Thriller మరణ శాసనం

[SivaSai]

Part - 29

అకస్మాత్తుగా ఆ ప్రదేశానికి ఒక బైక్ మీద వేగంగా దూసుకువచ్చాడు ఆదిత్య...

అక్కడ గందరగోళంగా ఉన్న పరిస్థితులను చూసి, ఏం జరగబోతుందో ఆదిత్యకి అర్థమయింది...

రుద్ర కోసం చుట్టూ చూశాడు..

దూరంగా నేలపై పడి ఉన్న రుద్రని చూసి, వేగంగా అతని దగ్గరకు వెళ్ళాడు..

రుద్ర ని పైకి లేపి, అతని బుగ్గలపై తడుతూ..
"రుద్ర ఏమైంది..? ఈ దెబ్బలు ఏంటి..? పైకి లే..? " అని అన్నాడు...

ఆదిత్య అలా తట్టడంతో రుద్రకు తెలివి వచ్చింది..

మెల్లగా కళ్లు తెరిచాడు. కానీ మాట్లాడలేక పోతున్నాడు...

"రుద్రా చెప్పు ఏమైంది...?!" అని అడగగానే,
మెల్లగా చెయ్యెత్తి, సింభిక వైపు చూపించి,
"దాన్ని కాపాడు...!!"అంటూ సృహ కోల్పోయాడు.

రుద్ర చూపించిన వైపు చూసాడు. ఆదిత్య ..

చెట్ల వేళ్ళ మధ్య చిక్కుకుని గింజుకుంటున్న సింభిక ను చూశాడు...

రుద్ర ని మెల్లగా నేలపై పడుకోబెట్టి, వేగంగా సింభిక దగ్గరకు వెళ్ళాడు..

ఆ చెట్ల వేళ్ళని గట్టిగా పట్టుకొని, తన దగ్గర ఉన్న కత్తి తీసి, వాటిని నరికి, సింభికని వాటి నుండి బయటకు విడిపించాడు..

సింభికని విడిపించిన వెంటనే అవి ఆదిత్యని బంధించాయి...

ఆదిత్య ని అవి బంధించడంతో,అతనికి సాయంగా రాబోతున్న సింభికను చూసి " రుద్రకి సాయం చెయ్....!!
నా గురించి ఆలోచించకు.. వెళ్ళిపో...!!" అంటూ అరిచాడు..

ఆ మాటలు విన్న వెంటనే రుద్ర దగ్గరికి వేగంగా పరిగెట్టింది సింభిక...

తలపై తీవ్ర గాయంతో, సృహ లేకుండా నేలపై పడి ఉన్నాడు.రుద్ర...

రుద్ర ప్రాణాపాయం లో ఉన్నాడని అర్థం చేసుకుని, వెంటనే రుద్ర తలపై చెయ్యి పెట్టి కళ్ళు మూసుకుని ఏవో మంత్రాలు పఠించసాగింది..

అలా పఠీస్తూ ఉండగానే రుద్ర శరీరం తెల్లగా మెరిసిపోతూ..చూస్తూ ఉండగానే కొద్ది క్షణాలలోనే మామూలు స్థితికి వచ్చేసాడు. తలపై, శరీరంపై ఉన్న గాయాలన్నీ మాయమైపోయాయి.

గాయాలు మానిపోయిన వెంటనే రుద్ర శరీరం మామూలు స్థితికి వచ్చేసింది.

కొద్ది క్షణాలకే రుద్ర లేచి కూర్చున్నాడు.. తన ఒంటిపై గాయాలన్ని ఒకసారి తడిమి చూసుకున్నాడు.. అవేమీ ఇప్పుడు లేవు.. తన ఎదురుగుండా సింభిక ఉంది..

"థాంక్యూ సింభిక..! నీ మేలు మరచిపోలేను..!"
అని అన్నాడు..

" అవతల నీ స్నేహితుడు మనల్ని కాపాడి,పెద్ద ప్రమాదంలో చిక్కుకున్నాడు.. కాపాడాలి. పదా..!!" అంటూ ఆదిత్య వైపు చేయి చూపించింది..

రుద్ర సింభిక చూపించిన వైపు చూడగానే...తను చెప్పిన విధంగానే ఆదిత్యని ఆ వేళ్లన్ని చుట్టుముట్టాయి..

