Thriller మరణ శాసనం

[SivaSai]

Part - 4

ఒక్కసారిగా తన వికృతమైన నోరు తెరిచి ఆదిత్య మీదకి దూకింది....

ఆదిత్య మీద కూర్చొని అతని పీక గట్టిగా పుచ్చుకుంది......

ఆదిత్య దాన్ని చేతుల నుండి బయట పడాలని ఘోరంగా ప్రయత్నిస్తున్నాడు...

కాని అతని బలం సరిపోవడం లేదు...!!


అది ఆదిత్య మీద కూర్చుని, తన నోరు తెరిచి, భయంకరమైన కోరలు బయటపెట్టి,
అతని మెడ కోరక బోయింది.


ఆదిత్య ఒక్కసారిగా....!!

"నో......!! " అని గట్టిగా అరుస్తూ మంచం మీద నుంచి లేచాడు......!!!


భయంతో ఆదిత్య శరీరమంతా చెమటలు పట్టేసాయి...!!


చుట్టూ చూశాడు.. ఎవరు లేరు...

రూఫ్ పైన కూడా చూశాడు.

ఎవరూ కనిపించలేదు....

ఇదంతా కలా..?? అని అనుకుంటూ మంచం పైనుంచి లేచాడు....

తన బెడ్ పక్కనే ఉన్న వాటర్ బాటిల్ తీసి, మంచి నీళ్లు తాగాడు..

తన మెడ నొప్పి గా అనిపించింది.

బెడ్ దిగి, లైట్ ఆన్ చేసి, అద్దంలో ఒకసారి తన మెడను చూసుకున్నాడు.

మెడ పై నల్లగా చేతి వేళ్ళ గుర్తులు కనిపించాయి....

ఆ గుర్తులు చూడగానే ఆదిత్య కి మతిపోయింది....

అప్పుడు ఆదిత్య అర్థమయ్యింది......

తనకి వచ్చింది కల కాదని,నిజమని.......

అలా ఆలోచిస్తూ మంచం పైన వెల్లకిలా పడుకొని,పైకి చూస్తూ ఉండిపోయాడు.....!!

అతని మనసులో ఏవేవో ఆలోచనలు మొదలయ్యాయి.....!!

"అసలేం జరుగుతోంది.?
జరుగుతుంది బ్రమా..?? నిజమా..??"
అసలు ఇది ఎందుకు నా వెంట పడుతోంది.?
అజయ్ ఫ్యామిలీ చనిపోవడానికి కారణం కూడా ఇదే నా..??" అనుకుంటూ
ఇటువంటి ఆలోచనలతో ఆదిత్య బుర్ర వేడెక్కిపోయింది...

ఎప్పుడు పడుకున్నాడో..?? తెలియకుండానే నిద్రపోయాడు..!!

కిర్ర్..!! కిర్ర్..!! అంటూ ఉదయం ఎనిమిది గంటలకు ఆదిత్య ఫోన్ అలారం మోగింది..

ఆ సౌండ్ కి ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి, మంచం మీద నుంచి లేచాడు ఆదిత్య...!!

సెల్ ఫోన్ తీసుకొని అల్లారం ఆఫ్ చేశాడు..

టైం చూసుకున్నాడు 8:00 అయింది...



వెంటనే బాత్రూం కి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యి తిరిగి వచ్చాడు...

తను వచ్చేసరికి ఫోన్ రింగ్ అవుతుంది...


ఫోన్ తీసి చూశాడు...

ఫోన్ చేస్తోంది.. కానిస్టేబుల్ సత్యం...

ఫోన్ ఎత్తి " ఆ సత్యం చెప్పు ఏంటి..??"అని అడిగాడు ఆదిత్య..


" గుడ్ మార్నింగ్ సార్...!! స్టేషన్ నుంచి మాట్లాడుతున్నాను..!! మీ కోసం ఎవరో వచ్చారు..?? మీ బంధువులు అని చెప్తున్నారు సార్..??"అని అన్నాడు..

" మా బంధువులా..??" అని ఒక క్షణం ఆలోచించి...

