Thriller మరణ శాసనం

[SivaSai]

Part - 5

గోవింద రావు తన ఇంటి గేటు బయట ఉన్న భయంకర ఆకారం వైపే కోపంగా చూస్తూ ఉన్నాడు....!!


అలా కొంతసేపు చూసిన తర్వాత
ఆ ఆకారం మాయమైపోయింది..!!


ఆ తర్వాత గోవింద రావు మేడ పైన
కొంత సేపు ఉండి, తరువాత తన గదికి వెళ్ళిపోయాడు.


ఆ రోజు రాత్రి.......!!!

సమయం అర్ధరాత్రి 12:20..!!!!

ఒక్కసారిగా కరెంటు పోయింది....!!!



కరెంటు పోవడం వల్ల ఇల్లంతా చీకటి అలముకుంది....!!


అందరూ గాఢ నిద్రలో ఉన్నారు....!!


ఆరోజు అమావాస్య కావడం వల్ల,
పూర్తి చీకటి గా ఉంది..


ఆదిత్య కూడా తన గదిలో గాడ నిద్ర లో ఉన్నాడు.


ఇంతలో    టక్.. టక్.. టక్..      మంటు
ఆదిత్య గది తలుపును గట్టిగా ఎవరో కొట్టసాగారు..


ఆ శబ్దానికి ఆదిత్య కి మెలుకువ వచ్చింది..


మెల్లగా మంచం మీద నుంచి పైకి లేచాడు.


చుట్టూ చీకటి గా ఉంది.. ఏమి కనిపించడం లేదు...


ఇంతలో తలుపు మీద మళ్లీ ఎవరో గట్టిగా కొడుతున్నట్లు శబ్దం రాసాగింది..


"ఎవరది..!!??"అని అడిగాడు ఆదిత్య..


కానీ అటువైపు నుంచి ఎటువంటి సమాధానం రాలేదు..


కానీ తలుపు మీద ఎవరో కొడుతున్నట్టు శబ్దం రాసాగింది..

తలుపు కొడుతుంది ఎవరో ఆదిత్యకు అర్థం కాలేదు...

గది మొత్తం చీకటిగా వుండడం చేత తన సెల్ఫోన్లో టార్చ్ లైట్ ఆన్ చేశాడు..

ఇక మంచం మీద నుండి లేచి ఎవరో చూద్దామని.. తలుపు వైపు నడిచాడు..

మెల్లగా డోర్ ఓపెన్ చేసి చూశాడు...


అంతా చీకటిగా ఉంది.
ఎవరూ కనిపించటం లేదు..


గది బయటకు వచ్చి చూశాడు..

కానీ ఎవరూ కనిపించలేదు...

ఒకసారి తన సెల్ఫోన్ టార్చ్ లైట్ తో ఇల్లంతా కలయదిరిగాడు...

కానీ ఎవరూ కనిపించలేదు....


ఇక ఎవరూ లేరని నిర్ధారించుకుని తన గదిలోకి వెళ్ళబోతుందగా.....!!


ఉన్నట్టుండి ఎక్కడినుంచో
ఒక స్త్రీ ఏడుపు వినిపించసాగింది...


ఆ ఏడుపు ఎంతో వేదనతో కూడి,కడుపులో పేగులు మెలిపెడుతున్నట్టుగా,భయానకంగా ఉంది...


అది విన్న ఆదిత్య ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.....!!


మెల్లగా వెనక్కి తిరిగి, ఆ ఏడుపు వస్తున్న వైపుకి వెళ్ళసాగాడు...


ఆదిత్య మెల్లగా నడుచుకుంటూ ఇంటి వెనుక భాగాన ఉన్న పెరడుకు చేరుకున్నాడు..


ఆ పెరడు భాగం చాలా విశాలమైనది...


దాన్ని ఆనుకొని ఒక పెద్ద ఖాళీ స్థలం ఉంది..

అది కూడా విష్ణురావు కి చెందినదే....!!


సరైన సంరక్షణ లేక ఆ స్థలం అంతా
పిచ్చి పిచ్చి మొక్కలుతో, చెట్లతో
ఒక చిన్న అడవిలా కనిపిస్తుంది.


ఆ పెరడుకి, ఖాళీ స్థలానికి మధ్య ఒక గోడ ఉంది... దానికి ఒక గేటు కూడా ఉంది...


