Adultery மகாலட்சுமி

[Shrutikrishnan]

"அச்சோ... நான் அப்படி சொல்லல வாத்தி. ஒரு பொம்பளை முன்னாடி, அதுவும் உங்க பொண்டாட்டி முன்னாடி இப்படி பச்சையா சொல்றீங்களேனு கூச்சமா இருந்துச்சு. அதான் அப்படி சொன்னேன்..."னு அவசர அவசரமா மூச்சு வாங்க சமாளிச்சா.

ஆனா என் கண்ணு அவ முகத்தை விட்டு கீழ இறங்கி, இன்னும் நைட்டியை முட்டிக்கிட்டு நிக்கிற அவளோட அந்த விறைப்பான காம்புகளையே சுத்தி சுத்தி வந்துச்சு. என் பார்வை தன் நெஞ்சுக் குழிக்குள்ள ஒரு வெறியோட ஊடுருவுறத அவ கவனிச்சிட்டா. தன்னோட அந்த கள்ளத்தனமான காமத் தவிப்பை புருஷன் அப்பட்டமா பாத்துட்டு இருக்கானேங்குற நினைப்பு அவளைப் பதற வச்சுது. 

உடனே, அந்த மெல்லிய நைட்டியல முட்டிக்கிட்டு நிக்கிற தன்னோட விறைப்பான காம்புகள் இன்னும் அப்பட்டமா என் கண்ணுக்குத் தெரியக் கூடாதுனு, ஒரு திருட்டுத்தனம் பண்ணி மாட்டுன சின்னப் பொண்ணு மாதிரி, தவிப்போட தன் தோள்பட்டையைச் சுருக்கி, நெஞ்சை லேசா உள்ளிழுத்து, உடம்பைக் குறுக்கி கொஞ்சம் குனிஞ்சு உக்காந்தா. 

ஆனா... தன் பெண்மையோட சூட்டை எப்டியாவது என் கண்ணுல இருந்து மறைக்கணும்னு அவ நெனச்சு செஞ்ச அந்தத் திருட்டுத்தனமே, அவளுக்கு ஒரு பெரிய விபரீதமா, செக்ஸியான வலையா மாறிடுச்சு. 

அவ அப்படி தோள்பட்டையைச் சுருக்கி, உடம்பைக் குறுக்கி குனியும் போது... அந்த மெல்லிய நைட்டித் துணி அவளோட அந்தப் பழுத்த, சென்சிட்டிவான காம்புகள் மேல 'சுரசுர'னு அழுத்தமா உரசிட்டே லேசா மேல ஏறுச்சு. உள்ள எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாததால, அந்தத் துணியோட மெல்லிய உராய்வுல அவ உடம்பே ஒரு செகண்ட் சிலிர்த்து அடங்குச்சு. அவ மூச்சு காத்து லேசா துடிச்சு வெளிய வந்துச்சு. அவ எதை மறைக்க நெனச்சாளோ... இப்போ அந்த உராய்வின் போதையில, அவளோட அந்த காம்புகள் முன்ன விட இன்னும் வெறித்தனமா, ஒரு கூர்மையான மொட்டு மாதிரி விறைச்சுப் போய் நைட்டியைப் பொளந்துக்கிட்டு வெளிய வர்ற அளவுக்கு அப்பட்டமாத் துருத்திக்கிட்டு நின்னுச்சு. 

குனிஞ்ச வாக்குல, தப்பு செஞ்சவ மாதிரி அவ உக்காந்திருக்க... அந்த நளினத்துலயே அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி முலைகள் ரெண்டும் நைட்டிக்குள்ள விம்மி விம்மி ஒடுங்கி, அவ உடம்புக்குள்ள ஏறிக்கிட்டு இருக்குற அந்த உச்சக்கட்ட காம சூட்டை எனக்குப் பச்சையாப் படம்பிடிச்சுக் காட்டுச்சு. மறைக்கத் துடிச்சும் மறைக்க முடியாம, துணியை முட்டிக்கிட்டுத் திமிறி நின்ன அவளோட அந்தப் பெண்மையின் அழகை, என் கைக்குள்ள என் சுன்னி துடிக்கத் துடிக்க நான் உக்காந்த வாக்குலயே ரசிச்சுப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.

"சரி, இத விடுங்க..."னு அவசரமா டாபிக்கை மாத்துனா. "இப்ப என்ன பண்றது வாத்தி? இத இப்படியே உள்ள வச்சிட்டு நம்ம ஊருக்கு, சென்னைக்கே போயிரலாமா? எனக்கு இங்க, இந்த வீட்ல இருக்கவே ரொம்ப பயமா இருக்கு..."

"எதுக்கு டி பயம்?" நான் ஒன்னும் புரியாத மாதிரி கேட்டேன்.

"பின்ன என்ன வாத்தி... அவர் எதாவது பண்ண ட்ரை பண்ணிட்டாருனா?"னு ஒரு சின்னக் குழந்த மாதிரி அவ்ளோ அப்பாவியா, எந்தக் கள்ளமும் இல்லாத மாதிரி முகத்தை வச்சுக்கிட்டுக் கேட்டா.

