Incest அத்தை ஊரில் விவசாயம் (CFNM) (COMPLETED)

[Rudran]

அத்தை ஊரில் விவசாயம் (CFNM)

பாகம் - 11

நாங்கள் மூவரும் மீண்டும் அந்தப் பச்சை வயல்வெளிக்கு வந்தோம். நான் வெறும் கோவணத்தோடு வர, சரசு தன் பாவாடையைச் சரிசெய்து கொண்டு என் பின்னால் வந்தாள்.

வயலில் காத்துக்கொண்டிருந்த மற்ற தோழிகள், சரசுவின் கலைந்த கூந்தலையும், அவள் நடக்கும்போது இருந்த அந்த ஒருவிதத் தள்ளாட்டத்தையும் பார்த்தே விஷயத்தைப் புரிந்துகொண்டனர்.

"என்ன சரசு... மோட்டார் செட்ல தண்ணி அதிகமா வந்துடுச்சா? உன் நடை ஒரு மாதிரி இருக்கே!" என்று ஒருத்தி கிண்டலாகக் கேட்க, மற்றவர்கள் கலகலவெனச் சிரித்தனர்.

சரசு சிரித்துக்கொண்டே, "தண்ணி மட்டும் வரலடி... ஒரு பெரிய அருவியே கொட்டிடுச்சு!" என்றாள்.

அப்போது ஒருத்தி என் கோவணத்தைப் பார்த்துவிட்டு, "என்ன மதனு... நேத்து இரும்புத் தூண் மாதிரி நின்ன அந்தத் தடி, இப்போ என்னடான்னா ஒரு சுருங்குன கத்தரிக்காய் மாதிரி தொங்குது?" என்று என் தளர்ந்திருந்த ஆண்மையைக் காட்டி ஏளனம் செய்தாள்.

அத்தை சட்டென்று குறுக்கிட்டு, "ஏய்! அது இப்போ 'ரெஸ்ட்' எடுக்குதுடி. சரசுவோட ஆழத்தை அளந்துட்டு வந்த களைப்பு அதுக்கு இருக்கு. ஆனா ஒண்ணு தெரிஞ்சுக்கோங்க... இன்னும் ஒரு மணி நேரத்துல நான் குடுக்கப்போற அந்த 'விசேஷப் பால்' உள்ள போனா, இது மறுபடியும் உங்க நாலு பேரையும் மிரட்டும்!" என்று சவால் விட்டாள்.

பெரியவளும் சின்னவளும் தூரத்தில் இருந்து இதைப் பார்த்துச் சிரிக்க, அந்த வயல்வெளியே ஒரு கேலிப் பேச்சால் அதிரத் தொடங்கியது. என் தளர்ந்த தடியை அவர்கள் கிண்டல் செய்தாலும், அத்தையின் அந்த அடுத்த கட்டத் திட்டம் எனக்குள் ஒரு புதிய எதிர்பார்ப்பை உருவாக்கியது.

வயல்வெளியின் அந்த மதிய வெயிலில், அத்தை மதிய உணவிற்காக ஒரு பெரிய மரத்தடியைத் தேர்வு செய்தாள். சரசுவின் அசுர ஆட்டத்தில் களைத்துப்போய், வெறும் கோவணத்துடன் மல்லாக்கப் படுத்து ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்தேன். என் தளர்ந்திருந்த தடியை மற்ற தோழிகள் கிண்டல் செய்துகொண்டிருக்க, தூரத்தில் அமர்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த அக்காக்கள் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் ரகசியமாகப் பேசத் தொடங்கினர்.

காமினி  தன் பாவாடையைச் சரிசெய்தபடி, சின்னவளைப் பார்த்து ஒரு கள்ளச் சிரிப்புச் சிரித்தாள். "ஏண்டி சின்னவளே... மதனு இன்னைக்கு உன்னை ஒரு வழி பண்ணிட்டான் போல? உன் கழுத்துல இருக்கிற அந்தப் 'பல்' தழும்பு அப்பட்டமாத் தெரியுது," என்று கேலி செய்தாள்.

