పాణిగ్రహణం

[SivaSai]

Part - 129

పార్ధు కౌంటర్ కి రాజ్ పళ్ళు నూరుతూఉంటే... కరుణ కోపంంగా ఏంటిండి మీరు... అస్తమాను నా కొడుకుని అనడం తప్ప ఇంకేమి రాదా...

ఆలా అడుగు మమ్మీ...  ఏమిటోయ్ నీ కొడుకుని వేనేకేసుకుని వస్తున్నావు. మీరు మీ కోడలి సపోర్ట్ అయ్యేతే నేను నా కొడుకు పార్టీ..

వాతావరణం తేలిక అయ్యింది అని అర్ధం అయ్యాక... విక్రమ్ అవని రెస్ట్ తీసుకుంటుందని చెప్పి రూమ్ లోకి తీసుకువెళ్తాడు.

ఒక నిమిషం అందరూ సైలెంట్ గా ఉంటారు. లలిత భోజనానికి రండి పెద్దమ్మ గారు అని చెప్పి ముగ్గురిని పిలుస్తుంది.

వెంటనే ధనుంజయ్ నాకు కొంచెం పని ఉందమ్మా. మళ్లీ వచ్చినప్పుడు తప్పకుండా చేస్తాము అని తల్లిదండ్రులు వైపు చూస్తాడు.

వాళ్లు కూడా బయలుదేరుతామని ముగ్గురు బయటికి వెళ్లిపోతారు. వెళుతున్న  వాళ్ళని చూస్తూ ఉండిపోతారు. ఆడపిల్లగా అవని బాధ అర్థం అవుతుంటే అవనికి చెప్పలేకపోతున్నాము.

ఇటు ధనుంజయ్ ని ఓదార్చలేక పోతున్నాము. అవని ఆవేదన తీరేది ఎప్పుడో..  ఈ తండ్రి బాధ తీరేది ఎప్పుడో అని కళ్యాణ్ అంటాడు.

ఆ మాటకి ఇందిరా గారు అవని... వాళ్ల మీద పూర్తిగా నమ్మకాన్ని కోల్పోయింది.  ఆ నమ్మకం తిరిగి వచ్చినప్పుడు మళ్ళీ తనే తండ్రిని ఒప్పుకుంటుంది. అది వచ్చే వారసులైన చేయాలి అమ్మ... అంత మంచే జరగాలని కోరుకుందాం.

గదిలోకి వెళ్లిన అవని  సైలెంట్ గా ఉంటే విక్రమ్ ఏమైంది భార్యామణికి అంత మౌనంగా ఉంది.  ఏమీ లేదు అని తలుపుతుంది.

పక్కన కూర్చుని భుజం చుట్టూ చేయి వేసుకొని దగ్గరకి లాక్కుంటాడు అవని విక్రం గుండెలపై తలవాల్చి చుట్టూ చేతులు వేసి మౌనంగా కళ్ళు మూసుకుంటుంది.

అవని నీ డిస్ట్రబ్ చేయకుండా కాసేపు అలాగే ఉంచుతాడు.  ఎంతసేపటికి అవని మౌనంలో మార్పు రాకపోతే మెల్లిగా అవని అని పిలుస్తాడు.

హ..  అని మాత్రమే ఉంటుంది. రేయ్.. ఇటు చూడు... అవని కళ్ళల్లో నుంచి నీళ్లు ఊబుకుతూ ఉంటాయి. అవి విక్రమ్ కి చూపించడం ఇష్టం లేక ఇంకా తలన కిందకి దించి గట్టిగా పట్టుకుంటుంది.

అవని పట్టులో ఉన్న తేడా అర్థమయ్యి మెల్లిగా చేతులు విడిపించి గెడ్డం కింద చెయ్యి పెట్టి పైకి లేపుతాడు.  ఆ కళ్ళు సంద్రాన్ని మరిపిస్తూ ఉంటే చూడలేక వెంటనే గట్టిగా కౌగిలించుకుంటాడు .

భర్త కౌగిలిలో కాస్త ఓదార్పు పొందిన తరువాత మెల్లిగా సర్దుకుని నేను బాగానే ఉన్నాను అంటుంది. కానీ ఆ మాట జీరబోతూ ఉంటుంది.