ఆదిత్య తనకు ఏడుపు వినిపిస్తున్న వైపు నడుచుకుంటూ పెరడుకి దగ్గరగా వచ్చాడు..


అక్కడికి వచ్చేసరికి ఆ ఏడుపు ఇంకా పెద్దగా వినిపించసాగింది..


ఆ ఏడుపు అక్కడ ఉన్న పెద్ద ఖాళీ స్థలం నుంచి వస్తోంది..


ఆదిత్య మెల్లగా నడుచుకుంటూ
ఆ ఖాళీ స్థలానికి ఉన్న గేటు దగ్గరకు వచ్చాడు..


ఆ గేటుకి గడియ వేసి ఉంది..


ఆదిత్య ఆ గేటుకి ఉన్న గడియ తీశాడు...


గేటు ఓపెన్ చేసి, ఆ ఖాళీ స్థలం లోకి వెళ్లబోతుండగా...


ఆదిత్య భుజంపై ఒక చెయ్యి పడింది...


భయంతో ఉలిక్కిపడి,ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగి చూశాడు..


అక్కడ చేతిలో క్యాండిల్ పట్టుకుని
ఆ ఇంట్లో నౌకరు, అతని పక్కనే గోవిందరావు ఉన్నారు...


గోవిందరావు, ఆదిత్య తో..!!
"ఇంత అర్ధరాత్రి వేళ పడుకోకుండా ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నావ్ ఆదిత్య..!!??" అని అడిగారు..


ఆదిత్య ఒక్క నిమిషం ఊపిరి పీల్చుకొని...


"ఇక్కడ నాకు ఎవరో ఒక ఆమె ఏడుస్తున్న శబ్దం వినిపించింది.. అందుకే ఇక్కడికి వచ్చాను. తాతగారు..!!". అని సమాధానమిచ్చాడు..


దానికి గోవిందరావు నవ్వుతూ...
"అదంతా నీ భ్రమ..!!
ఎటువంటి ఆలోచనలు పెట్టుకోకుండా మనశ్శాంతిగా వెళ్లి పడుకో...!!
పొద్దున నువ్వు బయలుదేరాలి.."అని అన్నాడు.


దానికి ఆదిత్య..! " సరే తాతగారు..!!!
నేను వెళ్లి పడుకుంటాను.." అంటూ ఇంట్లోకి నడవసాగాడు..


గోవింద రావు కూడా ఆదిత్య వెనకాలే నడుస్తూ ఉన్నట్టుండి ఒక్క క్షణం బొమ్మలా కదలకుండా ఆగి పోయాడు...


ఆదిత్య మాత్రం నడుచుకుంటూ ఇంట్లోకి వెళ్ళి పోయాడు...!!


ఆదిత్య లోపలికి వెళ్ళి పోయిన తర్వాత గోవింద రావు మెల్లగా తల తిప్పి వెనక్కి చూశాడు....



వెనక్కి తిరిగి చూస్తే.....!!!!!!!



ఆ గేట్ కి అవతల వైపు నల్లగా భయంకరంగా ఉన్న ఒక వికృత ఆకారం నుంచుని గోవింద రావు వైపు కోపంగా చూడసాగింది....



గోవింద రావు కూడా దాని వైపు కళ్ళెర్ర జేసి కోపంగా చూసి, ఇంట్లోకి నడుచుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు..



మరుసటి రోజు తెల్లవారింది......!!
సమయం ఉదయం 8:00..


ఒక పని వాడు వచ్చి ఆదిత్య ని నిద్రలేపాడు.


ఆదిత్య నిద్ర లేచాడు...


ఆ పనివాడు ఆదిత్య కి నమస్కారం పెడుతూ.."తాతగారు..!! మిమ్మల్ని త్వరగా స్నానం చేసి పూజ గదికి రమ్మన్నారండి.."అని చెప్పాడు..


"ఆ సరే..! వస్తున్నానని చెప్పు..!!"అని చెప్పి త్వరగా రెడీ అవడానికి వెళ్ళాడు...


ఒక అరగంటలో ఆదిత్య రెడీ అయ్యాడు..


ఆ తర్వాత పూజ గదికి వెళ్ళాడు...


అక్కడ గోవింద రావు పూజలో ఉన్నారు...


ఆదిత్య ని చూసిన గోవింద రావు అక్కడ కూర్చోమన్నట్లుగా సైగ చేశారు..