அவ அப்படி அப்பாவியாக் கேட்ட அடுத்த செகண்ட்... எனக்கு ரெண்டு வாரத்துக்கு முன்னாடி நடந்த அந்த சம்பவம் கண் முன்னாடி வந்துட்டுப் போச்சு. இதே வீட்ல, பாட்டிக்கு உடம்பு சரியில்லனு அப்றம் இவரு  கல்யாணம் பண்ணிக்க மாட்டேங்கிறாருன்னு அழுந்துட்டு இருந்தவளை, அந்த முரட்டு ஆம்பளை தன் நெஞ்சோடு சேர்த்து இறுக்கமா கட்டிப் பிடிச்சிருந்தான். அப்போ அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி முலைகள் அவர் நெஞ்சுல எந்த இடைவெளியும் இல்லாம நசுங்குன அந்தப் பச்சையான காட்சியும், அவ அவர் மடியில ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி சுருண்டு ஒடுங்கிக் கிடந்த அந்த உரிமையும்... ஒரு செகண்ட் என் மனசுக்குள்ள வந்து போனதும், என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு கலங்குச்சு. 'இவர் எதாவது பண்ணுவாரான்னு இவ பயப்படுறாளா? இல்ல, எப்போ இவர் பண்ணுவாரான்னு ஏங்குறாளா?'னு எனக்குள்ள ஒரு பெரிய குழப்பம் வந்துருச்சு.

அந்த நினைப்பை என் மூளையில இருந்து துரத்த, என் கவலையை அவகிட்ட காட்டிக்காம முகத்தைத் திருப்புனேன்.

"லூசா டி நீ? பாட்டிக்கு உடம்பு சரியில்லனு உனக்கே தெரியும்ல. அவங்களை இந்த நிலைமையில விட்டுட்டு எப்படி டி நாம ரெண்டு பேரும் மட்டும் சுயநலமா ஊருக்குப் போக முடியும்? நீ இங்கயே இருந்து அவங்கள நல்லபடியா பாத்துக்கோ,"னு நான் ரொம்ப இயல்பா, ஒரு புருஷனா என் கடமையைச் சொல்ற மாதிரி சொன்னேன்.

"நிஜமாவா சொல்றீங்க வாத்தி? இவ்வளவு பெரிய அசிங்கத்தை பாத்ததுக்கு அப்புறமும் என்னை இங்கயே விட்டுட்டுப் போக உங்களுக்கு மனசு வருதா?"

"வேற என்னடி பண்ண சொல்ற? பாட்டிய இந்த நிலைமையில விட்டுட்டுப் போனா ஊருக்குள்ள காரி துப்ப மாட்டாங்க? நாம சுயநலமா யோசிக்க முடியாது மகா."

"ஊருக்காக என்னை இப்படி இங்க தனியா விட்டுட்டுப் போவீங்களா வாத்தி? எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்கு."

"ஏய் மெதுவா பேசு. இத்தனை வருஷம் நீ இங்க தான் வளர்ந்த... கல்யாணம் ஆனதுக்கு அப்புறமும் அப்பப்போ வந்துட்டுப் போற. அப்போல்லாம் எதுவும் பண்ணாதவரு இனிமே என்னடி பண்ணப் போறாரு? இது ஏதோ அவர் தனியா இருக்கும்போது பண்ணிக்கிறாருனு நெனச்சுட்டு விட்டுரு. மறந்துரு..."

"அது இத்தனை நாளாங்க... ஆனா இப்ப என்னால எப்படி வாத்தி அவர் மூஞ்சிய நேரா பாக்க முடியும்? அவர் என்னைய பாக்கும்போதெல்லாம் என் உடம்பை தான அசிங்கமா நெனச்சுட்டு இருப்பாருனு தோணாதா?" அவளோட அந்த மையிட்ட கண்கள் இப்போ ரொம்ப தவிப்போட, ஆனா ஒருவிதமான கள்ளத்தனமான திமிரோட என்னைப் பாத்துச்சு. 

"தோணத்தான் செய்யும். ஆனா அதுக்காக நீ பயப்படுற மாதிரி அவர் நேர்ல எதுவும் தப்பா நடந்துக்க மாட்டாருனு தான் நினைக்கிறேன்..."

"இல்ல வாத்தி... இவ்வளவு நடந்த அப்புறமும்... இங்க பாருங்க,"னு சொல்லிட்டு, தரையில கிடந்த தன்னோட அந்தப் புதுக் கருப்பு பேன்ட்டியை  கையால சுட்டிக் காட்டினா. அந்த ஜட்டியில காஞ்சுப் போயிருந்த வெள்ளைக் கறை, இருட்டுலயும் அப்பட்டமா என்னைப் பாத்து சிரிச்சுது.

"நீ ஏன் அதையே திரும்ப திரும்ப சொல்ற? உனக்கு என்னடி வேணும்? நான் இங்கயே இருந்து, 'ஏன் இப்படிப் பண்ணீங்க?'னு அவர்கிட்ட கேள்வி கேக்கணுமா? குடும்ப மானம் என்ன ஆகுறது? அப்புறம் நீயும் உன் மாமாவும் இத்தனை வருஷம் போன்ல ஊர்ல மத்தவங்க வீட்ல நடந்த அசிங்கத்தை பத்தி சிரிச்சுப் பேசுன மாதிரி... நாளைக்கு அவங்க நம்ம வீட்ல நடந்த அசிங்கத்தை பத்தி சிரிச்சுப் பேசுவாங்க." நான் ரொம்ப சீரியஸா சொன்னேன்.