ఒరేయ్ ఇటు చూడరా అని భార్య ముఖాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకుని ఇప్పుడు ఎందుకు ఇంత బాధ.. ఎందుకు వాళ్ళు అస్తమాను వస్తారు.

నా ఆనందం రెట్టింపు అవుతుంది అన్న ప్రతిసారి వీళ్లు కనపడి బాధని గుర్తు చేస్తున్నారు.  వీళ్ళకి నా పైన ఎందుకు అంత కక్ష.

నా బ్రతుకు నేను బ్రతుకుతున్నాను కదా..  వాళ్ళ విషయంలో కానీ..  వాళ్లకు సంబంధించిన ఆస్తులు విషయంలో కానీ నేను ఎటువంటి హక్కు కావాలి అని కూడా అడగడం లేదు కదా...

బలవంతంగా ఆ సారే కంపెనీ నాకు అప్పచెప్పారు. అది నాకు ఇష్టం లేకపోయినా ఎంప్లాయిస్ ఇబ్బంది పడకూడదు అని ఒప్పుకున్నాను.

అది ఒప్పుకున్నంత మాత్రాన ఆ మనిషిని ఒప్పుకుంటాననా..  ఎందుకు ఇలాంటి గేమ్స్ ప్లే చేస్తున్నారు అర్థం కావడం లేదు.

అవని కన్నీళ్లు తుడిచి ఆ మనిషి మారాడేమో..  మారినా సరే నాకు వద్దండి. జీవిత కాలానికి సరిపడే బాధని వాళ్లతో ఉన్నప్పుడు అనుభవించేసాను.

ఏ జన్మలోనో ఎంతో కొంత పుణ్యం చేసుకునే ఉండి ఉంటాను. అందుకే ఆ భగవంతుడు కరుణించి ఇలాంటి అందమైన కుటుంబాన్ని నాకు వరంగా ఇచ్చాడు.

ఈ కుటుంబం పైన గాని, రేపు వచ్చే వారసుల పైన గాని వాళ్ల నీడ పడడం కూడా నాకు ఇష్టం లేదు.  దయచేసి వాళ్ళని మన ఇంటికి రానివ్వదు.  ఒకవేళ వచ్చిన నాతో ఎటువంటి సంబంధం వద్దు.

సరే సరే అవన్నీ నేను చూసుకుంటాను..  నువ్వు ఎమోషనల్ అవ్వద్దు.  అది నీకు, కడుపులో ఉన్న బేబీకి ఇద్దరికీ మంచిది కాదు.  రెస్ట్ తీసుకో అని బలవంతంగా పడుకోబెట్టి జో కొడుతూ ఉంటాడు.

ఈ ప్రాబ్లం ఎలా సాల్వ్ చేయాలా అని ఆలోచిస్తూ ఉంటాడు. ఆఫీసు విషయమో.. మనీకి సంబంధించిందో ఇంకొకటి ఇంకొకటి అయితే చిటికి వేసిన విధంగా సాల్వ్ చేసేవాడు.

కానీ ఇది గాయపడిన మనసుకు సంబంధించిన విషయం. కూతురు విషయంలో ఒక తండ్రి నిర్లక్ష్యానికి సంబంధించినది.

ఎలా సరిదిద్ద కలడు. ఆ గాయపడిన మనసు కుదుటపడి పరిస్థితిని ఒప్పుకోవాలి కానీ ఇందులో బలవంతం చెయ్యలేము కదా ఎలా దీని పరిష్కరించాలి..

కాలమే కొన్ని సమస్యలకు పరిష్కారం చూపిస్తుంది అంటారు. చూద్దాం ఈ సమస్యకు ఎలాంటి పరిష్కారం చూపిస్తుందో అని ఆలోచిస్తూ అవని నీ చూస్తాడు.

  అవని నిద్రపోవడం చూసి మెల్లిగా లేచి దుప్పటి కప్పి ఏసి అడ్జస్ట్ చేసి హాల్లోకి వస్తాడు.  విక్రమ్ ని చూసిన లలిత ఏరా అవని ఏం చేస్తుంది.