ఆదిత్య ఏమీ మాట్లాడకుండా ఆయన ముందు కూర్చున్నాడు....


పూజ పూర్తయిన తర్వాత గోవింద రావు ఆదిత్య కి పూజ గది లో ఉంచిన ఒక కాగితాన్ని ఆదిత్య చేతికి అందించారు.


" ఏంటి తాత గారు ఇది..??" అని ఆదిత్య అడిగాడు..


"ఇది నీ జాతకం..!!"అని అన్నారు...


ఆ కాగితాన్ని ఆయన చేతిలోనుండి తీసికొని ఆదిత్య పరిశీలించ సాగాడు...


గోవింద రావు మాట్లాడుతూ...!!
" చూడు ఆదిత్య..!! నీ జాతకం చాలా బాగుంది..!! కానీ....!??"అంటూ మధ్యలోనే ఆపేశాడు..


"కానీ..?? ఏమైంది తాతగారు..??"అని అడిగాడు ఆదిత్య..


"ప్రస్తుతం నీ జాతకరీత్యా దుష్ట గ్రహ పీడిత ప్రభావం అధికంగా ఉంది... కాబట్టి నువ్వు ఎప్పుడు జాగ్రత్తగా ఉండాలి.. నిత్య దైవ స్మరణ, నిత్య దైవ దర్శనం ఎప్పుడు మానకూడదు. ఎల్లప్పుడూ జాగ్రత్తగా ఉండాలి..!!"అని గోవింద రావు ఆదిత్య తో చెప్పారు...


అది విన్న ఆదిత్య " అలాగే తాతగారు..!! మీరు చెప్పినట్టే జాగ్రత్తగా ఉంటాను.. వెళ్లొస్తాను.." అని ఆయన పాదాలకు నమస్కరించాడు..


ఆదిత్య ఆయన పాదాలు తాకిన వెంటనే గోవింద రావు ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి
తన పాదాలకి నమస్కరిస్తున్న ఆదిత్య వైపు చూశారు...


మరు క్షణమే తేరుకొని....
"దీర్ఘాయుష్మాన్ భవ..!!"అంటూ ఆదిత్య ని దీవించి పైకి లేపారు..


తన మెడలో ఉన్న రుద్రాక్ష మాలను తీసి, ఆదిత్య మెడలో వేసారు...


ఆదిత్య ఆ రుద్రాక్ష మాలని చూసి, గోవింద రావు వైపు చూశాడు..


ఆయన ఆదిత్య తో " ఇది ఎల్లప్పుడూ నీతోనే ఉంచుకో.. ఆ పరమేశ్వరుని ఆశీస్సులు నీకు ఎల్లవేళలా ఉంటాయి.. జాగ్రత్తగా వెళ్లి రా నాయనా...!!"అంటూ సాగనంపారు..


సమయం ఉదయం 10 గంటలు.....!!


ఆదిత్య తన లగేజ్ అంతా సర్దుకుని తాతగారికి వెళ్లి వస్తానని చెప్పి, కారులో శ్రీశైలం వైపు బయలు దేరి వెళ్ళి పోయాడు..


ఆదిత్య కారు వెళ్ళిన వెంటనే అక్కడకు ఆదిత్యకు పెదనాన్న వరసయ్యే సత్యనారాయణ రావు అక్కడికి వచ్చాడు...


గుమ్మంలోనే నుంచి ఉన్న గోవింద రావు ని చూస్తూ.." ఆదిత్య వెళ్లిపోయాడా..!! చిన్నాన్న..?? "అని అడిగాడు.


ఆయన సమాధానం చెప్పకుండా మౌనంగా తల ఊపాడు.


అలా మౌనంగా ఉన్న గోవింద రావు నీ, సత్యనారాయణ రావు.." ఏమైంది చిన్నాన్న..?? అలా దిగులుగా, మౌనంగా ఉన్నారు..!!
ఏదైనా సమస్యా...??"అని అడిగాడు..


"అవును" అని సమాధానం ఇచ్చాడు గోవింద రావు..


"ఏం సమస్య చిన్నాన్న...??"అని రెట్టించి అడిగాడు సత్యనారాయణ రావు..