"చూస్తూ ఉండే సమయం లేదు రుద్ర..!!
ఆ రాకాసి గణాలు ఆ చెట్లను దాటి ఇవతలకు రాలేవు.. వాటి శక్తులు మాత్రమే అక్కడ పని చేస్తాయి.. ఆ చెట్ల వరుస దాటితే ఆదిత్యని మనం కాపాడలేం..!!"అంటూ తొందర పెట్టింది..

రుద్ర వెంటనే పైకి లేచి వేగంగా తన దగ్గర ఉన్న కత్తి తీసుకుని వాటి దగ్గరకు పరిగెత్తాడు..

ఆదిత్య దగ్గరికి చేరుకొని, తనని చుట్టుముట్టి ఉన్న వేళ్లపై తన కత్తితో ఒక్క వేటు వేయబోతుండగా...

మరో పక్క నుండి అవి రుద్రను బంధించాయి..

ఆ సంఘటన చూస్తున్న సింభిక కి ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు..

తన శక్తితో వాటి పై దాడి చేయడానికి ప్రయత్నించింది..
కానీ వాటికి కొంచెం కూడా హాని జరగలేదు...

జరిగేది అలా చూస్తూ ఉండిపోయింది.కానీ...
ఏమి చేయలేకపోయింది...

ఆదిత్య మెడకి ఆ వేళ్ళు గట్టిగా బిగుసుకుంటున్నాయి.. ఊపిరి ఆడడం లేదు..

కళ్ళు మూసుకుని,ఆ బాధ భరిస్తున్న వాడు కాస్త ఒక్కసారిగా కళ్లు తెరిచాడు..

నల్లగా ఉన్న కనుగుడ్లు ఒక్కసారిగా
పచ్చ రంగులోకి మారిపోయాయి.

చూస్తూ ఉండగానే అతని చుట్టూ పట్టి ఉంచిన వేళ్ళు,నుండి పువ్వులు చిగురించి, ఆదిత్యని మెల్లగా వదిలేయడం ప్రారంభించాయి..

ఆదిత్య ఆ వేళ్ళ నుండి బంధవిముక్తుడు అయ్యాడు..

వెంటనే అక్కడ నేలపై కూర్చొని, కళ్ళు మూసుకుని మంత్రాలు పఠించసాగాడు..

ఆదిత్య శరీరం మెల్లగా కాంతివంతంగా మెరిసిపోసాగింది...

రుద్ర సింభిక ఆశ్చర్యంతో అలా చూస్తూ ఉండగానే,ఆకాశం నుండి మబ్బులు తొలగి, మామూలు స్థితికి మారిపోయింది..

ఒక్కసారిగా వాతావరణం ప్రశాంతంగా మారిపోయింది..

రుద్ర చుట్టూ బంధించి ఉన్న వేళ్ళు కూడా అతని వదిలేసాయి.

దూరంగా ఇదంతా చూస్తున్న ఆ రెండు రాకాసులకు చాలా కోపం వచ్చింది..

కోపంతో ఆదిత్య వైపు దూసుకు రాబోతుండగా..

ఒక్కసారిగా ఆదిత్య కళ్ళు తెరిచి గట్టిగా మంత్రాలు జపించసాగాడు..

ఆ మంత్రం జపించగానే ఆదిత్య,రుద్ర ,సింభికల చుట్టూ
ఒక తెల్లని వెలుగు ప్రత్యక్షమై, ముగ్గురు హఠాత్తుగా అక్కడ నుంచి మాయమైపోయారు...

కోపంతో అక్కడికి వచ్చిన ఆ రాకాసి గణాలకి వాళ్ళు కనిపించకపోయేసరికి దిక్కులు పిక్కటిల్లేలా అరిచాయి..

ఆ అడవిలో మాయమైన ముగ్గురు రుద్ర కారు వద్ద ప్రత్యక్షమయ్యారు..

అక్కడ ప్రత్యక్షమైన మరుక్షణం ఆదిత్య సృహ తప్పి పడిపోయాడు..

రుద్ర కిందపడిపోయిన ఆదిత్య ని మెల్లగా పైకి లేపాడు.. అతనికి తెలివి తెప్పించడానికి ప్రయత్నిస్తుండగా...

"మనం వెంటనే బయలుదేరాలి..!! ఈ ప్రదేశంలో ఎక్కువ సేపు ఉండటం మంచిది కాదు పదా..!!" అంటూ సింభిక రుద్ర ని తొందర పెట్టింది...

రుద్ర కూడా ఆలస్యం చేయకుండా ఆదిత్యని వెంటనే కారులో పడుకోబెట్టి, వేగంగా అక్కడి నుంచి బయలుదేరాడు..

