[anaamika]

CHAPTER – 7 ఐదవ రాత్రి

ఫ్లాష్బ్యాక్

Update - 05

సముద్ర తీరంలో


............................................గురూజీ : "జై లింగ మహారాజ్ ! వికాస్, పాలు పోయడం మొదలుపెట్టండి. నిండటానికి కొంత సమయం పడుతుంది."..................................

............................................నేను గురూజీ మాటల విని మళ్లీ ఈ లోకంలోకి వచ్చాను, బాత్ టబ్ నేల మీద గోరువెచ్చని పాలు నిండుతుండడాన్ని అనుభవించాను. పైప్ లైన్ ద్వారా బాత్ టబ్ లో పాలు నిండుతున్నాయి, అయితే దాని రంధ్రం చిన్నగా వుంది కాబట్టి, అది నిండటానికి కొంత సమయం పడుతుందని తెలిసిపోతుంది. అయితే అత్యంత ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, మొత్తం ప్రక్రియ నిజంగా నేను ఒక కొలను ఒడ్డున నిలబడి ఉన్నట్లు, నీటి అలలు నా కాళ్ళని ముద్దు పెట్టుకుంటున్న అనుభూతి నాకు కలుగుతోంది..................................

........................................గురూజీ : "రష్మి, పాలు నిండే ప్రవాహం చాలా వేగంగా ఉంటుంది కాబట్టి నా చేయి పట్టుకో, లేకపోతే నువ్వు బాలన్స్ తప్పి పడిపోతావు."...........................


నా కాళ్ళని వెచ్చని పాలు తాకినప్పుడు, బాత్ టబ్ లో ఏర్పడ్డ అలలు నా కాళ్ళని మెల్లగా తాకుతున్నప్పుడు, నాకు వెంటనే ఒక సంవత్సరం క్రితం సముద్ర తీరానికి వెళ్ళిన నా ప్రయాణం సంగతి గుర్తొచ్చింది. నేను, నా భర్త, మనోహర్ అంకుల్, సోనియా వదిన, రాజ్ కలిసి సముద్ర తీరానికి వెళ్ళినప్పుడు, అక్కడ కూడా ఇక్కడి పాల లాగే వెచ్చని సముద్రపు నీరు మెల్లగా నా కాళ్ళని తాకింది. అక్కడ నేను రాజ్ చేతిని పట్టుకున్నాను, ఇక్కడ గురూజీ నా చేయి పట్టుకున్నారు. రెండు సందర్భాల్లో కూడా నా భర్త అక్కడ లేడు.

తర్వాత 15-20 నిమిషాల్లో ఇక్కడ జరిగింది యాదృచ్ఛికంగా సముద్ర తీరంలోనూ అలాగే జరిగింది.

ఫ్లాష్బ్యాక్ :

మేము నిజామాబాద్ లో ఉండటం వల్ల సముద్ర తీరానికి వెళ్లడం చాలా అరుదుగా జరుగుతుంది, అందుకే అనిల్ ఈ పర్యటన గురించి చెప్పినప్పుడు నేను చాలా ఉత్సాహపడ్డాను. అంతకు ముందు నేను ముంబై కి వెళ్ళినప్పుడు మాత్రమే సముద్ర తీరాన్ని చూసాను అది కూడా నేను చాలా చిన్నగా ఉన్నప్పుడు మా అమ్మానాన్నలతో కలిసి వెళ్ళినప్పుడు చూసాను. రాజ్ నా భర్తకి చాలా మంచి ఫ్రెండ్, మనోహర్ అంకుల్, సోనియా వదిన మా పొరుగింటివాళ్ళు. పెళ్లికి ముందు అనిల్ వాళ్ల అమ్మానాన్నలతో కలిసి చాలా చోట్లకి వెళ్ళాడు. అందుకే మా మధ్య అనుబంధం చాలా బలంగా ఉండేది, రాజ్ అప్పుడప్పుడు మా ఇంటికి వచ్చేవాడు, నేను కూడా చాలా సులభంగా కలిసిపోయేదాన్ని. రాజ్ నా భర్త వయసువాడే, దాదాపు 32-33 ఏళ్లు, అతనికి ఇంకా పెళ్లి కాలేదు. మనోహర్ అంకుల్, సోనియా వదిన లు ఇద్దరూ ముసలి దంపతులు, వాళ్ళ అమ్మాయి కి గత ఏడాదే పెళ్లైంది, ఆమె ఢిల్లీలో ఉంటుంది.