"ஐயோ... அதெல்லாம் வேணாம் வாத்தி. நான் அப்படி சொல்லல." அவசர அவசரமா மறுத்தா மகா.

"அப்போ அமைதியா இரு. நான் சென்னைக்கு போய்த்தான் ஆகணும். நீ இங்க பாட்டிய பாத்துக்க தான் வேணும். வேற வழியில்ல."

மகா வேற வழியில்லாம 'சரி'னு தலையை ஆட்டுனா. ஆனா அவ அப்படி தலையாட்டும்போது, அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் நைட்டிக்குள்ள லேசா குலுங்கி அடங்குச்சு. என் கண்ணு அவ முகத்தை விட்டு, தன்னிச்சையா அவளோட அந்த விறைச்சு நின்ன காம்புகள் கிட்ட போயிட்டு வந்துச்சு. என் பார்வையைக் கவனிச்சவ, லேசா வெட்கத்தோடயும், ஒரு திருட்டுத்தனத்தோடயும் தன் நைட்டியை அட்ஜஸ்ட் பண்ற மாதிரி இழுத்து விட்டா.

"அப்போ இந்த பேக்கை என்ன பண்றது வாத்தி? திரும்ப அப்படியே பீரோ மேலேயே வச்சிரலாமா?" 

"ஆமா. நீ எப்படி எடுத்தியோ அப்படியே வச்சிரு. அந்த நோட்டு, தாவணி எல்லாத்தையும் அதே ஆர்டர்ல வை."

"இந்த... இந்த ஜட்டிகளை என்ன பண்றது வாத்தி? இதையுமா திரும்ப அந்த கட்டைப் பையில வைக்கிறது? எப்படிங்க... அவர் என்ன பண்றாருனு தெரிஞ்சும் இதை இங்கயே திரும்பி... அதுவும் என் கையாலயே வைக்க முடியும்? நீங்க வைக்கிறீங்களா?"னு அந்த கறை படிஞ்ச ஜட்டிகளைப் பாத்துக்கிட்டே, ரொம்ப தயக்கமா என்னைப் பாத்துக் கேட்டா.

அவ அப்படி கேட்டதும், எனக்கு ஒரு நிமிஷம் உசுரே போயிட்டு வந்த மாதிரி இருந்துச்சு. என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு, ஒரு பெரிய கலக்கம் உருவாகி நெஞ்சுக்குள்ள ஏறிச்சு. 

இன்னொரு ஆம்பளை... அதுவும் என் பொண்டாட்டிய நெனச்சு இருட்டுல தவம் கிடக்கிற ஒரு முரட்டு ஆம்பளை, அவளோட ஜட்டியில தன் வெறியைக் கக்கி, அந்த மொடமொடனு காய்ஞ்சு போன கறையோட கிடக்குற அந்தத் துணியை... ஒரு புருஷனா நான் என் கையால தொட்டு வைக்குறதா? நெனைக்கும்போதே என் உடம்புல ஒரு மாதிரி அருவருப்பும், அதே சமயம் என் ஆண்மைக்குள்ள சுரீர்னு ஒரு காமக் கிளர்ச்சியும் ஒன்னாப் பாய்ஞ்சது. 

"ச்சீ... நான்லாம் அதைத் தொட மாட்டேன்," நான் முகத்தை சுளிச்சுக்கிட்டு, அந்த ஜட்டியப் பாக்கப் பயந்துக்கிட்டே சொன்னேன். 

"ஒரு ஹெல்ப் தானங்க..." அவ ரொம்ப கொஞ்சலா, ஒரு குழந்தை மாதிரி கெஞ்சினா. 

"நீ தான் ஏற்கனவே தொட்டுட்டல... நீயே எடுத்து வை," நான் கொஞ்சம் கறாரா சொல்லிட்டு, என் பார்வைய வேற பக்கம் திருப்பிக்கிட்டேன்.

மகாவுக்கு என் கோபம் புரிஞ்சிருச்சு. ஒரு பெருமூச்சு விட்டுட்டு, தன் மிருதுவான, நடுங்குற விரல்களால தரையில கிடந்த அந்தப் பழைய காட்டன் பிராக்களையும், அந்த கறை படிஞ்ச நாலஞ்சு ஜட்டிகளையும் ஒன்னா சேத்து அள்ளுனா. அவ விரல்கள் அந்த மொடமொடப்பான கறைகள் மேல படும்போதெல்லாம் அவ உடம்பு ஒரு செகண்ட் சிலிர்த்து அடங்குறதை நான் ஓரக்கண்ணால பாத்துட்டு தான் இருந்தேன். 

எந்த ஜட்டி எப்படி மடிக்கப்பட்டிருந்துச்சோ, அதே மாதிரி பதட்டத்தோட அவசர அவசரமா மடிச்சா. அவ குனிஞ்சு அந்தத் துணிகளை மடிக்கும்போது, அவளோட நைட்டி விலகி, அவளோட அந்த ஆழமான முலை இடுக்கு அழகு என் கண்ணுக்கு விருந்து வச்சுது. ஆனா இப்போ என் கவனம் பூரா, அவளோட அந்த மென்மையான கைகள்... இன்னொரு ஆம்பளையோட காம எச்சில் பட்ட அந்தத் துணிகளை எப்படிப் பத்திரமா எடுத்து மறுபடியும் அந்தப் பழைய கட்டைப் பைக்குள்ள திணிக்குதுங்குறதுல தான் இருந்துச்சு. தன் புருஷன் முன்னாடியே, தன் உடம்ப நெனச்சு இன்னொருத்தன் விட்ட கஞ்சியைக் கையால அள்ளி வைக்குற அந்தப் பச்சையான காட்சி... என் சுன்னியை ஜட்டிக்குள்ள எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம நரம்பு புடைக்க விறைக்க வச்சுக்கிட்டே இருந்துச்சு.