" మన ఆదిత్య పెద్ద ప్రమాదం లో ఉన్నాడురా..!!"అని దిగులుగా అన్నాడు గోవింద రావు


" మన ఆదిత్య కి ప్రమాదమా..?? అసలు ఏమైందో పూర్తిగా చెప్పండి చిన్నాన్న..??"


"వాడి చుట్టూ ఒక భయంకరమైన దృష్ట శక్తి తిరుగుతోంది..! అది వాడి చావు కోసం ఎదురు చూస్తోంది...! నిన్న రాత్రి కూడా వాడిని చంపాలని చూసింది..! కానీ సమయానికి నేను అక్కడ ఉండబట్టి సరిపోయింది..! లేకపోతే వాడికి చాలా ప్రమాదం జరిగి ఉండేది..! ఇక్కడ ఉన్నంతవరకు వాడికి ఎటువంటి ప్రమాదం ఉండదు.. కానీ ఎక్కువ కాలం ఇక్కడ ఉంచడం కుదరదు కదా...!! కాబట్టి తప్పక పంపించాల్సి వచ్చింది...!!"అని బాధగా చెప్పాడు.. గోవింద రావు....


" మరి ఇప్పుడు ఎం చేద్దాం..?? చిన్నాన్న..??" అని అడిగాడు సత్యనారాయణ రావు..


"ఆ దైవమే వాడిని కాపాడాలి...!!"అంటూ తన రెండు చేతులు గాలిలోకి ఎత్తి నమస్కరించాడు గోవింద రావు...


సమయం రాత్రి 8:00...!!


ఆదిత్య చాలా చిరాకుగా ఉన్నాడు..


దానికి కారణం....


ఆదిత్య ఇంకా శ్రీశైలం చేరలేదు....!!


ఏమిటో తెలియదు బయలుదేరిన దగ్గర నుంచి అవాంతరాలు ఎదురవుతున్నాయి..


విజయవాడ నుండి బయలుదేరిన తర్వాత
నంబూరు దగ్గర మూడు గంటల పైనే ట్రాఫిక్ జామ్లో ఇరుక్కున్నాడు..


ఆ తర్వాత గుంటూరులో కారు చెడిపోయింది... అక్కడ ఒక గంట పైనే ఆలస్యం అయ్యింది..


అలా ఒక చోట రోడ్డు రిపేర్ పనులనీ ప్రయాణం చాలా మెల్లగా సాగింది..


చలికాలం కావడం చేత త్వరగా చీకటి పడింది..వారి ప్రయాణానికి పొగమంచు ఒక అడ్డంకిగా మారింది...


ప్రస్తుతానికి శ్రీశైలానికి ఒక యాభై కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్నారు..


ఆదిత్య చిరాకుగా డ్రైవర్ తో....!!
"ఇంకా ఎంతసేపు పడుతుంది డ్రైవర్..??"అన్నాడు..


"సారీ సార్...!! నేను కూడా స్పీడ్ గా నే వెళ్ళడానికి ట్రై చేస్తున్నా...!! కానీ ఇవాళ టైం అస్సలు బాలేదు...!!ఒకదాని తర్వాత ఒకటి కలిసి వచ్చినట్టుగా జరిగాయి...!! ఒక గంట ఓపిక పట్టండి సార్..!! శ్రీశైలానికి వెళ్ళిపోదాం..!!"అని అన్నాడు డ్రైవర్ ఆదిత్య తో..


ఆదిత్య కూడా చేసేదేమీ లేక సైలెంట్ గా మొబైల్ తీసి గూగుల్ మ్యాప్ ఓపెన్ చేసాడు....!! ఇంకా శ్రీశైలానికి 40 కిలోమీటర్ల దూరం చూపిస్తోంది...!!
ఫోన్ ఆఫ్ చేసి రోడ్డు వైపు చూడసాగాడు ఆదిత్య...!!


ఆరోజు పొగమంచు చాలా ఎక్కువగా ఉంది..


ఆ పరిస్థితులలో కూడా వారి కారు వేగంగా రోడ్డుపై పరుగులు తీస్తోంది..


ఇంతలో ఒక్కసారిగా వాళ్ళ కారు ముందు కి ఒక ఆకారం పరిగెత్తుకుని అడ్డుగా వచ్చి నుంచుంది..


"ఏయ్.......!!!!" అంటూ ఆదిత్య, డ్రైవర్ ఇద్దరు ఒక్కసారిగా అరిచారు..


