Thriller మరణ శాసనం

[SivaSai]

Part - 12

వారం రోజుల తర్వాత...

గాయాల నుంచి ఆదిత్య మెల్లగా కోలుకున్నాడు..

సత్యం కి అయితే పది రోజులు పైనే పట్టింది..

ఆదిత్య ప్రస్తుతం లీవ్ లో ఉన్నాడు..

ఒకరోజు ఆదిత్య ఇంట్లో రెస్టు తీసుకుంటూ ఉండగా ఏసీపీ కరుణాకర్ ఆదిత్య దగ్గరికి వచ్చాడు..

ఆదిత్య కరుణాకర్ ను చూసి సెల్యూట్ చేశాడు..

ఇద్దరూ హాలులో కూర్చున్నారు....

"ఇప్పుడు ఎలా ఉంది ఆదిత్య నీకు..??"

"ఫైన్ సర్..!! ఇప్పుడు బాగానే ఉన్నాను..!
టు డేస్ లో డ్యూటీలో జాయిన్ అవుతాను"

" గుడ్..!! టుడేస్ కాకపోయినా ఒక ఫోర్ డేస్ రెస్ట్ తీసుకున్న ప్రాబ్లం లేదు.."

"పర్వాలేదు సార్..!! ఇప్పుడు బాగానే ఉన్నాను. టుడేస్ లో జాయిన్ అవుతాను ప్రజెంట్ ఎంతవరకు వచ్చింది సార్..??"

"అసలు ఆ విషయం గురించి నీతో మాట్లాడదామని వచ్చాను."అని అంటూ ఆదిత్య ముందు ఒక ఫైల్ ఉంచి,
"ఇది ఈ కేసుకు సంబంధించిన ఫైల్, కొంతవరకు నీకు తెలుసు ఆ రోజు ఏం జరిగిందో మీరు ఇందులో మాకు తెలిసినంత ఇన్ఫర్మేషన్ ఇందులో ఉంచాము. కానీ ఆ రోజు పూర్తిగా ఏం జరిగిందో తెలిసింది నీకు సత్యం కి మాత్రమే..?? అసలు ఆరోజు అక్కడ ఏం జరిగిందో మీరిద్దరే చెప్పాలి..??"

"మేము ఇద్దరమే కాదు కదా సార్..!!
ఆ రోజు సత్యం తో పాటు శ్రీను చనిపోగా ఇంకా ఇద్దరు కానిస్టేబుళ్లు ఇద్దరూ బయట వాళ్ళు ఉన్నారు కదా సార్..!! వాళ్ళు ఏమీ చెప్పలేదా మీకు..??"

" ఆరోజు అక్కడ ఏం జరిగిందో నీకు పూర్తిగా తెలియదు..!! ఆ సంఘటనలో బ్రతికింది మీ ఇద్దరు మాత్రమే..!! మిగిలిన వాళ్ళందరూ దారుణంగా చనిపోయారు..!! ఒకసారి ఆ ఫైల్స్ లో ఉన్న ఫోటోలు చూడు..!!"అని చెప్పగానే..

ఆదిత్య కంగారుగా ఫైల్ ఓపెన్ చేసి చూడ సాగాడు..

అందులో మిగిలిన వాళ్ళ అందరి శవాల ఫోటోలు ఉన్నాయి..

ఆ శవాలను చూడగానే ఆదిత్య వెన్నులోంచి వణుకు పుట్టింది.. అంత భయంకరంగా ఉన్నాయి ఆ శవాలు..!

అంత దారుణంగా చంపింది ఏవరో.. ఆదిత్య కి తెలుసు.. ఆ మాటను బయట పెట్టకుండా ఒక్కొక్క ఫోటో ని పరిశీలించసాగాడు...

తనని కాపాడడం కోసం వచ్చి, వాళ్ళందరూ ప్రాణాలు పోగొట్టుకున్నారని తెలుసు..
ఆదిత్య మనసు విలవిలలాడి పోయింది.
అప్రయత్నంగానే అతని కళ్ళ నుంచి కన్నీళ్లు జాలువారాయి..

అది గమనించిన కరుణాకర్ ఆదిత్య భుజం తడుతూ  " రిలాక్స్ ఆదిత్య..! కంట్రోల్ యువర్ సెల్ఫ్.." అని అనగానే..

" సారీ సర్..!!"అంటూ  ఎఫ్ ఐ ఆర్ ఫైల్ లో మిగిలిన వివరాలు పరిశీలించ సాగాడు..

ఆ ఫైల్ ని మొత్తం పరిశీలించిన తర్వాత అర్థమైనది ఏమిటంటే.. వారంతా క్రూరమృగాల దాడిలో చనిపోయారని ఎఫ్ఐఆర్లో ఉంది..

ఎఫ్ఐఆర్ ను పూర్తిగా చదివిన తర్వాత ఆదిత్య
ఫైల్ ని తన ముందున్న టీపాయ్ మీద పెట్టి,
ఏదో ఆలోచించసాగాడు..

"ఏం ఆలోచిస్తున్నావ్ ఆదిత్య..?? అసలు ఆ రోజు ఏం జరిగిందో నువ్వైనా చెప్పు..!!"

