బృందావనం

[SivaSai]

Part - 34

తలుపు శబ్దం విని దేవేంద్ర వెళ్లి తలుపు తీస్తాడు.అక్కడ రుద్ర,  జితేంద్ర ఉంటారు.ఏంటి అన్నయ్య ఈ టైం లో వచ్చారు అని లోపలికి రావడానికి అని పక్కకు తప్పుకుంటాడు.

ఇద్దరూ లోపలికి వచ్చి తలుపు వేసి జితేంద్ర గట్టిగా దేవేంద్ర ని కౌగిలించుకుంటాడు. దేవేంద్ర అయోమయంగా జితేంద్ర చుట్టూ చేతులు వేసి ఏమైంది అన్నయ్య అని అడిగితే...

ఎలా దేవేంద్ర ఇంత బాధని మనసులో దాచుకుంటున్నావు. నాకే శాంభవిని దగ్గరికి తీసుకోవాలనిపించింది. నువ్వు మాత్రం మౌనంగా కూతుర్నే చూస్తూ ఉన్నావు అని బాధగా ఉంటాడు.

దానికి దేవేంద్ర, జితేంద్ర ని తీసుకువెళ్లి సోఫాలో కూర్చోబెట్టి ఒళ్ళో పడుకుంటాడు. తమ్ముడు తల నిమురుతు ఉంటారు.

వాళ్ళిద్దర్నీ చూస్తూ రుద్ర మంచం మీద కూర్చుంటాడు. దేవేంద్ర జితేంద్ర తో శాంభవిని చూడగానే గట్టిగా గుండెలుకి హత్తుకోవాలని అనిపించింది.

పుట్టినప్పుడు నా చేతుల్లోకి తీసుకోవాల్సిన పిల్ల ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత నా కళ్ళకి కనిపించింది. దగ్గరికి తీసుకోలేని నిస్సహాయ పరిస్థితి నాది.

శాంభవి మాట్లాడే ప్రతి మాటలో కూడా నాకు నా భార్య కనిపిస్తుంది. అదే రూపం అదే గుణం. ఎప్పుడైనా అమ్మని చూసినప్పుడు నా కూతురు నా దగ్గరికి రాగానే క్షమించాలి అని అనిపించేది.

కానీ ఇలా చూస్తూ ఉంటుంటే అమ్మని అసలు క్షమించలేకపోతున్నాను. ఇంత చెడులో కూడా ఒక మంచి విషయం ఏంటో తెలుసా అన్నయ్య అని ఓడిలో నుంచి లేసి జితేంద్ర వైపు చూస్తారు.

ఏంట్రా అని అడిగితే... శాంభవి ఒక మంచి కుటుంబంలో పెరిగింది. విలువలు తెలిసిన కుటుంబం. శాంభవి ఇక్కడికి రాగానే ముందుగా వెళ్లి మావయ్య వాళ్లకి చూపించాలి.

తన కూతుర్ని దూరం చేసినందుకు భగవంతుడు నాకు నా కూతుర్ని ఇన్నాళ్లు దూరం చేసే శిక్ష వేశాడు. ఆ శిక్షకి ఇన్ని సంవత్సరాలకు ప్రాయశ్చిత్తం దొరికింది.

నా ఒక్క రోజు ఆలస్యం నా భార్య నాకు దూరమైపోయింది. కానీ ఇప్పటినుండి మాత్రం ఒక్కరోజు కూడా నా కూతురుని దూరంగా ఉంచను అని రుద్రవైపు చూసి...వీలైనంత తొందరగా వీళ్ళిద్దరికీ పెళ్లి జరిపించాలి అని రుద్రతో నీకు శాంభమైన పెళ్లి చేసుకోవడం ఇష్టమేనా అని అడుగుతారు.

అది ఏంటి మామ అని అడిగితే... లేదురా ఇష్టం లేకుండా మాత్రం ముడి పెట్టను. ఎందుకంటే మీ ఇద్దరిలో ఎవరు బాధపడినా ఎవరం తట్టుకోలేము.

