Thriller మరణ శాసనం

[SivaSai]

Part - 14

ఆదిత్య గదిలోకి ఇద్దరు టార్చ్ లైట్ ల వెలుగులో చూశారు....

ఆదిత్య తన బెడ్ పై మనశాంతిగా నిద్ర పోతున్నాడు..

కానీ సత్యం చెప్పినట్టు భయపడడానికి లోపల ఏమీ లేదు..

" లోపల ఏమీ లేదు కదా సత్యం..! ఎందుకు అంతలా భయపడుతున్నావ్..??"తన వెనకవున్న సత్యాన్ని అడిగాడు..

సత్యం సమాధానం చెప్పే ముందే,
"సత్యం భయపడడంలో తప్పు లేదు రావు..!!
ఒకసారి సీలింగ్ పైకి చూడు..!!"గోవింద రావు చెప్పగానే సత్యనారాయణ రావు పైకి చూశాడు..

గదిలో సీలింగ్ పై భాగంలో నల్లటి ఆకారం లో రెండు పిశాచాలు గాలిలో తిరుగుతున్నాయి.. అవి బెడ్ పై ఉన్న ఆదిత్య వైపు కోపంగా చూస్తూ అటు ఇటూ తిరుగుతున్నాయి..

ఇంతలో బయట ఉరుములు,మెరుపులతో పెద్ద వర్షం మొదలైంది...!!

గోవింద రావు రత్నంని, పక్క గదిలో
పడుకో పెట్టమన్నారు..

సత్యం, రావు ఇద్దరూ కలిసి ఆమెని పక్కగదిలో పడుకోబెట్టారు..

ఇద్దరూ తిరిగి ఆదిత్య గది దగ్గరకు వచ్చారు..

సత్యనారాయణ రావు ఆదిత్యని ఎలాగైనా కాపాడడానికి మెల్లగా గదిలోకి అడుగుపెట్టబోతుండగా,

హఠాత్తుగా బెడ్ పైన పడుకుని ఉన్న ఆదిత్య ఒక్కసారిగా లేచి నుంచున్నాడు..

సత్యనారాయణ రావు లోపలికి వెళ్లబోతుంటే  ఆదిత్య అలా లేచే సరికి, భయపడి రెండడుగులు వెనక్కి వేశాడు..

అలా నుంచున్న ఆదిత్య... చలనం లేనట్టుగా వారి వైపే తీక్షణంగా చూస్తూ ఉన్నాడు..

అదంతా చూస్తున్న సత్యం భయంతో ఎండుకపోయిన గొంతుతో ఆదిత్య వైపు చేతులు ఆడిస్తూ.."ఇలా వచ్చేయండి సార్...!" అంటూ మెల్లగా అరవసాగాడు..

అయినా ఆదిత్య అలా చలనం లేనట్టుగా వారి వైపే చూస్తూ ఉండసాగాడు..

అక్కడ ఏం జరుగుతుందో ఎవరికీ అర్థం కావడం లేదు...

అలా కదలకుండా నుంచున్న ఆదిత్య చుట్టూ... ఆ గాలిలో తిరుగుతున్న వికృత పిశాచాలు ఈసారి ఆదిత్య చుట్టూ తిరగసాగాయి..

అలా అవి ఆదిత్య చుట్టూ తిరుగుతుండగా ఆదిత్య మెల్లగా తన మెడలో ఉన్న రుద్రాక్షమాలను తీసివేయసాగాడు..

అది చూసిన గోవింద రావు, సత్యం,
"వద్దు....! తీయొద్దు...!" అని వారిస్తున్నా సరే...!! వారి మాటల్ని పట్టించుకోకుండా  రుద్రాక్ష మాలనీ తీసివేయిసాగాడు.

సత్యనారాయణ రావు మాత్రం ఎలాగైనా ఆదిత్యని ఆపాలని వేగంగా గదిలోకి చేరుకున్నాడు...

ఆదిత్య సమీపించబోతుండగా..
ఆ పిశాచాలలో ఒకటి సత్యనారాయణ రావు ని అడ్డుకుంది.. ఒక చిన్న ఈదురుగాలీ సృష్టించి, రావును బయటికి విసిరి వేసింది.