" సత్యం మీకు ఏమీ చెప్పలేదా సార్..??"అని తల వంచుకుని కరుణాకర్ వైపు చూడకుండా అడిగాడు.

" చెప్పాడు కానీ.....!! తన చెప్పిన మాటలు అస్సలు నమ్మబుద్ధి కావడంలేదు. అందుకని నీ దగ్గరికి వచ్చాను.."

" సత్యం మీకు ఏది చెప్పాడో..!! అదే నిజం.!
మా అందరి పైన దాడి చేసింది ఒక భయంకర రాకాసి..!!"

ఆ మాటలు విన్న కరుణాకర్ కి కోపం వచ్చింది..

" చిన్నపిల్లాడిలా మాట్లాడకు ఆదిత్య..!!
ఈ జనరేషన్లో కూడా దయ్యాలు భూతాలు అసలు ఉన్నాయంటే నన్ను నమ్మమంటావా..!! అడవిలో
మీ మీద దాడి జరిగింది నిజం..!! దాన్ని గుర్తించలేక రాకాసి వచ్చింది.. దయ్యం వచ్చింది అంటే ఎలా నమ్మమంటావ్.!!"

" సార్..!! దానిని నా కళ్ళతో 2, 3సార్లు చూశాను.. మొదట నేను నమ్మలేదు..!!
కానీ ఆ రోజు రాత్రి దాని దాడి నుంచి ప్రాణాలతో బయటపడ్డాను అంటే అంతా ఆ దేవుడి దయ..!! మీరు నమ్మినా నమ్మక పోయినా అదే నిజం సార్..!!" అంటూ చెప్పడం ముగించాడు.

" చూడు ఆదిత్య..! ఒక సెక్యూరిటీ అధికారి గా
నీకు తెలుసు...!! ఇలాంటి కథలు ఎవరూ నమ్మరు అని..!! కాబట్టి ఈ కేసును క్రూర మృగాల దాడి వల్ల జరిగింది అని క్లోజ్ చేస్తున్నాం..!! ఆ ప్రాంతాన్ని డేంజర్ జోన్ గా ప్రకటిస్తున్నాము...!! ఇక్కడితో ఈ కేసు అయిపోయింది.. ఇక ఈ విషయం గురించి నువ్వు మర్చిపోతే మంచిది..!!"అని చెప్పి ఆదిత్య సమాధానం కోసం ఎదురు చూడకుండా అక్కడ నుంచి ఏసీపీ కరుణాకర్ వెళ్ళిపోయాడు..

జరిగిన దాన్ని తలుచుకుంటూ ఆదిత్య బాధపడుతూ కళ్ళు మూసుకొని సోఫాలో వెనక్కి జారబడి కూర్చున్నాడు...

" ఆదిత్య..!!" అంటూ అతనికి పిలుపు వినిపించింది..

ఉలిక్కిపడి కళ్ళుతెరచి చూశాడు..

ఎదురుగుండా నవ్వుతూ
తన తాతగారు, బాబాయి ఉన్నారు..

వాళ్ళని చూడగానే ఆదిత్య కి ప్రాణం లేచి వచ్చింది..

వెంటనే లేచి వెళ్లి వాళ్ళ పాదాలకి నమస్కారం చేశాడు..

వారిని కూర్చోబెట్టి...!!
" ఎలా ఉన్నారు తాతగారు..!! మీరు కూడా ఎలా ఉన్నారు బాబాయ్..!!" అంటూ కుశల ప్రశ్నలు వేశారు..

"బాగున్నాం..!! నీ ఆరోగ్యం ఎలా ఉంది..!!?"
అంటూ అడిగారు ఇద్దరు

ఆదిత్య ఆ మాట కి నీళ్ళు నిండిన కళ్ళతో తన మెడలో ఉన్న రుద్రాక్షమాలను చూపిస్తూ..." తాతగారు..!! ఆ రోజు మీరు కనుక రుద్రాక్షమాలను ఇవ్వకుండా ఉంటే..ఈరోజు నేను ఇలా బ్రతికి ఉండే వాడిని కాదు.. దీనివల్ల ఇద్దరి ప్రాణాలు నిలిచాయి.."అంటూ కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు.

సత్యనారాయణ రావు ఆదిత్యని ఊరడిస్తూ...
" బాధపడకు.. ఆదిత్య..!! నీకు దైవానుగ్రహం ఉంది కాబట్టే ఆ రోజున ఈ రుద్రాక్ష మాల నీ మెడకు చేరింది..అంతా ఈశ్వర కటాక్షం.."

" అయినా ఇలా సడన్ గా వచ్చారే బాబాయ్...!?"

" నువ్వు వెళ్లిన రోజు రాత్రి తాతగారు నీకు ఏదో ఆపద ఉందని భయపడ్డారు. ఆ రోజు అర్థరాత్రి నీకోసం ఒక చిన్న యాగం చేసాము.. ఆ తర్వాత రోజు నుంచి తాతయ్య గారు ఆరోగ్యం పాడయ్యింది..
రెండు రోజుల క్రితమే కోలుకున్నారు..
నిన్ను చూడాలని అంటే నేనే తీసుకు వచ్చాను.."
అని సత్యనారాయణ రావు ఆదిత్య తో చెప్పాడు..

అప్పుడు ఆదిత్య కి అర్థం అయింది.

