Incest மார்கழியும், மார்பழகி அம்மாவும்!

[Vimala1976]

இரவு 8:40 மணி. கார் செல்வியின் வீட்டு வாசலில் மெதுவாக நின்றது. வீடு சிறியது, ஆனால் அழகாக இருந்தது. தோட்டத்தில் மல்லிகை கொடிகள் மெல்லிய வாசத்தை வீசின. பின்புறம் தாமிரபரணி ஆற்றின் மெல்லிய ஓசை, இரவின் அமைதியை இன்னும் ஆழமாக்கியது. வீட்டுக்குள் மங்கலான மஞ்சள் விளக்கொளி மட்டுமே எரிந்துகொண்டிருந்தது – அந்த ஒளி கூட ஏதோ ஒரு இரகசியத்தை மறைக்கும் வகையில் மெல்லியதாக இருந்தது.

செல்வி முதலில் இறங்கினாள். அவள் முகத்தில் ஒரு அமைதியான, ஆனால் உள்ளுக்குள் பெரும் பதற்றமும் ஆசையும் கலந்த புன்னகை. “வாங்கடா... உள்ள வாங்க. இங்க கொஞ்சம் அமைதியா இருக்கும். உமா அம்மா இங்க இருந்தா இவ்வளவு சுதந்திரமா இருக்காது” என்று சொல்லியபடி கதவைத் திறந்தாள். அவள் குரலில் லேசான நடுக்கம் இருந்தது – அந்த நடுக்கம் ஆசையின் நடுக்கம், காதலின் நடுக்கம், நீண்ட நாள் ஏக்கத்தின் நடுக்கம்.

பூஜா இறங்கியபோது அவள் கைகள் லேசாக நடுங்கின. அவள் அண்ணனை ஒரு கணம் பார்த்தாள். செல்வா அமைதியாக இருந்தான். அவன் மனதில் அம்மாவின் முகம் தோன்றியது. ஆனால் இப்போது இங்கே இருப்பது அவனுக்கு கொஞ்சம் புதிதாகவும், உற்சாகமாகவும், சற்று குற்ற உணர்ச்சியாகவும் இருந்தது.

உள்ளே நுழைந்ததும் செல்வி விளக்குகளைப் போட்டாள். வீடு சுத்தமாக, அமைதியாக இருந்தது. “முதல்ல உங்களுக்கு டீ போடுறேன். பசிக்குதா?” என்று கேட்டாள்.

“இல்ல பெரியம்மா... சாப்பிட்டதுதான்” பூஜா மெல்லிய குரலில் சொன்னாள். அவள் குரல் இயல்பாக இருக்க முயற்சித்தாலும், உள்ளே பெரும் புயல் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

செல்வி சிரித்தாள். “அப்ப சரி. நான் கொஞ்சம் சமையல்கட்டுல இருக்கேன். நீங்க ரெண்டு பேரும் ஹால்ல உக்காருங்க. பேசிக்கங்க. நான் வர்றேன்.”

செல்வி உள்ளே போன பிறகு, ஹாலில் பூஜா அண்ணனுக்கு அருகில் உட்கார்ந்தாள். இருவரும் சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தனர். பின்னர் பூஜா மெல்ல, தயங்கியபடி, கண்களில் கண்ணீர் திரண்டபடி பேசினாள்:

“அண்ணா... நேற்று மாடியில... அம்மாவோட... நான் பார்த்தேன்.”

செல்வா திடுக்கிட்டு அவளைப் பார்த்தான். “பூஜா... நீ...?”

பூஜா தலையைக் குனிந்தாள். அவள் குரல் தழுதழுத்தது. “ஆமா... ஜன்னல் வழியா. நான்... உன்னைப் பார்த்தேன். அம்மாவை... அப்படி இறுக்கி அணைச்சு... முத்தம் கொடுத்து... உடம்பை உரசி... நான்... எல்லாத்தையும் பார்த்துட்டேன் அண்ணா. அம்மா உன் உதட்டை... எப்படி கவ்வி... உன் மார்பை... எப்படி அணைச்சு... நீ அவள் மாரை... எப்படி பிசைஞ்ச... எல்லாம்... எனக்கு தெரியும்.”

அவள் கண்களில் கண்ணீர் உருண்டு விழுந்தது. “முதல்ல ரொம்ப கோபம் வந்துச்சு. எனக்கு... உன்னை ரொம்ப நாளா விரும்புறேன். ஆனா அம்மா உன்னை எடுத்துக்கிட்டதைப் பார்த்தப்போ... எனக்கு பொறாமை, வருத்தம், ஆனா... அதே நேரத்தில்... எனக்கும் உன்னை அப்படி வேணும்னு தோணுச்சு. நான்... உன்னை இழக்க மாட்டேன் அண்ணா. எனக்கு உன்னை ரொம்ப... ரொம்ப ஆசை.”

