26-03-2026, 03:40 PM
மாமா கிட்ட போன்ல "ம்ம்... சரி மாமா... நாளைக்கு பேசுறேன்..."னு சொல்லிக்கிட்டே கால கட் பண்ணா. என் சுன்னியில இருந்து வழிஞ்சு அவ கையில ஒட்டியிருந்த அந்த சூடான கஞ்சிய தன் கட்டை விரலால மெதுவா தொட்டுப் பாத்துட்டு, ஒரு கள்ளச் சிரிப்போட என் முகத்தையே வெறிச்சுப் பாத்துட்டு இருந்தா. இப்போ அவ பார்வையில மாமா கிட்ட பேசுன அந்தப் பொய் இல்ல... அப்பட்டமான ஒரு பச்சையான காமம் தெரிஞ்சது.
கையில ஒட்டியிருந்த என் கஞ்சிய பாத்துட்டு, மெதுவா பெட்ல முன்னாடி எகிறி, பக்கத்துல இருந்த டேபிள் மேல போனை வச்சா. அப்படியே திரும்பி என்ன பாத்து ரொம்ப செல்லமா, உரிமையா சிரிச்சா.
"அச்சோ... ஏங்க... அதுக்குள்ள முடிச்சிட்டீங்களா?" அவ குரல்ல எந்த நக்கலும் இல்ல, ஒரு பொண்டாட்டியோட செல்லமான கிண்டலும் அன்பும் தான் இருந்துச்சு.
நான் என்ன சொல்றதுனு தெரியாம, அசடு வழிஞ்சுகிட்டு திருதிருனு முழிச்சேன்.
என் மூஞ்சியப் பாத்ததும் அவளுக்கு இன்னும் சிரிப்பு வந்துருச்சு. மெதுவா என் பக்கத்துல நெருங்கி வந்து, என் கஞ்சி பட்ட விரலால என் கன்னத்த லேசா கிள்ளி கொஞ்சனா.
"சாரிங்க..."
"எதுக்கு டி?" நான் மெதுவா கேட்டேன்.
"மாமா கால் பண்ணாரா... அதான் உங்கள பாதியிலயே விட்டுட்டு போயிட்டேன். சாரி..." அவ குரல்ல நிஜமான அக்கறை இருந்துச்சு.
நான் அவ கண்ணப் பாத்து லேசா சிரிச்சேன். "பரவால்ல விடு..."
"என் மேல கோபமா?"
"உன் மேலயா? பைத்தியம்..."
"நாளைக்கு கண்டிப்பா உங்களுக்கு நான் முழுசா பண்ணி விடுறேன்... சரியா?"னு சொல்லிட்டு கண்ணடிச்சா.
அவளோட இந்த அன்பான சீண்டல்ல எனக்குள்ள இருந்த அந்தச் சின்ன கூச்சம் கூட பறந்து போச்சு. மெதுவா பெட்ல இருந்து எந்திரிச்சவ, பக்கத்துல இருந்த ஒரு காட்டன் துணியை எடுத்துட்டு வந்து திரும்பவும் என் காலுக்கு நடுவுல மண்டி போட்டு உக்காந்தா.
"நான் தொடைச்சுக்குறேன் டி..."
"சும்மா படுங்க..."னு உரிமையா மிரட்டிட்டு, ரொம்ப பக்குவமா த கஞ்சிய தொடைக்க ஆரம்பிச்சா.
