Incest என் குடும்பம்

[Dheena2003]

அத்தியாயம் - 6


ராசகுட்டி சைக்கிளை வேகமாக மிதித்துக் கொண்டிருந்தான். காலையிலேயே அத்தையிடம் கண்ட அந்த உக்கிரம், அம்மாவின் மடியில் கிடைத்த அந்தச் சொர்க்கம் என அவனது மனது அலைபாய்ந்து கொண்டிருந்தாலும், பெரியம்மாவிடம் அந்தப் பத்தாயிரம் ரூபாயை வாங்கிவிட வேண்டும் என்கிற பதற்றமும் அவனுக்குள் இருந்தது.

பத்மா பெரியம்மாவின் வீடு என்பது அந்த ஊரிலேயே ஒரு தனி ராஜாங்கம். அம்பிகாவைப் போல அவள் அமைதியானவள் இல்லை; வாயைத் திறந்தாலே இரட்டை அர்த்தத்தில் பேசி, கேட்பவர்களைக் கிறங்க வைப்பவள்.

பத்மா பெரியம்மா -



நல்ல திமிசு கட்டை போன்ற உடம்பு. இந்த வயதிலும் தன் புருஷன் முத்துப்பாண்டியிடம் நல்ல 'ஓல் வாங்கி ' உருண்டு திரண்ட தேகம். வயிற்றில் இரண்டு மடிப்புகள் விழுந்திருந்தாலும், மின்னும் அந்த முகமும், எடுப்பான அவளது அங்கங்களும் அவளை ஒரு முழுமையான பெண்மையின் அடையாளமாகவே காட்டியது.

அவளது கணவன் முத்துப்பாண்டி, அந்த ஊர் காய்கறிச் சந்தையின் சக்கரவர்த்தி. யாரிடம் எப்படிப் பேசி காரியம் சாதிக்க வேண்டும் என்பது அவருக்கு அத்தனை அப்பட்டமாகத் தெரியும். அவர்களுக்கு ஒரு மகன், ஒரு மகள்.

முதலில் மதுமிதா... ராசகுட்டியை விட மூன்று வயது மூத்தவள். அவளைப் பார்த்தால் ஒரு அரேபியக் குதிரையைப் பார்ப்பது போல இருக்கும்.

மதுமிதா -



 சரியான ராங்கி! பணக்கார திமிர் அவளது நடையிலேயே தெரியும். அந்த இறுக்கமான பாவாடைத் தாவணியில் அவளது வளைவுகள் அப்படியே செதுக்கி வைத்த சிலையாக இருக்கும். எடுப்பான மார்புகளும், அகன்ற இடுப்பும், அவளது அந்த மேனியில் வழியும் பளபளப்பும் எந்த ஆணையும் ஒரு நிமிடம் தடுமாற வைக்கும். என்னதான் திமிர் பிடித்தவளாக இருந்தாலும், தன் சித்தி அம்பிகாவுக்கும் ராசகுட்டிக்கும் அவள்தான் உயிர்.

கடைசியாக மதன் - ராசகுட்டியின் அதே வயதுதான். படிப்பு ஏறவில்லை என்றாலும் அப்பாவோடு சேர்ந்து வியாபாரத்தைக் கவனித்துக் கொள்கிறான். அம்பிகா வீட்டுக்குத் தேவையான காய்கறிகளை மூட்டை மூட்டையாகக் கொண்டு வந்து போடுவதே இவன்தான். ராசகுட்டியும் மதனும் நல்ல நண்பர்கள் போலப் பழகிக் கொள்வார்கள்.

ராசகுட்டி அந்தப் பெரிய வீட்டின் வாசலில் நின்றபோது, வீடே மயான அமைதியாக வெறிச்சோடிக் கிடந்தது. "பெரியப்பா... பெரியம்மா..." என்று அவன் கொடுத்த குரலுக்குப் பதிலில்லை. ஒருவேளை கோவிலுக்குப் போயிருப்பார்களோ என்று அவன் பதற்றமானாலும், வாசலில் கிடந்த பெரியப்பாவின் அந்த வெள்ளைச் செருப்பும், புல்லட்டும் அவர் வீட்டில்தான் இருக்கிறார் என்பதை உறுதிப்படுத்தின.