"సరే..!! వాళ్ళను అక్కడే కూర్చోమని చెప్పు.. ఒక టెన్ మినిట్స్ లొ నేను అక్కడికి వస్తున్నాను.."అని చెప్పి వచ్చింది ఎవరా అని ఆలోచిస్తూ స్పీడ్ గా రెడీ అయ్యాడు..


బైక్ స్టార్ట్ చేసి స్టేషన్ వైపు బయలుదేరాడు..

ఆదిత్య మనసు ఒక్కసారిగా గతంలోకి వెళ్ళింది..!!

ఆదిత్య అసలు పేరు ఆదిత్య రావు..

ఆదిత్య తండ్రి పేరు విష్ణు రావు....
తల్లి పేరు శ్రీ లక్ష్మి..

ఆయన ఒక బ్రాహ్మణ కుటుంబంలో జన్మించారు.....!!

విష్ణురావు తండ్రిగారి పేరు..గోవింద రావు..

ఆయన విజయవాడలో  పేరుమోసిన పండితులు..

యజ్ఞ యాగాదులు, గొప్ప గొప్ప క్రతువులు చేయించడంలో దిట్ట..

జ్యోతిష్య శాస్త్రంలో ఆయనది అందెవేసిన చెయ్యి..

అలాంటి కుటుంబంలో జన్మించాడు.. ఆదిత్య తండ్రి..

వాళ్లు విజయవాడలో ఒక అగ్రహారం లో ఉండేవారు...!!

విష్ణురావు కి, వేదాధ్యయనం మీద ఇష్టం లేదు...!! మామూలుగా కాలేజీకి వెళ్లి చదువుకొని, ఏదైనా ఉద్యోగం చేయాలనే కోరిక ఉండేది.. అదే విషయాన్ని తన తండ్రి అయినా గోవింద రావు తో చెప్పాడు..

తనకు ఇష్టం లేకపోయినా..

కొడుకు ఇష్టాన్ని గ్రహించి, ఆయన కూడా సరేనన్నాడు...

తను అనుకున్నట్టే కాలేజీ చదువు పూర్తి చేశాడు..

విజయవాడ లోనే స్టేట్ బ్యాంక్ ఆఫ్ ఇండియా లో ఉద్యోగం సంపాదించాడు..

అదే బ్యాంకులో తన సహోద్యోగి అయిన,
శ్రీ లక్ష్మి ని ప్రేమించాడు..

శ్రీ లక్ష్మి కి ఎవరూ లేరు..చిన్నప్పుడే తన తల్లి తండ్రి చనిపోవడంతో, మేనమామల వద్ద పెరిగింది...!!

వారిద్దరూ అలా రెండు సంవత్సరాల పాటు ప్రేమించుకున్నారు...

తన ప్రేమ విషయాన్ని తండ్రితో చెప్పాడు విష్ణురావు...

శ్రీలక్ష్మీ ది వేరే కులం....!!

దాని కారణంగా చూపించి గోవింద రావు
వారి ప్రేమ వివాహానికి ఒప్పుకోలేదు..!!

తండ్రి ఒప్పించాలని ఎంతగానో ప్రయత్నించాడు విష్ణురావు..!!

కానీ తండ్రి ఎంతకూ ఒప్పుకొక పోయేసరికి,విజయవాడలో అయితే తన తండ్రికి తెలిసిపోతుందని....

దూరంగా శ్రీశైలం పారిపోయి అక్కడ  గుడిలో పనిచేసే స్నేహితుల సహాయంతో
శ్రీ లక్ష్మి ని పెళ్లి చేసుకున్నాడు..

ఈ విషయం తెలిసిన గోవింద రావు తన మాట కాదని పెళ్లి చేసుకున్నందుకు..
కొడుకుని ఇంట్లోనుంచి వెళ్ళగొట్టాడు..!!

విష్ణురావు కూడా విజయవాడలో ఉండలేక, శ్రీశైలం బ్రాంచ్ కి ట్రాన్స్ఫర్ చేయించుకున్నాడు...!!

ఒక సంవత్సరం తర్వాత...

తనకి ఆదిత్య పుట్టినా సరే..!!
తన తండ్రి కనికరించలేదు.....!!

