Yesterday, 11:14 AM
புவனா பார்வையில்
நான் சந்தோசமா இருந்தேன். விஷ்ணு இந்த அளவுக்கு. என் மேல உசுரையே வச்சி இருப்பானு நான் நினைச்சே பாக்கல. யூ ஆர் கிரேட் டா. என்று எனக்குள்ள பேசி கொண்டு இருந்தேன்.. அப்போ ஒரு லேடி SI. மா இந்தாங்க சாப்பாடு.. என்று எனக்கு டிபன் பார்சல் கொடுத்தாள்.. அந்த டிபன் பார்சலை வாங்கிக் கொண்டு.. அந்த லேடி எஸ் ஐ பார்த்துக் கொண்டே இருந்தாள்
தாரணி SI : என்னாச்சிமா என்னையவே பாத்துக்கிட்டே இருக்கீங்க? ஹ்ம்ம் சாப்பிடுங்க மா
நான் : இல்லம்மா உன்னைய எப்படியோ பார்த்த மாதிரியே இருக்கு? அதான் அய்யய்யோ உன்னைய வா போ ன்னு சொல்லிட்டேன். சாரிமா தெரியாம சொல்லிட்டேன்
தாரணி : அம்மா விடுங்க அம்மா நீங்க எனக்கு அம்மா மாதிரி, ஒரு அம்மா ஒரு பொண்ண எப்படி வேணாலும் கூப்பிடலாம்.. நீங்க என்னைய பெயர் சொல்லியே கூப்பிடுங்க.. என் பேரு தாரணி.
புவனா : சரி மா, நீ எந்த ஊருமா..? உன் அம்மா அப்பா எல்லாம் என்ன பண்றாங்க ?
தாரணி : எனக்கு யாரும் கிடையாது மா. நான் அனாதை, சின்ன வயசுல இருந்து ஒரு அனாதை ஆசிரமத்தில் தான் நான் வளர்ந்தேன், இப்பவும் அங்க இருந்து தான் இங்க ஸ்டேஷனுக்கு வரேன்.
நான் : எனக்கு கஷ்டமா போனது. மன்னிச்சுக்கோ மாமா தெரியாம கேட்டுட்டேன், இனி நீ அனாதைன்னு சொல்லக்கூடாது உனக்கு அம்மா நான் இருக்கேன். சரியா என்று இட்லி சாப்பிட ஆரம்பித்தேன்.. அவளை பார்க்கும் போது எனக்கு ஏதோ ஒரு உணர்வு.. ஏதோ நான் அவளை பத்து மாசம் சுமந்து பெத்தது போல ஒரு உணர்வு... ஒரு இட்லி பீஸ் எடுத்து அவளுக்கு நான் ஊட்டினேன்.
தாரணி : வேண்டாமா நீங்க சாப்பிடுங்க. நான் ஆசிரமம் போய் சாப்பிடுவேன்.
நான் : அவள் பேசும்போது எனக்கு கஷ்டமாக இருந்தது எதுக்கு என்று தெரியவில்லை, நீ போலீஸ் தானே மா அப்புறம் உனக்கு கோட்ரஸ் கொடுக்கலையா.?
தாரணி : இல்லம்மா, இப்போ கவர்மெண்ட் வேலை பாக்குறவங்க தனியா ஒரு ஆண் இருந்தா அவங்களுக்கு ஒரு கோட்ரஸ் கொடுக்குறாங்க.. நான் தனியா இருக்க ஒரு பெண் அதனால எனக்கு கொடுக்கல, இதே இது நான் ஒரு ஆணா இருந்தா கண்டிப்பா எனக்கு கோட்ரஸ் கொடுத்து இருப்பாங்க. சரி மா விடுங்க நீங்க சாப்பிடுங்க, அண்ணா எங்க பக்கத்துல தான் உட்கார்ந்து இருப்பேன் எது வேண்டுமானாலும் என்னை கூப்பிடுங்க என்று சொல்லிவிட்டு அவள் சேரில் உட்கார்ந்து கொண்டாள், நானும் கொஞ்ச நேரத்தில் சாப்பிட்டு முடித்து, கை கழுவ எழுந்தேன், அப்போ தாரணி கை கழுவ தண்ணீரும், ஒரு கப் கொண்டு வந்தாள்.. உட்காருமா இதிலேயே கழுவுங்க ஒன்னும் பிரச்சனை இல்ல,
நான் : இருக்கட்டுமா பரவால்ல, நானே வாஷ் ரூம் போய் கழுவிக்கிறேன்
தாரணி : நான் உங்களுக்கு ஒரு மகள் இருந்து அவங்க சொன்னா கேப்பீங்க தானே, அப்புறம் என்ன நானும் உங்களுக்கு ஒரு மகள் மாதிரி தான்.. கையேந்த கப்பல கழுவுங்க நான் போய் வாஷ்பேஷன்ல ஊத்திக்கிறேன்.. அவளுடைய பாசம் என்னை, உருக வைத்தது.. அவள் கொண்டு வந்த கப்பில் கை கழுவி அவளிடம் கொடுத்தேன்.. அவளும் சரி மா நீங்க இருங்க நான் போய் வாஷ்பேஷன்ல ஊத்திட்டு வாரேன்.. என்று சொல்லிவிட்டு சென்றாள்.. ஒரு கால் மணி நேரம் கழித்து வந்தா,
தாரணி : மா. இந்தாங்க மா, பாய் தலைகாணி. இந்த ரூம்ல படுத்துக்கோங்க, நானும் உங்க பக்கத்திலேயே படுத்துகிறேன்.
