నేను చదివిన కథలు - ప్రశ్న

[k3vv3]

మాతృత్వం - ఓ భార్య మనోవేదన



రచన: N. ధనలక్ష్మి



“ఏమ్మా డాక్టర్ గారు ఏమన్నారు?” అంటూ హాస్పిటల్ నుండి వచ్చిన కోడలితో వ్యంగంగా అడిగారు అరుణ గారు..



“అది.. అత్తయ్య.. ఇద్దరం హెల్తీగా ఉన్నాము. మెడిసిన్స్ 3 నెలలు వాడమని చెప్పారు”



“అనుకున్నా ఇదే జవాబు మళ్ళీ వింటానని! వెళ్ళిన ప్రతి హాస్పిటల్ డాక్టర్ ఇదే మాట అంటూన్నారు.. కానీ ఫలితం మాత్రం శూన్యం”. 



సౌమ్య కాస్త చిన్న బుచ్చుకుంది.. అది గమనించిన కిరణ్ "అమ్మా! డాక్టర్స్ చెప్పిందే కదా మేము చెప్తున్నాం. నువ్వు ఇలా వెటకారంగా మాట్లాడడము ఏ మాత్రం నచ్చడం లేదు ".. 



“ఇంకేమి చేయమంటావు నువ్వే చెప్పు కిరణ్ !? పెళ్ళై నాలుగు ఏళ్ళైనా ఎటువంటి శుభవార్త మీరు చెప్పడం లేదు. మీతో పాటు పెళ్ళి అయిన నీ ఫ్రెండ్ వర్ధన్ గాడికి ఓ కొడుకు, పక్కింటి సరోజ గారి అబ్బాయికి పెళ్ళై ఏడాది గడిచిందో లేదో వారికి కూడా కవల పిల్లలు పుట్టారు.. కానీ మన ఇంట్లో ఆ ప్రశ్నకు సమాధానం మాత్రం దొరకడం లేదు. బయటకి వెళ్ళాలంటే భయం వేస్తుంది ఎక్కడ మనవడు, మనవరాలు గురించి అడుగుతారని వారికి సమాధానం చెప్పలేక ఇంట్లోనే ఉంటున్నాను.. నా తలరాతలో రాసి పెట్టీ లేదేమో మనవడితో ఆడుకునే అదృష్టం. సర్లే, ఎన్నో అనుకుంటాము.. అన్ని అవుతాయా.. వంట సిద్దం చేసి టేబుల్ పై పెట్టాను. తినేసి నిద్ర పొండి” అంటూ తన బాధను చెప్పేసి తన రూంలోకి వెళ్తూ కోడలి సౌమ్య వైపు కోపంగా, అసహ్యంగా చూస్తూ వెళ్ళిపోయారు అరుణ గారు.. 



“అత్తయ్య పిల్లల కోసం చాలా ఆశగా ఎదురుచూస్తున్నారు అండి. కానీ మనకెందుకు ఇలా జరుగుతుంది. ఇద్దరిలోనూ ఎటువంటి లోపం లేదు. మనం రెగ్యులర్ గా కలుస్తూనే ఉన్నాము. ఎటువంటి ప్రీకషన్ వాడటం లేదు కదా. కానీ ఎందుకు నేను గర్భవతి కాలేక పోతున్నాను”



“అబ్బా!? మనకేమి వయసు దాటి పోలేదు సౌమ్య.. అమ్మ గురించి నీకు తెలిసింది కదా.. అమ్మన్న మాటల గురించి ఆలోచించి మనసును కష్ట పెట్టుకోకు..”
 
“పోనీ మీరు ఇంకో పెళ్ళి చేసుకుంటే అత్తయ్య కోరిక నెరవేరుతుందేమో కదండీ..”
 
“పెళ్లై కదా! చేసుకుంటాను. నువ్వే అమ్మాయిని చూడు. అలాగే నీ కోసం కూడ ఓ మంచి అబ్బాయిని చూసుకో. ఇద్దరం కలిసి ఒకే మండపంలో పెళ్ళి చేసుకుందాం. ఖర్చులు కూడా కలిసి వస్తాయి. ఏమంటావు??”



“ఏవండీ! ఏంటండీ అంత మాట అన్నారు.. మీరు నా ప్రాణం అండి.. ఈ తనువు, ఈ మనసు మీదే.. మరెవరికీ చోటు ఇవ్వలేను అండి..” 
“మరెలా నేనెలా ఇంకో అమ్మాయిని నా జీవితంలోకి తెచ్చుకోగలను.. ఈ శరీరంలో ప్రాణం ఉన్నంతవరుకు సౌమ్యని మరవడం జరగదు..”
 