నావల్ల మీరిద్దరూ విడిపోయారని..
విష్ణురావు తో బాధపడేది శ్రీలక్ష్మి...

ఆమెను ఓదార్చేవాడు విష్ణురావు..!!


ఒకనాడు గుడికి వెళ్లి తిరిగి వస్తుండగా కారు ది శ్రీలక్ష్మి చనిపోయింది..


అప్పుడు ఆదిత్య కి ఐదు సంవత్సరాలు ఉంటాయి..!! ఆ వయసులో తల్లిని పోగొట్టుకున్నాడు....!!

విష్ణురావు ఆదిత్య ను తల్లిలేని లోటు తెలియకుండా పెంచాడు...!!

ఆదిత్య కి తన తండ్రి గురించి గొప్పగా
చెప్పేవాడు విష్ణురావు..!!

"మరి తాత గారు మన దగ్గరికి ఎందుకు రావడం లేదు..??" అని ఆదిత్య అడిగిన ప్రతీసారి.." నేను మీ తాత గారి విషయంలో ఒక తప్పు చేశాను రా..!! అందుకే ఆయనకి ఇంకా నామీద కోపం పోలేదు..!! ఎప్పటికైనా ఆయనకు నామీద కోపం తగ్గుతుందని
ఒక ఆశ..!!"అని చెప్పేవాడు..

ఆదిత్య కి చిన్నప్పటి నుండి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ అవ్వాలనే కోరిక..

తన కొడుక్కి ఇష్టమైనట్టుగానే సెక్యూరిటీ అధికారి జాబ్ కి ప్రోత్సహించాడు.. విష్ణురావు...!!

కష్టపడి జాబ్ తెచ్చుకొని, శ్రీశైలంలోని పోస్టింగ్ వేయించుకున్నాడు ఆదిత్య..

అలా ఒకరోజు ఆదిత్య డ్యూటీలో ఉండగా..
తన తండ్రికి హఠాత్తుగా గుండెపోటు వచ్చింది...!! వెంటనే హాస్పిటల్లో అడ్మిట్ చేశారు..!! ఆయన పరిస్థితి చాలా విషమంగా ఉంది...!!

ఇది గమనించిన డాక్టర్ ఆదిత్య ని పిలిచి..
" సారీ సార్..!! మీ నాన్నగారికి వచ్చిన గుండెపోటు చాలా తీవ్రమైనది..!!
ఆయన బతికేది కొద్ది నిమిషాలు మాత్రమే.!
మీరేమైనా మాట్లాడాలి అనుకుంటే మాట్లాడవచ్చు..!!"అని చెప్పి వెళ్లిపోయారు..

ఆదిత్య తండ్రి మంచంపై చావుబతుకుల మధ్య ఉన్నాడు...

కొడుకుని దగ్గరికి పిలిచాడు..

ఆదిత్య ఆయన దగ్గరికి వెళ్లి నిల్చున్నాడు.!!

ఆయన ఆదిత్య తో.."రే నాన్న..!! నాకు
మా నాన్న ని.. చూడాలని కోరికగా ఉంది.!"
అని అన్నాడు..

ఆ మాటకి వెంటనే ఆదిత్య.."అయితే తాతగారికి కబురు పంపించమంటారా..?"అని అడిగాడు..

దానికి విష్ణురావు కన్నీళ్ళు పెట్టుకుంటూ...
" వద్దురా..!! మా నాన్నగారికి నేనంటే చాలా ఇష్టం..!! కానీ ఆయన మాట కాదన్నందుకు నా మీద కోపం.అంతే..!!
నేను చనిపోతున్నాను అని తెలిస్తే ఆయన తట్టుకోలేరు..!! నీకు ఒక విషయం తెలుసా..
నేను మీ అమ్మ ,శ్రీశైలం వచ్చిన తర్వాత కూడా.. మాకు తెలియకుండా మనుషులను పంపించి మా యోగక్షేమాలు తెలుసుకునేవారు...!!

