Thriller మరణ శాసనం

[SivaSai]

సరే..!! మనం అడవిలో పూజ జరిపించిన చోట చూసిన దుష్టశక్తి ఇదెనా...??"అని అడిగాడు గోవింద రావు..


అప్పటికీ సత్యనారాయణ రావు కి గోవింద రావు చెప్పుతున్నది ఎంటో అర్థమైంది..!!

"మీరు చెప్పింది నిజమే చిన్నాన్న..!!
నేను అంత దూరం ఆలోచించలేదు..!!"

" నేను అదేరా చెప్తుంది..!! కేవలం అది పంపించిన కావలి శక్తులలో రెండే ఇంత బీభత్సం సృష్టించాయి అంటే..!! అసలైన దుష్ట శక్తి బలం ఇంకెంత ఉంటుందో అని నేను ఆలోచిస్తున్నా...!!??"

" సరే అయితే ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం చిన్నాన్న...??"

" మనం వీలైనంత తొందరగా విజయవాడ బయలుదేరి వెళ్ళాలి.. శివుడిని ఎలాగైనా వెతికి పట్టుకోవాలి..!!"

" మరి ఆదిత్య ని ఈ పరిస్థితుల్లో వదిలేసి
వెళ్లడం ఎలా చిన్నాన్న..?? మనం ఉంటేనే పరిస్థితి ఇలా ఉంది.. మనం లేకపోతే వాడి ప్రాణానికే ప్రమాదం ఏర్పడే పరిస్థితి ఉంది."

" వాడిని ఇక్కడ క్షేమంగా చూసుకునే ఏర్పాట్లు చేసి, మనం బయలుదేరాలి ఎందుకంటే ఇంకొద్ది రోజుల్లో అమావాస్య వస్తుంది..!! ఆలోగా దాని గురించి పూర్తిగా తెలుసుకోవాలి..!! లేదంటే మన వాడి ప్రాణానికే ప్రమాదం..!!"

" సరే మరి ఏం చేద్దాం చిన్నాన్న..!!" అని మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా సత్యం అక్కడికి వచ్చాడు...

సత్యాన్ని చూసిన గోవింద రావు " అదేమిటి సత్యం..?? నిన్ను ఇంటికి వెళ్ళిపోమన్నాను కదా..!!? మళ్లీ వచ్చావే..??' అని అడిగారు.

"సార్ కి ఎలా ఉందో చూద్దామని,మనసు ఉండబట్టలేక వచ్చేసాను స్వామి..!!
సార్ కి ఇప్పుడు ఎలా ఉంది..!!??"

"వాడు బాగానే ఉన్నాడు..! నువ్వుకూర్చో....!! సమయానికి వచ్చావు..! నాకు ఒక విషయం చెప్పు..! ఈ శ్రీశైలంలో నిత్యం దైవీక కార్యక్రమాలు జరిగే ప్రదేశం గుడి కాకుండా.. మరేదైనా పవిత్ర స్థలం ఉందా..??" అని అడిగాడు గోవింద రావు..

సత్యం కొద్దిసేపు ఆలోచించి ఎదొ గుర్తు వచ్చినవాడిలాగా ముఖం పెట్టీ
" ఒకటీ ఉంది స్వామి..!!" అని చెప్పగానే..

సత్యనారాయణ రావు కుతూహలంగా
"ఎక్కడా..??" అని అడిగాడు..

" మంజునాథ రావు గారి ఇల్లు " అని చెప్పాడు.

"ఆయన గురించి చెప్పు సత్యం..!!"అని అడిగాడు గోవింద రావు..

"ఆయన చాలా పెద్ద పండితుడు..!! తన ఇంటిలోనే చిన్న వేద పాఠశాల నడుపుతూ ఉన్నారు. శ్రీశైలదేవస్థానం కి సంబంధించిన ప్రతి పూజా కార్యక్రమాలలో ఆయన కచ్చితంగా పాల్గొంటారు...
చాలా మంచివారు.. ఊర్లో కూడా ఆయన తెలీని వాడంటూ ఎవరూ లేరు.. మన ఆదిత్య సార్ కి కూడా బాగా పరిచయం ఉంది.." అంటూ చెప్పుకొచ్చాడు..!!

" ఎలా పరిచయం..??" అని అడిగాడు సత్యనారాయణ రావు..

