Thriller మరణ శాసనం

[SivaSai]

Part - 28

ఆకాశం మొత్తం కారు మబ్బులతో, పెద్ద పెద్ద మెరుపులతో చూడడానికి భయానకంగా ఉంది.

రుద్ర  అడవి వైపు చూస్తూ కళ్ళు మూసుకుని గురువు గారు చెప్పిన సూచనలు గుర్తుకు తెచ్చుకోసాగాడు..

"మొదట దుష్టశక్తి తీవ్రత అంచనా వెయ్యి." అన్న మాటలు గుర్తుకొచ్చాయి..

ఆ మాటలు గుర్తొచ్చి, రోడ్డు పక్కగా కూర్చున్నాడు..

తాంత్రిక పూజలకు అవసరమయ్యే సామాగ్రి ఉన్న
తన సంచి తీసుకొని, నేలపై కుంకుమతో ఒక చక్రాన్ని గీశాడు...

గీసిన తరువాత కళ్ళు మూసుకుని, మంత్ర పఠనం చేయసాగాడు..

రుద్ర మంత్ర పఠనం మొదలు పెట్టిన కొన్ని నిమిషాలకి,
ఆ చక్రం నుండి తెల్లని వెలుగులు రావడం మొదలుపెట్టాయి..

అందులో నుండి తెల్లగా మెరిసిపోతున్న సీతాకోకచిలుకలు బయటకు వచ్చాయి.

అవి వచ్చిన తర్వాత, రుద్ర మెల్లగా కళ్ళు తెరిచి వాటిని చూశాడు..

అవి రుద్ర వైపు చూస్తూ ఎగురుతున్నాయి..

రుద్ర వాటి కేసి చూస్తూ తన కుడిచేయి అడవి వైపు చూపించాడు..

తను చూపించిన వైపు వేగంగా ఎగురుకుంటూ వెళ్ళాయి..

అవి అలా ఎగురుకుంటూ రోడ్డు దాటి, అడవి లోపలికి ప్రవేశించగానే, ఉన్నట్టుండి భగ్గున మండిపోయాయి...

రుద్ర చూస్తూ ఉండగానే అవన్నీ గాల్లోనే కాలిబూడిదైపోయాయి...

అప్పుడు అర్ధమయింది రుద్రకి.. దుష్టశక్తుల ప్రభావం అక్కడ చాలా తీవ్రంగా ఉందని..!!!

ఇటువంటి పరిస్థితుల్లో తను నేరుగా లోపలికి వెళ్లడం,
చాలా ప్రమాదకరం...!!

ఎందుకంటే... అవి తన కోసం ఎదురుచూస్తున్నాయి...

అందుకే ఇంకో మార్గం ఆలోచించాడు...

వెంటనే అక్కడ చుట్టూ ఉన్న పెద్ద పెద్ద ఎండు పుల్లలన్ని ఏరుకు వచ్చి, ఒక పెద్ద మంట వేశాడు...

దాని ముందు కూర్చుని, సంచిలో నుండి రకరకాల మూలికలు తీసి, మంత్రాలు చదువుతూ ఒక్కొక్కటిగా
ఆ మంటలో వేయసాగాడు.. అలా వేయగానే క్షణ క్షణానికి
ఆ మంట పెరిగిపోతూ ఉంది..

రుద్ర కొన్ని క్షణాల తర్వాత మెల్లగా కళ్ళు తెరిచాడు..సంచిలో నుండి కత్తి బయటకు తీసి,
ఒక్కసారిగా తన అరచేతిని కోసుకున్నాడు..

రక్తం కారుతుండగా,ఆ రక్తాన్ని మంట మీద పడేలా చేయి ఉంచి, " సింభికా...!! నాకు నీ సహాయం కావాలి. రా...!!" అని పిలిచాడు..

రుద్ర అలా పిలిచిన మరుక్షణం,ఎర్రగా వెలుగుతున్న మంట,ఒక్కసారిగా నీలం రంగులోకి మారిపోయింది...

అలా రంగుమారిన వెంటనే తన చేతిని మంటపై తీసేసి,వెంటనే తన దగ్గర ఉన్న కర్చీఫ్ తో గాయానికి కట్టు కట్టుకున్నాడు...

చూస్తూ ఉండగానే కొద్ది క్షణాలకి ఆ మంటల నుండి
ఒక విచిత్ర జీవి బయటకు వచ్చింది...