మీ అమ్మ చనిపోయినప్పుడు కూడా ఆయన రాకపోవడానికి
కారణం....!!
మీ అమ్మ చనిపోయినట్టు ఆయనకి నేను తెలియనివ్వలేదు..!!
నేను పోయిన తర్వాత ఎప్పుడైనా ఆయన నుంచి నీకు కబురు వస్తే, తప్పకుండా వెళ్ళు.. ఎప్పటికైనా మీరిద్దరూ కలుస్తారని  నా ఆశ.."అని ఆ మాటలు చివరి మాటగా అంటూ చనిపోయాడు...


అలా ఆదిత్య మనస్సు గతం నుంచి బయటకు వచ్చింది..

కొంతసేపటికి స్టేషన్ కు చేరుకున్నాడు...

స్టేషన్ బయట కుర్చీలలో ఒక నలుగురు పురోహితులు కూర్చుని ఉన్నారు...!!

వాళ్లు ఆదిత్యను చూడగానే నమస్కరించారు...

ఆదిత్య కూడా నమస్కరిస్తూ...!!
తన కాబిన్ లోకి తీసుకు వెళ్ళాడు..

వారందరినీ కూర్చోబెట్టి..
"చెప్పండి..!! నా గురించి వచ్చారంట కదా..!
అని అడిగాడు..

వారిలో ఒకతను మాట్లాడుతూ...!!
" నా పేరు సత్యనారాయణ రావు..!
మీ తండ్రిగారి కి అన్నగారిని అవుతాను..! అంటే నీకు పెదనాన్నని అవుతాను..!!"అని అన్నాడు..!!

ఆ మాట కు ఆదిత్య..!! " చాలా సంతోషం అండి..!! మీరు రావడం నాకు చాలా ఆనందంగా ఉంది.. తాతయ్య గారు ఎలా ఉన్నారు..??"అని అడిగాడు ఆదిత్య..

"ఆయన బాగానే ఉన్నారు..
నిన్ను,నాన్నగారిని అమ్మని,చూడాలని అంటున్నారు.. అందుకనే మీకోసం వచ్చాను.!! నాన్నగారు అమ్మా..!!ఇంటిదగ్గర ఉన్నారా..?? అని అడిగాడు..

నా మాటకి బాధగా ఆదిత్య తలవంచుకున్నాడు...!!

ఆదిత్య తలవంచుకునేసరికి సత్యనారాయణ రావు ఆందోళన పడుతూ..
" ఏమైంది బాబు..??"అని అడిగాడు..

ఆదిత్య బాధగా  " అమ్మ నా చిన్నప్పుడే చనిపోయిందండి...
నాన్నగారు కూడా  ఈమధ్యనే చనిపోయారండి..!!" అని అన్నాడు..

" ఏంటి..?? విష్ణురావు కూడా చనిపోయాడా..??"అంటూ ఆయన ఆశ్చర్యపోయాడు...

" అవునండి..!! నాన్నగారు చనిపోయి సంవత్సరం అయింది.."అన్నాడు ఆదిత్య..

సత్యనారాయణ రావు ఏమీ మాట్లాడకుండా అలా మౌనంగా ఉండిపోయాడు...!!

కొద్ది నిమిషాలు మౌనం రాజ్యమేలింది..

మరల సత్యనారాయణ రావు మాట్లాడుతూ..

"చూడు బాబు జరిగిందేదో జరిగిపోయింది.. పోయిన వారు కావాలన్న తిరిగి రారు... ఇప్పుడు ఆయనకు ఈ విషయం తెలిస్తే తట్టుకోలేరు.. కాబట్టి నువ్వు మాతో పాటు వచ్చి ఆయనకి మెల్లగా ఈ విషయం చెప్తే అర్థం చేసుకుంటారు.. కాబట్టి దయచేసి నువ్వు మాతో రావాలి.."అని అన్నాడు..

ఆదిత్య ఆలోచనలో పడ్డాడు....!!

ఒకపక్క అజయ్ ఫ్యామిలీ కేసు ఇన్వెస్టిగేషన్ చేయాలి...!! ఈ కేసు గురించి తన మీద చాలా ప్రెజర్ వుంది..!! అందుకని కొంత సేపు ఆలోచించాడు...!!