நான் : மா நான் விசாரணை கைதி, எனக்கு எதுக்கு இந்த சலுகை, கைதிகளுக்கு என்ன கொடுப்பீங்களோ அதையே கொடு மா.
தாரணி : மா உங்களுக்காக உங்க மகன், சொல்லி எஸ் பி சார் என்கிட்ட சொல்லிட்டு போனாரு. உங்கள நல்லா கவனிக்கணும் அப்படின்னு, நீங்க கைதி கிடையாது, உங்க மேல சந்தேகப்பட்டு கூப்பிட்டு வந்து இருக்காங்க அவ்வளவுதான், நீங்க ஒரு பெண் அதனால உங்களுக்கு கொடுக்க வேண்டிய மரியாதையா நாங்க கொடுப்போம்.. அதிலும் நீங்க பெரியவங்க.. ஏன் எதுக்குன்னு கேட்காம இந்த பாய் விரிங்க.. அவள் சொன்ன இடத்தில் பாய் விரித்தேன்.. என் அருகில் வந்து படுத்துக்கொண்டார். இருவரும் பல விஷயங்களை பேசி அப்படியே உறங்கினோம்,
மறு நாள்றுநாள் விடிந்தது.
பரபரப்பாக ஓடி வந்தார் ஏட்டு, எங்கள் இருவரையும் அவர் தான் எழுப்பி விட்டார். மா உங்களுக்கு ஜாமீன் கிடைச்சிருச்சு நீங்க வீட்டுக்கு போகலாம்..
நான் : எனக்கு சந்தோசம் இன்னொன்னு சந்தேகம், அது எப்படி சார் ஒரே ராத்திரியில எல்லாமே நடக்கும்,?
ஏட்டு : மா, உங்க பையனும் எஸ்பி சாரும் சேர்ந்து, போஸ்ட்மார்ட்டம் ரிப்போர்ட் வாங்கி இருக்காங்க, அதுல கொலை செய்யப்பட்டதாக இறந்து போன பிரகாஷ், அவன் இறக்கும் போது நேரம், 5 15 மணிக்கு மாலை, நீங்க அந்த கொலை நடந்த வீட்டிற்கு போகும் போது நேரம், 5 40 மாலை, சிசிடிவி ஃபுட்டேஜ்ல எல்லாமே தெளிவா இருக்கு, நீங்க அந்த வீட்டுக்கு போறதுக்கு முன்னாடியே, கொள்ள பட்டு இருக்கிறான்.. போஸ்ட்மார்ட்டம் ரிப்போர்ட், இரவே ஒரு ஜட்ஜ் பார்த்து இருக்காங்க. அவங்க கிட்ட எல்லா ஆதாரத்தையும் ஒப்படைச்சிட்டு, ஜாமீன் ஆர்டர் கைல வாங்கிட்டு இங்க வந்துகிட்டு இருக்காரு உங்க மகன், உண்மையிலே உங்க மகனை நினைச்சு எனக்கு பெருமையா இருக்குமா, ஒரு ராத்திரியில எல்லா வேலையும் முடிச்சு உங்கள காப்பாத்தி இருக்காரு மா, உண்மையில உங்க மகனுக்கு சுத்தி போடுங்க..
நான் : எனக்கு பெருமையாக இருந்தது.. கொஞ்ச நேரத்தில் ஸ்டேஷனில் இருந்த பாத்ரூமில், குளித்துவிட்டு வெளியே வந்தேன். அங்கே ஸ்டேஷனில் விஷ்ணு கம்பீரமாக உட்கார்ந்து இருந்தான்.
விஷ்ணு : என்னமா இங்கேயே குளிச்சிட்டீங்க வீட்ல வந்து குளிக்க வேண்டியது தானே, சரி வாங்க வீட்ல எப்படி உங்களுக்கு சில சம்பிரதாயங்கள் செஞ்சிட்டு தான் வீட்டுக்கு கூப்பிட்டு போவாங்க.. கிளம்புங்க மா
நான் : எனக்கு சந்தோஷத்தில் என்ன பேசுவது என்றே தெரியவில்லை, என்னுடைய மகன் என்னை காப்பாற்றி இருக்கிறான், அவனை நடத்தி உண்மையிலே நான் பெருமைப்படுகிறேன், தாரணியை கூப்பிட்டு, டேய் விஷ்ணு இனிமேல் ஹேமா மட்டும் உனக்கு தங்கச்சி கிடையாது, இவளும் உனக்கு தங்கச்சி தான்.
