వల్లీ

[venkujkc1984]

3.3

కొన్ని రోజుల తర్వాత, రామాపురం గ్రామంలో రంగారావు ఇంట్లో వారి పెద్ద అన్నయ్య గారి కూతురి వివాహము జరగబోతోంది. ప్రసాద్ కుటుంబాన్ని ప్రత్యేకంగా ఆహ్వానించడానికి, రంగారావు స్వయంగా ప్రసాద్ ఇంటికి వెళ్లాలని అనుకున్నాడు. ప్రసాద్ కి ఈ విషయం గురించి ఫోన్ చేయగా తను సాయంత్రం 4 గంటల కల్లా ఇంటికి వచేస్తానని చెప్పాడు. ఆయన మనసులో వల్లీ ఆలోచనలు మరింత బలంగా మెదులుతున్నాయి. మునుపటి సమావేశాలు ఆయనలో కోరికలను మరింత ఉద్రిక్తపరిచాయి. 

"వల్లీ అందాన్ని మరింత దగ్గరగా ఆస్వాదించాలి, ఆమె స్పర్శను మరింత అనుభవించాలి" అనే ఆశ ఆయనను ప్రసాద్ ఇంటి వైపు తీసుకువెళ్లింది. ఆయన హృదయం వేగంగా కొట్టుకుంటూ, ఆమెను ఒంటరిగా కలిసే అవకాశం కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు.  


ఆ సాయంత్రం 5 గంటలకు, రంగారావు ప్రసాద్ ఇంటి తలుపు తట్టాడు. తలుపు తెరిచిన వల్లీ, ఆయనను చూసి కొంచెం ఆశ్చర్యపోయి, సిగ్గుతో తల దించుకుంది. ఆమె ఆ రోజు లేత గులాబీ రంగు చీర కట్టుకుంది. ఆ చీర ఆమె శరీర వంపులను మరింత ఆకర్షణీయంగా, ఆహ్వానిస్తున్నట్లు చూపిస్తోంది. 

చీర మడతలు ఆమె సన్నని నడుము చుట్టూ బిగుసుకుని, నాభి లోతును సూచిస్తూ మెరుస్తున్నాయి. జాకెట్ బిగుతుగా ఉండి, వక్షోజాలు నిండుగా, గుండ్రంగా, ఆయన కళ్లకు కనువిందు చేస్తున్నాయి. ఆమె ముఖంలో సిగ్గు మరింత ఎరుపెక్కి, కళ్లలో మెరుపు మరింత పెరిగింది - ఆమె అందం రంగారావు ని మరింత మంత్రముగ్ధుని చేసి, ఆయనలోని కోరికలను మరింత రెచ్చగొట్టింది. "రంగారావు గారూ, రండి లోపలికి. ఆయన ఇంకా రాలేదు, రావడానికి కాసేపు పడుతుంది" అంటూ వల్లీ వినయంగా, కానీ కొంచెం తడబాటుగా ఆహ్వానించింది. ఆమె గొంతులో సిగ్గు మరియు ఆందోళన మిళితమై, ఆయనను మరింత కవ్వించాయి.  

రంగారావు లోపలికి వచ్చి సోఫాలో కూర్చున్నప్పటికీ, ఆయన మనసు మాత్రం వల్లీ పైనే నిలిచింది. ఆమెను దగ్గరగా చూస్తూ, ఆ లేత గులాబీ చీరలో ఆమె ఒంపుసొంపులు, నడుము వంపులు, వక్షోజాల నిండుదనం ఆయన మనసును కలవరపరిచాయి.

ప్రసాద్‌కి ఫోన్ చేసి, స్పీకర్ ఆన్ చేసి తాను ఇంటికి వచ్చానని రంగారావు చెప్పగా, ప్రసాద్ బస్సు ఆలస్యం కారణంగా తాను ఒక అరగంటలో వస్తానని, వేచి ఉండమని క్షమించమని కోరాడు. రంగారావు సరేనని ఫోన్ పెట్టేశాడు.

ఈ సంభాషణ విన్న వల్లీ ఆందోళనగా టీ తెస్తానని చెప్పి వంటింట్లోకి వెళ్తోంది. ఆమె నడుస్తుంటే, చీర మడతలు సున్నితంగా కదులుతూ, ఆమె వెనుక భాగం యొక్క సౌందర్యం ఆయన కళ్లను కట్టిపడేసింది. ఆమె నున్నటి వెనుక భాగం, బలమైన వంపులతో మెరిసిపోతూ, చీరలో ఒంపుసొంపులు ఆడుతూ ఆకట్టుకుంటుంది. పొడవాటి నల్లటి జడ, జలపాతంలా జాలువారుతూ ఆమె పిరుదులను తాకుతూ, ప్రతి అడుగుకీ లయబద్ధంగా అటూ ఇటూ ఊగుతూ, ఆమె వెనుక ఆకృతిని మరింత అందంగా చేస్తూ ఆయన మనసును మరింత కవ్వించింది.