తనకి తన తండ్రి చెప్పిన చివరి మాటలు గుర్తొచ్చాయి...!! ఆయన చనిపోతూ నేను తాతగారు కలవాలని ఆశపడ్డారు...!! అని ఆలోచించి ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాడు..

వెంటనే మొబైల్ తీసుకొని.. ఏసీపీ కరుణాకర్ కి ఫోన్ చేశాడు...

ఆయనతో మాట్లాడుతూ...!! " సార్..!!
అర్జెంటుగా టుడేస్ లీవ్ కావాలి..!!"అని అడిగాడు..

మిస్టర్ ఆదిత్య..!! పరిస్థితి అర్థం చేసుకోండి. ఈ టైంలో లీవ్ ఇవ్వడం కుదరదు..!! మీరు లేకపోతే ఈ కేస్ ఇన్వెస్టిగేషన్ చేసేది ఎవరు..??"అని అన్నాడు..

" సార్..!! నాకు టు డేస్ చాలు..! ఈ టుడేస్ ఏమేం పనులు చేయాలో.. నేను సత్యానికి చెప్తాను..!! ఇన్వెస్టిగేషన్ కి వచ్చే ప్రాబ్లం ఏమీ లేదు..!! ఒకవేళ ఎమర్జెన్సీ అయితే నేను వెంటనే తిరిగి వచ్చేస్తాను.."అని చెప్పాడు ఆదిత్య..

"ఓకే క్యారీ ఆన్ " అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసాడు కరుణాకర్..

ఆదిత్య వెంటనే వాళ్ళతో కారులో విజయవాడ బయలుదేరాడు...


విజయవాడ చేరుకునేసరికి సాయంత్రం అయిపోయింది...

కారు ఒక పెద్ద ఇంటి ముందు ఆగింది..

ఒక్కొక్కరుగా కారు దిగారు..!!

అందరూ లోపలికి వెళ్లి పోతుంటే..!!
ఆదిత్య మాత్రం కారు దగ్గర
ఉండి పోయాడు..

అది చూసిన సత్యనారాయణ రావు..

అక్కడే ఆగిపోయావే..?? ఆదిత్య!!
లోపలికి రా అంటూ  పట్టుకొని లోపలికి తీసుకు వెళ్ళి పోతుంటే...

"అక్కడే ఆగండి.." అంటూ ఉరుము లాంటి
కంఠం తో వాళ్లనే నిలబెట్టేశాడు.. గోవింద రావు..

ఆ అరుపుకి ఎక్కడి వాళ్ళు అక్కడే కొయ్యల్లా నిలబడిపోయారు..

ఎవరికి ఆయన ఎందుకలా అరిచాడో అర్థం కాలేదు...

తన పక్కన ఉన్న మనుషుల కి సైగ చేసాడు గోవింద రావు..

వాళ్లు బిందెలతో పసుపు నీళ్ళు తెచ్చి అందరి ముందు పెట్టారు..

వాటిని చూపిస్తూ...!!"ప్రక్షాళన చేసుకుని ఇంట్లోకి రండి" అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు..

ఆదిత్య కి ఆయన పద్ధతి వింతగా తోచింది.

ఒకవేళ తన తల్లిది వేరే కులం కావడం చేత
అలా పసుపు నీళ్ళు పోసుకొని రమ్మన్నాడేమో అని బాధపడ్డాడు..

తండ్రికి ఇచ్చిన మాట ప్రకారం...
మారుమాట్లాడకుండా గుమ్మం బయటే పసుపు నీళ్లు పోసుకుని లోపలికి వచ్చాడు.

ఇష్టం లేకుండా పసుపు నీళ్లు పోసుకున్న ఆదిత్యకు అవి పోసుకున్న తర్వాత శరీరం తేలికగా అనిపించింది.. గుండెల మీద ఉన్న బరువు తగ్గినట్లు అనిపించింది..

ఒక క్షణం ఆదిత్య కి గోవింద రావు పసుపు నీళ్లు పోసుకోమని చెప్పింది.
తన మంచికేమో అని అనిపించింది..

లోపలికి వచ్చిన ఆదిత్యకు అక్కడ ఉన్న పనివాళ్ళు ఒక గదిని చూపించారు..