அவளோட அந்த பிசுபிசுப்பான விரல்கள்ல ஒட்டியிருந்த என்னோட கஞ்சியை மொதல்ல அந்தத் துணியால மெதுவாத் தொடைச்சு எடுத்தா. அப்படி முன்னாடி குனிஞ்சு அவ கிளீன் பண்ணும்போது, நைட்டி ஜிப் தொறந்து கிடந்ததால வெளிய முழுசா தளும்பித் தொங்கிட்டு இருந்த அவளோட அந்த ஒரு முலை லேசா முன்னும் பின்னும் ஆட்டம் போட்டுச்சு. அவ கையை அசைச்சு பெட்ஷீட்ட தொடைக்க தொடைக்க, அந்தப் பழுத்த முலைச் சதையும், அதுல சென்சிட்டிவ்வா துருத்திட்டு நின்ன அந்த அழகான காம்பும் அவ்ளோ செக்ஸியா குலுங்குச்சு. நான் கட்டுன அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி, அவளோட அந்த வியர்வை படிஞ்ச நெஞ்சுல இருந்து நழுவி, அவளோட அந்தச் சூடான முலை மேலயும் காம்புலயும் பட்டு 'சப் சப்'புனு உரசி விளையாடிட்டு இருந்துச்சு. ஒரு பொம்பளைக்கே உரிய அந்த அப்பட்டமான பெண்மை, எந்த மறைவும் இல்லாம என் கண்ணு முன்னாடி அப்படி ஆடுறதப் பாக்கப் பாக்க... முடிஞ்சும் கூட எனக்குள்ள திரும்பவும் லேசா சூடு ஏறுச்சு.
அப்புறம் என் தொடையிலயும், பெட்ஷீட்லயும் சிதறி கிடந்த அந்த ஈரத்தையெல்லாம் பொறுமையா கிளீன் பண்ணா. கடைசியா, கஞ்சி வடிஞ்சு சுருங்கிப் போய் கிடந்த என் சுன்னிய தன் மென்மையான விரல்களால பிடிச்சு, அந்தத் துணிய வச்சு ரொம்பப் பக்குவமாத் தொடைச்சு விட்டா. அவளோட அந்த மிருதுவான விரல்கள் படும்போது அவ்ளோ இதமா இருந்துச்சு.
தொடைச்சு முடிச்சதும், பெட்ல அப்படியே மல்லாக்க உக்காந்துக்கிட்டு, இவ்வளவு நேரம் என் கண்ணு முன்னாடி அந்தத் தாலியோட சேர்ந்து அவ்ளோ அழகா ஆட்டம் போட்டுட்டு இருந்த அவளோட அந்த முலையை தன் கையாலயே கப்புனு பிடிச்சு நைட்டிக்குள்ள தள்ளுனா. அவ இறக்கி விட்டிருந்த அந்த ஜிப்பை இப்போ மெதுவா மேல ஏத்தி நெஞ்சு வரைக்கும் மூடினா.
அப்புறம் தன் தலையில இருந்த அந்த ஹேர் கிளிப்பை உருவி எடுத்தா. அவ அவுத்து விட்ட அடுத்த செகண்ட், அவளோட அந்த அடர்த்தியான கருகரு கூந்தல் அருவி மாதிரி சரிஞ்சு அவளோட முதுகுலயும் தோள்பட்டையிலயும் விழுந்துச்சு. அவ முடியில இருந்த தேங்காய் எண்ணெய் வாசனையும், இவ்வளவு நேரம் அவ வேலை பாத்த அந்த வியர்வை வாசனையும் கலந்து ஒரு பொம்பளைக்கே உரிய ரம்மியமான காம வாசம் என் மூக்கைத் துளைச்சுச்சு. தன் ரெண்டு கையாலயும் அந்த நீளமான முடியை மொத்தமா அள்ளி, கழுத்துக்கு மேல தூக்கி, திரும்பவும் ஒரு பெரிய கொண்டையா சுழற்றி, அந்த கிளிப்பை வச்சு டைட்டா லாக் பண்ணா.
எல்லாம் முடிச்சுட்டு, மெதுவா ஊர்ந்து வந்து என் நெஞ்சுல சாஞ்சுக்கிட்டா. அவளோட உடம்பு என் மேல பட்டதும் எனக்கு அவ்ளோ நிம்மதியா இருந்துச்சு. என் முகத்த நிமித்திப் பாத்து, என் கண்ணுக்குள்ளேயே பாத்து மெதுவா சொன்னா.