ఆ రోజు రాత్రి తను పోగొట్టుకున్న రుద్రాక్ష మాల తిరిగి తన వద్దకు రావడానికి,ఆ భయంకరమైన రాకాసి తననేమీ చేయలేకపోవడానికి, తన తాతగారు చేసిన యాగమే అని అర్థమయింది..!!

ఒక్కసారిగా తాతగారి చేతులు పట్టుకుని కన్నీళ్లు పెట్టుకోసాగాడు..

గోవింద రావు ఆదిత్యని ఊరుకోబెట్టారు..!!

కొద్దిసేపటికి ఆదిత్య మామూలు స్థితికి వచ్చాడు..

ముగ్గురు కబుర్లు చెప్పుకుంటూ ఉండగా..

అక్కడికి సత్యం వచ్చాడు...

సత్యం ని చూడగానే ఆదిత్య ఆనందంగా అతని దగ్గరకు వెళ్ళాడు..

" ఎలా ఉన్నావ్ సత్యం..??"

" అంతా మీ దయ సార్..!! ఇప్పుడు బాగానే ఉన్నాను..!!"అంటూ కన్నీళ్లు పెట్టుకొసాగాడు.

" ఛా..!!ఊరుకో..!! అన్నట్టు కరెక్ట్ టైం కి వచ్చావ్..!! అదిగో మా తాతగారు ఆయనే..!!"అంటూ గోవింద రావు అని చూపించిన మరుక్షణం..సత్యం వేగంగా వెళ్లి ఆయన పాదాలపై పడి భోరున ఏడవ సాగాడు...

ఆ హఠాత్పరిణామానికి గోవింద రావు, సత్యనారాయణ రావు, ఆదిత్య బిత్తరపోయారు..

"అయ్యో ఏంటిది సత్యం పైకి లే..??" అంటూ ఆదిత్య పైకి లేపుతున్నా సరే సత్యం పైకి లేవటం లేదు....

అప్పుడు ఆదిత్య కి అర్థం అయింది..

తనను కాపాడినందుకు దానికి కృతజ్ఞత ఎలా చెప్పాలో తెలియక అలా కాళ్ళమీద పడ్డాడు అని....!!!

గోవింద రావు నవ్వుతూ...!!
" ఊరుకో నాయనా..!! ఏడవకు..! పైకి లే..!" అనగానే

సత్యం పైకి లేచి కళ్ళు తుడుచుకుని,
ఆయనకు చేతులు జోడించి..
" ఆరోజు మీరిచ్చిన రుద్రాక్ష మాల లేకపోయి ఉంటే నేను, ఆదిత్య గారు బతికే వాళ్ళం కాదు స్వామి..!! నాకు తండ్రి లేరు. తల్లి మాత్రమే ఉంది. నన్ను చూసుకొని ఆమె బ్రతుకుతుంది. నేనే గనుక లేకపోయి ఉంటే నా తల్లి ఏమైపోయేదో అన్న ఆలోచనే
నేను తట్టుకోలేకపోతున్నాను.. కానీ మీరు చేసిన సహాయం జన్మ జన్మలకి మర్చిపోలేను స్వామి..!!" అంటూ కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు.


" బాధపడకు నాయనా..!! మీలాంటి మంచి వాళ్ళకి ఆ దేవుడు ఎప్పుడు అన్యాయం చెయ్యడు..!! ధైర్యంగా ఉండు..!!"అంటూ ఆశీర్వదించారు..

ఇంతలో పని మనిషి వచ్చింది "భోజనం సిద్ధం అయింది..!!" అని చెప్పగానే అందరూ భోజనానికి లేచారు..

భోజనాలు పూర్తయిన తర్వాత...

గోవింద రావు కి మరోసారి కృతజ్ఞతలు చెప్పి,
సత్యం అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయాడు.

సత్యనారాయణ రావు భోజనప్రియుడు..

శుభ్రంగా తిని, తన గదికి వెళ్లి పడుకుండి పోయాడు..

ఆదిత్య, గోవింద రావు మరోసారి ఇదే విషయం గురించి మాట్లాడుకోసాగారు..

" అసలు అది నా వెంట ఎందుకు పడుతుంది.? నన్ను చంపాలని ప్రయత్నిస్తోంది..! నా తోటి మందిని చంపేసింది.! అసలు దాని ఉద్దేశం ఏంటో నాకు అర్ధం కావట్లేదు తాతయ్య..??"

" కారణం లేకుండా ఏదీ జరగదు ఆదిత్య..!
అది నీ వెంట ఉండడానికి ఖచ్చితంగా
ఒక కారణం ఉంటుంది.. నీ వాళ్ళని చంపడానికి కూడా ఒక కారణం ఉండే ఉంటుంది.. అసలు దీని వెంట ఎప్పుడు నుంచి పడుతుందో నాకు చెప్పగలవా..??"

ఆ ప్రశ్నకి ఆదిత్య కొంతసేపు ఆలోచించి..
" ఆ..!! ఫ్యామిలీ ని ఎవరో తుమ్మలబైలు అనే ఊరి దగ్గర చాలా దారుణంగా చంపేశారు.. నీకేసి ఇన్వెస్టిగేషన్ చేద్దామని అక్కడికి వెళ్లాను.. అప్పుడు నాకు
ఆ రాకాసి అక్కడ కనిపించింది.. మొదట్లో అంతా
నా భ్రమ అనుకున్నాను.. కానీ అక్కడికి వెళ్లి వచ్చిన తర్వాత నుంచే అది నా వెంట పడుతుంది..." అని చెప్పాడు ఆదిత్య..


