നീലക്കടലിലെ നിഗൂഢരാഗങ്ങൾ

[vickyxon]

ബോട്ടിൽ നിന്ന് കരയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, പവിഴപ്പുറ്റുകൾക്കിടയിലെ ആ ചുംബനത്തിന്റെ ഉപ്പുരസം ഇപ്പോഴും എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. ദ്വീപിലെ ആഡംബര റിസോർട്ടിലേക്കായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ യാത്ര. വെളുത്ത മണൽത്തരികൾക്ക് നടുവിൽ, തെങ്ങിൻ തോപ്പുകൾക്കിടയിലായി മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മനോഹരമായ കോട്ടേജുകൾ.

ചെക്ക്-ഇൻ നടപടികൾ പൂർത്തിയാക്കുമ്പോൾ ആതിരയുടെ കൈകൾ എന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു. റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് താക്കോൽ നീട്ടുമ്പോൾ അവൾ എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. കടൽക്കാറ്റേറ്റ് ഞങ്ങളുടെ മുടിയിഴകൾ അലങ്കോലമായിരുന്നു, എങ്കിലും ആ മുഖത്തെ പ്രകാശം കുറഞ്ഞിരുന്നില്ല.

"നമുക്ക് ആദ്യം കുറച്ച് ആഹാരം കഴിക്കാം. കടൽയാത്രയും സ്നോർക്കലിംഗും എന്നെ വല്ലാതെ വിശപ്പിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു," ആതിര പറഞ്ഞു.

തീരത്തോട് ചേർന്നുതന്നെയുള്ള ഓപ്പൺ റെസ്റ്റോറന്റിലായിരുന്നു ഡിന്നർ. മണലിൽ വെച്ചിരുന്ന ചെറിയ മരമേശകൾക്ക് മുകളിൽ മെഴുകുതിരികൾ എരിഞ്ഞുനിന്നു. കടലിരമ്പത്തിന്റെ താളത്തിനൊപ്പം ദൂരെ കപ്പലിലെ വെളിച്ചങ്ങൾ മിന്നാമിനുങ്ങുകളെപ്പോലെ മിന്നിമറഞ്ഞു.

ഫ്രഷ് ആയി പിടിച്ച മീൻ പൊള്ളിച്ചതും ലക്ഷദ്വീപ് സ്പെഷ്യൽ വിഭവങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ മുന്നിലെത്തി. പക്ഷേ, ഭക്ഷണത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കണ്ണുകളിലേക്കാണ് നോക്കിയിരുന്നത്. മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ ആതിരയുടെ തവിട്ടുനിറത്തിലുള്ള കണ്ണുകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു വശ്യതയുണ്ടായിരുന്നു.

"നീ വളരെ നിശബ്ദയാണല്ലോ വീണേ," അവൾ ഒരു കഷ്ണം ഫിഷ് വായിലേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"ഞാൻ... ഞാൻ ഈ മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു," ഞാൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. 

"രണ്ട് ദിവസം മുൻപ് വരെ ഞാൻ മറ്റൊരാളായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ, ഈ നിമിഷം, എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല. പക്ഷേ, എനിക്ക് ഈ വീണയെയാണ് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം."

ആതിര എന്റെ കൈ കവർന്നു. 

"ജീവിതം ചിലപ്പോഴൊക്കെ സർപ്രൈസുകൾ കരുതിവെക്കും. നമ്മൾ ചെയ്യേണ്ടത് ആ ഒഴുക്കിനൊപ്പം നീങ്ങുക എന്നത് മാത്രമാണ്."

രാത്രി പത്തുമണിയോടെ ഞങ്ങൾ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. കപ്പലിലെ ആ ഇടുങ്ങിയ ക്യാബിനുകളേക്കാൾ എത്രയോ വിശാലമായിരുന്നു ദ്വീപിലെ ഈ മുറി. തേക്ക് തടിയിൽ തീർത്ത ഫർണിച്ചറുകൾ, വലിയ ഗ്ലാസ് ജാലകങ്ങൾ, അതിലൂടെ നോക്കിയാൽ കാണാവുന്ന നിലാവുള്ള കടൽ.

വാതിൽ അടച്ച് ലോക്ക് ചെയ്തതും മുറിക്കുള്ളിലെ നിശബ്ദതയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു കനം അനുഭവപ്പെട്ടു. ആതിര എയർകണ്ടീഷണർ ഓൺ ചെയ്തു. തണുത്ത കാറ്റ് മുറിയിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറിയപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് വിറച്ചു.

"നമുക്ക് ഇന്നലെ തുടങ്ങിയ റിസർച്ച് ഇന്നിവിടെ പൂർത്തിയാക്കണ്ടേ?" അവൾ പുറകിലൂടെ വന്ന് എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ ചുറ്റി.

അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് എന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും അഗ്നി പടർന്നു.

കടൽക്കാറ്റിന്റെ ഉപ്പും അവളുടെ പെർഫ്യൂമിന്റെ വാനില ഗന്ധവും ചേർന്ന് ആ മുറിയെ വീണ്ടും ഒരു പ്രണയതുരുത്താക്കി മാറ്റി. കൊച്ചിയിലെ ഐടി ഓഫീസിലെ ഫയലുകളല്ല, മറിച്ച് ആതിരയുടെ ഓരോ വിരലടയാളങ്ങളുമാണ് എന്റെ പുതിയ കോഡുകൾ എന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.