"லவ் யூ வாத்தி..."
நான் அவ முதுகுல கையை விட்டு தடவிக்கிட்டே, அவ நெத்தியில ஆழமா ஒரு முத்தம் குடுத்தேன். "லவ் யூ டி..."
அவ அப்படியே என் நெஞ்சுக்குள்ள தன் முகத்தப் புதைச்சுக்கிட்டா. நான் அவளோட அந்த அடர்த்தியான கொண்டைய லேசா தடவிக்கிட்டே, சீலிங்கைப் பாத்துக்கிட்டு படுத்திருந்தேன்.
எனக்கு இப்போ 34 வயசு, கவர்மெண்ட் ஸ்கூல்ல வாத்தியாரா இருக்கேன். அதனால தான் என் பொண்டாட்டி என்ன எப்பயும் செல்லமா வாத்தி! வாத்தி! னு கூப்பிடுவ. அவளுக்கு 29 வயசு, பிரைவேட் காலேஜ்ல லெக்சரர். கல்யாணம் ஆகி ஏழு வருஷம் ஆச்சு. ஆனா நாங்க படாத பாடு இல்ல. நாங்க என்ன பண்ணாலும், அவ வயத்துல ஒரு புழு கூட தங்கல. நாங்க போகாத கோவில் இல்ல, வேண்டாத சாமி இல்ல. சொந்தக்காரனுங்க கல்யாணம், காதுகுத்துனு வெளிய போனா போதும்... பாக்குறவன்லாம் "என்ன விசேஷம்? குழந்தை உண்டாயிருக்காளா?"னு வேணும்னே வந்து குத்திக் குத்திக் கேப்பானுங்க. குழந்தை உண்டாகி இருந்தா நாங்களே எல்லாருக்கும் சொல்லிருப்போம்ல... அவளோட வயித்த பாத்தா தெரிஞ்சிருக்க போகுதுல. இதெல்லாம் தெரிஞ்சும் வேணும்னே கேள்வி கேட்டு, நாங்க "இல்ல"னு தலை குனிஞ்சு சொல்லும் போது அதுல அவனுங்களுக்கு ஒரு வக்கிரமான ஆனந்தம். இப்படி ஒவ்வொரு நாளும் நரகமா தான் போச்சு.
ரொம்ப முயற்சிக்கு அப்புறம் அவ மாசமா ஆனா. அப்போ நாங்க பட்ட சந்தோஷத்துக்கு அளவே இல்ல. அவளுக்கு எந்த குறையும் வைக்காம, டைம்க்கு சாப்பாடு மாத்திரைனு உசிரா பாத்துக்கிட்டேன். ஆனா விதி எங்களை வச்சு செஞ்சுருச்சு. மூணே வாரத்துல அவளுக்கு உடம்பு சரியில்லாம போய் ஹாஸ்பிடல்ல அட்மிட் பண்ணி ட்ரீட்மென்ட் குடுத்தோம். கடைசில, 'உங்க பொண்டாட்டிய மட்டும் தான் காப்பாத்த முடிஞ்சது, கரு கலைஞ்சிருச்சு'னு டாக்டர் ஒரு குண்ட தூக்கி போட்டாரு.
இந்த சம்பவம் நடந்து ரெண்டு வருஷம் ஆச்சு. நாங்க திரும்பவும் எவ்வளவோ முயற்சி பண்ணியும் என்னால அவளை உண்டாக்க முடில. கடைசில தான் அந்த இடி என் தலையில விழுந்துச்சு. பிரச்சனை இவக்கிட்ட இல்ல, என்கிட்ட தான்னு டாக்டர் சொல்லிட்டாரு. என் விந்துல உயிர் இல்ல, கவுண்ட் ரொம்ப கம்மினு சொல்லிட்டாரு. கல்யாணம் ஆன புதுசுல இருந்த கவுண்ட்ட விட இப்போ வர வர ரொம்ப கம்மி ஆகிருச்சுனு சொல்லிட்டாங்க.