ఆదిత్య చెప్పిన సమాధానానికి తాతగారు కళ్ళు మూసుకుని ఏదో ఆలోచించి మెల్లగా కళ్ళు తెరిచారు..

ఆయన ఏం చెప్తారొనని ఆదిత్య ఆసక్తిగా ఎదురు చూడసాగాడు..

"చూడు ఆదిత్య...!! ఈ భూమి మీద  కొన్ని నిషేధించబడిన స్థలాలు ఉంటాయి.. ఆ ప్రదేశాలలో దుష్టశక్తి స్వైర విహారం చేస్తూ ఉంటుంది.. అటువంటి ప్రదేశాలకు మనం వెళ్ళినప్పుడు మనం కూడా శాపగ్రస్తమవుతాము.. నువ్వు చెప్పినవి విన్న తర్వాత నువ్వు వెళ్లిన ప్రదేశం కూడా అటువంటిదే అయి ఉంటుంది.. నేను ఒకసారి ఆ ప్రదేశానికి వెళ్లి వస్తాను.. అప్పుడు నాకు పూర్తిగా వివరాలు తెలుస్తాయి.. నేను సత్యనారాయణ రావుతో కలిసి ఒకసారి ఆ ప్రదేశానికి రేపు తెల్లవారుజామున వెళ్లి వస్తాను.." అని అన్నారు..

ఆదిత్య అడ్డు చెప్పబోయాడు.. కానీ తాతగారి శక్తిపై తనకు పూర్తి నమ్మకం ఉంది. ఆయన అక్కడికి వెళితేనే కానీ ఈ సమస్యకు పరిష్కారం జరగదు అని మనసులో అనుకున్నాడు.. అందుకని ఆదిత్య కూడా ఒప్పుకున్నాడు.


ఆ మరుసటి రోజు.....!!

ఆ ప్రదేశానికి వెళ్లడానికి గోవింద రావు కి సత్యనారాయణ రావుకి తోడుగా సత్యం ని పిలిపించాడు ఆదిత్య..

ఆ ప్రదేశానికి వెళ్ళటానికి సత్యం మొదట భయపడినా గోవింద రావు గారు ఉన్నారనే ధైర్యంతో ఒప్పుకున్నాడు...

తెల్లవారుజామున 5 గంటలకు ఆదిత్య ఇంటి నుంచి ముగ్గురు కార్ లో బయలుదేరారు..

ఆ తర్వాత ఆదిత్య స్టేషన్కి ఫోన్ చేసి,
తుమ్మలబైలు చుట్టుపక్కల అంతకుముందు అలాంటి హత్యలు గాని యాక్సిడెంట్ గాని ఏమైనా జరిగినా ఏమోనని వివరాలు సేకరించసాగాడు....

కొంతసేపటికి ప్రయాణం తర్వాత తుమ్మలబైలు కి ముగ్గురు కారులో చేరుకున్నారు..

కార్ ని మొదట వాళ్ళు లోయలోకి దిగిన
వైపు ఆపాడు..

కార్ దిగిన సత్యం లోయ లోపలికి వెళ్లబోతుంటే "ఆగు సత్యం..!"గోవింద రావు ఆపేశారు...

ఏమైంది అన్నట్టు ఆయన వైపు ఆశ్చర్యంగా చూశాడు సత్యం..

ఇది సూర్యోదయ సమయం...!!

ఈ సమయంలో  దుష్ట శక్తుల ప్రభావం చాలా తక్కువగా ఉంటుంది.. కానీ ఇటువంటి శాపగ్రస్త ప్రదేశాలలోకి ఎవరైనా వస్తే వాళ్లను చంపేంత వరకు అవి ఇటు వంటి ప్రదేశాలలో పగటి పూట వాటి శక్తి ఎక్కువగా కాకపోయినా కొంత మేర ఉంటుంది. అంటే మన మీద దాడి చేయలేవు గాని, దాడి చేసే సమయం కోసం ఎదురు చూస్తూ మన వెంటే ఉంటాయి.
ఒకవేళ ఇక్కడ వాటికి దాడి చేయడానికి అవకాశం లేకపోతే మనతోపాటు మన వెంటే వచ్చేస్తాయి.. ఒకవేళ అనుకోకుండా ఈ ప్రదేశం దగ్గరికి మనం వస్తే మనల్ని చంపి అప్పుడే అవి శాంతిస్తాయి..

ఉదాహరణకి ఇప్పుడు ఈ ప్రదేశం లో ఎండ కాస్తుంది.. ఒకవేళ పగటిపూట అయినా.. ఆకాశం పూర్తిగా మబ్బులు పట్టి, ఈ ప్రదేశం అంతా చీకటిగా ఉంటే వాటి శక్తి అమాంతం పెరిగిపోతుంది.. అందుకని మనం పగటిపూట అయినా సరే అనుక్షణం జాగ్రత్తగా ఉండాలి.." అని అంటూ సత్యం చేతికి ఒక రక్ష లాంటిది కట్టారు.. ఆ రక్ష కట్టిన తర్వాత సత్యం కి తన శరీరం ఏదో కొత్త శక్తీ పుంజుకున్నట్లు అనిపించింది..