(దాని పేరు సింభిక...
ఇది ఒక మాయా రాక్షస జీవి.. పాతాళ లోకం లో జీవిస్తూ ఉంటుంది.. దీని ఎత్తు మూడు అడుగులు మించి ఉండదు.బలం తక్కువ కానీ,దీనికి అపారమైన తెలివితేటలు, మాయ శక్తులు ఉంటాయి..

రక్తం దీని ఆహారం.. దీనికి ఆకలేసినప్పుడు రక్తం తాగే మిగతా జీవులలాగా మారి, రక్తం పీల్చి బ్రతుకుతూ ఉంటుంది.. ఉదాహరణకు : దోమ,జలగ....

మనుషుల రక్తం అంటే దీనికి మహా ఇష్టం..
అలాగని ప్రమాదకరమైనది కాదు..కొంచెం అల్లరి ఎక్కువ..ఎప్పుడైనా తాంత్రికులు అవసరం పడినప్పుడు
దీనికి రక్త తర్పణం చేసి,దీని సహాయం కోరుతూ ఉంటారు..

ఇది మాట్లాడకుండానే తన సమాధానాలు ఎదుటివారి మెదడుకి పంపించుతుంది.. తనను ఎవరైతే పిలుస్తారో వాళ్ళ మాట మాత్రమే వింటుంది.. తన అవసరం తీరగానే, వాళ్ళు వెళ్ళిపోమనగానే తిరిగి వెళ్ళిపోతుంది..)

అది మంటల నుండి,రుద్ర దగ్గరకు వచ్చింది..

రుద్ర తన మోకాళ్ళ పై కూర్చుని, దాని వంక చూస్తూ..
"ఈ అడవిలోకి నేను వెళ్లడానికి నాకు సురక్షితమైన మార్గం కావాలి.." అని అన్నాడు..

అది వెంటనే వేగంగా రుద్ర భుజం పైకి ఎక్కి,
" నన్ను పైకి లేపు" అని చెప్పింది..(ఇక్కడ చెప్పింది అంటే రుద్ర మెదడు కి సూచనలు..మాట్లాడకుండా పంపించింది అని అర్థం..!!)

రుద్ర పైకి లేచాడు...

రుద్ర భుజం పై నుండి చుట్టూ చూసింది..

" ఇక్కడ నుండి 2 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఒక వాగు వస్తుంది అక్కడికి వెళ్లాలి..!!"అని చెప్పింది..

రుద్ర వెంటనే దానితో సహా కారు ఎక్కాడు..

రుద్ర కారు డ్రైవ్ చేస్తూ ఉండగా, రుద్ర భుజాలపై కూర్చుని, రోడ్డు వైపు తీక్షణంగా చూడసాగింది..

"నా మీద కూర్చోకపోతే, పక్కన సీట్ ఖాళీగానే ఉంది.అక్కడ కూర్చోవచ్చు కదా." అని అన్నాడు.

" నేనేమి నీ అంత పొడుగు లేను.. అక్కడ కూర్చుంటే దారి గురించి ఎలా చెప్పేది..??" అంటూ విసుక్కుంది..

ఆ మాటలకి రుద్ర నవ్వుకున్నాడు..

కొంత దూరం వెళ్ళిన తరువాత ఒక వాగు వచ్చింది..

రుద్ర కార్ ని రోడ్ సైడ్ కి ఆపాడు..

సింభికతో పాటు ఒక టార్చ్ లైట్ తీసుకొని, కారు దిగాడు.. అది రుద్ర భుజం పైనే కూర్చుని వుంది... ఇద్దరూ కలిసి ఆ వాగు దగ్గరికి చేరుకున్నారు..

ఆ వాగు వంక చూస్తూ "ఇప్పుడు ఎలా వెళ్లాలి.." అని అడిగాడు..

రుద్ర ఆ మాట అనగానే.. విచిత్రంగా చేతులు గాలిలోకి ఊపింది..

వెంటనే అక్కడ నేలపై పడి ఉన్న చెక్కలు అన్నీ రుద్ర చూస్తూ ఉండగానే ఒక పడవ ఆకారంలోకి మారిపోయాయి..

ఆ పడవ మెల్లగా దానంతట అదే నీళ్లలోకి వెళ్ళింది..
ఆ పడవ కి వెలుగుతున్న ఒక లాంతరు కూడా ఉంది..

రుద్ర నవ్వుకుంటూ వెళ్లి, సింభిక తో సహా పడవలో కూర్చున్నాడు.

అది మళ్ళా తన చేతులను ఊపగానే, పడవ దానంతట అదే నీళ్లలో వెళ్ళసాగింది...

