పాణిగ్రహణం

[SivaSai]

Part - 147

ఇంకా ఎంత టైము బ్రతుకుతుంది అని కూల్ గా అడుగుతాడు. డాక్టర్ ధనుంజయ్ వైపు చూస్తూ చాలా తక్కువ టైం ఉంది. ఎవరినో కలవరిస్తున్నారు.

ఈ రాక్షసి కలవరించే మనిషి రావడం కష్టమే. ఊపిరి ఆగిపోతే ఆ బాడీని మీ హాస్పిటల్ కి డొనేట్ చేస్తున్నాను. మీ ల్యాబ్ టెస్ట్ లకి, ప్రాక్టికల్స్ కి యూస్ చేసుకోండి. థాంక్యూ.

బట్ ఎవరైనా చనిపోయే ముందు ఆఖరి కోరిక తీర్చాలి అంటారు కదా.. దాని చావు నిజమే అవ్వచ్చు కానీ అది కార్చే ముసలకన్నీరు మాత్రం నిజం కాదు.

ఏదైనా అవనివ్వండి. ఇన్ని రోజులు మీ దగ్గరే ఉన్నారు కదా.. చావు పుట్టుకలు మన చేతుల్లో లేనిది. ఆవిడ ఏం తప్పులు చేశారో నాకు తెలియదు.

ఆఖరి నిమిషంలో ఆవిడ కోరిక తీర్చకపోతే జీవితాంతం మీకు గిల్టీగా అనిపిస్తుంది..దాని విషయంలో ఏది ఉండదు డాక్టర్.

ఇప్పుడు ఆవేశంలో ఉన్నారు. ఆవేశం తగ్గిన రోజున అయ్యో చేసి ఉంటే అయిపోయేది కదా అనిపిస్తుంది. వెళ్ళిపోయిన రోజు తిరిగిరాదు కదా...  అర్థం చేసుకోండి.

మీరు చెప్పింది కూడా నిజమే అని లోపలికి వెళతాడు
అవని అవని అని కలవరిస్తూ ఉంటుంది. ధనుంజయ్ దగ్గరకు వెళ్లి ఏంటి భార్గవి ఆఖరి నిమిషంలో కూడా నటిస్తున్నావా..

భర్త మాట విని మెల్లిగా కళ్ళు తెరిచి ఒక్కసారి అవనితో మాట్లాడాలి ప్లీజ్. నా చిట్టి తల్లి మీద నీ నీడ పడడం కూడా నాకు ఇష్టం లేదు.  ఏం మాట్లాడాలి చెప్పు.

మౌనంగా చూస్తూ ఉంటుంది. పోనీ నీ కూతుర్ని పిలిపించమంటావా.. నాకు ఎవ్వరూ లేరు. నేను చేసిన తప్పులకి ప్రాయశ్చిత్తం లేదు అని కూడా తెలుసు.

ఒక్కసారి అవనినీ క్షమించమని అడగాలి. అవనీ క్షమిస్తే నరకానికి వెళ్లే దారి అయినా కనపడుతుందేమో అని మాటలు కూడదీసుకుని అడుగుతుంది.

ఏమిటి నువ్వు నరకానికి వెళ్లే సుఖపడదామనే..  నీలాంటి వాళ్ళు నరకానికి వెళ్లి అక్కడ ఉన్న పాపుల్ని కూడా పొల్యూట్ చేస్తారు.

భార్గవి మాట్లాడలేక శ్వాస కష్టంగా తీసుకుంటూ ఉంటే విసురుగా ధనుంజయ్ బయటికి వచ్చేస్తాడు. ఉదయ్ దగ్గర ఉన్న పెద్దవాళ్లకి ఫోన్ చేసి శిల్పని, ఉదయ్ ని రమ్మని చెబుతాడు.  సునీల్ ని కూడా రమ్మని ఫోన్ చేస్తాడు.

సత్యవతికి శేషగిరి కి కూడా చెబితే ఆఖరి నిమిషంలో ఉంది కదా వస్తాములే అని సత్యవతి వస్తుంది. భార్గవి ఎలా ఉందిరా..