ఆమె పృష్ట భాగం మరియు జఘన సౌందర్యం అతనిని నిలువనీయడం లేదు. ప్రసాద్ వచ్చేవరకు హాల్లోనే కూర్చోవాలని అనుకున్న రంగారావు మనసులో ఇప్పుడు మళ్ళీ కోరికలు విజృంభిస్తున్నాయి. ఆమెకి దగ్గరవ్వాలని రంగారావు  తహతహలాడాడు. ఆయన మెల్లగా లేచి వంటింటి వైపు వెళ్లాడు. వల్లీ పాత్రలు సర్దుతుండగా, నడుస్తున్నప్పుడు కదిలిన ఆమె వాల్జడ, ఆమె జఘన వయ్యారాలు ఆయన కళ్లకు మరింత ఆకర్షణీయంగా కనిపించాయి. 

కానీ ఇంతలోనే ఇంతకు ముందు సారి తాను వెళ్లిపోయేటప్పుడు వల్లీ తన వలన బాధపడిన సంగతి ఆలోచనకి వచ్చింది. ఇప్పుడు తనను తాను తమాయించుకుని వల్లీ దగ్గరకు వచ్చి, రంగారావు  ఆమె భుజం మీద చేయి వేస్తూ, "వల్లీ, మునుపటి సారి నేను వెళ్తున్నప్పుడు నీ కళ్లలో కన్నీళ్లు చూశాను. అవి నావల్లే అని అర్థమైంది. ఆ రోజు నిన్ను ముద్దుపెట్టుకోకుండా ఆపుకోలేకపోయాను, నన్ను మన్నించు." అన్నాడు, ఆయన శ్వాస ఆమె ముఖంపై పడుతుండగా. వల్లీ తల దించుకునే ఉంది. "నువ్వు బాధ పడితే నేను చూడలేను. ప్లీజ్ మామూలవ్వు. మీరు సంఘంలో ఇబ్బంది పడేదేమి నేను చెయ్యను." అని ఆమెకు దగ్గరగా జరిగి చెప్పాడు. ఆమె కొద్దిగా మామూలై చిన్నగా తల ఊపింది. అప్పుడు ఆయన, "అది వల్లీ అంటే అంటూ, నువ్వు ఈ చీరలో చాలా అందంగా ఉన్నావు వల్లీ" అని మెల్లగా అన్నాడు.

ఆ స్పర్శకు వల్లీ వణికిపోయింది కానీ దూరం జరగలేదు. ఆమె మనసులో కూడా మునుపటి సారి నుంచి రంగారావు గారి బలమైన వ్యక్తిత్వం, ఆయన చూపు ఆమెను కలవరపరుస్తూ ఏదో అలజడి ఉంది.

ఆయన ఆమెను దగ్గరగా కౌగిలించుకుని, ఆమె చెవిలో "సారీ వల్లీ" అని చిన్న ముద్దు పెట్టి, "నేను ప్రసాద్ మరియు నీకు ఎలాంటి ఇబ్బందులు కలిగించను, నీ గౌరవాన్ని ఏ విధంగానూ భంగపరచను..." అని మరలా చెప్పి, మెల్లగా ఆమెను దగ్గరగా తీసుకున్నాడు. ఆమె చర్మం మెత్తదనం ఆయనను మరింత ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసింది. "వల్లీ, నువ్వు ఎంత అందంగా ఉన్నావో... ఈ చీరలో మరింత సౌందర్యవతిలా, నన్ను కవ్వించేట్టు కనిపిస్తున్నావు, నాకు తట్టుకోవడం ఎంత కష్టంగా ఉంటోందో తెలుసా..." అంటూ మధురంగా, ఆకర్షణీయంగా మాట్లాడాడు. ఆయన గొంతులో ఉన్న ఆప్యాయత మరియు కోరిక ఆమెను మరింత అల్లాడించాయి. వల్లీ సిగ్గుతో తల దించుకుని, "రంగారావు గారూ, మీరు ఇలా మాట్లాడకండి, నా సంగతి మీకు తెలుసు కదా... ప్లీజ్" అంటూ తడబడింది, కానీ ఆమె గుండె వేగం పెరిగి, ముఖం ఎరుపెక్కింది.