"ఆ రావు గారికి ఒకత్తే కూతురు... ఆమె పేరు భువనేశ్వరి. ఆమెకి పెళ్లి చేసిన తర్వాత ఒక మనవరాలు పుట్టింది. ఆ పాప పేరు భానుమతి.కూతురు, అల్లుడు, మనవరాలు పుట్టిన సంవత్సరానికి
ఒక లారీ యాక్సిడెంట్లో చనిపోయారు.
ఆ తర్వాత భాను తాత గారి దగ్గరే పెరిగింది.. ఇక్కడ కాలేజీలోనే చదువుకుంటోంది..

" ఒకసారి మంజునాథ రావు గారికి భాను విషయంలో ఒక సమస్య వచ్చింది.."

" ఆ సమస్య ఏంటంటే....
ఆ అమ్మాయిని, అదే కాలేజీలో చదివే ప్రిన్సిపాల్ కొడుకు ఏడుస్తున్నాడని మాకు కంప్లైంట్ చేశారు.. కంప్లైంట్ తీసుకోవడానికి మా వాళ్ళు కొంచెం భయపడ్డారు.. ఎందుకంటే ఆ కాలేజీ ప్రిన్సిపాల్ కి ఎమ్మెల్యేకి కలెక్షన్స్ ఉన్నాయి..
కానీ ఆదిత్య సార్ భయపడకుండా
ఈవ్ టీజింగ్ కేసు కాకుండా వాడిని
ఒక గంజాయి కేసుల్లో ఇరికించి,
స్టేషన్ లో పెట్టి మక్కెలు ఇరగదీసారు..
ఆ తర్వాత వాళ్ళ నాన్న వచ్చి స్టేషన్ లో గొడవ పెట్టాడు."

కానీ ఆదిత్య సార్ మాత్రం ఏమాత్రం బెదరకుండా " నీ కొడుకు పైన గంజాయి కేసు పెట్టాను. ఇంకొకసారి ఆ అమ్మాయి జోలికి వెళ్తే, ఈ విషయాన్ని మీడియాకు లీక్ చేస్తాను. నీ పరువు మొత్తం ఏమవుతుందో ఆలోచించుకో..!! నోరు మూసుకుని ఒళ్ళు దగ్గర పెట్టుకుని ఉండు."అంటూ వార్నింగ్ ఇచ్చారు..

ఆ దెబ్బకి వాడు, వాడి కొడుకు బెదిరిపోయి, ఆ అమ్మాయి జోలికి వెళ్లడం మానేసాడు...

ఆ తర్వాత మంజునాథ రావుగారు వాళ్ళ భానుతో స్టేషన్కి వచ్చి, ఆదిత్య సార్ కి థాంక్స్ కూడా చెప్పారు.." అని జరిగినదంతా చెప్పాడు..

ఆ మాటలు విన్న సత్యనారాయణ రావు గోవింద రావు వైపు చూసి నవ్వుతూ..
" మనోడు గట్టోడే చిన్నాన్న..!! అయితే వీడిని ఆయనకు అప్పగిస్తే మంచిది..!!"
అని అన్నాడు..

"సరిగ్గా చెప్పావురా రావు..!! రేపొద్దున ఆయన ఇంటి దగ్గరికి వెళ్లి కలుద్దాం..!! సత్యం రేపొద్దున్న మమ్మల్ని ఆ ఇంటికి తీసుకు వెళ్ళు..!" అని చెప్పారు గోవింద రావు..

"సరే స్వామి...!! నేను బయలుదేరుతాను.! పొద్దున్నే 7:00 కు వచ్చి మమ్మల్ని తీసుకువెళతాను.."అని చెప్పి అక్కడ నుంచి బయల్దేరిపోయాడు..

ఆ తర్వాత గోవింద రావు ఆదిత్య గదికి వెళ్లి చూశారు.. ఆదిత్య నిద్రపోతూ ఉన్నాడు.

గోవింద రావు మనశ్శాంతిగా ఊపిరి పీల్చుకొని, తలుపు దగ్గరగా వేసి వచ్చేశారు.

ఆ తర్వాత సత్యనారాయణ రావు,
గోవింద రావు ఇద్దరూ భోజనం చేసి, పడుకున్నారు.

మరుసటి రోజు తెల్లవారుజామున సమయం 5:00.....

గోవింద రావు, సత్యనారాయణ రావు
ఒకే గదిలో పడుకున్నారు.

వారి గది తలుపులు ఎవరో కొట్టడంతో ఇద్దరికి మెలుకువ వచ్చింది..

సత్యనారాయణ రావు వెళ్లి తలుపు తీశాడు.

ఎదురుగా ఆదిత్య....!!!