జర్నీ మొదలైనప్పటి నుంచి మాకు సమయం హాయిగా గడుస్తోంది. మనోహర్ అంకుల్ రిటైర్మెంట్ కి దగ్గరలో వున్నా, చాలా చురుగ్గా, ఉత్సాహంగా ఉండేవాడు, ఎప్పుడూ జోకులు వేస్తూ అందరినీ సంతోషంగా ఉంచేవాడు. అతని శరీరాకృతి కూడా అతని వయసుకి తగ్గట్టుగా చాలా బాగుండేది. ఫోటోగ్రఫీ అతని హాబీ. మనోహర్ అంకుల్, సోనియా వదిన వయసులో కొంత తేడా వుంది, ఆమె దాదాపు నలభై ఏళ్ల వయసులో ఉండేది. వదిన నాకు ఒక మంచి ఫ్రెండ్ లా ఉండేది. ఆ వయసులో ఉన్న చాలా మంది పెళ్ళైన అమ్మాయిల లాగే, తన శరీరం కొద్దిగా లావుగా ఉండేది, అయితే తన 20 ఏళ్ల కూతురితో పోల్చితే, తన శరీరం పొందిక లేకుండా లేదా వదులుగా ఉండేది కాదు. నలభై ఏళ్ల అమ్మాయిలా కాకుండా, ఆమె కూడా తన భర్త లాగే చాలా ఎనర్జిటిక్ గా, ఉల్లాసంగా ఉండేది. మేము చాలా మంచి టీం లా ఉండేవాళ్ళం.

మేము ప్రోగ్రాం అనుకున్నది కేవలం మూడు రోజుల చిన్న జర్నీ, అందుకే మేము మొదటి రోజు పర్యాటక ప్రదేశాలకి వెళ్లాలని, మిగిలిన రెండు రోజులు సముద్ర తీరంలో గడపాలని నిర్ణయించుకున్నాం. మనోహర్ అంకుల్ తన ఫోటోగ్రఫీ పనిలో బిజీగా ఉన్నప్పుడు, మేము బయటికి వెళ్ళినప్పుడు రాజ్, నేను, సోనియా వదిన, అనిల్ చాలా సమయం కలిసి గడిపేవాళ్ళం. నిజం చెప్పాలంటే, రాజ్, సోనియా వదినల మధ్య లేదా సోనియా వదిన, రాజ్ ల మధ్య ఏదైనా ఊహించలేని లేదా ప్రత్యేకమైన అనుబంధం ఉన్నట్లు నేను గమనించలేదు, అయితే ఆ తర్వాత రోజు నేను మొదటిసారి ఒకటి చూశాను.

ఆ రోజు సముద్ర తీరంలో సూర్యుడు పూర్తిగా వెలుగుతున్నాడు. వేసవి రోజు. నేను సముద్రంలో స్నానం చేయాలని అనుకున్నాను కాబట్టి, నేను ముదురు రంగు సల్వార్-కమీజ్ ని సెలెక్ట్ చేసుకుని వేసుకున్నాను, అలాంటివి వేసుకుంటే నేను తడిసినప్పుడు నా శరీర లోని భాగాలు ఎక్కువ కనిపించే అవకాశం ఉండదు. మేమంతా కలిసి వెచ్చని ఇసుక మీద నడుస్తూ సముద్ర తీరానికి వెళ్తున్నాం. మనోహర్ అంకుల్, రాజ్ ఇద్దరూ స్విమ్మింగ్ షార్ట్స్ ని వేసుకున్నారు, అనిల్ బెర్ముడా వేసుకున్నాడు. నేను తెలుపు పైజామాతో ఎరుపు కమీజ్ ని వేసుకున్నాను, సోనియా వదిన మ్యాచింగ్ బ్లౌజ్ తో లేత నీలం రంగు కాటన్ ప్రింటెడ్ చీర కట్టుకుంది.

మనోహర్ అంకుల్ : "సోనియా, నువ్వు రష్మి దగ్గర నుంచి ఒక సల్వార్-కమీజ్ తీసుకుని వేసుకుని ఉండాల్సింది. చీర కంటే అది చాలా సౌకర్యంగా ఉంటుంది."

నేను : "అవును అంకుల్, నేను కూడా బయలుదేరే ముందు వదినకి అదే చెప్పాను."

సోనియా వదిన : "నేను చీరలోనే బాగానే ఉన్నాను బాబా !"

మనోహర్ అంకుల్ : "సరే, నీ ఇష్టం. నేను జస్ట్ నీకు చెప్పాను.అంతే."

రాజ్ : "అంకుల్ నేను ఒక్క నిమిషంలో తిరిగి వస్తాను. నా సిగరెట్ స్టాక్ అయిపోయింది !"

రాజ్ సిగరెట్లు తీసుకురావడానికి వెళ్ళాడు, మేము దాదాపు నీళ్లు వస్తున్న, ఒడ్డు నుంచి వెనక్కి వెళ్తున్న చోటికి చేరుకున్నాం. సముద్ర తీరం రాళ్లతో నిండి ఉంది, ఖచ్చితంగా స్నానం చేయడానికి ఇది అంత అనువైన ప్రదేశం కాదు. సోనియా వదిన, మొదట్లో చాలా ఉత్సాహంగా వున్నా, అలలని చూసి చాలా భయపడినట్లు అనిపించింది. నీటి అలలు వేగంగా వచ్చినప్పుడు, తను నాకంటే ఎక్కువగా భయపడింది. ఆమె మనోహర్ అంకుల్ చేతిని చాలా గట్టిగా పట్టుకుంది, ఏ మాత్రం లోతులోకి వెళ్ళడానికి రెడీగా లేదు. అనిల్ నా చేయి పట్టుకున్నాడు, నెమ్మదిగా మేము అడుగులు వేస్తూ సముద్రంలో ముందుకి వెళ్తున్నాం.