ఆ ఆకారాన్ని ని పక్కకి తప్పించి,
ఒక్క సారిగా బ్రేక్ వేయగానే కారు పల్టీలు కొట్టింది..


కొంతసేపటికి........!!!


పల్టీ కొట్టిన కారు రోడ్డు పక్కగా పడి ఉంది..


ఆ కారులో ఆదిత్య, డ్రైవర్ సృహా తప్పి ఉన్నారు..


ఇద్దరూ సీట్ బెల్ట్ వేసుకోవడం వల్ల,
తలకి తీవ్ర గాయాలు ఏమీ తగలలేదు...


కొంతసేపటికి ఆదిత్య కి సృహా వచ్చింది..


మెల్లగా కష్టపడి కారు బయటకు వచ్చాడు..


కాలికి గాజు ముక్క గుచ్చుకోవడం వల్ల,
గాయమై రక్తం కారుతోంది....


ఆదిత్య తన బ్యాగ్ ఓపెన్ చేసి, అందులో ఉన్న చిన్న ఫస్ట్ ఎయిడ్ కిట్ తీసి,
ఆ గాయానికి కట్టు కట్టుకున్నాడు...!!


మెల్లగా కుంటుకుంటూ డ్రైవర్ దగ్గరకు వెళ్ళాడు... ఎలాగోలా కష్టపడి అతన్ని బయటకు లాగాడు...


అతని నేలమీద పడుకోబెట్టి, బ్రతికి ఉన్నాడా లేదా తెలుసుకోవడానికి ముక్కు దగ్గర వేలుపెట్టి శ్వాసని పరీక్షించాడు..


అతనికి శ్వాస ఆడుతుంది... బ్రతికే ఉన్నాడని సంతోషపడ్డాడు....కానీ అతని నడుము పక్కన గాజుముక్క గుచ్చుకొని ఉంది.. దాని వల్ల రక్తం కారి పోతుంది...
దాన్ని ఎలాగైనా ఆపాలని తన ఫస్ట్ ఎయిడ్ కిట్ లో ఉన్న కాటన్ (దూది) తీసుకుని,
గాజు ముక్క తీసేసి, గాయాన్ని అదిమి పట్టి కట్టు కట్టాడు.. రక్తస్రావం కొంత మేర తగ్గింది. కానీ పూర్తిగా ఆగలేదు.


చుట్టూ చీకటిగా ఉంది... పొగమంచు విపరీతంగా కురుస్తోంది...


ఆదిత్య కి తన మొబైల్ గుర్తొచ్చింది...


డ్రైవర్ ని నేలపై పడుకోబెట్టి, కారులో ఉన్న తన మొబైల్ వెతకసాగాడు.. కొంతసేపటికి మొబైల్ దొరికింది....!! అది స్విచ్ ఆఫ్ అయి ఉంది.


వెంటనే తన ఫోన్ ఆన్ చేశాడు.. కానీ సిగ్నల్ లేదు... ఎవరి సహాయం కోసం పిలవాలన్నా అవకాశం లేకుండా పోయింది....


తన బ్యాగ్లో టార్చ్ లైట్ తీసుకున్నాడు...


డ్రైవర్ ను జాగ్రత్తగా రోడ్డు పక్కన పడుకో బెట్టి, అతనికి కొద్ది దూరంలో ఒక మంట వేశాడు...


ఎవరైనా వస్తారేమోనని రోడ్డు కి రెండువైపులా చూడసాగాడు..


అతని నిరీక్షణకు ఫలితంగా ఒక పది నిమిషాలకి
ఒక బైక్ శ్రీశైలం దారివైపుగా రాసాగింది..


ఆదిత్య దానికి ఎదురెళ్లి, ఆ బైక్ ని ఆపాడు..


ఆ బైక్ మీద ఇద్దరు యువకులు ఉన్నారు...


ఆ బైక్ మీద వెనకాల కూర్చున్న యువకుడు
గాయాలతో ఉన్న ఆదిత్య ని చూసి
"ఏమైంది మీకు..?? ఎవరు మీరు??"
అని అడిగాడు..