ఒక్క క్షణం జడుచుకున్నాడు సత్యనారాయణ రావు.

సత్యనారాయణ రావు అలా భయపడేసరికి
ఆదిత్య నవ్వుతూ...!!"ఏమైంది బాబాయ్ అంతలా భయపడ్డావ్..!!" అన్నాడు..

సత్యనారాయణ రావు ఏదో చెప్పబోతూ ఉండగా వెనుక గోవింద రావు వచ్చి,
"పొద్దున్నే నువ్వు అలా తలుపు కొట్టడంతో భయపడ్డాడు అంతే..!! నువ్వు ఎప్పుడు లేచావ్ నాన్నా..??"

" ఇప్పుడే తాతయ్య..!! రాత్రి బాగా నిద్ర పట్టింది..!! నాకు మెలకువ రాలేదు..
మీరు ఎప్పుడు వచ్చారు..??"అని అడిగాడు.

"మేము వచ్చేసరికి రాత్రి చాలా పొద్దుపోయింది.. అప్పటికే నువ్వు మంచి నిద్రలో ఉన్నావ్.. నిన్ను డిస్టర్బ్ చేయడం ఎందుకని నిద్ర లేపలేదు.. మేము భోంచేసి పడుకున్నాము"

"సరేగాని..!! ఇంతకి వెళ్లిన పని ఏమైంది తాతయ్య..?? దాని గురించి ఏమైనా తెలిసిందా..??"

" ఇప్పుడు ఆ గొడవంతా ఎందుకురా..?
నువ్వు వెళ్లి రెస్ట్ తీసుకో..!! ఈరోజు గుడికి వెళ్లి నీ పేరును పూజలు చేయిస్తున్నా..!!
మిగిలిన విషయాలు వచ్చాక మాట్లాడుకుందాం..!!"

" సరే తాతయ్య..!! "అని చెప్పి ఆదిత్య వెళ్ళిపోయాడు..

ఆదిత్య వెళ్లిపోయాక గది తలుపు మూసాడు గోవింద రావు..

ఆయన వెనకే ఉన్న సత్యనారాయణ రావు గోవింద రావు తో "అదేంటి చిన్నాన్న..??
నిన్న జరిగింది వాడికి ఎందుకు చెప్పలేదు?'

"వద్దురా రావు..?? నిన్న అడవిలో జరిగింది వాడికి తెలిస్తే, మనకేదైనా చెడు జరుగుతుందేమోనని మనల్ని ఊరికి పంపించేస్తాడు.. వాడు ఇంత ప్రమాదంలో ఉన్నాడని తెలిస్తే వాడు కూడా మనశ్శాంతిగా బ్రతకలేడు....

నా విష్ణురావు ని, వీడిలో చూసుకుని బ్రతుకుతున్నాను.. వీడికి ఏమైనా అయితే నేను తట్టుకోలేను. కొన్ని విషయాలు వీడికి తెలియక పోవడమే మంచిది.. సరే నువ్వు త్వరగా రెడీ అవ్వు,మనం బయలుదేరాలి." అని చెప్పాడు గోవింద రావు..

కానీ గోవింద రావుకి తెలియని విషయం ఏమిటంటే....!! వీరిద్దరి సంభాషణ మొత్తం గది బయట నుంచొని ఆదిత్య వింటున్నాడు....

తాత గారి మాటలు విన్న ఆదిత్య...

ఆయనకి తన మీద ఉన్న ప్రేమ అర్థమై కళ్ళ వెంట నీళ్ళు కారాయి..

అసలు ఆదిత్య కి ఉదయం నాలుగు గంటలకే మెలకువ వచ్చింది..
తన గదిలో చెల్లాచెదురుగా పడివున్న సామాను, గాజు ముక్కలు చూసి అనుమానం వచ్చింది.. వంటగదిలోకి వచ్చి గిన్నెలను చూసాడు.. గిన్నెలలో చేసిన వంటలు అలాగే ఉన్నాయి... తన ఒంటిపై బట్టలు చూసుకున్నాడు.. రాత్రి తన పడుకున్నప్పుడు ఆ బట్టలు వేసుకోలేదు..
పైగా ఆ బట్టలకి అక్కడక్కడ పసుపు అంటుకుని ఉంది.. రాత్రి ఏదో జరిగిందని ఆదిత్య అనుమానం వచ్చింది.. అందుకనే తనకు ఏమీ తెలియనట్టు ఉదయం తాతగారిని అడిగాడు..