పడుకుంది అంటాడు.  నువ్వేంటి రా అంత ముభావంగా  ఉన్నావు. ఏమీ లేదు అమ్మ.  ఏమీ లేకపోతేనే నీ ఫేస్ ఇలాగుందా..  ఏమైందిరా అని కళ్యాణ్ అడిగితే... ఈ సమస్యని ఎలా సాల్వ్ చేయాలో అర్థం కావడం లేదు.

అవని వాళ్ళని ఒప్పుకోవడానికి ఇష్టపడటం లేదు.  ఇంటికే రానివ్వద్దు అంటుంది. ఆ ధనుంజయ్ ఏమో  కూతురి కోసం అల్లాడిపోతున్నాడు.


రావద్దు అని చెప్పలేము. వస్తే అవని బాధ చూడలేకపోతున్నాను ఎలా అని కణతల మీద వేలుతో రుద్దుకుంటూ ఉంటాడు.  నువ్వు ఎక్కువ ఆలోచించకు. కొన్ని సమస్యలను కాలానికి వదిలేయడమే మంచిది.

సరే ఇప్పటికే చాలా లేట్ అయింది. భోజనం చెయ్ విక్రమ్. ఆకలిగా లేదమ్మా అంటాడు.  ఆకలి ఎందుకు వేయదు. నువ్వు తింటేనే అవనినీ ఓపిగ్గా హ్యాండిల్ చేయగలుగుతావు రా అని తీసుకువెళ్లి బలవంతంగా అన్నం తినిపిస్తారు.

భోంచేసిన తర్వాత నేను కాసేపు రెస్ట్ తీసుకుంటాను.  వెళ్లి అవని పక్కన పడుకుని బుగ్గ మీద చెయ్యి వేసి నిమురుతూ ఉంటాడు.

నీకు డెలివరీ అయ్యే వరకు ఎటువంటి బాధలు నీ దరిదాపుల్లోకి రానివ్వను. నువ్వు సెట్ అయ్యావు అనుకున్నాక ఆఫీస్ కి వెళదాం అనుకున్నాను.

ఈరోజు పరిస్థితిని చూస్తూ ఉంటే  నీతోనే ఉండడం మంచిది అని అర్థమయింది.  దానికి తగ్గట్టుగా నా వర్క్ ప్లాన్ చేసుకుంటాను అని ఫిక్స్ అవుతాడు.

సాయంత్రానికి మెల్లిగా కళ్ళు తెరిచిన అవని పక్కనే విక్రమ్ నిద్రపోతూ కనిపిస్తాడు. టైమ్ ఎంతయిందా అని చూసి అమ్మో ఇంతసేపు పడుకున్నానా అని ఉలిక్కిపడి లేస్తుంది.

అవని కదులుతున్నప్పుడే మెలుకు వచ్చిన విక్రమ్ ఏయ్ అవని ఏంటి ఆ కంగారు.   ఎంతసేపు పడుకున్నానో చూశారా..  మీరైనా లేపచ్చు కదా..  కింద అత్తయ్య వాళ్ళు ఏమనుకుంటారు.

అవును అమ్మ, నాన్నమ్మ నీ మీద చాలా కోపంగా ఉన్నారు.  కంగారుపడుతూ ఏం చేశానని.. నావల్ల ఏమైనా తప్పు జరిగిందా..

చాలా పెద్ద తప్పే జరిగింది కదా.. సరిగ్గా చెప్పండి నాకు కంగారుగా ఉంది. నువ్వు ఉన్న కండిషన్ ఏమిటి.. నువ్వు చేస్తున్న పనులు ఏమిటి అంటాడు..

ఆ మాటకి అర్థం కాక చూస్తూ ఉంటే కడుపుతో ఉన్నావు కదా..  మరి అలా ఏడవచ్చా..  లేనిపోని ఎమోషన్స్ అన్నిటిని పోగేసుకుంటే బేబీ మీద ఎంత ఎఫెక్ట్ పడుతుంది నీకు అర్థమవుతుందా..

అందుకే అమ్మ  నాన్నమ్మ చాలా కోపంగా ఉన్నారు. ఇప్పుడు నిన్ను అడిగితే ఏమని చెబుతావు. అవని కొంచెం రిలాక్స్ అయ్యి మీరు అన్నది కూడా నిజమేనండి.

