Incest நா அதெல்லாம் செய்யக்கூடாது டா.. வேணாம்..

[Kingtamil]

கமலா வீட்டிலிருந்து கிளம்பி என் வீட்டுக்கு வருவதற்கும் சித்தி மாடு கட்டிவிட்டு வாசலுக்கு வருவதற்கும் சரியாக இருந்தது.. சித்தியையே கம்புகளை ஊன்றச்சொல்லிவிட்டு நான் குளிக்கச் சென்றுவிட்டேன்.. குளித்து முடித்ததும் என் செல்போனில் ஆறு மணிக்கு அலாரம் வைத்துவிட்டு தூங்கத் தொடங்கிவிட்டேன்.. சரியான அலுப்பு மற்றும் உடல்வலி காரணமாக எப்போது தூங்கினேன் என்றே தெரியவில்லை. ஆனால் நிம்மதியான தூக்கமாக இருந்தது. சரியாக இறு மணிக்கு அலாரம் அடித்து எழுப்பிவிடவே.. எழுந்து முகம் கழுவி பின்வாசல் படியில் உட்கார்ந்துகொண்டேன்.. நான் தூங்கி எழுந்ததை கவனித்த சித்தி கட்டுத்தறியைக் கூட்டுவதைப் பாதியிலேயே நிறுத்திவிட்டு சமையல்கட்டில் நுழைந்து எனக்கும் அவளுக்கும் டீவைத்து எடுத்து வந்து எனக்குப் பக்கத்திலேயே உட்கார்ந்துகொண்டாள். இருவரும் டீ குடிக்கத் தொடங்கினோம்.. 

ஏந் தமிழு...? நா ஒன்னு கேப்பேன்.. கோவுச்சுக்காதடா...

நீட்டி மொழக்காம என்னனு மொதல்ல சொல்லு... கோச்சுக்குறதா வேண்டாமானு நா அப்றமா யோசிக்கிறேன்.. 

அதில்ல... நீ இனிமே இங்கயே இருந்துடு... படிச்சு முடிச்சுட்டு மதுரைலயே ஒரு நல்ல எடத்துல ஆஸ்பத்திரி கட்டி இங்கயே இருந்துருவேடா...

சரி.. நா ஒரு ஐடியா சொல்லவா..? நா படிச்சு முடிச்சு கொஞ்ச வருசத்துக்கு இங்கயே இருந்துட்டு அப்றமா நா வெளிநாடு போய்டுவேன்.. எனக்கு இங்கலாம் இருந்து சம்பாரிக்கிற ஐடியாவே இல்ல சித்தி... 

என் பதிலால் சிறிது ஏமாற்றம் அடைந்தவள் அதற்குமேல் ஒன்றும் சொல்லாமல் டீ.குடிக்கத் தொடங்கினாள்.. நான் இந்த வீட்டுக்கு வந்த பிறகுதான் வீட்டின் நிலையே தலைகீழாக மாறியிருந்தது.. ஊதாரியாக குடித்துவிட்டு திரிந்த சித்தப்பன் இப்போதுதான் வழிக்கு வந்திருக்கிறான்.. மீனாவுக்கும் இப்போதுதான் ஒரு துணை கிடைத்திருக்கிறது. மிக முக்கியமாக சித்திக்கு இப்போதுதான் மன நிம்மதி கிடைத்திருக்கிறது. அதனால் அவள் என்னை இங்கேயே அவளுடன் இருக்கவைக்க முயற்சிக்கிறாள்.. என் சித்தியின் அதிகபட்ச முயற்சியே இதுதான்.. வாய்விட்டு கேட்பாள்.  அது நடக்கவில்லை என்றால் சரி எனத் தலையாட்டிவிட்டு அமைதியாகிவிடுவாள்.. சிறு குழந்தைபோல் அமைதியாக டீ குடித்துக் கொண்டிருக்கும் சித்தியைப் பார்க்கும்போது பாவமாகத்தான் இருந்தது.. அப்படியே சித்தியின் தோள்மீது கைபோட்டு என்னை நோக்கி இழுத்து தோளோடு தோள் சேர்த்துக் கொண்டேன்.. ஆனால் சித்தி அப்போதும் ஏதோ ஏமாற்ற உணர்வுடன்தான் உட்கார்ந்திருந்தாள்.. 

