Thriller మరణ శాసనం

[SivaSai]

Part - 11

సత్యం తనంతట తాను పక్కకి జరగలేదు.

చీకట్లో ఏదో తనని పట్టుకుని పక్కకు లాగింది..

అది ఏమిటా అని వెనక్కి తిరిగి చూశాడు.

వెనుక చీకట్లో ఒక ఆకారం మెల్లగా అతని దగ్గరకు సమీపించసాగింది..

దాన్ని చూసిన సత్యానికి పై ప్రాణాలు పైనే పోయాయి..

ముందుకు వెళదాం అంటే ఆ రాకాసి ఉంది.
వెనుక ఇంకొకటి..

ఇక తన ప్రాణం మీద ఆశ వదిలేసుకున్నాడు..

ఇక కళ్ళు మూసుకుని దేవుడిని తనను కాపాడమని ప్రార్థించసాగాడు...

సత్యం వెనకాల అడుగుల చప్పుడు క్రమంగా అతని దగ్గరకి సమీపించసాగింది.


ముందున్న ఆ భయంకర రాకాసి కోపంగా సత్యం వైపు చూస్తూ అతని ఒక్కసారిగా దూకబోతుండగా......


సత్యం వెనకాల ఉన్న ఆకారం అతనికి అడ్డు గా నిలిచింది.

సత్యం ఆశ్చర్యపోయాడు....

ఆకారం ఎవరో కాదు .. ఆదిత్య.....

రాకాసి కి, సత్యానికి మధ్యగా ఆదిత్య నుంచున్నాడు.

తనకి అడ్డంగా నిల్చున్న ఆదిత్య కాళ్ళు పట్టుకొని "నన్ను కాపాడండి. సార్..!!" అంటూ ఏడవసాగాడు...

దానికి సమాధానంగా "నువ్వేమి భయపడకు...!
నేను నీకు సాయం గా ఉన్నంతసేపు అది నిన్ను ఏమి చేయలేదు...!!" అని అన్నాడు

ఆ మాటలకి సత్యానికి కొండంత ధైర్యం వచ్చింది..

చిన్న పిల్లాడిలా రాకాసి కంటపడకుండా ఆదిత్య వెనకాల దాక్కున్నాడు.

రాకాసి తనకు అడ్డం వచ్చినందుకు ఆదిత్య మీద విపరీతమైన కోపం వచ్చింది.

కానీ ఆదిత్య మెడలో ఉన్న రుద్రాక్ష మాల శక్తి వల్ల, అతన్ని ఏమీ చేయలేకపోయింది.

కానీ సత్యాన్ని చంపుతామని వారి చుట్టూ తిరుగుతూ విఫలయత్నం చేయసాగింది...

కానీ ఆదిత్య అడ్డు పడుతూనే ఉన్నాడు..


అలా చాలా సేపు ప్రయత్నించి విసుగొచ్చి ఆదిత్య వైపు కోపంగా చూసి, గట్టిగా అరుస్తూ అక్కడ నుంచి మాయమైపోయింది..

అది వెళ్లి పోయినా సరే సత్యం భయంతో ఆదిత్య కాళ్ళని వద్ద లేదు...

ఆదిత్య కి సత్యం పరిస్థితి చూసి జాలేసింది.

తన కాళ్ళనుండి సత్యాన్ని విడిపించి,
అతని పక్కనే కూర్చున్నాడు..

సత్యం భయంతో ఏడుస్తూనే ఉన్నాడు..

అతన్ని ఊరుకోబెట్టి,"నువ్వు ఇక్కడికి ఎలా వచ్చావు..?"అని అడిగాడు..

" నేనొక్కడినే కాదు సార్..! మన టీం కూడా వచ్చింది. మీరు పంపించిన కుర్రాళ్ళు మాకు సమాచారం ఇచ్చారు. సీఐ సుందరయ్య సార్ డ్యూటీ లో ఉన్నారు.."

"సార్ చెప్తేనే..సుధాకర్ ని ఒక్కడినే స్టేషన్ లో ఉంచి,నేను,శ్రీను, అంజయ్య, పైడిరాజు నలుగురం వచ్చాము. ఏదైనా అవసరమైతే తనకి ఇన్ఫామ్ చేయమన్నారు.."