மகா ஒருவழியா தன் நடுக்கத்தை அடக்கிக்கிட்டு, தரையில கிடந்த அந்தத் துணிகளை ஒவ்வொன்னா எடுத்து எப்படி இருந்துச்சோ அதே மாதிரி மடிச்சு வச்சிட்டு, கடைசியா அந்த நோட்டுப் புத்தகத்தை கையில எடுத்தா.

அந்த நோட்டை உள்ள வைக்கிறதுக்கு முன்னாடி, அதுல இருந்த தன் பழைய போட்டோக்களை ஒரு தடவை லேசா தடவிப் பாத்துட்டு, ரொம்ப ஆழமான ஒரு ஏக்கத்தோட அதையே உத்துப் பாத்தா. தூங்கி எழுந்த அந்த இயல்பான கண்கள்ல, அவளோட அந்தப் பார்வையில் இப்போ ஒரு பெரிய தவிப்பு இருந்துச்சு. அவ என்ன நெனைக்கிறானு எனக்கு சத்தியமாப் புரியல. ஆனா அந்த நோட்டை உள்ள வைக்க அவ கைக்குச் சுத்தமா மனசு வரலங்குறது மட்டும் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. 

ஒரு பெருமூச்சு விட்டுட்டு, அந்த நோட்டையும் பைக்குள்ள வச்சு, எல்லாத்தையும் மொத்தமா அள்ளி பீரோவுக்கு மேல எப்படி இருந்துச்சோ அப்படியே வைக்கப் போனா. 

மர பீரோ கொஞ்சம் உசரம்ங்குறதால அவளுக்கு ஹைட் எட்டல. தன் ரெண்டு கைகளாலயும் அந்தப் பையை ஏந்திக்கிட்டு, தன் ரெண்டு கால்களையும் லேசா தூக்கி, குதிக்காலை உயர்த்தி, கால் விரல்கள்ல பேலன்ஸ் பண்ணி நின்னுகிட்டு மேல எட்டி வைக்க ட்ரை பண்ணா. 

அவ அப்படி குதிக்காலைத் தூக்கி, உடம்பை வில்லு மாதிரி வளைச்சு மேல எட்டும்போது... அவ போட்டுருந்த அந்த நீளமான மெல்லிய காட்டன் நைட்டி அவ உடம்போட சேர்ந்து அப்படியே மேல இழுத்துப் பிடிச்சு, அவளோட பின்னழகை ரொம்ப டைட்டா உரசிக்கிச்சு. அவ மேல கையைத் தூக்கத் தூக்க, அந்தத் துணி அவளோட இடுப்பு மடிப்புல ஆழமாப் பதிஞ்சு, அவளோட அந்தப் பின்பக்கச் செழுமையை அப்பட்டமாப் படம் பிடிச்சுக் காட்டுச்சு. உள்ள எந்த உள்ளாடையும் இல்லாததால, அந்த மெல்லிய நைட்டித் துணி அவளோட அந்த ரெண்டு பஞ்சு மாதிரியான குண்டிச் சதைகளுக்கும் நடுவுல ஆழமா இறங்கிப் பதிஞ்சுச்சு. எந்த ஆம்பளையும் பாக்கத் துடிக்கிற அவளோட அந்த ஆழமான சூத்துப் பிளப்பை, அந்தத் துணி ஒரு மெல்லிய கோடு மாதிரி அவ்ளோ செக்ஸியா செதுக்கிக் காட்டுனத... நான் உக்காந்த வாக்குலயே கண் இமைக்காம வெறித்தனமாப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.

அவளோட அந்தப் பச்சையான அழகை அப்படி வெறித்துப் பாக்கும்போது, டக்குனு என் மூளைக்குள்ள சுரீர்னு ஒரு நெனப்பு வந்துச்சு. 'வெளிய படுத்துருக்க அவளோட மாமா, இத்தனை வருஷமா இருட்டுல தவிச்சுத் துடிச்சுப் பாக்க ஏங்குனதே... அவளோட இந்த உடம்பை பாக்க தான?'னு நெனைக்கும்போதே... என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு, ஒரு விபரீதமான காமக் கலக்கம் நெஞ்சுக்குள்ள ஏறிச்சு. 

அவ அப்படி வளைஞ்சு நின்ன அந்தப் போஸ்ல, அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான சதைப்பரப்பு நைட்டியை முட்டிக்கிட்டு அவ்ளோ திமிறா நின்ன நளினமும், அவளோட அந்தப் பெண்மையின் அசைவும் என்னைய அப்படியே மூச்சு விட மறந்து ரசிக்க வச்சுது. அந்தப் பையை மர பீரோவுக்கு மேல பத்திரமா வச்சிட்டு, பெருமூச்சு விட்டுக்கிட்டே அவ டக்குனு என் பக்கம் திரும்புனா. அப்படித் திரும்பும்போது, எந்தச் சப்போர்ட்டும் இல்லாம சுதந்திரமா இருந்த அவளோட அந்த வெயிட்டான பழுத்த முலைகள் ரெண்டும் நைட்டிக்குள்ள 'தக் தக்'னு லேசா அதிர்ந்து அடங்குனதை... ஒரு வக்கிரமான, கள்ளத்தனமான ரசனையோட நான் உத்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.