எனக்கு அப்படியே உலகமே இருண்ட மாதிரி ஆயிடுச்சு. என்னால என் பொண்டாட்டிக்கு ஒரு குழந்தை குடுக்க முடிலயே... நான்லாம் ஒரு ஆம்பளையானு எனக்கே என் மேல கேவலமா இருந்துச்சு. ஒரு பொம்பளைக்கு தாய்மைங்கறது எவ்ளோ பெரிய விஷயம், அத குடுக்க வக்கில்லாதவனா நான் இருக்கேன்னு எனக்குள்ளேயே நான் செத்துட்டு இருந்தேன்.
ஆனா, என் பொண்டாட்டி ஒரு நாள் கூட என்னைய இத சொல்லி குத்தி காட்டுனது இல்ல. எப்பவும் போல என் மேல உசிரா, அன்பா, பாசமா இருக்கா. எந்த குறையும் இல்லாத பொம்பளைக்கு இப்படி ஒரு ஆண்மை குறைஞ்ச புருஷன் கிடைச்சிருக்கானேனு அவ என்னைக்காவது ஃபீல் பண்ணிருக்காளானு கூட எனக்கு தெரியாது. அந்த அளவுக்கு என் மேல காதல் கொஞ்சமும் குறையாம காட்டிட்டு இருக்கா. அவ மனசு ரொம்ப சுத்தமானது. அப்போ அப்போ, இந்த மாமா விஷயத்துல மட்டும் தான் அவ லேசா ஸ்லிப் ஆகி, ஒரு சின்ன கிறுக்குப் பிடிச்ச மாதிரி நடந்துக்குவா. மத்தபடி, அவள மாதிரி ஒரு நல்ல பொண்ண பாக்கவே முடியாது.
என் நெஞ்சுல படுத்து தூங்கிட்டு இருக்குற என் பொண்டாட்டியோட முகத்த குனிஞ்சு பாத்தேன். எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாம, என் மேல அவ்ளோ உசிரா இருக்குற ஒரு தேவதை. அதனால தான் அவ பேருக்கு ஏத்த மாதிரி, அவ எனக்கு எப்பவுமே மகாலட்சுமி.
கையில ஒட்டியிருந்த என் கஞ்சிய பாத்துட்டு, மெதுவா பெட்ல முன்னாடி எகிறி, பக்கத்துல இருந்த டேபிள் மேல போனை வச்சா. அப்படியே திரும்பி என்ன பாத்து ரொம்ப செல்லமா, உரிமையா சிரிச்சா.
"அச்சோ... ஏங்க... அதுக்குள்ள முடிச்சிட்டீங்களா?" அவ குரல்ல எந்த நக்கலும் இல்ல, ஒரு பொண்டாட்டியோட செல்லமான கிண்டலும் அன்பும் தான் இருந்துச்சு.
நான் என்ன சொல்றதுனு தெரியாம, அசடு வழிஞ்சுகிட்டு திருதிருனு முழிச்சேன்.
என் மூஞ்சியப் பாத்ததும் அவளுக்கு இன்னும் சிரிப்பு வந்துருச்சு. மெதுவா என் பக்கத்துல நெருங்கி வந்து, என் கஞ்சி பட்ட விரலால என் கன்னத்த லேசா கிள்ளி கொஞ்சனா.
"சாரிங்க..."
"எதுக்கு டி?" நான் மெதுவா கேட்டேன்.
"மாமா கால் பண்ணாரா... அதான் உங்கள பாதியிலயே விட்டுட்டு போயிட்டேன். சாரி..." அவ குரல்ல நிஜமான அக்கறை இருந்துச்சு.
நான் அவ கண்ணப் பாத்து லேசா சிரிச்சேன். "பரவால்ல விடு..."