ஏ லூசு.. இப்போ என்ன ஆச்சனு மூஞ்சிய உம்முனு வச்சுருக்க நீ..? சத்தியமா ஒனக்கு அது செட்டாவல.. 

சின்ன வயசுலயே இந்த சனியம்புடிச்சவன் பேச்ச நம்பிக்கிம் ஒன்னையும் மீனாவையும் பிரிச்சு இங்கெ வந்து குடியேறுனப்பவே எல்லாமே நாசமாப் போச்சுடா.. அக்காத் தம்பிய பிரிச்ச பாவம்தான் இம்புட்டு நாளா என்னைய சுத்தியடிச்சுச்சு.. இந்தா நீயும் வந்துட்ட.. இப்ப வீடும் நல்லாருக்கு. திரும்ப நீயும் போய்ட்டா நா என்ன பன்றது..? 

சரி அப்ப என்னோட அப்பா அம்மாவுக்கு என்ன பதில் சொல்லப் போற..? அதப்பத்தி ஏதாச்சும் யோசிச்சியா..? 

என் கேள்விக்கு சித்தியிடம் பதில் இல்லை..மாறாக கண்கள் கலங்கியது. பேசாமல் மறுபடியும் டீயை உறிஞ்சத் தொடங்கியிருந்தாள்.. வயதுதான் அதிகம் என்றாலும் இன்னும் சிறுபிள்ளை மனநிலை.. சித்தப்பன் என்ன சொன்னாலும் நம்பியே வாழ்ந்தவளுக்கு வரமாகத்தான் மீனா பிறந்திருக்கிறாள்.  அவளது குணம் சித்தியை மாதிரியோ இல்லை அவள் அப்பா மாதிரியோ இல்லை. வைராக்கியக் காரி. அவளால்தான் இன்னும் இந்த வீட்டில் குடும்பம் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது. இப்போது நான் வந்ததும் மீனாவுக்கும் ஒரு துணை கிடைத்ததுபோல் ஆகிவிட்டது. எனக்கும் மீண்டும் இந்தக் குடும்பத்தை பாதியிலேயே விட்டுச் செல்ல விருப்பம் இல்லைதான்.. 

மீனாப் புள்ளக்கி கல்யாணம் ஆகி போய்ட்டானா அப்றமா நானும் அநாத தான்டா.. அதப் புரிஞ்சுக்க மொத.. எப்ப பாத்தாலும் நா விளையாட்டாவே பேசுறேன்னு நெனக்காதெ.. 

மீனாவுக்கு கல்யாணம் ஆகிவிடும் அவளும் நானும் எப்போதும் ஒன்றாக இருக்க முடியாது என்று சித்தி நியாபகப் படுத்தியதும் எனக்கும் கவலை பிடித்துக் கொண்டது.. அதுவரை சித்தியின் தோளில் கைபோட்டிருந்த நான் இப்போது அமைதியானேன்.. என் அமைதியைக் கவனித்த என் சித்தி என்னை சமாதானப் படுத்தும் நோக்கில்.. 

அதனால என்னடா ஆச்சு..? பேசாம நம்ம சொந்த ஊருக்குள்ளயே நல்ல மாப்ளயா பாத்து கட்டி வச்சுட்டா நீயும் அடிக்கடி அவ வீட்டுக்கு போன மாதிரியும் ஆச்சு.. அதுக்கு ஏன்டா உம்முனு இருக்க...நா ஒரு வெவஸ்த கெட்ட சிரிக்கி.. ஏதேதோ பேசி ஒன்னையும் கஷ்டப் படுத்திட்டேன்.. சரி நா கட்டுத்தறி கூட்டனும்டா.. 

சரி சரி.. ஓடிரு.. நானும் கடத்தெருவுக்கு போகனும்.. மீனா வாரதுக்குள்ள ஒரு படம் டவுன்லோடு போட்றனும்.. 

