Incest மன்மதனின் ~ அப்பாவின் தாயான மகள் - APPAVIN THAAYAANA MAGAL

[Manmadhaa]

அத்தியாயம் - 2


எனக்குப் புரிந்தது....


மங்கம்மா பாட்டி சொன்ன கையிலிருக்கும் வெண்ணை நான்தான்.


ஆனால் இதை அவர்கள் என்னிடம் நேரடியாக கேட்கவில்லை...



மீண்டும் அவர்கள் இருவரும் பேச்சை தொடரந்தனர்...


வசந்தி : சரிம்மா...பாக்கலாம்...


மங்கம்மா : செஞ்சு பாருடிம்மா....இது நல்லா கேக்கும்...உன் புருசன் சீக்கிரம் குணமாகிடுவார்...


வசந்தி : கண்டிப்பா செய்றேம்மா....


மங்கம்மா : சரிடியம்மா....நான் கெளம்பறேன்....


வசந்தி : பாத்து பத்தரமா போய்ட்டு வாங்கம்மா...


மங்கம்மா : ஏய் சின்னாத்தா.. வாரேண்டியம்மா.....


கங்கா : சரி பாட்டிம்மா....போய்ட்டு வாங்க....


பாட்டியம்மா கிளம்பியதும்...அம்மா என்னிடம் இதைப் பற்றி எதாவது பேசுவார்கள் என்று நினைத்தேன்...ஆனால் அம்மா எதுவும் பேசாமல் மற்ற வேலையைப் பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டார்.



அன்று என் மனதில் பாட்டிம்மா சொன்ன விசயம் ஓடிக் கொண்டிருந்தது...ஒருவேளை அம்மா என்னிடம் கேட்டால் இதை நான் செய்ய வேண்டுமா...இல்லையா...என்று என் மனதில் கேள்விகள் உலாவின...


என்னோட அப்பா உடல்நிலை தேற வேண்டும்...அதுதான் இப்போது எங்களுக்கு முக்கியம்....அதோடு அப்படி அவர் உடல் நலம் தேறிவிட்டாள்...எவளும் எனக்கு குழந்தை பிறந்த பின்தான் அவர் இப்படி ஆகிவிட்டார் என்பதை சொல்லி பேச மாட்டாள்...அதனால் நான் அதைச் செய்ய தயாராகவே இருந்தேன்...இன்னொரு பக்கம் "என் செல்லம்" என்று என் மீது பாசத்தை கொட்டும் என்னுடைய அப்பாவுக்கு நான் எப்படி பால் கொடுப்பது என்ற தயக்கமும் எனக்குள் இருந்தது.... ஆனால் அம்மா இதைப் பற்றி மேலும் எந்த முடிவுக்கும் வரவில்லை...அடுத்த நாள் அம்மாவும் நானும் சமையலறையில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தோம்...


வசந்தி : கங்கா...


கங்கா : ம்...என்னம்மா...


வசந்தி : நேத்து மங்கம்மா பாட்டி சொன்னத கேட்டியா...?


கங்கா : ம்ம்...கேட்டம்மா...


வசந்தி : அதைப்பத்தி என்ன நெனைக்குற....?


கங்கா : எனக்கு எதும் தெரிலமா...


வசந்தி : இப்படி சொன்னா எப்படிடீ...? அப்பா'க்கு உன்னால கொடுக்க முடியுமா ?


கங்கா : அம்மா...அவர் உடம்பு குணமாகணும்...அதுக்காக நான் எதுவும் செய்வேம்மா...ஆனா..அப்பாக்கு நான் கொடுக்கலாமா...?


வசந்தி : அதெல்லாம் கொடுக்கலாம்டி...தாய்ப்பாலே சத்துதான்...அது நம்ம வீட்லயே இருக்கும்போது நாம எதுக்கு வெளில தேடணும்...?


கங்கா : அதுமட்டும் தாம்மா எனக்கு தயக்கம்....