"என் மேல கோபமா?"
"உன் மேலயா? பைத்தியம்..."
"நாளைக்கு கண்டிப்பா உங்களுக்கு நான் முழுசா பண்ணி விடுறேன்... சரியா?"னு சொல்லிட்டு கண்ணடிச்சா.
அவளோட இந்த அன்பான சீண்டல்ல எனக்குள்ள இருந்த அந்தச் சின்ன கூச்சம் கூட பறந்து போச்சு. மெதுவா பெட்ல இருந்து எந்திரிச்சவ, பக்கத்துல இருந்த ஒரு காட்டன் துணியை எடுத்துட்டு வந்து திரும்பவும் என் காலுக்கு நடுவுல மண்டி போட்டு உக்காந்தா.
"நான் தொடைச்சுக்குறேன் டி..."
"சும்மா படுங்க..."னு உரிமையா மிரட்டிட்டு, ரொம்ப பக்குவமா த கஞ்சிய தொடைக்க ஆரம்பிச்சா.
அவளோட அந்த பிசுபிசுப்பான விரல்கள்ல ஒட்டியிருந்த என்னோட கஞ்சியை மொதல்ல அந்தத் துணியால மெதுவாத் தொடைச்சு எடுத்தா. அப்படி முன்னாடி குனிஞ்சு அவ கிளீன் பண்ணும்போது, நைட்டி ஜிப் தொறந்து கிடந்ததால வெளிய முழுசா தளும்பித் தொங்கிட்டு இருந்த அவளோட அந்த ஒரு முலை லேசா முன்னும் பின்னும் ஆட்டம் போட்டுச்சு. அவ கையை அசைச்சு பெட்ஷீட்ட தொடைக்க தொடைக்க, அந்தப் பழுத்த முலைச் சதையும், அதுல சென்சிட்டிவ்வா துருத்திட்டு நின்ன அந்த அழகான காம்பும் அவ்ளோ செக்ஸியா குலுங்குச்சு. நான் கட்டுன அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி, அவளோட அந்த வியர்வை படிஞ்ச நெஞ்சுல இருந்து நழுவி, அவளோட அந்தச் சூடான முலை மேலயும் காம்புலயும் பட்டு 'சப் சப்'புனு உரசி விளையாடிட்டு இருந்துச்சு. ஒரு பொம்பளைக்கே உரிய அந்த அப்பட்டமான பெண்மை, எந்த மறைவும் இல்லாம என் கண்ணு முன்னாடி அப்படி ஆடுறதப் பாக்கப் பாக்க... முடிஞ்சும் கூட எனக்குள்ள திரும்பவும் லேசா சூடு ஏறுச்சு.
அப்புறம் என் தொடையிலயும், பெட்ஷீட்லயும் சிதறி கிடந்த அந்த ஈரத்தையெல்லாம் பொறுமையா கிளீன் பண்ணா. கடைசியா, கஞ்சி வடிஞ்சு சுருங்கிப் போய் கிடந்த என் சுன்னிய தன் மென்மையான விரல்களால பிடிச்சு, அந்தத் துணிய வச்சு ரொம்பப் பக்குவமாத் தொடைச்சு விட்டா. அவளோட அந்த மிருதுவான விரல்கள் படும்போது அவ்ளோ இதமா இருந்துச்சு.
தொடைச்சு முடிச்சதும், பெட்ல அப்படியே மல்லாக்க உக்காந்துக்கிட்டு, இவ்வளவு நேரம் என் கண்ணு முன்னாடி அந்தத் தாலியோட சேர்ந்து அவ்ளோ அழகா ஆட்டம் போட்டுட்டு இருந்த அவளோட அந்த முலையை தன் கையாலயே கப்புனு பிடிச்சு நைட்டிக்குள்ள தள்ளுனா. அவ இறக்கி விட்டிருந்த அந்த ஜிப்பை இப்போ மெதுவா மேல ஏத்தி நெஞ்சு வரைக்கும் மூடினா.
