നീലക്കടലിലെ നിഗൂഢരാഗങ്ങൾ

[vickyxon]

ദ്വീപിലെ ആവേശകരമായ പ്രഭാതത്തിന് ശേഷം, മടക്കയാത്രയ്ക്കുള്ള സമയമായി. കവരത്തിയിലെ വെളുത്ത മണൽത്തരികളോട് വിടപറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ചെറിയ ബോട്ടിൽ കയറി. ദൂരെ നീലക്കടലിന് നടുവിൽ പർവ്വതം പോലെ നിൽക്കുന്ന കപ്പൽ—ഞങ്ങളുടെ പ്രണയത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച അതേ ഇടം.

കപ്പലിന്റെ ഡെക്കിലേക്ക് (Deck) കാലുകുത്തിയപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ഗൃഹാതുരത്വം തോന്നി. വെറും ഒരു ദിവസം മുൻപ് ഞങ്ങൾ ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന വീണയല്ല ഇപ്പോൾ തിരികെ വരുന്നത്. ആതിരയുടെ കൈകൾ ഇപ്പോഴും എന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു.

"തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയതുപോലെ തോന്നുന്നു, അല്ലേ?" ആതിര എന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.

ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി. കപ്പലിന്റെ എൻജിൻ പതുക്കെ ഇരമ്പിത്തുടങ്ങി. ലക്ഷദ്വീപിന്റെ പച്ചപ്പ് പതുക്കെ ദൂരേക്ക് മറയുന്നത് ഞങ്ങൾ നോക്കിനിന്നു. കടൽക്കാറ്റിന് ഇപ്പോൾ ഉച്ചവെയിലിന്റെ ചൂടുണ്ട്.

ആരതി അപ്പോഴും ഞങ്ങളെ കളിയാക്കാൻ മറന്നില്ല. 

"രണ്ടുപേരും ആ ദ്വീപിൽ തന്നെ കുടുങ്ങിപ്പോകുമെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്. മുഖത്തെ ആ തിളക്കം കണ്ടാൽ അറിയാം, ദ്വീപിലെ എയർ കണ്ടീഷനിംഗ് വളരെ മികച്ചതായിരുന്നു എന്ന്!"

ഞങ്ങൾ റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് നടന്നു. കപ്പൽ കൊച്ചി ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങുകയാണ്. ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ക്യാബിനുകളിലേക്ക് തിരിച്ചു. ഇത്തവണ ഞങ്ങൾക്ക് പിരിയാൻ തോന്നിയില്ല. ആരതി അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, സ്വാഭാവികമായും ഞാൻ ആതിരയുടെ ക്യാബിനിലേക്കാണ് നടന്നത്.

മുറിയിൽ പ്രവേശിച്ചതും ആതിര വാതിൽ ചാരി. കപ്പൽ തിരമാലകളെ ഭേദിച്ച് നീങ്ങുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആ ചെറിയ കുലുക്കം വീണ്ടും ഞങ്ങളിൽ വികാരങ്ങൾ ഉണർത്തി.

"നമുക്ക് കൊച്ചിയിൽ എത്തുന്നതുവരെ കുറച്ചു സമയം കൂടി ഉണ്ടല്ലോ," ആതിര എന്നെ പിന്നിൽ നിന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ പതുക്കെ എന്റെ അരക്കെട്ടിലൂടെ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി.

"ആതിര... നമുക്ക് കുറച്ചു നേരം വിശ്രമിക്കണ്ടേ?" ഞാൻ ചോദിച്ചെങ്കിലും എന്റെ ശരീരം അവളുടെ സ്പർശനത്തിന് കീഴടങ്ങുകയായിരുന്നു.

"വിശ്രമിക്കാം... പക്ഷെ ഈ കടലിന്റെ താളത്തിനൊപ്പം ഒന്ന് കൂടി ആസ്വദിച്ചിട്ട്," അവൾ മന്ത്രിച്ചു.

കപ്പലിന്റെ താളത്തിനൊത്ത് ആ മുറിയിൽ വീണ്ടും പ്രണയത്തിന്റെ തിരമാലകൾ ഉയർന്നു. കൊച്ചിയിലേക്കുള്ള ഈ മടക്കയാത്ര ഒരു അവസാനമല്ല, മറിച്ച് ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കമാണെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.

കൊച്ചിയിലേക്കുള്ള മടക്കയാത്രയിൽ കപ്പൽ അറേബ്യൻ കടലിന്റെ ആഴങ്ങളിലൂടെ ശാന്തമായി നീങ്ങുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആതിരയുടെ ക്യാബിനുള്ളിൽ കടലിനേക്കാൾ വന്യമായൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് വീശിയടിക്കുകയായിരുന്നു. മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം ഞങ്ങളുടെ നഗ്നമായ ശരീരങ്ങളിൽ നിഴലുകൾ തീർത്തു. ദ്വീപിൽ വെച്ച് അനുഭവിച്ച ആവേശത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമെന്നോണം, ഈ രാത്രി ഞങ്ങൾക്ക് പിരിയാൻ കഴിയാത്ത വിധം വികാരങ്ങൾ അണപൊട്ടി ഒഴുകുകയായിരുന്നു.
ആതിര എന്നെ കട്ടിലിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ടത് വെറുമൊരു പ്രണയമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് എന്നെ പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കാനുള്ള ഒരു വന്യമായ ദാഹമായിരുന്നു. "വീണേ, ഈ രാത്രി നമുക്ക് ഉറങ്ങാനുള്ളതല്ല," അവൾ മന്ത്രിച്ചു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിലെ ആ ഗൗരവം എന്റെ ഉള്ളിൽ അഗ്നി പടർത്തി.