అసలు రాత్రి ఏమైందో తెలుసుకోవాలని సత్యం కి ఫోన్ చేశాడు..

రెండు సార్లు చేసిన తర్వాత సత్యం ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసాడు..

చేసిన వెంటనే ఆదిత్య మాట్లాడే లోపే
" సార్ ఎలా ఉన్నారు సార్...?? ఇప్పుడు బాగానే ఉన్నారు కదా..!!? ప్రమాదం ఏమీ లేదు కదా..!!?"అంటూ ప్రశ్నల వర్షం కురిపించాడు...

"అసలు ఏమైంది సత్యం నాకు..?? రాత్రి అసలు ఏం జరిగింది..??"అని అడగగానే సత్యం మొత్తం జరిగిందంతా చెప్పేసాడు..

జరిగింది విన్న ఆదిత్య కి మొత్తం అర్థమైంది.

"సరే నువ్వు నాకు ఏమీ చెప్పలేదు అన్నట్లుగానే ఉండు..!! ఈ విషయం తాతగారికి తెలియకూడదు సరేనా...!!"

" ఓకే సార్..!! నేను ఏమి చెప్పను..!!" అంటూ ఫోన్ పెట్టేసాడు..

ఆదిత్య తిరిగి తన బెడ్ మీదకు వెళ్లి పడుకున్నాడు.. వెంటనే నిద్ర పట్టేసింది..

సమయం ఉదయం 9:00...

ఆదిత్య ఇంటి తలుపు ఎవరో కొడుతున్నారు...

ఆదిత్య మెలుకువ వచ్చింది..

గది బయటకు వచ్చాడు..

ఇంట్లో ఎవరూ లేరు...

ఎవరా..!! అని తలుపు తీసి చూశాడు..

ఎదురుగుండా భాను నవ్వుతూ కనిపించింది..

కొత్త బట్టలలో మెరిసిపోతూ దేవకన్యలా ఉంది....

ఆదిత్య ఆశ్చర్యపోయి " ఏయ్ భాను..!!
నువ్వేంటి ఇక్కడ..!?" అని అడిగాడు..

" లోపలికి రావచ్చా సార్...!! బయటే ఉండిపొమ్మంటారా...!??" అని నవ్వుతూ అడిగింది...

ఆదిత్య కూడా ఆ మాటలకి నవ్వుతూ..
" సోరీ..!రా లోపలికి..." అంటూ లోపలికి పిలిచాడు....

"ఇలా కూర్చో..!!" అని చెప్పి సోఫా ని చూపించి తను కూడా కూర్చున్నాడు.

"ఏంటి ఇలా వచ్చావ్..? మళ్లీ వాడితో ఏమైనా ప్రాబ్లమా...?"అని అనుమానంగా అడిగాడు..

ఆ మాటలు విన్న భాను
"ఏం సార్..!! ప్రాబ్లం ఉంటేనే కానీ
మీ ఇంటికి రాకూడదా...!!? స్టేషన్ కి మీకోసం వెళ్లాను. మీకు హెల్త్ బాలేదు..
లీవ్ లో ఉన్నారు". అని చెప్తే ఇక్కడికి వచ్చాను.."

ఆదిత్య చిన్న నవ్వు నవ్వి " సారీ..!
ఇల్లు వెతుక్కుంటూ వస్తే...!! ఏదైనా ప్రాబ్లం ఏమో అనుకున్నాను..!!"

ఈసారి భానుకి ఒళ్ళు మండింది..
అందుకనే ఆదిత్య తో వెటకారంగా
"అవును సార్..! చాలా పెద్ద ప్రాబ్లం ఉంది..!
ఈరోజు నా బర్త్ డే.. సెలబ్రేషన్ కి సెక్యూరిటీ కావాలని మీ ఇంటికి వచ్చాను..!!"
అని అంది..

ఆ మాటలకి ఆదిత్య పగలబడి నవ్వాడు.
నవ్వు ఆపుకుంటూ.."సోరీ.. సోరీ..
హ్యాపీ బర్త్డే టూ యు.." అంటూ
షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చాడు..."

"థాంక్యూ...! సాయంత్రం మా ఫ్రెండ్స్ అందరికీ మా ఇంట్లో చిన్న ట్రీట్ ఇస్తున్నాను..దానికి మీరు తప్పకుండా రావాలి.."

" మీ ఫ్రెండ్స్ తో ఎంజాయ్ చెయ్..!!
మధ్యలో నేనెందుకు..?? "

"మిమ్మల్ని యుద్ధానికి పిలవటం లేదు కదా సార్.!! పార్టీ కోసమే కదా..! పిలుస్తోంది...!!సాయంత్రం మీరు వస్తున్నారు అంతే..!! " అంటూ సోఫాలో నుంచి లేచింది.

