Incest மன்மதனி்ன் ~ குடும்ப பாங்கான அம்மா (INCEST & LESBIAN) - Kudumba Paangaana Amma

[Manmadhaa]

அத்தியாயம் - 8


தன்னை அணைத்து அழுது கொண்டிருந்த தன் மகனை மெல்ல விலக்கி கற்பகம் அவனது கண்ணோடு கண் பார்த்தாள். அவன் கண்கள் முழுவதும் இப்போது அவள் மீது அவனுக்கிருந்த பிணைப்பு மட்டுமே தெரிந்தது. அவனை அப்படியே கையைப் பிடித்து கூட்டிச் சென்று கட்டிலின் மீது அமர வைத்து தானும் அமர்ந்தாள்.


கற்பகம் : மனோ...இனி நீ என் கூட அப்படி இல்லாம இருக்கறது தான் நல்லது....


கட்டிலில்  தான் அவளை காமத்தில் புரட்டி எடுத்தபோதெல்லாம் இதுவரை தன்னுடன் இதைப்பற்றி இயல்பாக பேசாத தன் அம்மா இப்போது அவர்கள் கட்டில் உறவைப் பற்றி வெளிப்படையாக அதே கட்டிலில் அமர்ந்து தன்னிடம் அவள் பேசுவது அவனுக்கு ஆச்சரியத்தைக் கொடுத்தது. 


இதுவரை கட்டிலில் அவளுடைய மகன் காமசுகத்தில் அவளை துள்ளத் துடிக்க அனுபவித்தபோது.....கற்பகம் ஒரு தாயாக தன் மகனிடம் பேச தயங்கினாள்..... இப்போது அவள் வெளிப்படையாக அந்த விஷயத்தைப் பற்றி பேசுகிறாள்...ஆனால் மனோகரால் தன் அம்மாவிடம் காமம் அனுபவிக்காத சாதாரண இந்த நிலையில் அவள் அதைப் பற்றி தன்னிடம் பேசும்போது, இவனால் பேச முடியவில்லை. மனோகருக்கே அவனுடைய இந்த தயக்கம் ஆச்சர்யத்தைத் தந்தது. காமநிலையில் தன்னை மிருகத்தைப் போல ஆண்ட தன் மகன்....இப்போது அவள் பேசும்போது அவன் மிக அமைதியாக பதில் பேசாமல் இருப்பதைக் கண்ட கற்பகமும் ஆச்சர்யப்பட்டாள்...அவனா இவன் என்று....இருந்தும் தன் பேச்சை தொடரந்தாள்....



கற்பகம் : மனோ...சொல்றது புரியுதா...? இனி நம்ம ரெண்டு பேரும் அப்படி இருக்கக்கூடாது...


இங்கு அவன் இப்போது பதில் பேசியே ஆக வேண்டும். எப்படியோ பேச ஆரம்பித்தான்...


மனோகர் : ஏம்மா...? ஏன் அப்டி இருக்க முடியாது...?


கற்பகம் : இதை என்னால விளக்கி சொல்ல முடியல மனோ...வேணாம்...அவ்வளவுதான்...


மனோகர் : அம்மா...இதை நீ முதல் நாள் உன்ன நான் தொடும்போதே நீ சொல்லிருந்திருக்கலாம்மா....ஆனா...எனக்கு இத்தனை நாள் உன் உடம்பு சுகத்தை காமிச்சதுக்கப்றம்...இப்போ திடீர்னு அது இல்லைங்கறப்போ, என்னால இதை ஏத்துக்க முடியலம்மா...என்னை ஏன் இப்டி சித்ரவத பண்ற...


என கண்கலங்க ஆரம்பித்தான் மனோகர்....


கற்பகம் : உனக்காக நீ கொடுத்த சிரமத்தைல்லாம் தாங்கிக்கிட்டு என்னை முழுசா உனக்கு நான் கொடுத்திருக்கேன்...நான் உன்ன சித்ரவத பண்ண நெனைப்பனாடா....?


மனோகர் தன் அம்மாவை கேள்வியோடு பார்த்தான்...


மனோகர் : அப்றம் ஏம்மா இப்போ என்ன ஒதுக்கற...?


ஒரு பெருமூச்சை விட்டுவிட்டு கற்பகம் கும்பகோணத்தில் நடந்த ஜோதிடர் விசயம் நாடி ஜோதிடர் விசயம் எல்லாவற்றையும் தன் மகன் மனோகரிடம் கொட்டித் தீர்த்தாள்.....


அனைத்தையும் கேட்ட மனோகர்....இவ்வளவு நடந்திருக்கா என்று அதிர்ச்சியோடு அவன் தாயை நோக்கினான்...


அவன் மனது எங்கெங்கோ சென்றது....தன்னுடைய ஆண்மை நிறைந்த விந்துக் குழம்பு அவளுக்குள்...அவள் கர்ப்பத்துக்குள் ஊற்றப்பட்டு...அதிலிருந்த உயிரணு ஒன்று அவளுடைய சினை முட்டையை முட்டி மோதி அதை துளைத்துக் கொண்டு  அதனுள் சென்று...ஒரு உயிராக அங்கு உருவாகி.... தன் தாய் தன்னால் கர்ப்பமாகி வயிறு வீங்கி தன் முன் இருப்பதைப் போல...அனைத்து காட்சிகளும் அவன் முன்னே வந்து போனது.....ஒரு நிமிடம் தன்னை சமநிலைப்படுத்தி விட்டு பேச ஆரம்பித்தான்....