சித்தி அவள் வேலைக்கு சென்றுவிட நான் எழுந்து கைலியை மாற்றி பேன்ட் சட்டை போட்டுக்கொண்டு சைக்கிளை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினேன்.. கமலாவின் வீட்டைத் தாண்டும்போது பார்த்தால் அவள் வீட்டின்முன்னே கமவாவின் கணவர் வண்டி நிற்கவே.. நான் எதுவும் கண்டுகொள்ளாததுபோல் சைக்கிளை மிதித்து கடைத்தெருவை அடைந்தேன்.  அதுவரை நல்ல வெளிச்சமாக இருந்த வானம் இப்போது இருண்ட மேகங்கக் கூட்டங்களுடன் தூரத்தில் லேசாய் மின்னல் வெட்டியபடி இருந்தது.. காலையில் இருந்து மழைக்கான எந்த அறிகுறியும் இல்லாமல் இப்போது கருத்துக்கொண்டு நிற்கிறது வானம்.. சைக்காளை கடை ஓரத்தில் நிறுத்திவிட்டு கால்போன போக்கில் சுற்றிவிட்டு ஒரு இன்டர்நெட் சென்டரில் உட்கார்ந்து படங்களை பதிவிறக்கத் தொடங்கியிருந்தேன்.. அப்படியே மூழ்கிப் போனதில் இரவு எட்டு மணி ஆனது தெரியாமல் இருக்கவே.. இப்போது எனது செல்போன் சினுங்கி எனக்கு நேரத்தைச் சொல்லியது. வேக வேகமாக வெளியில்வந்து சைக்கிளை நகர்த்திக்கொண்டு பேருந்து நிறுத்தம் செல்லும்போது அங்கு ஏற்கனவே பஸ்ஸிலிருந்து இறங்கி நின்ற மீனா அங்கும் இங்குமாகத் தலையைத் திருப்பி யாரையோ தேடிக் கொண்டிருந்தாள்.  ஆம் அவள் என்னைத்தான் தேடீக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.. 

மீனாவின் முகம் இன்று பொழிவிழந்து இருந்தது.. வழக்கமாக அவளது வேலை அழுப்பு காரணமாக இருந்தாலும் இன்று ஏதோ நடந்திருக்கிறது.. எண்ணெய் படிந்த முகத்துடனும் லேசாய் ஙலைந்த தலைமுடிகளுடனும் இருந்த மீனா எனக்குத் தேவதையாய்த் தெரிந்தாள்.. இதற்குமேல் அவளைக் காக்க வைப்பது சரிப்படாது என்று சைக்கிளைத் தள்ளியபடி அவள்முன் நின்றேன்.  என்னைப் பார்த்ததும் அவள் முகத்தில் ஒரு நிம்மதி தெரியவே அடுத்தநொடியே அதை வெளிக்காட்டாமல் தன்னுடைய பையை சைக்கிளின் கேரியரில் வைத்துவிட்டு எனக்கு முன்னால் நடக்கத் தொடங்கிவிட்டாள்.. அவள் நடையில் மாற்றம் தெரிந்தது.. சற்றே சோர்வுடன்தான் இருக்கிறாள்.. 

அவளைப் பின்தொடர்ந்து நானும் சென்றேன்.  இன்று மதியம் கமலாவுடன் நடந்த கலவியால் என்னால் எப்போதும்போல மீனாவை நேர்கொண்டு பேச முடியவில்லை.. ஏதோ என் மனைவி மீனாவுக்கு துரோகம் செய்ததாகவே குற்றவுணர்ச்சி என்னைக் கொன்று கொண்டிருந்தது.. மழை வரப்போவதற்கான அறிகுறியாக சட்டென ஜில்லென்ற காற்று என் முகத்தில் அடித்து விலகியது.. சிறிது தூரம் எனக்கு முன்னால் நடந்து சென்றவள் நான் அவளுடன் வராமல் இருப்பதைக் கவனித்து திரும்பிநின்று பார்த்தாள்.. பின்னர் நான் அவள் பக்கத்தில் வரும்வரை நகராமல் நின்றுகொண்டாள்.. 

என்ன சாரு ரொம்ப யோசனைலயே வராரு..? 

யாரு நானா..? நீதான கண்டுக்காம போய்ட்ருந்த.. சரி ஏதாச்சும் கோவத்துல இருக்கியோனு நானும் அமைதியா வந்தேன்.. நா ஏதாச்சும. பேச பதிலுக்கு நீ. கடத்தெருனு கூட பாக்காம அடிச்சா என்ன பன்றது..? 