సోనియా వదిన : "రష్మి, జాగ్రత్త. సముద్రం ఈ రోజు వేగంగా ఉన్నట్లు అనిపిస్తుంది. అనిల్ చేతిని సరిగ్గా పట్టుకో."

తను నాకు చాలా రకాల సలహాలు ఇస్తోంది, నేను కూడా చాలా ధైర్యవంతురాలిని కాకపోయినా, నా భర్తతో వున్నాను కాబట్టి మేము కొన్ని అడుగులు ముందుకి వెళ్ళాము. అక్కడ నీళ్లు దాదాపు నా మోకాళ్ల వరకు వచ్చాయి, నేను ముందుకి నడుస్తున్నప్పుడు అలలు నన్ను గట్టిగా తాకుతుండడంతో నేను బాలన్స్ తప్పి పడిపోకుండా అనిల్ నన్ను నా నడుము దగ్గర పట్టుకున్నాడు.

నేను : "అరే ! వదిన, అంకుల్ ఇక్కడే ఉన్నారు. నువ్వు ఏం చేస్తున్నావు ?"

అనిల్ : "వాళ్ళు మనల్ని ఇలా చూస్తే, వాళ్ళు తమ కళ్ళని పక్కకి తిప్పుకుంటారు, లేదా మనోహర్ అంకుల్ మనల్ని చూసి అలాగే చేస్తాడు. హా-హా హా."

మేము నవ్వాము, నేను అనిల్ చేతుల్లో చాలా మంచి సమయాన్ని ఎంజాయ్ చేస్తున్నాను. అయితే త్వరగానే నా భర్త చంచలంగా మారి, పోటు మీదున్న సముద్రంలోకి లోతుగా వెళ్ళడానికి ఆసక్తి ని చూపించాడు. త్వరలోనే మనోహర్ అంకుల్ కూడా ఎంత లోతుగా వెళ్ళగలరో మాకు చూపించడానికి ఇంటరెస్ట్ తో ఉండడాన్ని నేను గమనించాను. వాళ్ళందరూ మంచి ఈతగాళ్లు, వాళ్లకి సముద్ర లోతుల్లోకి వెళ్లిన అనుభవం ఉంది. రాజ్ తిరిగి వచ్చాడు కానీ అంత ధైర్యంగా కనిపించ లేదు, ఒడ్డున ఉండటానికి ఇష్టపడ్డాడు. లోతుల్లోకి వెళ్ళొద్దని నేను, వదిన మా భర్తలని బ్రతిమిలాడుకున్నా, వాళ్ళు లోతైన సముద్రంలో ఎంజాయ్ చేయడానికి చాలా ఇష్టపడుతున్నారు.

సోనియా వదిన : "సరే, మనం టైం ని సెట్ చేసుకుందాం, ఆ తర్వాత మీరు తిరిగి వచ్చేయాలి, అప్పుడు మనం అందరం కలిసి ఎంజాయ్ చేసుకుందాం. గుర్తుంచుకోండి, మీరు తిరిగి వచ్చేవరకు మేము ఇద్దరం మీ కోసం టెన్షన్ పడుతూ ఉంటాం."

మనోహర్ అంకుల్ : "సరే బాబా ! మేము 20 నిమిషాల్లో తిరిగి వస్తాం. సంతోషమేనా ? అనిల్ నువ్వు ఏమంటావు ?"

అనిల్ : "తప్పకుండా అంకుల్. అలా వెళ్ళడంలో ఎంత ఆనందం ఉంటుందో వీళ్ళకి ఎప్పటికీ తెలియదు."

అని చెబుతూ అతను వెళ్ళాలన్న ప్లేస్ వైపు వేలు పెట్టి చూపించాడు, అక్కడ సముద్ర తీరం మీద నురగతో కూడిన తెల్లటి పొగతో నీళ్లు ఎగిరిపడుతున్నాయి.

నేను : "అనిల్, ప్లీజ్ జాగ్రత్తగా ఉండు, ఎక్కువ సాహసం చేయొద్దు."

అనిల్ : "సరే బంగారం. రాజ్ నువ్వు కూడా మాతో రా."

రాజ్ : "లేదు, నేను ఇక్కడ బాగానే ఉన్నాను."

అనిల్ : "అలా అయితే నువ్వు వాళ్ళిద్దరినీ జాగ్రత్తగా చూసుకో."

***