சின்னவள் வெட்கத்தில் முகம் சிவக்க, "போக்கா! நேத்து ராத்திரி நீ போட்ட ஆட்டத்துல அந்தப் பழைய கட்டிலே நடுங்குச்சு... நான் மட்டும் தானா? அம்மா கொடுத்த அந்த தைலம் இவனை மனுஷனா இருக்க விடமாட்டேங்குது," என்று பதிலுக்கு வம்புக்கு இழுத்தாள்.

காமினி  தன் குரலைத் தாழ்த்தி, "நிஜமாத்தான் சொல்றேன்டி... அந்த மருந்து உள்ள போனதும் இவன் தடி அப்படியே ஒரு இரும்பு உலக்கை மாதிரி மாறிடுது. என் ஆழத்தை அவன் ஒவ்வொரு முறையும் தொடும்போதும், என் உசுரே போயிட்டு வர்ற மாதிரி இருந்துச்சு. உனக்கு எப்படி இருந்துச்சு?" என்று ஆவலாகக் கேட்டாள்.

சின்னவள் தன் மார்பில் வழிந்த வியர்வையைத் துடைத்துக்கொண்டே, "எனக்கு முதல்ல பயமா இருந்துச்சுக்கா... ஆனா அவன் அந்தச் சந்தன வாசனையோட என்னைக் கட்டிப்பிடிச்சப்போ, அந்த அசுர வேகம் எனக்குப் பிடிச்சிருந்தது. இவன் மெட்ராஸ்ல படிச்ச பையன் மாதிரி இல்லாம, ஒரு காட்டுக் காளை மாதிரி முட்டுறான்," என்று சொல்லிவிட்டு வாய்விட்டுச் சிரித்தாள்.

அப்போது அத்தை, ஒரு மண் கலயத்தில் புதுப்பால், நாட்டுச் சர்க்கரை, மற்றும் சில ரகசிய மூலிகைகளைக் கலந்து கொண்டு வந்தாள். "ஏய்... அங்க என்னடி பேச்சு? இதோ... மருமகனுக்கு அடுத்த ரவுண்டுக்கான 'எனர்ஜி' வந்தாச்சு!" என்று சொல்லி, என்னை எழுப்பி அந்தக் கஞ்சியைக் குடிக்க வைத்தாள்.

அந்தப் பால் தொண்டைக்குள் இறங்கிய அடுத்த ஐந்தாவது நிமிடம், என் உடலில் ஒரு மின்னல் பாய்ந்தது. தளர்ந்து போயிருந்த என் தடி, அந்தத் தோழிகள் மற்றும் அக்காக்களின் முன்னிலையிலேயே மெல்லத் தலைதூக்கி, கோவணத்தைக் கிழித்துக் கொண்டு ஒரு கருப்பு ஈட்டி போல நிமிர்ந்து நின்றது.

சரசு கைதட்டிச் சிரித்தாள், "மாரி! உன் வித்தை நிஜமாவே பலமானதுடி. இப்போ பாரு... இது மறுபடியும் ஒரு வீரனைப் போல எழுந்து நிக்குது. ஏண்டி சின்னவளே... இப்போ இவன் தடியைப் பார்த்தா உனக்குக் கிண்டல் பண்ணத் தோணுதா?" என்று கேட்டாள்.

சின்னவள் என் விறைத்த தடியை ஆசையோடு பார்த்தபடி, "அத்தை... இப்போ இது இருக்குற வேகத்தைப் பார்த்தா, எனக்கே மறுபடியும் ஒரு ரவுண்டு போகணும் போல இருக்கே!" என்று சொல்ல, காமினி  அவளை ஒரு கிள்ளு கிள்ளினாள்.

"அடிப்பாவி! மதனு மேல உனக்கு எவ்வளவு ஆசை? இரு... அம்மா இன்னும் என்னென்ன வித்தைகளை வச்சிருக்காங்கன்னு பார்ப்போம்," என்று காமினி  சொல்ல, அந்த வயல்வெளியே ஒரு காமக் கச்சேரியாக மாறியது.