வீட்டைச் சுற்றிப் பின்வாசல் வழியாக வந்தவனுக்கு, கதவு சற்றே திறந்திருந்தது நிம்மதியைத் தந்தது. ஆனால், உள்ளே காலடி எடுத்து வைத்த அடுத்த நொடியே அவனது ரத்தம் உறையத் தொடங்கியது.

"ஆஆஆ... ஸ்ஸ்ஸ்... டப்... டப்... டப்..."

அந்தச் சிறிய அறையிலிருந்து வந்த அந்த ஈரமான சத்தமும், ஒரு பெண்ணின் தகிக்கும் முனகலும் ராசகுட்டியின் 19 வயது காதுகளுக்குப் புதியதல்ல. நேற்று அத்தையோடு அந்த மோட்டார் ரூமில் கேட்ட அதே சத்தம்! அது தன் பெரியம்மா பத்மாவின் குரல் என்று தெரிந்ததும் அவனுக்குத் தூக்கி வாரிப்போட்டது.

அங்கிருந்து ஓடிவிடலாம் என்று அவன் கால்கள் நினைத்தாலும், அவனது வாலிபக் குறும்பு அவனை அந்த அறைப்பக்கம் இழுத்தது. அப்போது உள்ளிருந்து பெரியப்பா முத்துப்பாண்டியின் அந்தக் கரகரப்பான குரல் கேட்டது:

"உன் தங்கச்சி அம்பிகா மாதிரி உன் குண்டி... நல்ல புசுபுசுன்னு இருக்குடி பத்மா!"

ராசகுட்டிக்குத் தலை சுற்றியது. 'பெரியப்பாவா இப்படிப் பேசுகிறார்? அதுவும் தன் அம்மாவைப் பற்றி இவ்வளவு அப்பட்டமாகவா?' என்கிற அதிர்ச்சி அவனை அந்த இடத்திலேயே உறைய வைத்தது. ஆனாலும் அந்த அறையிலிருந்து வந்த 'சளக்... சளக்...' என்கிற ஈரமான சத்தமும், பெரியம்மாவின் ஆவேசமான முனகலும் அவனை அங்கிருந்து நகரவிடவில்லை.

மெல்ல அந்த அறையின் கதவு இடுக்கின் வழியாக ராசகுட்டி எட்டிப் பார்த்தான். அங்கே பெரியம்மா பத்மா, தன் முரட்டு உடம்பைக் குனிய வைத்து, இரண்டு கைகளையும் கட்டிலில் ஊன்றி 'டாக்கி '  நிலையில் நின்றிருந்தாள். பெரியப்பா முத்துப்பாண்டி பின்னால் இருந்து அவளது அந்தப் பருத்தக் குண்டிகளை ஆக்ரோஷமாகப் பற்றிக்கொண்டு, தன் முரட்டுத் தடியால் அவளது புண்டையைத் தூர்வாரிக் கொண்டிருந்தார்.



பெரியம்மா பத்மாவின் அந்தப் பெரிய மார்புகள், அவள் குனிந்திருந்த நிலையில் அப்படியே கீழே தொங்கிக்கொண்டு, பெரியப்பாவின் ஒவ்வொரு இடிக்கும் ஏற்ப முன்னும் பின்னும் ஆவேசமாக ஊசலாடின. மலர் அத்தையின் மார்புகளை விட இவை அளவில் பெரியவை; ஆனால் வயதுக்கேற்ற தளர்ச்சியோடு அந்தப் பழுத்தக் கனிகள் ஒன்றோடொன்று மோதித் ததும்பின. அவள் கழுத்தில் பெரியப்பா கட்டிய தாலி, அந்தப் போர்க்களத்தில் 'தாம் தோம்' என்று மார்புகளுக்கு இடையே ஆடிக்கொண்டிருந்தது.

பெரியப்பா ஒரு அசுரனைப் போல மூச்சு வாங்க, தன் முழுப் பலத்தையும் திரட்டிப் பெரியம்மாவின் அந்த விரிந்த புண்டைக்குள் தன் தடியைச் சொருகிச் சொருகி எடுத்தார். ஒவ்வொரு முறை அவர் உள்ளே விடும்போதும், பெரியம்மாவின் அந்தப் பருத்தச் சதை மடிப்புகள் அதிர்ந்து குலுங்கின.