மனோகர் : இதை ஏம்மா என்கிட்ட முன்னாலயே சொல்லல....?


கற்பகம் : எப்டிடா சொல்லுவேன்...? நீ என்கூட அப்டி இருக்கறப்பவே, என்னால உன்கிட்ட பேச முடியாது..."உன்னால நான் புள்ள பெத்துக்கப் போறேன்"னு அவங்க சொன்னாங்கனு எப்படி நான் உங்கிட்ட சொல்லுவேன்....!


ஒரு நிமிட அமைதிக்கு பிறகு மனோகர் தன் தாயின் கை மீது தன் கையை வைத்து...


மனோகர் : ஒருவேளை அதுதான் நடக்கப்போகுதுனா...அதுல என்னம்மா பிரட்சனை....?


கற்பகம் : மனோ....புரிஞ்சுதான் பேசரியாடா....?


மனோகர் : உனக்கு அதுல விருப்பம் இல்லியாம்மா...? என் குழந்தைய சுமக்க உனக்குப் பிடிக்கலயா...?


கற்பகம் : டேய்...உன்னயே நான் உள்ளயும் வெளியயும் சுமந்திருக்கேன்...உன் குழந்தைய சுமக்க மாட்டனா...?


மனோகர் : அப்றம் என்னம்மா பிரட்சனை..?


கற்பகம் : எனக்கு வயசு 51...


மனோகர் : உனக்கு இன்னும் மென்சஸ் ஆகுறதுதான் நிக்கலயேம்மா...இப்போல்லாம் எல்லா வயசுலயும் குழந்தை பெத்துக்கறாங்க...பழைய காலத்துலயும் அப்டித்தான் இருந்துச்சு...இடைலதான் அப்டி இல்ல...


கற்பகம் : அதுமட்டுமா...உங்கப்பா இப்போல்லாம் என்னை தொடுறதில்ல...ஒரு வேளை அவர் தொட்டதா வச்சாக்கூட....அவர் இதுக்கு எப்படி சம்மதிப்பார்...? உனக்கு வயசு 31....இந்த வயசுல உனக்கு ஒரு தம்பி தங்கச்சியா'னு கேக்க மாட்டாரா...? அதையெல்லாம் தாண்டி இது நடந்தா...உங்கப்பாவையும் இந்த உலகத்தையும் எப்படி நான் சமாளிப்பேன்....இது உன்னாலதான் ஆச்சுன்னு தெரிஞ்சா...உனக்கு எப்டி கல்யாணம் ஆகும்...? உன் வாழ்க்கை கஷ்டமாகிடும்...உன்னோட வாழ்க்கை நல்லாருக்கணும்டா....உன் வாழக்கையத் தவிர எனக்கு வேற எதுவும் பெருசில்ல...அதனால்தான் நான் சொல்றேன்...இனி இது நமக்குள்ள வேண்டாம்டா.


தன் தாய் தன்மீதுள்ள பாசத்தின் காரணமாக...தன் வாழ்க்கை மீது பயப்படுவது மனோகருக்குப் புரிந்தது. அவளை...அவள் மனதை எண்ணி அவனுக்கு பரிதாபம்தான் ஏற்பட்டது...அவளை அவன் புரிந்து கொண்டான்.


இரண்டு நிமிட அமைதிக்குப் பிறகு....


மனோகர் : அம்மா....பயப்படாதீங்க...இனி நான் உங்களத் தொடல...


கற்பகம் : ம்ம்....


மனோகர் : இந்த பிரட்சனை எல்லாம் இருக்கட்டும். எனக்கு ஒரே ஒரு கேள்விக்கு மட்டும் பதில் சொல்லுங்கம்மா...


கற்பகம் : ________.


மனோகர் : என்னால குழந்தை பெத்துக்க உங்களுக்குப் பிடிச்சிருக்கா....?


கற்பகம் : ________.


மனோகர் : சொல்லும்மா...இதுக்கு மட்டும் பதில் சொல்லுங்க....பிடிச்சிருக்கா...?


கற்பகம் : ம்ம்...


என்று தலையசைத்தாள் அவன் தாய்...


மனோகர் : எனக்கு இந்த சந்தோசம் போதும்மா...இனி நான் உங்களத் தொடமாட்டேன்....


இரண்டு மாதங்களாக...பல இரவுகள் ஒரு தாசியைப் போல தன்னை திணறத் திணற ஆண்டு அனுபவித்து...அவனுடைய காமப் பசியில் சலிக்காமல் தன்னை உண்டு ருசித்த தன் மகன்...அவன் தன் மனதை கல்லாக்கிக் கொண்டுதான் இதனை சொல்கிறான் என்பதைப் புரிந்துகொண்ட கற்பகம் அவனை கண்ணீரோடு அணைத்துக் கொண்டாள். 


அந்த நிகழ்வுக்குப் பிறகு அவர்கள் இருவரும் தங்கள் அடுத்த கட்ட வாழ்கையை நோக்கிப் பயணப்பட்டனர்.




தொடரும்.....