மறுபடியும் வருவாயா?

[Lifeissecret]

**“மறுபடியும் வருவாயா?” – ஒரு முடிவு, ஒரு திருமணம்**

மாலை நேரம்.

சூரியன் மெதுவாக மறைந்து கொண்டிருந்தான்.

அந்த ஒளியில் தேவிகாவின் முகம் இன்னும் மென்மையாகத் தெரிந்தது.

வருண் அமைதியாக அவளை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

அவன் மனதில் ஒரு முடிவு உறுதியாகி விட்டது.

---

### அந்த முன்மொழிவு

“தேவிகா…” என்று அவன் மெதுவாக அழைத்தான்.

“ஹூம்?”

அவள் திரும்பி பார்த்தாள்.

அவன் அவளருகே வந்தான்.

சில நொடிகள் அவள் கண்களை பார்த்துக்கொண்டே நின்றான்.

பிறகு மெதுவாக சொன்னான்:

“நீங்க என் வாழ்க்கை முழுக்க என்னோட இருக்கணும்.”

தேவிகாவின் இதயம் ஒரு நொடிக்கு நின்றது போல இருந்தது.

“வருண்…”

அவள் குரல் நடுங்கியது.

அவன் தொடர்ந்தான்:

“நான் உங்களை காதலிக்கிறேன் மட்டும் இல்ல…
நான் உங்களோட வாழ்க்கை வாழணும்.”

ஒரு சிறிய இடைவெளி.

“நீங்க என்னை திருமணம் செய்ய ரெடி ஆவீங்களா?”

தேவிகாவின் கண்களில் கண்ணீர் நிரம்பியது.

அவள் சில நொடிகள் பேச முடியவில்லை.

பிறகு மெதுவாக தலையசைத்தாள்.

“ஆமாம்…”

அந்த ஒரு வார்த்தை வருணின் வாழ்க்கையை முழுவதும் மாற்றிவிட்டது.

---

### எதிர்ப்பு

ஆனால் அந்த முடிவு எளிதாக இல்லை.

முதலில் எதிர்ப்பு வந்தது **ஆர்யனிடமிருந்து**.

“அம்மா… இது சரியா?” என்று அவன் நேராக கேட்டான்.

“அவர் அக்காவின்….”

அவன் சொல்ல முடியாமல் நின்றான்.

தேவிகாவின் இதயம் உடைந்தது.

அவள் மெதுவாக சொன்னாள்:

“நான் உன்னை ஒருபோதும் கைவிட மாட்டேன்…”

ஆனால் அவன் கண்களில் குழப்பம் இருந்தது.

---

அதே நேரத்தில் வருணின் வீட்டிலும் அதே நிலை.

அவனுடைய அம்மா சொன்னாள்:

“இது சமூகம் ஏற்றுக்கொள்ளாது.”

அப்பா அமைதியாக இருந்தார்.

“நீ இன்னும் இளம் வயசு வருண்…”

---

### வருணின் நிலைப்பாடு

ஒரு நாள் வருண் தனது பெற்றோரிடம் நேராக சொன்னான்:

“நான் இந்த முடிவை மாற்ற மாட்டேன்.”

அவன் குரலில் அமைதி இருந்தாலும் உறுதி இருந்தது.

“நான் சந்தோஷமாக இருக்கணும்…
அதுக்கு காரணம் தேவிகா.”

அந்த வார்த்தைகள் அவர்களின் மனதை மெதுவாக மாற்ற ஆரம்பித்தது.

---

### ஆர்யனின் புரிதல்

ஒரு மாலை ஆர்யன் அமைதியாக வருணிடம் வந்தான்.

“ஒரு கேள்வி கேக்கலாமா?”

“கேள்.”

“நீ உண்மையாவே அம்மாவை சந்தோஷமாக வைத்துக்கொள்ளுவியா?”

வருண் ஒரு நொடிக்கு கூட யோசிக்காமல் சொன்னான்:

“என் வாழ்க்கையை விட முக்கியமா வைத்துக்கொள்வேன்.”

ஆர்யன் சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்தான்.

பிறகு மெதுவாக தலையசைத்தான்.

அது அவன் ஏற்றுக்கொண்டதற்கான முதல் அறிகுறி.

---

### ஒப்புதல்

நாட்கள் கடந்தன.

மெதுவாக எதிர்ப்பு குறைந்தது.

வருணின் பெற்றோர் அவனை பார்த்தார்கள்.

அவன் கண்களில் இருந்த உறுதியை உணர்ந்தார்கள்.

“உன் சந்தோஷம் தான் முக்கியம்,” என்று அவன் அம்மா மெதுவாக சொன்னாள்.

அதே நேரத்தில் தேவிகாவும் தனது மகனிடம் இருந்து ஒரு வார்த்தை கேட்டாள்:

“நீ happyஆ இருந்தா… நான் okay.”

அந்த நொடியில் அவளுடைய கண்களில் கண்ணீர் வந்தது.

---

### திருமணம்

ஒரு சிறிய கோவில்.

அதிகமான கூட்டம் இல்லை.

ஆனால் அந்த இடத்தில் உண்மையான உணர்வு இருந்தது.

தேவிகா எளிமையான சேலையில் இருந்தாள்.

வருண் அவளை பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான்.

அவன் கண்களில் ஒரு ஆழமான காதல் இருந்தது.

மாலை நேரத்தில் மங்களம் ஒலித்தது.

வருண் மெதுவாக தாலி கட்டினான்.

அந்த நொடியில் தேவிகா கண்களை மூடியாள்.

ஒரு புதிய வாழ்க்கை ஆரம்பமானது.

---

### அந்த நொடியில்

திருமணத்திற்குப் பிறகு அவர்கள் இருவரும் கோவில் வெளியே நின்றார்கள்.

சூரியன் மறைந்து கொண்டிருந்தான்.

தேவிகா மெதுவாக சொன்னாள்:

“நான் மீண்டும் இப்படிச் சிரிப்பேன் என்று நினைக்கல.”

வருண் அவளை பார்த்தான்.

“நான் உங்களை இப்போ தான் முதல் முறையாக சிரிக்க வைக்கிறேன்.”

அவள் சிரித்தாள்.

அந்த சிரிப்பு…

அதே ராகினியின் சிரிப்பு.

ஆனால் இப்போது அது ஒரு புதிய வாழ்க்கையின் சிரிப்பு.

---

அந்த மாலை காற்றில் ஒரு உண்மை மட்டும் இருந்தது.

**காதல் வயதைக் கேட்காது.
அது மனதை மட்டும் தேர்வு செய்கிறது.**