வசந்தி : அதெல்லாம் எதுவும் நெனைக்காதடி....தாராளமா நீ கொடுக்கலாம்....


கங்கா : ம்ம்...இத எப்டிம்மா பண்றது...?


வசந்தி : பீடிங் பாட்டில் இருக்குல்ல...நீ அதுல பிடிச்சு கொடு தினமும்...நான் அவருக்கு கொடுத்துக்கறேன்..


கங்கா : ம்ம்...சரிம்மா...


அன்று மதியமே அம்மா சொன்னபடி பீடிங் பாட்டிலை எடுத்துக் கொண்டு என்னுடைய ரூமுக்குள்ள போய் என் முலைகளை எடுத்து வெளியே விட்டு..என்னுடைய காம்பை இழுத்து பீச்சி பாலை நான் அந்த பாட்டிலுக்குள் வடியவிட்டேன்...





முதலில் மெதுவாக வந்த சொட்டு சொட்டாக வந்த பால்...போகப்போக சர்ரென சத்தத்தோடு அந்த பாட்டிலுக்குள் அடிக்க ஆரம்பித்தது...ஆனாலும் அந்த பாட்டிலை நிறைக்க அரை மணி நேரத்துக்கு மேல் பிடித்தது....ஒரு 300 மில்லிக்கு மேல் பால் சேர்ந்திருந்தது...



ஒரு வழியாக அந்த பாட்டிலில் என்னுடைய பாலைக் கறந்து அதை மூடி போட்டு மூடி.... என் அம்மாவிடம் கொண்டு போய் கொடுத்தேன்...


அம்மா அதை வாங்கிக் கொண்டு... அதனுடன் கால் டம்ளர் மட்டும் தண்ணீர் சேர்த்துவிட்டு...ஒரு பெரிய சொம்பில் அந்த பாலை ஊற்றி...அவங்களோட பெட்ரூம்க்கு எடுத்துட்டு போனாள்...


ஏனோ தெரியவில்லை...எனக்கு ஒருவகை ஆர்வம்...அவர் குடிப்பாரா என்று....அவர்கள் உள்ளே அவர்களுடைய பெட்ரூமில் இருக்க...நான் அதன் வெளியே கதவுக்குப் பின் நின்று கொண்டு அவர்கள் பேசுவதை கேட்டேன்...


வசந்தி : என்னங்க...தூங்கிட்டீங்களா...


தங்கதுரை : இல்லடி...ச்சும்மா கண்ணசந்திருந்தேன்...


வசந்தி : ம்ம்...சரி இதக் குடிங்க...


தங்கதுரை சொம்பை வாங்கிக் கொண்டு...


தங்கதுரை : என்னடி இது...சூடு பண்ணாம கொண்டு வந்திருக்க...?


வசந்தி : இத சூடு பண்ணாம அப்டியேதான் குடிக்கணும்...அதான் சத்து....


தங்கதுரை : ஏன்...இதுலென்ன ஸ்பெசல்...?


வசந்தி : ம்ம்...இது தாய்ப்பால்....


தங்கதுரை : தாய்ப்பாலா....இது எங்க கெடச்சது உனக்கு...?


வசந்தி : எல்லாம் நம்ம வீட்லேயே தான்...


தங்கதுரை : நம்ம வீட்லயா...என்னடி சொல்ற....?


வசந்தி : நீங்க நெனச்சது சரிதான்..உங்க பொண்ணு கங்கா'வோடது தான்...


தங்கதுரை : இது என்ன புது பழக்கம்...இத நான் எப்படி குடிக்கறது...?


வசந்தி : நேத்து நம்ம மங்கம்மா பாட்டி வந்திருந்தாங்கனு சொன்னேன்ல...? அவங்க சொன்ன வைத்தியம் தான் இது...


தங்கதுரை : அதுக்காக...நம்ம பொண்ணோடது...நான் எப்படி குடிக்கறது....?