டேய்.. டேய்.. போதும் ரொம்ப சீன் போடாத.. ஒனக்கு ஒன்னுமே பேசத் தெரியாது பாரு.. மூடிட்டு நட.. 

எது..? நடக்கறதா..?. என்னால ஒரு கிலோ மீட்டர்லாம் நடக்க முடியாது.. மூடிட்டு வந்து வண்டில ஏறு.. 

ப்ச்.. எனக்கு இப்ப நடந்து போகனும்னு ஆசையா இருக்கு.. ஒனக்கு கஷ்டமா இருந்தா நீ கௌம்பு. 

சரி சரி.. நடந்துதொல...நானும் வந்து தொலக்கிறேன்.. 

இருவரும் சேர்ந்து சில அடி.தூரம்தான் நடந்திருப்போம்.. காரியாப்பட்டியின் கடைசி கடை.. இதைக் கடந்தால் இரண்டு மாடிவீடும் அதைத் தான்டி முழுதும் தோட்டமும் வயலுமாகத்தான் இருக்கும்.. வெய்யல் கால இரவில் அந்தளவுக்கு குளிர் இருக்காது.. பகல்முழுதும் உறிஞ்சிய வெப்பத்தை பூமி வெளியிடுவதால் சற்று வெக்கையாகத்தான் இரூக்கும்.. ஆனால் இன்று அதற்கு நேர்மாறாக நன்றாக குளிர்ந்த காற்று வீசிக் கொட்டிருந்தது.. மீனா சொல்வதுபோல் இதில் நடந்தாலே புத்துணர்ச்சிதான் மேலும் மீனாவுடன் ஏதாவது பேச்சுக் கொடுத்து போவதும் எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.. நேற்றுவரை எங்களுக்குள் நடந்த சண்டையையும் அவளது அந்தரங்கங்களை நான். ஔிந்திருந்து பார்த்திருக்கிறேன் என்பதையும் அவ்வளவு சீக்கிரமாக மறந்து என்னுடன் மிக இயல்பாக பேசியபடி வந்த மீனாவை என்ன ரகத்தில் சேர்ப்பது என்றே புரியவில்லை.. 

சிறிது தூரம்தான் சென்றிருப்போம்.. எங்கள் முன்னால் கமலாவின் கணவர் அவருடை ஸ்கூட்டியில் கடைத்தெருவுக்குப் போக வந்து கொண்டிருந்தார்.. நாங்கள் இருவரும் நடந்து வந்துகொண்டிருப்பதைப் பார்த்தவர் எங்கள் பக்கத்தில் வண்டியை நிறுத்தினார்.. 

என்ன ணா.. இந்த நேரத்துல..? அக்கா வீட்ல சமைக்கலயா..? 

இல்ல மீனா.. அவளுக்கு சாயந்துரத்துலருந்து ஒரே காச்சல்.. காச்சல் தாங்காம ஏதேதோ அனத்திட்டு கெடக்குறா.. நடக்கவும் முடியலயாம்..ஏதோ அண்டக் கட்டிக்கிட்டா மாதிரி வலியாம்.. வண்டிலயும் உக்காரமுடியலயாம்.. . அதான் ஊசி மருந்தும் மாத்துரையும் வாங்கிட்டுப்போக வந்துருக்கேன்.. 

அய்யய்யோ.  என்ன சொல்றீங்க..? 

உணர்ச்சி வசத்தில் நான் பயந்துபோய் கத்திவிட மீனாவும் கமலாவின் கணவரும் ஒருசேர திடுக்கிட்டு என்னைத் திரும்பிப் பார்த்தனர்... எனக்கு அப்போதுதான் நான் அவசரப்பட்டது புரிந்தது.. அந்தக் குளிர் காற்றிலும் என் முகம் லசாய் வேர்த்திருந்தது.. அதை யிர் கவனித்ததோ இல்லையோ இந்த மீனா சனியன் கவனித்துவிட்டது.. அதுவரை இயல்பாய் இருந்தவளின் முகத்தில் இப்போது சந்தேக ரேகை ஓடத் தொடங்கியிருந்தது.. நான் லேசாய்ச் சிரித்து மலுப்பியபடி நின்றிருக்க.. கமலாவின் கணவரே இடைமறித்து என்னைக் காப்பாற்றினார்.. 

