அந்த எதிர்பார்ப்பு எனக்குப் பைத்தியம் பிடிக்க வெச்சுது.
நான் என் மூச்சை வாய் வழியா லேசா வெளியே விட்டேன்.
"ஸ்ஸ்ஸ்... மாமா..." னு சத்தம் வராம என் உதடுகள் மட்டும் அசைஞ்சுது.
அவர் தன் ஆள்காட்டி விரலை நேரா என் தொப்புளோட விளிம்புல வெச்சார்.
அந்த விளிம்புல இருக்குற சதை அவ்ளோ சாஃப்ட்டா இருக்கும்.
அவர் விரல் பட்டதும் என் வயிறு ஆட்டோமேட்டிக்கா இன்னும் கொஞ்சம் உள்ளே இழுத்துக்குச்சு.
அவர் லேசாத் தன் விரலை அந்த விளிம்பு வழியா ஒரு சுத்து சுத்துனார்.
என் உடம்பே ஒரு மாதிரி வில்லு மாதிரி வளைஞ்சுது.
நான் நின்னுகிட்டு இருந்த இடத்துல பேலன்ஸ் பண்ண முடியாம என் இடுப்பைப் பின்னாடி வளைச்சேன்.
என் கால்கள் அவ்ளோ வீக்கா மாறிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் கீழ விழுந்துடக் கூடாதுனு என் ரெண்டு கைகளையும் முன்னாடி நீட்டினேன்.
அவர் தோள்பட்டை மேல என் கைகளை வெச்சு ரொம்பக் கெட்டியாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.
அவர் தன் கட்டை விரலால என் விலா எலும்புக்குக் கீழ லேசாத் தேய்த்து விட்டார்.
இன்னொரு பக்கம் ஆள்காட்டி விரல் என் தொப்புளைச் சுத்தி விளையாடுச்சு.
இந்த ரெண்டு ஸ்பரிசமும் ஒன்னாச் சேர்ந்ததும் எனக்குள்ள ஏதோ வெடிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் என் ரெண்டு கைகளையும் மூடிட்டேன்.
என் கால் விரல்கள் சோபா குஷனை அவ்ளோ ஹார்டா அழுத்திப் பிடிச்சுது.
நான் என் தொடையை அவ்ளோ இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.
அவர் தன் விரலை லேசாத் தொப்புளுக்குள்ள விட்டார்.
அந்தக் குழி குழிவா இருந்ததால அவர் விரல் பாதிக்கு மேல உள்ளே போச்சு.
"ஆஹ்!" னு என் தொண்டைக்குள்ள இருந்து ஒரு முனகல் தானா வந்துச்சு.
நான் என் கைகளை அவர் பிடியில இருந்து உருவ ட்ரை பண்ணேன்.
ஆனா அவர் என் கைகளை இன்னும் டைட்டா லாக் பண்ணிக்கிட்டார்.
அவரோட விரல் என் தொப்புளுக்குள்ள போய் அவ்ளோ இதமாத் துழாவுச்சு.
அந்த விரலோட நகம் என் உள்ள இருக்குற சதையில லேசாப் பட்டு உரசுச்சு.
அந்த உரசல் அவ்ளோ ஒரு கிளுகிளுப்பைக் கொடுத்துச்சு.
என் முழங்கால் ரெண்டும் ஒன்னோட ஒன்னு மோதிக்கிட்டு நடுங்குச்சு.
என் அடிவயிற்றுல ஒரு கனம் வந்து உக்காந்துச்சு.
அது நேரா என் கால்களுக்கு நடுவுல ஒரு தவிப்பை உண்டாக்குச்சு.
நான் என் கண்களை லேசா மூடித் திறந்தேன்.
அவர் என் முகத்தைப் பார்க்கல, அவர் பார்வை முழுசும் என் வயித்துலதான் இருந்துச்சு.
அவர் விரலை வெளியே எடுத்தார்.
அப்புறம் மறுபடியும் உள்ளே விட்டார்.
அவர் இப்படித் திரும்பத் திரும்பப் பண்ணும்போது எனக்கு மூச்சு முட்டுச்சு.
நான் அவ்ளோ வேகமா மூச்சு வாங்க ஆரம்பிச்சேன்.
என் நெஞ்சு ஏறி ஏறி இறங்குச்சு.
அதனால என் வயிறும் ஆட்டோமேட்டிக்கா முன்னும் பின்னும் அசைஞ்சுது.
அந்த அசைவு அவர் கைக்கு இன்னும் வசதியா இருந்துச்சு.
அவர் தன் முழு உள்ளங்கையையும் என் தொப்புள் மேல வெச்சு ஒரு அழுத்து அழுத்துனார்.
அந்த பிரஷர் என் உடம்புக்குள்ள ஒரு கரண்டைப் பாய்ச்சுச்சு.
நான் என்னையே மறந்து போய் என் இடுப்பை லேசா அவர் கையை நோக்கித் தள்ளினேன்.