ఎవరి గురించో ఆలోచించి నేను డిస్టర్బ్ అయి బేబీని ఇబ్బంది పెడుతున్నాను. ఈ నిమిషం నుంచి వాళ్ల గురించి అసలు ఆలోచించను.  బాధపడను.

నాకు నా బేబీయే ముఖ్యం. అత్తమ్మకి నేను చెబుతాను అని మంచం దిగుతుంది.  విక్రమ్ చిన్నగా నవ్వుకుంటూ సరే పద కిందకి.

మేడం గారు భోజనం కూడా చేయకుండా నిద్రపోయారు. లోపల నా బేబీకి ఎంత ఆకలేస్తుందో ఏమిటో అంటాడు. అవునా.. మీ బేబీకి ఆకలేసి అమ్మ అమ్మ అని నన్ను లేపింది.

అవును నా బేబీ యాక్టివ్ గా ఉంటది కాబట్టి ఈ లేజీ మమ్మీ ని లేపింది.  లేకపోతే ఇంకా పడుకునేదానివి.  అంటే ఏమిటి నేను లేజీనా..  మరి కాదా అసలు ఎంత నిద్రపోతున్నావో చూసుకుంటున్నావా...

ఏమోనండీ ఊరికే నిద్ర వచ్చేస్తుంది. అలసటగా అనిపిస్తుంది. అందుకే మరి హెల్తీ డైట్ తీసుకోమనేది. నువ్వు కేవలం నీ హెల్త్ మీద బేబీ హెల్త్ మీద మాత్రమే ఫోకస్ పెట్టు. అర్థమైందా అని కిందికి తీసుకువెళతాడు.

అవని నీ చూసిన మాధవి లేచావా అని స్నాక్స్ చేసి తీసుకొచ్చి ఇస్తుంది. సారీ అమ్మ నిద్ర పట్టేసింది అంటే తల మీద చెయ్యి వేసి ఈ టైంలో అలాగే ఉంటుంది.

నువ్వు ప్రతి దానికి ఫీల్ అవ్వకు. అమ్మకు ఎవరైనా సోరి చెప్తారా. ముందు తిను తర్వాత జ్యూస్ తాగు.  ఫ్రూట్స్ కూడా బాగా తిను.

ఇంకేమైనా తినాలి అనిపిస్తే చెప్పు. అమ్మ అని పిలుస్తుంది. ఏంట్రా అంటే.. ఇప్పుడు వాక్కాయలు దొరుకుతాయి కదా.. వాక్కాయలో ఉప్పు కారం వేసుకుని తింటే భలే ఉంటుంది కదా..

బాగుంటుంది కానీ.. ఈ టైంలో వద్దులేరా అంటుంది.  ప్లీజ్ అమ్మ అంటే.. కొంచెం పులుపు ఉంటుంది కదా..  మళ్లీ అందులో ఉప్పు,కారం.

గ్యాస్ ఏమైనా ఫామ్ అయింది అనుకో విక్రమ్ మనిద్దరిని చంపేస్తాడు. కానీ నాకు తినాలని ఉందమ్మా అని గారాలు పోతుంది.

వీళ్లిద్దరి కాన్వర్జేషన్ అర్థం కాక దూరం నుంచి చూస్తున్న విక్రమ్ ఏం చేస్తున్నారు అని దగ్గరికి వచ్చి ఏమైంది  అత్తయ్య..

ఏం కావాలి అంటే ఏమీ లేదురా..  ఆడవాళ్ళ విషయం పరవాలేదు చెప్పు. మీ ఇద్దరిని చూస్తుంటే నాకు అలా అనిపించడం లేదే...

నా కూతురుకి ఏదో తినాలి అనిపిస్తుంది అంట.  అది అడుగుతుంది అంటుంది.  ఏం తినాలి అనిపిస్తుంది అవని..

మరి అడిగాక కోప్పడరు కదా.. నేను కోప్పడే అంత భయంకరమైన ఐటమా.. అబ్బా కాదండి సి విటమిన్ ఎక్కువ ఉంటుంది అంటుంది. అవునా ఇంతకీ ఏమిటో.. ఏం తినాలి అనుకుంటుందో చెబుతుంది.

విక్రమ్ సమాధానం...