కొంతసేపటికి మంజునాథ రావు గారి ఇంటికి చేరుకున్నాడు రుద్ర..

కారు గుమ్మంలో ఆగేసరికి, వరండాలో కూర్చుని ఉన్న గోవింద రావు,మంజునాథ రావు, లేచి నుంచున్నారు...

కారు నుండి రుద్ర వేగంగా దిగి,వెనక నుండి నీరసంతో ఉన్న ఆదిత్య ను మెల్లగా బయటకు తీసుకువచ్చాడు..

ఇద్దరూ బట్టలు మట్టి కొట్టుకుని పోయి ఉన్నాయి... పైగా రుద్ర,ఆదిత్య ను అలా జాగ్రత్తగా తీసుకురావడం చూసిన ఇద్దరు వేగంగా ఆదిత్య దగ్గరకు వచ్చి " ఏమైంది..??" అని కంగారుపడుతూ అడిగారు..

వాళ్ల కంగారు చూసిన ఆదిత్య " ఏం లేదు..!! కొద్దిగా నీరసంగా ఉంది..!!" అన్నాడు..

రుద్ర ఆదిత్య ను తన రూం లో పడుకోబెట్టాడు...

రుద్ర ఆదిత్య గది నుండి బయటకు రాగానే, గోవింద రావు మంజునాథ రావు అసలు
ఏం జరిగింది...?"అని అడిగారు..

వాళ్లందర్నీ హాల్లోకి తీసుకెళ్ళి కూర్చోబెట్టి, అక్కడ జరిగిన విషయమంతా చెప్పాడు..

జరిగిందంతా విని ఇద్దరూ ఆశ్చర్యపోయారు..

వీళ్ళిద్దరూ ఇలా మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా..
భాను అక్కడకి వచ్చింది...

" ఏమైంది..?? " అని రుద్ర వాలకాన్ని చూస్తూ, వాళ్ళని చూస్తూ అడిగింది..

"ఏం లేదమ్మా..? ఆదిత్య కి నీరసంతో కళ్ళు తిరిగాయి..బైక్ మీద నుండి ఇద్దరు పడిపోయారు..!!" అని మంజునాథ రావు చెప్పగానే భాను కంగారు పడుతూ..
" ఇప్పుడు ఆయనకు ఎలా ఉంది..?? దెబ్బలు ఏమైనా తగిలాయా..??" అని అడిగింది..

ఆ మాటలకు రుద్ర సమాధానం చెబుతూ..
" కంగారు పడొద్దు భాను.. ఏ దెబ్బలు తగలలేదు.. సడన్గా నీరసం వచ్చింది అంతే.. రూం లోనే రెస్ట్ తీసుకుంటున్నాడు.. కావాలంటే వెళ్లి చూడు...!"అని చెప్పాడు..

రుద్ర చెప్పడం పూర్తవకుండానే ఆదిత్య రూము వైపు పరిగెత్తింది....

భాను తొందర చూసి ముగ్గురు నవ్వుకున్నారు..

"మీతో ఒక విషయం మాట్లాడదాం అనుకుంటున్నాను.. ఇక్కడ కాదు పైకి వెళ్లి మాట్లాడుకుందాం. ఎందుకంటే...ఈ విషయం భాను గాని,ఆదిత్య గాని,వినడం నాకు ఇష్టం లేదు.."అని చెప్పి మేడ పైకి వెళ్ళసాగాడు..

ఇద్దరు అతన్ని అనుసరించారు..

మేడపైన ముగ్గురు కూర్చున్నారు...

"గురువుగారు మీకు జాతకం చూడడం తెలుసు కదా..!!" అని అడిగాడు రుద్ర..

" ఆ తెలుసు.. కానీ నాకంటే వీడికి బాగా తెలుసు"
శ్రీ మంజునాథ రావు గురించి చెప్పాడు గోవింద రావు..

"సరే..! ఇప్పుడే వస్తాను..!" అంటూ కిందికి పరిగెట్టాడు..

అలా కంగారుగా పరుగులు పెడుతున్న రుద్ర వైపు విచిత్రంగా చూశారు ఇద్దరు..

సుమారు ఒక పావుగంట తర్వాత మేడ పైకి వచ్చాడు రుద్ర..

మంజునాథ శాస్త్రమందు జాతక చక్రాలు గీసిన
2 కాగితాలను వాళ్ల ముందు ఉంచాడు..

