[sreejachandranhot]

காட்டிலிருந்து திரும்பி ரிசார்ட் அறைக்கு வந்தோம். அவன் என்னை மெதுவாக படுக்கையில் உட்கார வைத்தான். என் கழுத்தில் புதிய மங்கல்சூத்திரம் – கனமாக இருந்தது, ஆனால் அது எனக்கு என்ன உரிமை உணர்வைத் தந்தது. என் கண்கள் இன்னும் கலங்கியிருந்தன. அவன் என் அருகில் உட்கார்ந்தான் – சட்டை இல்லாமல், அவன் வயிற்றுத் தசைகள் மெல்லிய விளக்கொளியில் தெரிந்தன. அவன் கண்கள் என்னைப் பார்த்து மென்மையாக இருந்தன, ஆனால் கொஞ்சம் கோபம் கலந்திருந்தது.நான் அமைதியாக இருந்தேன். என் மனம் குழம்பியது – நான் என்ன ஆகிவிட்டேன்? சூர்யா என் கணவர்... அவன் வெளிநாட்டில் இருக்கிறான். இப்போது என் கழுத்தில் ஆர்யனின் தாலி . இது தவறு தானே? அவன் என்ன செய்தான் இல்லை உடைமை கொள்ளுகிறானா? நான் நடுங்கிய குரலில், கண்ணீரோடு அவனிடம் கேட்டேன்:

“ஆர்யன்... நீ என்னை என்ன ஆக்கிவிட்டாய்? நான் திருமணமானவள்... சூர்யா என் கணவர். அவனுக்குத் தெரிந்தால் என்ன ஆகும்? உன் பெற்றோர்... அவர்கள் என்னை ஏற்றுக்கொள்வார்களா? நான் விவாகரத்து கூட பெறவில்லை... நான் இன்னும் அவன் மனைவி தான். இது என்னை கெட்டவளாக்கிவிடும்... நீ என்னை என்ன செய்துவிட்டாய்?”அவன் என் கையைப் பிடித்தான். அவன் விரல்கள் என் விரல்களோடு இணைந்தன – அது என்னை சற்று அமைதிப்படுத்தியது.

ஆர்யன் (உறுதியான ஆனால் மென்மையான குரலில், கண்கள் என் கண்களில் பதிந்து):

“ஸ்வாதி... உன் கேள்விகள் சரியானவை தான். ஆனால் கேள்... நான் உன்னை கெட்டவளாக்கவில்லை. நான் உன்னை என் மனைவியாக ஆக்கினேன். உன் கடந்தகால சூர்யாவோடு இருந்த தாலியை வெட்டினேன் – அது உன் இனி கடந்தகாலம். இனிமே நீ என் மனைவி. உன் கணவர் வெளிநாட்டில் இருந்தாலும்... நான் உன்னை விடமாட்டேன். உன் விவாகரத்து என் பொறுப்பு – நான் கவனித்துக்கொள்வேன். உன் குடும்பம், சமூகம் எல்லாவற்றையும் நான் எதிர்கொள்வேன்.”நான் தலையசைத்தேன்.

இப்பொழுது உன் இனி உன் வாழ்க்கை இல்லை நம்மளோட வாழ்க்கை நீ எடுக்க போகும் முடிவு .....

கண்ணீர் வழிந்தது:
“ஆனால் உன் பெற்றோர்... அவர்கள் என்னை ஏற்றுக்கொள்வார்களா? நான் திருமணமான பெண்... அவர்கள் என்னை எப்படிப் பார்ப்பார்கள்? அவர்கள் வட இந்தியர்கள்... , உடல் முழுமையானவள், சாதாரண தோற்றம்... அவர்கள் ‘இவளை ஏன் தேர்ந்தெடுத்தாய்?’ என்று சொல்வார்கள். இது நடக்குமா?”

ஆர்யன் என் கண்ணீரைத் துடைத்தான். அவன் குரல் உறுதியாக இருந்தது:

“என் பெற்றோர்... அவர்கள் என்னை காதலிக்கிறார்கள். அவர்கள் என் மகிழ்ச்சியை முக்கியமாகக் கொள்வார்கள். நான் அவர்களிடம் சொல்வேன் – ‘இவள் என் மனைவி. இவள் என்னை முழுமையாக்குபவள். இவளுக்கு கடந்தகாலம் இருந்தாலும், இவள் தான் என் எதிர்காலம்.’ அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்வார்கள் ஸ்வாதி.

நான் அவர்களை இணங்க வைப்பேன். இது நம்முடைய முடிவு – சமூகத்துக்கல்ல.”நான் அமைதியாக இருந்தேன். அவன் சொன்னது என்னைத் தொட்டது, ஆனால் சந்தேகம் இன்னும் இருந்தது.

ஸ்வாதி (குரல் குறைவாக):
“ஆர்யன்... நீ என்னை மனைவியாக ஆக்கிவிட்டாய். ஆனால் எனக்கு பயம். சூர்யாவுக்குத் தெரிந்தால்... என்ன ஆகும்? நான் இப்போது என்ன? உன் மனைவியாக இருக்கலாமா? இது சரியா?”ஆர்யன் என் கையை இறுகப் பிடித்தான்.

அவன் கண்களில் தூய காதல் தெரிந்தது:
“சரிதான் ஸ்வாதி. உன் மனம் என்ன சொல்கிறதோ அதைப் பின்பற்று. நான் உனக்காகக் காத்திருப்பேன். விவாகரத்து செயல்முறையை நான் தொடங்குவேன் – வழக்கறிஞர்கள் கவனிப்பார்கள். என் பெற்றோரோடும். இது நம்முடைய காதல் – எல்லாருக்கும் இல்லை. நீ என் மனைவி... இனிமே உன்னை விட்டுப் போகமாட்டேன்.”

நான் அவன் மார்பில் தலையைச் சாய்த்தேன். அவன் இதயத் துடிப்பை உணர்ந்தேன். என் கண்ணீர் நின்றது. அவன் என் முடியைத் தடவினான்.

ஸ்வாதி (மெல்லிய கிசுகிசுப்பில்):
“ஆர்யன்... நான் இப்போது என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. ஆனால் உன் காதல்... என்னை பாதுகாப்பாக உணர வைக்கிறது. நேரம் கொடு... மெதுவாகப் போகலாம்.”

ஆர்யன் (புன்னகையுடன்):
“நேரம் இருக்கிறது. நான் உன்னோடு இருப்பேன்... எப்போதும்.”

அவன் மார்பில் தலையை வைத்து அமைதியாக இருந்தேன். மங்கல்சூத்திரம் என் கழுத்தில் இருந்தது – கடந்தகாலம் போய்விட்டது, புதிய தொடக்கம் ஆரம்பமானது. ஆனால் என் மனம் இன்னும் குழம்பியிருந்தது – சூர்யா, குடும்பம், சமூகம்... எதிர்காலத்தில் என்ன ஆகும்?