ஹா ஹா... என்ன தம்பி..? ஒரு டாக்டரே இப்புடி ஷாக் ஆனா என்ன பன்றது..? 

அதில்லங்க.. மதியம்தான எங்க வீட்டுக்கு வந்து சித்திட்ட பேசிட்டுப் போனாங்க.. அப்போ நல்லாத்தான இருந்தாங்க.. 

தெரியலப்பா.. ஒரு வேல. க்ளைமேட் மாறுதுல.. அவளுக்கு லேசா குளிர் அடிச்சாலே காச்சல் வந்துரும்..சரி.. நீங்க பாத்துப்போங்க.  நா வர லேட் ஆவும். ஒங்க சித்தி இப்ப கமலாகூடதான் இருக்காங்க.  தம்பி.. அப்றமா வந்து கமலாவுக்கு ஊசி போட்டு போப்பா.. 

ஏற்கனவே நான் போட்ட மொரட்டு ஊசிக்குத்தால்தான் கமலாவின் தொடைக்கு இடையில் வீங்கி நடக்க முடியாமல் திணறுகிறால். இதுல இன்னொரு ஊசியா..? என்று என் உள்மனம் சொல்ல.. அவர் சொல்லியதற்கு சரி எனத் தலையாட்டினேன். அவரும் கிளம்பிச்செல்ல.. மீனா மட்டும் அடுத்த அடி எடுத்து வைக்காமல் என்னையே முறைத்தபடி இருந்தாள்.  அவளுக்கு என்மேல் எப்போதுமே சந்தேகம் இருக்கும்.

என்னடி அப்டிப் பாக்ற..? 

இல்ல.. ஒன்னுல்ல.  நட போலாம்.. 

ப்ச்.. ஏன் அப்டிப் பாத்த.. சொல்லு.. 

சத்தியமா சொல்லு..? இன்னக்கி நீ கமலா வீட்டுக்குப் போனியா இல்லையா..? 

தேவல்லாம பேசாத மீனா.. அந்தக்கா மத்தியானமே வீட்டுக்கு வந்து காச்ச மாத்ர வாங்கியாரச் சொன்னுச்சு.  நான்தா சாயந்துரமா கடக்கிப் போரப்போ வாங்கிட்டு வரேனு சொன்னேன்.  ஒனக்கு சந்தேகம்னா சித்திட்ட கேட்டுக்க.. கமலா இன்னக்கி வீட்டுப்பக்கம் வந்துச்சா இல்லையானு.. 

நான் அழுத்தமாகச் சொல்வதைக் கேட்டு எதுவும் பேசாமல் நடக்கத் தொடங்கினாள்.  இருத்தாலும் அவளை இன்னும் உசுப்பிவிட எண்ணி.. 

சரி கமலா வீட்டுக்கு நா போனா ஒனக்கு என்ன ப்ரச்சன..? நா யார்வீட்டுக்கு வேணாலும் போவேன் என்ன வேணாலும் பேசுவேன்.. 

நடந்து சென்றுகொண்டிருந்தவள் சட்டென்நின்னு பின்னர் என்னைப் பார்த்து முறைத்தாள்.  ஏதோ தன் தம்பியிடம் காட்டும் கண்டிப்புபோல் இல்லை.  எதுவும் பேசாமல் முறைத்தவள் பின்னர் மீண்டும் நடக்கத் தொடங்கினாள்.  மீனாவுக்கு நான் மற்ற பெண்களிடம் பேசுவது பிடிக்கவில்லை.  ஆனால் ஏன் என்கிற காரணத்தை மட்டும் அவள் சொல்லவே இல்லை.. எங்களது மௌனம் சிறிது நேரம்தான் இருந்திருக்கும்.. வேகமாய் நடந்தவள் பின்னர் நான் அவளுடன் வரும்படியாக மெதுவாக தன் நடையை மாற்றினாள்.  மீனாவுக்கு இன்னும் என் பதிலில் திருப்தியோ நம்பிக்கையோ இல்லை.. ஏதோ ஒன்று நினைத்தவளாய் அடிக்கடி என்னைப் பார்த்தவள் பின்னர் சட்டென் தன் நடையை நிறுத்தி என் முகத்தைப் பார்த்தாள்.  

ஏன்டா.  நீ ஏன் யாரையுமே லவ் பன்னாம இருக்க..? ஏன் உங்க காலேஜ்ல லட்சணமான பொண்ணுகளே இல்லையா..? 