அப்புறம் தன் தலையில இருந்த அந்த ஹேர் கிளிப்பை உருவி எடுத்தா. அவ அவுத்து விட்ட அடுத்த செகண்ட், அவளோட அந்த அடர்த்தியான கருகரு கூந்தல் அருவி மாதிரி சரிஞ்சு அவளோட முதுகுலயும் தோள்பட்டையிலயும் விழுந்துச்சு. அவ முடியில இருந்த தேங்காய் எண்ணெய் வாசனையும், இவ்வளவு நேரம் அவ வேலை பாத்த அந்த வியர்வை வாசனையும் கலந்து ஒரு பொம்பளைக்கே உரிய ரம்மியமான காம வாசம் என் மூக்கைத் துளைச்சுச்சு. தன் ரெண்டு கையாலயும் அந்த நீளமான முடியை மொத்தமா அள்ளி, கழுத்துக்கு மேல தூக்கி, திரும்பவும் ஒரு பெரிய கொண்டையா சுழற்றி, அந்த கிளிப்பை வச்சு டைட்டா லாக் பண்ணா.
எல்லாம் முடிச்சுட்டு, மெதுவா ஊர்ந்து வந்து என் நெஞ்சுல சாஞ்சுக்கிட்டா. அவளோட உடம்பு என் மேல பட்டதும் எனக்கு அவ்ளோ நிம்மதியா இருந்துச்சு. என் முகத்த நிமித்திப் பாத்து, என் கண்ணுக்குள்ளேயே பாத்து மெதுவா சொன்னா.
"லவ் யூ வாத்தி..."
நான் அவ முதுகுல கையை விட்டு தடவிக்கிட்டே, அவ நெத்தியில ஆழமா ஒரு முத்தம் குடுத்தேன். "லவ் யூ டி..."
அவ அப்படியே என் நெஞ்சுக்குள்ள தன் முகத்தப் புதைச்சுக்கிட்டா. நான் அவளோட அந்த அடர்த்தியான கொண்டைய லேசா தடவிக்கிட்டே, சீலிங்கைப் பாத்துக்கிட்டு படுத்திருந்தேன்.
எனக்கு இப்போ 34 வயசு, கவர்மெண்ட் ஸ்கூல்ல வாத்தியாரா இருக்கேன். அதனால தான் என் பொண்டாட்டி என்ன எப்பயும் செல்லமா வாத்தி! வாத்தி! னு கூப்பிடுவ. அவளுக்கு 29 வயசு, பிரைவேட் காலேஜ்ல லெக்சரர். கல்யாணம் ஆகி ஏழு வருஷம் ஆச்சு. ஆனா நாங்க படாத பாடு இல்ல. நாங்க என்ன பண்ணாலும், அவ வயத்துல ஒரு புழு கூட தங்கல. நாங்க போகாத கோவில் இல்ல, வேண்டாத சாமி இல்ல. சொந்தக்காரனுங்க கல்யாணம், காதுகுத்துனு வெளிய போனா போதும்... பாக்குறவன்லாம் "என்ன விசேஷம்? குழந்தை உண்டாயிருக்காளா?"னு வேணும்னே வந்து குத்திக் குத்திக் கேப்பானுங்க. குழந்தை உண்டாகி இருந்தா நாங்களே எல்லாருக்கும் சொல்லிருப்போம்ல... அவளோட வயித்த பாத்தா தெரிஞ்சிருக்க போகுதுல. இதெல்லாம் தெரிஞ்சும் வேணும்னே கேள்வி கேட்டு, நாங்க "இல்ல"னு தலை குனிஞ்சு சொல்லும் போது அதுல அவனுங்களுக்கு ஒரு வக்கிரமான ஆனந்தம். இப்படி ஒவ்வொரு நாளும் நரகமா தான் போச்சு.