நான் என் போனை எடுத்து டைம் பாத்தேன். மணி 4:24 ஆச்சு. மகாவை இங்க தனியா, இவ்வளவு பெரிய அசிங்கத்தைப் பண்ணிட்டு இருக்குற ஒருத்தர்  கூட விட்டுட்டுப் போறது எனக்கு மனசுக்கு ஒரு மாதிரி உறுத்தலா தான் இருந்துச்சு. ஆனா, அவளுக்கு அப்பா அம்மா இறந்ததுக்கு அப்புறம் அவளை உசிரா வளர்த்தது இந்த பாட்டியும், அவ மாமாவும் தான். அவர் பண்ணுன இந்தத் திருட்டுத்தனம், அசிங்கம் ரொம்பப் பெரிய தப்பு தான். ஆனா, இதைப் பத்தி இப்போ அவர்கிட்ட கேட்டு, அவரை அசிங்கப்படுத்தி, ஊருக்குள்ள பெரிய பிரச்னை ஆக்குறது சரின்னு எனக்குப் படல. 

அதனால, இதை அப்படியே கண்டுக்காத மாதிரி விட்டுடுறது தான் சரின்னு நான் ஒரு முடிவுக்கு வந்தேன். 
"சேரி மகா... நான் கிளம்பிறன்… இப்போ கிளம்பினா காலைல ஒரு 7:30, 8 மணிக்காவது வீட்டுக்குப் போய்ச் சேர்ந்தா தான், குளிச்சிட்டு நான் ஸ்கூலுக்குப் போக கரெக்ட்டா இருக்கும்,"னு அவகிட்ட சொன்னேன். 

மகா ரொம்ப பாவமா, பவ்யமா முகத்தை வச்சுக்கிட்டு, நான் சொல்றதுக்கெல்லாம் "சரிங்க... சரிங்க..."னு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி தலையாட்டினா.

"நீ உன்னைய பத்திரமா பாத்துக்கோ மகா. நைட் தூங்கும்போது ரூம் கதவை நல்லா தாப்பா போட்டுட்டுத் தூங்கு," நான் ஒரு புருஷனா அக்கறையோட சொன்னேன்.

"எல்லாம் சரிங்க... ஆனா நான் துணி காயப் போடும்போது, இப்பல்லாம் எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்குமே... எந்தத் துணிய அவர் ரகசியமா நோட்டம் விடுறாருனு தெரியாதே... எனக்கு நெனச்சாலே உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி கூசுது வாத்தி," அவ குரல்ல ஒரு லேசான நடுக்கமும், ஆனா உள்ளுக்குள்ள ஒரு கள்ளத்தனமும் இருந்துச்சு.

"நீ இனிமே உள்ளாடையை வெளியில காயப் போடாத. பாத்ரூம்குள்ளயே காயப் போட்டுக்கோ,"னு நான் சிம்பிளா ஒரு ஐடியா சொன்னேன்.

"ச்ச... என்னங்க நீங்க. அவரும் தான அதே பாத்ரூம் யூஸ் பண்றாரு. அப்புறம் எப்படி நான் அங்க காயப் போடுறது?"னு முகம் சுளிச்சா.

"அப்போ என்னடி பண்ண சொல்ற? அவர் வெளிய காயப் போட்டாலும் திருடுவாரு, உள்ள காயப் போட்டாலும் எடுப்பாருனு சொன்னா... அப்புறம் அவர் திருடுவாருனு பயந்துக்கிட்டு நீ உள்ளாடையை போடாமலே சுத்த போறயா?"னு நான் கொஞ்சம் கோபமா, நக்கலா கேட்டேன்.

நான் அப்படி எந்த நினைப்பும் இல்லாம தான் கேட்டேன். ஆனா, "உள்ளாடை போடாமலே சுத்துறியா"னு நான் கேட்ட அந்த வார்த்தை, மகா மூஞ்சுல ஒரு பரதநாட்டியம் ஆடுறதே எனக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

நான் அப்படிச் சொன்ன அடுத்த செகண்ட்... மகாவோட முகம் அப்படியே மாறுச்சு. 'உள்ளாடை இல்லாம'னு நான் சொன்ன அந்த வார்த்தை அவளுக்குள்ள ஏதோ ஒரு புது சூட்டை ஏத்திருச்சுங்குறது அவ ரியாக்‌ஷன்லயே தெரிஞ்சது. அவ கண்கள் திருதிருனு முழிச்சு, தவிப்போட என்னை நேரா பாக்க முடியாம லேசா கீழ எறங்கிச்சு. திடீர்னு அவ மூச்சு காத்து சூடாகி, வேகமா வெளிய வர ஆரம்பிச்சுது. அந்த அதிகாலை நேரத்துலயும் அவ நெத்தியில முத்து முத்தா வேர்வை அரும்பி லேசா மினுமினுக்க... அவ நெஞ்சுப் பகுதி நைட்டிக்குள்ள வேகமா விம்மி விம்மி ஏறி இறங்குச்சு. 