"సరే తప్పకుండా వస్తాను..!!" అంటూ నవ్వాడు ఆదిత్య..

భాను వెళ్ళిపోతూ.." బాయ్ సార్..!! ఈవినింగ్ తప్పకుండా రావాలి.."అంటూ నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయింది..

ఆమె వెళ్ళిన వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాడు ఆదిత్య.. జేబులోని ఫోన్ మోగడంతో
ఈ లోకంలోకి వచ్చాడు...

మరోపక్క....!!

మంజునాథ రావు గారి ఇంటికి ముగ్గురు వెళ్ళారు.

లోపలికి వెళ్ళగానే ఒక పనివాడు వాళ్లకి ఎదురొచ్చి,గోవింద రావు వైపు చూసి,
చేతులు కట్టుకుని,"ఎవరు కావాలి అయ్యా.?" అని అడిగాడు..

"మంజునాథ రావు గారు కావాలి..!" అని చెప్పాడు సత్యం..

" అయ్యగారు పూజలో ఉన్నారు అండి..!!
తమరెవరు..??"

"నా పేరు గోవింద రావు.. విజయవాడ నుంచి వచ్చానని చెప్పు..!!"

"సరే మీరు కూర్చోండి..! పది నిమిషాల్లో వస్తారు..!"అని చెప్పిన పని వాడు వెళ్ళిపోతుండగా..

" ఎస్సై ఆదిత్య గారు పంపించారని చెప్పు.."
అని అన్నాడు సత్యం...

ముగ్గురు కూర్చున్నారు..

పనివాడు టీ తీసుకొచ్చి ఇచ్చాడు...

టీ తాగడం పూర్తయిన తర్వాత గోవింద రావు లేచి నుంచుని ఇంటిని పరిశీలించ సాగాడు..

అది రెండు అంతస్తుల పురాతన భవనం..

చాలా కాలం క్రితం కట్టినది..
ఆ ఇల్లు గోవింద రావు కి బాగా నచ్చింది..

ఆ ఇంటి గోడలపై ఉన్న ఫోటోలు ఒక్కొక్కటిగా పరిశీలించసాగాడు..

పరిశీలిస్తున్న వాడు కాస్త ఒక ఫోటో దగ్గరకు వచ్చి ఆగిపోయాడు...

ఫోటో చూస్తూ ఉండగానే....!!!

"ఏరా..! ఇన్నాళ్ళకి గుర్తొచ్చానా...??"
అన్న పిలుపు వెనక నుంచి వినిపించింది.

గోవింద రావు కూడా నవ్వుతూ వెనక్కి తిరిగాడు...!!

ఎదురుగుండా తన చిన్ననాటి స్నేహితుడు మంజునాథ రావు నుంచుని ఉన్నాడు..

మంజునాథ రావు, ఆనందంతో గోవింద రావు వాటేసుకున్నాడు...

వాళ్ళిద్దరినీ అలా చూసి సత్యనారాయణ రావు, సత్యం ఇద్దరు ఆశ్చర్యపోయారు..

మంజునాథ రావు గోవింద రావు ని కుర్చీలో కూర్చోబెట్టి "ఎన్నాళ్ళయింది రా..!!
నిన్ను చూసి....!! మళ్లీ ఇప్పుడే చూడడం..!! అయినా వచ్చిన వాడివి పేరు చెప్పడం ఎందుకు రా..?? మళ్లీ ఎస్సై రికమండేషన్ ఒకటి..! నేరుగా నా దగ్గరకు రావచ్చు కదా..!!" అని అడిగాడు.

"నువ్వు అని, నాకు తెలియదు రా..!!
పనిమీద మీ ఊర్లో ఉండే ఒక పెద్ద పండితుడు దగ్గరికి తీసుకు వెళ్ళమంటే, మా సత్యం మీ దగ్గరకు తీసుకొచ్చాడు.. లోపలికి వచ్చాక గోడమీద ఫోటోను చూసిన తర్వాత నాకు అర్థం అయింది. అది నువ్వేనని..!!"అని చెప్పాడు..

సత్యనారాయణ రావు మధ్యలో కల్పించుకొని.."చిన్నాన్న..!! ఈయన ఎవరో తెలుసుకోవచ్చా..??"అని అడిగాడు..