"ஆஆஆ... ஸ்ஸ்ஸ்... மெதுவா பண்ணுயா... ஏன் தங்கச்சியை நினைச்சு என்னைக் கொல்லாதே... ஆஆஆ... ம்ம்ம்..." என்று பெரியம்மா பத்மா தன் சத்தத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் கதறினாள்.

பெரியப்பா ஒரு வித உறுமலுடன், "ஹா... ஹா..." என்று சத்தம் போட்டபடி, அவளது அந்த விரிந்தப் பெண்மையை விடாமல் வேட்டையாடினார். பெரியம்மாவின் முனகல் இப்போது ஒரு சிறு உருமல் சத்தமாக மாறி, அந்த அறையையே அதிர வைத்தது. வெளியே சத்தம் கேட்டுவிடுமோ என்று ராசகுட்டிதான் பயந்து நடுங்கினான்; ஆனால் அந்த இரண்டு காம வெறியர்களுக்கும் அந்தப் பயமே இல்லை.




பார்த்துக்கொண்டிருந்த ராசகுட்டி தன் எச்சிலை பலமாக விழுங்கினான். நேற்று இரவு அத்தை மலரோடு நடந்த அந்தச் சங்கமம் ஒரு மென்மையான தாலாட்டு என்றால், இன்று பெரியப்பா இங்கே நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கும் இந்த அசுர வேட்டை ஒரு போர்க்களம் போல இருந்தது. பெரியப்பாவின் ஒவ்வொரு அடியும் இடி போலப் பெரியம்மாவின் அந்த விரிந்த பிருஷ்டத்தில் இறங்கிக்கொண்டிருந்தது.

இருவருக்கும் அருவியில் குளித்தது போல வேர்த்துக்கொட்டியது. அந்த ஜில்லென்ற மதிய நேரத்திலும், அவர்களின் காமத் தீயில் அந்த வியர்வை முத்துக்கள் பெரியம்மாவின் முதுகில் வழிந்து ஓடின. பெரியம்மா பத்மா, தன் மார்புகள் தரையைப் பார்த்தபடி ஊசலாட, "ம்ம்... ம்ம்ம்..." என்கிற காமஸ்வரத்தோடு பெரியப்பாவின் அந்த வேகத்திற்கு ஈடுகொடுத்து முன்னும் பின்னும் அசைந்து கொண்டிருந்தாள்.

"பெரியப்பா ஆவேசத்தின் உச்சியில், அவளது ஒரு பக்கப் பிருஷ்டத்தில் 'பட்... பட்...' என்று ஓங்கி அடிக்க, அந்தச் சத்தம் அறையெங்கும் எதிரொலித்தது. பெரியம்மா அதை ஒரு சுகமாக ஏற்றுக்கொண்டு கண்ணை மூடி அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தாள்."

சற்று நேரத்தில் பெரியப்பா முத்துப்பாண்டிக்கு உச்சகட்டம் நெருங்கியது. தன் பல்லை இறுகக் கடித்துக்கொண்டு, "ஆஆஆ..." என்று ஒரு மிருகத்தைப் போல உருமியபடி, பெரியம்மாவின் இடுப்பைத் தன் பக்கம் இழுத்து அமுக்கிப் பிடித்தார். அவனது அந்த முரட்டுச் சுன்னியிலிருந்து மதன நீர் பீய்ச்சி அடிப்பது, வெளியே மறைந்திருந்து பார்த்த ராசகுட்டிக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

"இனிமேல் இங்கே இருந்தால் மாட்டிக்குவோம்" என்று உணர்ந்த ராசகுட்டி, பூனைப் போல மெல்லப் பின்வாசல் வழியாக வெளியேறி, விறுவிறுவென முன் வாசலுக்கு வந்து திண்ணையில் அமர்ந்து கொண்டான்.

அவனது இதயம் இன்னும்  துடித்துக் கொண்டிருந்தது. கண்ணை மூடினால் பெரியம்மாவின் அந்தத் தொங்கும் மார்புகளும், பெரியப்பாவின் அந்த அசுர அடியும் தான் நினைவுக்கு வந்தன. தன் பாக்கெட்டில் இருந்த அந்த இரண்டு ரூபாய் நாணயத்தைப் போல, இப்போதும் அவனது ஆண்மை ஜட்டிக்குள் விடைத்துக் கொண்டு நின்றது.