"మీకు దెబ్బలు తగిలాయని చెప్తే అంబులెన్స్ కూడా తీసుకు వచ్చాము. కానీ మీ కోసం వెతుకుతుంటే ఈ భయంకర రాక్షసి మా వెంట పడింది. మన శ్రీను చనిపోయాడు."

"అంజయ్య కు ఏం జరిగిందో తెలియటం లేదు..?
పైడి రాజు, ఆ ఇద్దరు కుర్రాళ్ళు నన్ను వదిలేసి వెళ్ళిపోయారు.మీరు కనుక సమయానికి రాకపోయి ఉంటే నన్ను కూడా చంపేసేది."అంటూ ఏడవసాగాడు..

తనని కాపాడడానికి వచ్చి, ఇంత మంది ఇబ్బందుల్లో పడ్డారు.. ఒకరు చనిపోయారు. మరొకరికి ఏమైందో కూడా తెలియటం లేదు."అంటూ మనసులో
బాధపడసాగాడు ఆదిత్య.

సత్యాన్ని ఇంక ఏమీ అడగలేదు..

కొంత సేపటికి తిరిగి సత్యం మాట్లాడుతూ
" అయినా మీరు అర్జంటుగా ఎక్కడికో వెళ్తాను అని మాతో చెప్పారు..!! కానీ ఇక్కడికి ఎలా వచ్చారు.. అది.. మీ ఒకరిని వదిలేసి, ఎందుకు మా వెంట పడింది.?? అసలు ఇంతకీ అది ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది..సార్...??"అని అడిగాడు.

ఆ మాటలకి ఆదిత్య నవ్వుతూ...!

" మీకు ఎవరికీ చెప్పలేదు. నాకు ఒక తాతగారు ఉన్న అదే మా నాన్న గారి తండ్రిగారు. విజయవాడ లో ఉంటున్నారు.ఆయన పెద్ద సిద్ధాంతి. కానీ ఆయనకు ఆరోగ్యం బాగాలేదనీ, ఆయనను చూడడం కోసం నేను అర్జంటుగా విజయవాడ వెళ్ళవలసి వచ్చింది. కానీ నేను తిరిగి వచ్చేటప్పుడు ఆ రాకాసివల్లే, నా బండికి యాక్సిడెంట్ అయింది."

"అయినా అది ఎక్కడి నుంచి వచ్చిందో నాకు కూడా పూర్తిగా తెలియదు.కానీ దానికి ఈ ప్రదేశానికి ఏదో సంబంధం ఉందని అనిపిస్తోంది.. అయినా నన్ను ఎక్కడ వదిలింది..??"తన శరీరంపై గాయాలు చూపిస్తూ." ఇవన్నీ అది కొట్టిన దెబ్బలే....!!"

" కానీ....!! నేను తిరిగి వచ్చేటప్పుడు
మా తాతగారు ఈ రుద్రాక్షమాల ఇచ్చారు. దీని శక్తి వల్లే మనం ఇప్పుడు ప్రాణాలతో
బయటపడగలిగాము.. "అని తన మెడలో ఉన్న రుద్రాక్ష మాల చూపించాడు..

సత్యం అప్రయత్నంగానే దానికి నమస్కారం చేశాడు.

ఇలా ఆదిత్య సత్యం మాట్లాడుకుంటున్నారు...

వాళ్ళిద్దరి మధ్య ఒక అడుగు దూరం మాత్రమే ఉంది..

ఇంతలో ఒక్కసారిగా ఆదిత్య సత్యం చెయ్యి గట్టిగా పట్టుకుని తనవైపుకు లాగి రుద్రాక్ష మాల పై ఉంచాడు...

అలా సత్యం చెయ్యి రుద్రాక్ష మాల మీద పెట్టగానే ఎక్కడి నుంచి వచ్చిందో తెలియదు కాని...

ఒక్కసారిగా ఆ రాకాసి సత్యం మీద పడబోయింది..