விஷ்ணு : ஹாய்.
தாரணி : ஹாய் அண்ணா. உண்மையிலே எனக்கு ஒரு தங்கச்சி ஒரு அம்மா நல்ல குடும்பம் கிடைச்சிருக்கு நினைக்கும்போது எனக்கு சந்தோஷத்தில் என்ன பேசணும்னு தெரியல, சொல்லிவிட்டு கண்கலங்கினாள்.
விஷ்ணு : அம்மா என்கிட்ட நீ என் தங்கச்சின்னு சொன்னாங்க, இன்னையிலிருந்து நீ எங்க குடும்பம், சாரி நம்ம குடும்பம், கண்கலங்க கூடாது சரியா, இப்போ அம்மாவ கூப்பிட்டு வீட்டுக்கு போறேன் கொஞ்சம் கழிச்சு நீ வீட்டுக்கு வா. அவளுடைய கண்ணீரை துடைத்து விட்டான்..
தாரணி : ஹ்ம்ம்ம் என்று மட்டும் பதில் சொன்னால். நானும் தாரணி கிட்ட அன்பாக பேசிவிட்டு கண்ணீரைத் துடைத்து விட்டு ஸ்டேஷனிலிருந்து கிளம்பி என் வீட்டிற்கு சென்றேன்
புவனா கொலை செய்யவில்லை என்று விஷ்ணு நிரூபித்த பிறகு ஜாமீனில். வீட்டிற்கு கூப்பிட்டு வந்தார்கள். வீட்டு வாசலில் புவனாவிற்கு எண்ணெய் தேய்த்து குளிப்பாட்டி வீட்டிற்கு அழைத்து வந்தனர்.. சொந்தக்காரர்கள் ஒவ்வொருவராக வந்து. நலம் விசாரித்து சென்றார்கள். புவனா அவளுடைய ரூமில் போய் உட்கார்ந்து தனியாக யோசித்துக் கொண்டு இருந்தாள். எனக்காக இந்த அளவுக்கு போராடி என்னைய ஜெயில் இருந்து வீட்டுக்கு கூப்பிட்டு வந்துட்டானே.. இவனுக்கு இன்னைக்கு ஏதாவது ஒரு சர்ப்ரைஸ் செய்யணும்.. அவன் முதல் முதல்ல என் மேல தான் ஆசைப்பட்டான். நானே அவனை வலிய கூப்பிட்டா என்னை தப்பா நினைச்சு விடுவானோ. கிடையாது என்கிட்ட கோபப்பட மாட்டான், அவனை தனியா கூப்பிட்டு நிறைய பேசி. அவனுக்கு ஒரு சர்ப்ரைஸ் கொடுக்கணும்.. யோசித்துக் கொண்டு இருக்கும் போது,. ஹேமா உள்ளே வந்தால்.
புவனா : வாடி என்ன இங்க வந்த மாதிரி இருக்கு.? என்ன விஷயம்.?
ஹேமா : மா, விஷ்ணு அண்ணா மேல இன்னுமுமா கோவமா இருக்கீங்க? அவன் நீங்க ஜெயிலுக்கு போனதுக்கு அப்புறம் எவ்ளோ கஷ்டப்பட்டான் தெரியுமா..? அண்ணன் கிட்ட பேசுங்கமா.
புவனா : நான் அவள் மேல கோவமா இருந்தேன் அது உண்மைதான், ஆனா இப்ப அவன் மேல எனக்கு கோபம் இல்ல, ஆனா நீ எதுக்குடி அப்படி செஞ்ச, உன் கூட ஏற்கனவே உடலுறவு வச்சிக்கிட்டான், ஏன் நம்ம மூணு பேருமே சேர்ந்து செஞ்சிருக்கோம், ஆனா அவன இன்னொருத்திக்கு எதுக்குடி விட்டுக்கொடுத்த, அது உனக்கு தப்பா தெரியல, அவன் நம்ம விஷ்ணு டி.
ஹேமா : அம்மா அப்படின்னா அண்ணன் மேல உனக்கு கோவம் இல்லையா, நம்ம ரெண்டு பேரையும் தாண்டி இன்னொரு ஆள் இடையில வந்துட்டாங்கன்னு கோபமா, இத முதல்லயே சொல்ல வேண்டியது தானே. என்னம்மா நீங்க. டேய் அண்ணா உள்ள வாடா.
புவனா : என்னடி சொல்ற விஷ்ணு வெளியே தான் நிக்கிறானா.? டேய் எதுக்கு வெளிய நிக்கிற உள்ள வா.