" వీడు నేను చిన్ననాటి స్నేహితులం.
ఒకే వేద పాఠశాలలో కలిసి చదువుకున్నాం.. మీ నాన్నకి బాగా తెలుసు.. మా ఇళ్లు కూడా పక్క పక్కనే ఉండేవి.. మాకు పెళ్లయి పిల్లలు పుట్టెంత వరకు కూడా కలిసే ఉన్నాం.
ఆ తర్వాత వీడికి శ్రీకాళహస్తి దేవస్థానం లో పురోహితుడిగా అవకాశం వచ్చిందని వెళ్ళాడు.. కొంతకాలం ఉత్తరాలు రాశాడు.
ఆ తర్వాత నుంచి అది కూడా లేదు.
మళ్లీ ఇప్పుడే చూడడం..!!" అని మంజునాథ రావు గురించి చెప్పాడు గోవింద రావు.

మంజునాథ రావు వైపు చూసి..
"నువ్వు ఉత్తరాలు రాయడం మానేసిన తర్వాత ఏమైందోనని నిన్ను చూడడానికి నేను శ్రీకాళహస్తి వచ్చాను. కానీ నువ్వు అక్కడ లేవు. నీ భార్య జయలక్ష్మి చనిపోయిందని విన్నాను. అసలు ఏం జరిగింది రా..??"అని అడిగాడు.

మంజునాథ రావు మాట్లాడుతూ.....!!
"శ్రీకాళహస్తి వచ్చిన తర్వాత నాకు క్షణం తీరిక లేకుండా పనులు ఉండేవి. ఒకరోజు జయలక్ష్మి ఆరోగ్యం పాడైంది. తనకి విషజ్వరం సోకింది. తనకి మందులు ఇచ్చి, జాగ్రత్తగా చూసుకోమని పని వాళ్లకి చెప్పాను. ఆరోజు గుడిలో పనులు ముగించుకొని, నేను ఇంటికి వచ్చేసరికి తన జ్వరం మరింతగా పెరిగిపోయింది. ఆమెను ఆస్పత్రిలో చేర్పించాము. కానీ ఫలితం లేక పోయింది.. నాలుగు సంవత్సరాల వయసున్న నా కూతురు భువనేశ్వరిని,
నా చేతుల్లో పెట్టి కన్నుమూసింది.. తను చనిపోయిన తర్వాత ఆ ఇంట్లో నేను ఉండలేకపోయాను. ఇక్కడ విషయాలు నీతో చెప్పి బాధ పెట్టడం ఇష్టం లేక,
నేను ఈ శ్రీశైలం దేవస్థానంలో పురోహితుడిగా స్థిరపడిపోయాను..
అలా సంవత్సరాలు గడిచాయి.. కూతురిని గారాబంగా పెంచాను.. పెళ్లి వయసు వచ్చాక అమెరికాలో ఉండే సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్ కి ఇచ్చి పెళ్లి చేసి, అమెరికా పంపించాను.. వాళ్లకి ఒక పాప పుట్టింది.. ఒకసారి నన్ను చూడడానికి ఇండియాకి వచ్చారు..ఆ రోజు నా కూతురు పుట్టిన రోజు..నా మనవరాలు కి జ్వరంగా ఉండడంతో పాపని ఇంట్లో పెట్టి వాళ్లు గుడికి వెళ్లి వస్తుండగా లారీ యాక్సిడెంట్ లో ఇద్దరు చనిపోయారు.ఆ తర్వాత నా మనవరాలనీ చూసుకుంటూ ఇలా బ్రతుకుతున్నాను.." అంటూ కంటతడి పెట్టుకున్నాడు..

మంజునాథ రావు చెప్పింది విన్న అందరికీ
బాధతో గుండెలు బరువెక్కాయి..

ఇంటికి వచ్చిన వాళ్ళు అలా బాధ పడడం చూసి, మంజునాథ రావు మనసులో బాధ పడ్డాడు.. ఆ వాతావరణాన్ని తేలిక పరచాలని, కళ్ళు తుడుచుకుని "నా గొడవ ఎందుకు కానీ..? ముఖ్యమైన పని మీద వచ్చాను అని చెప్పావ్..!! ఏం పని రా అది...?" అని అడిగాడు..

"నీకు ఎస్సై ఆదిత్య తెలుసా...!!"అని అడిగాడు గోవింద రావు..

" తెలియకపోవడం ఏమిటి..?
నా మనవరాలు విషయంలో నాకు చాలా సహాయం చేశాడు.. చాలా మంచి వ్యక్తి..
అయినా అతని గురించి అడుగుతున్నావు ఏదైనా పని ఉందా..!!??"అని అడిగాడు మంజునాథ రావు..