ఏ నిమిషమైనా పోవచ్చు. ఏంట్రా ఆ మాటలు..చనిపోయే వాళ్లకు కాస్త గౌరవం ఇవ్వు. ఇప్పటికిచ్చింది చాలులే... సరే నేను లోపలికి వెళ్లి చూసి వస్తాను అని భార్గవిని ఉంచిన గదిలోనికి వెళుతుంది.

హాస్పిటల్ బెడ్ మీద ఏ నిమిషం ప్రాణం పోతుందో తెలియని పరిస్థితుల్లో శ్వాస గట్టిగా తీసుకుంటూ ఇబ్బంది పడుతూఉంటుంది.

సత్యవతికి జాలి వేస్తుంది.  ఎలా బతికింది ఇప్పుడు ఎలాంటి పరిస్థితికి వచ్చింది.  అందుకే చేసుకున్న వాళ్ళకి చేసుకున్నంత మహదేవ అంటారేమో.. 

దగ్గరికి వెళ్లి చెయ్యి పట్టుకుని భార్గవి అని పిలుస్తుంది. ఆ పిలుపుకి మెల్లిగా కళ్ళు తెరిచి అత్తయ్య అంటే.. ఎలా ఉందమ్మా.

ఈ పాపాత్మురాలి మీద ఇంకా జాలి చూపిస్తున్నారా... నీ తప్పు నువ్వు తెలుసుకున్నావు కదా... ఇప్పుడు ఏమీ ఆలోచించకు.

ఈ నిమిషం అయినా నేను ఆలోచించకపోతే ఆఖరికి జంతువు అశుద్ధంలో కూడా పుట్టను. భార్గవి అని బాధగా పిలుస్తారు. అవును అత్తయ్య.

భగవంతుడు నాకు చక్కటి జీవితాన్ని ఇచ్చాడు.  అత్యాశకి పోయి పక్కవాళ్ళది లాక్కుంటే... ఇదిగో ఇలాంటి చావే వస్తుంది .

నాకన్న కూతురే నా మొహం చూడను అని చెప్పింది.  నా అత్యాశతో శిల్ప జీవితాన్ని కూడా నాశనం చేశాను. అవనికి తీరని అన్యాయం చేశాను.

అత్తయ్య అని కష్టంగా పిలుస్తుంది. చెప్పమ్మా..  ఒకే ఒక్కసారి నేను అవని తో మాట్లాడాలి.   ఇప్పుడా.. అవును
అత్తయ్య. నాకు ఈ ఒక్క సాయం చేసి పెట్టండి.

భార్గవి బాధ చూడలేక ఒక్కసారి నేను విక్రమ్ తో మాట్లాడతాను అని బయటకు వచ్చి రేయ్ ధనుంజయ్... ఏంటమ్మా..

భార్గవి బాధ చూడలేకపోతున్నాను రా.. అందుకని నా కూతుర్ని ఇబ్బంది పెడతావా... అది కాదురా ఒకసారి విక్రమ్ తో మాట్లాడు.

విక్రమ్ ఏం చెబుతాడో విను. తర్వాత నిర్ణయం తీసుకో.. చనిపోయే ముందు వాళ్ళ ఆఖరి కోరిక తీర్చాలిరా.. అది కూతుర్ని చూడాలి అనుకోవడం లేదు.

ఇన్ని సంవత్సరాలు తనతో కలిసి పాపాలు చేసిన అన్న, వదినల్ని చూడాలి అనుకోవడం లేదు. తన వల్ల కష్టాలు పడ్డ అవని క్షమాపణ కోరుకుంటుంది.

ఒకసారి విక్రమ్ కి ఫోన్ చేసి విషయం చెప్పు రా... నా మాట విను. సరే నీకోసం ఫోన్ చేస్తున్నాను అని విక్రమ్ కి ఫోన్ కలుపుతాడు.

విక్రమ్ ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి చెప్పండి.  బాబు అది అని ఎలా చెప్పాలో అర్థం కాక తల్లి వైపు చూస్తాడు. మీరు ఖాళీగా ఉన్నారేమో నేను లేను. విషయం ఏంటో సూటిగా చెప్పండి.