లోపలికి వెళ్లి స్నానం చేసి బట్టలు మార్చుకుని బయటకు వచ్చాడు ఆదిత్య..

అప్పటికే సమయం సాయంత్రం తొమ్మిది గంటలయింది...

ఒక పని వాడు ఆదిత్య దగ్గరకు వచ్చి
" అయ్యగారు..!!మిమ్మల్ని తన గదిలోకి పిలుస్తున్నారు" అని చెప్పారు..

ఆదిత్య అతని వెంట వెళ్లాడు..

ఆ పనివాడు ఒక గదిని చూపించి తను వెళ్ళి పోయాడు..

ఆదిత్య ఆ గదిలోకి వెళ్ళాడు...

లోపల ఒక పడక కుర్చీ లో కళ్ళు మూసుకుని కూర్చుని ఉన్నాడు గోవింద రావు.

ఆదిత్య లోపలికి రావడం గ్రహించి..
" రా బాబు..!! ఇక్కడ కూర్చో..!!" అని తన ముందు ఉన్న ఒక కుర్చీ చూపించాడు.

ఆదిత్య మొదట ఆయన కాళ్ళకు నమస్కరించి తర్వాత కూర్చున్నాడు.

"నీ పేరేంటి బాబు..!!"అని అడిగాడు గోవింద రావు..

" ఆదిత్య రావు, తాతగారు.." అని చెప్పాడు ఆదిత్య..

"ఆదిత్య రావు..!! మంచి పేరు.. ఆదిత్య అంటే సూర్యుడు.. వంశానికి వెలుగు తెస్తావు..!!"అని అంటూ..

" ఆదిత్య...!!వాడికి నామీద కోపం పోలేదా..!! ఒక్కడివే వచ్చావు..!! మీ అమ్మ కూడా రాలేదు..!! అని అడిగాడు.. గోవింద రావు.

ఆ మాటకి ఆదిత్య బదులు చెప్పలేదు..!!

ఆదిత్య అలా మౌనంగా తలవంచుకొనేసరికి
గోవింద రావు ఆదిత్య అర చేయి పట్టుకున్నాడు..

అప్పుడు అతని చేతి పై రెండు కన్నీటి బొట్లు పడ్డాయి...

ఏమైంది..నాయనా..?? ఎందుకు ఏడుస్తున్నావ్....?? అని ఆదుర్దాగా అడిగాడు గోవింద రావు...

"అమ్మ నాన్న చనిపోయారు. తాతగారు.. !!" అని ఏడుస్తూ చెప్పాడు ఆదిత్య...

ఒక్క క్షణం ఆ మాట విన్న గోవింద రావు నిర్ఘాంతపోయి శూన్యం లో కి చూస్తూ ఉండిపోయాడు...!!

మన శరీరంలో శక్తి అంతా పోయినట్టు కుర్చీలో కూలబడి పోయాడు.... గోవింద రావు..


అది చూసిన ఆదిత్య కంగారు పడ్డాడు..

"తాతగారు..!! తాతగారు..!!" అంటూ ఆయన బుజాలు పట్టుకొని గట్టిగా ఉపాడు..

ఆయన ఆ షాక్ నుంచి బయటకు వచ్చాడు

బయటకు వచ్చిన వెంటనే తన కొడుకు ని తలుచుకుని ఏడవసాగాడు .

ఆదిత్య ఆయనని ఓదార్చ సాగాడు....

కొంతసేపటికి ఆయన తేరుకొని...!!

" ఆ రోజునే నేను వాళ్ల పెళ్లికి ఒప్పుకుని ఉంటే, ఈ రోజున నా కళ్ళ ముందు వాళ్ళు ఉండేవారు..!! కులం అంటూ వాడిని దూరం చేసుకున్నాను.." అంటూ బాధపడ్డాడు గోవింద రావు...


ఆదిత్య గోవింద రావు ని ఓదార్చాడు..


ఆదిత్య, గోవింద రావు ఆ రాత్రి భోజనం పూర్తయిన తరువాత మేడపైన చాలాసేపు మాట్లాడుకున్నారు..

తన చిన్ననాటి కబుర్లు అన్నీ..తల్లి గురించి తన తండ్రి గురించి గోవింద రావు తో చెప్పాడు ఆదిత్య...