அத்தையின் அந்த 'விசேஷப் பால்' உள்ளே சென்ற சில நிமிடங்களிலேயே, என் அடிவயிற்றில் ஒரு எரிமலை வெடிப்பது போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது. கோவணத்தை முட்டிக்கொண்டு, ஒரு கருப்பு ஈட்டி போல நிமிர்ந்து நின்ற என் தடியைப் பார்த்ததும், அத்தையின் தோழிகள் நால்வரும் ஒரு நிமிடம் பிரமித்து நின்றனர்.

"என்னடி சரசு... இப்போ சொல்லுங்க! இது கத்தரிக்காய் மாதிரி இருக்கா? இல்ல உங்க எல்லாரையும் கதி கலங்க வைக்கப் போற கலப்பையா?" என்று அத்தை கெத்தாகக் கேட்டாள். நால்வரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொண்டனர். "மாரி... இவன் இப்போ இருக்குற வேகத்துக்கு நாங்க நாலு பேரும் இன்னைக்குத் தாக்குப் பிடிக்கணும்," என்று சரசு தன் பாவாடையைச் சுருட்டி மடித்துக் கட்டிக்கொண்டு முன்னால் வந்தாள்.

முதலில் சரசு என் முன்னே மண்டியிட்டாள். "மோட்டார் செட்ல பார்த்ததை விட, இப்போ இது இன்னும் பெருசாத் தெரியுதே!" என்று வியப்புடன் என் விறைத்த தடியைத் தன் இரு கைகளாலும் இறுகப் பற்றினாள். அத்தையின் தைலத்தால் கல் போல இருந்த அதை அவள் வேகமாகக் கடையத் தொடங்கினாள். ஆனால், என் தடி ஒரு இரும்புத் தூண் போல அசைக்க முடியாமல் நின்றது. அவள் தன் முழு வித்தையையும் காட்டியும், ஒரு சொட்டு விந்து கூடக் கசியவில்லை. "அடி ஆத்தி! இது என்னடா இது... அசைக்கவே முடியலையே!" என்று அவள் களைத்துப் போய் ஒதுங்கினாள்.

அடுத்து வந்த பொன்னி, கொஞ்சம் முரட்டுத்தனமானவள். அவள் என் பின்னால் வந்து கட்டிப்பிடித்து, என் மார்புக் காம்புகளைக் கடித்தபடி, என் தடியைத் தன் கால்களுக்கு நடுவே வைத்துத் தேய்த்தாள். "மதனு... நீ என்ன மனுஷன் தானா? இவ்வளவு சூடா இருக்கு!" என்று அவள் ஆக்ரோஷமாக ஆடினாள். அவள் தன் இடுப்பை ஏற்றி இறக்கி என் வீரியத்தைச் சோதித்தாள். ஆனால், என் தடி விறைப்பைக் குறைக்காமல், அவளைத் தூக்கிப் போட்டு மிதிக்கும் வேகத்தில் இன்னும் பருத்து நின்றது.

அலமேலு மெல்ல வந்து, என் தடியின் முனையில் தன் நாவால் ஒரு கோலமிட்டாள். "மதனு... இதோட மணம் இன்னும் மாறலையே," என்று அவள் அதைக் கவ்வி இழுத்தாள். அவள் அனுபவம் வாய்ந்தவள் என்பதால், மிக நுணுக்கமாகத் தீண்டினாள். ஆனாலும், அத்தையின் அந்த மூலிகை வீரியம் என் விந்துப் பையை ஒரு இரும்புப் பெட்டி போலப் பூட்டி வைத்திருந்தது. அவளது எச்சில் பட்டதும் என் தடி இன்னும் முறுக்கேறி, நரம்புகள் புடைக்க ஒரு போர்க்கால நிலையில் நின்றது.

கடைசியாக வந்த வள்ளி, சற்றும் யோசிக்காமல் என் இடுப்பைப் பிடித்துத் தூக்கி, என்னை ஒரு மரத்தோடு சாய்த்தாள். தன் பாவாடையைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, என் விறைத்த தடியைத் தன் அந்தரங்க வாசலில் பொருத்தி வேகமாகக் குதிக்கத் தொடங்கினாள். "மாரி! பாருடி... உன் மருமகன் இப்போ என்னை ஒரு வழி பண்றான்!" என்று அவள் மூச்சிரைக்கக் கத்தினாள்.