ఆ మాటలకి ముగ్గురు నవ్వారు....

ఎందుకు నవ్వుతున్నారో అర్థంకాక అయోమయంగా ముఖం పెట్టాడు మంజునాథ రావు..

" ఇప్పుడు నేను అడిగిన దాంట్లో
అంత నవ్వు దేనికి వచ్చింది రా...!! "

" ఎందుకంటే ఆదిత్య ఎవరో కాదు రా..!!
నా మనవడు ఆదిత్య రావు...!!"

ఆ మాట విని మంజునాథ రావు ఆశ్చర్యపోయాడు..

" ఏంట్రా నువ్వు అనేది..!? ఆదిత్య
మన విష్ణురావు కొడుకా...?? మరి వాడు ఎప్పుడు నాకు ఊర్లో కనిపించలేదు.. వాడిని ఇక్కడికి ఎందుకు తీసుకురాలేదు.."అంటూ ఆనందంతో ఉబ్బితబ్బిబ్బయ్యారు..

ఆ మాటలు విన్న గోవింద రావు సమాధానం చెప్పకుండా కొంచెంసేపు మౌనం వహించారు..

గోవింద రావు మౌనం వహించేసరికి..
సత్యనారాయణ రావు మాట్లాడుతూ..
" తమ్ముడు చిన్నాన్న కి ఇష్టం లేని ప్రేమపెళ్లి చేసుకున్నాడు. దాంతో ఆయనకు కోపం వచ్చి,ఇంటి నుంచి బయటకు పంపేశారు.
ఆయనకి కోపం తగ్గి, తిరిగి తమ్ముడి కొసం వచ్చేసరికి తమ్ముడు చనిపోయాడు.."
అని చెప్పడం ముగించాడు..

మొత్తం విన్న మంజునాథ రావు, గోవింద రావు భుజంపై తడుతూ..." జీవితం అంటే ఇంతేరా రావు..!! చూశావా రా...!!
నీకు చివరికి మనవడు మిగిలాడు. నాకు మనవరాలు మిగిలింది. పోయిన వాళ్ళ గురించి బాధ పడకుండా ఉన్న వాళ్ళని చూసుకుంటూ బతకాలిరా..!!
అదే జీవితం..!!"అని అన్నాడు..

అప్పటికి సమయం ఉదయం 9.00 గంటలయింది..

అలా మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా పనివాడు వచ్చి " అయ్యగారు.. టిఫిన్ సిద్ధంగా ఉందండీ..!!"అని చెప్పాడు.

" హా.. వస్తున్నా..!!"అని పనివాడితో చెప్పి,
"అందరం టిఫిన్ చేద్దాం రండి."అన్నాడు.

"అది కాదురా చెప్పాను కదా..!! ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలి అనీ..!!"
అని గోవింద రావు ఏదో చెప్పబోతూ ఉండగా..

" ఒరేయ్ రావు..!! నా సంగతి తెలుసుకదా..
ఆత్మారాముడు శాంతిస్తేనే కానీ...
నేను ఏమి వినలేను..!! ఏ పని చేయలేను..
కాబట్టి ఇంకేం మాట్లాడకుండా టిఫిన్ చేద్దాం పద..!!' అంటూ గోవింద రావు భుజాన్ని పట్టుకుని పైకి లేపి, టిఫిన్ చేయడానికి వెళ్లారు..

కొంతసేపటికి అందరూ టిఫిన్లు పూర్తయ్యాయి..

పనివాడు వచ్చి అందరికీ టీలు అందించాడు..

మంజునాథ రావు కుర్చీలో గోవింద రావు పక్కన కూర్చుని.." ఇప్పుడు చెప్పరా రావు..!
ఆ ముఖ్యమైన పని ఏంటో...??" అని అడిగాడు..

"నా మనవడి పరిస్థితి ఏమీ బాగోలేదు రా.?
ఏదో తెలియని దుష్ట శక్తి వాడిని పట్టిపీడిస్తోంది...!! దానిని వదిలించడానికి నాకు నీ సహాయం కావాలి..!!" అని అడిగాడు..

గోవింద రావు చెప్పింది మంజునాథ రావు కి పూర్తిగా అర్థం కాలేదు..

"అసలు ఏం జరిగింది పూర్తిగా చెప్పరా..??"
అని అడగగా సత్యం మధ్యలో కల్పించుకొని.. " స్వామి నేను చెప్పొచ్చా..??' అని గోవింద రావు అని అడిగాడు.