அவளுக்குள்ள பத்திக்கிட்ட அந்த விபரீதமான சூடு, அவளோட மார்புகளுக்கு அப்பட்டமா கடத்தப்பட்டுச்சு. இவ்வளவு நேரம் இருந்தத விட, இப்போ அவளோட அந்த சென்சிட்டிவான காம்புகள் இன்னும் பலமா முறுக்கேறி, அந்த மெல்லிய நைட்டித் துணியை அப்படியே ஓட்ட போட்டுட்டு கிழிச்சுக்கிட்டு வெளிய வந்துருமோங்குற அளவுக்கு அவ்ளோ கூர்மையா, ஆக்ரோஷமாத் துருத்திக்கிட்டு நின்னுச்சு. ஒரு பொம்பளைக்கே உரிய அந்த ரகசிய மொட்டுக்கள்... அவளோட அந்தப் புதுப் போதையில எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம அவ்ளோ திமிரா துணியை முட்டிக்கிட்டு நின்ன அழகு என்னை அப்படியே மூச்சு முட்ட வச்சு கிறங்கடிச்சுது.

ஆனா, நான் கண் இமைக்காம அதையே வெறித்துப் பாக்குறதை அடுத்த செகண்டே அவ கவனிச்சிட்டா. தன் உடம்பு அப்பட்டமா காட்டிக் கொடுத்த அந்தத் திருட்டுத்தனத்தை புருஷன் பாத்துட்டானோங்குற பதட்டத்துல, டக்குனு உதட்டைக் கடிக்குறதை விட்டுட்டு, முகத்தை ஒன்னுமே நடக்காத மாதிரி ரொம்ப கேஷுவலா, ஒரு சின்னப் பொண்ணு கணக்கா அப்பாவியா மாத்திக்கிட்டா.

"என்ன வாத்தி இப்படி அசிங்கமா பேசுறீங்க?"னு அவசரமாத் தன்னை மறைக்கத் தொடங்குனா. "நான் பொதுவா தான கேட்டேன், அதுக்குன்னு இப்படிப் பேசுறீங்க. என்னைப் பத்தித் தெரியாதா உங்களுக்கு? உங்க கூட பெட்ரூம்ல மட்டும்தான் நான் அப்படிச் சுதந்திரமா இருப்பேன். வெளிய போனா, எல்லாத்தையும் போட்டு மறைக்க வேண்டியதை நல்லா மறைச்சுட்டுத் தான வாத்தி இருப்பேன்?"னு கொஞ்சம் கோபமா, சலிச்சுக்கிற மாதிரி ஆக்ட் பண்ணா.

"பின்ன என்னடி, எல்லாத்துக்கும் அவர் அத பண்ணுவாரு. இத பன்னுவாருனு சொன்னா நான் என்ன பண்ண முடியும் ?" நான் அவளைப் பாத்துக்கிட்டே கேட்டேன். 

மகா ஏதும் பேசாம அப்பாவியா மூஞ்ச வச்சிக்கிட்டா.

"சரி, நான் ஒன்னு சொல்றேன் கேளு. பகல்ல உன் உள்ளாடையைக் காய வைக்காத. நைட் எல்லாரும் தூங்குனதுக்கு அப்புறம் துவைச்சு வெளிய காய  போட்டுட்டு, காலையில விடியும்போதே இருட்டோட இருட்டா எடுத்துரு. அப்புறம்... அதனால தான் சொல்றேன்… மூடவேண்டிய எல்லாத்தையும் மூடிக்கோ. நைட்டி போடும்போது கூட கொஞ்சம் அடக்கமா போட்டுக்கோ. மேல ஒரு ஷால் போட்டுக்கோ..." நான் ரொம்ப சீரியஸா சொல்லிட்டன்..

"நான் எப்பவும் அடக்கமா தான வாத்தி இருக்கேன்?"னு அவ கொஞ்சம் குறைபட்டுக்கிட்டா.

"அப்படி இருந்தும் அவர் உன்னை தப்பாத் தான் பாக்குறாரு. அதை மாத்த முடியாது மகா. ஆனா நீ உன்னோட லிமிட்ல இரு. பாத்துக்கோ. நான் ஊருக்குப் போயிட்டு உனக்கு கால் பண்றேன். சரியா?"னு கேட்டேன்.

மகா அமைதியாத் தலையை ஆட்டுனா. ஆனா, அவ வெளிய உத்தமி மாரி பேசினாலும், அவ உடம்பு எவளோ சூட்டுல இருக்குனு காட்டி கொடுக்குற அவளோட காம்ப பாத்து என் நெஞ்சு துடிச்சது.

அப்போ அவ கண்ணு தரையில கிடந்த அந்த மாமாவோட லெதர் பேக் மேல பட்டுச்சு. 

"சேரி இருங்க... துணி எடுத்து வச்சிரலாம்,"னு னு அவ சொல்லிட்டு, அதை எட்டி எடுத்து என்கிட்ட நீட்டுனா.

நான் வாங்கக் கையை நீட்டுனேன். ஆனா அப்புறம் டக்குனு யோசிச்சேன். "வேணாம் டி. அவர் பேக்கை நான் வாங்கிட்டுப் போனது தெரிஞ்சா, ஒருவேளை அவர் பேக்கை நாம நோண்டிட்டோமோ... ரகசியம் நமக்குத் தெரிஞ்சிருச்சோனு அவர் பயந்துருவாரு. இப்போ எப்படி இருக்கோ, அப்படியே இருக்கட்டும். எதுக்கு வம்பை விலைக்கு வாங்கணும். அதான் நம்ம எல்லாருக்கும் நல்லது,"னு நான் என் கையைப் பின்னாடி இழுத்துக்கிட்டேன்.