நால்வரும் மாறி மாறி வந்து என் வீரியத்தைச் சோதித்தனர். ஒருத்தி மார்பால் அமுக்க, ஒருத்தி கையால் கடைய, இன்னொருத்தி தன் ஆழத்தைக் காட்ட... என அந்த வயல்வெளியே ஒரு போர்க்களமானது. ஆனால், அத்தையின் அந்தப் பயிற்சியும் மருந்தும் என்னை ஒரு அசைக்க முடியாத வீரனாக மாற்றியிருந்தது.

"என்னடி... நால்வரும் சேர்ந்து ஒரு பையனைத் திணறடிக்க முடியாமத் தவிக்கிறீங்களே!" என்று அத்தை கிண்டலாகச் சிரிக்க, சரசு மூச்சிரைக்கத் தரையில் அமர்ந்தாள். "மாரி... இவன் நிஜமாவே ஒரு அசுரன்டா! நாங்க நாலு பேரும் சேர்ந்து கறந்தும், இவன் தடி இன்னும் அதே விறைப்போட நிக்குது பாரு," என்று திகைப்புடன் சொன்னாள்.

அக்காக்கள் இருவரும் தூரத்தில் இருந்து இதைப் பார்த்து, "எங்க மதனு யாருன்னு இப்போ தெரிஞ்சுதா?" என்று பெருமையுடன் கத்தினர்.

வயல்வெளியின் அந்திப் பொழுது மெல்லக் கூடத் தொடங்கியது. சரசுவும் மற்ற தோழிகளும் ஒரு வழி ஆகி, "மாரி... உன் மருமகன் மனுஷன் இல்லடி, ஒரு காட்டு யானை!" என்று சொல்லிக்கொண்டே மூச்சிரைக்கத் தள்ளாடி நடந்து மறைந்தனர். அக்காக்கள் இருவரும் அத்தை கொடுத்த சைகையைப் புரிந்து கொண்டு, "நாங்க வீட்டுக்குப் போய் ராத்திரி சமையலைப் பார்க்கிறோமமா," என்று கிளம்பினார்கள்.
இப்போது அந்தப் பரந்த வயல்வெளியில், வரப்போகும் நிலவொளியின் சாட்சியாக நானும் அத்தையும் மட்டுமே.

அத்தை தன் இடுப்பில் இருந்த சாவிக் கொத்தைச் சுழற்றிக்கொண்டே என் அருகில் வந்தாள். "என்னடா மதனு... அந்த நாலு பேருமே உன்னை ஒண்ணும் பண்ண முடியலையா? என் வித்தை இவ்வளவு தூரம் வேலை செய்யும்னு நானே நினைக்கல," என்று சொல்லிக்கொண்டே, என் விறைத்து நின்ற அந்த இரும்புத் தூண் போன்ற தடியைத் தன் முட்டியால் மெல்லத் தட்டினாள்.

அத்தையின் அந்தத் தீண்டலில் என் உடல் ஒருமுறை அதிர, "அத்தை... அந்தப் பாலும் தைலமும் என்னை ஒரு மாதிரி பண்ணுது அத்தை. இன்னும் இது அடங்க மாட்டேங்குது," என்று நான் தவிப்போடு சொன்னேன்.

அத்தை சற்றும் யோசிக்காமல் தன் சேலையின் முந்தானையை உருவினாள். "இதோ பாரு மதனு... உனக்குக் கொடுத்தது வெறும் பயிற்சி தான். இப்போ நடக்கப்போறது தான் உண்மையான போர்," என்று சொல்லிவிட்டு, தன் ரவிக்கையை ஒரே இழுப்பில் கழற்றி எறிந்தாள்.