பத்து நிமிடம் கழித்து, உள்ளே ஆள் நடமாடும் சத்தம் கேட்டது. பெரியப்பா முத்துப்பாண்டி தன் கைலியைச் சரி செய்தபடி, முகத்தில் ஒருவிதத் திருப்தியுடன் வெளியே வந்தார். திண்ணையில் அமர்ந்திருந்த ராசகுட்டியைப் பார்த்ததும் அவர் சற்றே திடுக்கிட்டாலும், உடனே சமாளித்துக் கொண்டார்.

"என்னடா ராசு... எப்போ வந்த? நான் உள்ளே கொஞ்சம் அசந்து தூங்கிட்டேன்," என்று ஒன்றுமே தெரியாதவர் போலக் கேட்டார்.

ராசகுட்டியும் ஒரு நல்ல நடிகனைப் போல "ஆமா பெரியப்பா, இப்பதான் சைக்கிளை நிறுத்தினேன்," என்று சமாளித்தான். உள்ளுக்குள் இன்னும் அந்த 'டப்... டப்...' சத்தம் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தது.

அப்போது உள்ளிருந்து பத்மா பெரியம்மா வெளியே வந்தாள். சற்று நேரத்திற்கு முன்னால் அந்த அசுர வேட்டையில் சிக்கித் தவித்தவள் என்று சொல்லவே முடியாதபடி, இப்போது ஒரு குடும்பத் தலைவியாக மிடுக்காக வந்தாள்.



பத்மா பெரியம்மாவின் அந்தப் பருத்த முந்தானை இடுப்பில் செருகப்பட்டிருக்க, அவளது அந்த ஆழமான தொப்புள் சுழி ராசகுட்டியின் கண்களை அப்படியே இழுத்தது. அவள் நடந்து வரும்போது, ஜாக்கெட்டுக்குள் சிறைப்பட்டிருந்த அந்தப் பெரிய மார்புகள் தாளலயம் தப்பாமல் குலுங்கின. அந்தத் தகிக்கும் உடம்பில் இன்னும் அந்த வியர்வை மணம் மாறாமல் இருந்தது.

"என்னடா ராசு... சென்னைக்குக் கிளம்பப் போறயாமே? ரங்கசாமி வந்து பேசிட்டுப் போனானா?" என்று அவள் கேட்டபோது, ராசகுட்டி தன் தயக்கத்தைச் சொல்லத் தொடங்கினான்.

"ஆமா பெரியம்மா... ஆனா அந்தப் பத்தாயிரம் ரூபாய்க்குத்தான்..." என்று அவன் இழுக்க, பத்மா பெரியம்மா சிரித்துக் கொண்டே அவன் தலையைக் கோதினாள்.

"என்னடா ஆனா... ஓணான்னுட்டு! ரங்கசாமி எங்ககிட்டயும் வந்து சொல்லிட்டுத்தான் போனான். உனக்காகப் பெரியப்பா காசை எடுத்து வச்சிருக்காரு. இன்னைக்குப் பொழுது அடைஞ்சிடுச்சு, இங்கேயே தங்கு. நாளைக்குக் காலையில காசை வாங்கிட்டுப் போயேன்," என்று அவள் சொன்னதும், ராசகுட்டி உண்மையாலுமே கண்கலங்கிவிட்டான்.

தன் குடும்பக் கஷ்டத்தைப் புரிந்து கொண்டு, தான் கேட்கும் முன்பே பெரியப்பாவும் பெரியம்மாவும் உதவி செய்ய முன்வந்தது அவனது மனதை உருக்கியது.

பெரியப்பா முத்துப்பாண்டி சிரித்துக் கொண்டே, "சரிடா ராசு... நீ போய் கை கால் கழுவிட்டு வா. உன் பெரியம்மா நல்லா ஆட்டுக்கறி குழம்பு வச்சிருக்கா , கொஞ்ச நேரத்துல உன் அக்கா மதுமிதாவும் மதனும் வந்ததும் எல்லாரும் ஒண்ணா உட்காரலாம்," என்று சொல்ல,

ராசுக்குட்டி தலை அசைத்தபடி வீட்டுக்குள் நுழைந்தான்,  சிறிது நேரத்தில் மதனோடு சேர்ந்து மதுமிதா அக்காவும் வந்துவிட, வீடே திருவிழாக் கோலம் பூண்டது.