కానీ ఆ రుద్రాక్షమాల నుంచి వెలుగులు పుట్టుకొచ్చాయి. ఆ వెలుగులకు రాకాసి శరీరమంతా చిటపటలాడుతూ, మంటలు పుట్టి, అది గట్టిగా అరుస్తూ మాయమైపోయింది..

ఆ సంఘటన చూసిన సత్యం బెదిరిపోయాడు....

"సార్..!! మనం వెంటనే ఇక్కడ నుంచి వెళ్లిపోవాలి.. లేకపోతే అది మనల్ని చంపేస్తుంది." అంటూ భయపడసాగాడు.

"దానికి కూడా కావలసింది అదే.. మనం వెళ్లేటప్పుడు దారిలో ఆటంకాలు ఏర్పరుస్తుంది.
మనం విడిపోయినప్పుడు నిన్ను ఒక్కడినే చేసి చంపేస్తుంది.. తెల్లవారడానికి ఇంకా కొద్ది గంటలే సమయం ఉంది. తెల్లవారితే అది మనల్ని ఏమీ చేయలేదు.అందువల్ల తెల్లారే వరకు ఇక్కడే ఉండి తీరాలి.."అని ఆదిత్య చెప్పాడు.

ఆదిత్య చెప్పిన మాటలు విన్న సత్యం బెదిరిపోయాడు.

ఆదిత్య ని గట్టిగా పట్టుకొని,రుద్రాక్ష మాల నుంచి చెయ్యి తియ్యకుండానే, భయపడుతూ పడుకుండిపోయాడు..

ఆదిత్య కూడా మెల్లగా నిద్రలోకి జారుకున్నాడు...

మరోవైపు..

ఆ వర్షంలో వేగంగా పరిగెడుతూ
పైడిరాజు తో సహా ఇద్దరు కుర్రాళ్ళు అంబులెన్స్ దగ్గరికి చేరుకున్నారు..

పైడి రాజు తన పక్కన ఉన్న కుర్రాడి వైపు చూస్తూ ఎలాగైనా ఇక్కడ నుంచి తప్పించుకోవాలి.. వెళ్లి బండి తీసేయమని డ్రైవర్ కి చెప్పు అన్నాడు..

ఆ కుర్రాడు అంబులెన్స్ దగ్గరికి వెళ్ళాడు.

డ్రైవర్ స్టీరింగ్ పై తల పెట్టుకొని నిద్రపోతున్నాడు..

ఆ కుర్రోడు కంగారుగా డోర్ కొడుతున్నా సరే
నిద్ర లేవడం లేదు..

"ఏమైంది..??" అని గట్టిగా అరిచాడు పైడిరాజు.

ఇక వెంటనే ఆ కుర్రాడు అంబులెన్స్ డోర్ ఓపెన్ చేసాడు..

డోర్ తీయగానే ఆ డ్రైవర్ నేల పై పడిపోయాడు..

"సార్...!!" అంటూ గట్టిగా అరిచాడు ఆ కుర్రాడు.

డ్రైవర్ కింద పడిపోవడం చూసిన పైడిరాజు మరో కుర్రాడు వేగంగా అంబులెన్సు దగ్గరికి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చారు..

పైడి రాజు ఆ అంబులెన్స్ డ్రైవర్ కి ఏమైందొనని
చెక్ చేయగా అతను చనిపోయి ఉన్నాడు.

అతని మెడపై ఎదొ కొరికేసినట్టు, పెద్ద గాయం ఉంది.

దాని కారణంగానే చనిపోయాడు.

పైడిరాజు కి వెన్నులో వణుకు మొదలైంది.

ఇలా చూస్తూ ఉండగానే వేగంగా అక్కడికి ఏదో వచ్చి, వెనుక నుంచి ఆ ఇద్దరి కుర్రాళ్ళని లోయలోకి  లాక్కెళ్ళిపోయింది..

వాళ్ళిద్దరినీ ఏది లాక్కుని వెళ్ళిందో
పైడి రాజు కి అర్థం కాలేదు..

అక్కడ ఉండకూడదని,అంబులెన్స్ ఎక్కి స్టార్ట్ చేసాడు.

బండిని వేగంగా డ్రైవ్ చేయసాగాడు.