ఆ దాటికి గది బయటికి వెళ్లి పడ్డాడు...

ఇక గదిలో ఉన్న ఆదిత్య తన రుద్రాక్ష మాలను తీసి బెడ్ మీద పడేసాడు...

ఆదిత్య ఆ మాలని బెడ్ పైన పడేసిన మరుక్షణం....!!!

ఆదిత్య శరీరం చుట్టూ తిరుగుతున్న పిశాచాలు ఒక్కసారిగా నల్లటి మేఘంలా మారిపోయి,ఆదిత్య నోటి ద్వారా అతని శరీరం లోపలికి ప్రవేశించాయి....

అవి ఆదిత్య శరీరంలోకి ప్రవేశించిన తర్వాత మెల్లగా అతని శరీరం గాల్లోకి లేచింది..

ఆదిత్య తన తల పైకి తిప్పి, చెవులు చిల్లు పడిపోయేలా గట్టిగా అరిచాడు...


ఆ శబ్దాన్ని వినలేక ముగ్గురు చెవులు మూసుకున్నారు.. కానీ ఆ శబ్దం దాటికి గదిలో ఉన్న గాజు సామానులు, బల్బులు,అద్దాలు పెద్ద శబ్దం చేస్తూ పేలిపోయాయి...

గాల్లో తేలుతున్న ఆదిత్య మెల్లగా తల దించి, కోపంగా ఎర్రగా వెలుగుతున్న తన కళ్ళతో గోవింద రావు వైపు చూశాడు...

దాడి చేయడానికి వేగంగా ఆయన మీదకు వస్తుండగా, సత్యనారాయణ రావు అడ్డుపడ్డాడు...

ఆదిత్య,సత్యనారాయణ రావు
పీక పుచ్చుకొని గాలిలోకి లేపి దూరంగా విసిరేశాడు.

ఆ విసిరిన ధాటికి గోడకి గుద్దుకొని కిందపడ్డాడు సత్యనారాయణ రావు...

ఆ తరువాత మెల్లగా నేలపై దిగి,సత్యం ముందు నిల్చున్నాడు ఆదిత్య..

సత్యం ఆదిత్యని చూసి వణికిపోతున్నాడు.

ఆదిత్య వికృతంగా నవ్వుతూ,తన నోరు పెద్దగా రాక్షసుడి లాగా తెరిచాడు..

అలా సత్యం మీద దాడి చేయబోతుండగా..

వెనుక ఉన్న గోవింద రావు వేగంగా ముందుకు వచ్చి,ఆదిత్య పీక పుచ్చుకుని, వెనక్కు నెట్టాడు...

ఆ నెట్టిన వేగానికి ఆదిత్య వెనకకి పడ్డాడు..

దేవుడిలా తనను కాపాడినందుకు గోవింద రావు వైపే సత్యం చూస్తూ ఉండిపోయాడు..

తనవైపు చూస్తున్న సత్యంని దగ్గరకు పిలిచి, చెవిలో మెల్లగా ఎదో చెప్పారు గోవింద రావు.....

అది విన్న వెంటనే సత్యం పక్కగదిలోకి పరిగెట్టాడు...

పారిపోతున్న సత్యం వైపు వెళ్ళబోయాడు ఆదిత్య..

సత్యం వైపు వెళ్తున్న ఆదిత్య మీద, చేతిలో నీళ్లు తీసుకుని, మంత్రాలు జపిస్తూ అతనిపై
చల్లసాగారు....

అవి ఆదిత్య ఒంటి మీద పడగానే,వొళ్ళంతా మంటలు లేచాయి...

ఆదిత్య కోపంగా గోవింద రావు వైపు చూస్తూ  వేగంగా వెళ్లి ఆయన మెడ పుచ్చుకుని,
ఇంటి బయటకు విసిరేశాడు...

