[anaamika]

CHAPTER – 6 అయిదవ రోజు

ప్రదక్షిణ

Update - 06

ప్రదక్షిణ సమాప్తం


..................................................నా శరీరం ఖచ్చితంగా అతని వేడి పనులకి అనుకూలంగా కదులుతున్నప్పటికీ, నేను నా మనసులో పక్కదారి పట్టకూడదని గట్టిగా నిర్ణయించుకున్నాను......................................................

.................................వికాస్ : "మేడమ్, ఏమైంది ? నేను అలసిపోలేదు, మీకు బహుశా అలా అనిపించి ఉంటుంది కానీ నేను నిజంగా అలసిపోలేదు."..................................

................................నేను కేవలం అతని నుదుటి వైపు వేలు పెట్టి చూపించాను, అక్కడ చెమట చుక్కలు రావడం మొదలైంది..............................................

వికాస్ : "ఓహ్ ! ఇది ఖచ్చితంగా మీ బరువు వల్ల అయితే కాదు. మీరు పెద్దగా బరువు లేరు. దానికో కారణం వుంది."

'మీరు పెద్దగా బరువు లేరు' అని అతను చెప్పినప్పుడు నేను చిన్నగా నవ్వుకున్నాను. గత కొన్ని నెలలుగా నా భర్త నా బరువు పెరుగుతోందని కంప్లైంట్ చేస్తున్నట్లు చెబుతున్నా, అదే సమయంలో అతను నా పెద్ద గుండ్రని గుద్దని, నా గట్టి, పెద్ద రొమ్ములని బాగా ఇష్టపడ్డాడు !

వికాస్ : "బహుశా ఈ చెమట పళ్లెం బరువు వల్ల వచ్చి ఉంటుంది. హా హా !"

రాత్రి చిమ్మ చీకటిని చీల్చుకుంటూ అతను బిగ్గరగా నవ్వడం మొదలుపెట్టాడు.

వికాస్ : "మేడమ్, మనం దాదాపు ఆశ్రమం మెయిన్ డోర్ దగ్గరికి చేరుకోబోతున్నాము. అందుకే ఇప్పుడు మనం ఒక్క సెకను కూడా వేస్ట్ చేయకూడదు. గురూజీ చెప్పినట్లుగా మనం 1200 సెకన్లలో తిరిగి అక్కడికి చేరుకోవాలి."

నేను టైం లిమిట్ ని దాదాపు మర్చిపోయాను, అతని మాట విని త్వరగా వాస్తవంలోకి తిరిగి వచ్చాను. నేను సిగ్గు లేకుండా కుంటుతూ అతని దగ్గరికి వెళ్ళాను, దాంతో అతను నన్ను మళ్లీ తన ఒడి లోకి ఎత్తుకోగలడు. నేను నా కళ్ళు మూసుకున్నాను, అతను నన్ను మళ్లీ తన ఒడి లోకి ఎత్తుకున్నాడు, ఈసారి వికాస్ నన్ను చాలా అసభ్యంగా చూస్తున్నాడు, మొదటిసారి అయితే అతను జాగ్రత్తగా ఉన్నాడు, నన్ను తన ఒడిలో చాలా పైకి ఎత్తుకున్నాడు, కానీ ఈసారి అతను నా ప్రైవేట్ భాగాల మీద తన చేతులు పెట్టడానికి ఎక్కువ ఆసక్తి ని చూపించాడు.

అతను నన్ను నేల మీది నుంచి ఎత్తుకుని, స్కర్ట్ తో కప్పబడిన పిర్రల మీద చేతులు పెట్టడాన్ని నేను కాదనలేకపోయాను. ఈసారి అతను నన్ను పిర్రల మీద చేతులు పెట్టి ఎత్తుకున్నాడు, నడుస్తున్నప్పుడు అతని ముఖం నేరుగా నా ఎడమ రొమ్ముని నొక్కుతోంది. నా దిగజారిన స్థితిని చూడటానికి నేను కళ్ళు తెరవలేకపోయాను. నా భర్త నన్ను ఈ స్థితిలో చూసి ఉంటే ఏం చేసేవాడో నాకు తెలియదు !

నా ఇబ్బంది మరికొన్ని నిమిషాల్లో ముగిసింది, ఎందుకంటే మేము త్వరగానే ఆశ్రమం ద్వారం దగ్గరికి చేరుకున్నాము. ద్వారాన్ని చూసి నేను చాలా సంతోషించాను, అయితే నా సంతోషం చాలా తక్కువ సేపు మాత్రమే ఉంది. వికాస్ కామపూరితంగా తన శరీరానికి నన్ను అంటిపెట్టుకుని ఆశ్రమం ద్వారంలోకి చేరుకోగానే, గురూజీ అక్కడ నిలబడి ఉండడాన్ని నేను చూశాను. వారిని చూసి నేను ఆశ్చర్యపోయాను, గురూజీ గేట్ దగ్గర మా కోసం ఎదురుచూస్తుంటారని నాకు తెలియదు.