"గురువుగారు...!ఒకసారి ఈ రెండు జాతకాలను పోల్చి చూడండి...!" అని అడిగాడు..రుద్ర..

"ఈ జాతకాలు ఎవరివి..?" అని అడిగాడు మంజునాథ రావు..

"చెప్తాను.. ఫస్ట్ మీరు వాటి గురించి చెప్పండి...?"అని అడిగాడు రుద్ర.

ఆ మాట చెప్పిన తర్వాత మంజునాథ రావు మారుమాట్లాడకుండా ఆ జాతకాలను పరిశీలించసాగాడు..

ఒక అరగంట సేపు అలా పరిశీలించాక కాగితాలను రుద్ర చేతికి ఇస్తూ...." ఇవి వేరు వేరు సమయాలలో పుట్టిన వ్యక్తుల జాతకాలు కానీ,
వీరిద్దరికీ శక్తి విషయంలో గాని ఇంకా మరే విషయంలో అయినా కానీ, వీరిద్దరూ సమఉజ్జీలు.. ఎందుకంటే వీరిద్దరి జాతక చక్రం చాలా బలంగా ఉంది.. పుట్టిన ఘడియలు, నక్షత్ర స్థానాలు, పాదాలు అన్ని ఒకటే.. ఎవరికి ఎవరు తీసిపోరు.. ఒక విధంగా చెప్పాలంటే ఆ వ్యక్తి మళ్లీ పుట్టాడు అనే చెప్పాలి..."అని చెప్పారు మంజునాథ రావు..

"ఇప్పటికైనా చెప్పు రుద్ర.. ఈ జాతకాలు ఎవరివి..??"అని అడిగారు గోవింద రావు..

" ఈ జాతకాలలో ఒకటి మన ఆదిత్య ది.
మరొకటి మంచ్రేకరుడు ది..."అని రుద్ర చెప్పగానే..

"ఏంటి...??" అంటూ ఇద్దరు ఆశ్చర్యపోతూ లేచి నుంచున్నారు..

" అవును గురువుగారు.. మీరు నమ్మకపోయినా ఇదే నిజం..మంచ్రేకరుడు అంశలో మన ఆదిత్య మళ్లీ పుట్టాడు.. అందుకే అతడు బంధించిన ప్రదేశానికి అనుకోకుండా మన ఆదిత్య వెళ్లడంతో అది తిరిగి వచ్చింది... అందుకే మన ఆదిత్య ని చంపడానికి వెంట పడుతోంది.. మొదట నేను కూడా ఇది నిజం కాదేమో అనుకున్నాను.. కానీ
మంచ్రేకరుడు కి సంబంధించిన ఈ తాళపత్ర గ్రంధాలు చదివిన తర్వాత నాకు పూర్తిగా అర్థం అయ్యింది.."అంటూ ఆ తాళపత్రాలను గోవింద రావు చేతికి ఇచ్చాడు..

అందులో రుద్ర చెప్పినట్టుగా మంచ్రేకరుడు జనన సమయం,ఇతర విషయాలు ఉన్నాయి..

" అంటే మంచ్రేకరుడు మన ఆదిత్యలా పుట్టాడు అంటావా..?? "అని అడిగారు గోవింద రావు.

" కావచ్చు.. కాకపోవచ్చు.. ఎందుకంటే జాతకం ఇతర విషయాలు కలిసినంత మాత్రాన ఖచ్చితంగా మరుజన్మ అయ్యే ఉంటుందని నేను మనం చెప్పలేము.. కానీ అదే జన్మ నక్షత్రం సమయంలో ఖచ్చితంగా పుట్టడం వల్ల, అది మంచ్రేకరుడు అని అనుకొని మన ఆదిత్య వెంట పడుతోంది."అని చెప్పారు మంజునాథ రావు..

" అయితే ఇప్పుడు కారణం తెలిసింది కనుక పరిష్కార మార్గం ఏదో విధంగా కనుక్కోవాలి.."
అన్నాడు గోవింద రావు..

ఇంతలో కిందనుండి భాను భయంతో వేస్తున్న కేకలు గట్టిగా వినిపించాయి....

ఇక ముగ్గురు ఏమైందొనని వేగంగా కిందికి పరిగెట్టారు....

కిందకి వెళ్ళగానే ఆ అరుపులు వంటగదిలో నుండి వినిపించసాగాయి..

ముగ్గురు వేగంగా వంట గదిలోకి వెళ్ళగానే..
భాను దేని మీదకో సామాన్లు విసురుతూ ఉంది.