ஏன் இல்ல.. அதெல்லாம் நெறய புள்ளைங்க இருக்குதுங்களே.. ஆனா எனக்குத்தான் யாரையும் புடிக்கல.. 


ஏன் புடிக்கல..? அடுத்தவன் அனுப்புன நியூட் போட்டோவையே உன்கிட்ட காட்ற அளவுக்குத்தான் எல்லாவளும் க்ளோசா இருக்காளகேளே அப்றம் என்ன..? 

ஏன்னா.. நீதான் இருக்கியே மீனா.. நீ.இருக்கப்போ நான் ஏன் தேவையே இல்லாம இன்னொருத்திக்கிட்ட வழியனும்..? 

மீனா இதை எதிர்பார்த்திருந்தவள்போல் ஒரு சிறு புன்னகைமட்டும் பதிலாய்த் தந்துவிட்டு பேசாமல் நின்றுகொண்டிருந்தாள்.  அவள் மனதுக்குள் ஒரு நிம்மதி வந்தாலும்.. அவளுக்கு என் பதிலில் முழு உடன்பாடு இல்லை.. மீண்டும் என்னைப் பார்த்தவள்.. 

நா உன்னோட அக்கா டா.. மத்த பொண்ணுங்ககிட்ட எதிர்பாக்ற எதையும் அக்காக்கிட்ட எதிர்பார்க்க கூடாது. நா கேக்றது ஏன் நீ இன்னும் லவ் பன்லனு.. புரியுதா..? ஒருவேல நீ ஏதாச்சும் ஒரு பொண்ண லவ் பன்னா உங்க ரெண்டுபேருக்கும் இடையில பர்சனலா சில விசயங்கள் நடந்தா நீயும் மனசு மாறுவேனு கேக்றேன்.. 

அதான் நானும் சொல்றேனே.. ஏன் நீ.இருக்கப்போ நா வேற ஒருத்திய லவ் பன்னனும்..? நா ஏன் இன்னொருத்திக்கிட்ட பர்சனலா அந்த விசயத்த எதிர்பாக்கனும்..? அந்த விசயங்கள்லாம் யார்கூட நடக்கனும்னு ஆசப்பட்றேனு உனக்கும் நல்லாத் தெரியும்... மீனா... 

வாய்தான் பேசியதே தவிர என் மனதுக்குத் தெரியும் நான் சொன்னது அத்தனையும் பொய் என்று.. இருந்தாலும் மீனாவுக்குத் தெரியவராது என்ற தைரியத்தில் இஷ்டத்துக்கு அடித்துவிட்டிருந்தேன்.. ஆனால் மீனாவின் முகம் நான் எதிர்பார்த்ததற்கு மாறாக சோகத்தில் இருந்தது.. அவள் என்னிடம் திடீரென காதல் பற்றிய கேள்வாகளை எழுப்பியது எனக்கு உறுத்தலாக இருந்தது.. மீனா இதுபோல் என்னிடம் எப்போதுமே பேசியதில்லை.. ஒன்று சிடு சிடுவென எரிந்து விழுவாள்.. இல்லையென்றால் தம்பி எனும் வரைமுறைக்குள் மட்டும் பேசுவாள்.  இப்படி அவளாக எதுவும் ஆரம்பித்ததில்லை.. 

ஆமா ஏன் இப்ப சம்மந்தமே இல்லாத கேள்விலாம் கேட்டுட்டு இருக்க..?. என்னாச்சு ஒனக்கு..? 

ஒன்னுல்ல நட.. மழ வர மாதிரி இருக்கு.. 

ப்ச்.. மரியாதையா சொல்லு மீனா.. ஏதோ நடந்துருக்கு.. என்கிட்ட மறைக்கிற..

தெரிஞ்சாலும் நீ என்ன பன்ன போற..? ஒன்னால என்ன பன்ன முடியும்..? 