வசந்தி : அதெல்லாம் குடிக்கலாங்க...மங்கம்மா பாட்டிதான் இதை தினமும் உங்கள குடிக்க சொல்லிருக்காங்க...உடம்பு சீக்கிரம் தேறிடுமாம்...


தங்கதுரை : இப்போ நான் கண்டிப்பா இத குடிச்சு தான் ஆகணுமா...?


வசந்தி : இனி தினமும் நீங்க இத கண்டிப்பா நீங்க குடிக்கணும்...


தங்கதுரை சொம்பிலுள்ள பாலை ஒரு முழுங்கு குடித்து விட்டு...வசந்தியை பார்க்க...


வசந்தி : ம்ம்...முழுசா குடிங்க...


மறுபேச்சு பேசாமல் தங்கதுரை மடக் மடக் என்று தன் மகள் கங்காவுடைய பாலை முழுவதுமாக குடித்து முடித்து விட்டு சொம்பை வசந்தியிடம் கொடுத்தார்....


வசந்தி : எப்படியிருக்கு....


தங்கதுரை : லைட்டா புளிப்பு....ஆனா நல்லாருக்கு...


வசந்தி : ம்ம்...அப்டித்தான் இருக்கும்..மறக்காம இனி டெய்லியும் நீங்க இத குடிச்சிடணும்...புரியுதா...


அக்கறையோடு கூடிய அதட்டலை தன் கணவன் மீது வெளிப்படுத்தினாள் வசந்தி...


தங்கதுரை : ம்ம்...சரிடி...


அம்மா வெளியே வருவாள் என...நான் அங்கிருந்து நகர்ந்து என்னோட ரூமுக்கு போய்விட்டேன்...


அப்பா என்னுடைய முலையிலிருந்து கறந்த பாலை "நல்லாருக்கு" என்று அவர் அம்மாவிடம் சொன்னது...என்னை ஏனோ பெருமைப்பட வைத்தது...மனதில் ஏதோ சந்தோசம்...எப்படியோ அப்பா சீக்கிரம் குணமடைந்தால் போதும் எனக்கு....

ஆனால் அன்று அதன்பின் மற்ற நேரங்களில் அப்பாவும் நானும் பார்த்து பேச நேரும்பொழுது...என்னால் அவரை கண்ணோடு கண்ணாக முகம் கொடுத்து பேச முடியவில்லை...அவரால் இயல்பாக இருக்க முடிந்தது...என்னால்தான் இயல்பாக இருக்க முடியவில்லை...ஏதோ ஒரு புதிய கூச்சம் என் அப்பாவிடம் எனக்கு உருவாகி இருந்தது...ஆனால் அதை அவரிடம் வெளிக்காட்டாமல், அவரிடம் பேசி வந்தேன்...


அடுத்த நாள்...அம்மா கடைவீதிக்கு சென்று விட்டு ஒரு பெரிய பையோடு வீட்டுக்குள் வந்தாள்....உள்ளே எனது ரூமுக்குள் வந்தவள்...


வசந்தி : கங்கா...இதப்புடி...


கங்கா: என்னம்மா இதெல்லாம்....


அந்தப் பையை பிரித்தால் உள்ளே...பாதாம், பிஸ்தா, முந்திரி, பேரிச்சம் பழம், பீநட் பட்டர், வேரக்கடலை செவ்வாழை, மாதுளம், ஆப்பிள் என்று இப்படி நிறைய பொருட்கள் இருந்தன....


கங்கா : எதுக்கும்மா இதெல்லாம்...அதான் பிரசவம் முடிஞ்சு மூணு மாசம் ஆச்சுல்ல...? 


வசந்தி : புரியாம பேசாதடி...முன்னயாச்சும் உன் குழந்தைக்கு மட்டும் பால் குடுத்த...இப்போ உங்கப்பாவையும் சேர்த்தில்ல பால் கொடுக்கற...? அதுக்கு உடம்புல நல்லா தெம்பு வேணாமா....?


கங்கா : அதுக்கு...?