விஷ்ணு : அம்மா என் மேல கோபம் ஏதும் இல்லையே.. நான் அன்னைக்கு என்னையும் மீறி நடந்துகிட்டேன் மா,
புவனா : டேய் விடு டா.. உன் நிலைமை எனக்கு புரியுது, நீ தனியா ஒரு ஆம்பள, அங்க மூணு அழகிய பெண்கள், அப்படி இருந்தா எந்த ஆம்பள சும்மா இருப்பான், இது போதாதுன்னு அவங்களே உன்னையே சீண்டி விட்டு இருக்காங்க, உன் நிலைமையிலிருந்து யோசிச்சு எனக்காக நீ எடுத்த ஒவ்வொரு ஸ்டெப்பும் நெனச்சு யோசிச்சு, உன் மேல உள்ள கோவம் எல்லாம் போயிடுச்சுடா, விஷ்ணு மனசுல இருந்து ஒன்னு சொல்றேன் டா, உண்மையிலேயே உன்னையே நான் மகனா பெத்ததுக்கு இன்னைக்கு நான் ரொம்ப ரொம்ப பெருமைப்படுகிறேன், யூ ஆர் கிரேட் சன். சொல்லி விஷ்ணு கன்னத்தில் முத்தமிட்டால், ஹேமாவிடம் திரும்பி. இங்க பாரு, நான் விஷ்ணு கூட தனியா இருக்க போறேன், இந்த ரூம் கதவை யாரும் தட்டாமல் பார்க்க வேண்டியது உன் பொறுப்பு, எங்க ரெண்டு பேருக்கும் இடையில தடங்கல் வராமல் இருக்கணும், அதுவும் உன் பொறுப்பு, என்று ஹேமாவிடம் உத்தரவு போட்டால்
ஹேமா : சரி தான், மகளையே காவலுக்கு நிக்க சொல்றீங்க நல்லா இருக்கு. ரொம்ப நல்லா இருக்கு, நானும் ஜாயின் பண்ணிடலாமா
விஷ்ணு : அம்மா என்னம்மா சொல்றீங்க எதுவும் வேண்டாமா, நீங்க தானே சொன்னீங்க நம்ம அம்மா மகனா மட்டும் இருப்போம்னு, அதுதாம்மா நல்லது அதுதான் கரெக்ட்.
புவனா : நீ எதுவும் பேசக்கூடாது, நான் செஞ்ச தப்புக்கு உனக்கு நான் கொடுத்த தண்டனைக்கு, நீ மனசு கஷ்டப்பட்டதுக்கு, எல்லாத்துக்கும் சேர்த்து இப்போ உனக்கு விருந்து வைக்க போறேன், சொல்லிவிட்டு ஹேமாவிடம் திரும்பி, உன்னைய காவலுக்கு நிக்க சொல்லி பத்து நிமிஷம் ஆச்சு, வெளியே போறியா இல்ல அடி வாங்க போறியா.? ஹேமா என்னையும் விஷ்ணுவையும் பார்த்துக்கொண்டு, வயித்தெரிச்சலோடு வெளியே சென்றாள். அவளைப் பார்க்கும் போது எனக்கு சிரிப்பாக தான் வந்தது, ஹேமா ஒரு நிமிஷம் இரு, முன்னாடி மாதிரி நம்ம மூணு பேரும் என்ஜாய் பண்ணுவோம் சந்தோஷமா இருப்போம், அது நமக்குள் மட்டும் இருக்கணும் வெளியே தெரியக்கூடாது, என் மகன் சந்தோஷமா இருக்கணும் அதுக்காக நான் எதையும் செய்வேன்.
ஹேமா : தேங்க்ஸ் மா தேங்க்ஸ் ரொம்ப தேங்க்ஸ், என்று விஷ்ணுவை பிடித்து அவனுடைய உதட்டில் முத்தம் கொடுத்தாள், இரண்டு நிமிடம் நன்றாக அவன் உதட்டை உறிஞ்சி எச்சிய குடித்துவிட்டு, அப்படியே திரும்பி புவனாவின் உதட்டில் முத்தம் கொடுத்தால். புவனா அவளை தடுக்க முடியாமல் இறந்தால் புவனாவையும் இரண்டு மூன்று நிமிடங்கள் மொத்தம் கொடுத்து விட்டு அவளுடைய உதட்டை கடித்து உறிந்து, விஷ்ணு எழுச்சியை அவளுடைய வாய்க்குள் தள்ளிவிட்டு, எப்படிம்மா இருக்கு உன் மகளோட ஏச்சி உன் மகனோட எச்சி, சரி நான் வெளியே போய் காவலுக்கு நிக்கிறேன் நீங்க ஆரம்பிங்க. என்று வெளியே சென்று கதவை பூட்டி கொண்டாள்.
புவனா : நானும் அவனும் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தோம், எங்கள் இருவருக்குள் நீண்ட நாட்கள் ஆகிவிட்டது ஏன் மாதங்கள் என்று சொல்லலாம். எப்படி ஆரம்பிப்பது யார் ஆரம்பிக்கிறது என்று குழப்பத்திலே இருந்தோம், ஒரு முடிவு எடுத்தேன் எழுந்தேன், குனிந்து அவனுடைய உதட்டை நான் கடித்து உரிய ஆரம்பித்தேன்..
