[mandothari]

இளவரசன் நாட்டுக்குள் வருவதற்கு 1 நாள் முன்பு நடந்த ஒரு சிறிய கடந்த கால நிகழ்ச்சி (பிளாஷ் பேக்)

அரண்மனையின் ரகசிய ஆலோசனை அறையில் மகாராணி பேரழகி கோப்பெரும் தேவி வெள்ளை கச்சையில் விதவை கோலத்தில் அமைதியாக அமர்ந்து இருந்தாள்

அவள் அருகே ராஜகுரு உத்தரமூர்த்தியும் யோசனையான கலவரமான (டென்க்ஷன்) முகத்துடன் அமர்ந்து இருந்தார்

அவர்கள் இருவரும் யாருக்காகவோ வெகுநேரம் காத்திருப்பது போல தோன்றியது

அந்த ரகசிய ஆலோசனை அறைக்குள் ஒரு ஒல்லியான உருவம் வேகவேகமாக நுழைந்தது

மகாராணி கோப்பெரும் தேவியார் அம்மையாருக்கு அடியேனின் பணிவான அன்பு வணக்கங்கள்

ராஜ குருவே ! உங்களுக்கும் என் தாழ்மையான வந்தனங்கள்

நான் இங்கே வந்து சேர சற்று கால தாமதம் ஆகி விட்டது ! இருவரும் தயவு கூர்ந்து என்னை மன்னிக்கவும் என்று அந்த உருவம் குனிந்து பணிந்து வணங்கி சொன்னது

வாருங்கள் அரண்மனை ஜோசியரே ! உங்களுக்காக தான் காத்து கொண்டு இருக்கிறோம்

மூவரும் முக்கோண வடிவத்தில் ஒருவரை பார்த்து ஒருவர் அமர்ந்து இருந்தார்கள்

அரண்மனை ஜோசியர் கண்களை மூடி கடவுளை வேண்டி சோழிகளை உருட்டி போட்டார்

கைவிரல்களை விட்டு எண்ணி எண்ணி ஏதோ சில மந்திரங்களை முணுமுணுத்தார்

சோழி என்ன சொல்கிறது ஜோசியரே ! ராஜகுரு வினாவினார்

நமது நாட்டின் அரச சிம்மாசனம் வெறுமையாய் இருப்பது நமது நாட்டுக்கும் நமது நாட்டு மக்களுக்கும் நல்லது அல்ல

உடனே அதில் நமது இளவரசனை அரசனாக முடி சூட்டி பட்டமளித்து அமர வைக்க வேண்டும் என்றார் ஜோசியர்

ஐயோ ! என்ன சொல்கிறீர்கள் ஜோசியரே ! அவன் ஒன்றுமறியா சிறான் ! இன்னும் அவன் இளம் வயது பூர்த்தி அடைய 3 மாதங்கள் உள்ளது ! அதற்குள் அவனை எப்படி நாம் அரியணையில் அமர்ந்த முடியும் ? என்று பதறினாள் மகாராணி பேரழகி கோப்பெரும் தேவி

அப்படி 3 மாதங்கள் எல்லாம் தாமதிக்க முடியாது அரசியாரே ! சிம்மாசனம் வெறுமையாய் இருப்பது பேரழிவுக்கு வழிவகுத்து விடும்

ஐயோ ஜோசியரே ! இதற்க்கு ஏதாவது மாற்று பரிகாரங்கள் உண்டா ? ராஜகுரு உத்திரமூர்த்தி குறுக்கிட்டு கேட்டார்

அரண்மனை ஜோசியர் மீண்டும் தன் கண்களை இறுக்க மூடி சில மந்திரங்களை உச்சரித்தார்

சோழிகளை அள்ளி மீண்டும் உதிர்த்து போட்டார்

சோழிகளின் உள்ளே வெளியே எண்ணிக்கைகளை பார்த்து அவர் முகத்தில் ஒரு திகில் படர்ந்தது

தொடரும் 3