గోవింద రావు ఆ రక్ష ని చూపిస్తూ..
" ఈ రక్ష నీకు కట్టడానికి ముఖ్య కారణం. నువ్వు ఆదిత్య ఈ స్థలం నుంచి ప్రాణాలతో బయటపడ్డారు. కానీ ఆ దుష్ట శక్తి మీ రాక కోసం మీ వెంటే ఉన్నది.. అందుకనే నీ మనసు కూడా మాతో పాటు ఇక్కడికి రావడానికి ఉసిగొల్పింది.. ఈ రక్ష ఇక్కడ కట్టడానికి కారణం.. ఆ దుష్ట శక్తి ప్రభావం ఇప్పటి వరకు నీ మీద ఉంది. కాని ఇప్పుడు తొలగిపోయింది. దాని ప్రభావం నుంచి నిన్ను కాపాడాలని నువ్వు మాతో రావడానికి ఒప్పుకున్నాను.. ఇక్కడ నుంచి నువ్వు మాతో రావలసిన అవసరం లేదు. కార్ లోనే ఉండిపో..!!"అని చెప్పారు గోవింద రావు..

ఆ మాటలకి సత్యం ఒప్పుకోలేదు..
" అలా అనకండి స్వామి..!! నా ప్రాణాలను కాపాడిన మిమ్మల్ని వదిలేసి నేను ఇక్కడే ఉండలేను.. ఇంతకు మునుపు నాకు భయం ఉండేది.. కానీ ఇప్పుడు లేదు.. నేను కూడా మీతో పాటు వస్తాను.. మీరు చెప్పినట్టే జాగ్రత్తగా నడుచుకుంటాను.."అని అన్నాడు..

ఆ మాటలకు గోవింద రావు నవ్వి.....
" సరే నాయనా..! నీ ఇష్టం. కానీ ఎట్టి పరిస్థితులలో మమ్మల్ని విడిచి దూరంగా వెళ్ళకు..!! సరేనా..!
ఇక బయల్దేరండి.."అంటూ ముగ్గురు ముందుకు కదిలారు..

వారికి మెల్లగా దారి చూపిస్తూ సత్యం ముందుగా నడుస్తున్నాడు.. అతని వెనుక గోవింద రావు, సత్యనారాయణ రావు వస్తున్నారు..


మరోపక్క.....!!

ఆదిత్య ఇంటికి తుమ్మలబైలు కి సంబంధించిన ఫైల్స్ ఒక కానిస్టేబుల్ తీసుకువచ్చాడు.

అవి తీసుకుని ఒక్కొక్క ఫైల్ని పరిశీలించ సాగాడు..

ఆ కేసుల్లో యాక్సిడెంట్, మిస్సింగ్ కేస్ లు ఎక్కువగా ఉన్నాయి..

అందులో ఒక యాక్సిడెంట్ కేసు పరిశీలిస్తే.
అందులో ప్రత్యక్షసాక్షి ఇచ్చిన స్టేట్మెంట్ ప్రకారం..
ఇద్దరు స్నేహితులు కలిసి కారులో శ్రీశైలం వెళ్తున్నారు.. దారిలో తుమ్మలబైలు దగ్గర కార్ కి సడన్ గా ఎవరో అడ్డు రావడం వల్ల,
కార్ యాక్సిడెంట్ కి గురి అయిందని అందులో తన స్నేహితుడికి గాయాలయ్యాయని, సహాయం కోసం అతనొక్కడే శ్రీశైలం వెళ్లి తిరిగి వచ్చేసరికి స్నేహితుడి శవం పక్కనే ఉన్న పొదలో దొరికిందని ఉంది..
ఆ కేసులో పోస్టుమార్టం రిపోర్టులో కూడా ఏదో
క్రూర మృగం దాడి చేయడం వల్ల అతను చనిపోయాడు అని ఉంది..

మరొక మిస్సింగ్ కేసులో ఒక డబ్బున్న కుర్రాడు
ఆ లోయలో జంతువులను వేటాడతానని తన స్నేహితులకి చెప్పి, వెళ్లినవాడు తిరిగి రాలేదు.. అతని బాడీ కూడా ఎక్కడా దొరకలేదు..

ఇలాంటి కేసులు ఒక నాలుగైదు ఉన్నాయి.

అన్ని కేసులకి ఒకటే సంబంధం కనిపిస్తుంది..

అన్ని కేసులలో చనిపోయిన వారు కనిపించకుండా పోయిన వారు మగవారు ఎక్కువమంది ఉన్నారు..

కానీ ఒకరితో ఒకరికి ఎటువంటి సంబంధం లేదు..

కానీ అన్ని కేసులలో ఉన్న ప్రదేశం ఒకటే..

అదే తుమ్మలబైలు.....!!

ఇంకేం ఆ వివరాలు దొరుకుతాయేమోనని వాళ్ళ బ్యాక్ గ్రౌండ్  కూడా చెక్ చేయించాడు.

కానీ ఏమీ దొరకలేదు..



మరోపక్క...!!

