Adultery தீண்ட தீண்ட தீராத சுகம்

[sreejachandranhot]

ப்ரியா தன் 6 வயது மகன் ரோஹனின் கையை இறுக்கமாகப் பிடித்தபடி, தன் அம்மா வீட்டின் வாசலில் நின்றிருந்தாள். மாலை சூரியன் மெதுவாக மறைந்து கொண்டிருந்தது. அவள் ஒரு சிறிய சூட்கேஸில் ரோஹனின் உடைகள், பொம்மைகள் மற்றும் பள்ளி புத்தகங்களை அடைத்து வந்திருந்தாள்.
“அம்மா, நான் ஏன் பாட்டி வீட்டுக்கு போகணும்?” ரோஹன் கேட்டான், தன் பெரிய கண்களால் பார்த்தபடி.
ப்ரியா மண்டியிட்டு உட்கார்ந்து, அவன் கன்னங்களை இரு கைகளாலும் பிடித்தாள். “அப்பாக்கு உடம்பு சரியில்லைடா பாப்பா. பாட்டி உன்னை நல்லா பார்த்துக்குவாங்க. நான் வாரத்துக்கு ஒரு தடவை வந்து பார்க்கிறேன்,டெய்லியும் வீடியோ கால் பேசலாம் சரியா?” என்று சொல்லி அவன் நெற்றியில் முத்தமிட்டாள். கண்ணீர் வராமல் இருக்க பெரும் பாடுபட்டாள்.

கதவைத் திறந்து வெளியே வந்தாள் அவள் அம்மா லட்சுமி. ஐம்பத்தைந்து வயதான விதவை. முகத்தில் கவலை பளிச்சென்று தெரிந்தது. மகளின் களைப்பான முகத்தையும், சூட்கேஸையும் பார்த்ததும் அவள் மனசு பதறியது.

ப்ரியா… இது என்னடி?” லட்சுமி குரல் நடுங்கியது. ரோஹானை உள்ளே அழைத்துச் சென்று கதவைச் சாத்தினாள். சிறுவன் பழைய ஊஞ்சலில் விளையாடப் போனான்.

ப்ரியா பழைய சோபாவில் உட்கார்ந்தாள். கருப்பு நீண்ட கூந்தல் ஒரு பக்கமாக விழுந்திருந்தது. சோர்வு இருந்தாலும் அவள் முகம் இன்னும் பளிச்சென்று இருந்தது.

லட்சுமி அருகில் உட்கார்ந்து, மகளின் கைகளைப் பிடித்தாள். “சொல்லு கண்ணு… உன் புருஷன் முழுக்க குடிகாரனாகிட்டானா? அக்கம்பக்கத்துல இருந்து கேள்விப்படுறேன். வேலை போய், கடன் தொல்லை, இப்போ பையனையும் என்கிட்ட அனுப்புறியே… இது என்ன வாழ்க்கைடி?”

ப்ரியா தன் அம்மாவின் கைகளை இறுக்கமாகப் பற்றினாள். “அம்மா, கவலைப்படாதே. எல்லாம் சரியாகிடும். நான் மாடலிங் ஆரம்பிச்சிட்டேன். கடைசியா மார்க்கெட்டுக்கு போனப்போ ஒரு கேமராமேன் என்னைப் பார்த்து, ‘உங்களுக்கு அழகான முகமும் உடம்பும் இருக்கு, ஆட் படங்களுக்கு ஏத்தது’ன்னு சொன்னார். அட்வான்ஸ் செக்க் கொடுத்தார். அதுல கொஞ்சம் பணத்தை ஃபைனான்சர்கிட்ட கொடுத்துட்டேன். இன்னும் பெரிய பிராண்ட்ஸ் எல்லாம் கூப்பிட ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. விரைவிலேயே மொத்த கடனும் அடைஞ்சிடும்.”
லட்சுமி அதிர்ச்சியில் கண்களை விரித்தாள். பிறகு கவலையுடன், “மாடலிங்கா? டிவில வர்ற பொண்ணுங்க மாதிரியா? ப்ரியா, நீ கல்யாணம் ஆனவ, குழந்தை இருக்கிறவ. ஊர்ல பேச்சு வரும். உன் புருஷன் தெரிஞ்சா…”


ப்ரியா மெல்ல புன்னகைத்தாள். தன் அம்மாவை ஆறுதல் செய்யும் விதமாக, “அம்மா, தப்பா எதுவும் செய்யலை. வெ'றும் போட்டோஷூட், ஆட் ஷூட் மட்டும்தான். பணம் உண்மையா வருது. பாரு அம்மா… நான் எவ்வளவு சோர்வா, எரிச்சலா இருக்கேன். இரவு வீட்டுக்கு வந்து மதுவாடை அடிக்கிற அவனோட சண்டை போடவே பயமா இருக்கு. இது ஒரே வழி. ரோஹன் உங்ககிட்ட இருந்தா பத்திரமா இருப்பான். நான் வேலையை முழு கவனத்தோட செய்யலாம்.

லட்சுமி ஆழமாக பெருமூச்சு விட்டாள். தன் புடவையைச் சரி செய்துகொண்டு, மகளின் தலையைத் தடவினாள். “உன்னைப் பார்த்தா எனக்கு பயமா இருக்கு கண்ணு. நீ அழகா இருக்கியே… ஆனா அழகு ஆபத்தானதும் கூட. இந்த மாடலிங் உலகம் நம்ம சாதாரண வாழ்க்கை மாதிரி இல்ல. ஜாக்கிரதையா இரு. யாரும் உன்னைப் பயன்படுத்திக்க விடாதே. கடன் அடைஞ்சா நல்லது. ஆனா ஒண்ணு சத்தியம் பண்ணு—உன் மானத்தை ஒருபோதும் விட்டுக் கொடுக்காதே. உன் புருஷன் குடிகாரனா மாறிட்டாலும், நீ இன்னும் மனைவி, தாய்.”

ப்ரியா தன் அம்மாவின் தோளில் தலையை சாய்த்தாள். மாதங்களாக இல்லாத அந்த அம்மா வெப்பம் இப்போது மனசுக்கு ஆறுதலாக இருந்தது.

“சத்தியம் பண்றேன் அம்மா… ஜாக்கிரதையா இருப்பேன். இது தற்காலிகம்தான். கடன் தீர்ந்ததும் எல்லாம் நார்மலாகிடும்.”

லட்சுமி மெதுவாக தலையாட்டினாள். ஆனாலும் அவள் கண்களில் இன்னும் பயம் மறையவில்லை.


lakshmi