@msivamuruganm
நான் சந்தோசமா இருந்தேன். விஷ்ணு இந்த அளவுக்கு. என் மேல உசுரையே வச்சி இருப்பானு நான் நினைச்சே பாக்கல. யூ ஆர் கிரேட் டா. என்று எனக்குள்ள பேசி கொண்டு இருந்தேன்.. அப்போ ஒரு லேடி SI. மா இந்தாங்க சாப்பாடு.. என்று எனக்கு டிபன் பார்சல் கொடுத்தாள்.. அந்த டிபன் பார்சலை வாங்கிக் கொண்டு.. அந்த லேடி எஸ் ஐ பார்த்துக் கொண்டே இருந்தாள்
தாரணி SI : என்னாச்சிமா என்னையவே பாத்துக்கிட்டே இருக்கீங்க? ஹ்ம்ம் சாப்பிடுங்க மா
நான் : இல்லம்மா உன்னைய எப்படியோ பார்த்த மாதிரியே இருக்கு? அதான் அய்யய்யோ உன்னைய வா போ ன்னு சொல்லிட்டேன். சாரிமா தெரியாம சொல்லிட்டேன்
தாரணி : அம்மா விடுங்க அம்மா நீங்க எனக்கு அம்மா மாதிரி, ஒரு அம்மா ஒரு பொண்ண எப்படி வேணாலும் கூப்பிடலாம்.. நீங்க என்னைய பெயர் சொல்லியே கூப்பிடுங்க.. என் பேரு தாரணி.
புவனா : சரி மா, நீ எந்த ஊருமா..? உன் அம்மா அப்பா எல்லாம் என்ன பண்றாங்க ?
தாரணி : எனக்கு யாரும் கிடையாது மா. நான் அனாதை, சின்ன வயசுல இருந்து ஒரு அனாதை ஆசிரமத்தில் தான் நான் வளர்ந்தேன், இப்பவும் அங்க இருந்து தான் இங்க ஸ்டேஷனுக்கு வரேன்.
நான் : எனக்கு கஷ்டமா போனது. மன்னிச்சுக்கோ மாமா தெரியாம கேட்டுட்டேன், இனி நீ அனாதைன்னு சொல்லக்கூடாது உனக்கு அம்மா நான் இருக்கேன். சரியா என்று இட்லி சாப்பிட ஆரம்பித்தேன்.. அவளை பார்க்கும் போது எனக்கு ஏதோ ஒரு உணர்வு.. ஏதோ நான் அவளை பத்து மாசம் சுமந்து பெத்தது போல ஒரு உணர்வு... ஒரு இட்லி பீஸ் எடுத்து அவளுக்கு நான் ஊட்டினேன்.
தாரணி : வேண்டாமா நீங்க சாப்பிடுங்க. நான் ஆசிரமம் போய் சாப்பிடுவேன்.
நான் : அவள் பேசும்போது எனக்கு கஷ்டமாக இருந்தது எதுக்கு என்று தெரியவில்லை, நீ போலீஸ் தானே மா அப்புறம் உனக்கு கோட்ரஸ் கொடுக்கலையா.?
தாரணி : இல்லம்மா, இப்போ கவர்மெண்ட் வேலை பாக்குறவங்க தனியா ஒரு ஆண் இருந்தா அவங்களுக்கு ஒரு கோட்ரஸ் கொடுக்குறாங்க.. நான் தனியா இருக்க ஒரு பெண் அதனால எனக்கு கொடுக்கல, இதே இது நான் ஒரு ஆணா இருந்தா கண்டிப்பா எனக்கு கோட்ரஸ் கொடுத்து இருப்பாங்க. சரி மா விடுங்க நீங்க சாப்பிடுங்க, அண்ணா எங்க பக்கத்துல தான் உட்கார்ந்து இருப்பேன் எது வேண்டுமானாலும் என்னை கூப்பிடுங்க என்று சொல்லிவிட்டு அவள் சேரில் உட்கார்ந்து கொண்டாள், நானும் கொஞ்ச நேரத்தில் சாப்பிட்டு முடித்து, கை கழுவ எழுந்தேன், அப்போ தாரணி கை கழுவ தண்ணீரும், ஒரு கப் கொண்டு வந்தாள்.. உட்காருமா இதிலேயே கழுவுங்க ஒன்னும் பிரச்சனை இல்ல,
நான் : இருக்கட்டுமா பரவால்ல, நானே வாஷ் ரூம் போய் கழுவிக்கிறேன்
தாரணி : நான் உங்களுக்கு ஒரு மகள் இருந்து அவங்க சொன்னா கேப்பீங்க தானே, அப்புறம் என்ன நானும் உங்களுக்கு ஒரு மகள் மாதிரி தான்.. கையேந்த கப்பல கழுவுங்க நான் போய் வாஷ்பேஷன்ல ஊத்திக்கிறேன்.. அவளுடைய பாசம் என்னை, உருக வைத்தது.. அவள் கொண்டு வந்த கப்பில் கை கழுவி அவளிடம் கொடுத்தேன்.. அவளும் சரி மா நீங்க இருங்க நான் போய் வாஷ்பேஷன்ல ஊத்திட்டு வாரேன்.. என்று சொல்லிவிட்டு சென்றாள்.. ஒரு கால் மணி நேரம் கழித்து வந்தா,
தாரணி : மா. இந்தாங்க மா, பாய் தலைகாணி. இந்த ரூம்ல படுத்துக்கோங்க, நானும் உங்க பக்கத்திலேயே படுத்துகிறேன்.