అలా విసిరేయగానే బయట పడబోతున్న గోవింద రావు ని, సరిగ్గా అప్పుడే అక్కడికి వచ్చిన సత్యం వెనుకగా వెళ్లి గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. గోవింద రావు, సత్యం పట్టుకోవడం వల్ల, దెబ్బలు తగలకుండా ప్రాణాలతో బయటపడ్డారు.. సత్యం కనక పట్టుకోకపోయి ఉంటే గట్టి దెబ్బే తగిలేది.

గోవింద రావు ని దొరకబుచ్చుకున్న, సత్యానికి మాత్రం చేతులకు చిన్నచిన్న దెబ్బలు తగిలాయి.

కింద పడిపోయిన సత్యాన్ని గోవింద రావు మెల్లగా పైకి లేపాడు... సత్యం చేతిలో ఒక సంచి ఉంది.. ఆ సంచిని గోవింద రావు చేతికి ఇచ్చాడు... అప్పుడే సరిగ్గా ఆదిత్య వేగంగా వారిపైకి వస్తుండగా..

గోవింద రావు సంచి నుంచి ఒక చీర ను బయటకు తీసీ,ఆ చీరను తన మీదకు వస్తున్న ఆదిత్య మీదకి విసిరాడు...

ఆ చీర గాలిలో విచ్చుకుని, ఆదిత్య మీద పడగానే, అది ఆదిత్యను ఏదో చాప చుట్టేసినట్టు, అతని శరీరాన్ని చుట్టేయసాగింది...

అప్పుడు దాకా గాలిలో ఎగురుతున్న ఆదిత్య, ఆ చీర దెబ్బకి దబ్బున నేల మీద పడి, గిలగిలా కొట్టుకోసాగాడు....!!

సత్యం అదంతా చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు..

సరిగ్గా అక్కడికి సత్యనారాయణ రావు కూడా వచ్చాడు. ఆదిత్య విసిరేయడంతో చిన్న చిన్న దెబ్బలు తగిలాయి..!!

అలా కొంత సేపు గింజుకొన్న తర్వాత.. ఆదిత్య చలనం లేనట్టుగా ఉండిపోయాడు.

అలా ఆదిత్య కదలకుండా ఉండిపోవడంతో, సత్యం అతని దగ్గరికి వెళ్లబోతుండగా.. గోవింద రావు వద్దని వారించాడు..

అక్కడే ఉన్న సత్యనారాయణ రావు వైపు చూసి
"రావుా...!! నువ్వు వెళ్లి బిందెడు పసుపు నీళ్లు తీసుకురా...!! ప్రక్షాళన చేయాలి..!!"అని చెప్పగానే అవి తీసుకురావడానికి లోపలికి వెళ్ళాడు...

కొద్దిసేపటికి పసుపు నీళ్ల బిందెతో తిరిగి వచ్చాడు..

ఆదిత్య శరీరం మొత్తం చీరతో చుట్టి వేయబడి ఉంది... ఎక్కడ కొంచెం కూడా అతని శరీరం కనిపించడం లేదు..

గోవింద రావు సత్యం వైపు చూసి...
"మెల్లగా ఆదిత్య ముఖం పై ఉన్న చీరను కొద్దిగా తప్పించు...!!"అని చెప్పారు.

సత్యం ఆయన చెప్పినట్టు ఆదిత్య ముఖంపై కొద్దిగా చీరను తొలగించగానే..

ఆదిత్య సత్యం వైపు చూసి కోపంగా అరిచి, గింజుకోసాగాడు...

అలా అరవడంతో బెదిరిపోయిన సత్యం,
ఆదిత్య కి దూరంగా వచ్చి, గోవింద రావు వెనక్కి పరిగెట్టాడు..

ఆ తర్వాత గోవింద రావు పసుపు నీళ్ల బిందెలు అందుకొని మంత్రాలు చదువుతూ ఆదిత్య మీద పోయసాగారు..

పసుపు నీళ్ళు మీద పడగానే ఆదిత్య మరింతగా అరుస్తూ గింజుకోసాగాడు....

అలా కొంత సేపు గింజుకోని, చలనం లేనట్లుగా ఉండిపోయాడు...

అలా ఆదిత్య శరీరంలో చలనం ఆగిపోయిన వెంటనే....

అతని నోటినుండి నల్లని పొగ బయటకు వచ్చి, రెండుగా విడిపోయి, గాలిలో కలిసిపోయాయి...