അവൾ എന്റെ മുകളിലേക്ക് ആഞ്ഞു. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ കഴുത്തിലും തോളിലും വന്യമായ ചുംബനങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു. ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അവൾ എന്നെ കൂടുതൽ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ എന്റെ മാറിടങ്ങളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. താഴെ അവളുടെ നാവ് പതുക്കെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ, ഞാൻ അറിയാതെ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി. ആദ്യത്തെ വികാരസ്ഫോടനം അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു. ഒരു ഉറക്കെയുള്ള കരച്ചിലോടെ ഞാൻ അവളുടെ തല എന്നിലേക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. എന്റെ ശരീരം വിറച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ആദ്യത്തെ തളർച്ച മാറുന്നതിന് മുൻപേ ആതിര വീണ്ടും തുടങ്ങി. ഇത്തവണ അവൾ എന്നെ അവൾക്ക് മുകളിലാക്കി. അവളുടെ ആ വലിയ മാറിടങ്ങൾ എന്റേതിൽ അമർന്നു. ഞങ്ങൾ പരസ്പരം വിരലുകൾ കൊണ്ട് സുഖിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. കപ്പലിന്റെ എൻജിൻ താളം പിടിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം മുഴങ്ങി. ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ മൂളലുകൾ ഉച്ചത്തിലായി. "ആതിര... എനിക്ക്... ഇനിയും വേണം!" ഞാൻ അലറി. രണ്ടാമത്തെ തവണയും ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു ആ ഉന്മാദത്തിന്റെ അറ്റത്തെത്തി.

സമയം പാതിരാത്രി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ ഞങ്ങളുടെ ആവേശം കുറഞ്ഞില്ല. ആതിര തന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് ആ സിലിക്കൺ ഉപകരണം വീണ്ടും പുറത്തെടുത്തു. ഇത്തവണ അവൾ എന്നെ മലർത്തിക്കിടത്തി എന്റെ കാലുകൾ അവളുടെ തോളിലേക്ക് വെച്ചു. വന്യമായ താളത്തിൽ അവൾ എന്നെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു. ഓരോ ആഘാതത്തിലും ഞാൻ ഉറക്കെ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുറിയുടെ ഭിത്തികളിൽ പോലും ആ ശബ്ദങ്ങൾ പ്രതിധ്വനിച്ചു. മൂന്നാമത്തെ തവണയും ഞാൻ ആ സുഖത്തിന്റെ ലോകത്ത് അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.

കുറച്ചു സമയം വിശ്രമിച്ച ശേഷം, ഇത്തവണ ഞാൻ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്തു. ആതിരയെ കട്ടിലിന്റെ അരികിലേക്ക് നീക്കി നിർത്തി ഞാൻ അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി. അവളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുക എന്നത് എനിക്ക് വലിയൊരു ലഹരിയായി മാറി. അവൾ എന്റെ മുടിയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു ഉറക്കെ മൂളിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ ഓരോ മൂളലും എന്നെ കൂടുതൽ ആവേശഭരിതയാക്കി. "വീണേ... നിർത്തല്ലേ... പ്ലീസ്!" അവൾ കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു. നാലാമത്തെ വികാരവിസ്ഫോടനത്തിൽ അവൾ എന്റെ കൈകളിലേക്ക് തളർന്നു വീണു.

പുലർച്ചെയായപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പൂർണ്ണമായും തളർന്നിരുന്നു. പക്ഷേ, അവസാനമായി ഒരിക്കൽ കൂടി ആ സുഖം അനുഭവിക്കണമെന്ന് ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ വാശി പിടിച്ചു. ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. നഗ്നമായ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഘർഷണവും വിയർപ്പിന്റെ മണവും ആ മുറിയെ പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു തുരുത്താക്കി മാറ്റി. അവസാന നിമിഷങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ശരിക്കും അലറുകയായിരുന്നു. അഞ്ചാമത്തെയും അവസാനത്തെയും ആ വിസ്ഫോടനത്തിന് ശേഷം ഞങ്ങൾ കട്ടിലിൽ ചലനമറ്റതുപോലെ കിടന്നു.

ഷീറ്റുകൾ വിയർപ്പിലും നനവിലും കുതിർന്നിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. കപ്പലിന്റെ ഗ്ലാസ് ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുണ്ട കടൽ ഞാൻ കണ്ടു. ദൂരെ കൊച്ചിയുടെ വെളിച്ചങ്ങൾ പതുക്കെ തെളിഞ്ഞു വരുന്നു. ഈ അഞ്ച് പ്രാവശ്യവും ഞങ്ങൾ അനുഭവിച്ച സുഖം വെറുമൊരു ശാരീരിക ബന്ധമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് രണ്ട് ആത്മാക്കൾ തമ്മിലുള്ള ലയനമായിരുന്നു.

"വീണേ... നീ ശരിക്കും എന്നെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു," ആതിര കിതച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

ഞാൻ മറുപടി പറയാൻ പോലും കഴിയാത്ത വിധം തളർന്നിരുന്നു. അവളുടെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പതുക്കെ കണ്ണുകളടച്ചു. ഈ രാത്രി, ഈ അഞ്ച് നിമിഷങ്ങൾ... ഇത് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സത്യമായി എന്റെയുള്ളിൽ നിലനിൽക്കും. കൊച്ചിയിലെ തിരക്കുകളിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ ഈ ഓർമ്മകൾ എനിക്ക് കരുത്തേകും.