நான் : மா நான் விசாரணை கைதி, எனக்கு எதுக்கு இந்த சலுகை, கைதிகளுக்கு என்ன கொடுப்பீங்களோ அதையே கொடு மா.
தாரணி : மா உங்களுக்காக உங்க மகன், சொல்லி எஸ் பி சார் என்கிட்ட சொல்லிட்டு போனாரு. உங்கள நல்லா கவனிக்கணும் அப்படின்னு, நீங்க கைதி கிடையாது, உங்க மேல சந்தேகப்பட்டு கூப்பிட்டு வந்து இருக்காங்க அவ்வளவுதான், நீங்க ஒரு பெண் அதனால உங்களுக்கு கொடுக்க வேண்டிய மரியாதையா நாங்க கொடுப்போம்.. அதிலும் நீங்க பெரியவங்க.. ஏன் எதுக்குன்னு கேட்காம இந்த பாய் விரிங்க.. அவள் சொன்ன இடத்தில் பாய் விரித்தேன்.. என் அருகில் வந்து படுத்துக்கொண்டார். இருவரும் பல விஷயங்களை பேசி அப்படியே உறங்கினோம்,
மறு நாள்றுநாள் விடிந்தது.
பரபரப்பாக ஓடி வந்தார் ஏட்டு, எங்கள் இருவரையும் அவர் தான் எழுப்பி விட்டார். மா உங்களுக்கு ஜாமீன் கிடைச்சிருச்சு நீங்க வீட்டுக்கு போகலாம்..
நான் : எனக்கு சந்தோசம் இன்னொன்னு சந்தேகம், அது எப்படி சார் ஒரே ராத்திரியில எல்லாமே நடக்கும்,?
ஏட்டு : மா, உங்க பையனும் எஸ்பி சாரும் சேர்ந்து, போஸ்ட்மார்ட்டம் ரிப்போர்ட் வாங்கி இருக்காங்க, அதுல கொலை செய்யப்பட்டதாக இறந்து போன பிரகாஷ், அவன் இறக்கும் போது நேரம், 5 15 மணிக்கு மாலை, நீங்க அந்த கொலை நடந்த வீட்டிற்கு போகும் போது நேரம், 5 40 மாலை, சிசிடிவி ஃபுட்டேஜ்ல எல்லாமே தெளிவா இருக்கு, நீங்க அந்த வீட்டுக்கு போறதுக்கு முன்னாடியே, கொள்ள பட்டு இருக்கிறான்.. போஸ்ட்மார்ட்டம் ரிப்போர்ட், இரவே ஒரு ஜட்ஜ் பார்த்து இருக்காங்க. அவங்க கிட்ட எல்லா ஆதாரத்தையும் ஒப்படைச்சிட்டு, ஜாமீன் ஆர்டர் கைல வாங்கிட்டு இங்க வந்துகிட்டு இருக்காரு உங்க மகன், உண்மையிலே உங்க மகனை நினைச்சு எனக்கு பெருமையா இருக்குமா, ஒரு ராத்திரியில எல்லா வேலையும் முடிச்சு உங்கள காப்பாத்தி இருக்காரு மா, உண்மையில உங்க மகனுக்கு சுத்தி போடுங்க..
நான் : எனக்கு பெருமையாக இருந்தது.. கொஞ்ச நேரத்தில் ஸ்டேஷனில் இருந்த பாத்ரூமில், குளித்துவிட்டு வெளியே வந்தேன். அங்கே ஸ்டேஷனில் விஷ்ணு கம்பீரமாக உட்கார்ந்து இருந்தான்.
விஷ்ணு : என்னமா இங்கேயே குளிச்சிட்டீங்க வீட்ல வந்து குளிக்க வேண்டியது தானே, சரி வாங்க வீட்ல எப்படி உங்களுக்கு சில சம்பிரதாயங்கள் செஞ்சிட்டு தான் வீட்டுக்கு கூப்பிட்டு போவாங்க.. கிளம்புங்க மா
நான் : எனக்கு சந்தோஷத்தில் என்ன பேசுவது என்றே தெரியவில்லை, என்னுடைய மகன் என்னை காப்பாற்றி இருக்கிறான், அவனை நடத்தி உண்மையிலே நான் பெருமைப்படுகிறேன், தாரணியை கூப்பிட்டு, டேய் விஷ்ணு இனிமேல் ஹேமா மட்டும் உனக்கு தங்கச்சி கிடையாது, இவளும் உனக்கு தங்கச்சி தான்.