"அதுவும் சரிதாங்க வாத்தி..."னு அவளும் தலையாட்டிட்டு, "ஆனா இருங்க..."னு சொல்லிட்டு, பேக்கை எட்டி பீரோ மேல எப்படி இருந்துச்சோ அப்டியே வச்சிட்டு, அவளோட புடவை எல்லாம் அடுக்கி வச்சிருந்த அந்த செல்ஃப்க்குப் போனா. 

அங்க இருந்த ஒரு சின்ன டப்பாவைத் தொறந்து, அவ புடவைக்குக் குத்துற அந்தச் சின்னச் சின்ன சேஃப்டி பின் ஹூக்குகள் ரெண்டு மூணை எடுத்துக்கிட்டு வந்தா. என் பேக்கோட ஜிப் தான் அறுந்துருச்சுல, அதனால அந்த பேக்கோட வாயை ஒன்னாச் சேர்த்து வச்சு, அந்தப் பின்னை வச்சு ரொம்ப அக்கறையா குத்தி லாக் பண்ணி விட்டா. அவ அப்படி என் பேக்கைக் குனிஞ்சு குத்தி விடும்போது, அவ நெஞ்சுக் குழிக்குள்ள துடிச்சிட்டு இருந்த அந்தச் சூடான காம வாசனை என் மூக்கைத் துளைச்சுது.

"கார்ல தான வாத்தி போறீங்க. பேக்கை அப்படியே சீட் ஓரமா சாத்தி வச்சிருங்க, ஒன்னும் ஆகாது,"னு சொல்லிட்டு நிமிர்ந்து என்னைப் பாத்து லேசா சிரிச்சா.

"சரி மகா..."னு சொல்லிட்டு, இவ்வளவு நேரம் வெறும் ஜட்டியோட நின்னு இந்த அசிங்கத்தையெல்லாம் பேசிட்டு இருந்த நான், வேகமா ஒரு டி-ஷர்ட்டையும், ஜீன்ஸையும் மாட்டிக்கிட்டேன். என் பேக்கைக் கையில எடுத்துக்கிட்டு அவளைப் பாத்தேன். அவளும் என்னை வழியனுப்ப ரெடியானா. 

பெட்ரூம் கதவை மெதுவாத் திறக்கப் போனவன், டக்குனு கைப்பிடியை விட்டுட்டுத் திரும்பி மகாவைப் பாத்தேன். அவ போட்டுருந்த அந்த மெல்லிய நைட்டிக்குள்ள, இன்னும் அந்தச் சூடு அடங்காம அவளோட ரெண்டு காம்புகளும் அவ்ளோ அப்பட்டமா, கூர்மையாத் துணியை முட்டிக்கிட்டு வெளிய தெரிஞ்சது. இப்போ தான் இந்த அசிங்கத்தைப் பத்திப் பேசி முடிச்சிருக்கோம், அதுக்குள்ள இவ இப்படித் தன் பெண்மையின் விறைப்பை அப்பட்டமா காட்டிக்கிட்டு நிக்கிறதைப் பாத்ததும் எனக்குக் கோபம் வந்துச்சு.

"ஏய்... இப்போ தானடி சொன்னேன், எல்லாத்தையும் ஒழுங்கா கவர் பண்ணிக்கோனு! ஒரு ஷால் எடுத்துப் போத்திட்டு வெளிய வா டி," நான் லேசான கோபத்தோட, குரலை அடக்கிச் சொன்னேன்.

"மாமா வெளிய தூங்கிட்டு தானங்க இருக்காரு..."னு அவ ரொம்ப சாதாரணமா, எதுவும் தெரியாத மாதிரி சமாளிக்கப் பாத்தா.

"ஒருவேளை சத்தம் கேட்டு முழிச்சுக்கிட்டா என்னடி பண்ணுவ?" நான் முறைச்சேன்.

"சரி... சரிங்க வாத்தி..."னு பதட்டமா சொல்லிட்டு, ஓடிப்போய் தன் துணிகள் இருந்த செல்ஃப்ல இருந்து ஒரு துப்பட்டாவை எடுத்து, அவசர அவசரமா தன் நெஞ்சு மேல போட்டு, அந்த முலைகளோட அப்பட்டமான விறைப்பை மறைச்சுக்கிட்டா. 

நான் பெட்ரூம் கதவை மெதுவா, சத்தம் வராமத் திறந்துக்கிட்டு ஹாலுக்கு வெளிய வந்தேன். பின்னாடியே மகாவும் வந்தா. வெளிய ஹால்ல, எந்தக் கவலையும் இல்லாத மாதிரி இருட்டுல பாயில படுத்து நல்லாத் தூங்கிட்டு இருந்தாரு. 

நான் அவரை எழுப்பாம, நேரா மெயின் டோர் கதவுகிட்ட போய் அந்தப் பெரிய இரும்புத் தாழ்ப்பாளை 'சடக்'குனு திறந்தேன்.