வசந்தி : இனிமே தினமும் இதெல்லாம் நீ சாப்டணும்...அப்போதான் ரெண்டு பேருக்கும் கொடுக்கற அளவுக்கு உன் மார்ல நெறய பால் ஊறும்...


கங்கா : ம்மா...ச்சுமாரும்மா...


கங்காவால் அவளுக்கு வெக்கமும் கூச்சமும் இயல்பாகவே வந்தது...


வசந்தி : ஏய்...நானும் புள்ள பெத்தவதாண்டி....


கங்கா : அம்மா...அதுவும் இதுவும் ஒன்னா....?


வசந்தி : புரியுதுடி...என்ன பண்ண...? இப்போ இத நீ தான் செஞ்சாகணும்...


கங்கா எதுவும் பேசாமல் இருக்க...


வசந்தி : சரி...சொன்னத மறந்துடாத...தினமும் இதையெல்லாம் சரியா சாப்புடு....


கங்கா : ம்ம்ம்.....


அன்று முதல் தினமும் இதையெல்லாம் நான் சாப்பிட ஆரம்பித்தேன்...அம்மா சொன்னது உண்மை தான்...என்னுடைய இரண்டு மாரிலும் பால் முன்பை விட உபரியாக ஊற ஆரம்பித்து...அதனால் என் இரண்டு முலைகளும் முன்னை விட பருத்து வீங்கி எந்த நேரமும் அதில் பால் திரண்டு நின்றது...


அதனால் முன்பெல்லாம் 300 மில்லி தான் அம்மாவிடம் கொடுப்பேன்...இப்போது என்னுடைய மாரில் பால் அதிகம் சுரப்பதால் 400 மில்லிக்கு மேல் தினமும் அம்மாவிடம் கொடுக்கிறேன்...அதை தினமும் என்னுடைய அப்பா குடித்துக் கொண்டு வருகிறார்...


 என் கணவர் அடிக்கடி இங்கு வந்து போகும்போது அவரும் இதைக் கவனித்து விட்டு என்னைக் கேட்டார். நான் என்ன சொல்வதெனத் தெரியாமல் "தெரியலைங்க" என்று சொல்லி விட்டேன். அவரும் அதைப் பெரிதாக அதற்கு மேல் கேட்கவில்லை...


20 நாட்கள் போயிருக்கும்...அந்த மங்கம்மா பாட்டி சொன்னது சரிதான்...அப்பா சற்றே உடல் நலம் தேற ஆரம்பித்தார்...அவரது உடல் எடை கூட ஆரம்பித்தது கண்கூடாக எங்களுக்குத் தெரிந்தது...என்னுடைய பாலைக் குடித்து அப்பா உடல் உரமேறி மெருகாக பலமாக மாறுவதை எண்ணி...எனக்கு மனம் முழுக்க சந்தோசம்...இன்னொன்று இனி எவளும் எனக்கு குழந்தை பிறகுதான் அவருக்கு உடல்நிலை சரியில்லை என்று புறம்பேச மாட்டாள்....அதை எண்ணி இன்னும் என் மனம் நிம்மதி அடைந்தது...


இப்படியே தினமும் சென்று கொண்டிருக்க...அன்று வழக்கம் போல நான் பீடிங் பாட்டிலில் என்னுடைய பாலைக் கறந்து அதை அம்மாவிடம் கொடுக்கச் செல்ல...


அம்மா சமையலறையில் எதையோ மும்முரமாக சமைத்துக் கொணாடிருந்தாள்....


கங்கா : அம்மா...இந்தாம்மா..


வசந்தி : அச்சோ...இதை இப்படியே விட்டுட்டு என்னால வரமுடியாது...விட்டா கருகிடும்...கங்கா நீயே போய் அப்பாட்ட கொடுத்துருடி...


கங்கா : அம்மா...நான் எப்படிம்மா....