விஷ்ணு : ஹாய்.
தாரணி : ஹாய் அண்ணா. உண்மையிலே எனக்கு ஒரு தங்கச்சி ஒரு அம்மா நல்ல குடும்பம் கிடைச்சிருக்கு நினைக்கும்போது எனக்கு சந்தோஷத்தில் என்ன பேசணும்னு தெரியல, சொல்லிவிட்டு கண்கலங்கினாள்.
விஷ்ணு : அம்மா என்கிட்ட நீ என் தங்கச்சின்னு சொன்னாங்க, இன்னையிலிருந்து நீ எங்க குடும்பம், சாரி நம்ம குடும்பம், கண்கலங்க கூடாது சரியா, இப்போ அம்மாவ கூப்பிட்டு வீட்டுக்கு போறேன் கொஞ்சம் கழிச்சு நீ வீட்டுக்கு வா. அவளுடைய கண்ணீரை துடைத்து விட்டான்..
தாரணி : ஹ்ம்ம்ம் என்று மட்டும் பதில் சொன்னால். நானும் தாரணி கிட்ட அன்பாக பேசிவிட்டு கண்ணீரைத் துடைத்து விட்டு ஸ்டேஷனிலிருந்து கிளம்பி என் வீட்டிற்கு சென்றேன்
புவனா கொலை செய்யவில்லை என்று விஷ்ணு நிரூபித்த பிறகு ஜாமீனில். வீட்டிற்கு கூப்பிட்டு வந்தார்கள். வீட்டு வாசலில் புவனாவிற்கு எண்ணெய் தேய்த்து குளிப்பாட்டி வீட்டிற்கு அழைத்து வந்தனர்.. சொந்தக்காரர்கள் ஒவ்வொருவராக வந்து. நலம் விசாரித்து சென்றார்கள். புவனா அவளுடைய ரூமில் போய் உட்கார்ந்து தனியாக யோசித்துக் கொண்டு இருந்தாள். எனக்காக இந்த அளவுக்கு போராடி என்னைய ஜெயில் இருந்து வீட்டுக்கு கூப்பிட்டு வந்துட்டானே.. இவனுக்கு இன்னைக்கு ஏதாவது ஒரு சர்ப்ரைஸ் செய்யணும்.. அவன் முதல் முதல்ல என் மேல தான் ஆசைப்பட்டான். நானே அவனை வலிய கூப்பிட்டா என்னை தப்பா நினைச்சு விடுவானோ. கிடையாது என்கிட்ட கோபப்பட மாட்டான், அவனை தனியா கூப்பிட்டு நிறைய பேசி. அவனுக்கு ஒரு சர்ப்ரைஸ் கொடுக்கணும்.. யோசித்துக் கொண்டு இருக்கும் போது,. ஹேமா உள்ளே வந்தால்.
புவனா : வாடி என்ன இங்க வந்த மாதிரி இருக்கு.? என்ன விஷயம்.?
ஹேமா : மா, விஷ்ணு அண்ணா மேல இன்னுமுமா கோவமா இருக்கீங்க? அவன் நீங்க ஜெயிலுக்கு போனதுக்கு அப்புறம் எவ்ளோ கஷ்டப்பட்டான் தெரியுமா..? அண்ணன் கிட்ட பேசுங்கமா.
புவனா : நான் அவள் மேல கோவமா இருந்தேன் அது உண்மைதான், ஆனா இப்ப அவன் மேல எனக்கு கோபம் இல்ல, ஆனா நீ எதுக்குடி அப்படி செஞ்ச, உன் கூட ஏற்கனவே உடலுறவு வச்சிக்கிட்டான், ஏன் நம்ம மூணு பேருமே சேர்ந்து செஞ்சிருக்கோம், ஆனா அவன இன்னொருத்திக்கு எதுக்குடி விட்டுக்கொடுத்த, அது உனக்கு தப்பா தெரியல, அவன் நம்ம விஷ்ணு டி.
ஹேமா : அம்மா அப்படின்னா அண்ணன் மேல உனக்கு கோவம் இல்லையா, நம்ம ரெண்டு பேரையும் தாண்டி இன்னொரு ஆள் இடையில வந்துட்டாங்கன்னு கோபமா, இத முதல்லயே சொல்ல வேண்டியது தானே. என்னம்மா நீங்க. டேய் அண்ணா உள்ள வாடா.
புவனா : என்னடி சொல்ற விஷ்ணு வெளியே தான் நிக்கிறானா.? டேய் எதுக்கு வெளிய நிக்கிற உள்ள வா.