" నాపేరు ఆదిత్య..!! శ్రీశైలం సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ ఎస్ఐని.. మేము వస్తున్న కార్ కి యాక్సిడెంట్ అయింది.. డ్రైవర్ కి పెద్ద పెద్ద దెబ్బలు తగిలాయి...
ఫోన్ చేద్దామంటే సిగ్నల్ కూడా అందడం లేదు.. డ్రైవర్ పరిస్థితి బాలేదు.. దయచేసి మీరు వెళ్లేదారిలో ఏదైనా హాస్పిటల్ లో జాయిన్ చేయండి..."అని రిక్వెస్ట్ చేశాడు...


బండి డ్రైవ్ చేస్తున్న యువకుడు బండి దిగుతూ..
" తప్పకుండా సార్..!! ఇంతకి డ్రైవర్ ఎక్కడ..??"అని అడిగాడు...


"అదిగో అక్కడే ఉన్నాడు.." అని మంటూ వెలుగుతున్న వైపు చేయి చూపించాడు..


బైక్ నీ వేగంగా డ్రైవర్ ఉన్న దగ్గరికి పోనిచ్చాడు..


అతన్ని ఎత్తుకొని బైక్ మధ్యలో కూర్చోబెట్టుకొన్నారు..


" జాగ్రత్తగా తీసుకెళ్లండి..
రక్తం కారిపోతుంది.."అని వారితో అన్నాడు..


" డోంట్ వర్రీ సార్...!! మేము జాగ్రత్తగా తీసుకెళ్తాము.!మరి మీరు ఎలా వస్తారు..?"
అని సందేహంగా అడిగాడు యువకుడు..


" నా సంగతి వదిలేయండి.. ముందు అతని కాపాడండి.." అని అన్నాడు..


"ఓకే సార్..!!" అని బైక్ స్టార్ట్ చేసి వేగంగా శ్రీశైలం వైపు పోనిచ్చారు..


వాళ్ళు వెళ్ళిపోగానే ఆదిత్య తేలికగా ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు...


పడిపోయిన కారు దగ్గరకు వెళ్లి, బ్యాక్ సైడ్ డోర్ ని బలవంతంగా ఓపెన్ చేసాడు..


అందులో సీటు విరిగి ఆదిత్య ముందు పడింది..


దానిని చేతిలోకి తీసుకొని, చలి నుంచి తప్పించుకోవడానికి మంట దగ్గరకు వెళ్లి అక్కడ కూర్చున్నాడు...


చుట్టూ మంచు విపరీతంగా పడుతోంది...


ఎవరైనా వస్తారేమోనని టార్చ్ లైట్ వేసి రోడ్డు వైపు చూడసాగాడు ఆదిత్య..


ఆదిత్య రోడ్డు వైపు చూస్తుండగా
ఆ పొగమంచులో నుండి ఒక ఆకారం ఆదిత్య వైపు నడుచుకుంటూ రాసాగింది..


ఆదిత్య కి ఒక్కసారిగా తన కారు కి అడ్డు వచ్చిన ఆకారం గుర్తొచ్చింది...


దాన్ని చూడగానే ఆదిత్య కి పట్టలేనంత కోపం వచ్చింది..


దాని వైపే కోపంగా చూస్తూ..!! " హేయ్..!! ఎవరు నువ్వు..?? నీకేమైనా పిచ్చి పట్టిందా..!!
మా కారు కి ఎందుకు అడ్డం వచ్చావ్..??" అని అరిచాడు.


ఆ మాటకి ఆకారం ముందుకు రాకుండా వెనక్కి వెళ్లి చీకట్లో కలిసిపోయింది...


" హేయ్ ఆగు..?? ఎక్కడికి వెళ్లి పోతున్నావ్..?? " అంటూ ఆ ఆకారం వైపు వేగంగా ఉంటూ నడవసాగాడు.. కానీ ఎక్కువ దూరం నడవలేకపోయాడు..


విపరీతమైన చలి వల్ల, కాలికి తగిలిన నొప్పి మరింతగా పెరిగిపోయింది..


ఇక దాని వెంట పడడం అనవసరమనీ,
తను చలిమంట వేసుకున్న వైపు తిరిగాడు..


అటు తిరిగిన ఆదిత్య పెద్దషాక్ తగిలినట్టు బిగుసుకుపోయి అలానే ఉండిపోయాడు..






ఎందుకంటే.....!!






అంతకు ముందు తను ఉన్నచోట చూసిన ఆకారం.. ఇప్పుడు తను చలి మంట వేసిన దగ్గర ఉంది..



ఇంకా ఉంది.....!!!