వేగంగా వెళుతున్న ఆ బండికి ఆకస్మాత్తుగా అడ్డంగా ఆ రాకాసి వచ్చింది.


దాన్ని తప్పించబోయి, బండికి సడన్ బ్రేక్ వేశాడు. వర్షం పడుతున్న కారణంగా బండి పల్టీలు కొట్టింది.

కొద్దిసేపటి తర్వాత........


పల్టీలు కొట్టిన బండి నుంచి ఎలాగోలా పైడిరాజు బయటపడ్డాడు.

బండి పూర్తిగా డ్యామేజ్ అయ్యింది...

శరీరానికి చాలా చోట్ల దెబ్బలు తగిలాయి..

భయంతో చుట్టూ చూశాడు..

చుట్టూ పెద్ద పెద్ద చినుకులతో వర్షం పడుతోంది.

కానీ ఆ రాకాసి ఎక్కడా కనిపించలేదు..

మెల్లగా ముందుకు నడవసాగాడు..

కొద్ది దూరం ముందుకు వెళ్ళగానే..

అతని వెనకాల ఎవరో వస్తున్నట్టుగా అడుగుల చప్పుడు అయ్యింది..

పైడిరాజు వెన్నులో వణుకు పుట్టింది...

భయంతో వెనక్కి తిరిగి చూశాడు..
ఎవరూ కనిపించలేదు..

ఇంతలో అకస్మాత్తుగా పక్కనుంచి ఆ రాకాసి దూసుకువచ్చి, పైడి రాజు ని లోయలోకి లాకెళ్ళిపోయింది..


మెల్లగా తెల్లవారింది....


సమయం ఉదయం 10:00 అవుతోంది....

ఆదిత్య నిద్రలేచాడు. పక్కనే ఉన్న సత్యాన్ని చూశాడు. సత్యం ఇంకా పడుకొనే ఉన్నాడు.

" సత్యం నిద్రలే..!!" అని బుగ్గలపై తడుతుండగా..

అతని శరీరం వెచ్చగా తగిలింది.. నుదుటి పై చేయి వేశాడు.

నిప్పులా కాలిపోతుంది..

ఎలాగైనా హాస్పిటల్ లో జాయిన్ చేయాలి.

లేకపోతే చాలా ప్రమాదం అనుకుంటుండగా

దూరం నుంచి " ఆదిత్య.. సత్యం.. పైడిరాజు.. అంజయ్య.." అంటూ తనకి కొద్ది సమీపంలోనే  అరుపులు వినిపించసాగాయి...

ఏసీపీ కరుణాకర్, సిఐ సుందరయ్య,
పెద్ద బెటాలియన్ తీసుకొచ్చి, ఆ ప్రాంతమంతా సెర్చ్ చేస్తూ, అక్కడికి వచ్చారు...

ఆదిత్య వెంటనే "నేను ఇక్కడే ఉన్నాను....
త్వరగా రండి...." అని అరిచాడు...

వేగంగా వారి వద్దకి అందరూ వచ్చారు...

వారితో పాటు సెక్యూరిటీ అధికారి కుక్కలు కూడా ఉన్నాయి....

ఆదిత్యని, సత్యం ని, గాయాలతో అలా చూసేసరికి.. ఏసీపీ కరుణాకర్, సుందరయ్య కంగారుపడ్డారు..

"వాట్ హప్పెన్ ఆదిత్య...?? ఏమైంది
మీ ఇద్దరికీ...?"అని అడిగాడు కరుణాకర్.

"సార్..! ఇప్పుడు మాట్లాడే టైం లేదు. సత్యం ఆరోగ్య పరిస్థితి అస్సలు బాలేదు. వెంటనే హాస్పిటల్ కి తీసుకు వెళ్లాలి.."అని చెప్పాడు.

వెంటనే అక్కడికి స్త్రెచ్చర్ తీసుకు వచ్చి,
సత్యాన్ని, ఆదిత్యని, అక్కడినుంచి హాస్పిటల్కి తీసుకు వెళ్లారు...


మిగిలిన వారికోసం చుట్టూ వెతకసాగారు.



ఇంకా ఉంది....!!