மீனாவின் கேள்வி பழையபடி என் ஈகோவைத் தூண்டும்விதமாக மாறிவிட்டது.. அவள் விரும்பத்தகாத.. அல்லது அவள் எதிர்ப்ர்க்காத ஏதோ ஒன்று நடந்திருக்கிறது.. ஆனால் அவள் முடிவெடுக்க நான் தடையாக இருக்கிறேன் என்பது மட்டும் புரிந்தது.. அதனால் அவளாகச் சொல்லும்வரை நான் எதுவும் கேட்பதாய் இல்லை என்று அமைதியானேன்.  அதுவரை எங்கள் சம்பாசனைகளைக் கேட்டு அமைதியாய் இருந்த மேகம் இப்போது தனது மழையெனும் மாயக் கம்பியால் எங்களைத் தாக்கத் தொடங்கியது.. எங்கிருந்து வந்ததெனத் தெரியவில்லை.. சிறு தூரலாய்த் தொடங்கிய அடுத்த சில நொடிகளில் பலத்த மழையாகப் பெய்து எங்கள் இருவரின் உடைகளையும் நனையச் செய்திருந்தது.. அதுவரை பெரிய தைரியசாலிபோல் இருந்த மீனா தூரத்தில் ஒரு மரத்தில் விழுந்த இடிச் சத்தத்தால் அய்யோ என்று கத்தியபடி ஓடிவந்து பல்லிபோல் என் முதுகில் ஒட்டிக்கொண்டாள்.  

எனக்கும் அந்த இடி உள்ளுக்குள் கலக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தது.. இருந்தாலும் பயத்தை வெளிக்காட்டிக்கொள்ளாமல் நடக்கத் தொடங்கினேன்.. சிறிது நேரத்திலேயே ஏற்பட்ட மின்வெட்டு சாலையில் இருந்த அத்தனை கம்பங்களிலும் எரிந்த மின்விளக்கை அணைத்துவிட்டிருந்தது.. அடுத்தடுத்த இடியும் மின்னலும் அந்த இடத்தையே ஏதோ பேய்ப்படத்தில் வரும் காடுபோல் காட்டிக்கொண்டிருந்தது..  பின்னால் நின்றிருந்த மீனா இப்போது எனக்கு முன்னால்வந்து என்னை நடக்கவிடாமல் என் நெஞ்சில் இறுகக் கட்டிக்கொண்டாள்.. இன்னுமே அவளுக்கு இடிச் சத்தத்தின் பயம் விலகவில்லை.. சுற்றிலும் சூழ்ந்திருந்த இருளும் மழையும் என்னை இறுக்கி அணைத்திருந்த மீனாவும் அவளது பயமும் இப்போது எனக்கு சிறு தைரியத்தை வரவழைத்திருந்தது.. மழை எப்போதும்போல் இல்லாமல் மிகவும் ஜில்லிப்பாக இருந்தது.. என்னால் சைக்கிளின் ஹேன்டிலைக்கூட பிடிக்க முடியாத அளவுக்கு குளிர்.. 

ஏய் மீனா.. இங்க பாரு.. பயப்படாத.. 

மீனா தலையை நிமிர்ந்துகூட பார்க்கவில்லை.. கண்களை இறுக்க மூடியபடி இருந்தவளை மெதுவாக எதிரே ஒரு வயலின் ஓரமாக இருந்த மோட்டால் கொட்டகையின் முன்புறம் அழைத்துச்சென்று நிற்கவைத்தேன்.  கோடை மழை என்பதால் இடிக்கும் மின்னலுக்கும் பஞ்சமில்லாமல் இருந்தது.. குளிரில் நடுக்கியபடி இருந்தவள் இப்போது மெதுவாக தன் கண்களைச் சொறுகத் தொடங்கியிருந்தாள்.. ஜன்னி வந்ததுபோல் அவளது உடல் உதறத் தொடங்கியிருந்தது.. உடனே கொட்டகையின் முகப்பில் தொங்கவிடப் பட்டிருந்த கோணிச்சாக்கை எடுத்து அவளது உடலைச் சுற்றி போர்த்தியபடி மீண்டும் மீனாவின் கன்னங்களைத் தட்டியும் அறைந்தும் அவளது சுயநினைவை இழக்காமல் இருக்க முயற்சிகளைத் தொடங்கியிருந்தேன்.. நான் அறைந்ததும்கண் விழிப்பாள். பின்னர் மீண்டும் கண்கள் சொறுகத் தொடங்கிவிடும்.. வேக வேகமாய் வாயைத் திறந்து மூச்சுவிட முயற்சித்தவளாய் இருந்தாள்.. 