மதனும் மதுமிதாவும் ராசகுட்டியை சும்மா விடுவார்களா? "என்னடா ராசு... சென்னைக்கு போறேன்னு பெரிய ஆளா ஆகிட்டியே? அங்க போனதும் எங்களை எல்லாம் மறந்துடுவியா?" என்று மதன் ஒரு பக்கம் கிண்டல் செய்ய, மதுமிதா அக்கா தன் பங்கிற்கு அவனை வம்புக்கு இழுத்தாள்.

மதுமிதா அக்கா -  , மெல்லிய தாவணியில் அவளது அந்த வளைவுகள் ராசகுட்டியின் கண்களைச் சுழற்றின. "என்னடா தம்பி... சென்னைக்கு போறதுக்கு முன்னாடி உன் அக்காவுக்கு ஏதும் சீர் செய்ய மாட்டியா?" என்று அவள் கண்ணைச் சிமிட்டிப் பேசும்போது, ராசகுட்டிக்கு முகம் சிவந்தது.

பாவம் ராசகுட்டி! அவர்களைப் போல வாயாடி இல்லை என்பதால், அவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் சிக்கித் தவித்தான். இடையில் பத்மா பெரியம்மா தான் அவனைப் பரிதாபப்பட்டு காப்பாற்றினாள்.

"ஏன்டா ராசு... இவங்க ரெண்டு பேரும் அம்புட்டு வாய்கிழிய பேசுறாங்க... நீ ஏன்டா பதிலுக்குப் பேசாம இப்படியே பாவமா இருக்க?" என்று பெரியம்மா கேட்க, ராசகுட்டி தன் அந்தச் சிரிப்பையே பதிலாகத் தந்தான்.

"விடு பெரியம்மா... அக்கா தானே பேசுறா, பேசிட்டுப் போகட்டும்," என்று அவன் குழைவாகச் சொன்னது மதுமிதாவுக்கு இன்னும் பிடித்துப்போனது.

"பாத்தியா அம்மா... என் தம்பி எவ்வளவு சமத்துன்னு!" என்று சொல்லியபடி, மதுமிதா ராசகுட்டியின் அருகில் வந்து அவனது கன்னத்தைக் கிள்ளினாள்.
பத்மா பெரியம்மா சிரித்துக் கொண்டே, "சரி சரி... எல்லாரும் கை கழுவிட்டு வாங்க. ஆட்டுக்கறி குழம்பு ஆறிடப் போகுது. மதுமிதா... தம்பிக்கு இலையைப் போட்டுப் பரிமாறு," என்று சொல்ல,  குடும்பமே ஒன்றாக அமர்ந்து சாப்பிட்டு முடித்தார்கள்

இரவு உணவிற்குப் பிறகு, மட்டன் குழம்பின் காரம் நாவிலேயே ஒட்டியிருக்க, அனைவரும் உறங்கத் தயாரானார்கள். அப்போது மதுமிதா மெல்ல ராசகுட்டியின் கையைப் பிடித்துச் சைகை காட்டி, புழக்கடைப் பக்கம் ரகசியமாக அழைத்துச் சென்றாள்.

"என்னக்கா... ஏதும் பிரச்சினையா? ஏன் இப்படிப் பதற்றமா இருக்க?" என்று ராசகுட்டி கேட்க, மதுமிதா அக்கா தன் தாவணித் தலைப்பைச் சரிசெய்தபடி அவனை நெருங்கி வந்தாள்.

. "டேய் ராசு... வீட்ல எனக்குக் கல்யாணம் பண்ணி வைக்கப் பேச்சு எடுக்குறாங்கடா," என்று அவள் சொன்னதும், ராசகுட்டி ஆச்சரியமாகப் பார்த்தான்.

"கல்யாணமா... உனக்கு இஷ்டம் இல்லையாக்கா? இன்னும் படிக்கணுமா?