நான் அப்படிப் பண்ணுவேன்னு எனக்கே தெரியாது.
என் உடம்பு அவ்ளோ ஒரு பசியில இருந்துச்சு.
அவர் கை படுற எடம் எல்லாம் எனக்குத் தேன் தடவுன மாதிரி ஒரு சுகம் இருந்துச்சு.
அந்தச் சுகத்துல நான் என் தற்காப்பை எல்லாம் மெதுவா இழந்துக்கிட்டு இருந்தேன்.
அவரோட கைகள் அவ்ளோ பழக்கமான கைகள் மாதிரி என் உடம்பை ஹேண்டில் பண்ணுச்சு.
என் தொப்புளை வெச்சு என்னை இவ்ளோ தூரம் யாராலயும் துடிக்க வைக்க முடியும்னு நான் நினைச்சுக் கூடப் பார்க்கல.
என் உடம்போட ஒவ்வொரு நரம்பும் இப்போ அவர் கையோட கண்ட்ரோல்ல இருந்துச்சு.
அவர் விரலை லேசா வளைச்சு என் தொப்புளுக்குள்ள ஒரு குடைச்சல் கொடுத்தார்.
என் வயிறு அப்படியே ஒரு மாதிரி சுருண்டுக்குச்சு.
எனக்குக் கூச்சமும், அதே சமயம் ஒரு போதையும் ஒன்னாச் சேர்ந்து என்னைத் திணறடிச்சுது.
நான் சத்தம் போட்டுச் சிரிச்சிடக் கூடாதுனு என் உதட்டை அவ்ளோ டைட்டா மூடிக்கிட்டேன்.
முனகிடவும் கூடாதுனு நான் ரொம்பப் போராடினேன்.
ஆனா என் மூக்கு வழியா அவ்ளோ சூடா மூச்சுக்காத்து வெளியே வந்துச்சு.
"மாமா... ப்ளீஸ்..." னு நான் ரொம்பக் கரகரப்பான குரல்ல சொன்னேன்.
அவர் என் குரலைக் கேட்டு லேசா நிமிர்ந்து என் முகத்தைப் பார்த்தார்.
அவர் கண்களைப் பார்த்ததும் நான் அப்படியே உறைஞ்சு போயிட்டேன்.
அதுல அவ்ளோ ஒரு பசி இருந்துச்சு.
அந்தப் பசியைப் பார்த்ததும் என் உடம்பு இன்னும் கொஞ்சம் சிலிர்த்துச்சு.
அவர் தன் விரலை மெதுவா வெளிய எடுத்தார்.
ஆனா அவர் கையை என் இடுப்புல இருந்து எடுக்கல.
என் இடுப்புச் சதையைத் தன் விரல்களால லேசாப் பிசைஞ்சு விட்டார்.
அந்தப் பிசையல் எனக்கு அவ்ளோ இதமா இருந்துச்சு.
நான் என் தலையை லேசாச் சோபாவுல சாய்த்தேன்.
என் கழுத்துச் சதை லேசா இழுத்துச்சு.
நான் கண்களை மூடி அந்தச் சுகத்தை முழுசா அனுபவிச்சேன்.
அவரோட கட்டை விரல் என் வலது இடுப்புல ஒரு கோடு போட்டுச்சு.
அவரோட நாலு விரல்களும் என் தொப்புளைச் சுத்தி ஒரு வளையம் மாதிரி பிடிச்சுக்கிச்சு.
அவர் அப்படிப் பிடிச்சதும் என் வயிறு அவ்ளோ அழகாச் சுருங்கி ஒரு ஷேப்க்கு வந்துச்சு.
அவர் கைக்குள்ள என் வயிறு அவ்ளோ அடக்கமா மாட்டிக்கிச்சு.
எனக்குள்ள இருந்த அந்தப் பயம் இப்போ முழுசா ஒரு போதையா மாறிடுச்சு.
அவர் என்னை என்ன வேணாலும் பண்ணட்டும்ங்குற அளவுக்கு என் உடம்பு ஒத்துழைக்க ஆரம்பிச்சுது.
அவரோட கைகள் படுற இடத்துல எல்லாம் புதுசா ஒரு உயிர் வந்த மாதிரி இருந்துச்சு.
என் ஸ்கின் அவ்ளோ சூடாகி, அவரோட கையை இன்னும் தேடுச்சு.
அவர் விரல்கள் மறுபடியும் என் தொப்புள் விளிம்புல வந்து நின்னுச்சு.
"கூசுதா உனக்கு?" னு அவர் ஒரு புருவத்தைத் தூக்கிக் கேட்டார்.
"ஆமா மாமா."
"ப்ளீஸ்..."
"அவங்க வந்துடுவாங்க..." னு நான் பால்கனியைப் பார்த்தேன்.
ரேணுகா இன்னும் வெளிய தான் பார்த்து நின்னுட்டு போன்ல இருந்தாங்க.