సత్యం తో కలిసి, గోవింద రావు, సత్యనారాయణ రావు ఆ లోయ లోకి ప్రవేశించారు..

వాళ్ళు ఆ ప్రాంతం లోకి ప్రవేశించగానే..
అప్పటిదాకా నిర్మలంగా ఉన్న ఆకాశం మొత్తం కారు మబ్బులతో నిండి పోయింది..

గాలి విపరీతంగా వీచడం మొదలయ్యింది...

చూస్తూ ఉండగానే ఆ ప్రదేశం మొత్తం చీకటి పడిపోయింది...

అది చూసిన సత్యం ఆశ్చర్యంగా గోవింద రావు వైపు చూశాడు.. ఆ ప్రదేశానికి రాకముందు ఆయన చెప్పిన మాటలు గుర్తొచ్చాయి...

సత్యం వైపు చూసి గోవింద రావు చిరునవ్వు నవ్వాడు..

ఇక సత్యనారాయణ రావు ఆలస్యం చేయకుండా రుద్రాక్ష మాల తీసి చేతికి చుట్టుకొని మంత్రోచ్ఛారణ చేయసాగాడు..

గోవింద రావు తన దగ్గర ఉన్న సంచిలో నుంచి కొంత విభూతి తీసి ముగ్గురు పైన చల్లారు..

"ఇక్కడ నుంచి జాగ్రత్తగా ఉండండి..!!
ఎట్టి పరిస్థితులలోనూ ముగ్గురు వేరు పడకూడదు..!! నేను చెప్పిన మాట మాత్రమే వినండి.." ముందుకు కదిలారు..

సత్యనారాయణ రావు, సత్యం,ఆయనను అనుసరించారు..

ఎందుకైనా మంచిదని సత్యం తన బ్యాగ్లో టార్చ్ లైట్ తెచ్చుకున్నాడు..

అది అనుకోకుండా ఈ సమయంలో ఉపయోగపడింది..

గోవింద రావు నడుస్తున్న వైపు సత్యం తన టార్చ్ లైట్ తో దారి చూపించసాగాడు..

అలా ముగ్గురు ఒకరి వెనుక ఒకరు నడుస్తూ ఉండగా.. వారు నడుస్తున్న పక్కనే కొద్దిదూరంలో ఎవరో వాళ్ళని అనుసరిస్తున్నట్లు అడుగుల శబ్దాలు వినిపించసాగాయి...

అది విన్న సత్యం గుండెలు భయంతో కొట్టుకోసాగాయి..

అప్పుడు దాకా నడుస్తున్న గోవింద రావు ఒక్కసారిగా
"ఒక్క క్షణం ఆగండి" అనగానే
వెనకాల ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయారు..

సత్యనారాయణ రావు మాత్రం మంత్రోచ్చారణ చేస్తూనే ఉన్నాడు..

"ఏమైంది స్వామి..??"  అని భయపడుతూ అడిగాడు సత్యం..

" ఇది నీకే చెప్తున్నాను నాయనా..!!
మనసులో పెట్టుకో... ఎట్టి పరిస్థితుల్లో వెనక్కి తిరిగి గా, చుట్టుపక్కల గాని చూడకు.. ఎటువంటి భయంకర పరిస్థితులు ఎదురైనా సరే...
మమ్మల్ని విడిచి వెళ్ళకు.. నా పైన పూర్తి నమ్మకం ఉంచు.. అది నీకే మంచిది.. నీ ఇష్టదైవాన్ని మనసులో ప్రార్ధించుకుంటూ ఉండు.." అని సత్యంతో చెప్పి

" ఇక ముందు పదండి.." అని అంటూ ముందుకు కదిలారు..

సత్యం ఆయన చెప్పినట్టుగానే దేవుడిని ప్రార్ధించుకుంటూ ఆయన వెంట నడవసాగాడు...

అలా నడుస్తూ ఉండగా సత్యం పక్కన విచిత్రమైన అరుపులు వినిపించసాగాయి..

ఎవరో పిలుస్తున్నట్టు, ఎవరో తన మీదకి వేగంగా దూసుకువస్తున్నట్టు  అనిపించసాగింది..

" ఏం జరిగినా చుట్టుపక్కల చూడకూడదు" అని మనసులో గట్టిగా అనుకున్నాడు...

అలా కొద్ది సేపు నడిచిన తరువాత మొదట హత్యలు జరిగిన గుహ దగ్గర ముగ్గురు ఆగారు..



వారు ఆ గుహ దగ్గరకు వచ్చిన వెంటనే
గాలి మరింతగా వీచడం మొదలైంది.

ఆకాశంలో మెరుపులు మెరిసాయి..



ఆ స్థలం గురించి సత్యం కి తెలుసు...

అదే విషయాన్ని  గోవింద రావు కి చెప్పాడు..

అక్కడ జరిగిన హత్య గురించి చిన్న పిల్లలు కూడా చనిపోయారని మొత్తం చెప్పాడు..

సత్యం చెప్పినదంతా విన్న గోవింద రావు..
సరే అన్నట్టుగా తలూపారు..

మొదట తన సంచి లో నుంచి ఒక చిన్న పాత్ర లాంటిది తీసి బయటకు తీసి, అందులో పసుపు కుంకుమ విభూతి కలిపి,
దానికి నీళ్లు కలిపి, ఒక ద్రవాన్ని తయారు చేశారు..