గోవింద రావు గదిలోకి వెళ్లి ఆదిత్య మంచం పై ఉన్న అతని రుద్రాక్ష మాలను తిరిగి తీసుకు వచ్చి, అతని మెడలో వేశాడు...

"ఇప్పుడు తన ఒంటి మీద ఉన్న చీరని తీసేయండి...!!"అని అక్కడ ఉన్న ఇద్దరితో చెప్పాడు..

వాళ్లు ఆదిత్య శరీరానికి ఉన్న చీరని తీసేసారు...

ఆదిత్య స్పృహలో లేడు..!!

సత్యనారాయణ రావు, సత్యం సహాయంతో ఆదిత్య బట్టలు మార్చి, అతని మంచం పైన పడుకోబెట్టాడు...

బయట వాతావరణం కూడా వర్షం పూర్తిగా తగ్గి ప్రశాంతంగా ఉంది..

కరెంట్ కూడా వచ్చింది...

"రత్నం పరిస్థితి ఎలా ఉంది...!!??" అని అడిగాడు గోవింద రావు...

"తనకు వచ్చింది మామూలు మూర్ఛ అంతే..!! ఇప్పుడు బాగానే ఉంది చిన్నాన్న...!! గదిలో నిద్రపోతోంది...!!"

" మంచిది. సత్యం నువ్వు ఆమె నిద్రలేచిన తర్వాత జాగ్రత్తగా ఇంటి దగ్గర దింపెయ్.. ఇక్కడ జరిగే దాని గురించి ఎక్కడ మాట్లాడొద్దు అని చెప్పు..!!"

" తను చెప్పదు స్వామి..!! కానీ ఇంట్లో ఇంత జరిగిన గొడవ గురించి చుట్టుపక్కల వాళ్ళకి తెలియకుండా ఉంటుందంటారా..??" అన్నాడు సత్యం..

ఆ మాటలకు గోవింద రావు చిన్నగా నవ్వి..
"సత్యం నువ్వు గమనించావా..!!?? ఇప్పటివరకు ఉరుములు,మెరుపులతో పెద్ద వర్షం కురిసింది.. కానీ ఇంతకుముందే తగ్గుముఖం పట్టింది.. కాబట్టి చుట్టుపక్కల వాళ్ళకి ఇక్కడ జరిగే విషయం తెలిసే అవకాశం లేదు.."అని చెప్పగానే అవునన్నట్లు ఇద్దరు తలూపారు..

వీరి సంభాషణ ఇలా జరుగుతుండగా...
భయంతో నిండిన కళ్ళతో, బిత్తర చూపుల తో పనిమనిషి రత్నం నీరసంతో నడుచుకుంటూ గది నుండి బయటకు వచ్చింది..

అక్కడ కూర్చున్న గోవింద రావుతో భయంతో కంగారుగా ఏదో చెప్పబోతూ ముందుకు తూలి పడబోయింది..

పడిపోబోతున్న ఆమె భుజాలు పట్టుకున్నాడు సత్యం..!!

సత్యం ఆమెతో " నీ ఆరోగ్యం సరిగా లేదు.
జరిగింది ఏంటో మాకు తెలుసు..!! నువ్వు కంగారు పడొద్దు..!! పదా..!! నిన్ను మీ ఇంటి దగ్గర దింపుతాను..!"అన్నాడు.

అక్కడ పరిస్థితి మెల్లగా ఆమెకు అర్ధం అయింది..

"ఉంటానయ్యా..!"అని గోవింద రావు తో చెప్పగానే...!!

" మంచిది వెళ్లి రా...!! సత్యం నువ్వు కూడా రేపు పొద్దున్నే రా..!!"అని అన్నారు గోవింద రావు.

"స్వామి...! మరి..??" అని ఏదో చెప్పబోతుండగా..

"ప్రస్తుతం భయపడవలసిన అవసరం ఏమీ లేదు..!! నువ్వు జాగ్రత్తగా ఇంటికి వెళ్ళు..!!"
అని చెప్పగానే "సరే స్వామి..!!" అంటూ రత్నంని తీసుకుని వెళ్ళిపోయాడు...