அத்தையின் அந்த முதிர்ந்த, செழுமையான மார்புகள் நிலவொளியில் பளபளவென மின்னின. அவள் என் முன்னால் வந்து மண்டியிட்டு, என் விறைத்த தடியைத் தன் இரு கைகளாலும் இறுகப் பற்றினாள். "மதனு... அந்தச் சின்னப் புள்ளைங்க கிட்ட காட்டுன வித்தை என்கிட்ட வேணாம். இன்னைக்கு உன் அத்தையோட ஆழத்தை நீ அளக்கணும்!" என்று ஆக்ரோஷமாகச் சொன்னாள்.

அவள் என் தடியைத் தன் வாயால் கவ்வி இழுத்தபோது, எனக்குள் ஒரு மின்னல் பாய்ந்தது. அத்தையின் அனுபவம் வாய்ந்த அந்தத் தீண்டல், அந்த நால்வர் செய்ததை விட ஆயிரம் மடங்கு வீரியமாக இருந்தது.

அத்தை என்னை அப்படியே அந்த ஈரமான வரப்பின் மீது சாய்த்தாள். தன் பாவாடையைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, என் விறைத்த தடியைத் தன் அந்தரங்க வாசலில் பொருத்தினாள். "மதனு... இது உன் அத்தையோட ஆழம்! உன்னை ஆணா மாத்துனவ நான். இப்போ உன் அத்தையை ஒரு வழி பண்ணுடா!" என்று ஒரு வீரத் தளபதியைப் போலக் கத்தினாள்.

அவள் என் மீது ஏறி அமர்ந்து ஒரு காட்டுக் குதிரையைப் போலக் குதிக்கத் தொடங்கினாள். அத்தையின் அந்த ஆக்ரோஷமான ஆட்டத்திற்கு அந்த வயல்வெளியே சாட்சியாக இருந்தது. அவளது ஒவ்வொரு அசைவிலும் ஒரு முதிர்ச்சியும், தாகமும் இருந்தது.

நான் அவளது இடுப்பைப் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டு, அடியிலிருந்து என் அதிரடித் தாக்குதலைத் தொடங்கினேன். "ஆ... மதனு! அந்தப் பாலோட வீரியம் இப்போதான் எனக்குத் தெரியுதுடா! உன் தடி உள்ள போயும் வளைக்க மாட்டேங்குது!" என்று அத்தை மூச்சிரைக்கச் சொன்னாள்.

அத்தையின் அந்த அனுபவம் வாய்ந்த தசைகள் என் தடியைச் சுருட்டிப் பிடித்தன. அவளது உச்சக்கட்டத் தவிப்பு என்னையும் உச்சத்திற்குத் தள்ளியது. "அத்தை... தாங்க முடியல அத்தை... எல்லாம் வருது!" என்று நான் கதற, அத்தை என் கழுத்தைக் கடித்துக் கொண்டு, "விடுடா மதனு... உன் அத்தையையும் இந்த வயலையும் உன் வீரியத்தால நனைய வை!" என்று ஆக்ரோஷமாகக் கத்தினாள்.

என் தடியிலிருந்து அந்தச் சூடான விந்து ஒரு எரிமலைக் குழம்பாகப் பீய்ச்சி அடித்தது. அது அத்தையின் ஆழமான இடங்களை நிரப்பி வழிந்தது. நாங்கள் இருவரும் அந்த ஈரமான வரப்பில் ஒருவரையொருவர் அணைத்தபடி அப்படியே சரிந்தோம்.

அந்த ஈரமான வரப்பில், நிலவொளியின் சாட்சியாக நடந்த அந்த அசுரப் போர் ஒரு வழியாக ஓய்ந்தது. அத்தையின் மூச்சிரைப்பு இன்னும் அடங்கவில்லை. என் மார்பில் சாய்ந்திருந்த அவள், மெல்லத் தலைதூக்கி என் முகத்தைப் பார்த்தாள். அவளது கலைந்த கூந்தலும், வியர்வையில் நனைந்த முகமும் ஒரு போர்க்களத்தை வென்ற தளபதியின் திருப்தியைக் காட்டின.