விஷ்ணு : அம்மா என் மேல கோபம் ஏதும் இல்லையே.. நான் அன்னைக்கு என்னையும் மீறி நடந்துகிட்டேன் மா,
புவனா : டேய் விடு டா.. உன் நிலைமை எனக்கு புரியுது, நீ தனியா ஒரு ஆம்பள, அங்க மூணு அழகிய பெண்கள், அப்படி இருந்தா எந்த ஆம்பள சும்மா இருப்பான், இது போதாதுன்னு அவங்களே உன்னையே சீண்டி விட்டு இருக்காங்க, உன் நிலைமையிலிருந்து யோசிச்சு எனக்காக நீ எடுத்த ஒவ்வொரு ஸ்டெப்பும் நெனச்சு யோசிச்சு, உன் மேல உள்ள கோவம் எல்லாம் போயிடுச்சுடா, விஷ்ணு மனசுல இருந்து ஒன்னு சொல்றேன் டா, உண்மையிலேயே உன்னையே நான் மகனா பெத்ததுக்கு இன்னைக்கு நான் ரொம்ப ரொம்ப பெருமைப்படுகிறேன், யூ ஆர் கிரேட் சன். சொல்லி விஷ்ணு கன்னத்தில் முத்தமிட்டால், ஹேமாவிடம் திரும்பி. இங்க பாரு, நான் விஷ்ணு கூட தனியா இருக்க போறேன், இந்த ரூம் கதவை யாரும் தட்டாமல் பார்க்க வேண்டியது உன் பொறுப்பு, எங்க ரெண்டு பேருக்கும் இடையில தடங்கல் வராமல் இருக்கணும், அதுவும் உன் பொறுப்பு, என்று ஹேமாவிடம் உத்தரவு போட்டால்
ஹேமா : சரி தான், மகளையே காவலுக்கு நிக்க சொல்றீங்க நல்லா இருக்கு. ரொம்ப நல்லா இருக்கு, நானும் ஜாயின் பண்ணிடலாமா
விஷ்ணு : அம்மா என்னம்மா சொல்றீங்க எதுவும் வேண்டாமா, நீங்க தானே சொன்னீங்க நம்ம அம்மா மகனா மட்டும் இருப்போம்னு, அதுதாம்மா நல்லது அதுதான் கரெக்ட்.
புவனா : நீ எதுவும் பேசக்கூடாது, நான் செஞ்ச தப்புக்கு உனக்கு நான் கொடுத்த தண்டனைக்கு, நீ மனசு கஷ்டப்பட்டதுக்கு, எல்லாத்துக்கும் சேர்த்து இப்போ உனக்கு விருந்து வைக்க போறேன், சொல்லிவிட்டு ஹேமாவிடம் திரும்பி, உன்னைய காவலுக்கு நிக்க சொல்லி பத்து நிமிஷம் ஆச்சு, வெளியே போறியா இல்ல அடி வாங்க போறியா.? ஹேமா என்னையும் விஷ்ணுவையும் பார்த்துக்கொண்டு, வயித்தெரிச்சலோடு வெளியே சென்றாள். அவளைப் பார்க்கும் போது எனக்கு சிரிப்பாக தான் வந்தது, ஹேமா ஒரு நிமிஷம் இரு, முன்னாடி மாதிரி நம்ம மூணு பேரும் என்ஜாய் பண்ணுவோம் சந்தோஷமா இருப்போம், அது நமக்குள் மட்டும் இருக்கணும் வெளியே தெரியக்கூடாது, என் மகன் சந்தோஷமா இருக்கணும் அதுக்காக நான் எதையும் செய்வேன்.
ஹேமா : தேங்க்ஸ் மா தேங்க்ஸ் ரொம்ப தேங்க்ஸ், என்று விஷ்ணுவை பிடித்து அவனுடைய உதட்டில் முத்தம் கொடுத்தாள், இரண்டு நிமிடம் நன்றாக அவன் உதட்டை உறிஞ்சி எச்சிய குடித்துவிட்டு, அப்படியே திரும்பி புவனாவின் உதட்டில் முத்தம் கொடுத்தால். புவனா அவளை தடுக்க முடியாமல் இறந்தால் புவனாவையும் இரண்டு மூன்று நிமிடங்கள் மொத்தம் கொடுத்து விட்டு அவளுடைய உதட்டை கடித்து உறிந்து, விஷ்ணு எழுச்சியை அவளுடைய வாய்க்குள் தள்ளிவிட்டு, எப்படிம்மா இருக்கு உன் மகளோட ஏச்சி உன் மகனோட எச்சி, சரி நான் வெளியே போய் காவலுக்கு நிக்கிறேன் நீங்க ஆரம்பிங்க. என்று வெளியே சென்று கதவை பூட்டி கொண்டாள்.
புவனா : நானும் அவனும் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தோம், எங்கள் இருவருக்குள் நீண்ட நாட்கள் ஆகிவிட்டது ஏன் மாதங்கள் என்று சொல்லலாம். எப்படி ஆரம்பிப்பது யார் ஆரம்பிக்கிறது என்று குழப்பத்திலே இருந்தோம், ஒரு முடிவு எடுத்தேன் எழுந்தேன், குனிந்து அவனுடைய உதட்டை நான் கடித்து உரிய ஆரம்பித்தேன்..
@msivamuruganm


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)