" రావుా...!! తలపోటుగా ఉంది కొంచెం కాఫీ ఇవ్వగలవా..??"

" సరే చిన్నాన్న..!! ఒక ఐదు నిమిషాలు..!" అని చెప్పి వంట గదిలోకి వెళ్ళాడు..

సత్యనారాయణ రావు వంట గదిలోకి వెళ్లగానే.. గోవింద రావు బుర్ర మొత్తం ఆలోచనలతో వేడెక్కిపోయింది..

ఒక ఐదు నిమిషాలు తర్వాత రెండు కాఫీ కప్పులతో సత్యనారాయణ రావు వచ్చాడు.

ఒకటి ఆయన ముందు పెట్టి, మరొకటి తాను తీసుకున్నాడు...

కాఫీ తెచ్చిన పట్టించుకోకుండా గోవింద రావు ఆలోచిస్తూనే ఉన్నాడు.

అది గమనించి " చిన్నాన్న..!!" అని పిలిచాడు..

ఆ పిలుపుతో ఈ లోకంలోకి వచ్చాడు..

"ఏమైంది..??" అన్నట్టుగా సత్యనారాయణ రావు వైపు చూశాడు..

" ఏంటి చిన్నాన్న.? అంతలా ఆలోచిస్తున్నారు..? ఆదిత్య గురించేనా..??"

" అవున్రా..!! వాడిని పట్టిపీడిస్తున్న శక్తి ఏంటో తెలియడం లేదు.. కానీ ఒక్కటి మాత్రం నిజం..దాని శక్తి మాత్రం చాలా ఎక్కువ..! ఇంతకుముందు నేను చూసిన దుష్టశక్తి లాంటిది మాత్రం ఇది కాదు..!! ఇంతకుముందు ఇలాంటి శక్తి నేను ఎక్కడ చూసి ఉండలేదు.విన్నది లేదు..!!" అంటూ బాధపడసాగాడు..

"అదేంటి చిన్నాన్న..!! అలాగ అంటారే...??
ఇప్పుడు కూడా మీ వల్లే కదా..!!అది వాడిని విడిచిపెట్టి పారిపోయింది..!! మరి దాని శక్తి ఎక్కువ అంటున్నారెందుకు?"

" ఇప్పుడు వచ్చింది అది కాదు..!! దాని కావలి శక్తులు..వాటిని వీడి మీదకి పంపించింది."

ఆ మాటలు విన్న సత్యనారాయణ రావు
"నిజమా..! చిన్నాన్న" అంటూ నోరు వెళ్ళబెట్టి ఆశ్చర్యపోయాడు..

ఆ మాటలకి గోవింద రావు దీర్ఘంగా నిట్టూర్చి
"రావుా....!! నువ్వు నాతో పాటు ఎన్నిసార్లు  ఇటువంటి దుష్ట ఆత్మలను వదిలించడానికి వచ్చుంటావ్..??"

ఆ మాటలకి సత్యనారాయణ రావు కొద్దిగా ఆలోచించి.." చాలా కాలంగా మీతోనే ఉన్నాను కదా చిన్నాన్న..!! మా నాన్న చనిపోయిన తర్వాత ఆయన స్థానంలో మీతో పాటు ఉన్నాను కదా..!! అంటే దగ్గరగా ఒక 15 సంవత్సరాల నుంచి ఉంటున్నాను..!!"

" బాగా చెప్పావ్..!! ఒక్క విషయం ఆలోచించి చెప్పు..!! నేను ఆదిత్య మెడలో వేసిన రుద్రాక్ష మాల ఎక్కడిది..??"

" అది కాశీలో విశ్వేశ్వరస్వామీ సమక్షంలో వారం రోజులు పూజలు జరిపించి తెచ్చుకున్నారు కదా...!!"

" సరిగ్గా చెప్పావ్...!! మరి అటువంటి శక్తివంతమైన మాలని దుష్ట శక్తి పట్టిన వాడు ఎవడైనా తనంతట తానుగా మెడలో నుంచి తీయగలడా...??"

"లేదు...!!"