మొదట ఆ ద్రవాన్ని గుహ ముందు చల్లారు..

ఆ తర్వాత గుహ ముందు సత్యనారాయణ రావు అక్కడ పడి ఉన్న ఒక కట్టే తీసుకొని,
దానికి ఒక గుడ్డను చుట్టి, దాని తైలంతో తడిపి, గుహ ముందు ఉంచారు..

సత్యం వాళ్ళు చేస్తున్నదంతా ఆశ్చర్యంతో గమనించసాగాడు....

ఆ ప్రక్రియ పూర్తయిన తర్వాత..

సత్యనారాయణ రావు, గోవింద రావు,
ఇద్దరు కలిసి మంత్రాలు బిగ్గరగా పఠించడం  మొదలుపెట్టారు..

వారు మంత్రాలు మొదలు పెట్టిన,.. కొద్ది క్షణాల లోనే ఆ ప్రాంతం అంతా గాలి ప్రచ్ఛన్నంగా వీచడం మొదలైంది...

చుట్టూ వికృతమైన అరుపులు వినిపించసాగాయి..

ఆ అరుపులు విన్న సత్యం భయంతో అప్పటిదాకా వారిద్దరికీ దూరంగా నుంచొని ఉన్నవాడు కాస్తా..!! పరిగెత్తుకొని వెళ్లి వారి దగ్గర నుంచోని, అక్కడ జరిగే తతంగం అంతా గమనించసాగాడు.

అలా వాళ్ళ మంత్ర పఠనం జరుగుతూ ఉండగా..

కొంతసేపటికి....

భయంకరంగా వీస్తున్న గాలులు కాస్తా,
వీచడం ఆగిపోయాయి..

ఆ వికృత శబ్దాలు కూడా ఆగిపోయాయి..



ఇంతలో......!!!!!

గుహ ముందు వెలుగుతున్న కాగడా మంట అకస్మాత్తుగా భయంకరమైన మంటలు వెదజల్లడం ప్రారంభించింది...

ఆ గుహలో నుండి భయంకరమైన ఒక్క పెద్ద మూలుగు వినిపించ సాగింది....

అది విన్న ఇద్దరు ఒక్కసారిగా మంత్ర పఠనం  ఆపేశారు..

ఆ మూలుగు విన్న సత్యం గుండె ఒక్కసారిగా ఝల్లుమంది..

తను కూడా ఆ గుహ వైపు రెప్ప వాల్చకుండా చూడసాగాడు..

ఆ గుహలో నుండి పెద్ద పెద్ద అడుగుల చప్పుడు వినిపించసాగింది..

అందరూ చూస్తూ ఉండగానే భయంకరమైన ఆకారంతో పెద్ద రాకాసి గుహ లోని చీకట్ల నుండి బయటకు వచ్చింది..

ఆ ఆకారాన్ని చూసిన సత్యం భయంతో వణికిపోతున్నాడు..

ఎందుకంటే...!!

తన మీద అంతకుముందు దాడి చేసింది అదే....!!

గోవింద రావు చెప్పారు కాబట్టి ఆగాడు కానీ...

లేకపోతే...!! దాన్ని చూసిన వెంటనే అక్కడ నుండి పారిపోయే వాడే...!!

దాన్ని చూసిన గోవింద రావు లేచి నుంచున్నారు.. చేతిలో కొన్ని నీళ్ళు తీసుకొని, వాటిని నోటి దగ్గర తీసుకొని, ఏవేవో మంత్రాలు చదువుతూ ఆ నీటిని
ఆ రాకాసి మీద చల్లారు...

ఆ నీళ్లు దాని శరీరం పై పడగానే చిటపటలాడుతూ నిప్పురవ్వలు లేచాయి..

ఆ మంటను తట్టుకోలేక గట్టిగా అరుస్తూ వారి మీదికి రావడానికి ప్రయత్నించింది..

కానీ గుహ ముందు గోవింద రావు చల్లిన ద్రవం నుండి పెద్దగా మంటలు లేచాయి..

అందువల్ల అది గుహ ను దాటి బయటకు రాలేకపోయింది...

అది గుహ బయటకు రాలేకపోవడం చూసిన గోవింద రావు నేల పై కూర్చుని, సత్యనారాయణ రావు వైపు చూసారు..

తనకి అర్థం అయింది అన్నట్టుగా తల ఊపి,
ఆయన ముందు పసుపు, కుంకుమ, విభూతి, తో మూడు వలయాలను ఒకదానిలో ఒకటి గీశాడు..

చివరిగా వలయాల మధ్యలో ఒక చిన్న రాక్షసి బొమ్మ ఉంచాడు..

అది గోవింద రావు ఆ రాకాసిని బంధించడానికి చేస్తున్న ప్రక్రియ..

ఈసారి గోవింద రావు మూడు పెద్ద పెద్ద మేకుల ని తీసుకొని, ఆ వలయాల కి కొంచెం దూరంలో నాటి, మంత్రాలు చదువుతూ ఒక పసుపు దారాన్ని ఆ మెకులకు చుడుతూ, ఆ వలయం చుట్టూ ఒక త్రిభుజాకారం ని ఏర్పాటు చేసాడు..