ரொம்ப முயற்சிக்கு அப்புறம் அவ மாசமா ஆனா. அப்போ நாங்க பட்ட சந்தோஷத்துக்கு அளவே இல்ல. அவளுக்கு எந்த குறையும் வைக்காம, டைம்க்கு சாப்பாடு மாத்திரைனு உசிரா பாத்துக்கிட்டேன். ஆனா விதி எங்களை வச்சு செஞ்சுருச்சு. மூணே வாரத்துல அவளுக்கு உடம்பு சரியில்லாம போய் ஹாஸ்பிடல்ல அட்மிட் பண்ணி ட்ரீட்மென்ட் குடுத்தோம். கடைசில, 'உங்க பொண்டாட்டிய மட்டும் தான் காப்பாத்த முடிஞ்சது, கரு கலைஞ்சிருச்சு'னு டாக்டர் ஒரு குண்ட தூக்கி போட்டாரு.
இந்த சம்பவம் நடந்து ரெண்டு வருஷம் ஆச்சு. நாங்க திரும்பவும் எவ்வளவோ முயற்சி பண்ணியும் என்னால அவளை உண்டாக்க முடில. கடைசில தான் அந்த இடி என் தலையில விழுந்துச்சு. பிரச்சனை இவக்கிட்ட இல்ல, என்கிட்ட தான்னு டாக்டர் சொல்லிட்டாரு. என் விந்துல உயிர் இல்ல, கவுண்ட் ரொம்ப கம்மினு சொல்லிட்டாரு. கல்யாணம் ஆன புதுசுல இருந்த கவுண்ட்ட விட இப்போ வர வர ரொம்ப கம்மி ஆகிருச்சுனு சொல்லிட்டாங்க.
எனக்கு அப்படியே உலகமே இருண்ட மாதிரி ஆயிடுச்சு. என்னால என் பொண்டாட்டிக்கு ஒரு குழந்தை குடுக்க முடிலயே... நான்லாம் ஒரு ஆம்பளையானு எனக்கே என் மேல கேவலமா இருந்துச்சு. ஒரு பொம்பளைக்கு தாய்மைங்கறது எவ்ளோ பெரிய விஷயம், அத குடுக்க வக்கில்லாதவனா நான் இருக்கேன்னு எனக்குள்ளேயே நான் செத்துட்டு இருந்தேன்.
ஆனா, என் பொண்டாட்டி ஒரு நாள் கூட என்னைய இத சொல்லி குத்தி காட்டுனது இல்ல. எப்பவும் போல என் மேல உசிரா, அன்பா, பாசமா இருக்கா. எந்த குறையும் இல்லாத பொம்பளைக்கு இப்படி ஒரு ஆண்மை குறைஞ்ச புருஷன் கிடைச்சிருக்கானேனு அவ என்னைக்காவது ஃபீல் பண்ணிருக்காளானு கூட எனக்கு தெரியாது. அந்த அளவுக்கு என் மேல காதல் கொஞ்சமும் குறையாம காட்டிட்டு இருக்கா. அவ மனசு ரொம்ப சுத்தமானது. அப்போ அப்போ, இந்த மாமா விஷயத்துல மட்டும் தான் அவ லேசா ஸ்லிப் ஆகி, ஒரு சின்ன கிறுக்குப் பிடிச்ச மாதிரி நடந்துக்குவா. மத்தபடி, அவள மாதிரி ஒரு நல்ல பொண்ண பாக்கவே முடியாது.
என் நெஞ்சுல படுத்து தூங்கிட்டு இருக்குற என் பொண்டாட்டியோட முகத்த குனிஞ்சு பாத்தேன். எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாம, என் மேல அவ்ளோ உசிரா இருக்குற ஒரு தேவதை. அதனால தான் அவ பேருக்கு ஏத்த மாதிரி, அவ எனக்கு எப்பவுமே மகாலட்சுமி.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)