కొంతసేపటి తర్వాత......!!


"ఇలా ఎంత దూరం ప్రయాణం చెయ్యాలి?"అని చుట్టూ ఉన్న పరిసరాలను టార్చ్ లైట్ తో చూస్తూ అడిగాడు రుద్ర..

"ఇలా ఒక కిలోమీటర్ ముందుకు వెళితే,
ఈ అడవి సరిహద్దు మరోవైపు కి వెళ్తాము..  అప్పుడు నువ్వు సురక్షితంగా అడవిలోకి వెళ్ళవచ్చు..!!"

" నాకొక సమస్య ఉంది..దానికి పరిష్కారం నువ్వు చెప్పగలవా..?"

" చెప్పగలను.. ఒకసారి నీ చెయ్యి ఇలా ఇవ్వు..!"అంటూ రుద్ర ఎడమ చేయి పట్టుకొని కళ్ళు మూసుకుంది..

పట్టుకొన్న రెండు క్షణాలకే చెయ్యి వదిలేసి,
భయంతో గడగడా వణికిపోతూ " నువ్వు పంచవక్రి ని ఎదిరించడానికి సిద్ధమయ్యావా..??" అని అంది..


"ఎందుకు అంతలా భయపడుతున్నావ్..??
అసలు ఏం జరిగింది...? "అని అడిగాడు...

సింభిక చెప్పడం మొదలుపెట్టింది...

" ఒకనాకొకప్పుడు జ్వాలాసంతుడు అనే మాంత్రికుడు ఉండేవాడు.. అమాయకపు గిరిజనుల మీద తన మంత్ర శక్తిని ప్రయోగించి వాళ్ళని బానిసలుగా చేసుకొని దుష్ట కార్యాలన్నీ చేసేవాడు.. ఈ విషయం మంచ్రేకరుడు తన శక్తులను ఉపయోగించి గిరిజనులను కాపాడాడు.. మంచ్రేకరుడు మీద జ్వాలాసంతుడు పగ పెంచుకున్నాడు.
అతని మీద పంచవక్రిని ప్రయోగించాడు.. అపుడు మంచ్రేకరుడు పంచవక్రి ఎదిరించే విషయంలో నా సహాయం కోరాడు.నేను భయపడుతూనే ఆయనకి సహాయం చేశాను.. ఎందుకంటే నాకు ఎవరైనా రక్త తర్పణం చేసి
సహాయం కోరితే, కచ్చితంగా చేసి తీరాలి.. అందువల్ల వేరే దారిలేక సహాయం చేశాను.. మంచ్రేకరుడు తన తాంత్రిక శక్తులు అన్నీ ఉపయోగించి,పంచవక్రిని,తన శక్తితో
తిప్పి కొట్టాడు.. ఆ సమయంలో నేను కూడా ఉండడం వల్ల,పంచవక్రి నాపై మహా కోపంగా ఉంది.. మళ్లీ ఇప్పుడు నువ్వు నన్ను అదే పనిమీద పిలవడంతో నాకు చాలా భయంగా ఉంది... దయచేసి నన్ను వదిలేయ్...!!" అంటూ భయపడసాగింది.

ఆ మాటలకి రుద్ర.."నువ్వేమి భయపడకు..ఒకవేళ నీకు ప్రమాదకరమైన పరిస్థితులు అనిపిస్తే, నేనే నిన్ను వెళ్లిపోమని చెప్తాను..భయపడకు...!!"అని చెప్పగానే సింభిక సరేనంటూ మౌనంగా ఉండిపోయింది..

కొద్దిసేపటికి వారు ప్రయాణిస్తున్న పడవ ఒడ్డుకు చేరుకుంది..

ఆ ఒడ్డు అడవికి మరో వైపున ఉంది...

ఇద్దరూ పడవ దిగారు....

మెల్లగా అడవిలో ప్రవేశించారు...

అడవి మనుషులు సంచారం లేక చాలా దట్టంగా చీకటిగా ఉంది...

ఎటు చూసినా ముళ్ళ పొదలు, పెద్ద పెద్ద చెట్లు ఉన్నాయి..

రుద్ర ముందు నడుస్తూ ఉండగా,అతని వెనకాల సింభిక నడుస్తుంది...

" నాకు ఒక చిన్న సందేహం... పంచవక్రి, ఓడిపోయిన తర్వాత ఏం జరిగింది...??" అని అడిగాడు రుద్ర..