வசந்தி : ஏய் இதென்ன புதுசாடி...அதான் ஒரு மாசமா குடிக்கறாரில்ல...ஒன்னும் இல்ல...நீயே கொண்டு போய் கொடு...


நான் என்ன செய்வதென குழம்பிய படியே அங்கிருந்து பாட்டிலோடு நகர...


வசந்தி : ஏய்...இப்படியே எங்க போற...பால அந்த சொம்புல ஊத்தி அதோட கால் டம்ளர் தண்ணீர் கலந்து கொண்டு போ....


நானும் அம்மா சொன்னது போல அதில் தண்ணீர் கலந்து சொம்பை எடுத்துக் கொண்டு அப்பாவோட ரூமுக்கு போக நகர்ந்தேன்....


வசந்தி : கங்கா...அவரு அப்றமா குடிக்கறேனு சொல்லி மறந்துடுவாரு...அதெல்லாம் வேலைக்காகாது...குடிச்சுட்டு சொம்ப குடுக்கச் சொல்லி...நீ அங்கேயே இருந்து வாங்கிட்டு வந்துடு...இப்டித்தான் நான் தினமும் கொடுத்திட்டிருக்கேன்....


கங்கா : ம்ம்...சரிம்மா....


நான் அவங்க பெட்ரூமுக்குள் தயக்கத்தோடு உள்ளே சென்றேன்....கையில் சொம்புடன் அப்பா என்னைப் பார்த்ததும்....


தங்கதுரை : நீயேம்மா கொண்டு வந்த...அவ எங்க...


கங்கா : அம்மா அடுப்புல ஏதோ வச்சிருக்காங்க...நகர முடியாது...அதான் எங்கிட்ட கொடுத்து விட்டாங்க...


தங்கதுரை : சரி இங்க வச்சிடும்மா...நான் பாத்துக்கறேன்....





கங்கா : இல்லப்பா...அம்மா உங்கள குடிச்சுட்டு சொம்ப குடுக்கச் சொன்னாங்க....


தங்கதுரை : தினமும் இப்டித்தாம்மா பண்றா அவ...சரி கொடுமா....


நான் அப்பாவிடம் பால் சொம்பை கொடுக்க...அவர் அதை வாய் வைத்து மடக் மடக் என்று குடிக்க ஆரம்பித்தார்...


எனக்கு அதைப் பார்க்கும் போது ஏனோ ஒரு மாதிரியாக இருந்தது...


என்னுடைய முலைக் காம்புகளிலிருந்து நான் கறந்து கொண்டு வந்த என்னுடைய தாய்ப்பாலை...என் அப்பா பருகிக் கொண்டிருக்கிறார்....அவரது தொண்டையில் இறங்கி எனது பால் அவரது வயிற்றுக்குள் இறங்குவது எனக்கு நன்றாக தெரிகிறது...


இப்போது ஏதோ ஒரு உணர்வு என்னை ஆட்கொண்டது...என்னால் அங்கு நிக்கமுடியவில்லை...அம்மா சொன்னதால் அவர் குடித்து முடிக்கும்வரை அங்கு நான் இருந்தேன்....அப்பா எனது பால் முழுவதுமாக குடித்துவிட்டு....சொம்பை நீட்ட...


தங்கதுரை : இந்தாம்மா...


நான் மறுபேச்சு பேசாமல் அந்த சொம்பை வாங்கிக் கொண்டு வந்து சமையலறையில் வைத்துவிட்டு வந்துவிட்டேன்...


எனது அறைக்கு நான் வந்ததும் பெட்டில் படுத்து யோசிக்க ஆரம்பித்தேன்...ஏதோ ஒன்று நடந்தது...அப்பா என்னுடைய பாலைக் குடிப்பதை நான் பார்த்த பொழுது...என்னுடைய மாரிலும் முலைக் காம்புகளிலும் ஏதோ ஒரு புதிய உணர்வு என்னை உலுக்கியது...


அது என்ன என மனம் உருண்டது.....?????!!!!!!!!!


தொடரும்......