Incest என் குடும்பம்

[pandianmadurai]

அத்தியாயம் - 6

ராசகுட்டி சைக்கிளை வேகமாக மிதித்துக் கொண்டிருந்தான். காலையிலேயே அத்தையிடம் கண்ட அந்த உக்கிரம், அம்மாவின் மடியில் கிடைத்த அந்தச் சொர்க்கம் என அவனது மனது அலைபாய்ந்து கொண்டிருந்தாலும், பெரியம்மாவிடம் அந்தப் பத்தாயிரம் ரூபாயை வாங்கிவிட வேண்டும் என்கிற பதற்றமும் அவனுக்குள் இருந்தது.


பத்மா பெரியம்மாவின் வீடு என்பது அந்த ஊரிலேயே ஒரு தனி ராஜாங்கம். அம்பிகாவைப் போல அவள் அமைதியானவள் இல்லை; வாயைத் திறந்தாலே இரட்டை அர்த்தத்தில் பேசி, கேட்பவர்களைக் கிறங்க வைப்பவள்.

பத்மா பெரியம்மா 

- நல்ல திமிசு கட்டை போன்ற உடம்பு. இந்த வயதிலும் தன் புருஷன் முத்துப்பாண்டியிடம் நல்ல 'ஓல் வாங்கி ' உருண்டு திரண்ட தேகம். வயிற்றில் இரண்டு மடிப்புகள் விழுந்திருந்தாலும், மின்னும் அந்த முகமும், எடுப்பான அவளது அங்கங்களும் அவளை ஒரு முழுமையான பெண்மையின் அடையாளமாகவே காட்டியது.

அவளது கணவன் முத்துப்பாண்டி, அந்த ஊர் காய்கறிச் சந்தையின் சக்கரவர்த்தி. யாரிடம் எப்படிப் பேசி காரியம் சாதிக்க வேண்டும் என்பது அவருக்கு அத்தனை அப்பட்டமாகத் தெரியும். அவர்களுக்கு ஒரு மகன், ஒரு மகள்.

முதலில் மதுமிதா... ராசகுட்டியை விட மூன்று வயது மூத்தவள். அவளைப் பார்த்தால் ஒரு அரேபியக் குதிரையைப் பார்ப்பது போல இருக்கும்.

மதுமிதா -

 சரியான ராங்கி! பணக்கார திமிர் அவளது நடையிலேயே தெரியும். அந்த இறுக்கமான பாவாடைத் தாவணியில் அவளது வளைவுகள் அப்படியே செதுக்கி வைத்த சிலையாக இருக்கும். எடுப்பான மார்புகளும், அகன்ற இடுப்பும், அவளது அந்த மேனியில் வழியும் பளபளப்பும் எந்த ஆணையும் ஒரு நிமிடம் தடுமாற வைக்கும். என்னதான் திமிர் பிடித்தவளாக இருந்தாலும், தன் சித்தி அம்பிகாவுக்கும் ராசகுட்டிக்கும் அவள்தான் உயிர்.

கடைசியாக மதன் - ராசகுட்டியின் அதே வயதுதான். படிப்பு ஏறவில்லை என்றாலும் அப்பாவோடு சேர்ந்து வியாபாரத்தைக் கவனித்துக் கொள்கிறான். அம்பிகா வீட்டுக்குத் தேவையான காய்கறிகளை மூட்டை மூட்டையாகக் கொண்டு வந்து போடுவதே இவன்தான். ராசகுட்டியும் மதனும் நல்ல நண்பர்கள் போலப் பழகிக் கொள்வார்கள்.

ராசகுட்டி அந்தப் பெரிய வீட்டின் வாசலில் நின்றபோது, வீடே மயான அமைதியாக வெறிச்சோடிக் கிடந்தது. "பெரியப்பா... பெரியம்மா..." என்று அவன் கொடுத்த குரலுக்குப் பதிலில்லை. ஒருவேளை கோவிலுக்குப் போயிருப்பார்களோ என்று அவன் பதற்றமானாலும், வாசலில் கிடந்த பெரியப்பாவின் அந்த வெள்ளைச் செருப்பும், புல்லட்டும் அவர் வீட்டில்தான் இருக்கிறார் என்பதை உறுதிப்படுத்தின.

வீட்டைச் சுற்றிப் பின்வாசல் வழியாக வந்தவனுக்கு, கதவு சற்றே திறந்திருந்தது நிம்மதியைத் தந்தது. ஆனால், உள்ளே காலடி எடுத்து வைத்த அடுத்த நொடியே அவனது ரத்தம் உறையத் தொடங்கியது.


அன்பு வாசகர்களுக்கு,



இந்தக் கதையை 'கெஸ்ட்' (Guest) அக்கவுண்ட் மூலம் லாகின் செய்யாமல் படிப்பவர்களின் எண்ணிக்கை நாளுக்கு நாள் அதிகமாகி வருகிறது. இதனால் கதையின் உண்மையான வரவேற்பு என்ன என்பதை என்னால் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. உழைப்பைப் போற்றும் வாசகர்களுக்கு மட்டுமே கதையின் முழுப் பகுதி சென்றடைய வேண்டும் என்பதில் நான் உறுதியாக இருக்கிறேன்.



எனவே, இனிவரும் அப்டேட்கள் முழுமையாக இங்கு வராது. சில பத்திகள் மட்டுமே மாதிரிக்காகப் பகிரப்படும்.



கதையை மட்டும் படித்துவிட்டு, எந்தவிதமான அங்கீகாரமும் (Like/Comment) தராமல் செல்பவர்களுக்காக இனி கதையின் முழு வடிவம் இங்கே கிடைக்காது. முழுப் பகுதியை அறியத் துடிப்பவர்கள் உடனே எனக்குத் தனிப்பட்ட முறையில் Direct Message (DM) செய்யுங்கள். அங்கே நான் உங்களுக்கு முழுப் பகுதியையும் அனுப்பி வைக்கிறேன்.


உண்மையான வாசகர்களின் ஆதரவை அங்கே எதிர்பார்க்கிறேன்!

நல்ல கதை. தொடர்ந்து எழுதுங்கள்.
நல்வாழ்த்துக்கள்