సత్యవతి ఫోన్ తీసుకుని బాబు అంటుంది. ఏంటి మామ్మగారు ఏమైంది.  భార్గవి హాస్పిటల్ లో ఉంది.
దానికి నేనేం చేయాలి  ఒకసారి నేను చెప్పేది పూర్తిగా విను.

భార్గవి ఆఖరి నిమిషంలో ఉంది. అవనినీ కలవరిస్తుంది.  దేనికంట... క్షమాపణ అడగడానికి... ఏమిటి ఈ వింత.
చనిపోయే ముందు తన తప్పు తెలుసుకుంది.  చాలా బ్రతిమాలుతుంది.

ఏం చేయాలో అర్థం కాక నీకు ఫోన్ చేశాను.  ఈ టైంలో అవనినీ అక్కడికి తీసుకు రావడం కరెక్టేనా మామ్మగారు.  అదే నాకు అర్థం కావడం లేదు.

చనిపోయే వాళ్ళ ఆఖరి కోరిక తీర్చాలి అంటారు. నా మనవరాలు చూస్తే రేపో మాపో పురుడికి సిద్ధంగా ఉంది. విక్రమ్ ఒక్క నిమిషం ఆలోచించి నేను మీకు మళ్ళీ ఫోన్ చేస్తాను.

ఇందిరాగారి  దగ్గరకు వెళతాడు. ఏమైంది  విక్కీ...  భార్గవి సంగతి చెబుతాడు. నాకు ఏం చేయాలో అర్థం కావడం లేదు నానమ్మ. ఇది చిక్కు సమస్యే.

వెళితే అవనికి ప్రమాదం.  వెళ్లకపోతే భార్గవి ఆత్మకి శ్శాంతి ఉండదు.   మనకి గిల్టీగా అనిపిస్తుంది.
ఒకసారి సురభి కి ఫోన్ కలుపు.

సరే అన్ని సురభి కి ఫోన్ చేసి ఆంటీ..  నానమ్మ మాట్లాడుతుంది అని ఫోన్ ఇందిరాకి తీస్తాడు.  చెప్పండి పెద్దమ్మ..

జరిగింది మొత్తం చెప్పి ఇప్పుడు ఏం చేయాలి అని అడుగుతుంది.  అవని చాలా సెన్సిటివ్. ఎమోషనల్ అవుతుంది..

ఈ టైంలో అది కరెక్ట్ కాదు. ఒక పని చేయండి  అవనినీ హాస్పిటల్ కి తీసుకువచ్చేయండి.  ఇక్కడ అన్ని ఫెసిలిటీస్ ఉంటాయి.  పైగా నేను ఇక్కడే ఉంటాను.

వీడియో కాల్ లో మాట్లాడిద్దాము. ఏదైనా అవసరమైతే నేను ఉంటాను కాబట్టి భయం లేదు. మంచి సలహా అని లలిత మాధవి ని పిలిచి అవనినీ తీసుకొని హాస్పిటల్ కి వెళ్ళండి అని జరిగిందంతా చెబుతారు.

సరే అని అందరూ హాస్పిటల్ కి బయలుదేరతారు. అవని అప్పుడే హాస్పిటల్కి ఎందుకు. నాకు బానే ఉంది కదా.. ఏం బాగున్నావు..  పెళ్లి పనులతో చాలా అలసిపోయి అలసటగా కనిపిస్తున్నావు.

ఒక రెండు రోజులు హాస్పిటల్ లో ఉంటే మంచిది. బాబోయ్ హాస్పిటల్కి కంపు నేను భరించలేను. ప్లీజ్ ప్లీజ్ ఆ రెస్టు ఏదో గదిలో కూర్చుని తీసుకుంటాను.

అవని చెప్పింది విను.  హాస్పిటల్లో ఉంటే నీకు మంచిది. నీకు తెలియడం లేదేమో గాని నీ మొఖం చాలా అలసటగా కనిపిస్తుంది. నాకు చాలా భయంగా ఉంది.