అది ఏంటంని చూడగా.. అక్కడ ఒక మూలగా
సింభిక ఉంది... భాను దానిని చూసి భయంతో అరుస్తూ దాని మీదకి సామాన్లు విసురుతోంది..

అవేమో దాని మీద పడకుండా తిరిగి భాను మీదకే వెళ్తున్నాయి...

ఆ సంఘటన చూసి మంజునాథ రావు, గోవింద రావు కూడా ఆశ్చర్యపోయారు..

"దీని సంగతి మరచి పోయానే..!" అని రుద్ర తల పట్టుకున్నాడు..

అక్కడ కంగారు పడుతున్న భాను ని గట్టిగా పట్టుకుని..
"కంగారు పడకు. అదేమీ నిన్నేమీ చెయ్యదు..!!"అంటూ దాని దగ్గరకు పరిగెట్టాడు..

సింభిక చెయ్యి పట్టుకొని వేగంగా ఇంటి వెనక వైపు తీసుకువెళ్ళాడు..

"నువ్వు కార్లో ఉండకుండా ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావ్..?"అని అడిగాడు..

" నీ పని అయ్యే అంతవరకు నేను నీతోనే ఉంటానని నీకు తెలుసు కదా..!! మరి నన్ను కార్ లో వదిలేసి వస్తే అందులో ఎలా ఉంటాను..!?"అని అడిగింది సింభిక..

"సరే ఇంట్లోకి వస్తే వచ్చావు..! ఆ పిల్లని ఎందుకు భయపెట్టావ్..??"అని చిన్నగా కోప్పడ్డాడు రుద్ర..

"ఎవరు నేనా ..?? నన్నే ఆ పిల్ల భయపెట్టింది....
నేనే రాకాసిని అనుకుంటే, అది పెద్ద రాకాసిలా ఉంది.అసలు నేను మామూలుగా ఇంట్లో వస్తుంటే, ఆ అమ్మాయి నాకు ఎదురు వచ్చింది.సరే కనిపించడం ఎందుకని ఇక్కడ దాక్కున్నాను.ఆ అమ్మాయి కూడా సరిగ్గా అక్కడికే వచ్చింది.. అక్కడ నన్ను చూసి భయంతో అరుస్తూ..
నా మీదకు సామాన్లను విసురుతూ ఉంది.. కానీ నేను ఏమీ చేయలేదు..."అని చెప్పింది.సింభిక..

వీళ్లిద్దరు ఇలా మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా అక్కడికి మంజునాథ రావు, గోవింద రావు, భాను వచ్చారు..

ముగ్గురు వింతగా సింభికను చూడసాగారు..

రుద్ర దాని గురించి పూర్తిగా వివరించాడు.. అది ఎవరికీ హాని చేయని మనకు సాయం చేయడం కోసమే వచ్చిందని చెప్పాడు..

కానీ భాను మాత్రం భయపడుతూ.."నాకు దాన్ని చూస్తేనే భయం వేస్తుంది.. వద్దు.. వెళ్ళిపోమని చెప్పండి..!!" అని అంది..

ఆ మాటలకి సింభిక నవ్వుతూ...!! "నన్ను చూస్తే భయం వేస్తోందా..!!?" అని భాను ని అడిగింది..

భాను భయంగా తల వూపింది...

సింభిక నవ్వుతూ.. ఒక్కసారిగా చిన్న కుక్కపిల్లలా మారిపోయింది...

అది అలా మారిపోవడంతో అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు..

అది మెల్లగా నడుచుకుంటూ భాను దగ్గరికి వచ్చింది...

అది తల పైకెత్తి చూస్తూ.." ఇప్పుడు నన్ను చూస్తుంటే భయం లేదు కదా..!"అని అడిగింది..

అలా ముద్దుగా కుక్కపిల్ల మాట్లాడుతుంటే సంతోషం పట్టలేక పోయింది.. మెల్లగా పైకెత్తి దాని తలపై ముద్దు పెట్టింది.

రుద్ర కూడా దాని తలపై నిమురుతూ..
"తెలివైన పని. మన పని అయ్యేంతవరకు నువ్వు
ఈ రూపంలోనే ఉండు.. బయట వారు చూసినా మనకి సమస్య ఉండదు.."అని అన్నాడు.

అందరూ సంతోషంగా ఇంట్లోకి వెళ్ళారు..


ఇంకా ఉంది..