అందుకే నీ మనసులో ఏది ఉంటే అదే చెప్పేసేయ్. మా గురించి అని మాత్రం పెళ్లికోప్పుకోవద్దు అని చెబుతాడు.

రుద్ర మంచం మీద నుంచి లేచి వచ్చి మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని దేవేంద్ర చేతులు పట్టుకొని మామ నీకు ఒక విషయం చెప్తాను విను.

శాంభవి నాకు మరదలు అని తెలియక ముందే శాంభవి వైపుకు నా మనసు లాగేసింది. శాంభవినే నా మరదలు అని అనిపించింది.

కానీ రిపోర్ట్స్ అన్ని వచ్చేదాకా మాత్రం వెయిట్ చేశాను. ఎప్పుడైతే శాంభవి నా మరదలు అని తెలిసిందా అప్పుడే నేను ఫిక్స్ అయిపోయాను.

ఇంకా నీ కూతురు అంటావా.. ఎవరిని ప్రేమించలేదు.ఇంట్లో ఎవరిని చెబితే వాళ్లనే పెళ్లి చేసుకుంటది కాబట్టి ఆటు నుంచి ఎటువంటి ఇబ్బంది లేదు.

ఒకవేళ వచ్చినా సరే వాటిని ఎలాగైనా క్లియర్ చేసి నీ కూతుర్ని మన ఇంటి మహారాణి ని చేస్తాను సరేనా అని చేతుల్లో చేయి వేసి చెబుతాడు.

దానికి దేవేంద్ర జితేంద్ర ఇద్దరు ఒక్కసారిగా రుద్రాని హత్తుకుని చాలు రా ఈ ఒక్క మాటతోనే మా మనసులో ఉన్న భారం అంతా తీసేసావు.

సరే ఇంక పడుకోండి రేపు తొందరగా లెగాలి కదా అని చెప్పి ఎవరు రూమ్ కి వాళ్ళు వెళ్ళిపోతారు. దేవేంద్ర కూడా చాలా తేలికబడిన మనసుతో పడుకుంటారు చాలా రోజుల తర్వాత చాలా ప్రశాంతంగా నిద్ర పడుతుంది.

సూర్యోదయానికి ముందే ఇంట్లో ఆడవాళ్లు అందరూ లేచి శుభ్రంగా తల స్నానాలు చేసి ఇల్లంతా ధూపం వేస్తారు.

చారు, కౌసల్య పూజ చేస్తారు. కానీ దీపం మాత్రం వెలిగించరు.  అది చూసిన సులోచన అదేంటి పూజాంతా చేశారు కానీ దీపం పెట్టలేదు అని అడిగితే....

దానికి చారులత సాయంత్రం హోమం ఉంది కదా.. గురువుగారు వచ్చిన తర్వాత అప్పుడు వెలిగించాలన్నారు అనే మాట దాటేస్తుంది.

అవునా అనే సైలెంట్ అవుతుంది. ఇంతకీ శాంభవి లేచిందా అని అడిగితే.... లేచింది రెడీ అవుతుంది అని చెబితారు.

సులోచన గారితో మిమ్మల్ని ఇలా అడుగుతున్నందుకు తప్పుగా అనుకోవద్దు. ఈరోజు మొత్తం శాంభవిని మా ఇంటి అమ్మాయిగా రెడీ చేస్తాము అని చెబుతుంది.

సులోచన గారు అర్థం కాక  అయోమయంగా చూస్తూ ఉంటే అంటే మా ఉద్దేశం శాంభవి పెట్టుకునే బొట్టు దగ్గరనుంచి నగలు,డ్రెస్సు అన్నీ మేమే సిద్ధం చేస్తాము.

ఆల్రెడీ తెప్పించి ఉంచాము కానీ మీ అనుమతి కూడా ముఖ్యం కదా  అనే సులోచన వైపు చూస్తారు దానికి సులోచన మీరు ఎందుకు అంత మొహమాటపడుతున్నారు..
అలాగే కానివ్వండి అని చెబుతుంది.