ప్లీజ్ బంగారం నా మాట విను. సరే మీకోసం వస్తున్న...  కానీ ఒకటే కండిషన్. నాకు అంత బానే ఉంది అని ఆంటీ చెబితే వెంటనే ఇంటికి తీసుకువచ్చేయాలి.

సరే నీ మాట నేనెప్పుడైనా కాదన్నానా... ఆ మాటలతో బానే మాయ చేస్తారు. అవని రెడీ అయి వచ్చేటప్పటికి ఫ్యామిలీ మొత్తం కూడా రెడీగా ఉంటారు.

అదేంటి అందరూ వస్తున్నారు. ఎందుకో అవని నిన్ను ఒక్కదాన్నే ఈసారి పంపించడం మాకు ఎవరికీ ఇష్టం లేదు. అందుకే అందరము వెళదాము.

విద్య, పూజిత కూడా ఎందుకు అత్తయ్య.  కొత్తగా పెళ్లి అయిన వాళ్ళు. పూజిత దగ్గరకి వచ్చి అక్క మాకు నీతో ఉంటే చాలా సంతోషం. కాబట్టి నువ్వు వద్దు అన్నా సరే మేము వస్తాము.

ఏమంటావు విద్య .. అవును వదిన..  పూజిత చెప్పింది నిజమే. సరే పదండి రాహుకాలం వచ్చేస్తుంది అని ఇందిరా గారు కూడా బయలుదేరుతారు.

అవని నీ మెల్లిగా కారులో కూర్చోబెట్టి చెరో పక్కన మాధవి లలిత కూర్చుంటారు.  విక్రమ్ డ్రైవింగ్ చేస్తూ అవనినీ చూస్తూ ఉంటాడు.

అవని మాత్రం ఎందుకో ఆందోళనగా కనిపిస్తూఉంటుంది. ఏమైందిరా ఆందోళనగా ఉన్నావు. ఏమో తెలియదు అత్తయ్య. ఎందుకో డిస్టర్బెన్స్గా అనిపిస్తుంది.

పొట్ట మీద చేయి వేసుకుని లోపల ఉన్న కన్నా బానే ఉన్నాడు కదా అని ఆ విక్రమ్ వైపు చూస్తూ అడుగుతుంది. వాడు నా కొడుకు.  ఎప్పుడు బానే ఉంటాడు.

ఏంట్రా కొడుకు అని ఫిక్స్ అయిపోయావా.. నేను కాదు అత్తయ్య..  నీ కూతురే కొడుకు అని ఫిక్స్ అయిపోయింది. లేదమ్మా..

మొదటినుంచి ఆయనే నాకు అలవాటు చేసేసారు. ఇప్పుడేమో మొత్తం నా మీదకు గెంటేస్తున్నారు అని డైవర్ట్ అవుతుంది.

అవని డైవర్ట్ అయ్యేటప్పటికీ ముగ్గురు హమ్మయ్య అని ఊపిరి తీసుకుంటారు. 

అవని గురించి ఒక ఫ్లోర్ మొత్తం ఖాళీ చేసేస్తారు.   విక్రమ్ ఫ్యామిలీ మొత్తం వస్తున్నారని ఫుల్ సెక్యూరిటీ అరేంజ్ చేస్తారు.

అవని కారు దిగేటప్పుటకి అక్కడ శ్రీ, నేహా కూడా ఉంటారు.  మీరు ఏంట్రా ఇక్కడ అంటే సైగ చేస్తాడు.  ఓకే అని విక్రమ్ సైలెంట్ అవుతాడు.

నేహా దగ్గరకు వచ్చి ఏంటి సీనియర్ మీరు చెకప్ కి వచ్చారా. ఆ అవును నువ్వు ఏమిటి చెకప్పా..  ఇదిగో మీ అన్నయ్య ఉన్నారే.. మనకన్నా ఎక్కువ భయపడిపోతున్నారు.

నా మొఖం ఏదో అలసటగా కనిపిస్తుంది అంట.. అందుకనే ఇప్పుడే హాస్పిటల్ కి తీసుకువచ్చి అడ్మిట్ చేసేస్తున్నారు.

నేహా సమాధానం...