"పంచవక్రి ప్రయోగం సామాన్యమైనది కాదు.. ఒకసారి
ఏ వ్యక్తి మీదైనా ప్రయోగిస్తే, అది కచ్చితంగా ఆ మనిషి మరణంతోనే ముగుస్తుంది.. కానీ మంచ్రేకరుడు తన శక్తితో దానిని ఓడించి తిప్పి కొట్టాడు.. కానీ అతను తిరిగి వస్తే ఖచ్చితంగా చంపి తీరుతుంది....!!" అని చెప్పింది సింభిక...

ఇద్దరూ అడవిలో కొంత దూరం వెళ్ళిన తరువాత.. ఒక పాడుబడ్డ గుహ కనిపించింది...

ఆ గుహ కనిపించగానే సింభిక రుద్ర వెనకాల రావడం మానేసి, భయంతో దిక్కులు చూస్తూ ఉంది...

అది గమనించిన రుద్ర దాని దగ్గరికి వెళ్లి,
"ఇక్కడే ఆగిపోయావే..?? రా...??" అని పిలిచాడు..

" నేను రాను..!! భయంగా ఉంది..!!"అని అంది..

" ఏమైంది..?? ఇప్పుడు దాకా బానే ఉన్నావు కదా..??"అని అడిగాడు రుద్ర.

"మనం ఇప్పుడూ ఆ ప్రదేశంలోనే ఉన్నాము..!!"అని చెప్పింది..

"ఆ ప్రదేశం అంటే ఏది...??"అని అనుమానంగా అడిగాడు రుద్ర..

" ఇంతకు ముందే చెప్పాను కదా..!!
మంచ్రేకరుడు పంచవక్రి ని ఓడించిన స్థలం ఇదే....!!"
అని చెప్పగానే రుద్ర మైండ్ కి షాక్ కొట్టినట్లయింది..

" ఏంటి..?? ఆ ప్రదేశం ఇదా...??"అంటూ ఆశ్చర్యపోయాడు రుద్ర..

" అవును..!! ఈ స్థలంలోనే దానిని ఓడించి, తిరిగి పాతాళలోకానికి పంపించాడు.. నేను కూడా పాతాళలోకంలో దానికి దొరకకుండా రహస్యంగా తలదాచుకుంటున్నాను..అదిగో అక్కడ గుహ కనిపిస్తుంది కదా..!! పూర్వం ఆ గుహలోనే మంచ్రేకరుడు నివాసం ఉండేవాడు.."అని చెప్పింది..

రుద్ర మెదడుని ఒక్కసారిగా కొన్ని వందల ప్రశ్నలు తొలచి వేయసాగాయి...

"ఏంటి అంతలా ఆలోచిస్తున్నావ్..?"అని అడిగింది సింభిక..

" అయితే పంచవక్రి మళ్ళీ తిరిగి వచ్చింది అంటే...!! మంచ్రేకరుడు మళ్ళీ ఇక్కడికి వచ్చాడా...??"అని అడిగాడు రుద్ర..

" అవును.. కచ్చితంగా వచ్చే ఉంటాడు.. లేకపోతే అది తిరిగి రాదు...!!"అని చెప్పింది..

ఆ ప్రదేశాన్ని చూడడానికి రుద్ర ముందుకు వెళ్లబోతుండగా...

సింభిక అడ్డు పడింది...

" వద్దు.. ఆ ప్రదేశానికి వెళ్లొద్దు.. అక్కడ దాని అనుచరగణములు కాపలా ఉన్నాయి..నువ్వు ఒక్కడివే వెళ్తే ప్రాణం మీద ఆశ వదిలేసుకోవలసిందే... సూర్యోదయానికి ఇంకా రెండు గంటల సమయం ఉంది..కాబట్టి మనం ఇక్కడ నుంచి తిరిగి వెళ్ళి పోతే మంచిది..." అని చెప్పింది..

" అయితే వేరే దారి లేదా...?? అవును..!! మంచ్రేకరుడు పంచవక్రిని ఎలా ఓడించాడో.. నీకు తెలుసా..?? అని అడిగాడు.. రుద్ర

" నాకు తెలియదు కానీ...!! దానికి సంబంధించిన ఒక తాళపత్ర గ్రంథం ఆ గుహలో ఉందని మాత్రం నాకు తెలుసు..." అని చెప్పింది..

" అవునా అయితే నా కోసం దాన్ని తెచ్చి ఇవ్వగలవా..?" అని అడిగాడు..

సింభిక కొంతసేపు ఆలోచించి సరే అంది..