థాంక్యూ పెద్దమ్మ గారు అని చెప్పి గబగబా దేవేంద్ర దగ్గరకు వెళ్లి అన్నయ్య శాంభవిని  రెడీ చేస్తాము.
నగలు బట్టలు ఇవ్వు అని చెబుతోంది. దానికి ఆయన ఆనందంతో వాళ్ళు ఒప్పుకున్నారా అని అడిగితే... అవును అని చెబుతుంది.

వెంటనే శాంభవి కి కొన్న నగలు బట్టలు అన్నీ తెచ్చి ఇస్తారు.  అన్నీ ఇప్పుడే పెట్టను అన్నయ్య కొన్ని సాయంత్రం హోమం దగ్గరికి పెడతానని చెప్పి తీసుకువెళ్లి శాంభవి తలుపు కొడతారు.

ధరణి తలుపు తీసి అక్కడ ఉన్న చారులతను చూసి లోపలికి రండి అని పక్కకు తప్పుకుంటుంది. ఇవన్నీ శాంభవికి అలంకరిద్దామని తీసుకు వచ్చాను.

పెద్దమ్మ గారితో మాట్లాడితే పెట్టమన్నారు అని చెబుతుంది.  అయ్యో దీనికి ఎందుకు మీరు అంత మొహమాటపడుతున్నారు అని చెప్పి శాంభవికి వేసుకోవడానికి తీసిన బట్టలను పక్కన పెట్టేసి అవి అక్కడ పెడతారు.

ఈరోజు శాంభవిని నేను రెడీ చేయనా అని అడుగుతారు. తప్పకుండా అని మీకు ఆడపిల్లలు అంటే చాలా ఇష్టం అనుకుంటా అని అంటుంది.

అవును మా ఇంట్లో కూడా ఒక ఆడపిల్ల ఉండాల్సింది కానీ మా చిన్న వదిన తోనే తను దూరమైంది అని చెబుతోంది. బాధపడకండి అని చెప్పి మీరే రెడీ చేయండి అని చెబుతుంది.

స్నానం చేసి వచ్చిన శాంభవికి లంగా వోణి ఇచ్చే రెడీ అవ్వమంటారు తల్లి వంక చూస్తే రెడీ అవ్వన్నట్టుగా కళ్ళు ఆరిపోతారు.

సరే అని అవి తీసుకుని తీసుకుని వేసుకొని వస్తుంది. అందం ముందు  కూర్చోబెట్టి   తడిగా ఉన్న జుట్టుకు సాంబ్రాణి ధూపం వేస్తారు.

పొడుగ్గా ఉన్న జుట్టుని అందంగా అల్లి తల నిండా పువ్వులు పెడతారు. పాపిడి బిళ్ళ దగ్గర నుండి రాలి పట్టీలు దాకా అన్నీ అలంకరిస్తారు.

మొత్తం అలంకరించిన తర్వాత తృప్తిగా చూసుకొని ఎవరి దిష్టి తగలకుండా కళ్లకున్న కాటుక తీసి చెవి వెనకాల దిష్టి చుక్క కింద పెడతారు.
ఇదంతా చూస్తున్న జయంతి మీ ఇంటికి వచ్చే కోడలు ఎవరో గాని చాలా అదృష్టవంతురాలు అంటే...అవును నా కోడలే నా కూతురు.

కాలి కింద పెట్టకుండా చూసుకుంటాను అని శాంభవి నుదుటిన ముద్దు పెట్టుకుని పదా వెళదామా అని చెప్పి గదిలో నుంచి బయటికి తీసుకు వస్తారు.

గది తలుపులు తీసుకుని బయటికి  వస్తారు.అడుగు బయటకు పెడుతున్నా  శాంభవి అందెల శబ్దం అందరి చెవులకు వినిసంపుగా వినిపిస్తుంది.

దేవేంద్ర కూతురు కోసం ఎంత ఆత్రంగా ఎదురు చూస్తూ ఉంటాడు. గది బయటికి వచ్చి మెల్లిగా మెట్లు దిగుతూ ఉంటుంది.