“క్షమించండి.. చాలా తప్పుగా మాట్లాడాను..”
 
“నేను చాలా హర్ట్ అయ్యాను.. దానికి పనిష్మెంట్ గా ఈ రోజంతా నిన్ను వదిలిపెట్టను” అంటూ సౌమ్యను అల్లుకుపోయాడు.. ఆ రోజును ఇద్దరికీ మధుర రాత్రిగామల్చుకున్నారు.. 



సౌమ్య, కిరణ్ ది ప్రేమ వివాహం.. ఇరువైపులా పెద్దలను ఒప్పించి పెళ్లి చేసుకున్నారు.. ఒక్క పిల్లలు లేరన్న లోటు తప్ప వారి మధ్య ప్రేమకు ఏ లోటూ లేదు. 



అరుణగారికేమో మనవడు, మనవరాలు పుడితే వారితో సమయాన్ని గడపాలని కోరిక.. బంధువుల, ఇరుగు పొరుగువారి అందరి ఇళ్ళలో పిల్లలు ఉన్నారు.. తన ఇంట్లో లేరన్న బాధ ఒక కారణమైతే, ఎక్కడకి వెళ్తున్న అడిగే ప్రశ్నలు మరోక కారణం.. 



సౌమ్య కూడ పిల్లలు కలగాలని కనిపించిన ప్రతి దేవుడిని వేడుకుంటుంది. వాళ్ళ అత్తయ్య చెప్పినట్టుగా నోములు చేస్తూ, ఉపవాసాలు చేస్తుంది. కానీ ఫలితం మాత్రం శూన్యం.. తిరగని హాస్పిటల్ లేదు మొక్కని దేవుడు లేరు.. 
ప్రతి రోజు అరుణ గారు ఎదొకటీ పిల్లల గురించి అనడం, సౌమ్య ఏడుస్తూ ఉండటం. అది విని కిరణ్ నచ్చచెప్పడం ఇదే తంతు.. 



“ఏంటి సౌమ్య! పూరి చేసినా, ఓట్స్ తింటున్నావు..” 



“అదేమీ లేదండి. డైట్ మారుస్తున్న..”
 
“సౌమ్య..  ఇలా తిండి కంట్రోల్ చేసుకుంటే పిల్లలు పుట్టరు.. కడుపు నిండా తిని, మనం ప్రేమగా ఉంటే పుట్టేది. తిను” అంటూ బలవంతంగా పూరి తినిపించాడు కిరణ్.. 



ఆఫీసు కి వెళ్తూ "అత్తయ్యా! మీ కోసం గుత్తి వంకాయ కూర, కొబ్బరి పచ్చడి, క్యారట్ ఫ్రై చేశాను.. మీరు రైస్ ఒక్కటి పెట్టుకుంటే చాలు. ".. 



“సరే సౌమ్య.. మీరిద్దరూ రేపు ఆఫీసుకి సెలవు పెట్టండి..”
 
“ఎందుకమ్మా..”
 
“నీ చెల్లెలు అనుకి సీమంతం రా.. మొన్ననే మీ పిన్ని వచ్చి నన్ను, సౌమ్యని పిలిచి మరీ వెళ్ళింది”



“అది కాదమ్మా సౌమ్య ఇప్పటికే చాలా లీవ్స్ పెట్టుకుంది. మళ్ళీ లీవ్స్ అంటే కొంచం కష్టం అవుతుందేమో..”
 
“అవ్వన్నీ నాకు తెలీదు. మనం ఫంక్షన్స్ కి వెళ్ళాలి అంతే..” 
“సరే రా సౌమ్య, మనకి లేట్ అవుతుంది..” బైక్ పై వెళ్తూ“అమ్మకి తోడుగా పక్కింటి సరోజ గారు వెళ్తారు లే.. ఆవిడని కూడ మా పిన్ని పిలిచింది అంటా..”
 
“ఏవండీ! నేను సర్ ని రిక్వెస్ట్ చేసి వీకెండ్స్ లో వర్క్ చేస్తానని చెప్తాను.. మనం ఫంక్షన్ కి వెళ్దాం.. అత్తయ్య బాధ పడటం నేను చూడలేను..”
 
“సరే నీ ఇష్టం..”