గురూజీ : "అరే రష్మి, ఏమైంది ? నువ్వు బాగానే ఉన్నావా ? ఏమైంది బేటీ ? వికాస్ తనకి ఏమైంది ?"

గురూజీ చాలా ఆందోళనగా ఉన్నారు. వికాస్ వెంటనే నన్ను తన ఒడిలోంచి కిందకి దించాడు, నేను నా స్కర్ట్ ని సరిచేసుకున్నాను, నా బ్లౌజ్ ని బాగా కనిపించేలా సర్దుబాటు చేసుకున్నాను.

వికాస్ : "గురూజీ, నిజానికి మేడమ్ ఒక లింగ ప్రతిమకు పువ్వులు సమర్పించేటప్పుడు కొన్ని ముళ్ల మీద కాలు వేశారు. నేను ఒక ముల్లుని తీసేశాను, అయినాకూడా తను ఎందుకో నడవలేకపోతోంది."

గురూజీ : "ఒహ్హ్ ! పాపం...... అమ్మాయి ! ఆ పళ్లాన్ని నాకు ఇవ్వు."

ఆహ్ ! చాలాసేపటి తర్వాత నా చేతులని నా శరీరం పక్కలకి దించుకోవడం నాకు చాలా ఊరట గా అనిపించింది !

గురూజీ : "నువ్వు 1200 సెకన్లలో ప్రదక్షిణ లని చేయగలవా అని నేను ఆందోళన పడుతున్నాను, అయితే ఈ గాయం అయిన తర్వాత కూడా నువ్వు దాన్ని విజయవంతంగా పూర్తి చేసావు. నీకు అభినందనలు."

నేను : "ఆ ప్రశంస మీరు వికాస్ కి ఇవ్వాలి. అతను నన్ను చాలా దూరం నుంచి ఎత్తుకొని వచ్చాడు."

గురూజీ : "గుడ్ జాబ్ వికాస్."

నేను : "గురూజీ, అతిపెద్ద సమస్య ఏమిటంటే నా చేతుల్లో పళ్లెం ఉంది."

గురూజీ : "అవును, అవును, నేను అర్థం చేసుకోగలను. నువ్వు ఇప్పుడు నా సహాయంతో నడవగలవా ?"

నేను : "తప్పకుండా గురూజీ."

అయినాకూడా, నేను ముందుకి వెళ్ళే కొద్దీ, నా కాలు మళ్లీ నొప్పిగా అనిపించడం మొదలైంది, అయినా సరే గురూజీ కుడి చెయ్యి పట్టుకుని నెమ్మదిగా మేము యజ్ఞం గదిలోకి చేరుకున్నాము, అక్కడ సమీర్ ఎదురుచూస్తున్నట్లు నేను గమనించాను. వికాస్ మాతో రాలేదు, అతను టాయిలెట్ కి వెళ్ళి ఉంటాడని నాకు అనిపించింది, అతను రెండోసారి నన్ను ఒడి లోకి ఎత్తుకుని తన శరీరంతో నన్ను నొక్కుతున్న పద్దతిని చూస్తుంటే, అతనికి పూర్తి ఎరెక్షన్ వచ్చి ఉంటుంది.

సమీర్, గురూజీ ఇద్దరూ గాయం గురించి నా మీద అదనపు శ్రద్ధ తీసుకుంటున్నారు. వేరేవాళ్లు మన గురించి ఆందోళన పడడం గమనిస్తే మనకి ఎప్పుడూ మంచిగా అనిపిస్తుంది.

గురూజీ : "సమీర్, ఒక కుర్చీ తీసుకురా."

సమీర్ వెంటనే ఒక కుర్చీ తీసుకొచ్చాడు, దాని మీద నేను కూర్చున్నాను. నా ప్యాంటీ ఎవరికీ కనిపించకుండా ఉండటానికి నేను నా మోకాళ్లు, తొడలు మూసి ఉంచి జాగ్రత్తగా ఉన్నాను. నా మొత్తం తొడలు, కాళ్లు ఇద్దరు మగాళ్ల ముందు నగ్నంగా ఉన్నాయి.

గురూజీ : "రష్మి, నీ కాలు నాకు చూపించు."

అని చెబుతూ గురూజీ నా పాదాల దగ్గర కూర్చున్నారు. గురూజీ లాంటి మనిషి అక్కడ కూర్చోవడం వల్ల నేను సహజంగానే సిగ్గుపడ్డాను, నాకు చాలా ఇబ్బందిగా అనిపించింది. గురూజీ నా కాలు తాకబోతున్నారని అనుకునేసరికి నేను ఇబ్బంది పడ్డాను. అయితే ఆయన్ని ఆపడానికి నాకు వేరే దారి లేదు.