త్రిభుజాకారం పూర్తయిన తర్వాత..

వలయం మధ్యలో ఉన్న బొమ్మపై పసుపు కుంకుమ చల్లుతూ, ఆ రాకాసిని
ఆ బొమ్మలో బంధించడానికి ప్రక్రియ మొదలు పెట్టారు..

ఆ ప్రక్రియ మొదలు పెట్టగానే ఆ రాకాసి ఆ గుహ నుండి బయటపడదామని ప్రయత్నించసాగింది.. కానీ దాని వల్ల కాలేదు..

అలా ఒక గంట సేపు ఆ ప్రక్రియ కొనసాగుతూనే ఉంది.. కానీ రాకాసి మాత్రం లోంగటం లేదు..

ఈసారి గోవింద రావు చేతిలోకి మండుతున్న ఒక కాగడా తీసుకొని, దానికుండే మంటలను ఆ బొమ్మకేసి చూపించసాగారు.

ఆయన అలా చెయ్యడంతో గుహ ముందు  వెలుగుతున్న కాగడా నుండి మంటలు ఎగసి చుట్టూ ముట్టాయి..

ఆ మంటలు అలా చుట్టుముట్టడంతో దానికి పట్టరాని కోపం వచ్చింది..

ఉన్నట్టుండి అది విచిత్రంగా ఒక అరుపు అరిచింది..

అది అలా అరిచిన మరుక్షణం ఉన్నట్టుండి గోవింద రావు కూర్చున్న ప్రదేశం దడదడ లాడింది..

గోవింద రావు వెంటనే తను కూర్చున్న ప్రదేశం నుంచి లేచిపోయారు..

అందరూ చూస్తూ ఉండగానే ఆ వలయాల నుంచి మంటలు లేచాయి. త్రిభుజాకారంలో ఉన్న పసుపు దారాలు కాలిపోసాగాయి..

అందరూ చూస్తూ ఉండగానే....

వలయాల మధ్యలో ఉన్న రాకాసి బొమ్మ
గాల్లోకి లేచి గుహా దగ్గరగా ఎగురుకుంటూ వెళ్లి మాయమై పోయింది...

గుహ లోపల ఆ రాకాసి శరీరాన్ని చుట్టుముట్టిన మంటలు కూడా మాయమైపోయాయి...

ఒక్కసారిగా వారు ఉన్న ప్రదేశంలో పిచ్చిపిచ్చిగా అరుపులు కేకలు వినిపించసాగాయి

అంతా గమనిస్తున్న గోవింద రావు గుహలో ఉన్న రాకాసి వైపు చూస్తూ ఉన్నారు..

అది గుహ నుండి బయట పడడానికి విశ్వ ప్రయత్నం చేస్తోంది..

ఇక అక్కడ ఉండడం ప్రమాదమని గ్రహించిన గోవింద రావు తన వాళ్ళ వైపు చూసి " త్వరగా బయలుదేరండి.. ఇక్కడ ఎక్కువ సేపు ఉండటం మన ప్రాణానికే ప్రమాదం.."అని చెప్పి వేగంగా నడవసాగారు..

ఆయన వెంట సత్యం, సత్యనారాయణ రావు వెళ్ళసాగారు..

ఏమైంది స్వామి అని అడిగాడు సత్యం కంగారుపడుతూ..

ఇప్పుడు మాట్లాడే సమయం లేదు నాయన
కారులో వెళ్లేటప్పుడు చెప్తాను...అంటూ వేగంగా నడవసాగారు..

ఇక మారు మాట్లాడకుండా సత్యం ఆయన వెంట నడవసాగాడు..

సత్యనారాయణ రావు మాత్రం చివరిగా నడుస్తూ మంత్రాలు పఠించడం సాగాడు..

ఒక అరగంట వేగంగా నడిచిన తర్వాత
తమ కారుని చేరుకున్నారు..

సత్యం కారు డోర్ తీసి ఎక్కండి స్వామి అని అనగా మొదట మీరు కూర్చునే చివరిగా నేను కారు ఎక్కుతాను అని సమాధానం ఇచ్చారు..

డ్రైవర్ సీట్లో సత్యం కూర్చున్నాడు.

ముందు సీట్లో సత్యనారాయణ రావు కూర్చున్నాడు..

చివరిగా గోవింద రావు చేతిలో నీళ్ళు తీసుకుని, ఆ నీళ్లను నోటిదగ్గర తీసుకొచ్చి,
ఏవేవో మంత్రాలు చదివి, ఆ నీళ్లను కారుపై చల్లాడు..

అలా చల్లగానే, అక్కడ గుహ ముందు
ఆ రాకాసి కోసం వేసిన బంధాలన్నీ ఒక్కసారిగా తొలగిపోయాయి.

ఆ రాకాసి గుహ బయటకు వచ్చి గట్టిగా అరిచింది..

ఆ అరుపు విన్న గోవింద రావు వెంటనే కారు ఎక్కి, "సత్యం..!! మనం త్వరగా ఆదిత్య దగ్గరికి వెళ్ళాలి."అని చెప్పగానే..

" అలాగే స్వామీ " అంటూ కార్ స్టార్ట్ చేసి వేగంగా ముందుకు పోనిచ్చాడు..



ఇంకా ఉంది......!!!!