తన పక్కన చారులత ఉంటుంది. ఆ దృశ్యం చూడగానే ఇంట్లో వాళ్ళందరికి కడుపు నిండిపోతుంది. రుద్ర మనసు మాత్రం అక్కడే స్కిడ్ అయిపోతుంది.

అమ్మ రాక్షసి ఎంత ముద్దుగా ఉన్నావే. అమ్మ నువ్వు ఒకే ఫ్రేమ్ లో ఉంటే చూడడానికి రెండు కళ్ళు సరిపోవడం లేదు.

ఏదో ఒకటి చేసి నీ ప్రాజెక్ట్ కంప్లీట్ అయ్యేలోపు పెళ్లి పీటలు ఎక్కించేల్సిందే అనుకుంటు  మరదలు వైపే కన్నార్పకుండా చూస్తూ ఉంటాడు.

ఇంట్లో వాళ్ళందరూ కూడా కళ్ళు ఆర్పితే ఆ దృశ్యం ఎక్కడ మిస్ అయిపోతుందో అని కనురెప్ప కూడా వేయకుండా చూస్తూ ఉంటారు.

అనసూయ మాత్రం శాంభవిని అలా చూడగానే ఆశ్చర్య పోతుంది. ఏవేవో గతం తాలూక దృశ్యాలు కళ్ళ ముందు కనపడుతూ ఉంటాయి.

ఒక్కసారి తల విధించుకుని తన కుటుంబ సభ్యుల వైపు చూస్తుంటే శాంభవిని ఎంతో అపురూపంగా చూస్తూ ఉంటే అను మనమే లేదు ఖచ్చితంగా తిను దేవేంద్ర కూతురే కానీ ఇది ఎలా సంభవం అయింది అని ఆలోచిస్తుంది.

ఏదైతే అది అయ్యింది ఇన్ని రోజులు కైనా నా కుటుంబంలో సంతోషం కనబడుతుంది. నా మనవరాలు వంక నైనా నా కుటుంబం నన్ను క్షమిస్తే చాలు.

గబగబా శాంభవి దగ్గరికి వెళుతుంది.  అది చూసిన రాఘవేంద్ర గారు కోపంతో అమ్మ చారులత అని పిలుస్తారు. ఆ మాటకి అనసూయ అక్కడే ఆగిపోతుంది.

చెప్పండి నాన్నగారు అంటే.. అమ్మాయికి ముందు దిష్టి తీయి.  ఎవరి పాపిష్టికళ్ళు కూడా చిట్టితల్లి మీద పడకూడదు అని చెబుతారు.

అలాగే నాన్నగారు అని తీసుకెళ్లి ఎండుమిరపకాయలు, ఉప్పు, నిమ్మకాయలు తెలిసి వన్నీ తీస్తూఉంటారు.

రుద్ర  కళ్ళు మాత్రం శాంభవి వెనకాలే పరుగు పెడుతూఉంటాయి. ధీరజ్, విహాన్,అద్వైత్ కామ్ గా రుద్ర పక్కకు వచ్చి మా చెల్లి ఎలా ఉంది అని అడిగితే....

ఒక రకమైన ట్రాన్సలో ఉన్న రుద్ర చంపేసింది రా బాబు అంటాడు.ఆ మాటకి ముగ్గురు నవ్వుతారు. వెంటనే రుద్ర  తేరుకొని ఏమన్నాడో అర్థమయ్యి మీరేంటి నా చుట్టూ అని అడుగుతాడు.

అంటే ఇప్పుడు నుంచి బావగారికి మర్యాదలు చేసుకుందామని అని అమాయకంగా ధీరజ్ అంటాడు. అవునా మీరు ఎలా మర్యాదలు చేయాలో తర్వాత చెప్తాను గాని బామ్మర్ది...ముందు పద అని శాంభవి అన్నయ్యల దగ్గరికి తీసుకువెళ్తాడు.

వీడు దొరికినా మాత్రం భలే తప్పించుకుంటాడు ధీరజ్ అంటూ వెనకాలే ఫాలో అవుతాడు.

హోమం ఏర్పాట్లు...