அந்தச் சத்தம் கேட்ட அடுத்த செகண்ட், பாயில தூங்கிட்டு இருந்தவரு டக்குனு முழிச்சுக்கிட்டாரு. யாரோ கதவைத் திறக்குற சத்தம் கேட்டதும், அவசர அவசரமாத் தூக்கக் கலக்கத்தோட தன் முகத்தைத் துடைச்சுக்கிட்டே எந்திரிச்சவரு, "என்ன மாப்பிள்ளை... கிளம்பிட்டீங்களா?"னு பதட்டமா கேட்டாரு.

நான் மகாவை ஒரு ஓரக்கண்ணால பாத்துட்டு, அப்புறம் அவரைப் பாத்து, "ஆமா மாமா,"னு சொன்னேன்.

"சொல்லாம கொல்லாம போறீங்க... இன்னும் ஒரு ரெண்டு நாள் தங்கிட்டுப் போலாம்ல மாப்பிள்ளை?"னு சொல்லிக்கிட்டே, தூக்கத்துல லேசா விலகியிருந்த தன் லுங்கியை இறுக்கிக் கட்டிக்கிட்டு, வெறும் பனியன், லுங்கியோட என் கிட்ட நடந்து வந்து நின்னாரு.

"இல்ல மாமா... ஸ்கூல் இருக்கு. வெள்ளிக்கிழமை நைட் வர்றேன்,"னு நான் ரொம்ப நார்மலா, அவரோட அந்த அருவருப்பான ரகசியம் எனக்குத் தெரியும்ங்குறதை எந்த விதத்துலயும் காட்டிக்காம சமாளிச்சேன்.

"சரி மாப்பிள்ளை..."னு சொல்லிட்டு அவரு தலையை ஆட்டுனாரு. நான் மகாவைப் பாத்து லேசாத் தலையசைச்சுட்டு, வெளிய வந்துட்டேன்.

கார் கதவைத் திறந்து உள்ள ஏறி உக்காந்து, பேக்கை எனக்குப் பக்கத்து சீட்ல பத்திரமா வச்சிட்டு காரை ஸ்டார்ட் பண்ணேன். விண்டோ கண்ணாடியை இறக்கிவிட்டு, குனிஞ்சு வெளிய பாத்தேன்.

அங்க வாசப்படியில... அதிகாலை இருட்டுல, அந்த முரட்டு ஆம்பளை வெறும் பனியன், லுங்கியோட அவ்ளோ கம்பீரமா, ஆஜானுபாகுவா நின்னுட்டு இருந்தாரு. அவருக்குப் பக்கத்துல, ரொம்பக் குட்டியா, நைட்டிக்கு மேல ஒரு ஷாலைப் போத்திட்டு, மகா அவ்ளோ பதட்டமா நின்னுட்டு இருந்தா.

அவ முகத்துல இப்ப அந்தப் பெட்ரூம்க்குள்ள இருந்த எந்தக் கள்ளத்தனமான திமிரும் இல்ல. பதிலா, ஒரு பெரிய நடுக்கம், நெத்தியில லேசான வேர்வை, உடம்புல ஒரு தவிப்பு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. இத்தனை வருஷமாத் தன் உள்ளாடையைத் திருடி இருட்டுல வெறியைத் தீர்த்துக்கிட்ட ஒரு முரட்டு ஆம்பளை பக்கத்துல, யாருமே இல்லாத வீட்ல இப்போ அவ தனியா மாட்டிக்கிட்டோமேங்குற அந்தப் பயம் அவ கண்கள்ல அப்பட்டமாப் படிஞ்சிருந்துச்சு. தான் கட்டிப் புடிச்சுப் படுக்குற புருஷன் தன்னைத் தனியா தவிக்க விட்டுட்டுப் போறானேங்குற அந்தப் பரிதவிப்பு அவ மூஞ்சியில இருந்துச்சு.

அவளோட அந்தப் பதட்டத்தைப் பாக்கப் பாக்க... என் அடிவயிறு அப்படியே பயத்துலயும், ஒருவிதமான குற்றவுணர்ச்சியிலயும் சுருண்டு கலங்குச்சு. என் பொண்டாட்டியைக் காப்பாத்தி கூட்டிட்டுப் போகணும்னு என் புத்தி கத்துனாலும், பாட்டிக்காக  அவளை இங்க விட்டுட்டு போகவேண்டிய சூழ்நிலையா போச்சு.. அவளை அங்க விட்டுட்டுப் போக மனசே இல்லாம, அங்க இருந்து காரை மூவ் பண்ணி ஊரை நோக்கிக் கிளம்புனேன்.

கார் லேசா முன்னாடி நகரும்போது, மகா தன் நடுக்கத்துலயும் எனக்குப் பாத்து டாடா காமிச்சா. நான் அப்படியே கார் ரியர் வியூ மிரர்ல அவங்களைப் பாத்தேன். அந்தச் சின்னக் கண்ணாடியில... என் பொண்டாட்டி, தன் உடம்புக்குப் பைத்தியமா அலையுற அந்த முரட்டு மாமாவுக்குப் பக்கத்துல அவ்ளோ நெருக்கமா, சின்னப் பொண்ணு மாதிரி தனியா நிக்கிற அந்தப் பச்சையான காட்சி என்னை அப்படியே உறைக்க வச்சுது. அவ படுற அதே பயத்தையும், தவிப்பையும் நான் மனசுக்குள்ள சுமந்துகிட்டே, கனத்த இதயத்தோட சென்னைக்குக் கிளம்பிப் போனேன்.