നീലക്കടലിലെ നിഗൂഢരാഗങ്ങൾ

[vickyxon]

സൂര്യോദയം കണ്ട് തിരികെ റൂമിലെത്തിയപ്പോൾ, പ്രഭാതത്തിന്റെ ശാന്തത പെട്ടെന്ന് തന്നെ മാന്ത്രികമായ ഒരു വന്യതയ്ക്ക് വഴിമാറി. മുറിയുടെ വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്ത നിമിഷം, ആതിര തന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ പാക്കറ്റ് പുറത്തെടുത്തു. അതിൽ നിന്ന് വശ്യമായ പർപ്പിൾ നിറമുള്ള ഒരു സിലിക്കൺ ഡിൽഡോ (Dildo) പുറത്തുവന്നപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.

"നമ്മുടെ റിസർച്ചിൽ ഒരു പുതിയ ചാപ്റ്റർ കൂടി ബാക്കിയുണ്ട് വീണേ," അവൾ കുസൃതിയോടെ കണ്ണിറുക്കി.

ഞങ്ങൾ വേഗത്തിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ അഴിച്ചുമാറ്റി കട്ടിലിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു. മുറിയിലെ എസി തണുപ്പിലും ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ വല്ലാതെ ചൂടുപിടിച്ചിരുന്നു. ആതിര അതിൽ അല്പം ല്യൂബ് പുരട്ടി എന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.

"നമുക്കൊരു മത്സരം വെച്ചാലോ?" അവൾ എന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. "ആരാണ് ആദ്യം പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നത് എന്ന് നോക്കാം. ഏറ്റവും കൂടുതൽ നനവ് പടർത്തുന്നവർക്ക് ഒരു പ്രത്യേക സമ്മാനം നൽകും."

ആ വെല്ലുവിളി എന്റെയുള്ളിലെ ആവേശം ഇരട്ടിയാക്കി. ആതിര ആദ്യം എന്റെ മുകളിൽ വന്ന് എന്നെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ വിരലുകൾ എന്റെ ക്ലിറ്റോറിസിനെ വട്ടം ചുറ്റിയപ്പോൾ, ആ ഉപകരണം പതുക്കെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നു. ആഴത്തിലുള്ള ആ സ്പർശനത്തിൽ ഞാൻ അറിയാതെ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

"ആതിര... ആഹ്...!" എന്റെയുള്ളിലെ മർദ്ദം കൂടിവന്നു. വികാരങ്ങൾ അതിന്റെ അത്യുന്നതങ്ങളിൽ എത്തിയ നിമിഷം, ഒരു നീരുറവ പൊട്ടിയതുപോലെ എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ആ നനവ് ഷീറ്റിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. ഞാൻ കിതച്ചുകൊണ്ട് അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. 

"റൗണ്ട് വൺ... ഞാൻ ജയിച്ചു."

"അത്ര വേഗം വേണ്ട," ആതിര ചിരിച്ചു. അവൾ ഉടനെ തന്നെ എന്റെ കയ്യിൽ ആ ഉപകരണം നൽകി. ഇത്തവണ ഞാൻ അവളുടെ മുകളിൽ കയറിയിരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ആ ഉപകരണം ഇറക്കി, വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവൾക്ക് രാത്രി പഠിപ്പിച്ചു തന്ന എല്ലാ അടവുകളും പയറ്റി. അധികം വൈകാതെ ആതിരയുടെ ശരീരം വെട്ടിവിറച്ചു. അവളിൽ നിന്നും പ്രവഹിച്ച ആ നനവ് എന്നെയും ആ ഷീറ്റിനെയും കുതിർത്തു.

ഞങ്ങൾ അവിടെ നിർത്തിയില്ല. അല്പസമയത്തെ വിശ്രമത്തിന് ശേഷം വീണ്ടും ആ ആവേശത്തിലേക്ക് കടന്നു. രണ്ടാം റൗണ്ടിൽ ഞങ്ങൾ കുറച്ചുകൂടി വന്യമായി മാറി.

"ഇത്തവണ ഒരേസമയം വേണം," ഞാൻ ആതിരയുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.

ഞങ്ങൾ പരസ്പരം വിടാതെ പിടിച്ചു. ആ ഉപകരണം ഞങ്ങൾക്ക് ഇടയിലുള്ള ആ വിടവിനെ സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലേക്ക് എത്തിച്ചു. ഷീറ്റുകൾ ഞങ്ങളുടെ വിയർപ്പിലും നനവിലും പൂർണ്ണമായും കുതിർന്നു. രണ്ടാം തവണയും ഞങ്ങൾ ഒരേസമയം വികാരസ്ഫോടനത്തിന്റെ അറ്റത്തെത്തി. മുറിക്കുള്ളിൽ ഞങ്ങളുടെ ഉറക്കെയുള്ള മൂളലുകൾ (moans) വല്ലാത്തൊരു താളം സൃഷ്ടിച്ചു.

തളർച്ചയോടെ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. രണ്ടുപേരും രണ്ട് തവണ വീതം ആ ഉന്മാദം അനുഭവിച്ചു. ആര് ജയിച്ചു എന്നതിനേക്കാൾ, ഞങ്ങൾ പങ്കിട്ട ആ നിമിഷങ്ങളുടെ തീവ്രതയായിരുന്നു വലുത്.

"സമ്മാനം രണ്ടുപേർക്കും ഒരുപോലെ നൽകേണ്ടി വരും," ആതിര ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം അമർത്തി.
കൊച്ചിയിലെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് കടൽ കടന്നെത്തിയ ഈ പ്രഭാതം, എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വന്യവും സുന്ദരവുമായ ഓർമ്മയായി മാറി. ഈ ദ്വീപ് ഇനി ഒരിക്കലും എന്റെയുള്ളിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞുപോവില്ല.