அவர் என் பேச்சைக் காதுல வாங்கல.
அவர் தன் விரலை நேரா என்னோட தொப்புள் விளிம்புல வெச்சார்.
அவர் தொட்டதும் எனக்குக் கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் சடக்னு என் வயிற்றை இன்னும் உள்ளே இழுத்துக்கிட்டேன்.
"எவ்ளோ அழகான தொப்புள் பவி இது..."
"இவ்ளோ ஒரு பொக்கிஷத்தை இப்படித் துணிக்குள்ள மறைச்சு வெச்சிருக்கியே."
"இந்த உலகத்துலயே இதுதான் ரொம்பச் சிறப்பான ஒரு படைப்பு."
நான் லேசா ஒரு வரண்ட சிரிப்பைச் சிரிச்சேன்.
'என்னை யாரும் இப்படி ரசிச்சுப் பார்த்ததே இல்லை.'
'நீங்க பேசுறதெல்லாம் எனக்குப் புதுசா இருக்கு.'
இந்த வார்த்தைகள் எல்லாம் அவர்கிட்ட சொல்ற மாதிரி என் மனசுக்குள்ள ஒரு குரலா ஓடிச்சு.
நான் அதை அவர்கிட்ட வெளிய சொல்லல.
ஆனா என் முகம் அதைக் காட்டிக்குடுத்துச்சு.
ராஜ் என்னை நிமிர்ந்து பார்த்தார்.
அவர் கண்கள் லேசா சுருங்கி விரிஞ்சது.
"நீ எனக்குத் தெரியாம மூடி வெச்சிருந்ததை நான் இப்போ பாக்குறேன் பவி."
"இவ்ளோ அழகை நான் சும்மா விட மாட்டேன்."
"இதை முழுசா என் கைகளுக்குள்ள கொண்டு வருவேன்."
"உன் உடம்புல இருக்குற ஒவ்வொரு வளைவும் எனக்கு மட்டும்தான்."
அவர் சொன்ன வார்த்தைகள் என் காதுக்குள்ள ஒரு தேன் மாதிரி இறங்குச்சு.
அந்த அதிகாரமும், அந்த வெறியும் எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருந்துச்சு.
"நான் இதைப் டேஸ்ட் பண்ணப் போறேன் பவி..." னு அவர் ரொம்ப அமைதியான குரல்ல சொன்னார்.
"நீ என்னைத் தடுக்க முடியாது..."
எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல.
நான் அமைதியா இருந்தேன்.
என் தலையை ஆட்டி நான் மறுக்கல.
ராஜ் தன் முகத்தை மெதுவா என் வயிற்றை நோக்கிக் கொண்டு வர ஆரம்பிச்சார்.
அவர் முகம் என் நெஞ்சுக்குக் கீழ நெருங்கி வர வர, எனக்கு மூச்சு வாங்குற வேகம் அதிகமாச்சு.
"மாமா..."
"என்ன பண்றீங்க?"
"பின்னாடி போங்க..." னு நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.
"ஒன்னுமில்ல பவி..."
"நீ பயப்படாத..." னு அவர் மெதுவாச் சொன்னார்.
அவர் தன் முகத்தை இன்னும் குனிஞ்சு, என் தொப்புளுக்கு நேரா கொண்டு வந்தார்.
இப்போ அவர் முகம் என் வயித்துல இருந்து வெறும் ஒரு இன்ச் தள்ளிதான் இருந்துச்சு.
அவரோட மூச்சுக்காத்து சூடா என் தொப்புளுக்குள்ள பட்டுத் தெறிச்சுது.
அந்த ஃபேன் காத்துக்கும், அவரோட மூச்சுக்காத்துக்கும் இருந்த அந்தப் வித்தியாசம் என் உடம்பைச் சிலிர்க்க வெச்சுது.
என் வயிற்றுச் சதை ஆட்டோமேட்டிக்கா உள்ளே இழுத்துக்குச்சு.
"நிறுத்துங்க..."
"எனக்குப் பயமா இருக்கு..." னு நான் முனகினேன்.
"நான் உன்னைத் தொடல பவி..."
"நான் ஜஸ்ட் இதை ஸ்மெல் மட்டும் பண்ணிக்கிறேன்."
"தொப்புள்ல என்ன மாமா ஸ்மெல் இருக்கப் போகுது?"
"வேணாம்..."
"எடுங்க முகத்தை..." னு நான் என் இடுப்பை லேசாப் பின்னாடி வளைச்சேன்.
"உனக்குத் தெரியாது பவி..."
"இதுல ஒரு அம்சமான வாசனை வருது..."
"உன்னோட வாசனையால எனக்குப் பைத்தியம் பிடிக்குது..."
அவர் மூக்கு என் தொப்புளுக்குக் கொஞ்சம் மேல பட்டு உரசினது.
"ஆஹ்..." னு நான் லேசா நெளிஞ்சேன்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)