ఆయన మెల్లగా ఆమెను తిప్పి, వెనుక వైపు చూశాడు. ఆమె సున్నితమైన చర్మం ఆయనను మరింత కవ్వించి, హృదయం వేగం పెరిగింది. "వల్లీ, నీ వెనుక భాగం ఎంత మనోహరంగా, సరైన ఆకృతిలో ఉందో... ఇది నన్ను మరింత ఆకర్షణకి గురిచేస్తోంది" అంటూ ఆయన ముఖం దగ్గర చేసి, మెడ కింద భాగంలో మెల్లగా ముద్దు పెట్టాడు. ఆయన పెదవులు ఆమె మెడపై సున్నితంగా ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టగా, ఆయన చేతులు ఆమె వెనుక భాగాన్ని సున్నితంగా తాకుతూ మరింత దగ్గరయ్యాయి. 

 "నీ జడలో సంపెగ పువ్వుల సువాసన నన్ను పిచ్చెక్కిస్తోంది వల్లీ" అంటూ మెత్తగా ముద్దులు కురిపించాడు. వల్లీ వణుకుతూ "అయ్యో రంగారావు గారు, వద్దు... ప్లీజ్" అంటూ దూరంగా జరగబోయింది, కానీ ఆయన ఆమె నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి దగ్గరగా లాక్కున్నాడు. ఆమె వెనుక భాగం  పై నుంచి కింది దాకా రంగారావు ని అదుముకున్నట్లయింది. అతను గట్టిగా పట్టుకుని ఆమె మెడ, జాకెట్టు ఓపెన్ భాగంలో ఆతని బలమైన పెదవులతో మరింత గాఢమైన ముద్దులు పెట్టాడు. ఆమె జఘన భాగం యొక్క పట్టులాంటి నునుపు, ప్రతీ ఊపిరికి అలలు అలలుగా కదులుతూ, అతని పొత్తికడుపు ప్రాంతంలో గట్టిగా తాకుతోంది. ఆ తాకిడి కేవలం స్పర్శ మాత్రమే కాదు, అది ఉద్వేగంతో కూడిన ఒక విద్యుత్ ప్రవాహం. ఆమె సుకుమారమైన పృష్టభాగపు వంపులు, అతని దృఢమైన కటి ప్రాంతానికి పూర్తిగా అతుక్కుని, ఆ అద్భుతమైన ఒరపిడికి, అతనిలోని పౌరుషం మరింత రెచ్చిపోతూ, ఆమెను మరింత గట్టిగా అదుముకోవాలని ప్రేరేపిస్తోంది. ఆమె శరీరం లోలోపల లయబద్ధమైన వణుకుకు లోనవుతోంది. ఆమెలో భయం మరియు ఏదో తెలియని ఆందోళన మధ్య సంఘర్షణ పెరిగింది. 

అది గమనించిన రంగారావు, "వల్లీ, నేను ఏమీ చేయను. మరొకసారి క్షమించు. మళ్లీ చెబుతున్నాను, మీ జీవితంలో నా వల్ల ఎలాంటి ఇబ్బందీ రాదు. అయితే, నా కోరిక తీరకుండా వదలను. చూద్దాం, ఏం జరుగుతుందో. కానీ, ఒకవేళ తీరకపోయినా కూడా, నా వల్ల నీకు ఎలాంటి ఇబ్బందీ రాదు. అది నా హామీ" అంటూ ఆమెను విడిచిపెట్టి, నెమ్మదిగా హాల్‌లోకి వచ్చి సోఫాలో కూర్చున్నాడు.

అతని మాటలు వల్లీకి ఆశ్చర్యం కలిగించాయి. 'ఈయనకు నా మీద అంత కోరిక ఎందుకు?!' అని ఆమె మనసులో అనుకుంది.

కొద్దిసేపటికి, వల్లీ వచ్చి టీ ఇచ్చి, కొద్దిగా దూరంగా కూర్చుంది. ఇద్దరి మధ్య నిశ్శబ్దం రాజ్యమేలింది. ఇంతలో బయట తలుపు తట్టిన శబ్దం వినిపించింది – అది ప్రసాద్.

వల్లీ తలుపు తెరిచి, ఇంకా తడబడుతూనే, "వచ్చేరా? రండి, రంగారావు గారు వచ్చారు, వెయిట్ చేస్తున్నారు," అని పిలిచింది.

ప్రసాద్ లోపలికి వచ్చి, “రంగారావు గారూ, క్షమించండి, మీరు నా కోసం వెయిట్ చెయ్యాల్సి వచ్చింది" అంటూ బాధపడ్డాడు. రంగారావు చిరునవ్వుతో "పర్లేదు ప్రసాద్, నేను వల్లీ తో మాట్లాడుతూ సమయం గడిపాను.” ఆయన మనసులో మాత్రం వల్లీ స్పర్శ, ఆమె చెవి మీద ముద్దు, మెడపై ముద్దులు ఇంకా మెదులుతున్నాయి – ఆ క్షణాలు ఆయనను మరింత ఉత్తేజపరిచాయి, కానీ ప్రసాద్ ముందు తనను తాను నియంత్రించుకున్నాడు.