சிறிது நேரம் யோசித்த நான் பின்னர் வேக வேகமாக என் சட்டையைக் கலட்டி மீனாவின் உடலில் இருந்த அவளது டாப்சை மட்டும் கலட்டிவிட்டு நானும் மீனாவின் உடலோடு நெருக்கி அணைத்தபடி சாக்கை எங்கள் இருவரையும் சுற்றி மூடியபடி உட்கார்ந்துகொண்டேன்.  இப்போது என் உடலின் வெப்பமும் மீனாவின் உடல் வெப்பமும் சாக்கிற்குள் கதகதப்பாய் இருக்கவே மீனாவின் உடலின் உதறல் சிறிது சிறிதாய் குறையத் தொடங்கியிருந்தது.. இருந்தாலும் இன்னும் முழு சுயநினைவுக்கு அவள் திரும்பவில்லை.. அவள் தன்னிலை அறியாமல் சிறுநீர் கழிக்கத் தொடங்கியிருந்தாள்.  

மீனா இப்போது சாக்கிற்குள் வெறும் சிம்மீஸ் மட்டும் அணிந்திருந்தாள்.  அவளது கல்போன்றிருக்கும் முலைகள் இரண்டும் இப்போது குளிரில் இன்னும் இறுகி முலைக்காம்புகள் இரண்டும் குத்தூசிபோல விடைத்து நீண்டு என் வெற்று மார்பில் அழுத்துவதை என்னால் உணர முடிந்தது.. மின்வெட்டு மற்றும் இருட்டின் காரணமாக என்னால் அதைப் பார்க்க முடியவில்லை.. அவளது உடல் உதறல் காரணமாகவும் கட்டுப்பாடில்லாமல் அவள் அங்கும் இங்குமாக துடித்தபடி இருந்ததாலும் அவளது சிம்மீசும் விலகி இப்போது மீனாவின் வெற்று முலை என் மார்பில் பட்டு நசுங்கியபடி இருந்தது. ஆனால் என் கவனம் எதுவும் இப்போது அதில் இல்லை.. மீனாவின் நிலைகண்டு எனக்குள் பெரிய பூகம்பமே நடந்துகொண்டிருந்தது.. என்ன செயனவதென்று தெரியாமல் சாக்கிற்குள் மீனாவை இறுகக் கட்டிப்பிடித்தபடி கண்களில் நீர் வழிய வெளியே யாரனேும் உதவிக்ஓு வருவார்களா என்ற நினைப்பில் சத்தப்போட்டு கத்திக் கொண்டிருந்தேன்.. ஆனால் அந்த மழைச் சத்தத்தில் யார் சென்றாலும் என் சத்தம் அவர்கள் காதில் விழ வாய்ப்பில்லை.. 

என் வாழ்க்கையில் நான் எதற்கு ஆசைப்பட்டேனோ அது அங்கு நடந்துகொண்டிருந்தது. ஆனால் அதை அனுபவிக்கவோ ரசிக்கவோ என்னால் முடியவில்லை.. அந்த நிலையிலும்கூட என்னைக் இறுக்கிப் பிடித்திருந்த மீனா என் கையை மட்டும் விடவே இல்லை.. இப்போதுதான் இறுக்கிக் கடித்தபடி இருந்த தன் பற்களை மெது மெதுவாக விடத் தொடங்கியிருந்தாள்.  கண்களை இறுக்க மூடியிருந்த மீனாவின் கண்கள் ஓரத்தில் கண்ணீர்மட்டும் சாரை சாரையாய் வழிந்தபடி இருந்தது.. அவளது கண்ணீரைத் துடைத்தபடி மீனாவை.இறுகக் கட்டிப் பிடித்தபடி அவள் உள்ளங்கைகளைத் தேய்த்து சூடு உண்டாக்கியபடா நானும் அழுது கொண்டிருந்தேன்.  எங்களது நிர்வாண உடல்கள் மட்டும் அவ்வப்போது ஆசைதீர தழுவிக்கொண்டிருந்தன.  ஏற்கனவே இறுகியிருந்த மீனாவின் முலைகள் இரண்டும் இன்னும் இறுகிக் கல்போல மாறத் தொடங்குவதை என்னால் உணர முடிந்தது..