செல்வா அவளது கையைப் பிடித்தான். அவன் குரலும் தழுதழுத்தது. “பூஜா... நான் உன்னை தங்கைன்னுதான் பார்த்தேன். ஆனா... நீ இப்படி சொல்றதை எனக்கு தெரியாது. நீ... எனக்கு ரொம்ப முக்கியம். உன்னை இழக்கவும் நான் விரும்பல.”
பூஜா அவன் கையை இறுக்கினாள். “அண்ணா... நான் உன்னை ரொம்ப நாளா காதலிக்கிறேன். அம்மாவோட பார்த்தப்போ... எனக்கு உடம்பெல்லாம் நடுங்குச்சு. ஆனா... இப்ப நீ இங்க இருக்க... எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு. என்னை... கொஞ்சம்... உன் முழு ஆசையோடு... அணைக்கிறியா?”

அவள் அண்ணனை நெருங்கி, அவன் மார்பில் தலையை சாய்த்தாள். செல்வா அவளை மெதுவாக அணைத்தான். அவர்களின் உதடுகள் மெல்ல ஒன்றை ஒன்று தொட்டன. முதலில் மென்மையாக... பின்னர் ஆழமாக, பசியுடன். பூஜா அவன் உதட்டை கவ்வி, இழுத்து, சப்பினாள். அவள் கைகள் அண்ணனின் மார்பில் தடவின. செல்வா அவளது இடுப்பை இறுக்கி, அவளது உதட்டை ருசித்தான். அவர்களின் நாக்குகள் ஒன்றோடொன்று பின்னி, எச்சிலைப் பகிர்ந்துகொண்டன.
“அண்ணா... என்னை... கொஞ்சம்... உன் முழு ஆசையோடு... அணைக்கிறியா?” பூஜா முனகினாள். அவள் உடல் நடுங்கியது.

அவர்களின் முத்தம் தீவிரமடைந்தது. பூஜாவின் உதடுகள் அண்ணனின் உதட்டை ஆசையோடு கடித்து, நாக்கை உள்ளே நுழைத்து, அவன் எச்சிலை குடித்துக்கொண்டிருந்தாள். செல்வா அவளது மார்பை மென்மையாகப் பிசைந்தான். பூஜா உடலை வளைத்து, “ம்ம்ம்... அண்ணா... நல்லா இருக்கு... என்னை... இன்னும் இறுக்கி...” என்று முனகினாள்.

அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் இறுக்கி அணைத்தபடி, உதடுகளைப் பிரிக்க முடியாமல் தவித்துக்கொண்டிருந்தனர். பூஜாவின் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது – அது ஆசையின் கண்ணீர், காதலின் கண்ணீர், பொறாமையின் கண்ணீர்.
அப்போது... கதவு லேசாகத் திறக்கும் சத்தம் கேட்டது.

செல்வி உள்ளே வந்தாள். அவள் அவர்களைப் பார்த்து, லேசாகப் புன்னகைத்தாள்.

“என்னடி... ரெண்டு பேரும் ரொம்ப சீரியஸா இருக்கீங்க?” என்று கேட்டபடி அருகில் வந்தாள்.

பூஜா வெட்கத்துடன் விலகினாள். செல்வி அவளைப் பார்த்து, “பூஜா... நீ கொஞ்சம் உன் அறைக்குப் போ. நான் செல்வாவோட கொஞ்சம் பேசிட்டு வரேன்” என்றாள்.

பூஜா தலையாட்டிவிட்டு, தன் அறைக்குச் சென்றாள். ஆனால் அவள் அறையின் கதவை முழுவதும் சாத்தவில்லை. அவள் ஜன்னல் அருகில் நின்று, செல்வியின் அறையைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். அவள் கை தானாகவே தன் பாவாடைக்குள் நுழைந்தது.

செல்வி செல்வாவைத் தன் அறைக்கு அழைத்துச் சென்றாள். அறைக்குள் நுழைந்ததும், அவள் கதவைத் தாழிட்டாள். பின்னர் செல்வாவை நெருங்கி, அவன் முகத்தை இரு கைகளாலும் ஏந்தினாள். அவள் கண்களில் கண்ணீர் மின்னியது.
“செல்வா... நான் உன்னை ரொம்ப நாளா... என் மகனா மட்டும் பார்க்கல. உன்னை... என் ஆசையா பார்த்தேன். நீ சின்ன வயசுல என் மார்ல பால் குடிச்சப்போ... எனக்கு எவ்வளவு சந்தோஷமா இருந்துச்சு தெரியுமா? இப்போ... அந்த உணர்வு மட்டும் இல்ல... வேற ஒரு உணர்வும் வந்துடுச்சு. நான் உன்னை... ரொம்ப ஆசைப்படுறேன் செல்வா. என்னை... உன் செல்வி அம்மாவா... உன் அம்மாவா நினைச்சு... என்னை... உன் முழு ஆசையோடு... எடுத்துக்கோ.”