"చెప్పు సత్యం" అని అన్నాడు..

సత్యం కేసు విషయమై ఆదిత్య అడవికి వెళ్లడం దగ్గర నుంచి, అక్కడికి వెళ్లి వచ్చిన తర్వాత, జరిగిన పరిస్థితుల గురించి పూర్తిగా వివరించాడు..

గోవింద రావు కూడా మొదటిసారి ఆదిత్య తన ఇంటికి వచ్చినప్పుడు జరిగిన విషయాన్ని, ఆ తర్వాత అది ఏమిటో తెలుసుకోవడానికి అడవికి వెళ్ళినప్పుడు జరిగిన సంఘటనలని, ముందురోజు రాత్రి జరిగిన సంఘటన గురించి కూడా చెప్పాడు.

జరిగిందంతా విన్నాడు మంజునాథ రావు..

" ఇదిరా జరిగింది..!! దాని నుంచి ఆదిత్యని ఎలాగైనా కాపాదామని విజయవాడ వెళ్తున్నాను. కానీ ఆదిత్యని ఒంటరిగా ఇంట్లో ఉంచడం మంచిది కాదు.. అందుకని నేను వచ్చేంతవరకు వాడిని మీ ఇంట్లో ఉంచుదామని అడగడానికి వచ్చాను."

"అదేం మాట రా..!! నువ్వు వచ్చేంతవరకు వాడిని క్షేమంగా చూసుకునే బాధ్యత నాది.
నువ్వు జాగ్రత్తగా వెళ్ళిరా...!!"

" సరే రా...!! వాడిని సాయంత్రంలోగా
మీ ఇంటికి పంపిస్తాను..!!" అని బయలుదేరుతుండగా..

సరిగ్గా అప్పుడే భాను లోపలికి వచ్చింది..

భాను లోపలికి రావడం చూసిన మంజునాథ రావు " అదిగోరా
నా మనవరాలు భానుమతి.."అంటూ పరిచయం చేశాడు..

భానుమతి మంజునాథ రావు తల్లి గారి పేరు.. విషయం గుర్తొచ్చి గోవింద రావు మనసులో నవ్వుకుని " అమ్మ పేరే పెట్టావ్.."
అని అన్నాడు..

గోవింద రావు వంక విచిత్రంగా చూసి " ఎవరు తాతగారు..మన బంధువులా..??" అని అమాయకంగా అడిగింది.

గోవింద రావు ని చూపిస్తూ..!" వీడు నా చిన్ననాటి స్నేహితుడు గోవింద రావు. అతను అతని అన్న గారి అబ్బాయి సత్యనారాయణ రావు..!! ఆ పక్కన ఉన్న తన గురించి నీకు తెలుసు కానిస్టేబుల్ సత్యం.."పరిచయం చేశాడు..

" అవునా..!!" అంటూ గోవింద రావు పాదాలకు నమస్కరించింది..

" దీర్ఘాయుష్మాన్ భవ.." అని దీవించాడు..

"ఇదిగో భాను నీకో విషయం తెలుసా..!!
నీకు ఎస్సై ఆదిత్య తెలుసు కదా..!! అతను ఎవరో కాదు..!! నా స్నేహితుని మనవడు.!!
మరొక విషయం ఒక పది పదిహేను రోజులపాటు ఆదిత్య మనం ఇంట్లోనే ఉంటాడు సిద్ధం చేయించు" అని చెప్పాడు

ఆ మాటలు విని ఆశ్చర్య పోయింది..

" అంటే..! ఆదిత్య గారు మన ఇంట్లోనే ఉంటారా. తాతయ్య...!!??"

" అవునమ్మా...!! ముందు పైగది శుభ్రం చేయించు..!!"అని చెప్పగానే ఆదిత్య ఇంటికి వస్తున్నాడు అన్న ఆనందంతో మేడపైకి పరిగెట్టింది..

గోవింద రావు,భానుని చూస్తూ మహాలక్ష్మిలా ఉంది. అనుకోకుండా ఉండలేక పోయాడు..

ఇక మంజునాథ రావు వైపు చూసి..!!
"సరేరా..! నేను బయలుదేరుతాను..! ఆదిత్య సాయంత్రం కల్లా మీ ఇంట్లో ఉంటాడు.." అని చెప్పి ముగ్గురు అక్కడ నుంచి బయలుదేరారు...


ఇంకా ఉంది.....!!!