மதுமிதா அவனைத் தீர்க்கமாகப் பார்த்துவிட்டு, "படிப்பு இல்லடா... நான் ஒருத்தனை லவ் பண்றேன்!" என்று ஒரு குண்டைத் தூக்கிப் போட்டாள். ராசகுட்டிக்குத் தூக்கி வாரிப்போட்டது. "லவ்வா? இது பெரியப்பாவுக்கும் பெரியம்மாவுக்கும் தெரியுமா?"

"தெரியுமடா... அதான் அவசர அவசரமா வேற இடத்துல கல்யாணம் பண்ணி வைக்கப் பார்க்குறாங்க. நீதான்டா அவங்ககிட்டப் பேசி எப்படியாவது இதை நிப்பாட்டணும்," என்று மதுமிதா அவனது கைகளைப் பிடித்துக் கெஞ்சினாள்.

"சரி... அந்தப் பையன் யாருக்கா?"

மதுமிதா சற்றுத் தயங்கிவிட்டு, "நம்ம தோட்டத்துக் குழி வேலைக்கு வருவாரே முனியாண்டி... அவரோட பையன் கணேஷ்," என்று சொன்னாள்.

கணேஷ் என்கிற பெயரைக் கேட்டதுமே ராசகுட்டியின் முகம் சுருங்கியது. கணேஷ்... அவனுக்குத் தெரியும், அவன் ஒருபோதும் மதுமிதா அக்காவுக்குப் பொருத்தமானவனாக இருக்க மாட்டான். ஏற்கனவே காதலித்து மணம் முடித்த மலர் அத்தையின் வாழ்க்கை  அல்லாடிக் கொண்டிருப்பதை அவன் நேரடியாகப் பார்த்தவன்.

"தன் அக்கா மதுமிதாவின் இந்த அழகான தேகம், அந்த   இளமை, ஒரு வேலையில்லாத கணேஷின் கையில் சிக்கிச் சீரழிந்து போவதா?" என்கிற எண்ணம் அவனை வாட்டியது. இப்போது சொன்னால் அக்கா சண்டைக்கு வருவாள் என்று தெரிந்த ராசகுட்டி, "சரிப்பா... நான் பேசிப் பார்க்கிறேன்," என்று சொல்லிச் சமாளித்து அங்கிருந்து ஒதுங்கினான்.


இரவு ஊரே அடங்கிவிட்டாலும், ராசகுட்டியின் கண்களில் மட்டும் தூக்கமே இல்லை. கடந்த இரண்டு நாட்களாக அவனது உடலில் ஏற்பட்ட அந்த ரசாயன மாற்றங்கள் அவனை ஒரு நிமிடம் கூட நிம்மதியாக இருக்க விடவில்லை. அவன் பார்க்கும் ஒவ்வொரு பெண்ணையும், ஒவ்வொரு அசைவையும் இப்போது காமக் கண்ணோட்டத்திலேயே பார்க்கத் தொடங்கியிருந்தான்.

மோட்டார் ரூமில் அத்தை மலர் தன் மேல் அமர்ந்து ஆடிய அந்த ஆட்டம்... திண்ணையில் தூங்கிக்கொண்டிருந்த அம்மாவின் மார்புகள் தற்செயலாகத் தன் முகத்தில் நசுங்கிய அந்த மூன்று வினாடிச் சொர்க்கம்... இன்று மதியம் அந்த அறை இடுக்கில் பெரியம்மா பத்மா குனிந்து நிற்க, பெரியப்பா பின்னாலிருந்து அடித்த அந்த அசுர அடி... இவை அனைத்தும் அவனது நினைவலைகளில் ஊஞ்சலாடின.

"19 வயது இளமிரத்தம்... நரம்புகளில் சூடான லாவா குழம்பாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது. ஜட்டிக்குள் விடைத்து நின்ற அவனது ஆண்மை, யாரிடமாவது தஞ்சம் புக ஏங்கியது.

இப்படியே எதைப் பற்றியோ நினைத்துக் கொண்டிருந்தவன், எப்போது கண் அயர்ந்தான் என்று அவனுக்கே தெரியவில்லை. ஆழ்ந்த உறக்கத்திற்குள் சென்ற அவனது கனவிலும் அந்தப் பெண்மை உருவங்கள் வந்து போயின.