அத்தை என் நெற்றியில் ஒரு அழுந்த முத்தமிட்டாள். "மதனு... இன்னைக்கு நீ நிஜமான மன்மதன்டா! அந்த நாலு பேரு உன் வீரியத்தைப் பார்த்து மிரண்டு போயிட்டாங்க. ஆனா உன் அத்தைக்குத் தெரியும், உன்னால எவ்வளவு தாக்குப் பிடிக்க முடியும்னு," என்று பெருமையுடன் சொன்னாள்.

அவள் என் விறைப்பு சற்றுத் தளர்ந்திருந்தாலும், இன்னும் அந்தத் தைலத்தின் வீரியத்தால் தடிமனாகத் தெரிந்த என் ஆண்மையைத் தன் கைகளால் மெல்ல வருடினாள். "இந்த ஊர்லயே இப்படி ஒரு 'ஆயுதம்' வேற யாருக்கும் இருக்காதுடா. என் வளர்ப்பு வீணாப் போகல," என்று சொல்லிக்கொண்டே, தன் சேலையை எடுத்து என் உடலில் படிந்திருந்த சேற்றையும் வியர்வையையும் துடைத்துவிட்டாள்.

நாங்கள் இருவரும் மெல்ல எழுந்து ஆடையைச் சரிசெய்து கொண்டோம். "வா... வீட்டுக்குப் போவோம். அக்காக்கள் ரெண்டு பேரும் நமக்காகக் காத்துட்டு இருப்பாங்க. இன்னைக்கு ராத்திரி உனக்கு இன்னும் ஒரு விசேஷ விருந்து இருக்கு," என்று அத்தை கண் அடித்தாள்.

நாங்கள் வயல்வெளியைக் கடந்து வீட்டுக்குச் சென்றபோது, அந்த ஊரே அமைதியாக இருந்தது. ஆனால் என் உடலுக்குள் அந்த மூலிகை மருந்தின் வேகம் இன்னும் தணியவில்லை.

வீட்டுத் திண்ணையில் பெரியவளும் சின்னவளும் விளக்கேற்றி வைத்துவிட்டு எங்களுக்காகக் காத்திருந்தனர். அத்தையின் கலைந்த தோற்றத்தையும், என் முகத்தில் இருந்த அந்தப் புதிய பொலிவையும் பார்த்தே அவர்கள் விஷயத்தைப் புரிந்துகொண்டனர்.

"என்னம்மா... வயல்லயே வேலையை முடிச்சுட்டீங்களா? நாங்க இங்க மதனுவுக்காகப் புதுப் பாய் விரிச்சு வச்சுருக்கோம்," என்று சின்னவள் கிண்டலாகச் சிரித்தாள்.

காமினி  என் அருகே வந்து, "மதனு... அத்தை கிட்ட வாங்குன அந்தப் 'பயிற்சி' எப்படி இருந்துச்சு? இப்போவாவது உன் தடி அடங்குதா?" என்று என் வேட்டிக்கு மேலே கையை வைத்து அழுத்தினாள்.

அத்தை சிரித்துக்கொண்டே, "அவன் தடி அவ்வளவு சீக்கிரம் அடங்காதுடி. இன்னைக்கு ராத்திரி உங்க ரெண்டு பேரையும் அவன் ஒரு கை பார்ப்பான். மதனு... முதல்ல போய் நல்லாச் சாப்பிடு. அப்புறம் உங்க அக்காக்கள் ரெண்டு பேரும் உனக்காக ஒரு 'விசேஷ' ஆட்டம் தயார் செஞ்சு வச்சுருக்காங்க," என்று சொல்லி எங்களை அறைக்குள் அனுப்பி வைத்தாள்.

அந்த நள்ளிரவு அமைதியில், அத்தையின் ஆசியோடு, அக்காக்கள் இருவரின் அந்தத் தாகமும் என் அடங்காத வீரியமும் சேரப் போகும் அந்த உச்சக்கட்டத் தருணம் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது.