రుద్ర చూస్తూ ఉండగానే.. ఒక చిన్న దోమలా మారి గాలిలోకి ఎగిరి, గుహ వైపు వెళ్ళింది..

అలా కొంతసేపటికి గోలగోలగా ఆ గుహ నుండి కొన్ని వందల కాకులు బయటకు వచ్చాయి..

అవన్నీ రుద్ర మీదుగా ఎగురుకుంటూ గాల్లోకి ఎగిరాయి...

వాటిలో ఒకటి తాళపత్రాలతో రుద్ర ముందు వాలింది..

ఆ కాకి సింభిక గా మారిపోయింది...

రుద్ర తాళపత్రాలను తెరిచి చూశాడు..

అది చాలా సంవత్సరాల క్రితం నాటిది కావడంతో, చాలావరకు పాడైపోయింది..

రుద్ర ఆ తాళపత్రాలను పరిశీలిస్తూ ఉండగా,
సింభిక పరిసరాలను పరిశీలిస్తూ ఉంది..

ఇంతలో రుద్ర తాళపత్రాలను చూస్తూ ఉండగా.

ఉన్నట్టుండి ఆకాశం ఉరుములు మెరుపులతో భయంకరంగా మారిపోయింది.

వాతావరణం ఉన్నట్టుండి అలా మారిపోవడంతో రుద్ర కూడా తాళ పత్రాలను పరిశీలించడం ఆపేసి ఆశ్చర్యంగా ఆకాశం వంక చూడసాగాడు...

"రుద్ర.. మనం వెంటనే వెళ్లిపోవాలి...!" అన్నది సింభిక..

" ఏమైంది ఇప్పుడు...??" అన్నాడు రుద్ర..

" అవి మనల్ని పసిగట్టేసాయి..!!"అంటూ దూరంగా చీకట్లో మెరుస్తూ ఉన్న రెండు ఆకారాలను చూపిస్తు అంది...

రుద్ర కూడా సింభిక చూపించిన వైపు చూశాడు..
తను చెప్పినట్టుగానే అక్కడే రెండు ఆకారాలు ఉన్నాయి..
అవి రుద్ర పోరాడిన అనుచరగణాలు.

రుద్ర వాటిని చూడగానే, అక్కడ ఉండడం ప్రమాదమని గ్రహించి, ఇక ఆలస్యం చేయకుండా తాళ పత్రాలను తన బ్యాగ్ లో పెట్టీ,.."పదా...!!వెళ్ళిపోదాం..!!" అంటూ సింభికను భుజాన వేసుకొని పరిగెట్టడం ప్రారంభించాడు..

ఆ చీకట్లో రుద్ర వేగంగా పడవ వైపు పరిగెత్తసాగాడు..

ఇంతలో వేగంగా పరిగెడుతున్న వాడు కాస్త, అదుపుతప్పి నేలపై పడిపోయాడు..

రుద్ర అలా పడిపోయినపుడు,సింభిక కూడా కింద పడిపోయింది...

సింభిక కింద పడిపోయిన వెంటనే, ఎక్కడి నుంచి వచ్చాయో తెలియదు కానీ.. కొన్ని చెట్ల వేళ్ళు సింభికను బంధించి లాక్కొని వెళ్లిపోసాగాయి.....

రుద్ర  పైకి లేచి కంగారుగా దాని వెనక పరుగెత్తసాగాడు...

సింభిక ను అవి వేగంగా లాక్కొని వెళ్లసాగాయి..

సింభిక ఆ బంధనాల నుండి బయటపడదామని
ఎంత ప్రయత్నించినా దాని శక్తులు కూడా పనిచెయ్యడం లేదు..

ఇంతలో రుద్ర చుట్టూ ఒక పెద్ద సుడిగాలి ఏర్పడి,అతన్ని దూరంగా విసిరికొట్టింది....

ఆ ధాటికి చాలా దూరం ఎగిరి పడ్డాడు...

అలా దూరంగా పడడంతో, తలకి దెబ్బ తగిలింది.

దెబ్బ గట్టిగా తగలడం వల్ల,రక్తం ఎక్కువగా కారడంవల్ల, రుద్రకి సృహ తప్పి, కళ్ళు మూతలు పడుతున్నాయి..

సింభిక ను అవి లాక్కెళ్లడం, రుద్ర కళ్లముందు జరుగుతూ ఉన్నా, ఏమీ చేయలేని నిస్సహాయ స్థితిలో, సృహ తప్పి పడిపోయాడు..

ఆ వేళ్ళు సింభికను లాక్కెళ్తూ ఉండగా..



ఇంకా ఉంది........