గురూజీ నెమ్మదిగా నా ఎడమ కాలుని పట్టుకుని, వికాస్ కట్టిన కట్టుని ఊడదీసారు, గుచ్చుకున్న గుర్తుని పరిశీలించారు, గుచ్చుకున్న ప్రదేశం చుట్టూ ఉన్న ప్రాంతంలో ఏదైనా వేరేగా ఉందేమో చూడటానికి ఒత్తిడి కలిగించారు. నా స్కర్ట్ ఫ్రీ షో కోసం బాగా పైకి లేవకుండా ఉండటానికి నేను నా చేతులని ఒడిలో పెట్టుకున్నాను. నేను సమీర్ వైపు తిరిగాను, అతను నా మెరిసే నగ్న కాళ్ళని చూస్తుండడాన్ని గమనించాను.

గురూజీ : "సమీర్ ఒక కత్తి తీసుకురా. యాంటీసెప్టిక్ క్రీమ్ బీటాడైన్, కొద్దిగా పత్తి, ఒక కట్టు కూడా తీసుకురా. కాలికి మరో ముల్లు గుచ్చుకున్నట్లు అనిపిస్తుంది."

ఒక నిమిషంలో సమీర్ గురూజీకి అవసరమైన వస్తువులని అప్పగించాడు, గాయం మీద ఇంకా కొన్ని పరీక్షలు చేసిన తర్వాత, గురూజీ రెండో ముల్లుని బయటికి తీయగలిగారు, గాయపడిన కాలు మీద మందు, కట్టు వేశారు. దీని తర్వాత నాకు చాలా మంచిగా అనిపించింది, నేను గురూజీకి ధన్యవాదాలు చెప్పాను.

అయితే సమీర్ నా కంటే ఎక్కువ సంతోషంగా ఉన్నట్లు అనిపించింది ! అతని సంతోషానికి కారణం నాకు తెలుసు. నేను కుర్చీలో కూర్చున్నప్పుడు, నా స్కర్ట్ లోపలి చాలా సీన్స్ అతనికి కనిపిస్తున్నాయి, గురూజీ నా అరికాలి నుంచి ముల్లు తీస్తున్నప్పుడు, నేను ఎంత జాగ్రత్తగా చూసుకున్నా, నేను అతనికి నా ప్యాంటీ యొక్క మెరుపుని చూపించకుండా ఆపలేకపోయాను.

గురూజీ : "ఇప్పుడు నువ్వు బాగానే వున్నావు బేటీ. ఆ గాయం గురించి ఎక్కువ ఆలోచించకు. ఒకట్రెండు రోజుల్లో అది నయమవుతుంది. నేను అవసరమైన పని చేశాను."

నేను : "ధన్యవాదాలు గురూజీ."

గురూజీ : "నువ్వు ఆశ్రమం ప్రదక్షిణ సరిగానే చేసావా ?"

నేను : "అవును గురూజీ. నేను నాలుగు లింగ ప్రతిమల మీద పువ్వులు సమర్పించి, ప్రార్థన చేశాను, మీరు చెప్పినట్లుగా నీళ్లు కూడా చల్లాను."

గురూజీ : "చాలా బాగుంది. జై లింగ మహారాజ్ !"

గురుజీ నన్ను ఆసనం మీద కూర్చోమని సంకేతం ఇచ్చి తన అసలు స్థానానికి తిరిగి వెళ్ళారు.

గురూజీ : "ఇప్పుడు ఏకాగ్రతతో నేను చెప్పిన మంత్రాలని పునరావృతం చెయ్యి."

నేను నా మోకాళ్ల మీద ఆసనం మీద కూర్చొని, నా కళ్ళు మూసుకుని, ప్రధాన పని, మహా-యజ్ఞం మీద దృష్టి పెట్టాను. గురూజీ మంత్రాలని చాలా నెమ్మదిగా చెబుతున్నారు, వాటిని పునరావృతం చేయడంలో నాకు ఎలాంటి ఇబ్బంది కలగలేదు.

గురూజీ : "ఇప్పుడు రష్మి, మనం చంద్రుడి ఆరాధన చేస్తాము, ఆ తర్వాత పాల సరోవర స్నానం (పాల కొలనులో స్నానం) చేస్తాము. జ్యోతిషశాస్త్రంలో చంద్రుడు సంతానోత్పత్తికి దేవుడు అని నీకు తెలుసా ?"

నేను సానుకూలంగా తల ఊపాను.

గురూజీ : "కాబట్టి ఈ పూజ చాలా ముఖ్యమైంది, నేను చెప్పే దాన్ని నువ్వు పూర్తి నిష్ఠతో అనుసరించాల్సిన అవసరం ఉంది. పూజ తర్వాత, దివ్య లక్ష్యాన్ని సాధించడానికి నువ్వు నీ శరీరాన్ని పాలతో శుద్ధి చేసుకోవాలి. తెలుపు రంగు పవిత్రతకి ప్రతీక, ఇది నీకు తెలిసి ఉంటుంది."

నేను : "అవును, అవును గురూజీ."

గురూజీ : "నిజానికి రష్మి, ఒక విధంగా ఇది అంతిమ యోని పూజకి ఒక వార్మప్ ప్రక్రియ."

నేను : "ఓహ్ ! అలాగే గురూజీ."

అప్పుడే మీనాక్షి గదిలోకి వచ్చింది.

***