அந்த நள்ளிரவு அமைதியில், வீடே அடங்கிப் போயிருந்தது. ஆனால், அந்தச் சிறிய அறைக்குள் மட்டும் அத்தையின் மூலிகை மருந்தும், மப்பால் கொடுத்த வீரியமும் அனலாய்க் கொதித்துக் கொண்டிருந்தன. பெரியவளும் சின்னவளும் கதவைத் தாளிட்டுவிட்டு என் இருபுறமும் அமர்ந்தனர்.

"மதனு... இன்னைக்கு வயல்ல அத்தை கூட நீ போட்ட ஆட்டத்தை நாங்க எட்டிப் பார்த்தோம்டா. ஆனா, எங்க தாகம் இன்னும் தீரல," என்று காமினி  சொல்லிக்கொண்டே தன் மேலாடையைக் கழற்றி எறிந்தாள். சின்னவளும் சற்றும் தாமதிக்காமல் தன் பாவாடையை உருவிவிட்டு, என் மார்பில் முகம் புதைத்தாள்.

இருவரும் சேர்ந்து ஒரு ஈரத் துணியால் என் உடலில் ஒட்டியிருந்த வயல்வெளிச் சேற்றை மெல்லத் துடைத்தனர். அத்தையின் தைல வாசம் என் உடலில் இருந்து இன்னும் வீசிக்கொண்டிருக்க, அவர்களின் தீண்டலில் என் தடி மீண்டும் ஒரு இரும்பு உலக்கை போல விடைத்து நிமிர்ந்தது. "பாருக்கா... இது இன்னும் அதே சூட்டோட இருக்கு!" என்று சின்னவள் வியப்புடன் அதைத் தன் இரு கைகளாலும் பற்றினாள்.

காமினி  என் முகத்தை வருடி முத்தமிட, சின்னவள் என் தடியைத் தன் மார்புகளுக்கு நடுவே வைத்துத் தேய்த்தாள். அந்த அறையில் மூவரின் மூச்சிரைப்பும், அத்தையின் அந்தப் பயிற்சியும் ஒரு புதிய உச்சத்தை எட்டின.

காமினி  என் மீது ஏறி அமர்ந்து கொள்ள, சின்னவள் என் கால்களைத் தன் தோளில் போட்டுக் கொண்டாள். நான் அக்காக்கள் இருவரையும் மாறி மாறி அனுபவித்தேன். அத்தையின் அந்த மூலிகை வீரியம் என் விந்துப் பையைத் திறந்து விட, இருவரின் ஆழத்தையும் என் சூடான கஞ்சி நிரப்பியது. அவர்கள் இருவரும் என்னைத் தழுவிக் கொண்டு, "மதனு... நீ நிஜமாவே ஒரு மன்மதன்டா!" என்று கதறி அடங்கினர்.

விடியற்காலைப் பொழுது மெல்லப் புலர்ந்தது. அத்தை கதவைத் திறந்து உள்ளே வந்தாள். மூவரும் களைத்துப் போய் ஒருவரையொருவர் அணைத்தபடி படுத்திருப்பதைப் பார்த்து அவள் முகத்தில் ஒரு பெரும் திருப்தி நிலவியது.

"மதனு... இன்னைக்கு நீ ஒரு முழு ஆணா, இந்த ஊரே வியக்குற அளவுக்கு வளர்ந்துட்ட. உன் அக்காக்களையும், அத்தையையும், என் தோழிகளையும் உன் வீரியத்தால திருப்திப்படுத்திட்ட," என்று அத்தை என் தலையை வருடினாள்.

மதன் இப்போது வெறும் மெட்ராஸ் பையன் அல்ல; அத்தையின் மூலிகை ரகசியங்களையும், நால்வரின் காதலையும் சுமந்த ஒரு வீரியமிக்கக் காளை. அந்தத் கிராமத்து வயல்வெளியும், அத்தையின் அந்த ரகசிய மருந்தும் மதனின் வாழ்க்கையை ஒரு தீராத காமக் காவியமாக மாற்றியிருந்தது. வயலில் விவசாயம் செய்ய வந்தவன் இப்போ அனைவரது வயலிலும் விவசாயம் செய்துவிட்டான்.

-:முற்றும்.