అవన్నీ విన్న గోవింద రావు...!!
" అవన్నీ ఇప్పుడు నువ్వు చెప్తుంటే వింటున్నాను ఆదిత్య... కులం పేరు చెప్పి అనవసరంగా మిమ్మల్ని దూరం పెట్టాను..'అని బాధపడ్డాడు.

ఆదిత్య మాట్లాడుతూ...!!
" తాతగారు...!! మీ మనసులో ఇప్పుడు కులం మతం అంటూ భేదాలు లేవు కదా..??'అని అడిగాడు..

" లేవు నాయనా..!! అయినా ఎందుకు అలా అడుగుతున్నావ్..?? అని అడిగాడు గోవింద రావు...

"మరి ఆ పట్టింపులు మీకు లేకపోతే..?? ఇంటిలోకి రాకుండానే నా మీద పసుపు నీళ్లు ఎందుకు పోయించారు..??"అని అడిగాడు ఆదిత్య .

ఆ మాటలకు గోవింద రావు నవ్వాడు...

" అవి నీ కోసం కాదు..!!"అని మళ్ళీ నవ్వాడు గోవింద రావు..

"నాకోసం కాదా.? మరి ఎవరి కోసం?"
అని అడిగాడు ఆదిత్య .

"నీతో పాటు ఒక దుష్ట శక్తి వచ్చింది.. అది నీతో పాటు లోపలికి రావాలని చూసింది. దానికోసమే నీ మీద పసుపు నీళ్ళు పోయించాను."అని చెప్పాడు గోవింద రావు..

" దుష్టశక్తులు, దయ్యాలు ఈ కాలంలో కూడా ఉన్నాయా..? తాతగారు..
మీరు కూడా వాటిని నమ్ముతున్నారా..??"అని అడిగాడు ఆదిత్య.

చూడు నాయనా..!! కంటికి కనిపించింది మాత్రమే నిజం...!! కనబడినది అబద్ధం అని అనుకోకూడదు.. దుష్ట శక్తులు ప్రేతాత్మలు అనేవి ఉన్నాయి.."అని అన్నాడు గోవింద రావు..

"ఏమో తాతగారు..!! నాకు వాటి మీద నమ్మకం లేదు..!!"అని అన్నాడు ఆదిత్య..

గోవింద రావు ఆ మాటలకు సమాధానం చెప్పకుండా ఆదిత్య వైపే రెప్పవేయకుండా చూస్తూ ఉన్నాడు..

అది గమనించిన ఆదిత్య ." ఏమైంది తాతగారు..?? అలా చూస్తున్నారు..?"అని అడిగాడు...


ఆ మాటకి గోవింద రావు చిన్నగా నవ్వుతూ..
"ఏమీ లేదు..!! ఎప్పుడైనా నా అవసరం ఉంటే తప్పకుండా పిలువు నాయనా...!!"అని అన్నారు..

"తప్పకుండా తాతగారు..!!" అని అన్నాడు ఆదిత్య..

" సరే ఇప్పటికే బాగా ఆలస్యమయింది..!!
మీకు ఏదో ముఖ్యమైన పని ఉందని అన్నావు కదా...!! వెళ్లి పడుకో..!! పొద్దున్నే బయలుదేరాల్సి ఉంటుంది..!!" అన్నాడు గోవింద రావు..

"అలాగే తాతగారు..!!" అంటూ తన గదికి వెళ్ళిపోయాడు ఆదిత్య....!!

ఆదిత్య వెళ్ళిపోయిన తరువాత ఆ మేడ పైన అటూ ఇటూ నడుస్తూ గోవింద రావు మేడపై నుంచి తన ఇంటి గేటు వైపు చూడసాగాడు...!!

ఆ వైపు చూస్తూ ఉన్న గోవింద రావు కి కళ్ళు కోపం తో ఎరుపెక్కాయి...

ఎందుకంటే....!!

ఆ గేటు బయట ఒక నల్లని ఆకారం ఎర్రటి కళ్ళతో కోపంగా గోవింద రావు వైపే చూస్తూ ఉంది......