செல்வா அவளை அணைத்தான். “செல்வி அம்மா... நீ எனக்கு ரொம்ப முக்கியம்.”

செல்வி அவன் உதட்டில் முத்தமிட்டாள். அந்த முத்தம் மெதுவாக, ஆழமாக, நீண்டது. அவள் கைகள் அவன் மார்பில் தடவின. அவன் அவளை மென்மையாக அணைத்து, அவளது உடலை வருடினான்.

“செல்வா... என்னை... உன் முழு ஆசையோடு... எடுத்துக்கோ. என்னை... அம்மாவா நினைச்சு... அம்மா மாதிரி... காதலியா... என்னை... நிரப்பு. செல்வி அம்மாவை... உன் அம்மாவா நினைச்சு... பண்ணு செல்லம்.”

செல்வா “செல்வி அம்மா...” என்று முனகியபடி அவளது மார்புகளை ஆசையோடு சப்பினான். செல்வி அவன் தலையை அழுத்தினாள். “ம்ம்ம்... அப்படித்தான்... அம்மாவுக்கு... உன் வாய்... ரொம்ப இனிமையா இருக்கு... செல்வி அம்மாவை... உன் அம்மாவா நினைச்சு... பிசையி செல்லம்...”

அவன் கையை கீழே இறக்கி, அவளது புண்டையைத் தொட்டான். செல்வி உடலை வளைத்து, “ஆஹ்ஹ்... உள்ளே... செல்லம்... அம்மாவுக்குள்... உன் விரலை... போடு... செல்வி அம்மாவை... உன் அம்மாவா... நினைச்சு... பண்ணு...” என்றாள்.
செல்வா விரலை உள்ளே நுழைத்தான். செல்வி “ஹாங்... ஆஆஆ... செல்வி அம்மாவை... உன் அம்மாவா... நினைச்சு... பண்ணு...” என்று அலறினாள்.

அவன் தன் ஆணுறுப்பை அவளது புண்டை வாயில் வைத்து, மெதுவாக உள்ளே தள்ளினான். செல்வி “ஆஆஆ... செல்லம்... முழுசா... அம்மாவுக்குள்... செல்வி அம்மாவை... உன் முழு ஆசையோடு... எடுத்துக்கோ...” என்று கூவினாள்.
செல்வா வேகமாக இயங்கினான். “செல்வி அம்மா... அம்மா... நான் உன்னை... ரொம்ப ஆசைப்படுறேன் அம்மா...”
செல்வி அவன் முதுகை இறுக்கிப் பிடித்து, “ஆஹ்ஹ்ஹ்... செல்லம்... அம்மாவை... உன் விந்தால... நிரப்பு... செல்வி அம்மாவை... உன் அம்மாவா... நினைச்சு... விடு...” என்று அலறினாள்.

இருவரும் ஒரே நேரத்தில் உச்சத்தை அடைந்தனர். செல்வா அம்மாவுக்குள் தன் அன்பை வெளிப்படுத்தினான். செல்வி உடலை வில்லாக வளைத்து, மகனை இறுக்கி அணைத்தபடி நடுங்கினாள்.

“செல்லம்... செல்வி அம்மாவுக்கு... இது... வாழ்நாள் முழுக்க... கனவு... நீ... என் செல்லம்... என் அன்பு...”
அவர்கள் சோர்வுடன் ஒருவரை ஒருவர் இறுக்கி அணைத்தபடி படுத்திருந்தனர்.

வெளியே, அறைக்கு வெளியே... பூஜா ஜன்னல் வழியே அவர்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். அவள் கை தன் பாவாடைக்குள் இருந்து, தன் ஈரமான புண்டையை வேகமாகத் தேய்த்துக்கொண்டிருந்தது. அவள் கண்களில் கண்ணீரும், ஆசையும், பொறாமையும், காதலும் கலந்திருந்தது.

“அண்ணா... நீ... என்னுடையவன்... ஆனா... பெரியம்மாவும்...”

அவள் உச்சத்தை அடைந்தபோது, அவள் உதடுகள் நடுங்கின.

அந்த இரவு... மூன்று உள்ளங்களும்... மூன்று உடல்களும்... வெவ்வேறு விதமான காமத்தாலும், ஆசையாலும், அன்பாலும்... எரிந்துகொண்டிருந்தது.
(தொடரும்...)